ดู: 218|ตอบกลับ: 8

{ แคว้นอู๋ซุน } ย่านการค้า | จตุรัสเคียร์ซัส

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-31 21:23:10 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-5-5 22:05


จตุรัสเคียร์ซัส

{ แคว้นอู๋ซุน }


ย่านการค้าอันคึกคักจอแจแห่งแคว้นอู๋ซุน มีให้ท่านทุกอย่างตั้งแต่อาชาชั้นเลิศ 
เครื่องเทศเฉพาะของแถบทะเลทราย ขึ้นชื่อในเรื่องผลิตภัณฑ์จากอาชามีจำหนายทุกร้าน 
ทั้งแปรงสีฟันจากขนม้า เกือกประดับ ปุ๋ยคอกและเชื้อเพลิงปศุสัตว์
ทว่าการสัญจรอาจลำบากสักหน่อยทางเกวียนผ่านได้ช่องเดียว ระบบระบายน้ำย่ำแย่
มีฝุ่นทรายไหลคลุ้งเสมอในหน้ามรสุม จะเลือกซื้ออาหารก็เลือกร้านให้ดี







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-4-1 07:02:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
              โรลเควสสาม ตามสืบ
             ในที่สุดตัวของหลังจิวนั่นก็ได้เดินทางมาถึงแคว้นอูซุน  เสียทีหลังจากผ่านการเดินทางอันยากลำบากแสนเข็ญมานาน  เขาก็ได้มาถึงจุดหมายอัน ยากลำบาก ที่ยากจะ มาถึงที่นี่ได้ แต่เขาก็ทำมันสำเร็จ แม้จะต้องใช้เวลาอยู่บ้านก็ตามที ‘เอาล่ะ…..ข้าควรจะเริ่มจากอะไรดี” หลังจิวครุ่นคิด...ด้วยความที่เขานั้นเป็นต่างถิ่นและไม่ค่อยรู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้นัก ทำให้เขาต้องคิดหาหนทางในการสืบตามหาข่าวของท่านอาซาร่าเสียก่อน ก่อนจะวางแผนในเรื่องต่างๆต่อไป ข้อมูลนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ข้อมูลคือข้อเท็จจริงต่าง ๆ เหตุการณ์หรือสภาพการณ์ที่เราสนใจ ซึ่งอาจได้จากวิธีการต่างๆ อาจจะนำมาใช้งานได้เลยหรือข่าวสารที่ยังไม่ได้มีการประมวลผล
*******************************************
ข้อมูลนั้นมีความสำคัญอย่างมากเนื่องจากการตัดสินใจในด้านต่าง ๆ จะถูกต้องแม่นยำเพียงใดขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ใช้ประกอบการตัดสินใจในแต่ละครั้ง ดังนั้น การมีข้อมูลอยู่จึงเป็นเรื่องสำคัญ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม หลังจิวนั้นจึงคิดจะได้จากการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับท่านอาซาร่าให้มากที่สุดโดยเริ่มจากย่านการค้าของแคว้นแห่งนี้ ก่อนจะไปเขาหาผ้าคลุมตัวอันใหญ่มาปกปิดส่วนร่างกายของเขาไว้เพื่อซ่อนกระบี่ไม้เอาไว้
********************************************
            ย่านการค้าของที่นี้นั้นนับว่าไม่ใหญ่ไม่โตมากนักแต่ว่าก็มีสินค้าครบครันและมีผู้คนเข้ามาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการซื้อขายอาหารต่างๆมีอาหารหน้าตาแปลกประหลาด ที่หลังจิวก็ยังไม่เคยรู้จักมาก่อน  มีผ้าแพรสีสันสวยงาม ใช้การปักทอรูปแบบต่างๆที่หลังจริงก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อนมาวางขายกันอยู่มากมาย เครื่องเทศต่างๆ ที่หลังจิวเองยังไม่เคยได้เห็น แต่ที่หลังจิวเห็นอย่างได้ชัดในแคว้นแห่งนี้ก็คือมีการใช้ม้ากันอย่างแพร่หลาย  เรียกได้ว่าหลังจิวสามารถมองเห็นม้าได้เกือบทุกที่ภายในแคว้นแห่งนี้…
           ที่นี้มีตั้งแต่อาชาชั้นเลิศ เครื่องเทศเฉพาะของแถบทะเลทราย ขึ้นชื่อในเรื่องผลิตภัณฑ์จากอาชามีจำหนายทุกร้าน ทั้งแปรงสีฟันจากขนม้า เกือกประดับ ปุ๋ยคอกและเชื้อเพลิงปศุสัตว์ ทว่าการสัญจรอาจลำบากสักหน่อยทางเกวียนผ่านได้ช่องเดียว ระบบระบายน้ำย่ำแย่ มีฝุ่นทรายไหลคลุ้งเสมอในหน้ามรสุม
            หลังจิวตัดสินใจที่จะเริ่ม ไต่ถามผู้คนเกี่ยวกับท่านอาซาร่าทันที   หลังจิวเริ่มจะสอบถามพ่อค้าแม่ค้าที่อยู่แถวนั้นทันที เขาเริ่มจากแม่ค้าสิ่งทอก่อน “เร่ เข้ามา เร่เข้ามา ผ้าทอถูกๆ มีแต่สวยๆทั้งนั้นเลย อ้าวว่าไง พ่อหนุ่มเจ้าสนใจผ้าทออย่างงั้นรึ เจ้าลองดูได้นะ ตามสบาย” แม่ค้าสิ่งทอพูดชักชวนให้ซื้อสินค้าของนาง “อ่า…. ข้าไม่ได้มาซื้อของหรอกขอรับข้าต้องการจะถามอะไรบางอย่างน่ะขอรับ พอดีข้าเป็นคนต่างถิ่นมาที่นี่เป็นครั้งแรก” หลังจิวถามแม่ค้าอย่างสุภาพ จะเริ่มสอบถามผู้ใด จะต้องมีวาจาเป็นเลิศเสียก่อน หากเริ่มสอบถามด้วยน้ำเสียงกรรโชก โฮกฮากแล้วผู้ใดล่ะอยากจะเข้าไปช่วยเหลือ “ เจ้าเป็นคนต่างถิ่นสินะ มิน่าล่ะข้ายังไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน เจ้ามีเรื่องอะไรจะถามข้าล่ะ?”นางถาม “เอ่อไม่ทราบว่าท่านเคยเจอหญิงสาวร่างสูงระหง เอวบาง รูปร่างอ่อนแอ้นอรชร บางทีนางอาจจะใส่ผ้าปกคลุมใบหน้าด้วยขอรับ…” หลังจิวพยายามบรรบยายลักษณะของนางจากที่เคยเห็นแผ่นหลังของนางแม้มันจะดูอธิบายยาก แต่สตรีที่มีรูปร่างอ่อนแอ้นอรชรเยี่ยงนั้นอาจจะหาได้ไม่ยากนัก….ยิ่งหากนางใส่ผ้าปกคลุมใบหน้าด้วย อาจจะยิ่งให้ตามหาง่ายขึ้น… “อืม ข้ายังไม่เคยเห็นสตรีที่มีรูปร่างเช่นนั้นเลยนะ นางเป็นคนรักของเจ้ารึพ่อหนุ่ม?” นางปฏิเสธก่อนถามกลับ “เอ่อ ไม่ใช่หรอกขอรับ ยังไงก็ขอบใจท่านมากขอรับ” หลังจิวกล่าวลาก่อนจะเกินทางไปสอบถามพ่อค้าแม่ค้าคนอื่นต่อ หลังจิวสอบถามผู้คนอื่นไปสักพักก็เจอพ่อค้าที่เป็นชาวซูเล่อนั้นเอง…….
          “อ้า เช่นนั้นท่านก็เป็นชาวซูเล่อรึขอรับ” หลังจิวถาม “อืมใช่แล้วล่ะ พ่อหนุ่ม ข้าดั้นด้นมาที่นี่เพื่มาขายสินค้าน่ะ” พ่อค้าคนนั้นตอบ “ถ้าเช่นนั้นท่านรู้จักท่านอาซาร่ารึไม่ขอรับ?” ทันทีที่หลังจิวถามหลังจิวก็สัมผัสได้ถึงสายตาบางอย่างกำลังจ้องมองมาที่เขา “อ้อ!!ข้ารู้จักนางทำไมรึ” พ่อค้าตอบแต่ว่าสติของหลังจิวไม่ได้อยู่ที่พ่อค้าคนนี้ เขาพยายามสัมผัสถึงที่อยู่ของสายตาของคนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ มือของเขาเลื่อนไปยังกระบี่ไม้ที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมของตัวเขาก่อนจะพยายามทำตัวเป็นปกติ “อ๋อคือข้ามาตามหานางน่ะขอรับ ไม่ทราบว่าท่านเห็นนางบ้างรึไม่” หลังจิวทำตัวเป็นปกติแต่จิตใจยังคงระมัดระวังอยู่มือภายใต้ผ้าคลุมของเขาพร้อมชักกระบี่ไม้ออกมาต่อสู้เสมอ…. “อ๋อ ข้าไม่เห็นนางเลยนะ”พ่อค้าตอบ “อ้าไม่เป็นไรขอรับ ขอบคุณสำหรับข้อมูล” พูดจบหลังจิวก็เดินออกไป ‘สายตาที่จ้องมองเราที่เราสัมผัสได้นั่นคืออะไรกัน เราอาจจะคิดไปเองก็ได้….แต่ไม่หลอก...เราไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ ต้องเป็นเพราะเราเอ่ยชื่อท่านอาซาร่าแน่ๆ ทำให้สายตานั้นเพ่งเล็งมาทางเรา แต่ว่าใครล่ะ รึจะเป็นกลุ่มคนที่จับท่านอาซาร่ามา” หลังจิวคิด “สงสัยต้องระวังตัวมากขึ้นซะแล้ว เราคงต้องเตรียมพร้อมสำหรับการถูกลอบโจมตี” หลังจิวคิดก่อนพยายามทำตนเป็นปรกติ ......

       หลังจิวยังคงไต่ถามข้อมูลจากพ่อค้าแม่ค้าหลายคนอยู่แม้จะระแวงสงสัยเพราะสายตาคู่นั้นก็ตามที ส่วนมากไม่มีประโยชน์ แต่ดูเหมือนว่าหลังจิวจะได้ข้อมูลที่สำคัญมาจากแม่ค้าขายผักความว่า…. “อืม สตรีรูปร่างแบบนั้นเหรอ ข้าไม่เห็นหญิงสาวรูปร่างแบบนั้นนะ แต่ข้าเจอกลุ่มคนลึกลับแต่งกายมิดชิดเมื่ออาทิตย์ก่อนผ่านมายังเมืองนี้ไปทางถนนตะวันตก” แม่ค้าขายผักพูด “โอ้ไม่เป็นไรขอรับ ขอบคุณสำหรับข้อมูล” พูดจบหลังจิวก็เดินออกมา ‘กลุ่มคนใส่ผ้าคลุมแถมมาจากตะวันออกอย่างนั้นเหรอ…. อาจจะเป็นพวกที่จับตัวท่านอาซาร่าไปก็ได้ อืมต้องสืบต่อไผ” หลังจิวคิดก่อนจะสอบถามพ่อค้าแม่ค้าต่อไป แต่ก็ยังไม่ลดความระแวงลง
รอต่อ


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +24 ความชั่ว โพสต์ 2019-4-1 14:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หงอนคู่
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
มือสังหารพื้นฐาน
ฮั่นเสียทองเทวะ
กระบี่ไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x5
x78
x4
x2
x10
x4
x10
x12
x10
x42
x510
x31
x100
x200
x120
x4
x1
x2
x198
x5
x1
x120
x1
x5
x1
x2
x3
x3000
x1
x4
x30
x1
x2
x25
x1222
x20
x85
x45
x75
x23
x5
x28
x20
x34
x28
x100
x50
x10
x200
x1000
x5
x1
x112
x58
x138
x10
x12
x5
x5
x17
x21
x54
x500
x1740
x14
x40
x15
x63
x487
x15
x81
x1
x9
x33
x2
x200
x30
x88
x99
x75
x20
x39
x22
x6232
x366
x17
x194
x100
x1
x120
x55
x125
x50
x8
x1
x143
โพสต์ 2019-4-1 16:37:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lanjiu เมื่อ 2019-4-1 16:39

        โรลเควสสาม ข้าโดนไม้ฟาดอีกแล้ว....
         หลังจิวนั้นยังคงอยู่ในย่านการค้าอยู่เพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่จะได้รับจากเหล่าพ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้ ข่าวสารนั้นมักเกิดขึ้นได้เสมอขอแค่มีคนรับรู้เพียงหนึ่งคน คนที่รู้ข่าวก็จะรู้เพิ่มไปอีกเรื่อยๆ ราวกับไฟที่ลามทุ่งนา มนุษย์นั้นมีความสงสัยอยู่เสมอ เมื่อเป็นเรื่องของความลับและผู้อื่น ไม่มีหรอกผู้คนที่เก็บความลับได้ยิ่งหากเป็นมนุษย์ผู้ไม่อาจละความสงสัยได้ เพราะว่านั้นคือวิสัยของมนุษย์...

ความลับและความอยากรู้อยากเห็น
แน่นอนว่าคนเราย่อมมีเรื่องที่เก็บเป็นความลับและความลับนั้น หากยิ่งลับ ก็ยิ่งสงสัย ยิ่งสงสัย ก็ยิ่งอยากรู้ยิ่งรู้ ก็ยิ่งอยากสืบค้น .....

*******************************************


           หลายในความสัมพันธ์ของคนเรา กับคนที่เรายิ่งสนิทหรือไว้ใจ จนบางครั้งหากคนนั้นมีท่าทางที่ดูเศร้าหมองไป ก็รู้สึกเป็นห่วงและอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเป็นธรรมดา บางทีก็อาจเก็บไปคิดมาก หรือนำไปเชื่อมโยงกับเรื่องที่รู้มาก่อนหน้า ทำให้เราอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น อยากช่วยให้หายเครียด

           ทำให้เราอยากจะรู้ทั้งหมดของเรื่องว่ามีที่มาอย่างไร หรือพอมีทางอื่นไหม ซึ่งบางเรื่องกว่าจะรู้ได้ก็ต้องใช้เวลานาน เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือปรึกษา หรือ ให้คำแนะนำ แสดงความคิดเห็นได้
เรื่องจิตใจก็สำคัญ แต่ไม่จำเป็นต้องขุดค้นทุกเรื่อง
จากคำพูดนี้ได้เตือนใจเราว่า บางอย่างรู้ไปมันก็ไม่เกิดประโยชน์
          แน่นอนว่าคนเราก็ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็น แต่ในบางเรื่องเราก็ไม่สะดวกใจที่จะบอกคนอื่นหรือเก็บไว้เล่าเฉพาะกับเพื่อนสนิทเท่านั้น

ความอยากรู้อยากเห็น อาจเป็นผลมาจากในช่วงวัยเด็ก ที่มักจะสงสัยในสิ่งรอบๆตัวว่า
- สิ่งนั้นสิ่งนี้มาจากที่ไหน?
- คนเราเกิดมาได้อย่างไร?
- ทำไมนกบินได้แล้วคนบินไม่ได้?
- ทำไมต้องกินอาหาร

หรือแม้แต่ผ่านพ้นช่วงวัยนั้นไปแล้ว เราก็ยังคงตั้งคำถามต่อๆไป
-เหตุใดเขาถึงไม่รับรักเรา?
-อนาคตของเราจะเป็นยังไง?

หรือแม้แต่ในการค้นหาตัวเอง
- อาชีพไหนที่เหมาะกับเรา?
- เราสามารถทำอะไรได้บ้าง?

ซึ่งความอยากรู้อยากเห็นนี้ ก็มีข้อดีในตัวของมันเอง
เพราะทำให้มนุษย์เรามีความรู้ มีนวัตกรรม ได้ใช้จินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ในการคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ ที่ทำให้ชีวิตสะดวกสบายมากขึ้น ทำให้มีข้อมูลที่หลากหลายให้เราได้ศึกษา

       แต่หากมองในมุมของความรู้สึกแล้ว
กับบางคนหรือบางเหตุการณ์จะรู้สึกดีที่ได้แลกเปลี่ยน-แบ่งปันประสบการณ์ในชีวิต-ทัศนคติ มุมมองของตัวเอง ซึ่งบางคนก็มีความคิดที่เราคาดไม่ถึง จนถึงขั้นต้องพูดว่า....
‘โอ้โหเจ้าคิดได้ยังไง สุดยอดไปเลย’

          แต่ก็มีบางครั้งที่เราไม่สะดวกใจที่จะพูดหรือเล่าให้เฉพาะคนที่สนิทหรือคนที่ตัวเองไว้ใจมากๆได้รับฟัง ขอคำปรึกษา  เขาอาจจะไม่พร้อมที่จะให้สิ่งที่เล่ามีผู้อื่นรับรู้ หรือ ยังไม่ถึงเวลาที่จะรับรู้ซึ่งเขาอาจจะกังวลเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างบุคคลที่ทำให้มีการตีความที่แตกต่างกัน ก็ทำให้เกิดความเข้าใจผิดในการสื่อสารได้ จึงเลือกที่จะเงียบและไม่พูดถึงจุดจุดนั้นไป
         การที่เราไปขุดค้นในเรื่องต่างๆ อาจทำให้เขารู้สึกลำบากใจหรืออึดอัดก็ได้  สิ่งที่เราพอทำได้คือการเป็นผู้ฟังที่ดี คอยเป็นกำลังใจให้เขาได้ผ่านพ้นอุปสรรค-ปัญหาในสถานการณ์นั้นได้ด้วยดี
        แม้แต่ว่าต่อคนรักรึว่าบุพการีเองก็ต้องมีความลับอยู่บ้างไม่มีใครหรอกที่ไม่มีความลับเลย ความลับมัก เป็นสิ่งที่ถูกเก็บซ่อนไว้ไม่ได้อยากให้ใครรับรู้แต่ว่ามนุษย์นั้นก็มีสันดานอยู่อย่างหนึ่งคือสิ่งลึกลับยิ่งอยากรู้ ถึงแม้ว่าดูไปก็อาจจะไม่ได้ช่วยอะไรให้มันดีขึ้นมาเลยแต่ว่าเขาก็ยังอยากรู้อยู่ดีมี  ความอยากรู้อยากเห็นของผู้คนนั้นมากเกินกว่าสิ่งใดจะยับยั้งได้มันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะรับรู้ก็ตามเขาก็ยังอยากจะรู้มันและเมื่อผู้คนรับรู้เรื่องราวต่างๆแล้วการจะรู้คนเดียวนั้นหาใช่วิสัยของมนุษย์ไม่หากแต่ว่าเขาจะนำไปโฆษณาไปบอกเรื่องราวเหล่านี้ให้กับคนอื่นไปเรื่อยๆเรื่อยๆอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด กว่าจะรู้ว่าสายไปความลับนั้นก็กลายเป็นเรื่องไม่ลับไปเสียแล้ว  นี่แหละหนานิสัยของมนุษย์ ความอยากรู้อยากเห็นจะทำลายตัวเราได้เสมอหากไม่ระวัง หากว่าอยากรู้มากเกินไป ก็อาจนำภัยมาสู่ตนได้นี่แหละหนาผลของความอยากรู้อยากเห็น แต่หลังจิวก็มองว่านี้เป็นเรื่องดีอยู่เพราะหากคนพวกนี้ไม่ได้สอดส่องรึไม่อยากรู้ยากเห็นแล้วล่ะก็ มันคงเป็นการยากสำหรับในการสืบหาความจริงต่างๆที่เกี่ยวกับท่านอาซาร่า....ยังไงเสียข่าวสารก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกัน บางทีแม้อาจเป็นข่าวเล็กๆก็อาจส่งแรงกระเพื่อมไปยิ่งใหญ่ก็ได้ ขอแค่ผู้คนนั้นรู้จักเกียรติและศักศรีดิ์ของผู้อื่นไม่ไปก่างก่ายพวกเขามากไป แค่นี้ก็อยู่ได้เป็นสุขแล้ว
********************************************

               หลังจิวนั้นหลังจากสอบถามผู้คนอื่นๆ มามากมายแล้วเขาก็รู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาเขาจะไปหามุมสงบสงบไร้ผู้คนค่อยๆนั่งลงและดื่มน้ำอย่างช้าๆเขานั้นก็ค่อยย้อนความต่างๆและวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มีข่าวหรือว่าเรื่องราวเกี่ยวกับท่านอาซาร่าเลยแม้แต่น้อยแต่ดูเหมือนว่าจะมีคน พบเห็นกลุ่มคนที่ใส่ผ้าคลุมปิดบังตัวตนของพวกเขา  จำนวนหลายสิบคนเดินทางมาจากตะวันตก ชื่อเหมือนว่าอาจจะเป็นกลุ่มคนที่หลังจิวเจอที่โอเอซิสวันนั้นก็เป็นได้  ถึงแม้จะไม่ได้เบาะแสอะไรมากมายแต่ว่าประกาศจะนำพาเขาไปหาท่านอาซาร่าได้ก็ได้ ขณะที่หลังจิวกำลังคิดเพลินๆอยู่คนเดียวนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงเงามืดบางอย่างที่อยู่ข้างหลังของ ‘แย่ล่ะสิ เผลอไป’หลังจิวคิดเช่นนั้นก่อนจะพยายามชักกระบี่ไม้ออกมา แต่ว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว ของแข็งที่หลังจิวคิดว่าเป็นท่อนไม้นั้นทุบเข้าไปที่ศีรษะของเขาอย่างจัง จนเขาสลบไป….. 'บ้าเอ้ย ข้าไม่น่าประมาทเลยขอโทษด้วยท่านอาซาร่า ข้าคงต้องขอโทษด้วย....' นี่คือความคิดสุดท้ายของหลังจิวก่อนจะสลบไป.....

********************************************

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 ความชั่ว โพสต์ 2019-4-1 20:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -86 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -86 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หงอนคู่
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
มือสังหารพื้นฐาน
ฮั่นเสียทองเทวะ
กระบี่ไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x5
x78
x4
x2
x10
x4
x10
x12
x10
x42
x510
x31
x100
x200
x120
x4
x1
x2
x198
x5
x1
x120
x1
x5
x1
x2
x3
x3000
x1
x4
x30
x1
x2
x25
x1222
x20
x85
x45
x75
x23
x5
x28
x20
x34
x28
x100
x50
x10
x200
x1000
x5
x1
x112
x58
x138
x10
x12
x5
x5
x17
x21
x54
x500
x1740
x14
x40
x15
x63
x487
x15
x81
x1
x9
x33
x2
x200
x30
x88
x99
x75
x20
x39
x22
x6232
x366
x17
x194
x100
x1
x120
x55
x125
x50
x8
x1
x143
โพสต์ 2019-4-3 20:01:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lanjiu เมื่อ 2019-4-3 20:02

โรลเควสสาม:การต่อสู้ที่เลี่ยงไม่ได้
         หลังจิวนั้นตามไปสืบหาเบาะแสต่อตามที่ได้ยินมากจากชาวบ้านคนนั้น ‘คนที่ถูกจับไปไว้ที่คฤหาสถ์อย่างงั้นเหรอ…. แล้วคนคนคนนั้นทำอะไรถึงถูกจับกันล่ะเนี่ย  เรื่องราวไม่ชอบมาพากลคงจะต้องลองไปสืบดูสักหน่อย  เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับท่านอาซาร่าก็เป็นได้’ หลังจิวคิดเช่นนั้นเสร็จแล้วเขาก็มุ่งไปยังย่านการค้าทันที
        ‘เฮ้อย่านการค้าแห่งนี้ยังพลุกพล่านเหมือนเดิมเลยสินะ’  หลังจิวมองไปยังย่านการค้าที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมาจับจ่ายใช้สอยสินค้ามากมาย เหมือนกับครั้งก่อนที่เขานั้นต้องมาสืบเรื่องราวต่างๆจากสถานที่แห่งนี้ หลังจิวจึงเริ่มที่จะสอบถามชาวบ้านที่อยู่ในย่านการค้าแห่งนี่เพื่อหาตำแหน่งของคฤหาสถ์ข่าโขว  หลังจิ๋วเริ่มสอบถามจากชาวบ้านใกล้ๆทันที  “คือว่าข้าขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”หลังจิวถาม “โอ้นี่เจ้ามาที่นี่แล้วเหรอเนี่ยน่าจะมาถามอะไรพวกข้าอีกเหรอถ้าเกี่ยวกับเรื่องแม่นางคนนั้นแล้วละก็ข้าไม่รู้หรอกนะว่านางอยู่ไหน”  ชาวบ้านแถวนั้นเป็นคนเดิมกับที่เขาเคยมาถามในครั้งที่แล้วดูเหมือนเขาจะจดจำใบหน้าของหลังจิวได้  “ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกคือข้าจะถ้าจะถามเรื่องอื่นน่ะ”  หลังจิวตอบปฏิเสธโดยฉับพลัน “อ้าวแล้วเจ้ามีอะไรจะถามข้าล่ะ” ชาวบ้านถาม “อ๋อคือข้าต้องการรู้ตำแหน่งของคฤหาสถ์ข่าโขว่น่ะมันตั้งอยู่ตรงไหนกันเหรอ” หลังจิวถามด้วยความอยากรู้  “เจ้ากำลังหาที่นั่นนั่นเองเหรอ ท่านเจ้าสัวที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์นั่นน่ะเป็นคนใจดีมากเลยล่ะ ชอบช่วยเหลือชาวบ้านที่เดือดร้อน ตอนที่พวกข้าไม่มีอาหารกินกันเขาก็เอาอาหารมาแจกจ่ายให้กับชาวบ้านและยังมีเมตตามอบงานให้กับพวกข้าด้วยตอนภัยแล้ง ข้าเองก็เคยไปพึ่งใบบุญของท่านเหมือนกัน เจ้าจะไปขอความช่วยเหลือกับท่านเหรอ” ชาวบ้านคนนั้นตอบแล้วถามเขา “อ่า ก็ประมาณนั้น”หลังจิวตอบกลับไป ‘ดูเหมือนว่าในสายตา ของชาวบ้านแถวนี้ๆนั้นจะมองเจ้าสัวคนนี้เป็นคนดีมาก ดูเหมือนเขาจะมี เมตตาและ เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือ แต่ทำไมข้ารู้สึกตะหงิดตะหงิดใจแปลกๆ  บางทีอาจจะคิดไปเองก็ได้แต่สัญชาตญาณข้าเองก็ไม่เคยผิดพลาดเหมือนกัน ดูเหมือนว่าจะต้องระวังไว้หน่อยหล่ะนะ’หลังจิวคิด “ถ้าเช่นนั้นข้าจะบอกที่ตั้งของคฤหาสถ์โขว่ขว่าให้มันอยู่ที….”ยังไม่ทันที่ชายคนนั้นจะพูดจบก็มีเสียงดังโวกเวกโวยวายขึ้นมา…. “เห้ย ยายแก่ แกค้างค่าคุ้มครองพวกข้ามา2อาทิตย์แล้วนะ เมื่อไหร่แกจะจ่ายมาให้ข้า?” เสียงนี้มาจากชายคนหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าร้านขายผักพร้อมกลับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกับหญิงแก่และเด็กสาวคนหนึ่งอยู่เหมือนพวกมันจะกำลังรีดไถ 2 คนนั้นอยู่ “ ขอเวลาข้าอีกสัก 3 วันได้ไหม ตอนนี้ข้าขายผักไม่ได้เลย ข้ายังไม่มีเงินจ่ายเจ้าหรอก” หญิงชราพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เออถ้าอย่างนั้นก็ได้…... คิดว่าข้าจะพูดคำนี้หรือไงกันฮะ!!! ไม่รู้แหละแกต้องมีตังค์จ่าย” พูดจบ มันก็หันไปมองเด็กสาวที่อยู่กับยายคนนั้น พลางสำรวจทั่งร่างกายนาง ด้วยสายตาอันหื่นกาม “ถ้าอย่างนั้นก็เอาหลานแกมายัยแก่ ข้าจะอนุโลมให้แกจ่ายได้ในอีก2วัน” พูดจบมันก็ใช้สายตาโลมเลียไปยังร่างของหญิงสาวที่เหมือนจะเป็นหลานของหญิงชราคนนั้นอีกครั้ง… “อย่าเอาหลานข้าไปเลย ถือว่าข้าขอร้อง” หญิงชราพูดทั้งน้ำตา “หา!! เงินก็จะไม่จ่าย หลานสาวก็ไม่ให้ข้าเอาไปนี่มันหาเรื่องกันนี่หว่า งั้นข้าเอามันทั้งหมดเลยละกัน เห้ย!!! พวกเราพังร้านมันซะ!!” พูดจบเพื่อนๆของมันก็เริ่มพังร้านของหญิงชราทันที
   “เห้ย พวกเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ”เสียงหนึ่งดังมาจากฝูงชนที่มุงดูอยู่ “เสียงใครกันฟะ”หนึ่งในพวกมันพูดออกมา “ข้าเอง” เป็นเสียงของหลังจิวนั้นเอง เขาไม่อาจจะทนรับความอยุติธรรมในครั้งนี้ได้จริงหรือผู้เคราะห์ร้ายเป็นสตรีและเด็กน้อยได้แล้วเขายิ่งทนไม่ได้เข้าไปใหญ่ เขาเดินเข้าไปขวางพวกมันกับกลุ่มยายหลานไว้พร้อมกับชักกระบี่ไม้ขึ้นมา “พวกเจ้าถอยไปก่อน ข้าจะจัดการพวกมันเอง” หลังจิวพูดกับสองยายหลาน พวกเขาพยักหน้าตกลงกาอนรีบหลบหนีเข้าไปในฝูงชน  “แกกล้ามากนะที่กล้าหยามหน้าพวกเรา” พวกมันพูด “ข้ากล้าได้มากกว่านี้อีก”หลังจิวตอบ  พวกมันค่อยๆล้อม ตัวเขาไว้ราวกับ พวกมันมีแบบแผนในการโจมตี 3 คนในนั้น ถือไข่เน่าน่าจะโจมตีจากระยะไกล 2 คนถือแส้ม้า 2 คนนั้นดูเหมือนจะเข้าปะทะต่อสู้กับเขาโดยตรง “ดูเหมือนแกก็มีสติปัญญาอยู่บ้างนะ” หลังจิวกล่าวเพื่อยั่วโมโหมัน มันดูโกรธกระฟัดกระเฟียด ดูเหมือนพวกมันไม่ชอบใจในคำพูดของหลังจิวเป็นอย่างมาก หนึ่งในพวกมันโจมตีเข้ามาที่หลังจิวตรง เขาจึงใช้กระบี่ฟันสวนกลับไปอย่างง่ายดายแต่ว่าในตอนนั้นก็มีไข่เน่า พุ่งเข้ามาโจมตีใส่หลังจิวพร้อมกับแส้หางม้า เขาหลบการโจมตีเหล่านั้นอย่างหวุดหวิดเพราะวิชาตัวเบาของเขา 'พวกมันวางแผนการโจมตีดีทีเดียว ถ้ามัวโจมตีกองหน้าที่มันส่งมา ก็มีแต่จะถูกการโจมตีจากแส้และไข่เน่าเท่านั้น....' หลังจิวรีบถอยไปตั้งหลักทันที "พวกเจ้าน่ะ มีฝีมือมากขนาดนี้เหตุไฉนจึงมาเป็นอันธพาลระรานชาวบ้านอย่างนี้เล่า"หลังจิวถาม  "เฮอะ เพราะข้าเก่งกว่าพวกมันน่ะสิข้าก็เลย รีดไถพวกมันได้ยังไงได้ล่ะข้าจะไปทำงานหลังขดหลังแข็งทำไมล่ะ ฮ่าๆๆๆ" หัวหน้าของพวกอันธพาลพูด"ถ้าฉันนั้นข้าจะลงโทษเจ้าเอง "หลังจิวตอบกลับอย่างแน่วแน่ เขานั้น หันไปโจมตีกลุ่มโจรที่คอโจมตีด้วยไข่เน่าแทน จัดการ พวกที่โจมตีระยะไกลซะก่อน หลังจิวนั้นฟาดกระบี่อย่างรวดเร็ว ใส่พวกมัน 3 คนที่โจมตีด้วยไข่เน่านั้นล้มลงไปกอง แต่ก็ต้องแลกกับการแส้หางม้าโจมตีถูกตัวเขาแบบเฉียดแต่มันก็รุนแรงพอที่จะทำให้เขาเลือดออก "ฮ่าๆๆ ดูสิ เจ้ายังจะปากดีอีกไหม"คนที่ฟาดแส้ใส่เขาได้พูดออกมา หลังจิวก้มดูเลือดที่เริ่มไหลรินของตนก่อนจะพูดออกมา "เฮ้อ ไม่น่าเลย..." "อ....อะไรของเจ้า" หนึ่งในกลุ่มโจรพูด "พวกเจ้าไม่น่าทำให้ข้าเลือดออกเลย.....ทำให้ข้าคลั่งเข้าไปอีก!!!!" พูดจบหลังจิวก็ฟาดกระบี่ใส่คนที่ฟาดแส้ใส่อย่างรวดเร็วและรุนแรงกว่าเก่ามาก!!! มันแน่นิ่งล้มไป อีกหนึ่งคน หนึ่งในพวกมัน พยายามจะโจมตีจากทางด้านหลังของหลังจิว แต่หลังจิวก็สวนกระบี่กลับไปทางด้านหลังอย่างรุนแรงจนแนวหน้าของมัน1คนสลบไป.... หลังจิวหลบการโจมตีของแส้ที่เข้ามา "มาดูสิ.... พวกเจ้านั้นจะทำให้ข้าก้าวล้ำไปอีกขั้นได้รึเปล่า!!!!!" หลังจิวพูดจบก็โจมตีพวกมันต่อไป...






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-4-3 21:09

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +100 ความหิว -186 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 100 -186 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หงอนคู่
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
มือสังหารพื้นฐาน
ฮั่นเสียทองเทวะ
กระบี่ไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x5
x78
x4
x2
x10
x4
x10
x12
x10
x42
x510
x31
x100
x200
x120
x4
x1
x2
x198
x5
x1
x120
x1
x5
x1
x2
x3
x3000
x1
x4
x30
x1
x2
x25
x1222
x20
x85
x45
x75
x23
x5
x28
x20
x34
x28
x100
x50
x10
x200
x1000
x5
x1
x112
x58
x138
x10
x12
x5
x5
x17
x21
x54
x500
x1740
x14
x40
x15
x63
x487
x15
x81
x1
x9
x33
x2
x200
x30
x88
x99
x75
x20
x39
x22
x6232
x366
x17
x194
x100
x1
x120
x55
x125
x50
x8
x1
x143
โพสต์ 2019-4-20 22:57:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย SUSAN เมื่อ 2019-4-27 06:22


『ปฐมบทที่ 2』เวทย์มนต์ที่แท้จริง 2  
[  อีเว้นท์เตรียมตัวเข้าสู่เทศกาลเหรินหม่าจี้กวานซี
เดินทางสู่ดินแดนอาชา I ]

ความเดิมตอนที่แล้ว

    ซูซานน่าเสร็จสิ้นการฝึกฝนเวทย์มนต์ในขั้นแรก โอฟิเลียจึงอยากให้เด็กน้อยได้พักผ่อนก่อนเข้ารับการฝึกฝนขั้นต่อไป อีกไม่นานจะถึงวันครอบรอบวันเกิดของซูซานน่า โอฟิเลียมีแผนที่จะพาลูกๆไปฉลองวันเกิด ณ ดินแดนทะเลทราย. .

ยามเหม่า ปราสาทซัลว่าทอร์ เกาะจู



    ครอบครัวซัลวาทอร์ได้มาถึงจตุรัสเคียร์ซัส ณ แคว้นอูซุน ผู้คนมากมายเดินกันควักไคว้ทั้งชาวตะวันตกและชาวฮั่น ล้วนนุ่งห่มแต่งกายด้วยผ้าไหมแพรพรรณอย่างดี รวมทั้งอาชาพันธุ์ดีที่เป็นสัญลักษณ์ของแคว้นก็มีให้เห็นอยู่ทั่วไป สองข้างทางเต็มไปด้วยสินค้าจากเส้นทางสายไหม เครื่องเงินเครื่องทอง ผ้าไหม และอื่นๆอีกมากมาย ทำให้เด็กหญิงตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก

“ ที่แท้ ท่านจะพาพวกเรามาอูซุนนั้นเอง ยอดไปเลย แค่กๆ แต่ไม่คิดว่าฟุ้นควันจะเยอะขนาดนี้ แค่กๆ “ เด็กหญิงเอ่ยไปก็พรางไอไปเพราะฟุ่นจากทรายที่คละคลุ้งไปทั่ว
“ ดินแดนทะเลทรายฟุ่นมักเยอะเป็นธรรมดา เพียงแค่ที่จตุรัสเคียร์ซัสนี้. .อาจจะเยอะเป็นพิเศษ “ โอฟิเลียเอ่ยพรางสวมผ้าคลุมศรีษะทันทีเนื่องจากจุดนี้เป็นย้ายการค้าที่คนพลุ่งพล่านแออัด สภาพแวดล้อมจึงค่อนข้างแย่

“ ข้าคิดว่าเราจะไปโอเอซิสสวยๆกันซะอีกทำไมถึงมาที่นี้หละ ?” ซูเอ่ยถาม
@Xuejian


“ นั้นก็เพราะเราต้องเตรียมม้าสำหรับงานเทศกาลอย่างไรล่ะ ? ”
“ เอ๋!? เทศกาลหรือ? “
@Xuejian เมื่อได้ยินดังนั้นสองพี่น้องจึงมองหน้ากันด้วยความงงงวย

“ ฮึฮึฮึ~ ก็วันเกิดของเจ้าตรงกับเทศกาลเหรินหม่าจี้กวานซี เป็นเทศกาลยิ่งใหญ่ของแคว้นอูซุนที่ชาวเมืองจะจัดพิธีสำคัญรวมกับม้าของพวกเขา แม่เลยถือโอกาศพาลูกมาดู ” โอฟิเลียอธิบาย
“ โอววว~เช่นนั้นเอง ท่านแม่ถึงพาเรามาฉลองที่นี้ จะได้ฉลองเกิดข้าด้วยใช่ม้าา”
@Xuejian

“ฮึฮึฮึ ถูกต้องแล้ว ไปเราไปถามหาม้าเช่ากันดีกว่า เสียดายเจ้าคาร์เมลดันมาป่วยเอาเสียก่อน ไม่งั้นคงพามันมาด้วย ” โอฟิเลียเอ่ยก่อนจะจูงมีลูกชายและลูกสาวเดินหาม้าเช่าเพื่อรวมงาน



  โอฟิเลียเดินตามหาร้านค้าม้าเพื่อขอเช่าม้า รวมไปถึงตามร้านค้าทั่วไป แต่ก็ไม่มีร้านใดยอมปล่อยเช่าเลย มีแต่ขายขาดและราคาก็แพงมหาศาลชนิดโก่งราคากันเห็นๆ เนื่องในช่วงเทศกาลม้าพันธุ์ดีนั้นล้วนเป็นที่ต้องการ

“ ท่าน ข้ากำลังตามหาม้าเช่าสักสามวัน ท่านพอจะรู้จักผู้ที่มีม้าให้เช่าหรือไม่ ? ” โอฟิเลียเดินถามไถ่มาจนถึงร้านที่สิบกว่า นางเองก็ชักจะเหนื่อยเต็มที
“ ม้าเช่าหรือ? อื้ม~ แถวนี้ไม่มีหรอกท่าน มีแต่ขายขาดทั้งนั้น. .ท่านลองไปแถวทะเลสาบหลานจื่อดูสิ ที่นั้นมีคาราวานพ่อค้าม้าจากต้าหว่านมา ถึงไม่ใช่ม้าของอูซุนแต่ราคาถูกกว่ามากนะ ข้ามีบริการรับส่ง สนใจจะเดินทางไปเลยหรือไม่? “ ชายพ่อค้าเอ่ย แม่มดแดงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบ

“ ได้ เช่นนั้นข้าจะมาหาทานช่วงเย็น ขอข้าหาที่พักก่อน ” โอฟิเลียเอ่ยตอบ
“ อา. เช่นนั้น แล้วพบกันช่วงเย็น ข้าจะพาอูฐไปรอที่หน้าประตูเมือง “ เมื่อได้ยินดังนั้น โอฟิเลียพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจูงลูกๆเดินออกมา

“ ท่านแม่เราจะไปหาม้าที่ทะเลสาบหลานจื่อกันหรือ?” เด็กหญิงเอ่ยถาม
“ ใช่แล้ว แต่ก่อนอื่น เราต้องหาที่พักเสียก่อน แม่เหนื่อย อยากอาบน้ำเต็มที “ แม่มดแดงเอ่ยด้วยใบหน้าอิดโรย ผิวขาวสว่างใสสู้แดดแรงจนขึ้นสีแดงระเรื่อ

ว่าแล้วนางจึงพาเด็กเดินทางไปที่โรงเตี้ยมในตัวเมืองเพื่อหาที่พักและเตรียมตัวเดินทางไปยังทะเลสาบหลานจื่อ
เพื่อแสวงหาอาชาชั้นดีกันต่อไป…

@Admin @Xuejian               
<ใช้เอฟเฟค ไหเฟิงจิ่วจ้าน+หน้ากากยักษ์แดง>

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +30 คุณธรรม +32 ความชั่ว +52 ความโหด โพสต์ 2019-4-27 13:59
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +1 ความโหด โพสต์ 2019-4-27 12:39

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +27 เงินตำลึง +700 ชื่อเสียง +55 ความหิว -144 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 27 + 700 + 55 -144 + 20

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15
x4
x150
x15
x44
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x255
x1
x300
x4
x27
x378
x1040
x2022
x8
x10
x141
x48
x5
x450
x1223
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x2
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x91
x281
x57
x74
x29
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1

127

กระทู้

1084

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
146163
เงินตำลึง
79927
ชื่อเสียง
139915
ความหิว
999

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
11623
ความชั่ว
3136
ความโหด
5011
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-20 23:58:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2019-4-27 01:23

เตรียมร่วมเทศกาลเหรินหม่า



วันเวลาผ่านไปอีกหลายเดือน...


หลังจาก หลิงเหมยหยวนได้ออกเดินทางไปยังซูเล่อเพื่อร่วมเทศกาลหมาป่าแล้ว มาครั้งนี้ เธอก็ได้ข่าวคราวว่า
แคว้นอูซุนที่ตนเคยไปเยี่ยมเยือนมากับท่านพี่หลี่หลิงนู กำลังจะมีการจัดเทศกาลขึ้นด้วยอีกแคว้นนึง
เธอเลยเตรียมตัวออกเดินทางเพื่อไปยังแคว้นอูซุนตามที่ได้รับรู้ข่าวสารมา...
จากนั้นเธอจึงไปจัดเตรียมอาหารและก็ม้า...


ใช่แล้ว มันคือม้าที่ท่านพี่หลิงนูมอบให้ไว้ก่อนที่ทุกคนจะออกเดินทางไป แล้วก็บอกทิ้งท้ายด้วยว่า อีกไม่นานต้องมีเทศกาลเริ่มขึ้นอย่างแน่นอน...
เธอก็เชื่อเช่นนั้น จนมันได้มีข่าวคร่าวมาจริงๆ ครั้งนี้เลยถือโอกาสเดินทางอีกครั้งนึง ด้วยม้าที่ท่านพี่หลี่หลิงนูมอบให้ และออกจากเมืองฉางอัน ผ่านเมืองต่างๆ
ไปจนถึงระเบียงเหอซี แล้วก็เข้าสู่เขตซีอวี้ตามลำดับ


หลิงเหมยหยวนใช้เวลาหลายวันข้ามผ่านหลายชั่วยามทั้งกลงวันและกลางคืน หลายราตรีอยู่กว่าจะเดินทางมาถึงแคว้นอูซุนดังกล่าว ที่ได้ชื่อว่าผลิตม้าเทพอูซูนมาหลายครอบครัวแล้วด้วย


ทะเลทรายซีอวี้ยังคงร้อนระอุเช่นเดิ้มเช่นเดิม ไม่มีท่าทีจะเปลี่ยนไปกับเมื่อห้าปีก่อนที่ท่านพี่หลิงนูเคยพามาเลย...


หลิงเหมยหยวนนั้นได้มาถึงแคว้นอูซุนระยะหนึ่งแล้ว ก็พบว่ารอบๆตัวของเธอนั้นมีผู้คนกับม้าเต็มไปหมด แสดงให้เห้นว่าความพร้อมของผู้คนที่มีต่อเทศกาลนั้นมีมากเท่าใด


"โห... ม้าเต็มไปหมดเลย ราวกับว่าทุกคนมีม้าเป็นของตัวเองแน่ะ.." เหมยหยวนกล่าวเปรยๆ เหมือนกับแทบทุกบ้านมีม้าประจำตัวก็ว่าได้
ต่างกับเธอที่มาโดย ม้าของหลิงนูที่ทิ้งไว้ให้เธอดูแล เธอก้ใช้มันนี่แหละขี่ม้าเดินทางด้วยกันมายังแคว้นอูซุน


"ป่านนี้ ท่านพี่หลิงนูกับซูมี่และก็ทุกคนจะเป็นยังไงบ้างนะ..." เหมยหยวนเอ่ยประมาณว่าคิดถึงทุกๆคนที่ไปออกเดินทางร่วมงานหลังร่วมกับท่านจางเชียน
ไปไกลถึงสุดยอดดินแดนตะวันตกเลยทีเดียว..


เธอก็ภาวนาง่ายๆว่าขอให้กลับมาอย่งปลอดภัยก็พอแล้ว ขอให้กลับมาครบทุกคนด้วยล่า....


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +27 เงินตำลึง +700 ชื่อเสียง +55 ความหิว -363 Point +12 ย่อ เหตุผล
Admin + 27 + 700 + 55 -363 + 12

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x200
x100
x1
x215
x4
x2
x1
x204
x4
x101
x100
x100
x200
x10
x33
x2
x3
x500
x17
x30
x46
x220
x380
x5
x305
x82
x224
x40
x1
x3280
x7
x286
x308
x22
x313
x552
x12
x1
x120
x124
x14
x7
x85
x48
x12
x90
x354
x602
x1
x28
x1
x300
x45
x319
x1165
x160
x650
x5
x85
x3
x4
x1430
x937
x133
x954
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x138
x143
x34
x91
x3
x40
x346
x1400
x2
x255
x25
x455
x280
x2
x1600
x7
x98
x4
x123
x5750
x78
x48
x74
x5
x3
x25