ดู: 31|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นต้าเยว่จื่อ } ด่านตรวจคนเข้าเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-27 23:10:49 |โหมดอ่าน


ด่านตรวจคนเข้าเมืองต้าเยว่จื่อ

{ แคว้นต้าเยว่จื่อ }


พ้นจากทะเลทรายอันเวิ้งว้างและห่างไกล สลัดคราบคนพเนจรและนักเดินทาง
มุ่งสู่ตะวันตกก็จะได้พบกับหน้าด่านแห่งแคว้นต้าเยว่จื่อ ปราการสูงทรงประหลาด
ว่าจ้างช่างชาวตาน้ำข้าวเข้ามาสร้างเอาไว้หลายปีก่อน เจ้าแคว้นเข้มงวดอย่างมาก
สำหรับการคัดกรองคนเข้าเมือง ทั้งคาราวานพ่อค้า แม้แต่นักเดินทาง
จำต้องมีใบผ่านทางและใบอนุญาตจากแคว้นแดนเกิดจึงจะผ่านไปได้


นายด่านตรวจคนเข้าเมือง
ไมซา 
อุปนิสัย : ขี้เล่นรักสนุกทว่าเวลาเอาจริงก็คร่ำเคร่งกับงาน ไม่มีสิ่งใดหลอกสายตาเขาได้





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-4-9 18:42:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-4-14 08:52

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
ปฐมบทผจญภัย 3




          หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็ออกเดินทางกันไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าจะต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองด้วย แน่นอนว่าเขาไม่มีปัญหาเรื่องเอกสารหรือเรียกอีกอย่างว่าใบผ่านทาง

          “ต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง - ทะเลทรายพรมแดนตะวันตก - ทะเลทรายลูติกา - เนินเขากอร์นิย่า” บัณฑิตหลัวชู่กางแผ่นที่เปิดออกดูสำหรับใช้เดินทางไกลไปหาศิลา

          “อืม” เขาไม่ได้ขี่ม้าเหมือนกับทั้งสองคนตนเองเลือกที่จะใช้พาหนะช้างในการเดินทางเป็นคนที่มีความอินดี้แหวกแนวไม่ชอบความซ้ำกับใคร ถ้ามีโจโคโบะเป็นสัตว์ขี่จะดีกว่านี้ซะอีก

          “เรามีเสบียงพร้อมใช่ไหม” ร่างโปร่งเอ่ยถามทุกอย่างต้องเป็นแบบแผนที่เขานั้นวางไว้อย่างเป็นระเบียบเป็นระบบทุกขั้นตอนนัยน์ตาสีน้ำตาลมอง

          “เรื่องเสบียงอาหารไม่ต้องเป็นห่วง” เขามีเสบียงอาหารมากมายอยู่ในกระเป๋าที่ตัวเองสะพายไว้มีทั้งชาทั้งเหล้าและวัตถุดิบต่างๆนานาอีกเยอะแยะเต็มไปหมดที่พร้อมจะนำเอามาทำอาหารแจกจ่ายให้กับใครหลายๆคนได้

          “โอเคดี ข้าเป็นคนที่จู้จี้จุกจิกน่ะ” ด้วยความที่ตนเป็นคนจู้จี้จุกจิกจึงเกรงว่าจะทำให้พวกเขาทั้งสองคนจะรำคาญเพราะดูจากสีหน้าท่าทางแล้วไม่ค่อยอยากจะคุยกับเขามากหรอก

          เส้าเทียนเหลือบมองนิ่งๆ “ข้าเป็นคนขี้รำคาญ” พร้อมกับเน้นย้ำถ้อยคำอย่างชัดเจน แต่ถ้าเกิดสนิทกันแล้วก็จะเปิดอกเปิดใจคุยด้วย ตอนนี้เป็นแค่เพียงคนร่วมเดินทางเท่านั้น

          “.....” ร่างสูงหนาไม่ได้พูดอะไรเพราะจากสีหน้าก็ดูรู้อยู่แล้วเป็นคนขี้รำคาญไม่ชอบสุงสิงกับใครนอกจากคนที่ตัวเองสนิทด้วยจริงๆ

          ตอนนี้บุรุษทั้งสามคนเดินทางจนมาถึงทางตรวจด่านเข้าเมืองซึ่งบัณฑิตหลัวชู่จักที่นี่ดีเพราะแคว้นเยว่จื่อเป็นบ้านเกิดของเขา

          นายด่านเดินออกมาพร้อมกับสีหน้าเข้มขรึมในระหว่างที่ปฏิบัติทำงาน “หากจะผ่านทางตัวนี้ต้องนำใบผ่านทางมาก่อนเพื่อตรวจดู” แน่นอนว่าไม่มีอะไรเล็ดลอดสายตาไปได้

          “ได้สิๆ” บัณฑิตหลัวชู่ล้วงใบผ่านทางขึ้นมามอบให้กับอีกฝ่ายนำไปตรวจสอบ เพื่อที่จะได้ผ่านทางตรงนี้ไปต่อซึ่งเข้มงวดมาก

          ไมชารับใบผ่านทางจากร่างโปร่งก่อนจะยืนอยู่ตรงหน้าบุรุษหน้าละอ่อนหวาน(?) “เอกสารล่ะ” ไม่พูดเปล่าก็แบมือขอดูจะได้ให้ผ่านทางไปได้

          เส้าเทียนหยิบไปผ่านทางล้วงจากกระเป๋าก่อนที่จะมอบให้ฝ่ายด้วย “....อ่า”

          จอมยุทธจุนซางจวินหยิบใบผ่านทางส่งให้ด้วยสีหน้าเข้มขรึม แค่ส่งตรงนี้แล้วตรวจสอบเสร็จจะได้ผ่านไปให้มันเสร็จ ไม่ค่อยอยากจะสุงสิงกับคนอื่นมากสุดเท่าไร

          นัยน์ตาสีดำนิลก้มลงอ่าน “หวงเส้าเทียนสินะ” พอได้เอกสารครบก็ส่งให้ลูกน้องนำไปตรวจเช็คอย่างเข้มงวดอย่างทุกครั้งที่มีคนผ่านเข้าผ่านออกไปทางที่ตรงนี้

          “ห๊ะ?” ร่างสูงขมวดคิ้วเป็นปม เมื่อได้ยินเสียง นายด่านตรงหน้าเรียกชื่อเขา แต่อีกฝ่ายก็ไม่พูดอะไรเพียงแค่เรียกชื่อเฉยๆ เหมือนกับกวนประสาทกันมากกว่า

          ก่อนที่จะยืนรอสักพักเพื่อที่จะได้ให้นายด่านตรวจ ดูคิดว่าที่นี่นั้นเช่นเคร่งครัดกว่าที่อื่นซะอีก ก็รีบที่จะเดินทางออกไปแต่ก็ต้องหยุดชะงักมาให้ตรวจอยู่ตรงนี้เนี่ยนะ

         “เอกสารผ่านตรวจเสร็จเรียบร้อยขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ” ในด่านผู้ตรวจตราดูแลคืนใบผ่านทางให้บุรุษทั้งสามคน เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติหรือผิดสังเกตจึงยอมให้ผ่านไปได้

          “.....” ยักไหล่ก่อนที่จะรับเอกสารกลับมาแล้วกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังช้างเพื่อจะได้เดินทางต่อไปทันที ไม่มีรอสิ่งใด ตอนนี้มันก็เป็นช่วงพลบค่ำแล้ว

          เดินทางตอนกลางคืนอันตราย แล้วยิ่งเป็นทะเลทรายก็รู้ๆกันอยู่ว่ามีพวกแมงป่องมากมายหรือพวกงูทะเลที่ซุกซ่อนอยู่ในผืนทรายคาดเดาหาได้ยาก

          “.....” จุนซางจวินขึ้นบนหลังม้า

          “ขอบคุณขอรับนายด่าน” บัณฑิตหลัวชู่รับใบผ่านทางกลับมาสอดใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อแล้วบอกนายด่านที่รักษาดูแลทางเข้าออก

          จากนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็เดินทางผ่านไปยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นตอนนี้ผ่านมาได้แล้วก็เหลือแต่ต้องไปตามแผนที่ เอาตามโต้งเส้าเทียนก็ไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเส้นทางในซีอวี้ โชคดีที่มีแผนที่ระบุบอกทางไว้ไม่อย่างนั้นเขาก็คงหลงทาง

         ต้องเดินทางอย่างระมัดระวัง ก็ออกจากตรงนี้ไปแล้วอาจจะมีอะไรอันตรายเกิดขึ้นก็ได้ มันก็มีพวกโจรทะเลทรายด้วย แต่เนื่องจากพวกเขาเป็นกลุ่มคนเล็กๆจึงไม่น่าจะเป็นที่สังเกตมากนัก


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +30 คุณธรรม +15 ความชั่ว +30 ความโหด โพสต์ 2019-4-9 19:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1
x6899
x100
x390
x4
x2
x997
x30
x454
x12
x1500
x1
x420
x766
x1040
x556
x108
x489
x431
x1
x1
x116
x6
x100
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x5
x5
x9999
x539
x10
x18
x10
x30
x19
x434
x24
x500
x218
x7144
x9999
x205
x161
x1
x400
x2
x260
x32
x174
x2835
x1
x133
x7880
x1100
x28
x7
x1
x3
x1351
x105
x2
x1100
x10
x10
x15
x1
x9999
x468
x201
x110
x977
x13
x2
x17
x4
x11
x56
x159
x619
x97
x171
x324
x2
x1577
x9999
x1
x9999
x1
x53
x37
x1315
x6
x510
x15
x30
x166
x7
x19
x130
x11
x5
x3
x1
x315
x175
x2
x1730
x4
x3
x360
x190
x24
x88
x13
x8
x15
x6
x35
x118
x367
x13
x4
x127
x449
x4599
x10
x8233
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x12
x25
x15
x2900
x6
x7
x84
x962
x9999
x139
x1085
x758
x195
x1896
x9999
x554
x332
x3485
x9999
x6552
x4800
x17
x5221
x101
x189
x23
x1
x100
x6
x231
x72
x70
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x170
x75
x9999
x944
x269
x15
x9999
x5506
x9999
x930
x1398
x9958
x799
x255
x652
x312
x5800
x1105
x505
x67
x2028
x63
x1679
x507
x275
x721
x3347
x72
x690
x8210
x2220
x141
x3000
x8494
x306
x1005
x804
x8104
x1491
x475
x1

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 4


         เส้าเทียนกำลังครุ่นคิดเรื่องแฟชั่นของตนเองที่จะสวมใส่ มันก็มีผ้าคลุมราชันย์ทุ่งหญ้าที่ยังสวมใส่ไม่ได้วางแพลนไว้ว่าจะแต่งกายเช่นไร ปีกผีเสื้อมายา ชุดมารจื่อเซ่อกับผ้าคลุมราชันย์ทุ่งหญ้า สีม่วงกับเขียวใส่ตัดกัน...แถมยังปีกสีชมพูอีก

         ถ้าหากคนอื่นมาเห็นก็คงจะคิดว่าเป็นแฟชั่นที่แปลกใหม่แล้วไม่มีที่ไหนมาก่อนคือมันจะต้องเป็นอะไรที่จดจำต่อสายตาคนที่พบเจอได้อย่างแน่นอน

        “เดี๋ยวใกล้จะถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองแล้วเตรียม เอกสารให้พร้อมแล้วกัน” เอกสารที่ว่านั่นก็คือใบผ่านทางที่จะต้องนำให้นายด่านเอาไปตรวจสอบก่อนที่จะผ่านเข้าไปได้เข้มงวดมาก

         “อืม” จุนซางจวินฮึมฮัมใบผ่านทางสอดใส่เตรียมใต้เสื้อพลางควบม้าตามทางไปเรื่อยๆ คำนึงคิดเพียงแค่สิ่งเดียวทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ เป็นคนที่มีสัจจะ

         “อ่า...อืม ได้สิ” เกือบลืมไปเลยต้องผ่านนายด่านตรวจคนเข้าเมืองอีกถ้าเช่นนั้นอีกฝ่ายจะมองเขาเช่นไรล่ะขอให้ไม่เจอแล้วกันนะเดี๋ยวจะถูกแซวเอา

          “ผ่านทางตรวจเสร็จแล้วไปแวะพักโรงเตี๊ยมหาอะไรทานกันต่อดีไหมล่ะ” บัณฑิตหลัวชูมีความหิวแล้วก็รู้สึกคอแห้งเหือดกระหายน้ำไปนั่งพักยืดเส้นยืดสาย

          “ต้องไปที่โรงเตี๊ยมอยู่แล้ว” เสียงทุ้มพลางเอ่ยบอก ถึงอย่างไรซะก็จะต้องไปที่โรงเตี๊ยมเพื่อจัดการสะสางเพราะเป้าหมายอยู่ที่นั่น

          ชายหนุ่มขมวดคิ้วเป็นปมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป เดี๋ยวไปถึงก็คงรู้เองแหละว่าทำไมถึงจะต้องไปที่นั่น ใช่สิ เกือบลืมไปเลยว่าเก็บหีบเงินชั่งกับเงินตำลึงมาด้วย จะเอาไปจับจ่ายซื้อของดีไหมนะหรือจะเอาไปฝากต่อ
         
          ป่านนี้ฟาร์มสไลม์จะเป็นอย่างไรบ้างเมือกมันจะออกมาบ้างหรือยังจะได้ให้สหายนั้นเอาไปขายที่ พ่อค้ารับซื้อแถวค่ายหลี่กัง ยิ่งได้เยอะก็จะยิ่งได้มูลค่ามากขึ้นเห็นทีจะต้องส่งจดหมายไปถามซะหน่อย

          เอาเป็นว่าเดี๋ยวถึงโรงเตี๊ยมค่อยเขียนจดหมายดีกว่าตอนนี้มันไม่สะดวกที่จะเขียนจดหมานเท่าใดนัก

         “นั่นไงใกล้จะถึงด่านตรวจแล้ว” ดูเหมือนว่าใกล้จะถึงด่านตรวจเพราะมีป้อมปราการที่สูงเสียดฟ้าราวกับเกราะคุ้มกันปิดทางไม่ให้เข้าออกจะต้อง ผ่านด่านตรวจไปถึงจะเข้าเมืองได้

          นัยน์ตาสีดำคมกริบมองอีกไม่กี่ลี้ก็จะถึงแล้วสินะ มือหนาหยิบใบผ่านทางเอานำออกมาถือไว้จะได้ยื่นให้จบๆไปเลยเดี๋ยวจะเสียเวลาที่ต้องไปรื้อค้น “ก็นะ”

          ท้องฟ้ายามค่ำคืนปกคลุมด้วยความมืดไม่มีแม้แต่แสงใดลอดผ่านเข้ามานอกจากคบเพลิงที่ถือส่องแสงสว่างนำทาง เดินทางตอนกลางคืนอันตรายเสี่ยงที่จะหลงทางได้ง่ายและก็เคยหลงทางกันแล้วด้วยจึงไปเจอกระท่อมของหมอแปลก

          เส้าเทียนรู้สึกโชคดีที่ตอนนั้นพวกเขาเดินหลงทางกัน ไม่อย่างนั้นชีวิตครั้งนั้นจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ตั้งกระท่อมอยู่กลางทะเลทรายโดดเด่นเป็นสง่า แต่มันก็อยู่ในที่รกร้างเช่นกันไม่ใช่ที่จะไปได้ง่ายๆ

          กลัวสัตว์มีพิษแค่ชนิดเดียวหากเป็นตัวอื่นมากัดเขาก็คงจะทำใจได้มากกว่านี้ มันเป็นสัตว์มีพิษที่เขารังเกียจเดียดฉันท์แต่ก็ไม่ได้อยากที่จะฆ่านั่นก็เป็นเพราะเขานั้นรักสัตว์หรือไปเองจะเกลียดแค่ไหนก็ลงมือฆ่าไม่ลงยกเว้นซะแต่ว่ามันมาทำร้ายก่อน

          เจ้าจงอาจเคยช่วยชีวิตเขากับพวกหย่งเยี่ยเอาไว้ในคราที่ลักลอบเข้าไปในสำนักทะเลทรายเพื่อช่วยเหลือโฮตารุที่ถูกจับตัว ใช้เป็นเหยื่อหลอกล่อเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคนคุ้มกันที่เฝ้าหน้าประตูจวน

          เฮ้อ… ยังคงรู้สึกผิดบาปที่ทำอะไรเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีตัวเลือกมากที่จะเรียกร้องความสนใจให้พวกมันตามเสียง

          จนจนกระทั่งในที่สุดทั้งสามคนก็มาถึงป้อมปราการตรงตลาดทางเข้าด้านหน้าที่มีคนคุ้มอยู่ ก่อนที่จะมีนายด่านคนเดิมเพิ่มเติมความเข้มขรึมออกมาทักทาย(?)

          ไมซานายด่านเดินออกมาพร้อมกับสีหน้าเข้มขรึมในระหว่างที่ปฏิบัติทำงาน “หากจะผ่านทางตัวนี้ต้องนำใบผ่านทางมาก่อนเพื่อตรวจดู” แน่นอนว่าไม่มีอะไรเล็ดลอดสายตาไปได้ รู้สึกคุ้นๆบุรุษทั้งสองคนแต่หญิงสาวอีกคนก็คุ้นๆเหมือนกัน

          “ใบผ่านทางนี้ขอรับ” บัณฑิตหลัวชูนำใบผ่านทางให้กับนายด่านผู้ตรวจคนเข้าเมือง ด้วยความรวดเร็วเตรียมมาไว้ก่อนจะถึงซะอีก

          “อ่ะนี้” เส้าเทียนยื่นใบผ่านทางให้ด้วยเช่นเดียวกันแล้วหันหน้าไปมองดูทางอื่น จะได้ผ่านทางตรวจเข้าเมืองสักที

          นายด่านรับใบผ่านทางแต่ละคนมาตรวจสอบดูก่อนที่จะไปใส่กับรายชื่อของคนคนหนึ่งซึ่งเป็นรายชื่อของผู้ชายชัดๆ นัยน์ตาสีดำมองบุคคลที่ชื่อหวงเส้าเทียน “ใครชื่อหวงเส้าเทียน… แม่นางหยิบใบผ่านทางของใครมา” ก่อนจะถามสตรีที่ดูตัวสูง

          “....ข้านี้ล่ะ หวงเส้าเทียน” เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกกับนายด่านตรวจคนเข้าเมืองที่งุงงงกับเขาแถมยังเรียกว่าแม่นางอีก สะเทือนใจยิ่งนัก!

          “ผู้ชาย…” ถึงจะรู้สึกตกใจแต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีบุรุษแต่งตัวเป็นสตรี จากนั้นก็ให้ลูกน้องไปตรวจสอบเอกสารต่ออีกที

           “.....” จุนซางจวินเปรยตามองหน้านิ่งใบหน้ามีหนวดเครากับรูปลักษณ์ดูน่าเกรงขามต่อคนที่พบเห็น

          ไม่นานนักไมซาก็เอาใบผ่านทางเดินมาคืนให้กับทั้งสามคน “เอกสารผ่านตรวจเสร็จเรียบร้อยขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ” เอ่ยพูดอย่างทุกครั้งเวลามีคนผ่านทาง จะต้องเจอทั้งคาราวานพ่อค้าหรือแม้แต่นักเดินทางผ่านมาทุกวัน เป็นคนไม่ชอบจำหน้าใครอยู่แล้ว

          “ขอบคุณขอรับ” บัณฑิตหลัวชูรับใบผ่านทางของตนเองกลับคืนมา

          “.....” เส้าเทียนเก็บใส่ลงไปในเป๋าของตัวเองคิดว่าคงจะไม่ได้นำใบผ่านทางนี้ไปให้ใครตรวจสอบดูอีกแล้วก็คงจะไม่ได้เดินทางออกมาที่นี่ถ้าเกิดว่ามันไม่มีธุระจำเป็น

          จากนั้นทั้งสามคนก็เดินทางเข้าไปภายในแคว้นต้าเยว่จื่อกันทันที ซึ่งร่างสูงก็รู้สึกลังเลเล็กน้อยที่ตนเองนั้นถูกเรียกว่าเป็นแม่นาง เขาควรที่จะหาซื้อเสื้อผ้าอาภรณ์ของบุรุษใส่ดีไหมนะมันทำให้แปลกใจ

          แต่เสื้อผ้าพวกนี้มันก็ดูสวยอีกต่างหาก มีความย้อนแย้งในตัวเองสูง


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +58 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -47 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -47 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1
x6899
x100
x390
x4
x2
x997
x30
x454
x12
x1500
x1
x420
x766
x1040
x556
x108
x489
x431
x1
x1
x116
x6
x100
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x5
x5
x9999
x539
x10
x18
x10
x30
x19
x434
x24
x500
x218
x7144
x9999
x205
x161
x1
x400
x2
x260
x32
x174
x2835
x1
x133
x7880
x1100
x28
x7
x1
x3
x1351
x105
x2
x1100
x10
x10
x15
x1
x9999
x468
x201
x110
x977
x13
x2
x17
x4
x11
x56
x159
x619
x97
x171
x324
x2
x1577
x9999
x1
x9999
x1
x53
x37
x1315
x6
x510
x15
x30
x166
x7
x19
x130
x11
x5
x3
x1
x315
x175
x2
x1730
x4
x3
x360
x190
x24
x88
x13
x8
x15
x6
x35
x118
x367
x13
x4
x127
x449
x4599
x10
x8233
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x12
x25
x15
x2900
x6
x7
x84
x962
x9999
x139
x1085
x758
x195
x1896
x9999
x554
x332
x3485
x9999
x6552
x4800
x17
x5221
x101
x189
x23
x1
x100
x6
x231
x72
x70
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x170
x75
x9999
x944
x269
x15
x9999
x5506
x9999
x930
x1398
x9958
x799
x255
x652
x312
x5800
x1105
x505
x67
x2028
x63
x1679
x507
x275
x721
x3347
x72
x690
x8210
x2220
x141
x3000
x8494
x306
x1005
x804
x8104
x1491
x475
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-4-21 00:23

ขึ้นไปด้านบน