ดู: 80|ตอบกลับ: 2

{ เมืองซางหยง } คฤหาสน์ตระกูลโหลว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-16 16:56:53 |โหมดอ่าน





♦ คฤหาสน์ตระกูลโหลว ♦

{ เมืองซางหยง }








【คฤหาสน์ตระกูลโหลว】

ตระกูลโหลวคือคหบดีเก่าแก่ของเมืองซางหยง กิจการร้านค้า
มากกว่าครึ่งหนึ่งในย่านธุรกิจมีตระกูลโหลวเป็นกรรมสิทธิ์ถือครอง
ร่ำรวยจากการค้าทั้งร้านอาหาร ร้านวัตถุดิบ เน้นหนักไปทาง
เครื่องอุปโภคบริโภทและข้าวของในชีวิตประจำวัน
มีคำเล่าลือถึงรองเท้าไข่มุกตระกูลโหลว ฟังว่าช่างฝือมือ ช่างปัก
ทุ่มเทจนเสียแขนและตาในการปักรองเท้าให้สตรีผู้ทรงอำนาจ
'หลี่ไทเฮา' เมื่อหลายร้อยปีก่อน 



เจ้าของเคหาสน์
โหลว เยวี่ยน 



อุปนิสัย : เจ้าบ้านคนปัจจุบันของสกุลโหลว อุปนิสัยสุภาพรักสะอาดไม่ข้องแวะสุรายาเมา เวลาว่างเล่นกับกระรอก รักเด็กเป็นอย่างยิ่ง











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

840

กระทู้

3279

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1169518
เงินตำลึง
28903
ชื่อเสียง
191993
ความหิว
936

ใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15355
ความชั่ว
8247
ความโหด
23701
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-3-17 01:25:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด

สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1062
{ สัญญาจ้างฉางอัน 83 }
จะถุงเท้ารองเท้าก็เอา


            สลัดกลิ่นพริกฮวาเจียวจากปาสู่กันเสร็จสิ้น ทั้งสองก็อาศัยหลังช้างชมวิวแบบเบลอๆ เพราะกระตุ้นให้เจ้าพลายน้อยวิ่งทะยานเต็มเหยียดตั้งแต่นอกเมืองเจียงโจว ไปทถึงป่าเมืองซางหยง เหล่าเหยากวงและกระต่ายเขาเดียวฟูนุ่มกลิ้งกันระเนระนาดในชะลอมหวาย แทบจะเป็นเจี้ยบต่ายสลัดเนื้อเดียวกัน… เจ้าพลายก็ไม่มีเบรกพวกเขาเดินทางได้รวดเร็วพอกับพายุทรายเลยทีเดียว

            หลังจากทั้งสองฝึกฝนวันแรกของขั้นสุดท้ายเพลงกระบี่คู่เสร็จสิ้น โดยไม่แวะพักทานอาหารหลิงหลานนำรายชื่ออกมา ตั้งใจว่าจะทำเส้นทางเสียใหม่ หลังตนพ้นจากเที่ยงคืนของเทศกาลหยวนเซียวไปแล้วใบหน้านวลทอแววเศร้าหมอง ไม่ว่าผู้เป็นอาจารย์จะปลอบอย่างไรจิตใจนางไม่เป็นอันสนใจจะฟัง ‘ท้ายสุดก็กลับไปไม่ทันได้แต่ส่งจดหมายไปให้… เอาไว้เสร็จงานค่อยกลับไปทำทังหยวนให้เจ้าลูกชิ้นน้อยกินสักหลายหม้อ’

            สรุปว่านางนอกจากไม่เป็นภรรยาผู้ใดแล้ว ก็เป็นมารดาที่แย่ใช่ไหม?

            การเลี้ยงดูบุตรทั้งสอง ก็บอกตามตรงว่าเต็มไปด้วยความกังวลไม่สามารถพูดว่า ‘จะเลี้ยงดูให้ดี’ ทำได้ก็มีแต่เตรียมที่ทาง หาทุนทรัพย์ให้มากที่สุด อย่างน้อยลูกทั้งสองไม่อดอยากและมีชีวิตที่ดี… กลับมาแดนฮั่นไม่ถึงขั้นเป็นองค์ชายของเผ่าใหญ่ แต่ก็เป็นยอดดวงใจของมารดา

           “หลาน… ครั้งนี้เจ้าก็จะเข้าไปคนเดียวอีกหรือ? คฤหาสน์ใหญ่โตบางทีอาจหลงทางเอาได้..” เซวียนหยวนอี้เฟยกล่าวเตือนนางเมื่อพวกเขามาหยุดอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์ตระกูลโหลว

           หลิงหลานพยักหน้าแล้วจัดชุดให้เรียบร้อย “เป็นสิ่งที่ข้าต้องฝึกทำด้วยตนเองเจ้าค่ะ… เจ้าของกิจการจะเอาแต่พึ่งพาผู้อื่น...นั่นคือความล้มเหลว” และนางไม่ต้องการล้มเหลวบ่อยนัก หญิงสาวรู้สึกขอบคุณน้ำใจของอีกฝ่ายที่มอบให้ทว่าตนจะเอาแต่อิงอยุ่ใต้ร่มไม้ใหญ่ไปตลอดชาตินี้คงจบอยู่ที่ทำอะไรไม่เป็น

            หลังเข้าไปภายในคฤหาสน์สกุลโหลวนางยื่นใบผ่านทางให้ดูเพื่อระบุตัวตน อาจเพาะที่ผ่านมาคบค้าสมาคมกับเหล่าเจ้าสัวมามาก นางเริ่มมีภูมิคุ้มกัน… แจ้งพ่อบ้านบ้าน นั่งรอ.. พอพบหน้าเจ้าบ้านแล้วยื่นรายละเอียด นั่งอธิบายเรื่องศูนย์พ่อค้าในจิงโจว กิจการตระกูลโหลวนั้นเจรจาง่ายเพราะเกี่ยวกับของอุปโภคบริโภค เปิดสาขาใหม่ที่ไหนก็ค้าง่ายขายคล่อง...

            “ข้าได้ยินข่าวมาจากเจ้าสัวหูแล้ว.. ที่แท้เป็นแม่นางนั่นเอง ได้สิสัญญาฉบับนี้จะมีนามของตระกูลโหลว จากนี้ไปขอฝากตัวด้วยนะแม่นางเราคงได้ทำการค้าร่าวกันอีกนาน” หลังอำลาเจ้าบ้านพร้อมสัญญาในมือ หลิงหลานก็ออกเดินทางต่อไปยังเมืองซินเอี๋ยเป็นลำดับถัดไป





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-17 01:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x38
x7
x165
x91
x620
x18
x292
x31
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x28
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x130
x35
x742
x1773
x1709
x205
x4237
x74
x207
x362
x624
x2
x43
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x980
x77
x20
x1070
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x271
x887
x4200
x3837
x5
x883
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770
x289
x32
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5717
x77
x3010
x199
x12
x3793
x9
x17
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x100
x55
x5439
x401
x334
x2508
x818
x9999
x2
x8
x2
x283
x3793
x5350
x910
x812
x10
x249
x795
x100
x300
x50
x299
x2100
x9999
x11
x1068
x9999
x9563
x2162
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x599
x1716
x1620
x2435
x9999
x2336
x3656
x1329
x2924
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1779
x1049
x33
x1
x7965
x4465
x67
x300
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x913
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x7743
x2422
x508
x10
x20
x5
x99
x9999
x110
x2912
x111
x713
x176
x2
โพสต์ 2019-3-24 15:22:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-24 21:26

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เซียงหยาง 15}
{ ตอนที่ 46 : ไลน์แมนมาแล้วค่ะ(?) : คฤหาสน์ตระกูลโหลว }

        “กล่องข้าวเยอะจังเลยอ่ะเป่าหลิง” เสียงของหญิงสาวผู้มีเรือนผมสีเงินขี้เถ้านั้นกล่าวขึ้นมาเช่นนั้น เป่าหลิงนั้นเหลือบมองไปทางหญิงสาวก่อนที่จะหรี่ตามอง จริงสินะ คงไม่เคยทำแบบนี้สินะ? “ก็ช่วยไม่ได้นี้ เป็นงานก็ต้องทำงานอย่างที่ว่านั้นล่ะ มันช่วยไม่ได้” เด็กสาวผู้รับสัญญาจ้างแบบนี้มาตัวเองก็ต้องรับผิดชอบในลักษณะของการกระทำของตนเองซึ่งนั่นก็คือการรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมาอย่างช่วยไม่ได้

       เป็นเรื่องปกติที่จะมีเรื่องราวให้ขอช่วยเหลือโดยที่เรานั้นต้องแลกกับเงินตราเพราะฉะนั้นแล้วการกระทำให้กินอยู่และกินใช้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องคิดอะไรมากเพราะอย่างไรก็ได้เงินอยู่แล้ว

        “แล้วเราจะต้องไปที่ไหนกันบ้าง?” เสียงของทางซิริล่านั้นกล่าวถาม เป่าหลิงเหลือบมองก่อนที่จะชูสถานที่ที่จะต้องไป..

              (1) คฤหาสน์ตระกูลโหลว ซางหยง  500 กล่อง
              (2) บ้านขนาดกลางตระกูลเหวิน ซางหยง  500 กล่อง
              (3) คฤหาสน์ตระกูลอิน ซินเอี๋ย 2000 กล่อง
              (5) จวนตระกูลเติ้ง  ซินเอี๋ย 2000 กล่อง
              (4) บ้านตระกูลผาง  ซินเอี๋ย 2000 กล่อง ปกติ
              (6) คฤหาสน์ตระกูลจง  เจียงเซี่ย 1000 กล่อง
              (7) หอบัณฑิตสดับวารี  เจียงเซี่ย 5000 กล่อง
              (8)  คฤหาสน์ตระกูลหลิว  เจียงหลิง 3000 กล่อง
              (9) ร้านเครื่องประดับไค่ฉี เจียงหลิง 3000 กล่อง
              (10) โรงเงินตราอู่ซันกวน อู้หลิง 10000 กล่อง

        ซิรินั้นเงียบไปเล็กน้อยเมื่อเห็นรายชื่อที่มี การเดินทางนั้นจำเป็นที่จะต้องเดินทางไปทั่วภูมิภาคจิ้งจกเหนือทั้งหมดลงไปถึงจิงโจ้ได้ด้วยซ้ำไปเพราะฉะนั้นแล้วการเดินทางในครั้งนี้คงจะยากลำบากพอสมควรเหมือนกันแต่มันไม่มีปัญหาอะไรสำหรับเด็กสาวที่ซึ่งเดินทางตลอดเวลารวมถึงหญิงสาวที่เดินทางข้ามโลกข้ามเวลาอยู่ตลอดเวลาเหมือนกัน

        “นี้มันเยอะมากเลยนะเนี้ย..” ซิริกล่าวบอก ก่อนที่พวกเขานั้นจะเดินทางไปยังสถานที่แรกซึ่งนั้นก็คือ คฤหาสน์ตระกูลโหลวเมืองซานหยง เป่าหลิงนั้นเคาะประตูตรงบริเวณด้านหน้า ก็เห็นกับร่างของใครสักคนที่เดินทางมา นั้นเป็นพ่อบ้านกระมัง?

        เป่าหลิงจำได้ดีเลยล่ะ ว่า ตระกูลโหลวคือคหบดีเก่าแก่ของเมืองซางหยง กิจการร้านค้ามากกว่าครึ่งหนึ่งในย่านธุรกิจมีตระกูลโหลวเป็นกรรมสิทธิ์ถือครอง ร่ำรวยจากการค้าทั้งร้านอาหาร ร้านวัตถุดิบ เน้นหนักไปทาง เครื่องอุปโภคบริโภทและข้าวของในชีวิตประจำวัน

       “มีอะไรหรือปล่าวขอรับ?” เสียงของทางพ่อบ้านตระกูลโหลวนั้นกล่าวขึ้นมา เขาเหลือบมองสตรีทั้งสองคนที่อยู่ด้านหน้าประตูของคฤหาสน์ตระกูลโหลวของนายตนเอง ดูเหมือนว่ายามเฝ้าประตูจะไม่อยู่นะ?...สงสัยจะเป็นเช่นนั้น อ้อ ช่วงเที่ยง..คงไปทานอาหาร..

        “ขออภัยท่าน ข้าเดินทางมาจากโรงเตี๊ยมดอกหญ้า ของเถ้าแก่ซ่ง หนาน เรานำกล่องข้าว อาหารจำนวน 500 กล่อง มาให้เจ้าค่ะ” เป่าหลิงนั้นกล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะให้ซิรินั้นยกกล่องข้าวมาให้ทางพ่อบ้าน ซิริก็จัดการเปิดรถม้า ก่อนที่จะยกกล่องข้าว 500 กล่องของทางโรงเตี๊ยมออกมาอย่างชิวๆ...ไม่ได้มีอะไรเพิ่มเติม..

       “โอ้..เช่นนี้เอง ของทางโรงเตี๊ยมดอกหญ้า นายท่านสั่งไว้ให้เหล่าเด็กๆ ที่กำลังจะไปหาน่ะขอรับ ต้องขอบคุณแม่นางทั้งสองที่ช่วยเหลือ เห็นว่าทางเถ้าแก่ซ่งบอกว่าอาจจะส่งมาช้าเพราะว่ามีหลายต่อหลายคนนั้นจำต้องส่ง...ฤดูนี้ค้าขายขึ้นจริงๆขอรับ” รอยยิ้มของทางพ่อบ้านนั้นกล่าว ก่อนที่เขานั้นเรียกทางบ่าวใช้นั้นมายกกันไป..

        “เช่นนั้นข้าทั้งสองขอตัวก่อนนะเจ้าคะ ขอให้พวกท่านและเด็กๆทานอย่างเอร็ดอร่อย” เป่าหลิงกล่าว ก่อนที่พวกเขาจะแยกตัวจากกัน เป่าหลิงและซิริก็เดินทางไปยังสถานที่ต่อไปต่อ ซึ่งนั้นก็คือบ้านขนาดกลางของตระกูลเหวิน...อืม...ขนาดกลางเราะ..


@Admin
++จัดส่งแล้ว++




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-3-24 20:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-21 07:11

ขึ้นไปด้านบน