ดู: 49|ตอบกลับ: 2

{ เมืองหลิงหลิง } มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-16 16:28:17 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-6-12 21:24




มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ

{ เมืองหลิงหลิง }









มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ
『 ศพครั้งหนึ่งก็เคยมีชีวิต มีจิตวิญญาณ 』
สถานสงเคราะห์ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิต ก่อตั้งขึ้นเพื่อจุดประสงค์
ช่วยนำศพไร้ญาติ ผู้ที่ตกตายในยุทธภพมาทำพิธีส่งวิญญาณ
ใช้รายได้จากการค้าข่าวสารและเงินบริจาคของชาวบ้านใจบุญ
มาจัดหาโลงศพ แหล่งที่พักพิงสุกท้ายของผู้ไร้ที่มาที่ไป
ด้านหลังเป็นฮวงซุ้ยรวมของศพไร้ญาติ หรือผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยขยับ




ผู้ดูแล
พ่อค้า โม่ อันฮว่าย
อุปนิสัย : ค่อนข้างซืมเซาในเรื่องรอบตัว เห็นคนตายเสมือนคนเป็น
เมตตาการุณาได้แม้ต่อศพที่เย็นชืด มักคุยกับศพคล้ายคนเหงา
จิตใจดีและคล่องแคล่วเมื่อเป็นเรื่องการค้า








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

838

กระทู้

3277

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1170189
เงินตำลึง
25929
ชื่อเสียง
191843
ความหิว
948

ใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15355
ความชั่ว
8247
ความโหด
23701
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-3-17 22:10:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด


สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1067
{ สัญญาจ้างฉางอัน 88 }
ข้าไม่ได้มาส่งศพ


          ด้วยการเดินทางที่รวดเร็วและราบรื่น หนึ่งศิษย์อาจารย์เดินทางผ่านเมืองฉางซาและอาศํยสะพานข้ามลำน้ำสายย่อยในยามกลางวัน ตอนนั้นแสงอาทิตย์พาดผ่านหางคิ้วไป เกิดรุ้งกินน้ำโค้งเป็นอีกฝากหนึ่งของสะพาน ทั้งงดงามและมีสีสัน ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง มองแล้วชื่นตาชื่นใจเป็นอย่างยิ่ง หลิงหลานนึกถึงสายรุ้งที่น้ำตกชื่อเฟิ่น… ในอดีตบุรุษผมแดงเคยหนุนตักตน มีเสือดำไจ้หลีอยู่ไม่ไกลนั่งมองน้ำมองท้องฟ้าอย่างสงบเงียบ...รอเวลาให้เจ้าชีวิตพักผ่อนจนพอใจแล้วเขาจะตื่นขึ้นมาส่งยิ้มให้กัน

          แต่การเดินทางครั้งนี้คนผู้หนุนตักกลายเป็นชะลอมหวายที่มีลูกเจี้ยบกับกระต่ายเขาเดียว ไม่มีช่วงเวลาของการนั่งนับเลขรอให้อีกคนลืมตาตื่น หรือพูดให้ถูกก็คือ..ไม่มีคนผู้นั้นอีกแล้ว หลิงหลานเค่นออกมาเป็นรอยยิ้มจนใจ ถ้อยคำของนักพรคฉานจื่อหรือที่บอก ‘ไม่จำเป็นต้องฝืนยิ้มตลอกเวลา ปล่อยให้ตนเองได้พักบ้างก็ได้’

           ท้ายที่สุดแล้วนาง...พักมาพอรึยัง? หรือว่าพักนานเกินไปลืมเรื่องเหนื่อยใจไปแล้ว?

           “ชีวิตแสนสั้นทำเรื่องที่มีคุณค่า… เหมือนเป็นคำสอนที่ใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยจริงนะเจ้าคะ ท่านว่าเวลาที่พวกเราถึงคราวตายจะประสบเหตุอย่างไร?” นางคงเพี้ยนไปแล้วถามเรื่องนี้กลางวันแสกๆหลังทานข้าวเสร็จ สี่เท้าของช้างมุ่งหน้าไปยังเมืองหลิงหลิง ผู้เดินทางทั้งสองสนทนากันเรื่อยเปื่อย เซวียนหยวนอี้เฟยได้ยินคำถามตอบกลับเพียงแค่

          “เรื่องนั้นไม่มีใครรู้แน่ชัดหรอก ว่าชีวิตคนเราจะสิ้นสุดที่เวลาไหนด้วยอะไรแค่ทราบว่าวันหนึ่งต้องมาถึง เวลาที่เหลืออยู่ใช้ให้เต็มที่อย่างคุ้มค่าก็เพียงพอแล้ว”

           “....แต่เหมือนบางคนก็เลือกที่จะยุติละครฉากนี้ด้วยมือตนเอง” หลิงหลานเอนหลังลงพิงเสลี่ยงยกหม่านผ้าโปร่งบังแสงที่แยงตา ใบหน้านวลขาวกระจ่างราวกับจะโปร่งใส บุรุษข้างกายเขยิบให้นางเถิบมาใกล้บอกว่าเขาไม่กัดหรอกประเดี๋ยวนางจะพลัดตกเอา

          ทั้งสองมาถึงเมืองหลิงหลิงในเวลาบ่าย พร้อมกับรถเกวียนคันหนึ่งที่บรรทุกโลงศพจำนวนมาก… พอถามถึงมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะคนขนเกวียนก็ทำมือทำไม้ให้ตามตนมา ช้างหนึ่งตัวเดินข้างโลงศพนับสิบ เอิกเริกเป็นอย่างยิ่งสะดุดสายตาผู้คนมากเกินไป นางก็ยกม่านผ้าโปร่งคลุมทั้งหน้าตาและผิวพรรณตนเอง การขนส่งมาหยุดอยู่ด้านหน้าอาคารที่อึมครึม… ด้านหน้าที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกๆ ชวนให้โหวงเหวงจนหลิงหลานรู้สึกอึดอัดพอสมควร

         “นายหัวโม่… ทำไมวันนี้เขาไม่อยู่รับนะปกติจะตรงเวลาตลอดนี่นา” คนขนโลงศพจิ๊จ๊ะว่ากำลังยุ่ง ขาดแคลนแรงงานพอดีตนต้องรีบไปส่งต่ออีกหลายที่ หลิงหลานเข้าไปสอบถามว่าสถานที่นี้มีคนตายเยอะหรอ ถึงสั่งโลงเป็นสิบยี่สิบโลง?

        “มิใช่และไม่เชิงแม่นางมูลนิธินี้รับฝังทำพิธีให้ศพไร้ญาติ และชาวยุทธ์รึซากคนที่พบเจอตามป่าเขาน่ะ ก็รุ้ใช่ไหมว่ายุทธภพมักมีการตกตายอย่างปริศนา? ที่นี่ก็เวทนารับทำพิธีส่งวิญญาณอย่างไรล่ะ”

         ฝ่ายนั้นอธบายเสร็จแล้วก็ยืนรอกับนาง ครู่หนึ่งบุรุษหน้านิ่งสวมชุดขาวก็เดินออกมาพร้อมสมุดบัญชี ผ่านเลยพวกเขาไปหาคนส่งโลงก่อน เขาพูดจาน้อยคำคาดว่าเป็นพ่อค้าโม่ผู้ดูแลมูลนิธิแห่งนี้ หลังจัดการให้คนขนโลงเข้าไปด้านในเสร็จ ก็เดินผ่านพวกนางไปเฉยๆ

          ‘เมินกันงี้เลยดิ?’ หลิงหลานนึกบางอย่างออก ก้าวเข้าไปบอกว่าตนมาจากหอบูรพาทำเนียบขอร่วมบริจาคเข้ามูลนิธิ ได้ผลชะงัดอีกฝ่ายหันมาแล้วเชิญพวกเขาเข้าไปคุยในห้องโถงด้วย หญิงสาวนำเงินออกมา 5,000 ชั่ง เพื่อบริจาคเรื่องนี้เป็นการกุศลตนไม่คิดมาก พร้อมกล่าวว่าพวกเขาไม่ได้มาเท่านี้ ยังมีอีกเรื่องอยากสนทนากับผู้ดูแล

            “มีอะไร...รีบพูดมาเดือนนี้มีศพจำนวนมากยังไม่ได้จัดการให้ดี งานข้ายุ่ง” พ่อค้าโม่กล่าว ในมือก็ดูบัญชี้ไปด้วย ใต้ตาคล้ำคล้ายคนอดนอน หลิงหลานไม่รอช้าแจงรายละเอียดเรื่องศูนย์พ่อค้าในจิงโจว
             “หากท่านมีกิจการหรือช่างฝีมือที่พร้อมสำหรับพื้นที่การค้าเสรีแล้วล่ะก็ ครั้งนี้เป็นดอกาสงามที่จะได้รับเชียวนะเจ้าคะ จิงโจวใต้เองก็ไม่มีศูนยืพ่อค้า..เทียบแล้วเส้นทางเหนือเปิดกว้างสู่ตลาดกวนจงและเหลียงโจว โปรดดูตรงรายชื่อเจ้าสัวและกิจการที่ลงทุนร่วม…”

             พ่อค้าโม่กระพริบตาฟังนางจ้อยแจ้วแล้วมองตาม “แล้วทำไมข้าต้องเข้าร่วมตามพวกเขา?”

              หลิงหลานหยักรอยยิ้มมุมปาก “ตัวเลขผู้ร่วมที่มากขึ้นเท่ากับการกระจายความเสี่ยงเพิ่มเป็นเงาตามตัว ไม่ได้ให้ตามแต่เขาเรียกน้ำขึ้นให้รีบตัก โอกาสทองมาอยุ่ตรงหน้าหากท่านมิสนใจ...เกรงว่าผู้อื่นคงยินดีเสียล่ะมากมีช่องว่างให้เสียบแทน”

บริจาคเข้ามูลนิธิ 5,000 ชั่ง (ในนามหอบูรพาทำเนียบ)
           



      



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 ความโหด โพสต์ 2019-3-17 22:56
คุณได้รับ +28 คุณธรรม +5 ความชั่ว +7 ความโหด โพสต์ 2019-3-17 22:55
(( ได้รับชื่อเสียงชุมนุม 2555 แต้ม ))   โพสต์ 2019-3-17 22:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -68 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -68 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x39
x7
x165
x92
x620
x18
x292
x29
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x25
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x124
x35
x742
x1771
x1709
x205
x4237
x74
x188
x364
x634
x2
x45
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1160
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x275
x867
x4200
x3837
x5
x858
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770
x289
x32
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5717
x77
x3010
x199
x12
x3793
x9
x18
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x100
x56
x5439
x406
x339
x2508
x848
x9999
x2
x8
x2
x283
x3793
x5350
x910
x812
x10
x249
x795
x110
x300
x50
x299
x2100
x9999
x11
x1068
x9999
x9563
x2162
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x599
x1716
x1620
x2435
x9999
x2336
x3656
x1329
x2918
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1779
x1049
x33
x1
x7965
x4465
x67
x300
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x963
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x7693
x2422
x546
x10
x20
x5
x99
x9999
x10
x120
x2873
x111
x713
x176
x2

838

กระทู้

3277

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1170189
เงินตำลึง
25929
ชื่อเสียง
191843
ความหิว
948

ใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15355
ความชั่ว
8247
ความโหด
23701
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-3-18 12:56:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด

สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1068
{ สัญญาจ้างฉางอัน 93 }
เปล่าประโยชน์ที่จะทำ


          หลังขนศพจำนวนหลายสิบกลับมายังมูลนิธิไจ้สือเชี้ย อาศํยแรงช้างคอยใช้งวงยาวๆ ของมันต่างแม่แรงยก ใส่ร่างไร้วิญญษณลงในโลงที่พวกเขาได้เตรียมไว้ พ่อค้าโม่ผู้เงียบขรึมเองก็ออกมาทำงานด้วย แรงคนไม่พอเหล่าลุกมือทั้งยกทั้งหาบกันจนเหงื่อไหลใคลย้อย ขนแยกโลงสองคนหนึ่งโลงจนไปถึงห้องรอทำพิธี สักตอนเย็นจะมีนักพรตที่ถูกเชิญมาสวดส่งพวกเขาที่ล่วงลับสู่สุขติ

          โม่อันฮว่ายเข้ามาสนทนาหับสตรีผมเงิน แปม้จะแปลกใจที่นางเงียบขรึมกว่าคราวแรก แต่สัญญาย่อมเป็นสัญญา เขาลงชื่อแล้วส่งสัญญาการค้าต่อให้บุรุษผมทอง “ขอบใจ.. นี่คือการลงนามของมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ สินค้าของข้าอาจไม่ใช่สิ่งพึงประสงค์ของคนเป็นนัก… ไว้ถึงคราวเปิดร้านที่จิงโจวก็จะทราบเอง”

          “ขอบคุณท่านมากในความร่วมมือ… ขอเป็นแรงใจหนึ่งในการช่วยเหลือผู้คนและดวงวิญญาณที่ล่วงลับต่อไปนะเจ้าคะ” ดรุณีผมเงินประสานมืออำลาอีกฝ่าย ก่อนจากมายังไม่ลืมหาย่อน้ำชำระล้างร่างกายเพราะกลิ่นของศพไม่น่าพิสมัยเท่าไร

         เมื่อพวกเขาออกเดินทางไปยังสถานที่สุดท้ายในรายชื่อ จำต้องขึ้นเมืองท่าและข้ามน้ำ เวลายาวนานเซวียนหยวรอี้เฟยพยายามกระตุ้น ให้นางพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ไม่ยอมปล่อยให้เก็บกดเอาไว้จนทำร้ายสุขภาพ

          ท้ายสุดหลิงหลานก็ยอมพูด “หากท่านไม่กังวลว่าวันๆ หนึ่ง สหายหรือคนรู้จักจะลงไปนอนอยุ่ใต้ดินที่เย็นชืด พวกเขาไม่สามารถยิ้มแย้มหรือพูดคุยกับท่านได้อีกต่อไป.. อาจไม่เข้าใจความรู้สึกที่ข้ามีต่อซาปิงหรอกเจ้าค่ะ หลองหลานทราบ… ทราบว่าคนเราวันหนึ่งต้องจากไป เพียงแต่ผู้ที่ข้ารุ้จักต่างมีจิตใจที่ประเสริฐ พวกเขามิได้ทำร้ายใครด้วยซ้ำมันยุติธรรมแล้วหรือที่ต้องพบจุดจบน่าสังเวชเช่นนี้?”

          จ้าวเกาะไต้หวันจะกี่รุ่นก็ล้วนพบเห็นการตายต่อหน้ามามาก ไม่ชินชาก็ยากจะพูดว่าจนใจยอมรับ เขาพยายามปลอบนางด้วยความเป็นจริง “คนเราไม่สามารถเลือกได้ว่าจะมีชีวิตหรือจบชีวิตลงด้วยสาเหตุใด ทุกสิ่งเชื่อมโยงกันไม่ว่าโชคชะตาหรือสถานการณ์ตอนนั้น หลิงหลานเจ้าไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองเรื่องนี้” มันเปล่าประโยชน์ที่จะโทษตนเองเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตของผู้อื่น

         หากรุ้สึกผิด.. ก็ทำให้ดีขึ้นในครั้งต่อไป การจมอยู่กับความเสียใจไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้นมา
           




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 14:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +777 ความหิว -28 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 777 -28 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x39
x7
x165
x92
x620
x18
x292
x29
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x25
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x124
x35
x742
x1771
x1709
x205
x4237
x74
x188
x364
x634
x2
x45
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1160
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x275
x867
x4200
x3837
x5
x858
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770
x289
x32
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5717
x77
x3010
x199
x12
x3793
x9
x18
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x100
x56
x5439
x406
x339
x2508
x848
x9999
x2
x8
x2
x283
x3793
x5350
x910
x812
x10
x249
x795
x110
x300
x50
x299
x2100
x9999
x11
x1068
x9999
x9563
x2162
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x599
x1716
x1620
x2435
x9999
x2336
x3656
x1329
x2918
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1779
x1049
x33
x1
x7965
x4465
x67
x300
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x963
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x7693
x2422
x546
x10
x20
x5
x99
x9999
x10
x120
x2873
x111
x713
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-20 21:18

ขึ้นไปด้านบน