ดู: 21|ตอบกลับ: 2

{ เมืองหลิงหลิง } มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-16 16:28:17 |โหมดอ่าน




มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ

{ เมืองหลิงหลิง }









มูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ
『 ศพครั้งหนึ่งก็เคยมีชีวิต มีจิตวิญญาณ 』
สถานสงเคราะห์ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิต ก่อตั้งขึ้นเพื่อจุดประสงค์
ช่วยนำศพไร้ญาติ ผู้ที่ตกตายในยุทธภพมาทำพิธีส่งวิญญาณ
ใช้รายได้จากการค้าข่าวสารและเงินบริจาคของชาวบ้านใจบุญ
มาจัดหาโลงศพ แหล่งที่พักพิงสุกท้ายของผู้ไร้ที่มาที่ไป
ด้านหลังเป็นฮวงซุ้ยรวมของศพไร้ญาติ หรือผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยขยับ




ผู้ดูแล
พ่อค้า โม่ อันฮว่าย
อุปนิสัย : ค่อนข้างซืมเซาในเรื่องรอบตัว เห็นคนตายเสมือนคนเป็น
เมตตาการุณาได้แม้ต่อศพที่เย็นชืด มักคุยกับศพคล้ายคนเหงา
จิตใจดีและคล่องแคล่วเมื่อเป็นเรื่องการค้า








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

713

กระทู้

2816

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2330310
เงินตำลึง
261576
ชื่อเสียง
174279
ความหิว
660

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
8492
ความชั่ว
7463
ความโหด
8899
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-17 22:10:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด


สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1067
{ สัญญาจ้างฉางอัน 88 }
ข้าไม่ได้มาส่งศพ


          ด้วยการเดินทางที่รวดเร็วและราบรื่น หนึ่งศิษย์อาจารย์เดินทางผ่านเมืองฉางซาและอาศํยสะพานข้ามลำน้ำสายย่อยในยามกลางวัน ตอนนั้นแสงอาทิตย์พาดผ่านหางคิ้วไป เกิดรุ้งกินน้ำโค้งเป็นอีกฝากหนึ่งของสะพาน ทั้งงดงามและมีสีสัน ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง มองแล้วชื่นตาชื่นใจเป็นอย่างยิ่ง หลิงหลานนึกถึงสายรุ้งที่น้ำตกชื่อเฟิ่น… ในอดีตบุรุษผมแดงเคยหนุนตักตน มีเสือดำไจ้หลีอยู่ไม่ไกลนั่งมองน้ำมองท้องฟ้าอย่างสงบเงียบ...รอเวลาให้เจ้าชีวิตพักผ่อนจนพอใจแล้วเขาจะตื่นขึ้นมาส่งยิ้มให้กัน

          แต่การเดินทางครั้งนี้คนผู้หนุนตักกลายเป็นชะลอมหวายที่มีลูกเจี้ยบกับกระต่ายเขาเดียว ไม่มีช่วงเวลาของการนั่งนับเลขรอให้อีกคนลืมตาตื่น หรือพูดให้ถูกก็คือ..ไม่มีคนผู้นั้นอีกแล้ว หลิงหลานเค่นออกมาเป็นรอยยิ้มจนใจ ถ้อยคำของนักพรคฉานจื่อหรือที่บอก ‘ไม่จำเป็นต้องฝืนยิ้มตลอกเวลา ปล่อยให้ตนเองได้พักบ้างก็ได้’

           ท้ายที่สุดแล้วนาง...พักมาพอรึยัง? หรือว่าพักนานเกินไปลืมเรื่องเหนื่อยใจไปแล้ว?

           “ชีวิตแสนสั้นทำเรื่องที่มีคุณค่า… เหมือนเป็นคำสอนที่ใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยจริงนะเจ้าคะ ท่านว่าเวลาที่พวกเราถึงคราวตายจะประสบเหตุอย่างไร?” นางคงเพี้ยนไปแล้วถามเรื่องนี้กลางวันแสกๆหลังทานข้าวเสร็จ สี่เท้าของช้างมุ่งหน้าไปยังเมืองหลิงหลิง ผู้เดินทางทั้งสองสนทนากันเรื่อยเปื่อย เซวียนหยวนอี้เฟยได้ยินคำถามตอบกลับเพียงแค่

          “เรื่องนั้นไม่มีใครรู้แน่ชัดหรอก ว่าชีวิตคนเราจะสิ้นสุดที่เวลาไหนด้วยอะไรแค่ทราบว่าวันหนึ่งต้องมาถึง เวลาที่เหลืออยู่ใช้ให้เต็มที่อย่างคุ้มค่าก็เพียงพอแล้ว”

           “....แต่เหมือนบางคนก็เลือกที่จะยุติละครฉากนี้ด้วยมือตนเอง” หลิงหลานเอนหลังลงพิงเสลี่ยงยกหม่านผ้าโปร่งบังแสงที่แยงตา ใบหน้านวลขาวกระจ่างราวกับจะโปร่งใส บุรุษข้างกายเขยิบให้นางเถิบมาใกล้บอกว่าเขาไม่กัดหรอกประเดี๋ยวนางจะพลัดตกเอา

          ทั้งสองมาถึงเมืองหลิงหลิงในเวลาบ่าย พร้อมกับรถเกวียนคันหนึ่งที่บรรทุกโลงศพจำนวนมาก… พอถามถึงมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะคนขนเกวียนก็ทำมือทำไม้ให้ตามตนมา ช้างหนึ่งตัวเดินข้างโลงศพนับสิบ เอิกเริกเป็นอย่างยิ่งสะดุดสายตาผู้คนมากเกินไป นางก็ยกม่านผ้าโปร่งคลุมทั้งหน้าตาและผิวพรรณตนเอง การขนส่งมาหยุดอยู่ด้านหน้าอาคารที่อึมครึม… ด้านหน้าที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกๆ ชวนให้โหวงเหวงจนหลิงหลานรู้สึกอึดอัดพอสมควร

         “นายหัวโม่… ทำไมวันนี้เขาไม่อยู่รับนะปกติจะตรงเวลาตลอดนี่นา” คนขนโลงศพจิ๊จ๊ะว่ากำลังยุ่ง ขาดแคลนแรงงานพอดีตนต้องรีบไปส่งต่ออีกหลายที่ หลิงหลานเข้าไปสอบถามว่าสถานที่นี้มีคนตายเยอะหรอ ถึงสั่งโลงเป็นสิบยี่สิบโลง?

        “มิใช่และไม่เชิงแม่นางมูลนิธินี้รับฝังทำพิธีให้ศพไร้ญาติ และชาวยุทธ์รึซากคนที่พบเจอตามป่าเขาน่ะ ก็รุ้ใช่ไหมว่ายุทธภพมักมีการตกตายอย่างปริศนา? ที่นี่ก็เวทนารับทำพิธีส่งวิญญาณอย่างไรล่ะ”

         ฝ่ายนั้นอธบายเสร็จแล้วก็ยืนรอกับนาง ครู่หนึ่งบุรุษหน้านิ่งสวมชุดขาวก็เดินออกมาพร้อมสมุดบัญชี ผ่านเลยพวกเขาไปหาคนส่งโลงก่อน เขาพูดจาน้อยคำคาดว่าเป็นพ่อค้าโม่ผู้ดูแลมูลนิธิแห่งนี้ หลังจัดการให้คนขนโลงเข้าไปด้านในเสร็จ ก็เดินผ่านพวกนางไปเฉยๆ

          ‘เมินกันงี้เลยดิ?’ หลิงหลานนึกบางอย่างออก ก้าวเข้าไปบอกว่าตนมาจากหอบูรพาทำเนียบขอร่วมบริจาคเข้ามูลนิธิ ได้ผลชะงัดอีกฝ่ายหันมาแล้วเชิญพวกเขาเข้าไปคุยในห้องโถงด้วย หญิงสาวนำเงินออกมา 5,000 ชั่ง เพื่อบริจาคเรื่องนี้เป็นการกุศลตนไม่คิดมาก พร้อมกล่าวว่าพวกเขาไม่ได้มาเท่านี้ ยังมีอีกเรื่องอยากสนทนากับผู้ดูแล

            “มีอะไร...รีบพูดมาเดือนนี้มีศพจำนวนมากยังไม่ได้จัดการให้ดี งานข้ายุ่ง” พ่อค้าโม่กล่าว ในมือก็ดูบัญชี้ไปด้วย ใต้ตาคล้ำคล้ายคนอดนอน หลิงหลานไม่รอช้าแจงรายละเอียดเรื่องศูนย์พ่อค้าในจิงโจว
             “หากท่านมีกิจการหรือช่างฝีมือที่พร้อมสำหรับพื้นที่การค้าเสรีแล้วล่ะก็ ครั้งนี้เป็นดอกาสงามที่จะได้รับเชียวนะเจ้าคะ จิงโจวใต้เองก็ไม่มีศูนยืพ่อค้า..เทียบแล้วเส้นทางเหนือเปิดกว้างสู่ตลาดกวนจงและเหลียงโจว โปรดดูตรงรายชื่อเจ้าสัวและกิจการที่ลงทุนร่วม…”

             พ่อค้าโม่กระพริบตาฟังนางจ้อยแจ้วแล้วมองตาม “แล้วทำไมข้าต้องเข้าร่วมตามพวกเขา?”

              หลิงหลานหยักรอยยิ้มมุมปาก “ตัวเลขผู้ร่วมที่มากขึ้นเท่ากับการกระจายความเสี่ยงเพิ่มเป็นเงาตามตัว ไม่ได้ให้ตามแต่เขาเรียกน้ำขึ้นให้รีบตัก โอกาสทองมาอยุ่ตรงหน้าหากท่านมิสนใจ...เกรงว่าผู้อื่นคงยินดีเสียล่ะมากมีช่องว่างให้เสียบแทน”

บริจาคเข้ามูลนิธิ 5,000 ชั่ง (ในนามหอบูรพาทำเนียบ)
           



      



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 ความโหด โพสต์ 2019-3-17 22:56
คุณได้รับ +28 คุณธรรม +5 ความชั่ว +7 ความโหด โพสต์ 2019-3-17 22:55
(( ได้รับชื่อเสียงชุมนุม 2555 แต้ม ))   โพสต์ 2019-3-17 22:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -68 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -68 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1310
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x109
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x280
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x497
x9999
x5022
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x191
x1692
x992
x2059
x109
x7991
x1608
x3449
x1164
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x282
x164
x35
x31
x2
x251
x334
x1
x273
x3409
x1910
x272
x10
x20
x25
x99
x9529
x10
x120
x1556
x111
x758
x176
x2

713

กระทู้

2816

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2330310
เงินตำลึง
261576
ชื่อเสียง
174279
ความหิว
660

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
8492
ความชั่ว
7463
ความโหด
8899
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-18 12:56:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด

สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1068
{ สัญญาจ้างฉางอัน 93 }
เปล่าประโยชน์ที่จะทำ


          หลังขนศพจำนวนหลายสิบกลับมายังมูลนิธิไจ้สือเชี้ย อาศํยแรงช้างคอยใช้งวงยาวๆ ของมันต่างแม่แรงยก ใส่ร่างไร้วิญญษณลงในโลงที่พวกเขาได้เตรียมไว้ พ่อค้าโม่ผู้เงียบขรึมเองก็ออกมาทำงานด้วย แรงคนไม่พอเหล่าลุกมือทั้งยกทั้งหาบกันจนเหงื่อไหลใคลย้อย ขนแยกโลงสองคนหนึ่งโลงจนไปถึงห้องรอทำพิธี สักตอนเย็นจะมีนักพรตที่ถูกเชิญมาสวดส่งพวกเขาที่ล่วงลับสู่สุขติ

          โม่อันฮว่ายเข้ามาสนทนาหับสตรีผมเงิน แปม้จะแปลกใจที่นางเงียบขรึมกว่าคราวแรก แต่สัญญาย่อมเป็นสัญญา เขาลงชื่อแล้วส่งสัญญาการค้าต่อให้บุรุษผมทอง “ขอบใจ.. นี่คือการลงนามของมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะ สินค้าของข้าอาจไม่ใช่สิ่งพึงประสงค์ของคนเป็นนัก… ไว้ถึงคราวเปิดร้านที่จิงโจวก็จะทราบเอง”

          “ขอบคุณท่านมากในความร่วมมือ… ขอเป็นแรงใจหนึ่งในการช่วยเหลือผู้คนและดวงวิญญาณที่ล่วงลับต่อไปนะเจ้าคะ” ดรุณีผมเงินประสานมืออำลาอีกฝ่าย ก่อนจากมายังไม่ลืมหาย่อน้ำชำระล้างร่างกายเพราะกลิ่นของศพไม่น่าพิสมัยเท่าไร

         เมื่อพวกเขาออกเดินทางไปยังสถานที่สุดท้ายในรายชื่อ จำต้องขึ้นเมืองท่าและข้ามน้ำ เวลายาวนานเซวียนหยวรอี้เฟยพยายามกระตุ้น ให้นางพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ไม่ยอมปล่อยให้เก็บกดเอาไว้จนทำร้ายสุขภาพ

          ท้ายสุดหลิงหลานก็ยอมพูด “หากท่านไม่กังวลว่าวันๆ หนึ่ง สหายหรือคนรู้จักจะลงไปนอนอยุ่ใต้ดินที่เย็นชืด พวกเขาไม่สามารถยิ้มแย้มหรือพูดคุยกับท่านได้อีกต่อไป.. อาจไม่เข้าใจความรู้สึกที่ข้ามีต่อซาปิงหรอกเจ้าค่ะ หลองหลานทราบ… ทราบว่าคนเราวันหนึ่งต้องจากไป เพียงแต่ผู้ที่ข้ารุ้จักต่างมีจิตใจที่ประเสริฐ พวกเขามิได้ทำร้ายใครด้วยซ้ำมันยุติธรรมแล้วหรือที่ต้องพบจุดจบน่าสังเวชเช่นนี้?”

          จ้าวเกาะไต้หวันจะกี่รุ่นก็ล้วนพบเห็นการตายต่อหน้ามามาก ไม่ชินชาก็ยากจะพูดว่าจนใจยอมรับ เขาพยายามปลอบนางด้วยความเป็นจริง “คนเราไม่สามารถเลือกได้ว่าจะมีชีวิตหรือจบชีวิตลงด้วยสาเหตุใด ทุกสิ่งเชื่อมโยงกันไม่ว่าโชคชะตาหรือสถานการณ์ตอนนั้น หลิงหลานเจ้าไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองเรื่องนี้” มันเปล่าประโยชน์ที่จะโทษตนเองเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตของผู้อื่น

         หากรุ้สึกผิด.. ก็ทำให้ดีขึ้นในครั้งต่อไป การจมอยู่กับความเสียใจไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้นมา
           




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 14:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +777 ความหิว -28 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 777 -28 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1310
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x109
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x280
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x497
x9999
x5022
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x191
x1692
x992
x2059
x109
x7991
x1608
x3449
x1164
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x282
x164
x35
x31
x2
x251
x334
x1
x273
x3409
x1910
x272
x10
x20
x25
x99
x9529
x10
x120
x1556
x111
x758
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-4-21 00:25

ขึ้นไปด้านบน