ดู: 286|ตอบกลับ: 5

{ ด่านอี้เหมินกวน | ประตูตะวันตก } ด่านตรวจคนเข้าเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-8 23:28:46 |โหมดอ่าน


5| | |ด่านตรวจคนเข้าเมือง / ด่านอี้เหมินกวน| | |4








ด่านตรวจคนเข้าเมืองของด่านอี้เหมินกวน ตั้งอยู่ทางประตูทิศตะวันตกของด่านอี้เหมินกวน ไว้สำหรับตรวจตราความเรียบร้อยในการให้ผู้คนทั้งชาวฮั่นและชาวนอกด่านโดยเฉพาะพ่อค้าผ่านเข้าออก ต้องมีการตรวจตราเข้มงวดกันเป็นตามปกติเพ่อให้เกิดความสงบเรียบร้อยเมื่อผ่านด่านเข้าไปสู่ดินแดนฮั่น



ขุนพลรักษาด่าน ฮั่ว อัน




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 20

ดูบันทึกคะแนน

141

กระทู้

1275

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
266860
เงินตำลึง
590470
ชื่อเสียง
157106
ความหิว
857

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
20534
ความชั่ว
2932
ความโหด
5719
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-3-9 21:55:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมาหลังจากขบวนซีอวี้เดินทางมาถึงด่านอี้เหมินกวนนั้น ทางคณะทูตก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากแม่ทัพรักษาด่านอี้เหมินกวน เชิญไปรับประทานอาหารดื่มน้ำกันได้ตามสบายที่โรงเตี๊ยมภายในด่าน ซึ่งแม่ทัพได้เล็งเห็นความสำคัญของคณะทูตนี้จึงจัดเตรียมรอไว้อย่างดี รวมถึงท่านราชทูตจางเชียนก็ได้นำพาแม่ทัพเว่ยแห่งซีอวี้และจิตรกรหลี่หลิงนูไปพักผ่อนด้วยกัน หลิงนูเองก็ได้พาอาเค่อ ซูมี่และหลี่ถิงที่มาด้วยกันไปพักผ่อนด้วยหลังจากต้องหลบหนีจากพายุทรายก่อนหน้านี้มามันเลยค่อนข้างเหนื่อย...


การพักผ่อนเป็นไปด้วยความเรียบร้อยตลอดเวลาที่ผ่านมา จนกระทั่งเวลาผ่านไปโดยประมาณ 2 เค่อ จางเชียนก็ได้เข้ามาบอกทุกคนในขบวน


"ใกล้ได้เวลาออกเดินทางแล้ว ขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ขบวนของเราจะเดินทางออกจากเขตดินแดนฮั่นแล้วต่อจากนี้"


สิ้นเสียงคำประกาศ ทุกคนในขบวนซี้อวี้ก็ออกไปเตรียมตัว จัดเก็บสัมภาระของตัวเองกันให้เรียบร้อยแล้วไปประจำที่ของตนเอง รวมถึงกลุ่มหลี่หลิงนูทุกคนและแม่ทัพเว่ยกับผู้ติดตามของเขาด้วย
พอดีว่ารถม้าที่เคยโดยสารมาตลอดได้ถูกทิ้งไปกลางทางเพื่อหลบหนีจากพายุทราย ตอนนี้เองหลี่หลิงนูก็เลยต้องให้ หลี่ถิง เหอซูมี่ทั้งสองคนขี่ม้าที่นำมาด้วยไปก่อน ส่วนตนเองก็ขี่ม้าประจำตัวของตัวเอง


ขบวนถูกจัดประจำที่เรียบร้อย ทุกคนยังคงอยู่ตำแหน่งเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อพร้อมแล้วขบวนจึงเคลื่อนตัวออกจากโรงเตี๊ยมมุ่งหน้าไปยังประตูตะวันตกของด่านอี้เหมิน ที่เป็นปราการชายแดนของดินแดนฮั่นนั่นเอง


เมื่อมาถึงประตูด่าน ขุนพลรักษาประตูชายแดน ฮั่วอัน ได้ขอตรวจสอบหนังสือการออกเดินทางตามปกติทุกคน รวมถึงท่านจางเชียน และแม่ทัพเว่ยด้วย


"ข้าขอตรวจสอบหนังสือเดินทางของท่านด้วย" ขุนพลฮั่วอันเอ่ยกล่าว


@WeishaoTien


"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ ข้าหวังว่าท่านจะเดินทางปลอดภัย" ขุนพลฮั่วอันกล่าวพร้อมส่งคืนหนังสือเดินทางให้เขา หลังตรวจสอบว่าถูกต้องทุกประการ


@WeishaoTien


การตรวจสอบไล่ๆมาจนกระทั่งถึงหลี่หลิงนูและพรรคพวก


"ขอตรวจสอบหนังสือเดินทางด้วยแม่นาง" นายด่านกล่าว


"ย่อมได้ท่าน.." หลิงนูหยิบหนังสือเดินทางให้นายด่านตรวจสอบ ซึ่งหลิงนูเก็บมานานมากๆตั้งแต่สมัยออกจากบ้านใหม่ๆ เธอเก็บไว้ไม่ห่างกาย
แต่หนังสือนี้เป็นของเธอเอง หากมีคนอื่นไปด้วยก็ต้องทำหน้งสือเพิ่มเล็กน้อยว่ามีใครจะติดตามไปด้วย ซึ่งก็รวมถึงหลี่ถิง เหอซูมี่และก็อาเค่อ


--

--


การตรวจสอบเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ทุกคนในขบวนเดินทางออกจากด่านอี้เหมินกวนในที่สุด เข้าสู่ดินแดนนอกต้าฮั่นหรือซีอวี้เรียบร้อยแล้ว จากนี้เส้นทางก็คงจะมุ่งหน้าไปยังที่ๆแรก ซึ่งก็น่าจะเป็น แคว้นโหรวหราน


"ท่านแม่ทัพเว่ย ข้าคิดว่า ที่แรกจะแวะหลังจากนี้ก็คงจะเป็นแคว้นโหรวหราน ข้าเองจะนำอุปกรณ์ขุดเจาะน้ำบาดาลใต้ดินที่เตรียมมาไว้แล้วไปให้พวกเขา
และอีกอย่างก็คือจะและสอนการปลูกหม่องเลี้ยงไหมให้กับพวกเขาด้วย" จางเชียนเอ่ย พร้อมกับอุปกรณืที่รอบอยู่บนหลังรถม้าของเขา


@WeishaoTien


แน่นอน จางเชียนกับแม่ทัพเว่ยก็คุยกันรู้เรื่องดี แล้วจึงนำพาขบวนมุ่งสู่เส้นทางระหว่างต้าฮั่น โหรวหรานต่อไป...


--------------
ผ้าคลุม + พัด+หยก

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +12 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-3-10 12:42
คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-9 22:41

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดหวังเจี้ยน
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ทวนฝงเจียง
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x1
x4
x4
x2
x8
x4000
x150
x5
x8
x63
x120
x4
x135
x400
x150
x1400
x43
x18
x7
x1600
x161
x22
x16
x225
x25
x720
x120
x56
x1600
x120
x26
x480
x8
x1600
x22
x42
x15
x52
x7
x1400
x800
x1400
x3000
x400
x140
x14
x800
x10
x20
x8
x16
x9
x1200
x96
x121
x55
x1600
x38
x64
x800
x14
x1
x9
x2200
x800
x9
x1300
x1400
x21
x1600
x120
x7
x35
x8
x1200
x135
x100
x1
x5
x29
x121
x1
x1020
x1
x400
x1200
x277
x1800
x20
x1
x1500
x271
x1
x4
x27
x820
x420
x2025
x1490
x140
x2350
x21
x5
x13
x2625
x34
x8
x127
x70
x20
x1
x240
x53
x201
x2
x2000
x100
x8
x495
x175
x20
x17
x824
x153
x861
x790
x650
x1170
x220
x43
x277
x1400
x1035
x2830
x1998
x819
x2180
x1755
x355
x1051
x1844
x840
x1
x1280
x112
x1584
x703
x457
x1282
x1393
x1058
x20
x153
x288
x1048
x87
x146
x700
x12
x292
x1406
x2628
x16
x731
x1
x900
x250
x857
x2960
x310
x750
x19
x228
x3
x14
x3938
x2069
x1756
x2754
x1
x1
x9999
x1
x2110
x1037
x183
x267
x55
x139
x2208
x2840
x1430
x3245
x2
x365
x625
x2655
x253
x8
x2600
x28
x98
x3
x131
x9999
x323
x100
x2074
x33
x10
x76
x66
x206
x16
x1100
x21
x7
x2065
x6047
x1216
x127
x1740
x6
x84
x19
x80
x8
x2462
x2
x20
x9
x928
x6
x2980
x1819
x1561
x13
x411
x124
x637
x2721
x2069
x1350
x2619
x2172
x1445
x1040
x2539
x181
x206
x239
x211
x1390
x18
x1600
x1263
x1207
x29
x3216
x2430
x2641
x181
x16
x700
x357
x4
x457
x485
x880
x967
x2131
x2818
x19
x5572
x4739
x173
x29
x3708
x2800
x3824
x2320
x555
x1379
x2554
x24
x1962
x2771
x1220
x83
x2529
x489
x1
x282
x420
x10
x1075
x616
x626
x560
x1728
x56
x1020
x1188
x96
x762
x344
x2245
x2352
x162
x75
x56
x86
x155
x402
x1078
x354
x547
x529
x57
x1070
x1239
x1770
x9999
x24
x703
x2001
x518
x91
x2020
x68
x21
x1824
x1010
x934
x817
x818
x54
x195
x7
x1617
x291
x383
x1
x1
x2647
x1

165

กระทู้

969

โพสต์

26หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
277423
เงินตำลึง
410537
ชื่อเสียง
91442
ความหิว
1499

ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
2192
ความชั่ว
0
ความโหด
895
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-3-11 00:47:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  ข้าคงจะเคยตัวมากไปเมื่ออยู่กับคนที่คุ้นเคย
                                  บางสิ่งที่ข้าเองนั้นไม่สามารถควบคุมได้เลย
                                  มันเลยเผลอหลุดออกไปโดยที่ข้าเองก็ไม่ทัน
                                  ที่จะระวังตัวเองและปล่อยเผลอใจมากไปหน่อย
                                  นี่อาจจะเป็นอีกข้อเสียนึงเมื่อข้าอยู่ในงานก็เป็นได้



                                 ด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านอี้เหมิน

                                ใครจะไปคิดว่าเวลาเพียงไม่นาน ข้าก็สามารถจัดการอะไรๆกับตัวเองได้พร้อมกับได้อิ่มท้องด้วย ที่โรงเตี๊ยมในเขตด่านนี้ ก่อนที่ข้าและกลุ่มคณะสำรวจจะเตรียมตัวเพื่อออกเดินทางต่อ ก็นะ ข้ารู้ล่ะว่าต้องทำเวลาเพื่อเดินทางออกไปสู่ซีอวี้ต่อไป เราเองคิดว่า จะขอพักต่ออีกหน่อยนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องแน่ๆ ความรับผิดชอบต่อภาระหน้าที่มันค้ำคอไว้อยู่ แน่นอนว่าถึงแม้จะเป้นช่วงเวลาที่ข้านั้นเหมือนได้พักเอาแรง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะอยู่ได้นานหรอกนะ เมื่อราทูตจางเซียนหายเหนื่อยและเตรียมตัวที่จะออกเดินทางต่อ แน่นอนว่าข้าเองในฐานะคนคุ้มกันก็คงจะต้องรีบทำเวลาเช่นกัน ในตอนนั้นข้าไม่สามารถที่จะดื่มเป็นเพื่อนแม่ทัพฮั่วอันที่ข้าสนิทด้วยได้ เพราะข้ายังต้องออกเดินทางกันต่อ แต่ยังไม่ทราบถึงรายละเอียดของจุดหมายต่อไปที่จะเดินทาง จริงๆก็.. ไม่จำเป้นต้องรู้อะไรมากนักก็ได้สำหรับข้าแล้วอ่ะนะ หน้าที่ของข้าเพียงคุ้มกัน และช่วยแก้ปัญหาเวลามีเรื่องเกิดขึ้น แค่นั้นก็คงจะเพียงพอแล้วสำหรับหน้าที่ของข้าในฐานะคนคุ้มกัน...

                                 การพักผ่อนเป็นไปด้วยความเรียบร้อยตลอดเวลาที่ผ่านมา จนกระทั่งเวลาผ่านไปโดยประมาณ 2 เค่อ จางเชียนก็ได้เข้ามาบอกทุกคนในขบวน
                                "ใกล้ได้เวลาออกเดินทางแล้ว ขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ขบวนของเราจะเดินทางออกจากเขตดินแดนฮั่นแล้วต่อจากนี้"
                                สิ้นเสียงคำประกาศ ทุกคนในขบวนซี้อวี้ก็ออกไปเตรียมตัว จัดเก็บสัมภาระของตัวเองกันให้เรียบร้อยแล้วไปประจำที่ของตนเอง

                              กลุ่มคณะสำรวจเก็บของที่ทำความสะอาดจากพายุทรายก่อนหน้าเรียบร้อยแล้วนำขึ้นเกวียน ผู้คนที่พักจนหายเหนื่อยก็พากันมาเตรียมตัวเพื่อที่จะเดินทางต่อ เพราะไม่ไกลนักจากที่นี่ ก็เป็นด่านตรวจคนเข้าออกเมือง ที่ผู้ดูแลด่านตรวจอย่างป๋าฮั่ว หรือฮั่วอันที่ข้านั้นรู้จักและคุ้นเคยกันดูแลอยู่ที่นี่ แต่กับในระหว่างเวลานงานนั้น ความสนิทชิดเชื้อกันมันไม่สามารถใช้ในงานได้หรอก ไม่งั้นคงโดนตำหนิเรื่องนี้เป็นแน่ เมื่อกลุ่มคณะสำรวจออกจากโรงเตี๊ยมเพื่อที่จะไปยื่นเอกสารเดินทางให้กับเจ้าหน้าที่ที่ด่านตรวจ

                             "ข้าขอตรวจสอบหนังสือเดินทางของท่านด้วย" ขุนพลฮั่นอันเอ่ยกล่าว

                             "...." ข้าเองไม่ได้พูดอะไรมากนักนอกจากหยิบหนังสือเดินทางของข้าออกจากกระข้างเอวและยื่นให้นายด่านฮั่วอันเป็นคนตรวจตามหน้าที่ของเขาต่อไป เซี่ยงเหมยและกุ้ยฟางที่เดินลงจากรถม้าเพื่อยื่นหนังสือเดินทางก็ต่อแถวตามข้ามาเช่นเดียวกัน ส่วนงานก็ส่วนงาน เวลาว่างก็เวลาว่าง ข้าคิดว่า ข้าโต... ไม่สิ ข้าแก่พอที่จะรู้ดีว่าเวลาไหนควรไม่ควร รู้จักกาละเทศะตามอายุที่ข้าเป้นอยู่นะขณะนี้...


                            "ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ ข้าหวังว่าท่านจะเดินทางปลอดภัย" ขุนพลฮั่นอันกล่าวพร้อมส่งคืนหนังสือเดินทางให้เขา หลังตรวจสอบว่าถูกต้องทุกประการ

                            "งั้นข้าขอตัวก่อน ขอบคุณสำหรับที่พักและอาหาร ไว้เจอกันใหม่" ก่อนที่ข้าจะจูงรถม้าและพาทั้งสองคนเดินทางผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองเพื่ออกไปรวมกับหัวขบวนที่ผ่านการตรวจเรียบร้อยแล้ว



                            "เดินทางปลอดภัยท่านแม่ทัพ" นายด่านฮั่วอันกล่าวอวยพร นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ความสนิทสนมของข้ากับของป๋าเข้าถึงในเวลางานได้เพียงเท่านี้จริงๆ


                            "พวกเจ้าไปเอาหนังสือพวกนี่มาจากไหน ข้าไม่ยักกะรู้" น่าแปลกใจใช่มั้ยล่ะ ทั้งๆที่แอบอยู่ในรถม้าตอนเข้าต้าฮั่นมา แต่กลับมีหนังสือเดินทางพกติดตัวมาด้วยแบบนี้ ก็เป้นเรื่องที่น่าแปลกใจเล็กน้อย

                            "เจ้านี่ตัวใหญ่ซะเปล่า คิดเหมือนเด็ก ของแบบนี้มันก็ต้องมีติดตัวกันไว้อยู่แล้วไม่ใช่รึไงล่ะฮึ?" นี่ก็เป็นอีกหนึ่งผลของการสนิทชิดเชื่อกันจนเลยเถิด เซี่ยงเหมยริอาจจี้ใจดำกันขนาดนี้เลยนะ นั่นสิเนอะ มันเป้ฯของที่ทุกคนที่จะเดินทางเข้าออกต้าฮั่นต้องมีกันอยู่แล้วทุกคนนี่นา..


                                  เข้าสู่ดินแดนกว้างใหญ่แห่งซีอวี้ ข้าพอจะรู้ว่าท่านราชทูตต่้าหงลู่เองที่เป็นคนบุกเบิกเส้นทางสายไหมและภูมิภาคซีอวี้ทั้งหมดนี้เอง ช่างเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่สำหรับคนหนึ่งคน ข้าเองก็อยากจะมี เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่เป็นเรื่องราวของตัวข้าเองบ้าง แต่ก็นะ ตัวใหญ่ๆนี่เป้นเรื่องยิ่งใหญ่พอรึยังล่ะ ฮะๆๆ

                                  การตรวจสอบเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ทุกคนในขบวนเดินทางออกจากด่านอี้เหมินกวนในที่สุด เข้าสู่ดินแดนนอกต้าฮั่นหรือซีอวี้เรียบร้อยแล้ว จากนี้เส้นทางก็คงจะมุ่งหน้าไปยังที่ๆแรก ซึ่งก็น่าจะเป็น แคว้นโหรวหราน


                                 "ท่านแม่ทัพเว่ย ข้าคิดว่า ที่แรกจะแวะหลังจากนี้ก็คงจะเป็นแคว้นโหรวหราน ข้าเองจะนำอุปกรณ์ขุดเจาะน้ำบาดาลใต้ดินที่เตรียมมาไว้แล้วไปให้พวกเขา และอีกอย่างก็คือจะและสอนการปลูกหม่องเลี้ยงไหมให้กับพวกเขาด้วย" จางเชียนเอ่ย พร้อมกับอุปกรณืที่รอบอยู่บนหลังรถม้าของเขา


                                 "อ่ะ ฮะ! ที่โหรวหรานเหรอ อืมม ข้าไม่ได้ไปเยี่ยมเยือนเจ้าหลินฯนางรึยังนา ตั้งแต่ที่หมู่บ้านโรมันคราวก่อน"
                                 "ท่านแม่ทัพ..."
                                 "ฮะ.. เมื่อท่านพูดที่โหรวหราน มีอะไรงั้นเหรอท่านจางฯ"
                                 "อ๋อ จะบอกท่านแม่ทัพ ว่าเราจะแวะที่โหรวหราน ข้าจะนำอุปกรณ์ขุดเจาะน้ำบาดาลใต้ดินไปให้พวกเขา กับสอนการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมด้วยนะท่าน พอพูดถึงที่โหรวหราน ท่านมีอะไรกับที่นั่นรึเปล่า บอกข้าได้นะ"
                                 "อืมม เป็นบุญคุณที่ข้ามีต่อโหรวหรานน่ะ ในหลายๆเรื่อง ตอนนี้โหรวหรานที่ท่านรู้จักอาจจะไม่ได้เป็นแคว้นที่ท่านคุ้นหูคุ้นตาเช่นเมื่อก่อน เมื่อท่านไปถึงท่านก็จะรู้เองล่ะท่านจางฯ เรื่องน้ำบาดาลกับปลูกหม่อน.. น่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่ถ้าหากท่านนำไปเผยแพร่สิ่งเหล่านี้ให้ ข้าว่าที่โหรวหรานคงจะได้มีผลิตภัณฑ์อีกหนึ่งอย่างไว้ทำรายได้ให้กับแคว้นเพิ่มอีกหนึ่งอย่างแล้วสินะ"

                                 "ท่านแม่ทัพพูดเหมือน ท่านรู้จักแคว้นโหรวหรานดีเป็นพิเศษ อย่างกับว่าแคว้นโหรวหรานในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงแคว้นชนบทนอกด่านธรรมดา ข้าชักอยากจะไปเห็นที่นั่นซะแล้วสิ อยากรู้ว่าบุญคุณที่ท่านมีต่อโหรวหรานที่ท่านแม่ทัพว่ามันคืออะไรกัน"

                                 "ให้ท่านจางไปเห็นด้วยตาของทา่นเองจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าฟังข้าเล่าเรื่องจากรับฟังนะท่าน ฮะๆๆ"

                                 ที่ต่อไป โหรวหราน ในเขตซีอวี้นี้ ข้าว่าแคว้นโหรวหรานนี้ข้ามีความสัมพันธ์กับแคว้นนี้มากกว่ากว่าแคว้นไหนในซีอวี้มาก แน่นอนล่ะ ช่วยเขาไว้ตั้งเยอะ จากที่เป็นแคว้นชนบทแห้งแล้ง เอาจริงๆ ด้านชลประทานที่โหรวหรานตอนนี้ก็ไม่ได้มีปัญหามากนัก แต่ข้าคิดว่า สิ่งที่ท่านราชทูตจางเซียนนำไปให้นั้น จะทำให้ที่โหรวหรานเป็นแคว้นที่ก้าวหน้ามากขึ้นไปกว่าที่เป้นอยู่อย่างแน่นอน..


ใช้เอฟเฟคหยกขาว


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +1 ความชั่ว +3 ความโหด โพสต์ 2019-3-11 01:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ไข่มุกราตรี
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x10
x10
x3
x26
x14
x21
x6
x130
x15
x10
x46
x1
x100
x80
x220
x1
x400
x3
x1
x200
x400
x4
x425
x1
x100
x3
x400
x2
x400
x160
x200
x14
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x30
x2
x40
x200
x25
x3
x200
x8
x8
x140
x1
x600
x20
x400
x400
x40
x7
x150
x30
x400
x1
x601
x600
x600
x3
x2400
x200
x2
x80
x600
x120
x10
x25
x3
x6
x400
x200
x75
x2
x24
x20
x11
x400
x15
x4
x40
x5
x401
x100
x1
x1
x2
x15
x400
x200
x3
x5
x4
x1
x29
x8
x50
x15
x15
x570
x675
x5
x2802
x30
x44
x2
x4
x4
x297
x470
x9
x1
x610
x154
x2
x260
x1
x1
x49
x30
x70
x230
x147
x320
x250
x250
x230
x13
x777
x154
x98
x12
x73
x66
x32
x364
x723
x260
x187
x150
x21
x300
x9
x100
x3
x80
x700
x44
x39
x401
x980
x116
x472
x9999
x10
x693
x328
x1212
x422
x20
x1419
x630
x41
x175
x1748
x1630
x2
x1839
x1581
x40
x9969
x350
x5775
x7036
x6
x350
x1197
x575
x2301
x260
x82
x1210
x215
x95