ดู: 64|ตอบกลับ: 4

{ เมืองซีฝู่ } เคหาสน์ธารฟ้า | ตระกูลหู

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-3 19:11:39 |โหมดอ่าน





♦ เคหาสน์ธารฟ้า ♦

{ เมืองซีฝู่ }








【เคหาสน์ธารฟ้า】

ตระกูลหูเป็นเครือญาติลูกหลานอดีตขุนนางรัฐหานในหลายร้อยปีก่อน
ครั้งรัฐหานล่มสลายด้วยฉิงหวาง ญาติมิตรแตกสานซ่านกระเซ็น
บ้างหลบลี้เข้าป่าเขาบำเพ็ญเพียร บางส่วนเปลี่ยนชื่อแซ่แล้วปะปน
กับเหล่าชาวบ้านธรรมดาใช้ชีวิตอยู่ต่อไป ลูกหลานเพื่อไม่หลงลืม
บรรพบุรุษของพวกเขาจึงนำแซ่มาเป็นชื่อคำแรก มุ่งมั่นสร้างตัว
พวกเขาบ้างเป็นบัณฑิตวานิชย์ บางส่วนก็รับราชการใหญ่โต
เคหาสน์นี้คือบ้านหลักภายใต้การดูแลของหัวหน้าตระกูลหู
คอยดูแลกิจการค้าสุราและเป็นนายหน้าว่าจ้างคนงาน



เจ้าของเคหาสน์ธารฟ้า
หู หานเยี่ยน { วานิชย์ลูกคิดเหล็ก }



อุปนิสัย : เจ้าบ้านคนปัจจุบันของสกุลหู สืบทอดลักษณะเถรตรงเผด็จการมาจากบรรพบุรุษ (หานเฟย) เชื่อมั่นในตนเองปาหนัก ถือวาจาสัตย์ นับถือคุณธรรมน้ำมิตร ไม่สนนารีที่มีจริตจกร้าน มองหาแต่สุราชั้นเลิศเท่านั้น











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
zifu + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

712

กระทู้

2805

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2329180
เงินตำลึง
253190
ชื่อเสียง
173252
ความหิว
820

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
7729
ความชั่ว
6098
ความโหด
8031
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-8 00:57:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-8 18:16



สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1021
{ สัญญาจ้างฉางอัน 32 }
ตระกูลมีหูแห่งซีฝู่


        เพราะคำแนะนำของอาจารย์ พวกเขาไปสืบข้าวเรื่องสกุลหูจากชาวบ้านโดยรอบก่อน พึ่งได้ทราบว่านอกจากเป็นพ่อค้าแล้วยังเป็นชนชั้นปัญญาชนอีกด้วย บุรุษผมทองทราบวิธีการรับมือกับชนชั้นสูงสิ่งแรกที่ทำคือ จับ-นาง-แต่ง-ตัว รึก้คือกล่าวอย่างเด็ดขาดว่า

      “หลิงหลานเจ้ากำลังไปสนทนาการค้าจะสวมชุดแบบนี้ไปแช่งเจ้าบ้านรึ? เปลี่ยนซะ...ผ้าไหมมีตั้งหลายพับ ถ้าไม่มีชุดก็ซื้อหาในฐานะตัวแทนของขุนนางใหญ่อย่าให้อีกฝ่ายดูแคลนเราได้”

      ฟังแล้วหลิงหลานงุนงง “เหตุที่ท่านแต่งเต็มยศตลอดตอนอยุ่ไต้หวันก็เพราะข้อนี้หรือเจ้าคะ? ท่านไม่ยอมให้ใครมาดูแคลนแต่ไม่สนเลยว่าตนเองชอบรึไม่?”

      ชายหนุ่มยืนนิ่งไปข้อนี้ตนไม่เคยคำนึงถึงมาก่อน เกิดในตระกูลเซวียนหยวนของทุกสิ่งที่ใช้ล้วนล้ำเลิศ พ่อค้ามีหรือจะไม่เก็บสินค้าดีที่สุดเพื่อตนเอง ดังนั้นความร่ำรวยทางรสนิยมของเขาจึงไม่เคยเป้นรองใครมาก่อน เจ้าศิษย์ตัวน้อยจดจ้องพูดจาให้ความรุ้สึกว่าที่ผ่านมารึว่าตนจะตามกระแสมากเกินไป “เฮ้อ อย่างไรก็ตามเจ้าควรเปลี่ยนการแต่งกายให้เหมาะสมขึ้น”

      นางเป็นสตรีเขาเป็นบุรุษพูดเรื่องเครื่องแต่งกายแล้วกระดากปากชอบกลให้ตายสิ!!

      หลิงหลานปรากฎตัวที่หน้าคฤหาสน์สกุลหูด้วยรถม้าชั้นดีที่ซื้อมา มีสารถีพร้อมแน่นอนว่าจ้างเอาเพราะคำแนะนำของท่านอาจารย์ ดรุณีผิวเนียนอยู่ในชุดกระโปรงเข้ารูปแขนเสื้อกว้างปักลายดอกหลันฮวาสีม่วงอ่อนสลับฟ้า มวยผมรวบเกล้าสองชั้นประดับปิ่นที่ชางหยูเคยมอบไว้ให้นางแต่พองาม ใบหน้าแต่งแต้มเพียงบางเบาดวงตากลมโตวาวสดใสรอยยิ้มพิมพ์ใจดุจจันทราคืนเพ็ญ ง่ายๆ นางสวมคราบเถ้าแก่เสวี่ยหนี่ชั่วคราวแค่ลดการแต่งหน้าลงมาในระดับพื้นฐาน

       แต่ละเยื้องย่างทั้งสง่างามและไม่อวดโอ่ เข้าหาอย่างนบน้อมทว่าไม่กดตนเองลงต่ำ หลังแจ้งจุดประสงค์ในการพบเจ้าบ้านหู ด้วยการวางตัวอย่างทรงภูมิของทั้งคู่ทำให้บ่าวไพร่ไม่อาจดูเบาได้ พวกเขาได้นั่งรอในห้องรับรองมีน้ำร้อนน้ำชายกมาเสร็จสรรพ์ หลิงหลานมองภาพวาดตาามผนังกำแพงง ส่วนมากเป็นโคลงกลอนทางการเมืองและอุดมการณ์ประดับทิวทัศน์ขุนเขาทะเล “มาลองนึกๆ ดูพบกันหนแรกท่านยังบอกว่าข้านั้นไร้รสนิยม อาจารยื… ท่านชอบพวกภาพหมึกคำไพเราะเหล่านี้มากกว่าบะหมี่ของหลิงหลานหรือเจ้าคะ?”

       “...........” เซวียนหยวนอี้เฟยเกือบสำลักน้ำชาแต่ยังฝืนกลืนลงไปได้ “นั่นมันเรื่องในอดีตผ่านมานานแล้วอย่าไปขุดคุ้ยขึ้นมาเลย”

       พวกเขานั่งรออยู่ในโถงรับแขกคุยเรื่องสัพเพเหระกันพักใหญ่ๆ ท่าทีสนิทสนมและไว้ตัวอย่างยิ่ง มีเพียงหลิงหลานพายามคลี่รอยยิ้มให้น้อยที่สุด เนื่องด้วยอาจารย์บอกว่ามีสายตาจับจ้องพวกตนอยู่ในที่ลับ นางเหงื่อตก...ตกลงนี่บ้านคหบดีจริงสิ? คิดไปคิดมาช่างเถิดนางมาด้วยคววามบริสุทธิ์ใจ พร้อมกับข้อเสนอทางการค้าที่แสนดึงดูด รอได้ไม่นานหรอกจึงเริ่มเปรยพูดเดี่ยวกับเส้นทางการค้าจิงโจว

      “ท่านว่าหากศูนย์พ่อค้าจิงโจวจัดตั้งขึ้นสินค้าชนิดไหนจะเป็นตัวเก็งเจ้าคะ?”

     ชายหนุ่มยกถ้วยชาขึ้นจิบโดยไม่ต้องคิดก็ตอบได้ “จิงโจวที่มีมากคือการประมงและเครื่องเคลือบ หัตถกรรมยังมีผ้าไหมสำนักซู่ซิ่วแต่อีกสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามคือเครื่องเขียน”

     “เอ่ เครื่องเขียนหรือ? มีใช่ว่าทางแถบกวนจงสามารถผลิตเครื่องเขียนคุณภาพยอดเยี่ยมได้มากกว่า?” หลิงหลานเอ่ยถาม รุ้สึกว่าสายตามองไม่เห็นที่จับจ้องนางเริ่มเบนออกไป เลยกระตุ้นเพิ่มว่า “อาจารย์คงหมายถึงพู่กันคุณภาพดีที่มาจากขนหมาป่าและเพียงพอนสินะเจ้าคะ? จิงโจวมีเขตล่าสัตว์จำนวนมากไหนจะจานฝนหมึกจากบ่อน้ำโบราณ เข้าหน้าหนาวน้ำไม่แห้งเหมือนที่อื่นๆ”

       “ใช่แล้ว.. ลองประยุกต์เพิ่มเติมนอกจากตลาดบนในหมู่ชนชั้นสูงอนาคตจะมีการเผยแพร่ความรู้อย่างกว้างขวาง บรรดาเครื่องเขียนคุณภาพดีจะเป็นที่ต้องการมากขึ้น เช่นเดียวกันกับเครื่องเทศของชาวอั่นสามารถส่งออกค้าขายกับชาวต่างชาติ” เซวียนหยวนอี้เฟยรุ้สึกได้ว่ามีฝีเท้ากำลังเดินมาทางห้องโถว ทว่าแสร้งไม่ทราบสนทนากับสตรีผมเงินใต้ผ้าคลุมหน้าต่อ

       สักพักผู้มาเยือนที่โถงคือชายวัยหนุ่มแน่น มีแววตาฉลาดเฉลี่ยวทรงภูมิท่านหนึ่งอาภรณ์เขาดูเรียบ ทว่าทำจากผ้าเนื้อดีเข้าเมื่อเห็นทั้งสองก็ประสานมือหลวมๆ “ท่านทัง้สองเดินทางมาไกลขออภัยที่ให้การต้อนรับช้า ข้าหู หานเยี่ยนเจ้าบ้านและประมุขเคหาสน์ธารฟ้าคนปัจจุบัน เมื่อครู่ติดธุระจึงมาพบพวกท่านในทันทีมิได้ ต้องขออภัยด้วย… พ่อบ้านแจ้งแล้วว่าท่านทั้งสองมาสนทนาการค้าในจิงโจว ขอทราบรายละเอียดได้รึไม่?”

     หานเยี่ยนยิ้มแย้มทว่ากลับคล้ายชิ้งจอกที่ออกจำศีลในโพรงถ้ำ คนผู้นี้มีประกายบางอย่างไม่ธรรมดา กระนั้นเขาอยุ่ในรายชื่อพ่อค้าเด็ดกิจการดังคงมิใช่เหล่าสามัญแน่นอน หลิงหลานวางรายละเอียดที่เตรียมมาให้อีกฝ่าย เรื่องศูนยืพ่อค้ายกมานำเสนอหลังตลาดกลางการร่วมมือระหว่างเจ้าของกิจการต่างๆ อธิบายเรื่องการกระจายความเสี่ยงรวมไปถึงการรวมกลุ่มทางการค้า ที่ได้รับความสนับสนุนจากราชสำนัก หูหานเยี่ยนถามซักไซ้ไล่เลี่ยงมากคำหลิงหลานก็ตอบตามตรงที่ใต้เท้าต้าซือถูให้ขอบข่ายไว้ อ่างไม่นึกหงุดหงิดรำคาญใจ

       “ไม่ว่าท่านกำลังประกอบธุรกิจใดอยู่ ย่อมต้องการตลาดสำหรับส่งออกและปล่อยตัวสินค้า? ตอนนี้จิงโจวน่าสนใจมากทั้งเส้นทางน้ำและเส้นทางบกสามารถยึดเป็นศูนยืกลางกระจายทั้งสี่ภูมิภาค ยิ่งได้รับความร่วมมือจากทางการและเหล้าพ่อค้ารวมกลุ่มกัน พวกเราจะยิ่งมีอำนาจต่อรองมากยิ่งขึ้น”

      เซวียนหยวนอี้เฟยจิบน้ำชาพลางอธิบายอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน ฝ่ายหลิงลหานนั้นใช้คำพูดเรียบง่ายจริงใจ ส่วนบุรุษผมทองใช้น้ำเสียงซ่อนความนัย กระตุ้นให้คิดภาพตาม

        หลังจากแนะนำตนเองเจ้าบ้านเคหาสน์ธารฟ้าแนะว่าเรียกเขาเจ้าสัวหู ก่อนจะเริ่มพูดเข้าประเด็นว่าความจริงเขาคิดขยายกิจการไปที่จิงโจวอยู่ก่อนแล้ว ติดก็แค่ยังไม่มีแรงดึงดูดที่มากพอ “เดือนก่อนข้าได้สมบัติล้ำค่ามาชิ้นหนึ่ง จะเก็บไว้ชื่นชมก็เสียดยจึงส่งเทียบเชิญจัดงานเลี้ยงมีเหล่าผู้ที่สนใจมาร่วมเปิดการประมูล แย่จริงที่พ่อครัวมือหนึ่งดันท้องเสียกระทันหัน….กำลังคิดอยู่เชียวว่าทำอย่างไรดี”

        “.....เอ่ แบบนี้ก็ลำบากแย่เลยนะเจ้าคะ” หลิงหลานพัยกหน้าอย่างเห็นด้วย ไม่ทันสังเกตุว่าแววตาจิ้งจอกนั้นจับจ้องนางอย่างหมายมาด

       หูหานเยี่ยนดุจน้ำนิ่งไหลลึกทำทีจิบชาพลางกล่าว “ได้ข่าวว่าแม่นางเสวี่ยหนี่คือเจ้าของหอทิงหลินแห่งซุ่ยเมิ่งเซียงหลินเหลา? จะพบตัวนั้นยากยิ่งคราวนี้ข้าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว เถ้าแก่โรงเตี้ยมชื่อดังคงพอมีฝีมือด้านอาหารอยู่บ้างหรอก?”

        เซวียนหยวนอี้เฟยยังคงสุขุมเหลือบมองยังดรุณีใต้ม่านผ้าคลุมหน้า “นั่นก็อยู่ที่ว่าเจ้าสัวหูกำลังมองหาพ่อครัวระดับไหน?”

        “อย่าทำนายท่านเช่นข้าขายหน้าเป็นพอ แล้วถ้างานเลี้ยงสำเร็จไปได้ด้วยดีข้าจะลงนามเข้าร่วมศูนย์พ่อค้าจิงโจวเป็นการแลกเปลี่ยนเป็นอย่างไร?”

         หลิงหลานอมยิ้มแต้มจัดแบบนี้ทำนางนึกถึงเจ้าสัวอูคงขึ้นมาทันที "อ่า… หนนี้ท่านขายหน้าข้าเองก็เสียชื่อเหลาภัตตาคารนะเจ้าคะ” เป็นอันว่าตกลงเหลือการเตรียมการอีกมากที่ต้องทำ หลิงหลานจึงอยู่สนทนาต่อกับบุรุษเจ้าของเคหาสน์และที่ปรึกษาระดับจ้าวเกาะไต้หวัน



     

@Admin    



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +13 คุณธรรม +3 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-3-8 22:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x28
x100
x4
x17
x160
x5
x25
x18
x108
x6
x425
x30
x50
x7
x30
x272
x28
x5
x16
x1310
x5
x49
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x95
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1083
x105
x5507
x93
x97
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x300
x81
x570
x20
x254
x120
x1
x86
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x393
x4200
x4447
x5
x411
x230
x80
x386
x9999
x899
x11
x152
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1090
x199
x12
x3781
x9
x34
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x53
x326
x61
x3
x71
x2
x14
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x318
x2365
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x478
x9999
x4871
x904
x1245
x559
x67
x76
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x181
x1692
x992
x2059
x110
x7991
x1598
x3449
x1164
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x270
x164
x35
x31
x2
x251
x294
x1
x273
x3176
x1900
x262
x10
x20
x35
x99
x9443
x10
x120
x1437
x4
x111
x758
x176
x2

712

กระทู้

2805

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2329180
เงินตำลึง
253190
ชื่อเสียง
173252
ความหิว
820

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
7729
ความชั่ว
6098
ความโหด
8031
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-8 18:16:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-8 23:14


สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1022
{ สัญญาจ้างฉางอัน 34 }
งานเลี้ยงที่สองจ้องจดจ่อ


        มีใครเขาใส่ชุดเต็มยศแต่งองค์ทรงเครื่องลงครัวกันล่ะ?

        สิ่งที่ท่านอาจารย์ผมทองให้เปลี่ยนจนเข้าท่าผลสุดท้ายเมื่อดรุณีผมเงินเดินถือตะหลิวเข้าครัว เป็นอันถอด!! เซวียนหยวนอี้เฟยโดนนางกึ่งวอนขอกึ่งดันออกไปนอกครัว บอกว่าด้านในเต็มไปด้วยเขม่าควันไม่เหมาะกับเขานัก อันที่จริงคือเวลากระชั้นชิดเข้ามาแล้วนางต้องการลูกมือที่คาดหวังได้มากกว่าคนนวดบะหมี่ออกมาเป็นผ้าขี้ริ้ว

       ครัวของเคหาสน์ธารฟ้าเต็มไปด้วยวัตถุดิบพร้อมพรั่ง ประกอบกับส่วนที่หญิงสาวไปเหมามาจากพ่อค้าชาวใต้เรียกได้ว่าล้นจนเหลือ มือน้อยคล่องแคล่วในยามเลือกสรรผักสด มีแม่ครัวและคนงานเข้ามาช่วย หญิงสาวยังไม่วายสวมผ้าคลุมหน้าบางเบา ส่งยิ้มให้ผู้คน “พวกท่านลุงท่านป้าช่วยข้าล้างผักเหล่านี้ทีนะเจ้าคะ หัวไชเท้าล้างแล้วปอกเปลือกตื้นๆแช่น้ำเกลือทิ้งไว้สักพัก ส่วนเมล้ดเกาลัดคั่วทรายแล้วเลาะเปลือกออก…”

       “ได้สิแม่นางๆ นายท่านเห็นว่าต้องเตรียมของจำนวนมากให้พวกเรามาช่วยเหลือเผื่อว่างานจะล้นมือ มีอะไรก็สั่งมาเถิดไม่ต้องเกรงใจ” ป้าแม่ครัวพยักหน้าพลางกวักมือเรียกคนมาช่วยกันรุมจัดการถุงผักสด หลายคนคล่องงานอยุ่แล้วหญิงสาวไม่ต้องพูดเยอะการเตรียมวัตถุดิบเองนับว่าเป็นส่วนสำคัญ ว่าอาหารจะออกมาสดและคงรสชาติดั้งเดิมไว้ได้มากน้อยแค่ไหน

       หลิงหลานโล่งอกให้นางทำเองคนเดียวไม่น่าจะเสร็จทันแน่ ท่านเจ้าสัวรอบคอบจริงแท้หรือเป็นเพราะเขากลัวนางตนจะทำเสียหน้า?

        “หมูพวกนี้ผ่าแค่เอาเครื่องในออกพยายามอย่าให้เนื้อช้ำมากนะจ้ะ เผาสักรอบกันขนที่หลงเหลือไประคายลิ้น เอาเลือดออกใช้ทำต้มเครื่องในประเดี่ยวข้าจะปรุงด้วยตนเอง ส่วนเป็ดอีกสิบตัวถอนขนออกให้หมดตุ๋นกับหัวไชเท้ารสกล่อมกล่อมนักล่ะ”

        ลูกมือทางประตูร้องขึ้นอีก “แม่นางมีไป๋กั่วกับปลิงทะเลอยู่ในโกดังด้วยนายท่านให้นำมาใช้!!”

       หลิงหลานกันมองรังนกกับหูฉลามในหม้อ ร่ำรวยแท้ตระกูลหู…. จัดงานเลี้ยงอย่างหรูทีเดียว นางพยักหน้าแล้วให้พวกเขานำไปเลาะเปลือกล้างออกผาเอาใส้ขมตรงกลาง จากนั้นนำเผือกที่อวบอ้วนหลายเขามาเกลาเปลือก ‘ทำข้าวอบหม้อดินธัญพืชแล้วกัน คงแก้เลี่ยนพวกหมูหันกับปลิงทะเลผัดต้นหอมได้เป็นอย่างดี’

        ส่งนางเข้าครัวก็เหมือนปล่อยปลาลงทะเล...แหวกว่ายอย่างคล่องแคล่วเชียวล่ะ

        หลังตั้งกระทะจับตะหลิงสมาธิของดรุณีผมเงินไม่เฉไปที่อื่น ต้นหอมที่ซอยหั่นอย่างปราณีตขาวเขียวอ่อนไล่สีขาวดูสดใหม่ ถูกผัดตามลงไปกับปลิงทะเลเนื้อนุ่ม ราดน้ำปรุงรสสูตรพิเศษที่ทำจากน้ำส้มสายชูหมักเอง ตามด้วยผักชีและรีบนำขึ้นคงความสดใหม่ กระทะต่อไปนางนำเนื้อส้มขุดมาแช่น้ำตั้งไฟตุ๋นจนเป็นซอส เอาสันในวัวเกรดดีลงไปผัดจนซึมซาบเข้าเนื้อ กลิ่นหอมเปรี้ยวหวานทำเอาคนครัวเปรี้ยวปากไปตามๆ กันไหนจะความสดชื่นของผิวส้มที่ช่วยบำรุงจิตใจลดความดันโลหิตได้คุณประโยชน์ควบคู่ความอร่อย

       นำขึ้นจานจัดวางด้วยพริกหยวกสีสันสดใส เนื้อน้ำส้มกลับกล้มขึ้นชื่อของภัตตาคาร

       หมูหันนั้นทำอย่างงานเลี้ยงเมื่อห้าปีก่อน หมักนวดด้วยมือจนเข้าที่ค่แยทำเข้าเตาอบแล้วคอยใช้เหล็กจิ้มเอาน้ำมันส่วนเกินออกเป็นระยะ แบบนี้จะได้รสกลมกล่อมไม่เลี่ยน ส่วนเหล่าเกาลัดที่คั่วเสร็จสุกเหลืองกลิ่นหอมกำลังดี แบ่งส่วนหนึ่งลงไปในหม้อดินพร้อมชิ้นเผือกหุงกับข้าว ไม่ลืมใส่ไป๋กั่วสีเหลืองอ่นลงไปสีสันน่าท่านใช้เวลาราวครึ่งชั่วยามก็นึ่งเสร็จ เกาลัดอีกส่วนนางทำไก่อบเกาลัด หมักน้ำซอสดัดแปลงมาจากเนยของชาวโรมันชูกลิ่นหอมและสีหนังที่น่าทานไม่แตกแห้ง หัวใจหลักอยู่ที่ความชุ่มชื้นเงางามของหนังใก่นี่เอง

       ปลิงทะเลผัดต้นหอม เป็ดตุ๋นหัวไชเท้า(นามทางการ:คันฉ่องส่องหงส์) หูฉลามน้ำแดงอย่างพื้นฐานอาหารโต๊ะฮั่น ไก่อบเกาลัด ข้าวห้าธัญพืช หมูหัน ต้มเครื่องในหมูตือฮวน ดรุณีน้อยราวกับแม่มดเสกสรรค์โอชาโภชนาการ รายการอาหารส่งกลิ่นหอมไกลไปยันหน้าเคหาสน์ ผู้ที่มาเยือนถึงกับชะเง้อคอรอ

       “อืม...ขาดอะไรไปนะทำของทอดกับขนมเพิ่มอีกดีกว่า” เวลากระชั้นชิดแม่นางน้อยสรุปแล้วว่าทำวุ้นคงเหมาสมที่สุด สั่งคนไปเก็บเอาดอกเหมยกุ้ยชนิดทานได้เข้ามาหลายสีสัน นางใช้น้ำผึ้งแทนน้ำตาลเคี่ยวสาหร่ายแห้งจนเป็นเจลใส ก่อนโรยกลีบกุหลาบรองพิมพ์ ไม่เพียงเท่านั้นยังเตรียมน้ำเชื่อมลงเคลือบกระทะทำ ‘กุหลาบเกล็ดหิมะ(กลีบกุหลาบเคลือบน้ำตาล)’ ที่มีความกรุบกรอบของน้ำตาลคล้ายถังหูลู่ ทว่าได้ความหอมจากกลีบบุปผาไว้แกล้มทานเล่นอีกด้วย



       นางจัดเรียงจานอย่างปราณีต งานแกะสลักผลแตงร้านรูปหงส์เสมือนตัวเปิด ส่วนไม้เด็ดของหวานแน่นอนว่าส่งความชื่นใจผ่านจานประดับดอกเหมยกุ้ย ดีนะฤดูหนาวกุหลาบบางพันธุ์ยังงอกงามได้อยู่
     

@Admin      


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +25 คุณธรรม +2 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-3-8 23:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x28
x100
x4
x17
x160
x5
x25
x18
x108
x6
x425
x30
x50
x7
x30
x272
x28
x5
x16
x1310
x5
x49
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x95
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1083
x105
x5507
x93
x97
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x300
x81
x570
x20
x254
x120
x1
x86
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x393
x4200
x4447
x5
x411
x230
x80
x386
x9999
x899
x11
x152
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1090
x199
x12
x3781
x9
x34
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x53
x326
x61
x3
x71
x2
x14
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x318
x2365
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x478
x9999
x4871
x904
x1245
x559
x67
x76
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x181
x1692
x992
x2059
x110
x7991
x1598
x3449
x1164
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x270
x164
x35
x31
x2
x251
x294
x1
x273
x3176
x1900
x262
x10
x20
x35
x99
x9443
x10
x120
x1437
x4
x111
x758
x176
x2

712

กระทู้

2805

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2329180
เงินตำลึง
253190
ชื่อเสียง
173252
ความหิว
820

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
7729
ความชั่ว
6098
ความโหด
8031
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-8 22:57:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-9 02:00


สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น
1023
{ สัญญาจ้างฉางอัน 35 }
ประมวลป่วนงานประมูล


        การจัดงานเลี้ยงเสมือนแสดงอำนาจบารมีชนิดหนึ่ง

        เจ้าของกิจการร้านรวงในซีฝู่คล้ายว่ามารวมตัวกันที่เคหาสน์ธารฟ้ากันเสียครึ่งค่อนเมือง เข้าสู่ช่วงยามได้พ่อบ้านประจำที่พร้อมรับรองแขกเหรื่อ รถม้าจำนวนมากแล่นมาสู่จุดหมายคือด้านหน้าประตูใหญ่ เหล่าเจ้าสัวผู้มั่งคั่งและคู่ควงประจำราตรีนี้ทยอยกันเข้าร่วมไม่ขาดสาย ที่มาถึงแล้วทั้งเจ้าของร้านผ้า พ่อค้าเครื่องเทศ เครือญาติมิตรคนใหญ่คนโตล้วมสวมใส่อาภรณ์เนื้อดี สีหน้ามีสง่าราศีบ้างก็เคร่งขรึมดูหลากหลาย

       งานของหลิงหลานภายในครัวเสร็จสิ้นอาหารจัดเลี้ยงพร้อมสรรพ นางยังมิทันได้นั่งพักหายใจดีเจ้าบ้านหูหานเยี่ยนก็คลี่ยิ้มเดินเข้ามาทักทาย “เสวี่ยหนี่กูเหนี่ยง… ทำไมยังอยู่ในชุดนี้เล่า? มาเถิดข้าเตรียมอาภรณ์ชั้นเลิศที่เหมาะกับท่านเอาไว้แล้วงานเลี้ยงครั้งนี้สำคัญนัก ผู้ปรุงอาหารสมควรออกไปรับคำชื่นชม”

        เขาปรบมือสองหนสาวใช้ที่แข็งแรงก็เข้ามาเชิญกึ่งลากนางไปแต่งตัวเสียใหม่
        หลิงหลานกระพริบตา… จะให้ยกอาหารไปขึ้นโต๊ะอีกหรอ? ใจคอคือกลัวนางหนีใช่ไหมตอบ?               

        หญิงสาวกลับออกมาที่โถงจัดเลี้ยงอีกครั้งเมื่อแสงตะวันลาลับไปนานแล้ว ลานกลางสวนถูกเนรมิตรเสียใหม่ประดับโคมหลากสีสันให้ความสว่างราวกับกลางวัน หลิงหลานนำเหล่าสาวใช้เน่งน้อยที่แต่งกายอย่างปราณีตคอยยกอาหารไปตามโต๊ะต่างๆ แน่นอนว่านางไม่ลืมสวมผ้าคลุมหน้าครึ่งล่าง ทว่าร่างเน่งน้อยจะเดินเกินไปทางใดเรือนผมยาวจรดบั้นเอวสีแสงจันทร์ก็ยังคงโดดเด่นอยู่ดี น้ำเสียงกังวานใสคอยแนะนำทีละรายการเมื่อมีคนถามไถ่ไม่มีท่าทีเกี่ยงงอนนางดูเป็นธรรมชาติและคล่องงานมากทีเดียว

        “นี่คือปลิงทะเลผัดต้นหอมอาหารขึ้นชื่อในแถบซานตงเจ้าค่ะ ข้าใช้ไฟอ่อนในการตุ๋นน้ำซุปให้เข้ารสแล้วค่อยนำลงผัดกับต้นหอมสดเพื่อดับกลิ่นคาว อาหารจานนี้ช่วยบำรุงกล้ามเนื้อเรียกคืนความหนุ่มสาว ทุกท่าน..เชิญ” เรียวนิ้วขาวผายออกฝาครอบจานเปิดขึ้นส่งกลิ่นหอมอันเป้นเอกลักาณ์ของอาหารทะเลปะทะเข้านาสิก บางคนทนรอไม่ไหวรีบยกตะเดียบขึ้นท้าชิม

       “โอ้… แทบจะละลายในปากไม่ต้องออกแรงเคี้ยวเลยทีเดียวเยี่ยมยอดๆ แล้วทางด้านนี้คืออะไรทำไมข้าวมีหลายสีนักล่ะแม่นาง” เจ้าสัวผู้อุดมสมบูรณ์จนแก้มพองคางย้อยกระตือรือร้นเป้นที่สุด ชี้ไปยังโถใส่ข้าวที่นางสั่งเป็นพิเศษว่าขอหม้อดิน

       “ด้านนั้นคือข้าวธัญญาห้าสีเจ้าค่ะ แท้จริงเป็นการนึ่งข้าวในหม้อดินแทนการหุงกลิ่นหอมของเผือก เกาลัด และความหวานของไป๋กั่วจะยังคงไว้ได้ครบครันลองทานร่วมกับเนื้อผัดส้ม จะเข้ากันได้ดีไม่เลี่ยนจนเกินไป” การจัดอาหารขึ้นโต๊ะคล้ายไม่ทันใจ เหล่าเจ้าสัวทานกันชนิดแร้งลงพริบตาหมดวูบหายบ้างขอกลับไปฝากคนที่บ้าน หลิงหลานขบริมฝีปากเพราะพวกเขาหิวใช่ไหมหรือนางทำออกมารสชาติไม่เลวจริงๆ

        อาหารไม่อั้นสุราเลิศรส ดนตรีไพเราะรสนิยมสกุลหูนี่ไม่หมูจริงๆ

        เจ้าบ้านสกุลหูต้อนรับแขกไม่ขาดสายพึ่งได้นั่งที่โต๊ะประธานเริ่มรับประทานอาหารพลางหรี่สายตาจิ้งจอกมองดรุณีผู้ปรุง ครั้นนางสอบถามว่ารสชาติเป็นอย่างไร เขาช่วยกล่าวเสริมขึ้นอีกว่า “หมูย่างหนังกรอบคัดสดพิเศษที่คุณภาพ ไม่ต้องพูดถึงสีสันทั้งแวววาวชวนชิม กลิ่นหอมในยามคีบเนื้อแผ่นบางดุจปีกจั้กจั่น ทุกท่านหันตะเกียบอย่าช้า ทานเคียงกับแตงกวากรอบจิ้มน้ำซอสซีอิ้วดำแล้วใส่ปาก สัมผัสสิความนุ่มชุ่มลิ้นนี่ละบทบรรเลงของเนื้อชั้นเลิศ”

        เสียงหยิบตะเกียบตามมาเป็นพรวน หลิงหลานเหงื่อตกนี่สรุปคือผ่านแล้วใช่ไหม?

        ระหว่างการทานเลี้ยงเจ้าสัวหูปรบมือสองครัง้ติดกันที่ลานยกพื้นก็มีโต๊ะหนึ่งตัวมาตั้งไว้ปูด้วยผ้าแดง มีผู้ประกาศต่อทุกท่านว่าเพียงจัดเลี้ยงอย่างเดียวคงน่าเบื่อหลายวันก่อนนายท่านหูได้สมบัติชิ้นนึงมา ประหลาดนักคิดจะเก็บไว้ก็เสียดายตามประสาพ่อค้าสมบัติผลัดกันชมจึงนำออกมาประมูลเสียเลย พ่อบ้านดึงผ้าแดงออกก็พบเศษเหล็กรูปทรงแบนประหลาดคล้ายมีรอยต่อของส่วนอื่นๆ แต่ก็นั่นล่ะมันมีแค่ส่วนเดียว

       ทุกคนต่างเห็นมันเป็นเศษเหล็กไม่มีใครพูดอะไร ขณะนั้นเองที่เจ้าบ้านหูลุกขึ้นหยิบกระบี่ดึงออกจากฝัก มีคนอุทานว่า “โอ๊ะ นั่นมันกระบี่ซิงเชียน!! หลอมจากแร่ชั้นเลิศชาวซีอวี้ที่นำมาขายกล่าวว่าช่างหลอมต้องเสียมือไปเพราะการตีกระบี่เล่มนี้ มันแข็งแกร่งขั้นตัดเหล็กได้สบาย”

       หูหานเยี่ยนหยักรอยยิ้มฟันกระบี่ลงไปยังกลางโต๊ะดังโครม ผลคือกระบี่บิ่นเกราะนั้นไร้รอบขีดข่วน “ถึงจะชิ้นเล็กและไม่ทราบว่าทำจากอะไรก็ยังสามารถปกป้องชีวิตได้ในระดับนึงละนะ เปิดการประมูล!!”

      “ห้าพันชั่ง!!” พวกหูไวเริ่มขึ้นก่อนตามมาด้วยขันราคาแข่งกัน

      “แปดพันชั่ง!! ข้าจะเอาไปทำหมวกเกราะ!!” เจ้าสัวโรงหินขอลงสนามบ้าง

     ราคาไต่เพดานขึ้นสูงไปเรื่อยๆ พร้อมกันกับที่เซวียนหยวนอี้เฟยเดินกลับเข้ามาในงาน เขาไปทำความรุ้จักกับเหล่าเจ้าของกิจการในซีฝู่ตามโต๊ะอื่นๆ เสียนาน เห็นหลิงหลานยืนนิ่งมองการประมูลก็ถามไถ่ “เจ้าอยากซื้อใจคนเหล่านี้ไหม? หากจะลบข้ออคติที่ว่าเป็นสตรีแต่มาทำการค้า ก็คงต้องมีสิ่งที่ทำให้พวกเขายอมรับได้เสียก่อน”

       “ท่านเซวียนหมายถึงเรื่องใด?” นางกำลังยืนหลับอยู่เชียวเพราะลุยทำอาหารมาทั้งวันเริ่มอ่อนล้าเต็มที

       “แสดงให้เห็นว่าฐานะทางการเงินของพวกเราทัดเทียมพอจะยื่นข้อเสอนการค้าได้ เจ้าบ้านหูรอบจัดนักเกรงจะบิดพลิ้วได้ง่าย… ตอนนี้เขาคงให้คนไปสืบเรื่องราวที่ซุ่ยเมิ่งเซียนหลินแล้วล่ะ” คล้ายว้าพูดไม่ถูกประเด็นบุรุษผมทองจึงกล้าวย้ำ “งานนี้ยังไม่แน่ว่าจัดเพื่ออวดบารมี ดีไม่ดีอาจทำเพื่อทดสอบพวกเราไปพร้อมกัน เศษเหล็กชิ้นนั้นไม่ว่าอย่างไรเจ้าต้องประมูลเอามาให้ได้”

       เพื่อแสดงให้เห็นว่ามีหลักทรัพย์พอเจรจาด้วยหรอ? นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

       หลิงหลานฟังเพดานราคาที่พุ่งขึ้นไปถึงหนึ่งหมื่นห้าพันชั่งแล้วอ่อนใจเอาเถอะตลาดเสิ่นเจิ้นนางก็จ่ายมาแล้วสองสามหมื่น หญฺงสาวอาศัยจังหวะรอยต่อของความเงียบกล่าวออกมา

      “หนึ่งหมื่นแปดพันชั่ง” สิ้นเสียงหวานที่อ่อนโยนทว่าสะท้านใจคนในงาน พวกเขาหันมามองยังข้างเสาว่าผู้ใดกันใจกล้าเพียงนี้ พบแค่เด็กสาวผมเงินที่อธิบายรายการอาหารจนคิดว่าเป็นแม่ครัวนั่นเอง หูหานเยี่ยนหัวร่อขึ้นมาเบาๆ คล้ายว่าพิธีกรไม่ทราบจะทำอย่างไรดีเจ้าบ้านจึงเป็นฝ่ายขันราคา "เสวี่ยหนี่กูเหนี่ยงให้หมื่นแปดพันชั่ง เอาล่ะหมื่นแปดพันชั่งครัง้ที่หนึ่ง หมื่นแปดพันชั่งครั้งที่สอง และ สาม! กูเหนี่ยง... มารับสมบัติของท่านได้เลยอย่าลืมสินประมูลล่ะหึหึ" ขันราคาจนครบสามครั้งและแล้วเศษเหล็กชิ้นนี้ก็ตกมาอยุ่ในมือนางแบบงงๆ

      หลิงหลานนำเงินก้นถุงไปชำระเหมือนช่วงนี้มีแต่เงินออกไม่มีเงินเข้าเทพแห่งโชคลาภเบือนหน้าหนีนางแล้วหรือ?

       บทจะง่ายก็ง่ายซะ รับเศษเหล็กแปลกๆมาแล้วก็คิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรกับเจ้านี่ต่อ เก็บไว้ก่อนแล้วกัน!!
      เจ้าสัวหูเชิญชวนให้พวกเขาเข้าพักที่เคหาสน์ในฐานะผู้ชนะการประมูลกิติมศักดิ์หลิงหลานพยักหน้าเพราะสัปหงกแทนการตกลงเป้นที่เรียบร้อย


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +13 คุณธรรม +3 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-3-9 01:53

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 50 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x28
x100
x4
x17
x160
x5
x25
x18
x108
x6
x425
x30
x50
x7
x30
x272
x28
x5
x16
x1310
x5
x49
x39
x40
x910
x100
x1