กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 215|ตอบกลับ: 6

{ เมืองเฉินหลิว } โรงเตี๊ยมเฟยหู่

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-18 19:02:56 |โหมดอ่าน

โรงเตี๊ยมแห่งนี้เป็นตึก 3 ชั้น เป็นที่นิยมอย่างมาก
เนื่องด้วยมีคณะดนตรีแวะเวียนมาเล่นที่นี่เป็นประจำ
อีกทั้งยังมีห้องพักรับรองพิเศษสำหรับนักเดินทางที่ต้องการพักผ่อน


ชื่อกิจการ: โรงเตี้ยมเฟยหู่
เจ้าของกิจการ: ฉาง เฟย
ประเภทร้าน: บริการอาหาร-ขนม, สุรา-น้ำชา, เสียงดนตรี และ ที่พัก
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง

#ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองเฉินหลิว


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-10-18 22:20:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ค่ำคืนนี้ภายหลังจากที่พวกเขานั่งรถม้ามาถึงเมืองเฉินหลิว ก็เดินเท้าต่อจนมาถึงโรงเตี๊ยมเฟยหู่ที่มีลักษณะเป็นตึกสามชั้น ระหว่างทางหลี่เซี้ยนเจ่อได้บอกกับทหารทุกคนแล้วว่าคืนนี้จะพักผ่อนกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยบอกสืบหาข่าวแล้วหลังจากนั้นก็ออกเดินทางต่อทันที หลี่เซี้ยนเจ่อเดินนำเข้ามายังด้านในของโรงเตี๊ยม
   "ไม่ทราบว่าคุณชายอยากรับอะไรดีครับ?" เสี่ยวเอ้อห์เดินเข้ามาถาม
   "ข้าต้องการห้องพัก 4 ห้อง สำหรับคืนนี้"หลี่เซี้ยนเจ่อตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
   "ได้ครับ ชั้นสองของโรงเตี๊ยมเรามีห้องว่างอยู่พอดีเลยครับ" เสี่ยวเอ้อห์กล่าวยิ้มแย้ม
   "ขอบใจมาก เดี๋ยวที่เหลือพวกข้าจัดการเอง" หลี่เซี้ยนเจ่อโบกมือให้เสี่ยวเอ้อห์
   "เชิญคุณชายตามสบายเลยครับ" เสี่ยวเอ้อห์หมุนตัวเดินจากไป
     หลังจากนั้นหลี่เซี้ยนเจ่อก็หันมาบอกกล่าวกับทหารทั้งหมดหกนาย
   "คืนนี้เราก็พักกันที่นี่ พวกเจ้าก็นอนกันห้องละ 2 คนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยตามสืบหาเบาะแสกันต่อ" หลี่เซี้ยนเจ่อลูบเครา
     ทหารทั้งหมดพยักหน้ารับทราบ หลังจากนั้นพวกเขาก็ขึ้นไปพักยังชั้นสองตามที่เสี่ยวเอ้อห์บอก แล้วก็แยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนทันที
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1
โพสต์ 2017-10-19 20:17:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ค่ำคืนนี้ที่โรงเตี๊ยมเฟยหู่หลี่เซี้ยนเจ่อยืนรอฟังข่าวจากทหารทั้งหมดที่ออกไปสืบเสาะข่าวกลุ่มชายชุดดำตั้งแต่รุ่งสาง ซึ่งเขาก็ให้เวลาระหว่างนี้ไปเดินที่ตลาดในเมืองพร้อมกับหาข่าวด้วยไปในตัว หลี่เซี้ยนเจ่อยืนคิดพิเคราะห์ทั้งเหตุการณ์และการออกตามหาข่าวตามเมืองที่พวกได้เดินทางผ่านมา ไม่แน่ว่ามันอาจจะรู้ตัวก่อนเขาหนึ่งก้าวก็เป็นไปได้
     ขณะที่หลี่เซี้ยนเจ่อเดินออกมายืนที่ด้านข้างของโรงเตี๊ยมก็ประจวบเหมาะกับที่ทหารทั้งหมดเดินทางมาถึงพอดี หลี่เซี้ยนเจ่อเพียงแค่สบตาพวกทหารก็รับรู้ได้ผ่านแววตาของนายตัวเองทันที
   "เรียนใต้เท้า พวกข้าทั้งหมดไม่เจอแม้ร่องรอยของกลุ่มชายชุดดำเลยครับ" ทหารทั้งหมดต่างก็ส่ายหน้าอย่างสิ้นหวัง
   "ไม่เป็นไร พวกเราเข้าเขตภาคกลางแล้ว คงต้องได้เบาะแสสักที่บ้างแหละนะ พวกเราออกเดินทางกันต่อเถอะ" หลี่เซี้ยนเจ่อพูดอย่างไม่ถือสาด้วยตัวเองก็เผื่อใจไว้แล้วบ้างเหมือนกัน จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็พากันเดินไปขึ้นม้า หลี่เซี้ยนเจ่อบอกสารถีว่าจะไปลั่วหยางแล้วก็เดินขึ้นไปนั่งด้านในรถม้า สารถีกระตุกบังเหียนม้าแล้วก็ออกเดินทางทันที
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1

75

กระทู้

798

โพสต์

13หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
6233
เงินตำลึง
61979
ชื่อเสียง
64786
ความหิว
263
คุณธรรม
974
ความชั่ว
6
ความโหด
124
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-1-1 00:00:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ฉลองปีใหม่



      วันนี้ทั้งสามยังมิได้เดินทางไปเมืองใหม่เพราะอาการของเสวี่ยเสวี่ยนั้นทรุดลงเนื่องจากโดนอากาศเย็นเล็กน้อย(?) พวกเขาจึงมาพักกันที่โรงเตี้ยม โดยเปิดสามห้องเนื่องจากหลิวเทียนบอกว่าหากเขานอนร่วมกับเสวี่ยเสวี่ยอาจทำให้อาการเขาแย่ลงได้ พวกเขาจึงแยกย้ายไปพักผ่อนส่วน จวื่จื่อ ฟูฟูและซือจู่ก็พักผ่อนที่คอกม้า
      ผิงผิงที่จัดการอาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็เปิดหน้าต่าง ก่อนจะต้องขยับหลบเพราะมีก้อนกลมสีขาวๆ พุ่งเข้ามา มันพุ่งไปมุดเตียงนอนของเด็กสาว ผิงผิงหัวเราะขำๆ ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มหมั่นโถวขึ้นมา
      "กรู๊วววววว"
      "แอ๊"
     "กิ๊ว"
      "กรู๊ว" เสียงพวกสัตว์ต่างๆ ร้องกันดังระงมไปทั่วห้องจนผิงผิงส่ายหน้าเบาๆ การเดินทางท่องเที่ยวครั้งนี้เธอได้เพื่อนมากมายไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ เด็กสาวแกะจดหมายออกมาอ่านพลางยิ้ม

-ถึง ผิงผิง-
เนิ่นนานเชียวที่มิได้พบปะพูดคุย ได้อ่านจดหมายที่เจ้าส่งมาข้าก็ชื่นใจนัก
ข้าสบายดีเป็นอย่างยิ่ง ยามนี้กำลังจะได้เป็นมารดาแล้ว ใช่...เจ้าอ่านไม่ผิดหรอก ข้ากำลังตั้งครรภ์บุตรคนแรก เมื่อวันสองวันก่อนก็เพิ่งจะเขียนจดหมายส่งข่าวให้พี่เฮ่าไป
ได้ยินว่าเจ้าช่วยเหลือผู้คน ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีนักแล้ว แถมยังได้ออกท่องเที่ยวมองเห็นโลกกว้าง ข้าล่ะอิจฉา หากมีโอกาสก็อยากจะไปท่องเที่ยวบ้างเช่นกัน ทางภาคกลางเป็นอย่างไร อย่าลืมมาเล่าให้ข้าฟังด้วยเล่า ข้าจะเปิดประตูจวนรอรับพร้อมกับขนมอร่อยๆ จะเตรียมเรือนพักเอาไว้ให้ด้วย เจ้าจะได้ไม่ต้องเสียเงินตำลึงไปนอนตามโรงเตี๊ยม
ข้าจะรอวันที่พวกเราพี่น้องค่ายพยัคฆ์ได้พบกันอีกครา
-อวี้ถิง-
      
      "ว้าว พี่ถิงกำลังมีน้อง!" ผิงผิงร้องออกมาอย่างยินดีพลางยิ้มสุขใจ "จริงด้วย ข้าเขียนบันทึกการเดินทางไว้นี่!" ผิงผิงกล่าวก่อนจะเดินไปหยิบสมุดบันทึกของตนขึ้นมาแล้วพบว่ายังเขียนได้หน้าเดียว เพราะงั้นเธอจึงจะเขียนเพิ่มในวันนี้

      บันทึกการเดินทาง หลิงผิง
      เมื่อวานพวกเรามาถึงเมืองเฉินหลิว หากแต่มิได้เที่ยวที่ใดเพราะไม่มีสถานที่น่าเที่ยวเท่าไรนัก พวกเราผ่านย่านที่มีชาวบ้านอาศัยแต่พวกเขานั้นหาเช้ากินค่ำ พวกเด็กๆ ต่างหิว ข้ากับสหายจึงเลี้ยงหมั่นโถว ซาลาเปาและถังหูลู่พวกเขา และเล่นกับพวกเขาจนถึงช่วงบ่ายๆ พวกเรามาไหว้ที่ศาลเจ้าแม่หนี่วา หากแต่พบว่าเป็นศาลเจ้าแม่หนี่วาเก่าพวกเราเห็นดังนั้นจึงทำความสะอาดกัน พบว่ามีท่านยายที่มักจะมาทำความสะอาดประจำพวกเราจึงไปช่วยเหลือ ไม่นานหลังจากนั้นก็มีท่านยายอีกท่านมาที่ศาลเจ้า ข้าได้ช่วยเหลือไว้อีกเช่นเคย ข้าก็ไม่รู้นะว่าทำไมข้าถึงช่วยเหลือผู้คนไปทั่ว ร่างกายข้าไปก่อนสติข้าจะสั่งเสียอีก ท่านชายบอกว่าโดนโจรดักปล้นและหลงกับลูกชาย ข้าจึงไปที่ถ้ำเพื่อหาลูกชายของท่านชายแต่ไม่พบ พบแต่ร่องรอยการต่อสู้แต่ข้าได้พบเจ้า มิ้งค์สีขาว ตัวหนึ่งมันหวาดกลัวมาก ข้าเอ่ยกับมันว่า เจ้าจะไปกับข้าหรือไม่? หากเจ้ากลัว ข้าจะปกป้องเจ้าเอง มันก็ตามข้ามา... สรุปแล้วเจ้ามิ้งค์คือลูกชายของท่านยายนี่เอง พวกเราช่วยกันทำความสะอาดศาลเจ้าแม่หนี่วาจนเสร็จก่อนจะพาท่านยายไปหาอะไรทาน แต่ข้าลืมให้เงินท่านยายตอนจากกัน ข้าตามไปแต่กลับไม่พบเสียแล้ว แต่ตอนเช้าข้ากลับพบว่าพวกเราได้พบของมีค่ามากมาย หินตีบวกและเพชร ไหนจะเจ้ามิ้งค์ขาว... ข้าว่าแปลกดี
      วันนี้พวกเรามิได้เดินทางต่อเพราะเสวี่ยเสวี่ยอาการทรุดลง จึงมาพักที่โรงเตี้ยม ไว้ข้าจะเขียนย้อน สถานที่ที่เคยไปเที่ยวมา

      ผิงผิงรอให้หมึกแห้งก่อนจะดึงกระดาษเขียนจดหมายออกมาเพื่อเขียนตอบพี่ถิง ผู้ที่ผิงผิงสามารถติดต่อทางจดหมายได้นั้นมี พี่เฮ่า เสี่ยวเย่ หลิงนู(ซึ่งเธอไม่คิดจะส่งหาแน่นอน) อาเค่อ ถิงเอ๋อห์ เทียนเหมิน(ไม่อยากเขียนหาเลยสักนิด) พี่สาวหลี่ พี่สาวไช่และพี่ถิงนี่แล.... เด็กสาวจึงเลือกจะเขียนจดหมายถึงพี่ถิงก่อน

      ถึง พี่ถิง
      แสดงความยินดีด้วยเจ้าค่ะพี่ถิง ที่พี่จะได้เป็นมารดาแล้ว ข้ารอลุ้นจังเจ้าค่ะ ว่าพี่ถิงจะได้บุตรชายหรือบุตรสาว แต่ข้าอยากมีน้องสาว! พี่เฮ่าคงสบายดีเพราะข้ามิได้ติดต่อพี่เฮ่าเลย
      ข้าช่วยเหลือผู้คนจนตอนนี้มีสหายร่วมเดินทางด้วยกันหลากหลายเลยเจ้าค่ะ คุณชายหลิวที่เป็นบัณฑิตจากฉางอันที่หนีออกจากบ้านมาเพื่อท่องโลกกว้าง ไหนจะจอมยุทธ์เสวี่ยที่ข้ากับคุณชายหลิวช่วยกันรักษาเขาและพาเขาเดินทางท่องเที่ยวไปด้วยในตอนนี้เจ้าค่ะ พี่ถิงตอนนี้นอกจากจวื่จื่อและหมั่นโถวแล้วข้าได้สหายเพิ่มอีก! ผิงกั่ว เป็นลูกหมีที่ข้าตกมาได้จากเป่ยไห่ เจ้าซือจู่จากเซียพี ฟูฟูม้าของคุณชายหลิวและเจ้ามิ้งค์ขาวที่ข้าเพิ่งได้มาเป็นสหายในวันนี้ แต่ข้ายังคิดชื่อมิออกเลยเจ้าค่ะ ข้าได้บันทึกการเดินทางไว้หากไปหาพี่ถิงแล้วจะให้อ่านนะเจ้าค่ะ ข้าขอไปนอนบ้านพี่ถิงยาวๆ เลย

จาก น้องสาวผิง

     เด็กสาวพับจดหมายใส่กระบอกไม้ไผ่ให้หมั่นโถว "รบกวนเจ้าด้วยนะ แต่เดี๋ยวค่อยส่งพรุ่งนี้" ผิงผิงยีหัวหมั่นโถวก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง ระหว่างนั้นเดินออกมาเจอหลิวเทียนพอดี "ลงไปฟังดนตรีกันไหมครับ"
      "เจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าพยุงท่านเสวี่ยลงไป" ผิงผิงกล่าวก่อนจะเดินไปที่ห้องของเสวี่ยเสวี่ยก่อนจะพยุงเขาออกมาและทั้งสามลงไปชั้นล่างก่อนจะนั่งฟังนักดนตรีที่เขาเป่าขลุ่ยให้ฟัง "ฟังแล้วนึกถึงขลุ่ยที่ข้าช่วยคุณชายหลิวเลยนะเจ้าค่ะ"
      "เจ้าเล่นปาขลุ่ยใส่พวกนั้น" หลิวเทียนเอ่ยขำๆ ก่อนจะเล่าให้เสวี่ยเสวี่ยฟังว่าผิงผิงช่วยเหลือตนยังไง พวกเขาพูดคุยเล่นและฟังดนตรีไปด้วยกันเป็นช่วงเวลาที่สงบสุขและผ่อนคลาย...  

แสดงความคิดเห็น

ได้รับหีบ50ชั่ง2ใบ...กล่องข้าว2กล่องตกมาจากฟ้า  โพสต์ 2018-1-1 00:31
ได้รับพิเศษคนแรกเค้าดาวน์ปีใหม่ แร่อความารีน 50 ก้อน...กระเป๋าใบใหญ่ 2 ใบ  โพสต์ 2018-1-1 00:30

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขวานตัดไม้
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
แปรรูปไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x14
x8
x1
x18
x10
x10
x23
x5
x18
x2
x2
x1
x30
x1
x100
x35
x50
x170
x6
x4
x1
x30
x19
x58
x50
x150
x2
x2
x326
x10
x145
x386
x365
x20
x14
x88
x1
x54
x45
x1
x8
x7
x5
x152
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x18
x25
x51
x57
x31
x1
โพสต์ 2018-8-24 04:05:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-25 02:49


ได้พักผ่อนเสียที

        การเดินทางจากป่านอกเมืองมาสู่ในเมืองเฉินหลิวนั้นไม่ค่อยนานเท่าไร นั้นทำให้ ทั้งสองมาถึงที่นี้ก็เป็นเวลาเกือบเย็น แต่ก็เป็นช่วงเวลาเหมาะที่จะเข้ามาเข้าพักในโรงเตี้ยมที่เริ่มมีผู้คนขึ้นมา ปกติแล้วทั้งสองคนนั้นจะสั่งอาหารไปที่ห้องของตนเอง หรือทานอาหารที่ห้องด้านล่าง แต่ทว่าเห็นว่าใกล้ๆนี้มีตลาด ย่านการค้าของชาวตะวันตก เพราะฉะนั้นเจียวหย่าจึงอยากเดินทางเพื่อไปดูเสียหน่อย ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

        เธอเคยเห็นชาวตะวันตกมาบ้าง แต่ทว่ายังไม่เคยเห็นมากมาย การไปที่นั้นอาจจะได้พบเจออะไรดีๆ แต่ทว่าท่านพี่ของเธอกลับขอตัว บอกว่าเขาไม่ค่อยอยากไปเสียเท่าไร แต่ก็ไม่อาจต้านทานสาวดื้อเงียบอย่างน้องสาวของตนเองได้

        “หากท่านไม่ไป ขืนมีชาวตะวันตกมาคุยกับน้องใครจะเป็นคนแปลให้น้องเล่าเจ้าค่ะ ท่านพี่เก่งเรื่องภาษา ท่านสิต้องพาข้าไป นะๆๆ” เจียวหย่าอ้อนวอนท่านพี่ในขณะที่กำลังลงทะเบียนเพื่อเข้าพัก โดยที่จิ้นอันนั้นก็ไม่อาจต้านทานได้จริงๆ ..เขาจึงหรี่ตาแล้วหันไปถามเสี่ยวเอ๋อห์ที่กำลังยืนเอ๋อ จ้องมองสองคนที่ดูเหมือนจะเป็นคนรักกัน?..เดี๋ยวนะ??พี่… พี่น้องหรือ?

        “เสี่ยวเอ๋อห์ ที่นั้นมีอะไรดีบ้าง?” จิ้นอันหันไปถาม ก่อนที่เสี่ยวเอ๋อห์หน้าเอ๋อจะรีบตอบอย่างฉับไวต่างกับใบหน้าเอ่อๆนั้นทันที

        “เอ่อก็..มีละครเร่ เกวียนสินค้า สาวงามผู้ร้อนแรงจากตะวันตกขอรับ อย่างหลังนี้ข้าซูฮกให้จริงๆ บอกเลย เด็ดมากขอรับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ทว่าเมื่อจิ้นอันได้ยินแบบนั้นก็แทบจะกรอกตาขึ้นบน..เนื่องจากว่าอย่างที่รู้ๆ เขาเป็นคนตายด้านเรื่องนี้ ออกแนวเบื่อด้วยซ้ำไป..

       “โห..ท่านพี่ข้าไม่สนหรอกจะบอกให้ ข้อหลังน่ะ ข้าไล่เขาไปหาภรรยาตั้งหลายรอบเพราะอยากได้พี่สะใภ้ จนถึงตอนนี้ข้ายังไม่เจอแม้แต่เศษเสี้ยวที่จะบอกว่าพี่ชายของข้าจะออกเรือนแต่งงานเลย” เจียวหย่านินทาพี่ชายของตนเอง จนเสี่ยวเอ๋อห์หัวเราะ “แหม่..จริงหรือขอรับ ไม่นึกเลย ข้าว่าท่านก็รูปร่างหล่อเหลากำยำ คงจะเป็นที่ต้องตาเหล่าหญิงสาวไม่น้อยเลย.. จะว่าไป..ท่านทำไมต้องพันร่างกายถึงขนาดนี้ด้วยล่ะขอรับ =__= ถ้าเถ้าแก่มาถามข้า ข้าจะตอบว่าอย่างไรดี?”

        กลายร่างว่าตอนนี้คนที่เป็นประเด็นจะเป็นเจียวหย่านะ?

        “อ้อ รสนิยมข้าน่ะ ไม่ต้องถามมาก ถ้าถามมากเจ้าจะโดนข้ากัดหัว ฮ่ะๆ” นางกล่าวอย่างสดใส ก่อนที่จะโดนพี่ชายตัวเองเขกหัวเข้าให้ แล้วลากไปยังย่านการค้าข้างๆ
@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -3 เงินตำลึง -150 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -3 -150 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โลหิตมาร
หมัดพื้นฐาน
ตัวเบาขั้นสูง
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x10
x30
x15
x10
x10
x900
x30
x5
x1
x2000
x100
x3
x4
x40
x1000
x10
x42
x30
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x140
x512
x2
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x118
x1
x2
x2485
x2
x4
x330
x1
x48
x989
x14
x5
x2
x2
x20
x3
x12
x80
x5
x4
x23
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x3
x75
x4
x3
x105
x30
x4
x265
x32
x72
x31
x14
x4
x18
x115
x100
x73
x84
x258
x50
x50
x8
x4
x2
x750
x629
x300
x70
x48
x7200
x5020
x6
x58
x1000
x835
x15
x675
x1457
x171
x64
x2230
x52
x372
x220
x262
x140
x393
x91
x430
x229
x170
x149
x146
x1982
x839
x390
x12
x41
x1

37

กระทู้

594

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
74411
เงินตำลึง
267617
ชื่อเสียง
111035
ความหิว
92
คุณธรรม
464
ความชั่ว
0
ความโหด
9
ชีเชิงเยียน
ระดับ 1

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ไป๋ฟางหรง
บทที่ 122 : หาวัตถุดิบทำเนื้อย่างสูตรใหม่ (2)


          “พี่สาวท่านไปรับประกาศที่เสียเปรียบแบบนั้นได้ยังไง?”

          เจียวซินขมวดคิ้วท้วงทันทีที่ออกจากร้านอาหาร “เถ้าแก่กะเอาวัตถุดิบราคาถูกชัดๆ ท่านน่าจะดูออก”

“เชื่อข้าเถอะว่าค่าตอบแทนที่สำคัญไม่ใช่เงินชั่ง” เสียงหวานตอบอย่างเป็นปริศนา  ยามนี้พวกนางอยู่บนรถม้ากำลังจะเดินทางไปพักที่โรงเตี๊ยมชื่อดังของเมือง  อาคารสูงสามชั้นทาไม้แดงตกแต่งอย่างสดใสจุดโคมไฟสว่างไสวรับแขก

“แล้วมันคืออะไรเจ้าคะ?” ซูปี้กะพริบตาสับสน รถม้าจอดลงหน้าโรงเตี๊ยม  เด็กสาวช่วยประคองฟางหรงลงจากรถม้า  เสี่ยวเอ้อห์รีบวิ่งออกมาต้อนรับแขกที่ดูแล้วเป็นฮูหยินและคุณหนูจากสกุลชนชั้นสูง

ไป๋ฟางหรงจองห้องพักใหญ่ที่พวกนางจะพักรวมห้องเดียวกันได้  แล้วก็สั่งให้เสี่ยวเอ้อห์เตรียมน้ำอาบ  ก่อนจะหันไปตอบซูปี้ “ข้าดูลักษณะของเถ้าแก่แล้ว ข้ามั่นใจว่าท้ายสุดจะไม่ใช่แค่ได้ชิมตามที่ลงไว้ในประกาศ  แต่น่าจะได้เคล็ดลับส่วนผสมของเครื่องเทศ ทั้งการหมัก หารปรุงทุกอย่าง”

“เช่นนั้นก็เท่ากับบอกความลับทางการค้าสิเจ้าคะ?” ซูปี้เลิกคิ้ว

“ก็ไม่เชิง...เพราะขนาดวัตถุดิบเหมือนกัน สัดส่วนการปรุงเท่ากันทุกอย่าง แม่ครัวสองคนยังทำออกมาได้ไม่เหมือนกัน  ยังไม่รวมถึงเกลือและซีอิ๊วที่ได้แต่ละท้องที่ก็มีรสชาติต่างกันแล้ว…”

ฮว่าเจียวซินทำหน้ามึน ไม่อยากรับรู้เรื่องการทำอาหาร  ไป๋ฟางหรงหัวเราะ “เอาเป็นว่าถ้าข้าคาดไม่ผิด ก็น่าจะได้เรียนเคล็ดลับการทำเนื้อย่างสูตรใหม่นี้ให้ใกล้เคียงกับต้นฉบับที่สุด  แค่นี้ก็คุ้มแล้วสำหรับข้านะ”

ซูปี้พยักหน้าเข้าใจ ดวงตาเป็นประกาย

“เอ้อ...ถึงข้าจะไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ถ้าพวกท่านเรียนรู้แล้วเอามาทำบ่อยๆข้าก็ว่าไม่เลวนะ” เจียวซินลูบจมูกตามประสาสายกิน แม้นางจะยังไม่รู้ว่าฮว่าเจียวปิ้งย่างมันรสชาติเป็นอย่างไร  แต่ถ้ารับประกันโดยพ่อครัวครัวฟ๋างหรงที่เพิ่งไปกินมาวันนี้ มันก็ชวนให้ตั้งความหวังไว้ไม่น้อย




@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ม้าเฟิ่งหวง
ขลุ่ยหยก
กระบี่เจ็ดดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x14
x200
x1000
x10
x10
x1
x2
x7
x18
x34
x30
x30
x10
x8
x1
x99
x2
x50
x25
x3
x500
x30
x1
x2
x100
x1
x3
x330
x20
x80
x1
x2
x9
x8
x1
x2
x10
x198
x160
x20
x5
x50
x2
x85
x50
x1
x640
x47
x1
x46
x97
x110
x1
x1
x24
x24
x10
x43
x48
x111
x1
x410
x28
x126
x97
x10
x600
x65
x110
x95
x66
x127
x118
x530
x172
x165
x569
x400
x1202
x600
x4
x310
x475
x1004
x568
x13
x9
x77
x11
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x5
x2
x2
x15
x4
x13
x1
x95
x24
x5
x82
x5
x5
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1

37

กระทู้

594

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
74411
เงินตำลึง
267617
ชื่อเสียง
111035
ความหิว
92
คุณธรรม
464
ความชั่ว
0
ความโหด
9
ชีเชิงเยียน
ระดับ 1

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 6 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ไป๋ฟางหรง
บทที่ 122 : วันสบายๆในเฉินหลิว


          งานเลี้ยงของครัวฟ๋างหรงจะถูกจัดขึ้นในสองวันข้างหน้า เดิมทีพวกนางคิดว่าจะเดินทางไปเมืองอื่นแล้วค่อยกลับมาก็ดูจะเร่งรีบเหน็ดเหนื่อยเกินไปนิด  ท้ายสุดก็ลงเอยกันที่รั้งอยู่ที่เฉินหลิวแบบสบายๆ ไป๋ฟางหรงนึกขึ้นได้ว่าก่อนออกจากฉางอันได้จดหมายจากหยางเสี่ยวเย่มาหนึ่งฉบับ  แจ้งเรื่องตั้งครรภ์ ยังไม่ได้ตอบกลับ  เช้าวันนี้ในระหว่างที่ฮว่าเจียวซินและซูซูปี้ออกไปเดินเล่นที่ตลาด หญิงสาวจึงอยู่ในห้องพักเพื่อเขียนจดหมาย

ถึง หยางเสี่ยวเยว่
@LanXinLi
        น้องสาว ข้าขอแสดงความยินดีกับเจ้าและใต้เท้าอินด้วย  เรื่องการแพ้ท้องนั้นอันที่จริงก็แล้วแต่คน อย่างข้าจัดว่าแพ้หนักมาก ทว่าก็ไม่เคยจะเหม็นผู้ใดนะ… เจ้าไม่ต้องห่วงจะแพ้หนักแค่ช่วงสี่เดือนแรก  หลังๆก็สบายตัวแล้ว  

        การตั้งครรภ์เป็นงานหนัก เจ้าต้องดูแลรักษาตัวดีๆ ทานผลท้อได้แต่อย่าให้มากเกินไปนัก ผลท้อหวาน มากเกินไปจะเป็นผลเสีย  หากมีอะไรจะปรึกษาข้าก็ส่งจดหมายมาได้เสมอ

        เวลานี้ข้ามาไหว้พระขอพรแถวกวนจงด้วยช่วงนี้เกิดเรื่องร้ายทำให้รู้สึกไม่สบายใจ ทั้งยังเป็นห่วงผิงเอ๋อห์ที่ต่อสู้กับทัพใหญ่  เดิมทีคิดว่าหากมีเวลาจะแวบไปซินเอี๋ยเยี่ยมเจ้าก่อนกลับฉางอัน  แต่ก่อนออกมาเพิ่งได้จดหมายของเจ้าแจ้งว่าเวลานี้เจ้าอยู่บนเขา  เรื่องเจอกันคงต้องไว้คราหลังแล้ว

ด้วยความคิดถึง
ไป๋ฟางหรง


เขียนจบก็วางทิ้งไว้ให้หมึกแห้ง  แล้วหยิบม้วนไผ่มาเขียนจดหมายอีกฉบับ

ถึง พี่ต้วน

       ท่านพี่ต้วน เวลานี้ฟางหรงเดินทางมาถึงเฉินหลิวและไหว้เจ้าขอพรเรียบร้อยแล้วอย่างปลอดภัยทุกประการ  

       ระหว่างทางข้าได้อาสาช่วยเถ้าแก่ของร้านอาหารแห่งหนึ่งหาวัตถุดิบทำอาหารชนิดใหม่ที่เรียกว่า ฮว่าเจียวปิ้งย่าง แม้ตอนนี้เรื่องรวบรวมวัตถุดิบจะเรียบร้อย แต่หากจะได้ชิมต้องรออีกสองสามวัน  ข้าจึงตั้งใจจะอยู่รั้งรอที่เฉินหลิวก่อนแล้วค่อยกลับฉางอัน   หวังว่าอาหารจานนี้จะรสไม่จัดจ้านจนเกินไป ข้าจะได้กลับไปทำให้ท่านทานได้

รัก
ไป๋ฟางหรง


         มองจดหมายรายงานตัวพลางนึกถึงผู้รับ ก็ยิ้มอ่อนหวานออกมา สามีของนางทานง่ายไม่เลือก แต่ที่ไม่ถนัดอย่างเดียวก็คงจะเป็นของรสจัด  ปกติไป๋ฟางหรงก็ไม่ใช่คนชอบทานรสจัดมากจึงไม่มีปัญหาอะไร แม้ว่าทานจืดนานๆ หญิงสาวก็รู้สึกว่าบางครั้งอยากทานอาหารรสเผ็ดร้อนบ้างก็ตาม โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาวที่ร่างกายอยากได้ความอบอุ่น  

เขียนจดหมายจบก็ฝากเสี่ยวเอ้อห์ขอใช้บริการพิราบส่งสาส์น  หากก่อนจะกลับขึ้นห้องพักของตนเองไป๋ฟางหรงก็เห็นเจียวซินและซูปี้กลับมาก่อน

“ทำไมกลับมาเร็วนักเล่า?” เสียงหวานละมุนเอ่ยถามเด็กสาวทั้งสอง เนตรโศกฉายประกายกังวล “ซินเอ๋อห์มิได้ก่อเรื่องอะไรใช่ไหม?”

“โธ่...พี่สาวเห็นข้าเป็นคนแบบใดกัน?” ฮว่าเจียวซินร้องโอดโอย

ไป๋ฟางหรงและซูซูปี้มองหน้าคนร้องพร้อมกันจนเด็กสาวต้องถูจมูกเขิน “เอาเป็นเป็นว่าครั้งนี้ข้าไม่ได้ทำผิดอะไรเสียหน่อย  แค่เมื่อครู่เจอเด็กน้อยเนื้อตัวมอมแมมเสื้อขาดปุปะ ท่าทางกำลังหิวโหย  ข้ากับซูปี้ลองถามดูเห็นว่าแถวซอยสวีชิงมีเด็กน้อยหิวโหยมากมาย  ฤดูหนาวนี้ข้าวของแพงนัก เงินที่ผู้ปกครองพวกเขาหาได้ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ได้อิ่มท้องกันเท่าไหร่  แถมคนเฒ่าคนแก่ก็เจ็บป่วย คนที่หนุ่มสาวก็ยังต้องทำงานกลางวันไม่มีคนดูแล...”

ไป๋ฟางหรงขมวดคิ้ว “แย่จริง…” นางอุทานเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจแล้วพยักหน้า  คนยากไร้มีอยู่ทุกที่จริงๆ “เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ช่วงที่เราอยู่ที่เฉินหลิวก็ช่วยได้เท่าที่ช่วยแล้วกัน”

ฮว่าเจียวซินพยักหน้า ก่อนจะรีบอาสาวิ่งกลับขึ้นห้องเพื่อไปหยิบเสื้อคลุมขนสัตว์สำหรับออกข้างนอกให้พี่สาว  ไป๋ฟางหรงก็หันไปสั่งซาลาเปาและน้ำแกงร้อนๆจากเถ้าแก่โรงเตี๊ยมให้เตรียมใส่กล่องอาหารไว้


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม โพสต์ 4 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ม้าเฟิ่งหวง
ขลุ่ยหยก
กระบี่เจ็ดดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x14
x200
x1000
x10
x10
x1
x2
x7
x18
x34
x30
x30
x10
x8
x1
x99
x2
x50
x25
x3
x500
x30
x1
x2
x100
x1
x3
x330
x20
x80
x1
x2
x9
x8
x1
x2
x10
x198
x160
x20
x5
x50
x2
x85
x50
x1
x640
x47
x1
x46
x97
x110
x1
x1
x24
x24
x10
x43
x48
x111
x1
x410
x28
x126
x97
x10
x600
x65
x110
x95
x66
x127
x118
x530
x172
x165
x569
x400
x1202
x600
x4
x310
x475
x1004
x568
x13
x9
x77
x11
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x5
x2
x2
x15
x4
x13
x1
x95
x24
x5
x82
x5
x5
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:27

ขึ้นไปด้านบน