ดู: 1581|ตอบกลับ: 8

{ เมืองเสี่ยวเพ่ย } โรงเตี๊ยมผิงเฟิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-18 13:58:54 |โหมดอ่าน




โรงเตี้ยมผิงเฟิง


{ เมืองเสียวเพ่ย }








【โรงเตี้ยมผิงเฟิง】
เชิญแวะพัก แม้ผ่านทางไกล
โรงเตี๊ยมผิงเฟิงที่พักสำหรับผู้คนที่สัญจรไปมา มีห้องพักมากมาย 
ด้านในตกแต่งอย่างผสมผสาน ทั้งสวนหินและหลังคากระเบื้องเคลือบ งดงามร่มรื่น ส่วนที่พักให้บริการทั้งน้ำร้อนน้ำชาครบครัน 
อีกทั้งยังมีสุราเลิศรสสำหรับนักดื่มคอทองแดงอีกด้วย 



 ชื่อกิจการ: โรงเตี้ยมผิงเฟิง 
เจ้าของกิจการ: ซุ่น เหรินผู 
ประเภทร้าน: บริการอาหาร-ขนม, สุรา-น้ำชา, เสียงดนตรี และ ที่พัก 
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง
 #ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองเสี่ยวเพ่ย










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-10-18 19:42:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     พวกเขาเดินทางออกจากเมืองเซี่ยพีแล้วเดินทางเข้ามายังเมืองเสียวผิงเฟิงเพื่อสืบเสาะหาข่าวเกี่ยวกับกลุ่มคนชุดดำกันต่อ หลี่เซี้ยนเจ่อได้สั่งให้ทหารทั้งหมด 6 นาย กระจายตัวกันออกสืบหาเบาะแสและร่อยรอยทั่วเมืองเสียวเพ่ย

     หลี่เซี้ยนเจ่อเข้ามานั่งพักในโรงเตี๊ยมผิงเฟิงเป็นการชั่วคราวเพื่อรอฟังข่าวอยู่ที่นี่ เขาสั่งเพียงน้ำชาจากเสี่ยวเอ้อห์เท่านั้นเพราะเขายังต้องออกเดินทางกันต่อ ผ่านไป 3 ชั่วโมง ทหารทั้งหมดก็มาถึงยังโรงเตี๊ยมและเดินเข้ามารายงานผลการหาข่าว

   "พวกเจ้า ที่ข้าให้ออกไปสืบหาเบาะแสและร่องรอยของกลุ่มคนชุดดำ ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง?" หลี่เซี้ยนเจ่อดื่มชาเสร็จก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที

   "เรียนใต้เท้า พวกข้าทั้งหมดหลังจากที่ได้กระจายตัวกันตามหาเบาะแสตามคำสั่งของใต้เท้าแล้ว ทั่วทั้งเมืองไม่มีเบาะแสใดๆให้พวกข้าได้สืบหาได้เลยครับ" ทหารที่เป็นผู้นำกลุ่มทหารที่ออกตามหากลุ่มคนชุดดำสบตากับหลี่เซี้ยนเจ่อแล้วรายงานผล

   "หากแดนเหนือไร้ซึ่งเบาะแสและวี่แววเช่นนี้ เห็นทีพวกเราคงต้องเดินทางเข้าเขตภาคกลางซะแล้วสิ" หลี่เซี้ยนเจ่อเดินออกจากโต๊ะแล้วก็วางเงินไว้

   "ไม่ทราบว่า ใต้เท้าจะเดินทางไปยังที่ใดต่อ" ทหารนายหนึ่งโพล่งถามขึ้นมา

   "ถัดจากเสียวเพ่ยก็คงเป็นเฉินหลิวเพราะเป็นเมืองเข้าเขตภาคกลางพอดี พวกเราจะไปเริ่มจากที่นั้นต่อ" หลี่เซี้ยนเจ่อเดินออกมาจากโรงเตี๊ยม

     พวกเขาทั้งหมดเดินมาขึ้นรถม้ากันที่ด้านหน้าโรงเตี๊ยม โดยแบ่งรถม้าเป็นสองคัน หลี่เซี้ยนเจ่อแจ้งสารถีว่าจะไปเฉินหลิวแล้วก็ขึ้นเข้าไปนั่งด้านในรถม้า จากนั้นรถม้าทั้งสองคันก็ออกเดินทางจากเสียวเพ่ยไปยังเฉินหลิวต่อทันที



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -8 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -8 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทมิฬ
หลี่ซื่อชุนชิว
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x2
x13
x1
x1
โพสต์ 2017-12-29 20:38:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-30 03:52


     พวกเขานั่งเกวียนจนมาถึงโรงเตี้ยม หลิวเทียนรีบเดินเข้าไปเปิดห้องพร้อมกับขอผ้าสะอาดและยา ส่วนผิงผิงนั้นประคองบุรุษชุดดำลงจากเกวียนก่อนจะพาขึ้นไปชั้นบนที่ห้องของหลิวเทียน หลิวเทียนนำผ้าพร้อมน้ำสะอาดเดินเข้ามาก่อนจะค้นยาจากห่อผ้า ผิงผิงจัดท่าให้บุรุษชุดดำนอนบนเตียงหลิวเทียนก่อนจะช่วยกันทำแผลให้เขา ดูเหมือนหลิวเทียนจะเกรงๆ แปลกๆ เมื่อจัดการเรียบร้อย ผิงผิงนำน้ำและผ้าที่ใช้แล้วไปให้เสี่ยวเอ๋อห์ก่อนจะเดินกลับเข้ามา
     "เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ"   
     "อย่างไรก็ให้เขาพักผ่อนเสียก่อน" หลิวเทียนเอ่ยพลางปาดเหงื่อบนน้าผาก
     "ให้เขาพักห้องเดียวกับท่านนะเจ้าค่ะ อย่างไรก็เป็นบุรุษเหมือนกัน" ผิงผิงเอ่ยแล้วเตรียมจะออกไปแต่หลิวเทียนเอ่ยรั้นไว้ก่อน
     "เอาอย่างนี้ดีกว่า เรานอนห้องเดียวกันนี่แหละ เดี๋ยวข้าไปเอาผ้าปูเตียงห้องเจ้ามาปูนอนบนพื้น ส่วนเตียงก็ให้เขานอนไป เจ้ากับข้าจะได้ช่วยกันเฝ้าเขาอย่างไรเล่า" หลิวเทียนเสนอความคิด ผิงผิงเองก็คิดว่าดีเพราะหลิวเทียนเองก็คงเพลียแต่เธอนั้นแข็งแรง
     "ตกลงตามนี้เจ้าค่ะ งั้นข้าไปเอาผ้าปูเตียงก่อนนะเจ้าค่ะ" ผิงผิงเอ่ยก่อนจะเดินไปที่ห้องของตนเองแล้วเอาผ้าปูเตียงเดินกลับไปที่ห้องหลิวเทียน ก่อนจะจัดการให้เรียบร้อย โดยเว้นระยะห่างกันไว้ "งั้นข้าขอตัวไปอาบน้ำที่ห้องก่อนนะเจ้าค่ะ"
    "หากเจ้าอาบเสร็จแล้ว ข้าขอใช้ห้องเจ้าต่อ ตอนเจ้าแช่น้ำนำสมุรไพรนี่โรยไปด้วย จะช่วยให้เจ้าหายปวดเมื่อย" หลิวเทียนเอ่ยเพราะเมื่อวานผิงผิงเจ็บตัวเล็กน้อยเพราะช่วยเหลือเด็กผู้หญิง ผิงผิงรับมาก่อนจะเอ่ยขอบคุณแล้วกลับห้องตนเองไป ผิงผิงทำตามที่หลิวเทียนบอกโดยโรยสมุนไพรลงในถังไม้ก่อนจะลงไปแช่...  เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมากทีเดียวแถมกลิ่นสมุนไพรก็ไม่ได้เหม็นเขียวเท่าไรแต่มีกลิ่นหอมแปลกๆที่ผิงผิงสามารถได้กลิ่นได้ทั้งๆ ที่เธอจมูกด้านผิงผิงแช่ไปสักพักจนเริ่มรู้สึกตาลายเพราะแช่นานไปสักหน่อยก่อนจะลุกขึ้นจากถังไม้แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อยกะว่าจะนอนแล้วแต่ไปเห็นสมุดที่หลิวเทียนให้เสียก่อน...
   "คุณชายหลิวให้มาทั้งที เราบันทึกเสียหน่อยดีกว่า" ผิงผิงกล่าวก่อนจะนำสมุดเปล่ามาที่โต๊ะก่อนจะฝนหมึกและลงมือเขียนลงไป...


    บันทึกการเดินทางของหลิงผิงผิง
    ตอนนี้ข้าอยู่เมืองเสี่ยวเพ่ย ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่อง ย่างเนื้อหมามากที่สุดหากมาแล้วไม่ได้ไปกินถือว่ามาไม่ถึงข้าลองกินแล้วอร่อยดีแต่ข้าเป็นคนชอบหมาจึงลองชิมเท่านั้นหาได้กินหมดไม่และได้พบกับน้องหยู่ ที่เคยช่วยไว้เมื่อ 2 ปีก่อน นางเติบโตขึ้นมากทีเดียว
    แต่วันนี้ข้าปวดเมื่อยไปทั้งตัวคงเพราะเมื่อวานช่วยเหลือเด็กไว้จนตัวเองเจ็บตัวอีกแล้วโชคดีที่ได้คุณชายหลิวค่อยรักษาให้ตลอดทางคุณชายหลิวเป็นบัณฑิตจากเมืองหลวงแต่โดนคนไม่ดีรังแกข้าจึงช่วยเหลือไว้และพาเขาเที่ยวอีกหลายวันกว่าจะเที่ยวครบตามที่ข้าวางไว้... อีกทั้งวันนี้มีชาวยุทธ์ต่อสู้กันภายในร้าน แต่ข้ามิได้เข้าไปร่วมวงด้วยอดสนุกเลย เพราะข้าต้องค่อยคุ้มกันท้งสองคนหากโดนลูกหลงขึ้นมาคงไม่ดีแน่ แต่สุดท้ายข้าก็พาเขากลับมาที่โรงเตี้ยมด้วยเพื่อรักษา ข้านี่ช่างหาเรื่องเสียจริง...



    ผิงผิงรอให้หมึกแห้งก่อนจะปิดสมุดบันทึกก่อนจะนำไปใส่กระเป๋าแล้วดึงกระดาษอีกแผ่นขึ้นมาเขียน


    ถึง พี่ถิง
    สวัสดีเจ้าค่ะ พี่ถิงสบายดีหรือไม่เจ้าคะ? ส่วนข้านั้นปวดตามเนื้อตัวเพราะช่วยเหลือผู้คนมาเจ้าค่ะตอนนี้ข้ากำลังเดินทางท่องเที่ยวและอยู่ภาคกลาง อีกหลายวันกว่าข้าจะได้ไปปาสู่ข้าได้พบพี่เฮ่าแล้ว พี่เฮ่าสบายดีค่ะตอนนี้คงยังอยู่ที่เทียนซุยหากอย่างไรถ้าข้ากลับปาสู่ ข้าจะไปเยี่ยมพี่ถิงนะเจ้าค่ะ ช่วงนี้อากาศเย็นอย่างไรก็รักษาตัวด้วยนะเจ้าค่ะ 'เจ้านกอ้วนมีชื่อว่าหมั่นโถว เจ้าค่ะ'
จาก น้องสาวผิง



    ผิงผิงพับจดหมายใส่กระบอกไม้ไผ่เล็กก่อนจะเรียกหมั่นโถวมา
    "ทำหน้าที่ของเจ้า"
    "กรู๊วววว"
    "เจ้านกอ้วนออกกำลังกายเสียบ้าง เดี๋ยวบินไม่ขึ้นพอดี" ผิงผิงขำก่อนจะผูกกระบอกไม้ไผ่กับขาของมันแล้วปล่อยให้มันบินออกไปทางหน้าต่าง...เมื่อทำอะไรเสร็จแล้วเด็กสาวก็เดินกลับมาที่ห้องหลิวเทียน เขาจึงนำห่อผ้าไปที่ห้องผิงผิงเพื่อชำระร่างกาย เด็กสาวเดินไปที่เตียงคนเจ็บพลางมองบุรุษชุดดำ... ไม่นานนักหลิวเทียนก็กลับมาก่อนจะพากันเข้านอนโดยหลิวเทียนบอกว่าตนเป็นบุรุษจะนอนใกล้ประตูเอง ผิงผิงจึงนอนตรงกลางไม่ไกลจากเตียงคนป่วยมากนัก ก่อนจะกลับ


@Admin
@YuTing

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +7 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 35 -11 + 5 จองเวลา

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181
โพสต์ 2017-12-30 10:49:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-30 13:32

เสวี่ยเสวี่ย



      ยามเช้ามาถึงพวกเขาต่างตื่นนอนกันหากแต่คนเจ็บนั้นยังคงนอนลับสนิท ผิงผิงกับหลิวเทียนจึงออกจากห้องไปเงียบๆ เพื่อไม่เป็นการรบกวนคนป่วย พวกเขาเดินลงมาหาอะไรทานกันข้างล่าง
      "จะทำอย่างไรกับเขา?"
      "อย่างไรก็รอเขาตื่นก่อนแล้วสอบถามครับ" หลิวเทียนเองก็ไม่รู้เช่นกัน เขาไม่อยากยุ่งกับชาวยุทธ์แบบนั้นเท่าไรนัก
      "แต่สะภาพเขาสะบัดสะบอมมากเลยเจ้าค่ะ" ผิงผิงกล่าว ก่อนจะสั่งอาหารเช้าง่ายๆ สองสามอย่างและน้ำแกงสำหรับคนป่วย(?) ที่นอนอยู่ข้างบน หลิวเทียนและผิงผิงจัดการอาหารตอนเช้าเสร็จแล้ว ผิงผิงถือน้ำแกงตามหลังหลิวเทียนขึ้นไปชั้นบน เมื่อเปิดห้องเข้าไปก็พบว่าบุรุษชุดดำนั้นตื่นแล้วและกำลังมองพวกเธออยู่ "สวัสดียามเช้า เจ้าดื่มน้ำแกงเสียหน่อยนะ"
      "..."
      "ไม่มียาพิษหรอก พวกเราช่วยพาเจ้ามาเมื่อวานและช่วยทำแผลให้" ผิงผิงกล่าวเมื่อเขาทำหน้าไม่ไว้ใจ "ดื่มน้ำแกงเสียก่อนค่อยทานอาหารหนักๆ ร่างกายท่านต้องการอาหาร" หลิวเทียนเอ่ยบ้าง เขารับน้ำแกงจากผิงผิงมาก่อนจะดื่มอย่างสุภาพไม่เหมือนคนไปติดหนี้ใครเขามาเลย
      "หากดื่มน้ำแกงได้ก็ทานโจ๊กได้ก่อนค่อยดื่มยา" หลิวเทียนเอ่ยก่อนจะเดินออกไปสั่งโจ๊กกับเสี่ยวเอ๋อห์แล้วเดินกลับมา
      "ท่านชื่ออะไรรึ?" ผิงผิงเอ่ยถามบุรุษชุดดำ เขาไม่ได้ตอบแต่ทำท่าจะลุกแต่กลับลุกไม่ไหวจนต้องนอนบนเตียงที่เดิมเขาถอนหายใจเบาๆ เพราะสภาพเขาตอนนี้สะบัดสะบอมมากจริงๆ "ข้า เสวี่ยเสวี่ย"
      "ไม่มีแซ่หรือ?" ผิงผิงถามด้วยความสงสัย หากแต่หลิวเทียนนั้นดูออกว่า เสวี่ยเสวี่ย คนนี้กำลังปกปิดบางอย่างจากพวกตนอยู่ เสวี่ยเสวี่ยหลังจากจัดการอาหารและยาเรียบร้อยแล้วเขาทำท่าจะยืนขึ้นแต่จู่ๆ ก็ทรุดล้มลง ผิงผิงที่อยู่ใกล้สุดรีบเข้าไปพยุงดันตัวเขาไว้ ทำหน้าเหยเกเล็กน้อย      "ท่านจะฝืนร่างกายไม่ได้นะครับ ยิ่งฝืนยิ่งแย่ เอาแบบนี้แล้วกันครับตอนนี้พวกเรากำลังเดินทางอย่างไรท่านก็ต้องไปกับพวกเราก่อน ข้าช่วยเหลือคนแล้วไม่ทิ้งๆ ขวางๆ หรอกครับ ห้ามดื้อด้วย" หลิวเทียนร่ายยาวใส่เสวี่ยเสวี่ย ส่วนผิงผิงนั้นเงิบเพราะเหมือนโดนว่าไปด้วยเนื่องจากตัวเองก็มักจะหาเรื่องทำให้ร่างกายบาดเจ็บเหมือนกัน "คุณชายหลิว เราซื้อม้าจากโรงเตี้ยมดีหรือไม่เจ้าคะ? ท่านเสวี่ยเขาน่าจะนั่งบนหลังซือจู่กับจื่อจื่อไม่ได้"
      "ความคิดดีครับ เดี๋ยวเรื่องนี้ข้าจัดการเอง เจ้าพาเขาออกไปรอ" หลิวเทียนเอ่ย ก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยมีผิงกั่วเกาะบนตัวเขาอย่างเคย ผิงผิงพยุงชายหนุ่มไว้ก่อนจะค่อยๆ พาเดินลงบันไดลงไปจนไปรอนอกโรงเตี้ยม เหมือนเขาจะอึงเมื่อเห็นว่า มีวัวกับช้าง...
      "นี่จื่อจื่อ ส่วนเจ้าตัวเล็ก(?) นี่ชื่อ ซือจู่" ผิงผิงแนะนำวัวและช้างของเธอให้เสวี่ยเสวี่ย ชายหนุ่มมองผิงผิงแปลกๆ ก่อนจะยิ้มขำเบาๆ โดยที่เด็กสาวไม่ได้สังเกต เมื่อได้หลิวเทียนพาม้ามาเขาขึ้นขี่ ผิงผิงพยุงให้เสวี่ยเสวี่ยนนบนหลังจวื่จื่อแทนจะสบายกว่าและตนเองจะขี่หลังซือจู่แทน 3 คน กับ 4 ตัวออกเดินทาง...
      "คุณชายหลิว เดี๋ยวข้าขอแวะโรงเงินตราสักประเดี๋ยวนะเจ้าค่ะ" ผิงผิงกล่าวก่อนจะพากันไปที่นั้น

@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181
โพสต์ 2018-8-27 21:35:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-8-27 22:45

[ก้างชิ้นใหญ่]



    หลังจากที่เดินเที่ยวซื้อข้าวของกันจนเป็นที่พอใจจางฝูและเจี๋ยเฟยก็พากันเดินกลับไปยังรถเทียบพร้อมด้วยเจ้าหมาป่าขาวว่าที่สมาชิกใหม่ของการเดินทางแม้ว่าตอนที่ไปถึงแรกๆมันจะมีท่าทีฮึ่มแฮ่กับเจ้าพวกสามหย่งก็ตามทีแต่เพียงไม่นานพวกมันก็เริ่มมีท่าทีที่สงบลงจนเธอแน่ใจแล้วว่าพวกมันจะไม่รุมกัดก่อน ก่อนที่ทั้งหมดนั้นจะออกเดินทางไปยังโรงเตี้ยมที่อยู่ใกล้ๆ เดินไปไม่ถึงเคอก็ถึงแล้ว


    ร่างบางของจางฝูยืนรอพวกเจี๋ยเฟยและจู๋เว่ยอยู่ที่ด้านหน้าประตูทางเข้าโรงเตี้ยมโดยมีเจ้าหมาป่าขาวนั้นค่อยติดตามอยู่ข้างๆตลอดไม่ยอมห่าง แม้ว่าในตอนแรกเธอจะถึงเดิน ทั้งล่อมันไปยังคอกพักสัตว์แต่มันก็ยังอุส่าเดินตามเธอมาไม่ห่าง จึงกลายเป็นเธอที่เป็นฝ่ายต้องยอมแพ้ไปนั้นเอง


    “จางฝู มาแล้วเข้าไปด้านในเถอะอากาศเริ่มเย็นแล้ว”เสียงของเจี๋ยเฟยที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของชายหนุ่มทั้งสองนั้นจะเดินหอมสัมภาระมาด้วย เดินตรงมายังเธอก่อนที่ทั้งสามคนและหนึ่งตัวนั้นจะเดินเข้าไปด้านในโรงเตี้ยมพร้อมๆกัน


     “เอ่อ.. แม่นางโรงเตี้ยมของเราไม่อนุญาติให้นำสัตว์เข้านะขอรับ”เถ้าเเก่ร้านเอ่ยพร้อมกับชะโงกหน้าไปมองเจ้าหมาป่าสีขาวที่เดินตามหลังพวกจางฝูเข้ามา


    “อ่า ขออภัยเจ้าค่ะแมันบาดเจ็บข้าต้องรักษามัน อนุโลมให้ไม่ได้รึเจ้าคะ”เธอหันไปเอ่ยขอร้องแล้วมองเถ้าแก่ที่มีท่าทีลังเลเล็กน้อยเพราะตัวเถ้าแก่เองก็ไม่ได้เกลียดอะไรพวกสัตว์


       “ถ้ามันไม่สร้างความเดือดร้อนให้แขกคนอื่นๆ ก็ได้แม่นาง”


       “ขอบคุณนะเจ้าคะ ข้าจะดูเเลไม่ให้มันไปกวนใครแน่นอนเจ้าคะ” เธอเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้เถ้าแก่เมื่อจัดการจองห้องพักเสร็จเป็นที่เรียบร้อยพวกเขาก็พากันเดินขึ้นไปยังห้องพักของตัวเองโดยที่จู๋เว่ยนั้นเเยกออกไปนอนออีกห้องและเธอเจี๋ยเฟยและเจ้าหมาป่าขาวนั้นก็นอนกันอีกห้อง


    ตุ๊บ!!


    ห่อผ้าสัมภาระถูกโยนลงไปกองกับพื้นห้องพร้อมกับร่างบางของจางฝูนั้นจะเดินไปล้มตัวนอนบนเตียงอย่างนึกขี้เกียจ ตามด้วยร่างสูงของเจี๋ยเฟยที่เดินตามเข้ามาและเป็นเจ้าหมาป่าสีขาวโดยมีเจี๋ยเฟยนั้นเป็นคนปิดประตูและลงกลอนเอาไว้เพื่อความเรียบร้อยก่อนที่ร่างสูงนั้นเดินตามลงไปทรุดตัวนอนอยู่ข้างๆจางฝูที่นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงก่อนหน้านี้แล้ว


    “พรุ่งนี้ไม่เดินยาวแบบนี้แล้วนะ”จางฝูเอ่ยขึ้นแล้วแล้วพลิกตัวไปนอนตะเเคงมองร่างสูงที่นอนอยู่ข้างๆพรางนึกไปถึงเรื่องที่เจี๋ยเฟยนั้นพาพวกเธอเดินรวดเดียวข้ามเมืองมาอีกเมือง ทำเอาเธอที่ร่างกายยังฟื้นตัวไม่เต็มทีนั้นรู้สึกเพลียขึ้นมาหน่อยๆ ก็แน่ละเขาไม่ได้โดยอาวุธจิ้มจนเป็นรูแบบเธอนี่


    “เข้าใจแล้วจะค่อยๆเดินทางไปทีละเมืองๆ ไม่ให้คนดีของข้าเหนื่อย”เจี๋ยเฟยหันมาตอบแล้วรวบเอวร่างเล็กนั้นให้ขยับเข้ามาหาให้แล้วจุมพิศลงบนเเก้มเนียนของหญิงสาวเบาๆก่อนที่จู่ๆร่างของชายหนุ่มนั้นจะถูกอะไรบางอย่างลากลงไปจากเตียงอย่างแรงจนรวงตกลงไปกองที่พื้น


     “เหวออ…”


    โครมมม!!!


     กรรร…


     ร่างสูงของเจี๋ยเฟยที่ร่วงลงไปกองอยู่ที่พื้นห้องอย่างแรงก่อนที่ร่างสีขาวของเจ้าหมาป่านั้นจะโจนขึ้นมาคร่อมร่างนั้นเอาไว้พร้อมกับส่งเสียงขู่หนักๆ เขี้ยวสีขาวขุ่นปรากฏที่เบื้องหน้าทำเอาเจี๋ยเฟยถึงตกใจเช่นเดี๋ยวกับจางฝูที่หันไปมองอย่างตกใจก่อนที่ร่างบางนั้นจะยันตัวลุกขึ้นยืนมอง


   “นี่หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ จะทำอะไรเนี่ย”เธอตวาดลั่นพร้อมกับร่างของเจ้าหมาป่าสีขาวนั้นจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอหูทั้งสองตั้งขึ้นราวกับรอฟังคำสั่ง “ถอยออกไปจากร่างเขา”


    สิ้นเสียงคำสั่งร่างสีขาวนั้นก็ค่อยล่าถอยออกไปแต่โดยดีก่อนที่เธอนั้นจะรีบปรี่เข้าไปดูชายหนุ่มว่าไม่ได้โดนกัดหรือข่วนตรงไหน ก่อนจะหันไปหรี่ตามองเจ้าหมาป่าขาวที่นั่งกระดิกหน้าอยู่อย่งดุๆ “ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกเข้าใจไหม ถ้าข้าไม่สั่งห้ามเจ้าไปกระโจนใส่ใครเด็ดขาด”


    หงิงง..


    “ให้ตายนี่ข้ามีก้างขวางคอเพิ่มมาใช่ไหมเนี่ย”เจี๋ยเฟยติดตลกแล้วหันไปมองเจ้าหมาป่าขาวที่นั่งมองจ้องเขม็งมายังเขา ดูท่าน่าจะเชืองกับเเค่คนข้างตัวเขาจริงๆนะเนี่ย


    “คงต้องจับดัดนิสัยกันหน่อย เจ้าไปอาบน้ำไปเจี๋ยเฟยอาบเสร็จข้าจะได้ไปอาบบ้างจะได้นอนกัน เหนื่อยจะแย่”เธอเอ่ยแล้วยกมือขึ้นมาเกาหัวเเล้วเดินกลับไปฟุบนอนที่เตียงต่ออย่างหน่ายๆ




@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดผีเสื้อมายา
ปิ่นจูฟางเหมยฮวา
รูปปั้นเทพีเวสต้า
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x35
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x492
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x514
x4
x2
x828
x978
x450
x165
x9999
x1914
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x290
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x13
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x721
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1446
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8