ดู: 78|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นซูเล่อ } หมู่บ้านหลอมเหล็กฉานอู่เยว่

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-2-3 17:53:58 |โหมดอ่าน


หมู่บ้านหลอมเหล็กฉานอู่เยว่

{ แคว้นซูเล่อ } 










[เหล็กจะแข็งแกร่งขึ้นได้ ขึ้นอยู่กับใจคน]

ตามเรื่องราวเหล่าขานตั้ง แต่เดิมมา

ณ ดินแดนหลอมเหล็กกล้า และอาภร
แดนดินทรายพรากผู้กล้า จากลาจร
หากปกปักษ์ห่วงอาวร ไม่ร้อนใจ
~
เป็นคำกล่าวถึงชาวทะเลทรายกลุ่มหนึ่งทางตอนเหนือของซูเล่อ
นั่นคือหมู่บ้าน "ฉานอู่เยว่" หรืออีกชื่อเรียกคือ "หมู่บ้านหลอมเหล็ก"
.
จากคำกลอนดังกล่าวหากเหล่าบุรุษเลือกที่จะเดินทาง
คงจะไม่ต่างจากแดนทรายที่พัดพาให้พรากจากกันตลอดกาล
หรือหากอธิบายให้เข้าใจง่ายก็คือ 'ห้ามออกเดินทาง'
เป็นใจความหลักและกฏข้อเดียวของหมู่บ้านแห่งนี้
-
ซึ่งทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำการหลอมเหล็กทั้งชุดเกราะอาวุธฯลฯ
ให้แก่แคว้นจากบุญคุณที่ได้ให้ไว้ในอดีตตั้งแต่ก่อตั้งหมู่บ้านมา

จากที่ฟังอาจจะดูเหมือนเป็นการกีดกันทางอิสระภาพอยู่บ้าง
แต่ก็มีกฏพิเศษที่ว่าหากมีใครที่รักกับคนต่างแดนได้นานเกิน 3 ปี

จะยอมให้ชาวบ้านคนนั้นเดินทางออกจากแคว้นซูเล่อได้










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-2-3 23:31:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2019-2-6 16:23

โรลทำงานเพื่อรักวันแรก
"ที่นี้ถือว่าเป็นที่สำคัญของแคว้นซูเล่อเหมือนกันนะนี้เพราะแบบนั้นข้าก็ต้องดูแลอย่างดีไม่แตกต่างจากพวกย่านการค้าซักเท่าไหร่ยังไงพวกเจ้าก็ต้องเดินตรวจตรากันดีๆนะเข้าใจไหม?"
เฉินอี้ที่ตอนนี้กำลังมองดูเหล่าขบวนของมือปราบที่มากับตนเองเพียงแค่4นายเท่านั้นส่วนที่เหลือต่างไปทำหน้าที่ลาดตะเวนนั้นที่อื่นหมดส่วนตนเองก็นำเหล่ามือปราบบางส่วนมาตรวจตราความเรียบร้อยภายในสถานที่แห่งนี้นั้นเอง
"เอาเถอะพวกเจ้าแยกไปตรวจดูความเรียบร้อยทั้งหมู่บ้านให้ดีส่วนข้านั้นจะไปดูเหล่าชาวบ้านหน่อยว่ามีอะไรให้พวกเราได้ช่วยเหลือกันบ้าง"
"ขอรับท่านเฉินอี้"
พร้อมกับที่เฉินอี้มองดูเหล่ามือปราบที่ตนเองพามานั้นต่างแยกย้ายกันไปตรวจตราดูกันในพื้นที่รอบหมู่บ้านนั้นเอง
"เห้อกว่าข้าจะหาทางสลัดพวกนั้นไปได้เล่นตามข้าอย่างกับแมลงวันอยู่นั้นแหละนะไม่เข้าใจจริงๆเลยถ้าเปลี่ยนเป็นนางมาเดินคู่กับข้าตลอดเวลาแบบนั้นมันยังจะดีซะกว่าเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
โดยที่เฉินอี้ค่อยๆก้าวเท้าของตัวเองออกไปเพื่อดูเหล่าชาวบ้านที่ตอนนี้กำลังทำการตีเหล็กให้กลายเป็นดาบอยู่อย่างตั้งใจโดยมีอาวุทหลายประเภทที่ตอนนี้กำลังวางเรียงรายกันเป็นกองๆเพื่อทำการลับคมอาวุทเหล่านั้นให้สามารถใช้งานได้อยู๋กันเต็มโรงหลอมเหล็กโดยที่เฉินอี้เพียงมองอยู่ข้างนอกไม่ได้เข้าไปช้างในก็สัมพัสได้ถึงความร้อนในที่แห่งนั้นโดยที่มีชาวบ้านคนหนึ่งที่กำลังตีเหล็กนั้นสังเกตุเห็นเฉินอี้ที่กำลังจ้องๆมองการทำงานของพวกตนเองอยู่นั้นก็ค่อยๆลุกขึ้นมาหาพร้อมกับถามไถ่ทันที
"โอ้สวัสดีครับท่านมือปราบท่านกำลังมองหาใครอยู่อย่างงั้นหรอครับ?"
"อ่า เปล่าวหรอกข้าแค่มองพวกท่านว่าพวกท่านกำลังทำอาวุทกันอยู่อย่างงั้นหรอ?"
"โอ้ใช่แล้วครับหมู่บ้านแห่งนี้นั้นถือว่าเป็นหมู่บ้านหลักของแคว้นซูเล่อเราเลยในการทำอาวุทเพื่อส่งมอบไปขายภายในแคว้นเราหรือว่าไปเข้ากองทัพหลวงถือว่าที่นี้เป็นแหล่งตีอาวุทที่ดดีที่สุดในแคว้นนี้เลยล่ะขอรับ!!!"
"หืมมมเหมือนพวกท่านจะมั่นใจในอาวุทของตัวเองกันมากนะนั้น"
"แน่นอนครับอาวุทของพวกเราที่ตีขึ้นที่นี้ถึงแม้จะไม่ดีมากขนาดเป็นยอดอาวุทนั้นแต่ว่าก็ถือว่าดีที่สุดในแคว้นเลยละครับ"
"ออถ้าเช่นนั้นแถวๆนี้มีเหตุการณ์อะไรที่มันรบกวนความสงบสุขของเหล่าชาวบ้านหรือว่ารบกวนคนในหมู่บ้านแห่งนี้ไหม?"
"อืมเหตุการณ์แบบนั้นเท่าๆที่ข้าคิดดูก็ไม่ได้มีอะไรนะครับแค่ว่าอาจจะมีพวกที่มาเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเงินค่าอาวุทที่ซื้อไปหรือว่าพวกสัตว์เล็กๆเท่านั้นแหละครับที่นี้ก็ไม่มีอะไรที่จะอันตรายเลย"
"อ่าเช่นนั้นหรือเอาเถอะถ้าเกิดมีอะไรขึ้นเจ้าก็ไปแจ้งมือปราบแถวนี้ได้เลยมือปราบจะประจำหมู่บ้านนี้อยู่ถ้ามันเกินความสามารถของมือปราบแค่นั้นเจ้าก็ไปแจ้งข้าได้เลยที่จวนข้าพร้อมจะมาเสมอเข้าใจใช่ไหม?"
"โอ้เข้าใจครับถ้าเช่นนั้นท่านไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวไปตีเหล็กต่อเพื่อจะเอาไปทำมีดทำครัวก่อนนะครับ"
"เอาเถอะเจ้าไปทำธุระของเจ้าเถอะ"
พร้อมกับที่ชายคนนั้นได้เดินกลับไปยังโรงหลอมประจำหมู่บ้้านที่แต่ละครต่างตั้งใจกันทำอย่างเต็มที่
"อืมอย่างน้อยที่แห่งนี้ก็ไม่ได้มีเรื่องร้ายแรงจนต้องพึ่งเหล่ามือปราบเช่นนั้นสินะดีแล้วล่ะอย่างน้อยก็กันไว้ดีกว่าแก้ถ้าไม่มีมือปราบอยู่ที่นี้แล้วเกิดเรื่องขึ้นมามันจะอันตรายต่อทุกคนได้สินะอืมๆเอาเถอะเดี่ยวข้าก็ไปตรวจดูทางนั้นบ้างดีกว่าเผื่อมันจะมีปัญหาอะไร"
พร้อมกับที่เฉินอี้ค่อยๆก้าวเท่้าของตนเองออกไปอย่างช้าๆพร้อมกับยิ้มอย่างอารมณ์ดีต่อไป......
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-6 16:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +147 เงินตำลึง +2000 ชื่อเสียง +35 ความหิว -85 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 147 + 2000 + 35 -85 + 6

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2

60

กระทู้

308

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
45601
เงินตำลึง
9107
ชื่อเสียง
32057
ความหิว
793

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
594
ความชั่ว
0
ความโหด
243
พิราบขาว
เลเวล 1

ปิงเยว่

"บทกวีของข้าจะนำทางท่าน"
pet
โพสต์ 2019-2-4 00:24:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
(ฟื้นฟูซูเล่อสถานที่สุดท้าย)

                  ไม่นานนักเขาก็เดินทางมาถึงสถานที่สุดท้ายแล้ว เด็กหนุ่มขี่ม้าออกมาจากค่ายเด็กกำพร้าพร้อมกับเจ้านกเหลืองช่างจ้อ เดินทางมาถึงหมู่บ้านทางตอนเหนือของแคว้นอย่างง่ายได้ วันนี้ไป๋หมาวก็ยังคงฝึกกับเลเบียอยู่เหมือนเดิม แต่แน่นอนว่าหลังจากได้ลิ้มรสการรักษาของเลเบีย ซิงจื่อก็ขอไม่พูดถึงและไม่ไปที่นั่นสักระยะ แม้ร่างกายจะดีจนเหมือนไม่มีบาดแผลทางกายก่อนหน้านี้เลยก็ตาม แต่บาดแผลทางใจนั้นยากจะลบเลือนเหลือเกิน

                  เมื่อเขามาถึงก็เห็นกับหมู่บ้านแห่งนี้ที่มีสภาพที่ยังคงพุพังอยู่บางส่วนก็ทำให้นึกถึงบ้านเกิดของตัวเอง ที่จริงแล้วทางกลับบ้านน่าจะอยู่เหนือกว่านี้อีกไม่ไกลนัก ความคิดถึงที่ล่องลอยพาใจให้ลอยล่องตามไป เพียงแต่เสียงของชายที่เดินเข้ามานั้นเรียกเขาให้กลับมาได้ทัน

                  "พ่อหนุ่ม พ่อหนุ่ม! เฮ้! เป็นอะไรรึเปล่า?" ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าว

                  "ป.. เปล่าขอรับ ข.. ข้ามาจากค่ายเด็กกำพร้าน่ะขอรับ" ซิงจื่อสบัดหน้าเรียกสติเล็กน้อยแล้วตอบออกไป

                   "อ๋อ.. คนที่ทางการส่งมานี่เอง! ตัวเล็กขนาดนี้เลยหรอเนี่ย? ช่างเถอะ.. เข้ามาสิ เราต้องช่วยกันสร้างบ้านเพิ่มแทนบ้านของชาวบ้านที่พังไปน่ะ" ชายหนุ่มคนนั้นไม่รีรอเดินนำซิงจื่อไปในทันที เด็กหนุ่มที่ยังสับสนอยู่เล็กน้อยก็ตามไปด้วยอย่างงงๆเล็กน้อย

                   ซิงจื่อเริ่มการทำงานจากการช่วยคนของไปยังสถานที่ก่อสร้างซึ่งวิชาตัวเบาช่วยเขาไว้ได้มากเลยทีเดียว พอถูกเรียกว่าตัวเล็กก็เรียกสติได้มากเลยทีเดียวว่าตัวเองยังตัวเล็กกว่าคนอื่นๆในค่ายอยู่ อาจจะเป็นเพราะอายุยังน้อยด้วย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พอมีกำลังช่วยงานผู้อื่นได้แล้ว ถ้าฝึกวิชานักฆ่าคงเป็นคนป่วยที่มีวิชาสังหารแบบเหลือเย็นเหมือนตอนอยู่ค่ายทมิฬของชงหนูเป็นแน่

                    สภาพของสถานที่ไม่น่าดูชมเท่าไหร่นัก แต่หากรื้อถอนหรือจัดแต่งดีๆก็ทำให้สวยงามขึ้นได้ แม้ว่าไฟสงครามแห่งอนาคตยังคงอยู่แต่สิ่งที่ควรขจัดออกให้เร็วที่สุดคือการใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความกลัวของชาวบ้าน เมื่อเวลาค่อยๆผ่านไป หมู่บ้านที่ถุกสร้างใหม่นี้จะเป็นของเด็กรุ่นใหม่ที่มีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขต่อไป ซิงจื่อยังคงก่อสร้างงานด้วยสายตามุ่งมัน เจ้านกเหลืองน้อยและเจ้าม้าสีทองก็ยังคงช่วยแบ่งเบาเท่าที่จะทำได้เช่นกัน ไม่นานบ้านหลังที่พวกเขาได้รับมอบหมายก็สำเร็จหลังจากผ่านไปเกือบ 4 ชั่วยาม แล้วทั้งสามก็ทำการลาผู้ดูแล กลับสู่ค่ายเด็กกำพร้าในทันที
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-4 00:33

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -62 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -62 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x8
x6
x14
x100
x2
x10
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x30
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-8-21 15:55

ขึ้นไปด้านบน