กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 56|ตอบกลับ: 4

{ นอกเมืองเจียงหลิง } ทุ่งหญ้าจู้เหลง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-2-2 20:08:01 |โหมดอ่าน





✲ ทุ่งหญ้าจู้เหลง ✲

{ นอกเมืองเจียงหลิง }








ทุ่งหญ้าจู้เหลง
『 ทิศสัตว์ป่าผ่าน ทิศอุดมสมบูรณ์ 』
ทุ่งหญ้าจู้เหลงที่ตั้งอยู่นอกเมืองเจียงหลิงทางตะวันออก 
เป็นทุ่งหญ้าขนาดใหญ่กินพื้นที่ไประหว่างทางได้หลายเมือง 
เหมาะสำหรับเป็นพื้นที่ปศุสัตว์หรือไม่ก็เป็นทางผ่าน
ของเหล่าสัตว์ป่ามากมายหรือผู้คนที่ต้องการใช้เป็นทางลัดไปเมืองอื่น
เส้นทางหนึ่งบรรจบกับน้ำตกชัวเถา เรียกได้ว่ามีครบทั้งความเขียวชอุ่ม
มีครับทั้งความร่มรื่นของสายธารริน






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 30

ดูบันทึกคะแนน

73

กระทู้

798

โพสต์

11หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
106897
เงินตำลึง
196901
ชื่อเสียง
47183
ความหิว
1033
คุณธรรม
469
ความชั่ว
157
ความโหด
134
เสวี่ยนอู่
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2019-2-2 20:59:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-2-2 21:01

[แวะล่าแกะระหว่างกลับจวน]

    หลังจากที่การฝึกจบลงและมรสุมความหนาวเหน็บพัดผ่านไปจางฝูที่เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วนั้นก็เดินไปนั่งทานปลาย่างที่จู๋เว่ยย่างเตรียมไว้ให้อย่างหิวโหย การที่ใช้เจ้าถุงดิินเขียวนั้นเพื่อให้ร่างกายตื่นตัวนี้ดูเหมือนว่ามันจะกินพลังงานในร่างเธอไปไม่น้อยทีเดียวหลังจากที่ทานเสร็จพวกเธอก็นั่งพักชมวิวกันเพียงพักหนึ่งก่อนที่เจี๋ยเฟยจะออกความคิดเห็นว่าควรที่จะเดินทางกลับไปยังจวนได้แล้ว ซึ่งจางฝูเองก็เห็นด้วยก่อนที่ทุกคนนั้นจะรีบช่วยกกันเก็บกวาดสัมภาระที่เตรียมมากลับขึ้นรถม้าไป และเตรียมเดินทางกลับไปยังจวนตะกูลโดยได้หยางเกานั้นเป็นผู้ขับรถม้าเช่นเดิม เพียงเเต่เส้นทางที่กลับนั้นหาใช้เส้นางเดิมเพราะจางฝูนั้นอยากจะใช้เวลาอยู่กับลูกๆอีกพักใหญ่ๆเพราะพรุ่งนี้เธอคิดว่าจะออกมาฝึกวิชาพอเสร็จก็จะเริ่มเดินทางไปยังต้าหว่านเพื่อส่งเฟยเอ๋อให้กับและเเวะส่งหนิงเอ๋อให้กับอาจารย์ผิงด้วยแล้วจึงเดินทางกลับไปยังจวนรอวันที่คนที่ตะกูลหลินจะมารับหรงเอ๋อไป พูดๆไปแล้วมันก็ชวนให้รู้สึกโหว่งๆอย่างไรไม่รู้สินะ


      “ท่านแม่ดูสิแกะเต็มเลยเจ้าคะ”เสียงของหนิงเอ๋อที่ร้องขึ้นมาเรียกให้จางฝูนั้นหลุดออกมาจากพะวังความคิดแล้วเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างก่อนจะเห็นฝูงเเกะป่ากับเล็มหญ้ากันอยู่เป็นหลานหมื่นหลายพันตัว


       “นั้นสิ เต็มจนทุ่งหญ้าขาวไปหมด ทำแกะอบน้ำผึ้งหรือขาเเกะย่างกินก็ดีนะวันนี้”ว่าจบจางฝูก็ตะโกนบอกหยางเกานั้นให้หยุดรถก่อนที่จางฝูนั้นจะเดินลงจากรถม้าไปโดยมีเด็กทั้งสามเดินตามลงไปด้วย “วันนี้เราทำเเกะย่างกินกันเถอะ”จางฝูเอ่ยออกมาแล้วหยิบเอาคันธนูขึ้นมาพร้อมกับใช้ตัวเบากระโจนพุ่งออกไปและยิ่งธนูใส่แกะผู้โชคร้ายด้วยความรวดเร็วและเเม่นยำ



     จนเวลาล่วงเลยผ่านไปกองศพแกะน้อยใหญ่ก็พากันมานอนล้มตายกองเป็นภูเขาอยู่เบื้องหน้าเด็กทั้งสามและชายหนุ่มทั้งสามที่พากันยืนอ้าปากคางมองสตรีสายโหดล่าถลุงแกะในทุ่งเสียเกือบสูญพันธ์


    “ที่นี้ก็ใกล้กลับจวน หยางเกาเจ้าพาเด็กๆไปส่งและตามพวกผู้ชายมาช่วยกันแล่เนื้อแกะ อ้อเอาเกวียนมาขนกลับด้วยนะ”จางฝูเอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบเอามีดขึ้นมาแล้วเดินกลับไปในกองศพแกะพร้อมกับเริ่มลงมือชำเเหละแยกเนื้อ หนัง และกระดูกออกจากกันอย่างคล่องแคลว ส่วนเด็กๆก็ถูกจู๋เว่ยนั้นต้อนขึ้นรถม้าและเดินทางกลับจวนไปเหลือเพียงเจี๋ยเฟยที่ถูกลากให้ไปช่วยแล่เนื้อแกะนั้นเอง


     “ขะ...ขอรับนายหญิง”




แสดงความคิดเห็น

(10) ได้รับเนื้อแกะ 14754  โพสต์ 2019-2-2 21:02
คุณได้รับ +8 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-2 21:01

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +11 เงินตำลึง +500 ความหิว -62 Point +7 ย่อ เหตุผล
SUSAN + 1 สงสารแกะ อิคนใจบาป
Admin + 10 + 500 -62 + 7

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นกลาง
ดอกม่วง
กงจักรเฟิ่งหวง
ฮั่นเสียหม่า
จั่วซื่อจ้วน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x215
x28
x150
x10
x8
x25
x30
x10
x22
x2
x2
x100
x100
x6
x9264
x10
x110
x8
x1
x3
x5
x1
x9
x131
x1
x56
x62
x1
x170
x10
x1
x13
x1
x1
x15
x2000
x6
x150
x50
x1000
x15
x6
x3
x3
x40
x4
x40
x31
x2
x2500
x110
x113
x15
x60
x65
x1
x114
x7
x8
x60
x1
x3
x40
x2
x58
x2
x3
x12
x3
x120
x60
x30
x4
x20
x50
x70
x1
x15
x2545
x3
x30
x17
x68
x87
x8
x162
x102
x172
x4
x121
x4
x2
x30
x30
x78
x143
x70
x99
x44
x320
x184
x234
x7
x30
x13
x348
x2
x393
x5
x1508
x51
x295
x264
x200
x2100
x456
x72
x39
x125
x356
x350
x236
x92
x79
x329
x310
x8
x60
x1
x4
x103
x152
x675
x477
x777
x630
x129
x271
x218
x521
x33
x3
x725
x49
x80
x1210
x3
x7
x22
x4450
x159
x790
x7
x1990
x27
x18
x50
x25
x41
x81
x42
x1

616

กระทู้

2355

โพสต์

52หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881313
เงินตำลึง
9424338
ชื่อเสียง
223933
ความหิว
1236

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1056
ความชั่ว
540
ความโหด
1202
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-2-11 17:06:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x15
x5
x5
x20
x50
x1
x5
x53
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x30
x287
x9999
x1000
x20
x264
x1
x10
x160
x210
x233
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x57
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x664
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x76
x1469
x1594
x940
x1240
x1406
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x160
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368
x1721
x1617
x623
x20
x1
x29
x1256
x355
x33
x1
x8133
x740
x67
x150
x20
x48
x362
x778
x60
x455
x130
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x126
x332
x70
x154
x35
x31
x9
x446
x51
x1
x273
x1047
x1850
x123
x10
x20
x10
x85
x409
x10
x130
x905
x7
x30
x758
x203
x2

616

กระทู้

2355

โพสต์

52หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881313
เงินตำลึง
9424338
ชื่อเสียง
223933
ความหิว
1236

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1056
ความชั่ว
540
ความโหด
1202
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-2-11 19:01:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-2-11 19:03


แม่หม้ายลูกสองกลับสู่แดนฮั่น
963
{ สูดสูดสูดเตาเตาเตา }
{ ฝึกเพลงกระบี่เป็ดน้ำคืนหนาว ขั้น 3 2/7 }
ไร้แซ่แล้วแคร์หรือพี่?


        ‘สิงโตจะไปขี่ได้อย่างไร?’

         เพราะพวกเขาเตรียมจะเดินทางออกไปหาที่ฝึกวิชาสตรีผมเงินจึงบอกว่าเพื่อความสะดวกอย่าใช้รถม้าเลย พาอีกฝ่ายไปที่ที่คอกสัตว์ของโรงเตี้ยมตอนนั้นเองที่บุรุษผมทองพบว่าสิ่งที่เขาเคยคิดมานั้นผิดพลาด เสียงคำรามอย่างเริงร่าสั่นสะเทือนคอกพร้อมหลิงหลานกระโดดไปนัวเนียกับพยัคฆ์ขนทองทันที 'นี่น่ะหรือที่นางบอกว่าเสือสิงโตขี่ได้? บ้าไปแล้วน่า....'

        พยัคฆ?หงลู่คล้ายดีใจที่ได้เจอนายเก่า ปางของมันส่ายไปมาอย่างน่ารัก ลำตัวสูงขึ้นมาร่วมจั้ง เขี้ยวขาววาววับ ดวงตาใสสุขภาพดีและมีแววเริงร่า คำรามแล้วกระโดดโลดเต้นไปมาดุจนักกายกรรมชั้นหนึ่งจนคอกสั่นสะเทือน "อ๊า.....พี่หงลู่ ยังเก็บไว้ให้จริงๆด้วย พี่จาวงน่ารักที่สุดเลย"



โฮกกกก

        “พี่หงลู่คิดถึงจริงๆ เลย ขนยังนุ่มนิ่มเหมือนเดิม อ๊าา”  หญิงสาวกระโดดกอด พุ่งจมลงไปในแผงคอนุ่มฟู น้วยไปมาจนขนสีเงินและทองแทบพันกัน ก่อนเขาจะตกตะลึงที่ร่างบางกระโดดขึ้นนั่งไพล่หลังสิงโตทองเหมือนคุ้นเคยมานาน 'ฝีเท้าสัตว์ตระกูลแมวทั้งเรียบและไม่กระเทือน แบบนี้ไงถึงขี่ม้าแล้วไม่ชินสักที'

       “เจ้านี่มันขี่ได้ด้วยหรือ...ไม่เป็นอันตรายแน่นะ สัตว์ป่าอย่างไรก็ยังคงเป็นสัตว์ป่าวันยังค่ำ?” ใบหน้าสุภาพตอนนี้งุนงงเข้าไปใหญ่ ไม่ทราบมาก่อนว่าพาหนะของชาวฮั่นนอกจากม้า ยังมีชนิดอื่นๆ อีกเขาหันมองหมาตัวโตป่ากุมขมับ..หมีศึก ไหนจะยักษ์ตัวเขียวสูงสามเมตร..(?) รวมไปถึงอาชาสีแปลกหลากหลายที่นางเรียกขานมันว่า ‘ฮั่นเสียทอง เซ็กเธาว์ ม้าเฟิ่งหวง’

       “ท่านอาจารย์เจ้าตัวนี้อาจไม่เลิศเท่าอาชาเฟยอี้ของท่านหรือท่าเสวี่ย แต่ม้าเฟิ่งหวงชาวฮั่นเชื่อว่านำโชควาสนามาให้แก่ผู้ที่ดูแลมันอย่างดี ท่านขี่ตัวนี้เถอะเจ้าค่ะ” หลิงหลานจูงอาชาสีขาวปลอดท่าทางเปล่งประกายไปด้วยออร่าฟรุ้งฟริ้งมาส่งให้ ส่วนบุรุษผมทองเพียงพยักหน้าว่า “สิ่งที่เจ้าเลือกย่อมไตร่ตรองแล้ว อย่าห่วงเลยข้าจะดูแลมันให้ดี”

       หลิงหลานเพียงคลี่ยิ้มเจื่อน อันที่จริงฮั่นเสียทัง้สามตัวของหลิงเฮ่ามันดีดมากนางกลัวว่าจะทำเขาแว้นซ์แหกโค้งหัวแตกมากกว่า

       ทั้งสองคนหนึ่งควบอาชาอีกคนนั่งหลังสิงโตทองคำออกจากเมืองเจียงหลิงมายังทุ่งหญ้ารอบนอก เซวียนหยวนอี้เฟยกล่าวว่าเขาพบที่แห่งนี้ตอนเดินทางเข้าเมือง ยรรยากาศไม่เลวบางครั้งยังมรฝูงแกะ และฝูงสัตว์ป่าเคลื่อนตัวผ่าน อีกทิศหนุ่ยังมีลำธารใสพักให้ม้าดื่มน้ำได้ ทั้งสองเริ่มจัดแจงหาที่เหมาะๆ เพื่อเริ่มการฝึก เหมือนอย่างเช่นเคย หลิงหลานนำเตาถานมู่ออกมา จุดไว้ใจกลางโขดหินที่ซ้อนกันc]h;ลงนั่งขัดสมาธิตรงข้ามกับท่านอาจารย์

        “ท่านเลือกปิดบังชื่อแซ่ ใช้นาม ‘เซวียน’ อันที่จริงที่นี่ยังไม่มีใครรุ้จักเกาะไต้หวันเลยด้วยซ็ำนะเจ้าคะ จำเป็นต้องระวังถึงเพียงนี้หรือ?”

       บุรุษผมทองกำลังจัดชายเสื้อได้ยินคำถามก็อมยิ้ม “ข้าแค่อยากลองดูว่าอยู่แบบไร้แซ่จะเป็นอย่างไร เหมือนเจ้าไงล่ะ?” เว้นแต่ว่านางอยากรุ่มแซ่เดียวกับตนเดี่ยวจะเปลี่ยนกลับไปใช้คำเรียกเต็มอย่างไว

        "ไร้แซ่? แล้วต่างกันตรงไหนหรือเจ้าค่ะ ข้าเองก็ไม่มีแซ่....ไม่เห็นอยากลองมีขึ้นมาเลยนะ" ใบหน้าหวานใสเอียงคอถามไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเขาเท่าไร ส่วนเซซ๊ยนหยวนอี้เฟยคิดหยอกนางเล่นอีกคนจริงจังเกินไปแล้วจึงบอกปัดๆว่าไม่มีอะไร ทำสีหน้าเคร่งขรึมแทน

       "เจ้าพูดมิใช่หรือว่าชาวฮั่นยังไม่เคยรู้มาก่อนว่าเกาะไต้หวันมีในแผนที่? เช่นนั้นพวกเรากล่าวไปว่า ข้าเซวียนหยวนอี้เฟยคือจ้าวเกาะไต้หวันจะมีใครเชื่อ? มองว่าเป็นคำอ้างมากกว่า แบบนี้ล่ะดีแล้ว..."

        ทั้งสองเริ่มโคจรลมปราณสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไป ถ่ายเทพลังงานส่วนดีวนไปยังจุดตันเถียน เสมือนเกลียวคลื่อนในสมุทรที่เปะปะได้จัดเรียงใหม่ ส่งผ่านพลังงานไหลขึ้นบนวนลงล่าง สัผัสความเปลีย่นแปลงแต่ละจุดชีพจรยามที่ปราณกรุยผ่าน ราวครึ่งเค่อค่อยลืมตาขึ้น “เริ่มฝึกกันเถอะ…”

        หลิงหลานพยักหน้านำกระบี่ไม้ออกมาพร้อมกระบี่เสิ่นเจิ้น ตั้งข้อมือหักปลายลงไขว้กันแผ่พลังปราณจากจุดตันเถียนเสริมแรง เซวียนหยวนอี้เฟยหยิบก้อนหินที่ไร้คมขึ้นมาจำนวนหนึ่งเริ่มดีดออก “สมมติข้าคือศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าเจ้า การโจมตีมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปัดป้อง!! และ.. โต้กลับ!!”

         เสียงฟุบฟับหลายหน นางสะบัดดาบไม่ถูกก้อนหิน กรวดเหล่านั้นปะทะเข้าเสื้อ เสียงร่วงกราวรอบที่สิบ หว่างคิ้วของหญิงสาวเริ่มมีเงื่อผุดซึม "ปวดมือจัง.... อย่างไรวันนี้พอ--" แน่นอนว่าแววตาของผู้ฝึกสอนมิใช่เล่นๆ จดจ้องนางทำนองว่าไม่ผ่อนปรดหรอกนะอย่ามาทำท่าทีน่ารักเสียให้ยาก!!

         “เอาใหม่นะ มีสมาธิหน่อย...อย่ามองที่ก้อนหินที่เคลื่อนไหวให้มองทิศทางแล้วกะระยะ ฟาดลงมา!!”

        หลิงหลานกระหวัดกระบี่ขวาขึ้นแนยนอนก่อนฟันอีกข้างลงในแนวตั้ง คนนี้เฉียดไปเบี่ยงการโจมตีและโต้กลับได้ ทว่าครั้งที่สามและสี่ยังคงร่วงหลุดจากมือ อีกฝ่ายช่วยเก็บเริ่มซ็อมกันใหม่ เสียงฟาดฟันอากาศ บ้างหนประทะกอนหิน บางหนไม่ถูกเลยสักปลายเสี้ยว นางก็ยังพยายามอย่างไม่ย่อท้อ ดวงตาของหญฺงสาวเฉยเมยอยุ่ในสมาธิทว่าชายหนุ่มยังคงวนเวียนไม่ห่าง คอยส่งเสียงกระตุ้นนาง "ฟาดฟันใช้กระบี่สูง ตั้งรับปาดลงต่ำหากสับแนวตั้งจะไร้พลัง เอาใหม่!!"

         ฝึกๆ กระบี่หล่นไปหลายหน จนครบห้าสิบครั้งเขาก็เรียกให้นางกลับ พร้อมเข้ามาดูข้อแขนเล็กที่เริ่มปวดแปลบ “กลับไปค่อยใส่ยาแล้วกัน มาเถอะ...วันนี้มีนัดไม่ใช่หรือ?”  


รีโนเวทโพสบน



               



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-11 19:05
เพลงกระบี่คู่นกยวนยางหานเยว่ ขั้นที่ 3 (2/7)   โพสต์ 2019-2-11 19:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -326 Point +5 พลังแฝง +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -326 + 5 + 4

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x15
x5
x5
x20
x50
x1
x5
x53
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x30
x287
x9999
x1000
x20
x264
x1
x10
x160
x210
x233
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x57
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x664
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x76
x1469
x1594
x940
x1240
x1406
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x160
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368
x1721
x1617
x623
x20
x1
x29
x1256
x355
x33
x1
x8133
x740
x67
x150
x20
x48
x362
x778
x60
x455
x130
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x126