กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 81|ตอบกลับ: 3

{ แคว้นซูเล่อ } คอกสัตว์กาลอรุณเบิกฟ้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-2-1 08:26:41 |โหมดอ่าน



คอกสัตว์กาลอรุณเบิกฟ้า


ยินดีต้อนรับ

                               
{ แคว้นซูเล่อ }








คอกสัตว์ขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของซูเล่อ
ตามนโยบานของท่านต้าข่านในด้านเศรษฐกิจพอเพียง
จึงได้ทำการสร้างศูนย์เพราะเลี้ยง-ซื้อขาย-ผสมพันธุ์
ในโครงการหลวงขึ้นมาเพื่อสนองราชโอการ

ในช่วงหลังจากสงครามได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่
มีส่วนสาธิตการเลี้ยงสัตว์เพื่อเป็นแบบอย่างแก่ราษฎร
พร้อมทั้งขายและมอบต้นทุนเล็กน้อยด้วยเช่นกัน

ปัจจุบันพื้นที่นี้มีสัตว์ชนิดต่างๆมากมายไม่ว่าจะเป็น
'กระต่าย อูฐ ลามะ ไก่ แพะ แกะ สุกร โคนม ลา อัลปาก้า และม้า'
แม้สถานที่นี้จะพึ่งถูกสร้างก็เป็นที่นิยมสำหรับต่างชาติเป็นอย่างมาก
ส่วนที่เป็นที่นิยมที่สุดก็คือดาวเด่นของรุ่น มัลบีก้า!









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-2-1 16:39:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด

(ฟื้นฟูซูเล่อสถานที่ที่ 2)

                        ในวันนี้ซิงจื่อเดินทางออกมาตามเส้นทางที่แผนที่ได้กำหนดไว้ แต่เดิมเขาเดินทางตามเส้นทางสายใต้บ่อย แต่ไม่คุ้นเคยกับการผ่านประตูซูเล่อทางทิศใต้เสียเท่าไหร่ เพราะประตูอยู่ตรงข้ามกับค่ายเด็กกำพร้าในอีกทางเข้าออกนึง ซิงจื่อมองสถานที่เขตนี้อย่างสนใจ พื้นที่เป็นพื้นที่ของคอกสัตว์ขนาดใหญ่หลายคอก พร้อมกับพื้นที่ทุ่งหญ้ากว้างยาวไกลสุดลูกหูลูกตา

                        "ว้าวววววว! น่ารักจัง!" เด็กหนุ่มมองพื้นที่ด้านหน้าด้วยดวงตาเป็นประกาย นิสัยชอบสัตว์น่ารักของเขาเป็นอะไรที่ไม่สามารถปกปิดได้ แม้ปกติจะเป็นคนที่คนอื่นมองออกง่ายมาตั้งแต่แรกแล้วก็ตามที

                        "ใช่ไหมล่ะ? เจ้าพวกนี้น่ะฉันเลี้ยงเองกับมือเลยนะ!" ชายร่างโตคนหนึ่งเดินเข้ามาทักจากทางด้านหลังอย่างเป็นมิตร

                        "อ๊ะ! คุณเป็นคนดูแลที่นี้รึเปล่าขอรับ?" ซิงจื่อมองไปที่อีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและผิวเข้มกร้านแดดช่างดูเป็นคนที่แข็งแกร่งจริงๆ

                        "โอ้! ใช่แล้ว! เจ้าคือคนจากค่ายเด็กกำพร้าที่จะมาช่วยพวกข้าสินะ! โฮ่! ยังเด็กอยู่เลยนี่นา แต่ข้าน่ะไม่อ่อนข้อให้ใครในการทำงานหรอกนะ!" ชายร่างโตกล่าวเสียงสดใสแต่หนักแน่น ซึ่งเด็กหนุ่มตรงหน้าก็ตอบรับอย่างมุ่งมั่นตอบเช่นกัน   "ขอรับ!"

                          งานของซิงจื่อในคอกสัตว์อรุณเบิกฟ้านั้นคือการดูแลสัตว์ในคอกต่างๆทั้งหมด

               โดยเริ่มจากให้อาหารม้าและลาเพียงแค่เปิดคอกม้าและลาแล้วเอาฟางแห้งไปให้พวกมันเท่านั้น แต่ทว่า...
                         "เอาล่ะ ทานเยอะๆนะ" เด็กหนุ่มให้อาหารม้าด้วยรอยยิ้ม แต่ไม่นานพวกม้านั้นกลับแสดงท่าทีแปลกๆแล้ววิ่งวนไปมาทั่วคอกจนซิงจื่อถูกลากไปด้วยและเขาต้องพยายามไล่ตามมาทุกตัวเพื่อกลับเข้าสู่คอกดังเดิม

                ต่อมาก็ให้นมลูกลามะ แพะ แกะ โคนม อัลปาก้า และอูฐ เนื่องจากว่าแม่นมของพวกมันไม่พอเลยต้องใช้นมวัวแทน ถึงอย่างนั้นก็ตาม...
                           "น่ารักจังเลย! ดื่มนมกันเยอะล่--- เอ๊ะ! ไม่ อย่าเข้ามา! อย่าเข้ามาแบบนั้นน๊าาาาาา!" เด็กหนุ่มถูกรุมด้วยลูกสัตว์แสนน่ารักทั้งหกชนิดจนน่วม แต่อย่างน้อยก็ให้นมพวกมันจนอิ่มเล่นจนพอแล้วนอนหลับกันไปในที่สุด

                สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุดคือคอกสัตว์เล็ก ไก่ สุกร และกระต่าย ซ่อมรัวคอกที่ชำรุด แต่มันก็ไม่ง่ายขนาดนั้น...
                           "หวังว่ารอบนี้จะไม่มีปัญหาอะไรนะ.." ซิงจื่อที่พึ่งตอกรัวใหม่ทั้งหมดเสร็จแล้วใช้ข้อศอกของตนปาดเหงื่อเล็กน้อย แต่ในระหว่างนั้นเอง!  อี๊ด!!  กระต๊าก!!  ตึก! ตุ๊บ! ทั้งหมู่ที่สู้กันจนรัวพัง ไก่ที่ตีกันเล่นจนของในคอกกระจัดกระจาย และกระต่ายที่กระโดดข้ามคอกหนีไปแล้ว!!

                            แม้จะทุลักทุเลกันพอสมควรแต่เขาก็มาจนถึงหน้าที่สุดท้ายแล้วนั่นคือการตะไบเล็บให้ท่านมัลบีก้า

                            'ห๊ะ? ท่านมัลบีก้า? หนูตะเภา' เด็กหนุ่มมองหนูตะเภาตัวอ้วนพลุ้ยที่นอนขี้เกียจอย่างเป็นเจ้าพระเจ้านายอยู่ พอมีคนมาดูก็ทำสายตาและท่าทีออดอ้อนแต่พอเหลือแค่ซิงจื่อก็ทำหน้าตาเบื่อโลกและนอนขี้เกียจเท้าสะเอวจ้องด้วยสายตามองเหยียดจากสวรรค์อย่างเป็นใหญ่

                             'น..น่าหมั่นไส้สุดๆไปเลย!!' ซิงจื่ออดทนดูแลเล็บของเจ้าหนูตะเภาจองหอกตัวนั้นด้วยความอดทนอย่างสูงส่ง..
                             
                             ไม่นานในที่สุดเขาก็ทำทุกงานสำเร็จแล้ว

                            "โอ้ วันนี้ทำได้ดีมาก! ไว้แวะมาอีกได้นะ" ชายที่ดูแลเด็กหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้มและร่าเริง แม้ว่าเขาจะเห็นใบหน้าอันแสนเบื่อโลกของคนตรงหน้าก็ตามที

                             "ขอบคุณสำหรับวันนี้นะขอรับ" ซิงจื่อพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนพร้อมกับโค้งให้อีกฝ่าย สำหรับเขาแล้วที่นี่จะเป็นสถานที่เที่ยวพักผ่อนที่ดีมาก แต่หากเป็นที่ทำงานก็คงจะเป็นงานที่เหนื่อยยากมากเลยทีเดียว

@Admin

               


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-1 22:01

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -47 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -47 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยกขาว
พัดหวงไจ้
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
เตาถานมู่
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
ฮั่นเสียทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x2
x30
x95
x1
x1
x30
x1
x1
x30
x25
x35
x30
x3
x1
x6
x60
x3
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x497
x36
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x100
x100
x298
x29
x57
x7
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x31
x1
x7
x7
x50
x1
x4
โพสต์ 2019-2-3 20:50:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด


                     เด็กหนุ่มผิวขาวเผือกเดินทางนำม้าและรถม้ามาคืนหลังจากรับส่งของให้โรงหมอเสร็จ หลังจากทำงานที่นี่มาก็มีเรื่องมาให้ทำที่นี้เรื่อยๆ จนมาที่นี่กว่าสามวันติดแล้ว หากจะให้พูดถ้ารู้ว่าย้อมผมแล้วชีวิตสบายขึ้นขนาดนี้เขาคงย้อมไปนานแล้ว แต่ก็คงกลับไปที่คำตอบเดิมที่ว่า ถ้าไม่ย้อมจะดีกว่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ตามเรื่องฉาวในช่วงนี้ของเขาก็ยังเป็นที่พูดถึงและนินทากันอย่างแพร่หลาย ทุกวันนี้เดินเล่นในแคว้นที่มีคนสาปส่งตัวเองเหมือนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว พอเรื่องที่ว่าเด็กคนนั้นถูกจับไปแล้วแทนที่เรื่องจะซาไปดันกลายเป็นว่าเด็กคนนั้นจะกลับมาแก้แค้นอีก ยอมใจชาวบ้านพวกนั้นเสียจริงๆ เด็กหนุ่มคิดไปเรื่อยๆก็ถึงกับปากทางเข้าคอกใหญ่แต่ในระหว่างที่เขาจะเข้าไปนั้นเองก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้น

                      ฮี่ยยยย!!
                      "เฮ้ยแก! หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ย!" "ทุกคนช่วยกันจับมันเร็ว!" เหล่ากลุ่มชายเลี้ยงสัตว์ทั้งหลายวิ่งเล่นกันในคอกม้าอย่างสนุกสนาน ทำให้เด็กหนุ่มคิดถึงตัวเองที่อยู่ตรงจุดนั้น ถ้าไม่มีวิชาตัวเบาก็คงลำบากกันพอดี ว่าแล้วเขาก็นึกขำในใจเล็กน้อยมองต่อไป แต่เหตุการณ์มันดันไม่จบอยู่แค่นั้น

                     "น.. นั่นมันอะไรกันน่ะ!?" ซิงจื่อเห็นกับภาพของเจ้าม้าที่บาดเจ็บอยู่วิ่งวนไปรอบๆอย่างไม่หยุด แม้ว่าเหล่าคนเลี้ยงม้าคนอื่นๆจะพยายามตามจับก็โดนสบัดหลุดแทบทุกราย อาการของมันไม่ใช่อาการพยศทั่วไปเสียแล้ว นี่มันอาการจิตหลอนอย่างบ้าคลั่งของม้า เขาเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนเมื่อตอนเด็กๆ แต่ว่าเจ้ามาตัวนี้ต่างกันออกไป มันทั้งมีความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ รวมไปถึงขนสีทองงามสวย แต่เลือดที่ไหลออกมาตามตัวเหมือนเหงื่อนั้นก็ตำให้เขานึกถึงม้าฮั่นเสียจากต้าหว่านที่เขาเลื่องลือกัน แม้กระทั่งวิชาตัวเบาของซิงจื่อเองก็คงจะตามความไวของมันไม่ทัน แต่เมื่อเห็นสภาพของคนเลี้ยงสัตว์ที่ถูกสะบัดกระเด็นไปทีละคนแล้วเขาก็ทนไม่ได้จนต้องวิ่งเข้าไป

                     เมื่อประชิดตัวกับเจ้าม้าตัวร้ายได้สำเร็จเด็กหนุ่มกระโดดขึ้นไปบนมาตัวนั้นก่อนที่จะจับแผงคอด้วยมือข้างหนึ่งแล้วใช้แขนอีกข้างคว้าคอของม้าตัวนั้นเอาไว้ เมื่อเจ้าม้าพยศสัมผัสได้ถึงผู้บุกรุกมันก็ทำการไล่วิ่งกระโดดสบัดตัวไปมาไปทั่วๆคอกอยู่เกือบสองชั่วยาม แต่เด็กหนุ่มที่อยู่บนหลังของมันนั้นยังคงสามารถที่จะยึดตัวให้อยู่บนหลังมันได้ตลอดเวลานั้น ไม่นานเจ้าม้านั้นก็สงบลงแล้วนอนสลบพักอยู่บนพื้นหญ้าบริเวณนั้น ก่อนที่เมื่อฝืนขึ้นมาอีกครั้งมันจะยิ่งสงบและอยู่ติดกับซิงจื่อเพียงคนเดียวเท่านั้น คนดูแลคอกม้าอธิบายว่ามันเป็นม้าที่เจ้าของที่เดินทางมาจากต้าหว่านเสียชีวิตระหว่างเดินทาง พอเห็นว่าบาดเจ็บจึงนำมาพักที่นี่ แต่มันกลับไม่เชื่องกับใครเลย เด็กหนุ่มจึงตกลงรับมันมาเลี้ยงดู แม้ว่าที่ห้องจะมีแมวเล็กแมวใหญ่ นกพูดได้ และท่านเล่อซาร์แล้วก็ตาม...


@STAFF_Pixiu


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-5 01:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -31 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 35
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -31 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยกขาว
พัดหวงไจ้
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
เตาถานมู่
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
ฮั่นเสียทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x2
x30
x95
x1
x1
x30
x1
x1
x30
x25
x35
x30
x3
x1
x6
x60
x3
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x497
x36
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x100
x100
x298
x29
x57
x7
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x31
x1
x7
x7
x50
x1
x4
โพสต์ 2019-2-5 18:30:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2019-2-6 21:11

โรลทำงานเพื่อรักวันที่3
"ท้องฟ้าวันนี้สวยงามเหมือนรอยยิ้มของนางเลยอ้าถ้าข้าได้เห็นหน้านางตลอดเวลาข้าคงมีความสุขตลอดเวลาอย่างแน่นอนอ้าาเดี่ยวแบบนี้ข้าก็จะไปหานางดีกว่าหลังจากที่เสร็จสิ้นในการตรวจนี้แตว่ากว่านางนั้นจะกลับมาคงดึกเหมือนเดิมสินะ"
เฉินอี้ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเจ้าม้ากำลังสอดส่องสายตาไปทั่วบริเวรคอกสัตว์ที่ท่านต้าข่านนั้นได้สร้างขึ้นเมื่อเพื่อชาวซูเล่อทุกคน
"อืมแบบนี้ข้าจะทำอะไรก่อนดีล่ะแบบนี้ไปตรวจตรารอบๆคอกสัตว์แห่งนี้ล่ะกันเผื่อจะเจอกับอะไรที่เป็นอันตรายก็ตามทีเหอะๆโชคดีที่วันนี้ข้าไม่ได้โดนเจ้าพวกนั้นตามติดมานะไม่งั้นล่ะก็ข้าเซงแย่แน่หึๆๆถ้าเปลี่ยนเป็นหญิงสาวละก็มันก็น่าคิดนะแต่ข้าคิดว่ามันคงไม่ดีอย่างแน่นอนเห้อ"
พร้อมกับที่เฉินอี้นั้นค่อยๆควบเจ้าม้าเข้าไปยังรอบนอกของคอกสัตวืแห่งนี้เพื่อตรวจตราความเรียบร้อยของที่นี้เอาไว้โดยที่เฉินอี้นั้นไม่เพียงแค่ตรวจตรารอบนอกเท่านั้นแต่ยังลงไปเช็คร่องรอยของรอยเท้าว่ามีรอยเท้าอะไรที่น่าสงสัยหรือเปล่าวแถวนี้หรือว่าจะเป็นรอยเท้าของสัตว์ร้ายที่อาจจะเข้ามาขโมยกินสัตว์ของคอกสัตว์แห่งนี้หลังจากที่ใช้เวลาไปสักพักกับการตรวจสอบรอยเท้าทั่วทั้งบริเวณแล้วนั้นเฉินอี้ก็บ่นพึมพัมกับตัวเองอย่างเบาๆ
"อืมแถวนี้ไม่มีรอยเท้าของสัตว์ใหญ่ๆดีแล้วนะนี้เห้อโชคดีไปนะถ้าเกิดมีพวกเสือหรือว่าพวกสัตว์ที่มันกินเนื้อใหญ่ๆล่ะก็แบบนี้ก็โชคดีไปนะเห้อแบบนี้ข้าควรไปตรวจแถวในคอกเลยก็ดีนะเป็นการไปดูพวกสัตว์ต่างๆด้วยข้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยอืมแถมยังเป็นการตรวจตราด้วย"
พร้อมกับที่เฉินอี้นั้นก็ค่อยๆขึ้นเจ้าม้าพร้อมกับมองไปยังบรรยากาศรอบๆของตนเองในบริเวณนั้นที่แสงแดดสาดส่องมาอย่างไม่แรงมากพร้อมกับสายลมที่เบาบางที่คอยพัดมาตลอดเวลาสายลมที่พัดมานั้นให้ความสดชื่นกับเฉินอี้ทันที
"เห้อแบบนี้ข้าก็ค่อยๆจิบเหล้าก็ได้มั้งหืมมแต่ว่าไม่ได้หรอกกินเหล้าในเวลาทำงานมีหวังถ้ามีใครรู้ล่ะก็มีหวังข้าโดนท่านข่านลงโทษแย่แถมนางคงมองข้าในอีกแง่ด้วยแบบนี้ข้าก็ค่อยกลับไปดื่มกินที่บ้านก็ได้อืมวันนี้ข้าจะไปกินที่โรงเตี๊ยมดีกว่าแต่ว่าข้าอยากให้นางไปดื่มกินด้วยกันจังเลยนะแต่ว่างานของนางนั้นมันก็ชั่งยุ่งเหลือเกินกลับจากที่จวนทีก็ดึกดื่นแบบนี้ข้ากลัวว่าซักวันหนึ่งนางจะล้มป่วยลงไปจริงๆเดี่ยวมีเวลาข้าจะต้องไปบอกกับนางบ้างสินะแต่ว่าตอนนี้ข้าต้องไปตรวจสอบในคอกสัตว์ก่อนว่ามันมีอะไรผิดปกติหรือไปไปเจ้าม้าพวกเรารีบเดินทางไปที่คอกสัตว์กันเถอะถ้าพวกเรายังไม่ไปกันเร็วๆซักทีพวกเราคงจะโดนทุกคนด่าแน่เข้าใจไหมเจ้าม้า"
ฮี่่ ฮี่ ฮี่
พร้อมกับที่เฉินอี้แล้วก็เจ้าม้ารีบเร่งเดินทางไปที่คอกสัตว์นั้นทันทีหลังจากที่เดินทางมาได้ซักพักนั้นเฉินอี้ก็ค่อยมาถึงภายในคอกสัต์ประจำแคว้นซูเล่อเสียทีโดยที่ในนั้นต่างมัสัตว์มากมายต่างสายพันธ์ที่ท่านข่านนั้นทำการเพราะเลี้ยงเอาไว้
"โอ้ทำไมมันมีสัตว์อะไรเยอะขนาดนี้กันเนี้ยแบบนี้ถ้าเอาไปแจกจ่ายเหล่าชาวบ้านนี้ข้าว่าคงได้อาหารกินกันทุกมื้อแน่นอนแต่ว่าถ้าให้เหล่าชาวบ้านอย่างเดียวชาวบ้านก็จะได้แต่ขออย่างเดี่ยวถ้าท่านข่านขายสัตว์พวกนี้ในราคาที่ต้นทุนหรือกำไรนิดหน่อยให้กับเหล่าชาวบ้านข้าว่าแบบนั้นคงจะทำให้เหล่าชาวบ้านอิ่มท้องพร้อมกับมีทุนในการเพราะพันธ์สัตว์ในคอกต่อแต่ว่าถ้าเราพัมนาสัตว์ในคอกพวกนี้เพื่อนำเอาไปส่งออกเพื่อขายไปยังต่างแคว้นหรือว่าขายไปยังต้าฮั่นข้าคิดว่าแบบนั้นจะเป็นการสร้างเงินทองเพื่อให้เข้าแคว้นของเราพัฒนาแคว้นให้ดีได้ในอนาคตอย่างแน่นอนแต่ก่อนจะถึงตอนนั้นข้าต้องไปตรวจสอบที่นี้ก่อนถ้าไม่อย่างงั้นละก็ข้าคงโดนเล่นงานหนักอย่างแน่นอน"
พร้อมกับที่เฉินอี้นั้นค่อยๆเดินไปสำรวจรอบๆภายในคอกสัตว์แห่งนั้น
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +1 ความชั่ว +3 ความโหด โพสต์ 2019-2-6 21:13

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +144 เงินตำลึง +2000 ชื่อเสียง +25 ความหิว -42 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 144 + 2000 + 25 -42 + 6

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x2
x1
x5
x2000
x100
x100
x30
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x1
x30
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1127
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x2
x10
x5
x3
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x100
x7
x130
x25
x570
x130
x25
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x10
x130
x145
x5
x110
x100
x1
x50
x50
x50
x109
x1557
x5
x1
x100
x20
x10
x10
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-2-24 01:26

ขึ้นไปด้านบน