ดู: 57|ตอบกลับ: 2

{ เมืองเจียงหลิง } ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-27 21:37:24 |โหมดอ่าน





ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

{ เมืองเจียงหลิง}







【ร้านเครื่องประดับ】
ร้านแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิง
ท่านสามารถพบพ่อค้าคาราวานมาเสนอขายอัญมณี เครื่องหยกจากยู๋เถียน
เพื่อขึ้นรูปประกอบเป็นเครื่องประดับนานาชนิด ทั้งปิ่น จี้ และต่างหู
หากมิได้มีเพียงเท่านั้น ร้านแห่งนี้ยังรับสั่งทำตามแบบที่ลูกค้าต้องการ
ช่างฝีมือชาวฮั่นและชาวยู๋เถียนที่เป็นลูกจ้างในร้านรับประกันคุณภาพ
หากกำลังมองหาของขวัญสำหรับคนพิเศษ ก็ลองแวะเข้าชมกันได้

เถ้าแก่ร้าน


ไค่ เจิ้งอี (21)

อุปนิสัย : สุภาพรักสะอาด กิริยามารยาทนุ่มนวลเสมือนสายน้ำ




ชื่อกิจการ : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี
เจ้าของกิจการ : ไค่ เจิ้งอี
เวลาเปิดทำการ : 8.00-22.03น.
ประเภทร้าน : รับจัดทำเครื่องประดับทั้งหยก อัญมณี เครื่องเงินในโอกาสต่างๆ
#ประทับตราโดย ผู้ว่าเมืองเจียงหลิง













คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

78

กระทู้

906

โพสต์

15หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12682
เงินตำลึง
133663
ชื่อเสียง
52910
ความหิว
611

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1134
ความชั่ว
518
ความโหด
615
ไข่ปริศนา(4)
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2019-1-29 20:01:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-1-29 22:15

[แวะซื้อของให้ลูกๆ]

    หลังจากที่อาการหนาวสั่นค่อยจางหายไป จางฝูก็หันไปเอ่ยบอกกับลูกให้ช่วยกันดับไฟและเก็บของก่อนที่จะพากันขึ้นรถม้าและเดินทางเตรียมที่จะมุ่งไปยังตัวเมืองทันที หลังจากรถเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางในป่าก็ตัดผ่านเข้ามาสู่เส้นทางที่มุ่งเข้าไปยังตัวเมืองโดยตรงก่อนที่รถม้าคันโตนั้นจะหยุดและจอดอยู่ที่เบื้องหน้าทางเข้าย่านการค้าภายในตัวเมืองเจียงหลิง


     “ท่านแม่ทำไมถึงมาที่นี่ละขอรับ”เสียงของอี้หรงที่เดินจูงมือจางฝูอยู่เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเงยหน้ามองผู้เป็นมารดา


      “แม่ว่าจะสั่งซื้อของอะไรซื้ออะไรบ้างอย่างให้ลูกๆ อยากได้ไหมละ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาพร้อมกับก้มหน้ายิ้มให้กับอี้หรงแล้วหันไปมองเจี๋ยเฟยที่เดินจูงมือกับอี้เฟยเดินตามมาอยู่ข้างๆ ภาพที่หญฺงหนึ่งชายหนึ่งเดินเคียงคู่กันและต่างก็จูงมือเด็กน้อยฝาแฝดไปด้วยนนั้นทำเอาผู้คนที่เดินสวนผ่านไปถึงกับยิ้มออกมาอย่างรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ดูไม่ต่างจากข้าวใหม่ปลามั่นที่พาลูกๆมาเดินเล่นอย่างไรอย่างนั้น


      ทั้งสี่เดินออกมาไปเรื่อยโดยระหว่างทางก็เดินจับจ่ายซื้อของกินเล็กๆน้อยติดไม้ติดมือตามไปด้วยก่อนที่ทั้งสี่นั้นจะเดินมาหยดที่เบื้องหน้าร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่งซึ่งที่ด้านหน้าร้านก็มีป้าเขียนด้วยลายมืองดงามว่าร้านเครื่องระดับไค่ฉีซึ่งร้านนี้เป็ร้านที่ค่อนข้างใหญ่กว่าพวกร้านขายเครื่องประดับทั่วๆไปที่นี่นอกจากจะขายเครื่องประดับที่ดูแล้วงดงามอีกทั้งมีคุณภาพยังเป็นร้านที่รับทำเครื่องประดับหรือจนกระทั้งป้ายหยกหรือตราประจำตัวด้วยจึงไม่เเปลกที่ร้านเครื่องประดับนี้จะมากด้วยผู้คนมากมายที่เดินทางมาเพื่อซื้อของและสั่งทำเครื่องประดับในแบบเฉพาะของตัวเอง


    จางฝูเจี๋ยเฟยและลูกๆอีกสองคนมองภายด้านนอกร้านที่มีคนยืนออกันอยู่เพียงครู่ก่อนที่ตัวจางฝูนั้นจะเป็นผู้ตัดสินใจเดินเข้าไปด้านในร้ายเครื่องประดับนั้นทันที ก่อนที่จะมีสตรีผู้หนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นพนักงานของร้ายเดินเข้ามาหาพวกเธอด้วยท่าทางที่สุภาพเรียบร้อยเป็นที่สุด


    “ท่านหญิงท่านชายและคูณหนูทั้งสองต้องการที่จะเลือกเครื่องประดับแบบใด หรือนำไปใช้ในงานอะไรรึเจ้าคะ ที่นี่ร้านเครื่องประดับไค่ฉีมีทุกอย่างให้ท่านได้เลือกสรรไม่ว่าจะเป็นสร้อย แหวน ต่างหู พูประดับหรือแม้กระทั้งเชือกประดับผูกผมสำหรับท่านชาย”


     “ข้าอยากสั่งทำเครื่องประดับน่ะ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาก่อนที่พวกเธอนั้นจะถุกสตรีผู้นั้นจะพาพวกของเธอเดินตามเข้าไปยังห้องด้านในที่เป็นห้องแยกโดยในห้องนั้นมีโต๊ะยาวตัวหนึ่งวางอยู่และบนโต๊ะล้วนเต็มไปด้วยแบบรูปวาดร่างของเครื่องประดับต่างมากมาย และที่ในห้องนั้นก็ยังมีร่างขอสตรีอีกคนหนึ่งที่กำลังนั่งขึ้นโครงเครื่องประดับอย่างมีสมาธิ


    ก๊อก  ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่พนักงานหญิงนั้นเคาะมือกับประตูเรียกให้คนที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่นั้นให้เงยหน้าขึ้นมามองก่อนที่นางจะละงานมือแล้วหันกลับมามองเป็นเชิงถามว่ามีเรื่องอันใด


     “ลูกค้าต้องการที่จะสั่งทำเครื่องประดับเจ้าค่ะ”พนักงานหญิงผู้นั้นเอ่ยขึ้นก่อนที่นางผู้นั้นจะมาผายมือให้จางฝูนั้นเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ที่มีวางเตรียมไว้ให้ห้องนั้นอยู่ก่อนแล้ว โดยที่จางฝูนั้นเพียงเดินจูงลูกชายคนโตและคนเล็กเดินเข้าไปยังด้านในแล้วอุ้มเอาลูกชายคนเล็กของเธอนั้นให้ขึ้นมานั่งตัก  ส่วนลูกชายคนโตก็ได้เจี๋ยเยนั้นอุ้มขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวข้างๆผู้เป็นมารดา


     “ท่านต้องการสั่งทำอะไรหรือ”


     “ข้าอยากสั่งทำต่างหู”จางฝูเอ่ยตอบออกมาแล้วล้วงเอาแบบต่างหูที่เธอนั่งร่างไว้คร่าวๆเมื่อคืนออกมายื่นวางไว้บนโต๊ะ ก่อนที่สตรีที่เป็นช่างทำนั้นจะหยิบเอาแบบร่างนั้นไปดูด้วยความสนใจ โดยลวดลายบนต่างหูนั้นเป็นลายงูที่พันเลื้อยอยู่ที่รอบตัวคริสตันอยู่ที่ถูกเหลาจนรีราวหยดน้ำ “ข้าอยากได้ไว้สักสามคู่”





    “อืม เป็นการออกแบบที่สวยและแปลกตา มีบางส่วนที่ควรจะต้องปรับอยู่นิดหน่อย ข้าจะทำสิ่งนี้ให้ อาจจะมีปรับเปลี่ยนลายละเอียดเล็กน้อยให้สมดุลเจ้าจะตกลงไหม”ช่างทำต่างหูสาวนั้นเอ่ยขึ้นแล้วเงยหน้ามองไปยังจางฝูที่นั่งยิ้มมองอยู่ฝั่งตรงข้าม


     “ได้ ขอแค่ไม่ต่างไปมากจะเพี้ยนไปจากที่ข้าวาดก็พอ”จางฝูเอ่ยพร้อมกับยืนเงินมัดจำจำนวนหนึ่งวางไว้ที่โต๊ะ “เงินอีกครึ่งข้าจะนำมาให้หลังจากได้ของ”


     “ข้าจะรีบจัดทำให้โดยเร็ว”


     จางฝูพยักหน้าน้อยแล้วจึงอุ้มอี้เฟยที่นั่งอยู่บนตักแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปโดยที่เจี๋ยเฟยนั้นเป็นผู้อุ้มเอาร่างของอี้หรงเดินตามหลังออกจากร้านไปติดๆ

แบบฟอร์มสั่งทำเครื่องประดับ
รายละเอียดสินค้า:




สิ่งแทนตัว บ่งบอกถึงการเป็นสมาชิกหหรือคนของคนตะกูลจาง

ลักษณะเป็นคริสตันเนื้อดีสีใสผ่านการเจียระไนอย่างด้วยความละเอียดละออจนกลายมาเป็นทรงหยดน้ำ

ที่ขั้วของก้านเสียบลงมามีลักษณะเป็นงูที่ทำจากแร่เงินเลื้อยพันลงมาที่นัยน์ตาของงูประดับเพชรเม็ดขนาดเล็ก

โดยต่างหูแต่ละคู่นี้นั้นจะถูกใส่เพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างจะถูกเก็บไว้ให้กับคนรักใส่

โดยต่างหูสามคู่แรกนั้นตกเป็นของ ฝาแฝดทั้งสามของจางฝู


การจัดส่ง : นกส่งสินค้ามายังจวนตะกูลจาง
ลงชื่อสั่งทำไอเท็มเครื่องประดับ : จางฝู


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +1 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-29 22:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นกลาง
ฮั่นเสียทองเทวะ
กงจักรเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x50
x1
x10
x11
x11
x6
x100
x15
x2
x10
x40
x1
x83
x20
x33
x26
x8
x800
x1
x2
x62
x62
x70
x100
x1993
x338
x150
x51
x31
x30
x10
x22
x6
x107
x252
x3
x9264
x10
x110
x1
x3
x4
x1
x9
x131
x1
x66
x62
x1
x1335
x6
x1
x31
x1
x1
x45
x3300
x6
x150
x50
x1000
x7
x8
x3
x3
x40
x4
x40
x71
x2
x2500
x120
x301
x45
x60
x65
x1
x114
x7
x20
x90
x1
x3
x39
x2
x49
x2
x3
x74
x3
x109
x60
x30
x4
x60
x50
x100
x1
x15
x2549
x3
x30
x35
x68
x60
x12
x1507
x102
x172
x5
x117
x4
x2
x168
x335
x77
x143
x70
x99
x44
x320
x204
x259
x6
x40
x13
x348
x4
x563
x5
x1508
x71
x295
x264
x243
x2100
x456
x85
x39
x125
x356
x484
x236
x92
x84
x329
x310
x8
x60
x1
x3
x108
x152
x675
x477
x796
x630
x126
x271
x3202
x521
x30
x3
x1052
x55
x80
x1210
x11
x5
x35
x4444
x1157
x3900
x1990
x20
x16
x40
x20
x41
x81
x347
x1
โพสต์ 2019-3-25 04:46:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-25 07:53

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เซียงหยาง 15}
{ ตอนที่ 54 : ไลน์แมนมาแล้วค่ะ(?) : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี }

        “เป่าหลิงเกิดอะไรขึ้น..ใจเย็นๆ..เค้าแค่มาชวนไปกินน้ำชาน่า..อย่าอารมณ์เสียสิ..” เสียงของทางซิรินั้นกล่าวบอกเช่นนั้นเมื่อทางเป่าหลิงขึ้นรถม้าแล้วเดินทางออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลจง เพื่อตรงไปยังเมืองเจียงหลิง ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างงั้นล่ะ เป่าหลิงไม่นึกหรอกว่ามันจะเป็นยังไง นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นจับจ้องไปเพียงด้านหน้า..

        “มุกจีบสาวเห่ยๆนั้นเจ้ายังมองไม่ออกเลยหรอ...เหอะ” เป่าหลิงกล่าวกระแทกกระทั่น ก่อนที่เธอจะขี่รถม้าไป ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างงั้นนะ..นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทำให้ทางซิริได้รับรู้ว่าเธอโดนหึงเข้าเสียแล้วล่ะ...ฮ่ะๆ

        “ปกติคนที่นี้เขาจีบสาวด้วยการชวนไปกินน้ำชาหรือ?..” ซิริกล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะขยับกายเข้าหาทางเป่าหลิง มือหนานั้นค่อยๆโอบไหล่ของเด็กสาวในชุดคลุมดำอย่างเงียบๆ โดยที่เป่าหลิงนั้นไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เธอรีบเดินทางไปยังเมืองเจียงหลิงเพื่อที่จะได้ไปจัดการกับทางกล่องข้าวที่ยังคงเหลืออีก 16,000 กล่อง..

       “เห่อ...รู้ตัวทีเถอะ เจ้ามันบ้า” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะเบ้ริมฝีปากตามเคย เธอนั้นตรงไปยังภายในเมืองเจียงหลิงเป่าหลิงนั้นเดินทางไปยังร้านเครื่องประดับไค่ฉี ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิงปกติแล้วเป่าหลิงนั้นไม่ค่อยเดินทางมาที่เมืองเจียงหลิงเท่าไร สำหรับเธอนั้นคิดว่ามันเป็นเพียงทางผ่านจึงไม่ค่อยเดินทางมาที่นี้เลย

        “อา..หยุดๆ..เสร็จละ..” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเหลือบมองไปทางร้านค้าที่อยู่ด้านใน เธอกระโดดลงมาก่อนที่จะพูดเล็กน้อย.. “มีใครอยู่ภายในร้านบ้างไหม?” เป่าหลิงนั้นกล่าวถามด้านในก่อนที่จะปรากฏหญิงสาวคนหนึ่งนั้นเดินออกมา..

        “ว่าอย่างไรเจ้าค่ะแม่นางทั้งสอง สนใจเครื่องประดับอัญมณีชนิดไหนหรือปล่าวเจ้าคะ?” แม่นางคนนั้นกล่าวพูดอย่างเรียบง่าย เมื่อทางเป่าหลิงเห็นก็เหลือบมองไปทางซิริ ว่ารอบนี้นางจะม่อตัวหรือปล่าว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไร..เพราะฉะนั้นก็ตามนั้นล่ะ…

        “ข้ามาจากโรงเตี๊ยมดอกหญ้าของทางเมืองเซียงหยาง มาที่นี้เพื่อที่จะเดินทางมานำกล่องอาหารที่สั่งไว้ให้ทางเจ้าของที่นี้น่ะเจ้าค่ะ” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้น ร่างของอิสตรีเมื่อได้ยินดังนั้นก็คลียิ้มให้กับนาง “เช่นนั้นเองหรือ...เช่นนั้นก็เชิญได้เลยเจ้าค่ะ..ข้ากำลังรออยู่พอดี..” เสียงของนางนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปที่ด้านหลัง ให้ทางคนมาส่งนั้นนำมาไว้ที่นี้

        ทั้งเป่าหลิงและซิริก็ช่วยกันขนกล่องอาหารจำนวน 3000 กล่องให้ทางแม่นางร้านเครื่องประดับไค่ฉี เด็กสาวนั้นแม้ว่าจะอยู่ในชุดคลุมก็ตามที แต่ก็สามารถยกของได้อย่างไม่มีตกหล่นอีกอย่างร่างกายเช่นนั้นก็ยังสามารถทำได้..ช่างน่าแปลกจริงๆ..

        “ครบจำนวน 3000 แล้วเจ้าค่ะ..เช่นนั้นเราทั้งสองนั้นขอตัว” เป่าหลิงกล่าวก่อนที่จะเดินทางออกจากร้านเครื่องประดับไค่ฉี เพื่อไปต่อที่คฤหาสน์ตระกูลหลิว



++ส่งของแล้ว++





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ชุดเปาสือ
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ดวงตาสวรรค์
กระบี่มารพันปี
ตัวเบาร่มนภา
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x2
x12
x5680
x2
x8
x5
x20
x1015
x7
x5030
x34
x9999
x100
x1000
x2
x1000
x500
x500
x500
x500
x2
x50
x3
x100
x3170
x30
x1
x73
x18
x600
x1000
x35
x560
x6
x2
x335
x272
x515
x1
x1
x5
x5
x1549
x20
x7
x16
x510
x10
x2890
x100
x110
x20
x137
x9999
x1736
x1687
x15
x10
x5874
x5
x512
x556
x538
x53
x75
x8
x24
x268
x4
x1
x100
x60
x184
x7
x1409
x100
x2
x100
x155
x2
x207
x539
x73
x9999
x1546
x3763
x65
x235
x9999
x4730
x2879
x5783
x4697
x3411
x104
x121
x1500
x858
x213
x9999
x2700
x103
x20
x419
x15
x1
x4
x6104
x4
x1
x9999
x211
x2
x73
x9188
x213
x87
x1
x1
x712
x3
x257
x1
x1
x4
x1
x48
x1998
x12
x5
x2
x2
x66
x3
x4961
x6
x182
x142
x76
x4
x11
x5
x1
x4
x3
x4
x3
x990
x4
x133
x99
x212
x1708
x50
x21
x3
x558
x1496
x7200
x5092
x1656
x4002
x835
x15
x1457
x1181
x2464
x640
x2283
x326
x7517
x9198
x9999
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-4-20 00:32

ขึ้นไปด้านบน