ดู: 92|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเจียงหลิง } ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-27 21:37:24 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-6-20 22:25





ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

{ เมืองเจียงหลิง}







【ร้านเครื่องประดับ】
ร้านแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิง
ท่านสามารถพบพ่อค้าคาราวานมาเสนอขายอัญมณี เครื่องหยกจากยู๋เถียน
เพื่อขึ้นรูปประกอบเป็นเครื่องประดับนานาชนิด ทั้งปิ่น จี้ และต่างหู
หากมิได้มีเพียงเท่านั้น ร้านแห่งนี้ยังรับสั่งทำตามแบบที่ลูกค้าต้องการ
ช่างฝีมือชาวฮั่นและชาวยู๋เถียนที่เป็นลูกจ้างในร้านรับประกันคุณภาพ
หากกำลังมองหาของขวัญสำหรับคนพิเศษ ก็ลองแวะเข้าชมกันได้

เถ้าแก่ร้าน


ไค่ เจิ้งอี (21)

อุปนิสัย : สุภาพรักสะอาด กิริยามารยาทนุ่มนวลเสมือนสายน้ำ




ชื่อกิจการ : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี
เจ้าของกิจการ : ไค่ เจิ้งอี
เวลาเปิดทำการ : 8.00-22.03น.
ประเภทร้าน : รับจัดทำเครื่องประดับทั้งหยก อัญมณี เครื่องเงินในโอกาสต่างๆ
#ประทับตราโดย ผู้ว่าเมืองเจียงหลิง













คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

99

กระทู้

1102

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
79837
เงินตำลึง
101975
ชื่อเสียง
50987
ความหิว
1239

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายวังหลังป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
2267
ความชั่ว
622
ความโหด
1200
มีมี่
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2019-1-29 20:01:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-1-29 22:15

[แวะซื้อของให้ลูกๆ]

    หลังจากที่อาการหนาวสั่นค่อยจางหายไป จางฝูก็หันไปเอ่ยบอกกับลูกให้ช่วยกันดับไฟและเก็บของก่อนที่จะพากันขึ้นรถม้าและเดินทางเตรียมที่จะมุ่งไปยังตัวเมืองทันที หลังจากรถเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางในป่าก็ตัดผ่านเข้ามาสู่เส้นทางที่มุ่งเข้าไปยังตัวเมืองโดยตรงก่อนที่รถม้าคันโตนั้นจะหยุดและจอดอยู่ที่เบื้องหน้าทางเข้าย่านการค้าภายในตัวเมืองเจียงหลิง


     “ท่านแม่ทำไมถึงมาที่นี่ละขอรับ”เสียงของอี้หรงที่เดินจูงมือจางฝูอยู่เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเงยหน้ามองผู้เป็นมารดา


      “แม่ว่าจะสั่งซื้อของอะไรซื้ออะไรบ้างอย่างให้ลูกๆ อยากได้ไหมละ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาพร้อมกับก้มหน้ายิ้มให้กับอี้หรงแล้วหันไปมองเจี๋ยเฟยที่เดินจูงมือกับอี้เฟยเดินตามมาอยู่ข้างๆ ภาพที่หญฺงหนึ่งชายหนึ่งเดินเคียงคู่กันและต่างก็จูงมือเด็กน้อยฝาแฝดไปด้วยนนั้นทำเอาผู้คนที่เดินสวนผ่านไปถึงกับยิ้มออกมาอย่างรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ดูไม่ต่างจากข้าวใหม่ปลามั่นที่พาลูกๆมาเดินเล่นอย่างไรอย่างนั้น


      ทั้งสี่เดินออกมาไปเรื่อยโดยระหว่างทางก็เดินจับจ่ายซื้อของกินเล็กๆน้อยติดไม้ติดมือตามไปด้วยก่อนที่ทั้งสี่นั้นจะเดินมาหยดที่เบื้องหน้าร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่งซึ่งที่ด้านหน้าร้านก็มีป้าเขียนด้วยลายมืองดงามว่าร้านเครื่องระดับไค่ฉีซึ่งร้านนี้เป็ร้านที่ค่อนข้างใหญ่กว่าพวกร้านขายเครื่องประดับทั่วๆไปที่นี่นอกจากจะขายเครื่องประดับที่ดูแล้วงดงามอีกทั้งมีคุณภาพยังเป็นร้านที่รับทำเครื่องประดับหรือจนกระทั้งป้ายหยกหรือตราประจำตัวด้วยจึงไม่เเปลกที่ร้านเครื่องประดับนี้จะมากด้วยผู้คนมากมายที่เดินทางมาเพื่อซื้อของและสั่งทำเครื่องประดับในแบบเฉพาะของตัวเอง


    จางฝูเจี๋ยเฟยและลูกๆอีกสองคนมองภายด้านนอกร้านที่มีคนยืนออกันอยู่เพียงครู่ก่อนที่ตัวจางฝูนั้นจะเป็นผู้ตัดสินใจเดินเข้าไปด้านในร้ายเครื่องประดับนั้นทันที ก่อนที่จะมีสตรีผู้หนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นพนักงานของร้ายเดินเข้ามาหาพวกเธอด้วยท่าทางที่สุภาพเรียบร้อยเป็นที่สุด


    “ท่านหญิงท่านชายและคูณหนูทั้งสองต้องการที่จะเลือกเครื่องประดับแบบใด หรือนำไปใช้ในงานอะไรรึเจ้าคะ ที่นี่ร้านเครื่องประดับไค่ฉีมีทุกอย่างให้ท่านได้เลือกสรรไม่ว่าจะเป็นสร้อย แหวน ต่างหู พูประดับหรือแม้กระทั้งเชือกประดับผูกผมสำหรับท่านชาย”


     “ข้าอยากสั่งทำเครื่องประดับน่ะ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาก่อนที่พวกเธอนั้นจะถุกสตรีผู้นั้นจะพาพวกของเธอเดินตามเข้าไปยังห้องด้านในที่เป็นห้องแยกโดยในห้องนั้นมีโต๊ะยาวตัวหนึ่งวางอยู่และบนโต๊ะล้วนเต็มไปด้วยแบบรูปวาดร่างของเครื่องประดับต่างมากมาย และที่ในห้องนั้นก็ยังมีร่างขอสตรีอีกคนหนึ่งที่กำลังนั่งขึ้นโครงเครื่องประดับอย่างมีสมาธิ


    ก๊อก  ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่พนักงานหญิงนั้นเคาะมือกับประตูเรียกให้คนที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่นั้นให้เงยหน้าขึ้นมามองก่อนที่นางจะละงานมือแล้วหันกลับมามองเป็นเชิงถามว่ามีเรื่องอันใด


     “ลูกค้าต้องการที่จะสั่งทำเครื่องประดับเจ้าค่ะ”พนักงานหญิงผู้นั้นเอ่ยขึ้นก่อนที่นางผู้นั้นจะมาผายมือให้จางฝูนั้นเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ที่มีวางเตรียมไว้ให้ห้องนั้นอยู่ก่อนแล้ว โดยที่จางฝูนั้นเพียงเดินจูงลูกชายคนโตและคนเล็กเดินเข้าไปยังด้านในแล้วอุ้มเอาลูกชายคนเล็กของเธอนั้นให้ขึ้นมานั่งตัก  ส่วนลูกชายคนโตก็ได้เจี๋ยเยนั้นอุ้มขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวข้างๆผู้เป็นมารดา


     “ท่านต้องการสั่งทำอะไรหรือ”


     “ข้าอยากสั่งทำต่างหู”จางฝูเอ่ยตอบออกมาแล้วล้วงเอาแบบต่างหูที่เธอนั่งร่างไว้คร่าวๆเมื่อคืนออกมายื่นวางไว้บนโต๊ะ ก่อนที่สตรีที่เป็นช่างทำนั้นจะหยิบเอาแบบร่างนั้นไปดูด้วยความสนใจ โดยลวดลายบนต่างหูนั้นเป็นลายงูที่พันเลื้อยอยู่ที่รอบตัวคริสตันอยู่ที่ถูกเหลาจนรีราวหยดน้ำ “ข้าอยากได้ไว้สักสามคู่”





    “อืม เป็นการออกแบบที่สวยและแปลกตา มีบางส่วนที่ควรจะต้องปรับอยู่นิดหน่อย ข้าจะทำสิ่งนี้ให้ อาจจะมีปรับเปลี่ยนลายละเอียดเล็กน้อยให้สมดุลเจ้าจะตกลงไหม”ช่างทำต่างหูสาวนั้นเอ่ยขึ้นแล้วเงยหน้ามองไปยังจางฝูที่นั่งยิ้มมองอยู่ฝั่งตรงข้าม


     “ได้ ขอแค่ไม่ต่างไปมากจะเพี้ยนไปจากที่ข้าวาดก็พอ”จางฝูเอ่ยพร้อมกับยืนเงินมัดจำจำนวนหนึ่งวางไว้ที่โต๊ะ “เงินอีกครึ่งข้าจะนำมาให้หลังจากได้ของ”


     “ข้าจะรีบจัดทำให้โดยเร็ว”


     จางฝูพยักหน้าน้อยแล้วจึงอุ้มอี้เฟยที่นั่งอยู่บนตักแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปโดยที่เจี๋ยเฟยนั้นเป็นผู้อุ้มเอาร่างของอี้หรงเดินตามหลังออกจากร้านไปติดๆ

แบบฟอร์มสั่งทำเครื่องประดับ
รายละเอียดสินค้า:




สิ่งแทนตัว บ่งบอกถึงการเป็นสมาชิกหหรือคนของคนตะกูลจาง

ลักษณะเป็นคริสตันเนื้อดีสีใสผ่านการเจียระไนอย่างด้วยความละเอียดละออจนกลายมาเป็นทรงหยดน้ำ

ที่ขั้วของก้านเสียบลงมามีลักษณะเป็นงูที่ทำจากแร่เงินเลื้อยพันลงมาที่นัยน์ตาของงูประดับเพชรเม็ดขนาดเล็ก

โดยต่างหูแต่ละคู่นี้นั้นจะถูกใส่เพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างจะถูกเก็บไว้ให้กับคนรักใส่

โดยต่างหูสามคู่แรกนั้นตกเป็นของ ฝาแฝดทั้งสามของจางฝู


การจัดส่ง : นกส่งสินค้ามายังจวนตะกูลจาง
ลงชื่อสั่งทำไอเท็มเครื่องประดับ : จางฝู


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +1 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-29 22:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ม้าเทพอูซุน
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x5
x1
x3
x500
x10
x1
x30
x30
x30
x30
x10
x8
x18
x122
x5
x10
x104
x172
x1
x25
x124
x1
x68
x32
x46
x30
x120
x3
x116
x89
x1
x20
x66
x64
x784
x1
x2
x114
x238
x150
x129
x5374
x583
x150
x113
x9
x30
x20
x29
x1
x117
x566
x1
x9264
x10
x110
x1
x4
x9
x1
x2
x131
x194
x62
x3180
x6
x3
x49
x1
x1
x90
x1400
x8
x150
x65
x1000
x9
x3
x3
x40
x4
x40
x71
x2
x1500
x120
x426
x135
x60
x95
x100
x7
x30
x90
x3
x39
x3
x20
x1
x3
x80
x2
x60
x29
x4
x100
x50
x100
x1
x15
x1075
x3
x30
x68
x35
x30
x2947
x102
x180
x5
x114
x4
x2
x388
x950
x77
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x30
x12
x448
x4
x563
x5
x1468
x86
x343
x269
x435
x780
x456
x32
x39
x137
x352
x670
x209
x92
x73
x329
x310
x8
x60
x1
x3
x139
x141
x669
x503
x838
x660
x128
x3071
x2330
x521
x20
x3
x1164
x28
x130
x1210
x6
x35
x3444
x2798
x3960
x4990
x9
x35
x20
x41
x81
x377
x1
โพสต์ 2019-3-25 04:46:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-25 07:53

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เซียงหยาง 15}
{ ตอนที่ 54 : ไลน์แมนมาแล้วค่ะ(?) : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี }

        “เป่าหลิงเกิดอะไรขึ้น..ใจเย็นๆ..เค้าแค่มาชวนไปกินน้ำชาน่า..อย่าอารมณ์เสียสิ..” เสียงของทางซิรินั้นกล่าวบอกเช่นนั้นเมื่อทางเป่าหลิงขึ้นรถม้าแล้วเดินทางออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลจง เพื่อตรงไปยังเมืองเจียงหลิง ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างงั้นล่ะ เป่าหลิงไม่นึกหรอกว่ามันจะเป็นยังไง นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นจับจ้องไปเพียงด้านหน้า..

        “มุกจีบสาวเห่ยๆนั้นเจ้ายังมองไม่ออกเลยหรอ...เหอะ” เป่าหลิงกล่าวกระแทกกระทั่น ก่อนที่เธอจะขี่รถม้าไป ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างงั้นนะ..นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทำให้ทางซิริได้รับรู้ว่าเธอโดนหึงเข้าเสียแล้วล่ะ...ฮ่ะๆ

        “ปกติคนที่นี้เขาจีบสาวด้วยการชวนไปกินน้ำชาหรือ?..” ซิริกล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะขยับกายเข้าหาทางเป่าหลิง มือหนานั้นค่อยๆโอบไหล่ของเด็กสาวในชุดคลุมดำอย่างเงียบๆ โดยที่เป่าหลิงนั้นไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เธอรีบเดินทางไปยังเมืองเจียงหลิงเพื่อที่จะได้ไปจัดการกับทางกล่องข้าวที่ยังคงเหลืออีก 16,000 กล่อง..

       “เห่อ...รู้ตัวทีเถอะ เจ้ามันบ้า” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะเบ้ริมฝีปากตามเคย เธอนั้นตรงไปยังภายในเมืองเจียงหลิงเป่าหลิงนั้นเดินทางไปยังร้านเครื่องประดับไค่ฉี ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิงปกติแล้วเป่าหลิงนั้นไม่ค่อยเดินทางมาที่เมืองเจียงหลิงเท่าไร สำหรับเธอนั้นคิดว่ามันเป็นเพียงทางผ่านจึงไม่ค่อยเดินทางมาที่นี้เลย

        “อา..หยุดๆ..เสร็จละ..” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเหลือบมองไปทางร้านค้าที่อยู่ด้านใน เธอกระโดดลงมาก่อนที่จะพูดเล็กน้อย.. “มีใครอยู่ภายในร้านบ้างไหม?” เป่าหลิงนั้นกล่าวถามด้านในก่อนที่จะปรากฏหญิงสาวคนหนึ่งนั้นเดินออกมา..

        “ว่าอย่างไรเจ้าค่ะแม่นางทั้งสอง สนใจเครื่องประดับอัญมณีชนิดไหนหรือปล่าวเจ้าคะ?” แม่นางคนนั้นกล่าวพูดอย่างเรียบง่าย เมื่อทางเป่าหลิงเห็นก็เหลือบมองไปทางซิริ ว่ารอบนี้นางจะม่อตัวหรือปล่าว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไร..เพราะฉะนั้นก็ตามนั้นล่ะ…

        “ข้ามาจากโรงเตี๊ยมดอกหญ้าของทางเมืองเซียงหยาง มาที่นี้เพื่อที่จะเดินทางมานำกล่องอาหารที่สั่งไว้ให้ทางเจ้าของที่นี้น่ะเจ้าค่ะ” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้น ร่างของอิสตรีเมื่อได้ยินดังนั้นก็คลียิ้มให้กับนาง “เช่นนั้นเองหรือ...เช่นนั้นก็เชิญได้เลยเจ้าค่ะ..ข้ากำลังรออยู่พอดี..” เสียงของนางนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปที่ด้านหลัง ให้ทางคนมาส่งนั้นนำมาไว้ที่นี้

        ทั้งเป่าหลิงและซิริก็ช่วยกันขนกล่องอาหารจำนวน 3000 กล่องให้ทางแม่นางร้านเครื่องประดับไค่ฉี เด็กสาวนั้นแม้ว่าจะอยู่ในชุดคลุมก็ตามที แต่ก็สามารถยกของได้อย่างไม่มีตกหล่นอีกอย่างร่างกายเช่นนั้นก็ยังสามารถทำได้..ช่างน่าแปลกจริงๆ..

        “ครบจำนวน 3000 แล้วเจ้าค่ะ..เช่นนั้นเราทั้งสองนั้นขอตัว” เป่าหลิงกล่าวก่อนที่จะเดินทางออกจากร้านเครื่องประดับไค่ฉี เพื่อไปต่อที่คฤหาสน์ตระกูลหลิว



++ส่งของแล้ว++





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

856

กระทู้

3313

โพสต์

51หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1180161
เงินตำลึง
80337
ชื่อเสียง
176578
ความหิว
962

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15639
ความชั่ว
8244
ความโหด
24089
โฮ่วชื่อ ♦ 后赤
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 4 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

กาลเวลาพิสูจน์คน
1331
ตกรางวัลแบบไม่ถามสุขภาพ

            ไค่เจิ้งอีสืบทอดร้านเครื่องประดับไค่ฉีนี้ต่อจากมารดา อาจฟังดูแปลกไปบ้างทว่าตระกูลของนางสืบทอดมรดกผ่านทางสตรีเท่านั้น เหตุเพราะร้านเครื่องประดับใช้ความพิถีพิถันเอาใจใส่มากกว่าข้าวของด้อยรายละเอียดทั่วไป เฉพาะสตรีจึงทราบว่าสตรีชื่นชอบของเช่นไร ตั้งแต่อยุ่มายี่สิบร้อนยี่สิบหนาวในเมืองเจียงหลิงในฐานะเถ้าแก่เนี้ย คุมลูกจ้างพบเจอลูกค้ามากมายหลายประเภท…

            แต่ก็ไม่มีวันไหนน่าประทับใจเท่าวันนี้ รถม้าประดับธงดอกซือสว่านแดง
            เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ร่างในอาภรณ์ครามที่ตัดเย็บอย่างปรานีตของบุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามา
             ในอ้อมแขนเขาคือดรุณีสคราญโฉมอกสะบื้ม เอวอ่อน ดวงตาแววหวานราวกับลูกกวางน้อยนางหนึ่ง

             ไค่เจิ้งอีหยักรอยยิ้มเข้าไปต้อนรับชายชุดนิลนั้นตนจดจำได้เป็นนายท่านใหญ่ของตระกูลเฮ่อหลัน “โอ้ ก็ว่าอยู่ลมเพลมพัดอันใดนำม่อเหยี่ยผู้นั้นมาถึงร้านข้าได้ ที่แท้..เห็นจะเป็นกู่เหนี่ยงน้อยที่หน้าไม่คุ้นตานัก”

             “......รบกวนแล้วเจ้าค่ะ” หลิงหลานหรุบสายตาลง จะสลัดตัวเองออกจากแขนอีกฝ่ายก็ติดที่ข้อตกลง

             เจ้าสัวหนุ่มหยักรอยยิ้มเรียบ “ตามปกติข้าไม่ใคร่สนใจของประดับทำขึ้นใหม่ก็จริงอยู่ แต่หญิงงามย่อมคู่ควรกับสิ่งที่สวยงาม เจิ้งอีเจ้าพอจะมีของที่เหมาะกับ ซู่ซู่ ของข้าบ้างรึไม่?”

             ‘ซู่ซู่ของข้า’ หลิงหลานสั่นสะท้านเขาช่างพูดคำนี้ออกมาได้อย่างปลอดโปร่งยิ่ง ดูเอาเถิดเถ้าแก่เนี้ยตกตะลึงตาค้างไปแล้ว

              “ฮุๆ เป็นเรื่องแปลกแท้เชียวม่อเหยี่ยผู้ ‘ไม่แยแสสตรี’ จนเป็นตำนานเมืองก็มีวันนี้กับเขาด้วย เอาล่ะในเมื่อท่านให้เกียรติร้านของข้าเลือกของขวัญแก่กู่เหนี่ยงคนงามมีหรือเจิ้งอีกล้าทำผิดหวัง?” พ้นไปสามอึดใจพลันปรบมือเรียกคนงานช่วยนำเครื่องประดับหลากหลายออกมาให้ชื่นชมอย่างละลานตา ทั้งสร้อยมุกน้ำงามจากทะเลใต้ที่ชวนให้นึกถึงเรื่องราวที่เกาะไต้หวัน แหวนหัวทับทิมเม็ดเขื่องส่องประกายดุจโลหิต..สีแดงบาดตานางนัก ยังไม่รวมเครื่องทองฉลุสำหรับประดับผมทุกชิ้นล้วนปราณีต

             “ไม่มีสิ่งไหนที่ข้าต้องการแล้วไม่ได้มาครอง… ซู่ซู่เลือกที่ชอบเถิด เจ้าสมควรมีของที่ได้รับจากข้าประดับอยู่บนร่าง” ชายหนุ่มนำสร้อยมุกดำเส้นหนึ่งพาดสวมลำคอนาง หลิงหลานอดคิดไม่ได้ว่าเขาหมายถึงสวมปลอกคอให้สัตว์เลี้ยง

             “ม่อเหยี่ยท่านตาถึงนัก!! สร้อยไข่มุกดำมีเพียงร้านข้านำเข้ามา.. กว่าจะเลี้ยงหอนมุกจนได้สายพันธุ์นี้ต้องลงแรงไปมากทีเดียว” คำว่าลงแรงทางการค้าหมายถึงมูลค่าที่เพิ่มพูน ลำพังไข่มุกธรรมดาหนึ่งชั่งยังแลกข้าวสารหลายโต่ว

             ของฟุ่มเฟือย!! เจ้าพวกคนรวย!!
             หลิงหลานคลี่ยิ้มเจื่อน “..ล้ำค่าเกินไป ข้าเกรงว่าไม่กล้ารับไว้เจ้าค่ะ”

             “กู่เหนี่ยงน้อย… ลองท่านเจ้าสัวผู้นี้มอบของขวัญให้ใครย่อมเป็นของชั้นเลิศในบรรดาของชั้นเลิศ” นางโง่หรือ? ตักตวงเข้าสิในเวลาที่ยังตักตวงได้!! ไค่เจิ้งอีนึกประหลาดใจนักที่ม่อเหยี่ยเริ่มหันมาสนใจสตรีแล้วหลังข่าวลือสะเทือนเมืองเรื่องห้าปีก่อนผ่านไป

             “ซู่ซู่ค่อนข้างขวยอาย.. แบบนี้ล่ะทำข้าอ่อนใจนัก” พูดเช่นนี้มือหนาไล้แก้มบางด้วยแววเอ็นดูรักใคร่ หลิงหลานขนลุกพรึ่บตัวแข็งไป

             เฮ่อหลันม่อหร่านโอบเอวบางเข้าไปนั่งเลือกยังส่วนจัดรับรอง ชุดประดับขนนกกระเต็นหรือที่ทำจากเงินตอกสลักล้วนมีหมด ชุดแล้วชุดเล่าถึกนำมาวางเรียง สาวเจ้าล้วนส่วนหน้าทั้งหมด.. สายตาของเจ้าสัวหนุ่มเยียบเย็นขึ้นที่ละน้อยก่อนเหยียดรอยยิ้มโอบเอวนางเข้ามากระซิบเบาๆ ตักเตือน ‘...ตั้งใจเล่นบทของเจ้าสักหน่อยผู้อุปภัมป์ให้ของสมควรปฎิเสธ? ใช้สมองคิดเอา’

              หลิงหลานขยับริมฝีปากถาม ‘จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้?’

              ‘เจ้าคิดบิดพลิ้วข้อตกลง? ไม่กลัวฐานะแท้จริงถูกเปิดเผยแล้ว? ยังยอมเป็นข่าวเสียโดยดีเถอะ!!’ แววตาของชาบหนุ่มไม่มีช่องว่างให้ปฎิเสธห่างใจจากคำว่าล้อเล่น

               หลังจากนั้น.. ไม่ว่าไค่เจิ้งอีนำเครื่องประดับชุดไหนออกมา ลูกเจี้ยบในกำมือล้วนพยักหน้าหงึกๆ เสียทุกครั้งไป… เดรัจฉานม่อเหยี่ยพอใจยิ่ง แบบนี้จึงสามารถตบตาพวกผู้อาวุโสในตระกูลได้ ป๋าที่ไหนเลี้ยงเด็กในสังกัดไม่เปย์ใจไม่ป้ำ...ถือว่าผิดมาตราฐาน!!

               ผ่ายสาวเจ้ารุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน 'เอาเถิดอย่างไรก็เงินในกระเป๋าเขาไม่ใช่กระเป๋าข้า!!'
         


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --8 คุณธรรม +3 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 4 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ดาบมรกต
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x10
x1
x1
x6
x900
x3
x1
x7378
x35
x2
x141
x90
x90
x90
x1
x12
x165
x1
x120
x500
x500
x580
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x482
x2
x3
x6
x3
x2
x9
x2
x20
x38
x7
x445
x103
x620
x18
x319
x31
x4140
x2
x620
x1002
x82
x1980
x28
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x916
x238
x4024
x148
x35
x792
x1773
x1709
x205
x4252
x74
x222
x362
x624
x2
x93
x64
x70
x115
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1186
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x272
x935
x4200
x3837
x5
x976
x1230
x62
x444
x9999
x899
x20
x70
x1
x210
x526
x2770
x356
x31
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5767
x77
x3070
x199
x12
x3827
x9
x17
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x200
x61
x5439
x401
x334
x2508
x880
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x842
x10
x299
x800
x100
x300
x50
x564
x2100
x9999
x11
x1105
x9999
x9984
x2172
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x619
x1716
x1660
x2435
x9999
x2394
x3656
x1329
x2924
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1769
x1057
x33
x1
x7965
x4465
x67
x325
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x975
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x8058
x2432
x539
x10
x20
x5
x99
x9999
x110
x3008
x111
x713
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-26 10:02

ขึ้นไปด้านบน