ดู: 117|ตอบกลับ: 4

{ เมืองผิงหยาง } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-24 23:16:18 |โหมดอ่าน


{ เมืองผิงหยาง } ย่านการค้า

ย่านนการค้าที่เงียบเเหงามานานของเมืองผิงหยางที่พึ่งจะเริ่มคึกคักเมื่อไม่นานนมานี้เพราะการเปิดใหม่ของเหมืองแร่ขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคและอาจจะใหญ่ที่สุดแห่งต่าฮั่น




# เขตส่วนรวมโปรดมีมารยาท
#ไม่อนุญาตให้ชาวยุทธตีกัน

:
มีร้านค้ามากมายโดยคน: แห่งเมืองผิงหยาง
โปรดมีมารยาทด้วยไม่งั้นจะโดนจับ

ห้ามทะเลาะวิวาท
ห้ามทะเลาะวิวาท

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

33

กระทู้

495

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
186660
เงินตำลึง
9995751
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
222

ใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
602
ความชั่ว
0
ความโหด
140
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-1-24 23:21:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด


          หลังจากลงมือขุดแร่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เมิร์กก็เดินออกมาจากเหมืองด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมมแต่ความหล่อของเขาก็ไม่ได้จางหายไปเลยแถมเหงื่อกาฬของเขาที่ไหลไปตามมัดกล้ามเนื้อก็ยิ่งเรียกเสียงกรี้ดกราดจากหญิงสาวรอบข้าง

          “เสียงดังจังเลยนะครับท่านชาย” ชายหนุ่มท่าทางดูมีภูมิฐานเดินออกมาจากอาคารไม้ข้างทางเขาชุดสวมใส่ของเขาดูดีขัดกับชุดผ้าธรรมดาของลูกจ้างหนุ่มแสดงถึงฐานะที่แตกต่าง

          “เจ้าคือ?” เมิร์กเอ่ยถาม

          “ข้าคือลู่กวง ผู้ดูแลเหมืองแห่งนี้ขอรับ” ลู่กวงกล่าวแนะนำตัวด้วยความสุภาพ

          “อ่อเจ้าเองสินะที่รวบรวมเงิน นับว่าผลงานยอดเยี่ยมมากเหมืองของเจ้าคุณภาพดีจริงๆจนข้าตกใจเลยละ” เมิร์กกล่าวชมไม่หยุดปาก

          “แหมชมแบบนี้ข้าก็เขินแย่สิขอรับ แต่ขอบคุณนะขอรับ” ลู่กวงเกาหัวด้วยความเขินอาย โดนหนุ่มหล่อฟ้าประทานชมตรงๆเขาเองก็เขินเหมือนกันนะ

          “เจ้าสมควรได้รับคำชมแล้วท่านลู่กวง” เมิร์กยกมือปราม “งั้นข้าไปก่อนละ ไว้เจอกันนใหม่” เมิร์กเดินไปที่อาชาหน้าตาประหลาดเหลือหลาย พ่อค้าที่นำมันมาให้เขาบอกว่ามันชื่อเสวี่ยนเฟิง
        
          เมิร์กออกเดินทางจากเหมืองแร่แห่งเจียงหนานไปล้างตัวที่แม่น้ำใกล้ๆก่อนจะเดินนทางเข้าเมือง

          ด้วยหน้าตาดั่งเทพบุตรกับอาชาแสนประหลาดชาวบ้านรอบข้างก็ล้วนแต่ให้ความสนใจกับเขาทั้งนั้น

          เมิร์กเห็นแบบนั้นนก็ยิ้มแสดงความยินดีว่าเคราะห์ดีเหมาะแก่การค้าขาย

          เขาลงมือจัดตั้งร้านแผงลอยของตัวเองขึ้นและทำการเปิดขายผ้าไหมรูปแบบพิเศษจากนอกด่าน

          ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาและวาทศิลป์เป็นเลิศ ประกอบกับสินค้าที่น่าสนใจและหาดูไม่ค่อยได้สำหรับเขตอาศัยริมทะเลที่เรียกได้ว่าต้องเดินทางข้ามต้าฮั่นในการไปพบเจอแหล่งกำเนิด ชาวบ้านและนักเดินทางต่างให้ความสนใจกับการจับจ่ายใช้ส้อยในร้านของเมิร์กเป็นอย่างยิ่ง
          "ขอบคุณทุกท่านมากนะครับ"เมิร์กยิ้มกว้างเพราะเงินในกระเป๋าเขาเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

@Admin
@STAFF_โรลทำงาน


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-1-24 23:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x100
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x767
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

495

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
186660
เงินตำลึง
9995751
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
222

ใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
602
ความชั่ว
0
ความโหด
140
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-1-24 23:42:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2019-1-25 21:26



          ทำงาน
          หลังจากเก็บข้าวของไว้เรียบร้อยพร้อมกับอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวแล้ว เมิร์กก็จัดแจงนำสินค้าของตัวเองไปเดินขายตามร้านค้าต่างๆรอบย่านการค้าเมืองผิงหยาง

          ภายในเมืองผิงหยางนั้นพึ่งจะกลับมาคึกคักได้ไม่นานทำให้สินค้าแปลกและแตกต่างของเมิร์กกลายเป็นที่สนใจ

          “เห้ เจ้าพ่อค้าตรงนั้นนะ”พ่อค้าร่างท้วมประจำร้านขายปลาตะโกนเรียก

          “ครับ?” เมิร์กสะบัดบังเหียนคุมเจ้าเซวี่ยนเฟิงให้เดินไปหยุดที่หน้าร้านขายปลา

          “ลูกสาวของข้าคิดจะเปิดร้านเสื้อผ้าในเมืองนี้นะ เจ้าพอจะมีขายให้ข้าหน่อยไหม?” พ่อค้าขายปลากล่าว

          เขาเป็นคุณพ่อลูกสองที่ลูกชายกำลังล่องทะเลกับมารดาเพื่อที่จะฝึกประสบการณ์ให้ใกล้ชิดกับปลา ส่วนลูกสาวของเขามีหัวแปลกใหม่อยากจะเปิดร้านเสื้อผ้าแทน

          “อ๋อ ได้สิครับ” ตอนแรกเมิร์กก็สงสัยว่าพ่อค้าร้านปลาจะนำเสื้อผ้าไปทำไมเพราะหากเอาไปขายก็จะมีกลิ่นคาวปลา
          แต่เมื่อได้ยินถึงเจตจำนงค์ของลูกสาวเขาก็ยินดีขายให้ เอาตามตรงยังไงเขาก็ยินดีขายให้กับพ่อค้าขายปลาอยู่แล้วเพราะไม่ว่าเขาจะเอาไปทำอะไร เมิร์กก็ได้เงินอยู่ดี

          “ท่านสนจะเอากี่ตัวละครับ?”

          “ข้าต้องการXXX ตัวนะ เจ้ามีไหม?”

          “เอข้าน่าจะพอมีอยู่บ้างนะครับ อะ นี่ไง” เมิร์กล้วงเข้าไปในหีบเดินทางของตัวเองและดึงผ้าไหมหอบใหญ่มาวางไว้

          “ทั้งหมดก็XXXX ชั่ง นะครับ”

          "อืมก็สมเหตุสมผลดี อะนี่เงิน” พ่อค้าขายปลาเดินไปหยิบเงินชั่งมายืนให้

          “สักครู่นะครับ”

          เมิร์กลงมือนับเงินอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเก็บเงินชั่งเหล่านั้นลงกระเป๋า และมอบเสื้อผ้าตามจำนวนให้กับพ่อค้าขายปลา

          “ไว้เจอกันใหม่โอกาศหน้านะครับ” เมื่อการค้าขายเสร็จสิ้น เมิร์กก็ควบเจ้าเซวี่ยนฟิงจากไป
@STAFF_โรลทำงาน
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-25 18:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1097 เงินตำลึง +8000 ชื่อเสียง +25 ความหิว -42 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 1097 + 8000 + 25 -42 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x100
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x767
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

495

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
186660
เงินตำลึง
9995751
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
222

ใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
602
ความชั่ว
0
ความโหด
140
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-1-25 21:15:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2019-1-25 21:26

@Admin Starff_โรลทำงาน

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-25 21:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1100 เงินตำลึง +8000 ความหิว -36 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 1100 + 8000 -36 + 30

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x100
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x767
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

96

กระทู้

1088

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
79544
เงินตำลึง
688588
ชื่อเสียง
49646
ความหิว
1820

ใบรับรองภาษาละตินป้ายวังหลังป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
2143
ความชั่ว
581
ความโหด
1154
ไข่ปริศนา(4)
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2019-5-15 22:14:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-5-15 22:52

[วื้อข้าวของตระเตรียมสำหรับงานแต่ง]



       “ข้าได้ฟังเรื่องราวจากท่านผู้ใหญ่บ้านแล้วไม่คิดเลยว่าประเพณีของชาวต้าหว่านั้นจะแปลกประหลาดเช่นนี้ หากเป็นในดินเเดนฮั่นคงยากที่จะมีคนยอมรับ ท่านช่างโชคดีนะเจ้าคะที่มีครอบครัวที่ยอมเข้าใจในประเพณีนี้ของท่านและยอมให้บุตรชายของพวกเขานั้นเเต่งออก”ระหว่างทางที่จางฝูเดินจูงเจ้าต้าเสวี่ยทางตามสตรีวันกลางคนที่เป้นเเม่สื่อเพื่อกลับไปพักผ่อนเพื่อรอจนถึงวันพิธีเอ่ยขึ้นมา พรางเหลือบมองไปทางจางฝูหรือผู้มีพระคุณของหมู่บ้านที่พวกชาวบ้านเรียกขานกัน ใบหน้านวลเนียนแฝงไปด้วยความงดงามต่างสตรีทั่วไป ไม่เเปลกใจว่าเหตุใดจึงมีบุรุษยอมตกลงรับข้อเสนอเช่นนั้นจะนางเองก็อดคิดสงสัยไม่ได้ว่าสตรีชาวต้าหว่านนั้นงดงามแบบนี้ทุกคนหรือไม่จึงได้มีกฎประเพณีแปลกเช่นนี้


      “นั้นสิ ข้าคงโชคดีจริงๆ”จางฝูเอ่ยออกมาพรางยิ้มออกมาอย่างมีความสุข หาไม่ได้ง่ายๆหรอกที่บุรุษชาวฮั่นนั้นจะยอมรับเงื่อนไขเช่นนี้ เพราะส่วนใหญ่สาวสตรีต้าหว่านที่แต่งส่วนน้อยนักที่จะเเต่งกับคนนอกแคว้น เมื่อด้วยข้อจำกันที่ว่าบุรุษต้องแต่งออก


     “แล้วเรื่องสินสอดเจ้าหาได้ทันแน่นะ หากมีอะไรให้ข้าช่วยก็บอกได้”แม่สื่อสาวเอ่ยออกมาพร้อมกับหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร หลายคนนักที่บอกว่านางเรียกค่าตัวโหด และมักจะบ่นกันตามมาเป้นเเถวๆ แต่กลับสตรีด้านข้างนางในยามนี้กลับไม่ได้มีท่าทีตกใจเลยสักนิด ทั้งยังรับปากเรื่องหาเงินให้ทันก่อนวันเริ่มงานอีก มันยิ่งทำให้นางชักอยากรู้แล้วว่าสถานะการเงินของคนข้างๆนั้นดีเท่าใด


      “หากจะรบกวนท่านคงเป้นเรื่องที่พักเท่านั้นเจ้าค่ะ แล้วนอกจากสินสอดแล้วข้ายังต้องเตรียมสิ่งใดเพิ่มอีกหรือไม่เจ้าคะ ข้าจะได้ไปเร่งหามาจะได้ไม่เป็นการเสียเวลา”จางฝูเอ่ยถามกลับไปพรางมองไปยังเบื้องหน้าที่เป็นบ้านไม้ตกแต่งโดยรอบด้วยดอกไม้สวยงามและร่มรื่นย์สมกับเป็นบ้านของเเม่สื่อยิ่งนัก


       “ก็ชุด รถม้า คนตามขบวน แล้วก็ของตามรายการสินสอด ส่วนเรื่องชุดของเจ้าก็เอาตามประเพณีแคว้นของเจ้าก็ได้นะ อย่างไรมันก็เป็นพิธีแบบผสม ข้าเองก็ไม่ค่อยรู้พิธีของแคว้นเจ้านัก”แม่สื่อหันกลับมาเอ่ยตอบพรางยกมือขึ้นปลดล็อคกลอนแล้วผลักประตูบ้านเปิดทางให้แก่จางฝุเดินเข้าไปยังด้านใน ส่วนม้าและสัตว์ติดตามของเธอก็ถูกคนดูเเลพาให้ไปพักที่คอกพักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


      “ชุดตามประเพณีของแคว้นข้า เอามาใส่ที่ฮั่นเกรงผู้เฒ่าผู้เเก่จะหัวใจวายกันหมด เราะมันค่อนข้างวาบหวิวอย่างมาก”จางฝูเอ่ยแล้วยกมือขึ้นเกาแก้มเขินๆเมื่อนึกไปถึงชุดแต่งขานสีขาวเงินปักลายลูกไม้ที่เป็นเกาะอกเปลือยหน้าท้องและประโปรงยาวลากพื้นที่มีสิ่งให้ปกปิดเพียงผ้าแก้วสีขาวบางๆที่ขนาดลมยังกันไม่ได้ “คงต้องปรับอย่างมากถ้าจะให้เหมาะสม”


      “ขนาดนั้นเชียว งั้นเรื่องไปดูชุดข้าไปเป้นเพื่อนเจ้าาช่วยดูความเหมาะสมแล้วกัน ที่ย่านการค้าได้ยินเเว่วๆว่ามีร้านผ้าของนอกด่านมาตั้งร้านขาย เราก็ไปดูกันเถิด”แม่สื่อเอ่ยกล่าวก่อนที่จะลากจางฝูออกจากบ้านเดินไปยังด้านหลังให้คนเตรียมรถม้าแล้วมุ่งหน้าออกจากหมู่บ้านไปยังย่านการค้าในเมืองผิงหยางทันทีทำเอาจางฝูที่เหมือนจะยังปรับอารมณ์ไม่ทันทำได้เพียงเดินตามเเรงดึงของอีกฝ่ายไปเท่านั้น


     ผ่านไปราวชั่วยามเห็นจะได้ในที่สุดรถม้าที่จางฝูและเเม่สื่อเจี่ยอวี้ก็เคลื่อนมาหยุดอยู่ที่หน้าทางเข้าย่านการค้าของเมืองผิงหยางที่นับว่าครึกครื้นเป็นอย่างมาก ไม่รอให้จางฝูได้หยุดชื่นชมรอบข้างแม่สื่อเจี่ยอวี้ก็หันมาดึงแขนจางฝูพาเดินลุยเข้าไปในดงฝูงคนที่กำลังยืนจับจ่ายใช้สอยอยู่ในทันทีซึ่งร้านแรกที่เเม่สื่อเจี่ยอวี้พาไปนั้นเป็นร้านผ้านำเขาจากนอกด่านตามที่นางบอก ซึ่งหลังจากนั้นนางก็ปล่อยให้จางฝูเป็นผู้จัดการเลือกผ้าและเเบบตามที่ชอบเองซึ่งแบบที่เลือกนั้นก็มาจากที่พ่อค้าวาดร่างส่งมาให้ดูนั้นเอง ซึ่งกว่าจะเลือกได้ก็เล่นเอาเสียเกือบเที่ยง เพราะไม่ว่าจะเเบบไหนก็ล้วนแล้วเเต่เปิดเผยจนเกินงาน จนต้องนำมาปรับนู่นเปลี่ยนจนในที่สุดก็ได้แบบออกมาเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่จะจับวัดตัวพร้อมกับจัดเเจงบอกพ่อค้าให้ตัดเสร็จภายในหนึ่งวันและให้คนนำมาเร็วมาส่งทันที


      หลังเจรจาเรื่องชุดเสร็จจางฝูก็ถูกแม่สื่อเจี่ยอวี่พาเดินไปยังร้านขายรถม้าเพื่อซื้อรถม้าสำหรับนำไปแห่รับเจ้าบ่าวซึ่งจางฝูเลือกเป้นรถม้าขนาดกลางพร้อมกับรับคนเดินขบวนอีกเพียงแปดคนซึ่งราคามันค่อนข้างที่จะน่าตกใจอยู่มากโขเพราะปาเข้าไปก็หนึ่งพันเก้าห้าสิบกว่าชั่งเเล้ว แม้ว่าตอนแรกจะโดนแม่สื่อเจี่ยอวี่ขัดว่าไหนก็แต่งแล้วให้ใช้คนเยอะๆไปเลยแต่ด้วยจางฝูคำนึงไปถึงปัญหาระหว่าเดินทางไปต้าหว่านที่ต้องผ่านทะเลทรายที่ทั้งร้อนและเเห้งแล้งการเอาคนไปจำนวนมากนั้นย่อมเป้นการสิ้นเปลืองเสียป่าวๆ การเดินทางระยะไกลขนาดนั้นยิ่งคนน้อยเธอว่ายิ่งจะเป็นการดีกว่า อีกทั้งยังทำให้ดูเเลได้ง่ายกว่าคนเยอะด้วย ส่วนเรื่องกลัวดักปล้นขบวนระหว่างน่ะหรือลืมไปได้เลย เพราะต่อโจรยกพวกกันมาเป็นสิบเธอก็เเน่ใจว่าเธอสามารถเอาอยุ่ก็นะ รอดตายจากไปหงอกภูติทมิฬลมดำมาได้ตั้งสองครั้ง เธอคงไม่ตายง่ายๆเพียงโจรปล้นขบวนงานเเต่งหรอก


      “แล้วเงินกับเนื้อสัตว์กับข้าวสารละ เจ้ามีพอแล้วหรือ”แม่สื่อเอ่ยถามขึ้นมาระหว่างที่กำลังลากตัวว่าที่เจ้าสาวเดินไปตามเส้นทางในย่านการค้าเพื่อดูเลือกซื้อสิ่งของที่จำเป็นอีกอาทิเช่นพวกเครื่องสำอางค์และของจุ๊กจิกสำหรับประดับตกแต่ง


     “ข้ามีเเล้ว ข้าว่าคงไม่ต้องไม่มีอะไรแล้วละ ระหว่างกลับข้าของเเวะซื้อของอีกนิดหน่อยแล้วกลับกันเถอะ”จางฝูหันไปเอื่อกับแม่สื่อเจี่ยอวี้ซึ่งนางก็พยักหน้าตกลง หลังจากนั้นทั้งสองสาวก็พากันเดินเที่ยวจับจ่ายซื้อของกันอีกเพียงชั่วครู่ก่อนที่นางทั้งสองนั้นจะเดินกลับปยังรถม้าที่จอดรออยู่พร้อมด้วยเหล่าบุรุษที่เป็นคนเดินขบวนที่จะเดินทางตามกลับไปยังบ้านของเเม่สื่อด้วยพร้อมๆกับรถม้าที่จางฝูจ่ายเงินซื้อมานั้นเอง

     ‘แต่งงานครั้งนี้หนักหนาสาหัสยิ่งนัก’

ค่าคนเดินขบวน 8 คน  950 ชั่ง

ค่ารถม้า (กลาง) 1000 ชั่ง

รวม  1950 ชั่ง

(แมวเค็มมาก)


@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ม้าเทพอูซุน
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x30
x30
x30
x10
x8
x18
x104
x3
x10
x104
x172
x1
x25
x118
x1
x68
x32
x46
x28
x120
x3
x98
x89
x1
x20
x66
x60
x784
x1
x2
x114
x202
x150
x129
x5088
x552
x150
x113
x9
x30
x20
x29
x1
x115
x466
x1
x9264
x10
x110
x1
x4
x9
x1
x2
x131
x186
x62
x3085
x6