ดู: 62|ตอบกลับ: 4

{ เมืองพาร์เธียน } ราชวังปาเลสเต

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-15 00:03:35 |โหมดอ่าน





♦ ราชวังปาเลสเต ♦

{ เมืองเปอร์เซีย }









【ราชวังปาเลสเต】
ล้อมรอบด้วยค่ายและคูเมืองที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
มีราชวังหินอ่อนโดมกระเบื้องโค้อง อันเป็นเอกลักษณ์ของชาวพาร์เธียน
สัญลักษณ์ดาบโค้งประดับทั่วทุกซุ้มประตู น่าเกรงขาม โอ่อา ใหญ่โต
ด้านในมีสระน้ำฝีมือคนสร้าง จัดเรียงโมเสกประดับเป็นภาพหลากสี
ทหารองคืรักษ์เวรยามแน่นหนา มักมีเสียงประโคมดนตรีงานเลี้ยง
ด้านท้ายคือส่วนวังหลังหรือ 'ฮาเร็ม' ที่พำนักของเหล่าสนมกษัตริย์
เป็นเขตหวงห้ามสำรับบุรุษผู้ใดฝ่าฝืนมีโทษถึงตาย


กษัตริย์แห่งพาร์เธียน
อซูสมีที
กษัตริย์อซูสมีทียอดนักรบผู้ปราดเปรื่อง เป็นกษัตริย์จากเผ่าอกิซั่ม (หรือรู้จักในนามเผ่าแอ็กซัม) ที่ตั้งอยู่ตอนเหนือของพาร์เธียน กษัตริย์ผู้รวบรวมชนเผ่าทั้งหมดพาร์เธียนเป็นหนึ่งเดียวและผนวกอำนาจขึ้นปกครองอาณาจักร ขึ้นชื่อเรื่องบัญชาอันเด็ดขาดกิริยาสุขุมเยือกเย็น เป็นผู้ร่างกฎหมายของพาร์เธียนมีระเบียบเข้มงวดยากฝ่าฝืน











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

130

กระทู้

1129

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
174199
เงินตำลึง
214404
ชื่อเสียง
148388
ความหิว
914

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
13081
ความชั่ว
2992
ความโหด
5434
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-7-16 04:07:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2019-7-16 23:21

เวลาต่อมา...


ถึงเวลาฤกษืยามดีในการเจริญสัมพันธไม่ตรีด้วยกับเมืองะวันตกเมืองแรกที่เมืองพาร์เที่ยน จางเชียนกับหลี่หลิงนู และแม่ทัพเว่ยได้รับเชิญจากเจ้าแคว้นพาร์เที่ยนเป็นกรณีพิเศษ ที่ซ฿งสามารถให้เข้าพบได้เพียง3คนเท่านั้นเพื่อป้องกันเหตุวุ่นวายหรือคนแน่นแออัดภายในราชวังของเขา
ทั้งนี้้เอง จางเชียนก็ได้มอบหมายและแจกแจงหน้าที่ถือของบรรณาการเจริญไม่ตรีให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


แม่ทัพเว่ยถือผ้าไหมและเครื่องหยก
หลี่หลิงนูถือเครื่องเทศชนิดต่างๆ
และจางเชียนถือคฑาสัญลักษณ์ของฮ่องเต้ ตัวแทนชาวฮั่นหลายล้านคนรวมถึงฮ่องเต้เอง เข้าพบเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน


ระหว่างทางที่จางเชียนและหลี่หลิงนูนั่งรถม้าไปโดยมีแม่ทัพเว่ยเดินตามหลังมานั้น ได้ดึงดูดสายตาชาวพาร์เที่ยนเป็นจำนวนมากได้เป็นอย่างดี ถึงการมาของคนต่างแดนที่พวกเขาไม่เคยเจอมาก่อน
ชาวเมืองพาร์เที่ยนบางกลุ่มก็เล่าลือกันว่าพวกเขามาจากตะวันออกอันไกลแสนไกล ระยะทางหลายพันลี้และมีวัฒนธรรมที่ไม่เคยเห้นมาก่อน น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง...


เมื่อหลิงนูถูกรุมมองจากสายตาชาวพาร์เที่ยนหลายร้อยหลายพันคู่ เวลาถูกกลายเป็นจุดสนใจเนี่ยมันรู้สึกอึดอัดไม่น้อยเหมือนกัน ...
แต่มากับท่านจางเชียนก็อาจจะต้องทนหน่อยอะนะ...


"พระราชวังของพาร์เที่ยนอยู่ที่ไหนหรือท่านจางเชียน.." หลิงนูถามขึ้นมาระหว่างนั่งรถม้าไปด้วยกัน


"อีกสักพักกว่าจะถึง เมืองนี้กว้างระดับเทียบเท่าฉางอันได้เลยล่ะนะ วังของพาร์เที่ยนจะอยู่ประมาณทางทิศเหนือของเมืองโดยประมาณน่ะ.." จางเชียนเอ่ยพร้อมผายมือชี้ไปยังทิศดังกล่าว
ว่าพระราชวังพาร์เที่ยนอยู่ตรงนั้น อีกสักพักกว่าจะไปถึงเพราะเราเองก็นั่งรถม้า อีกอย่างจะให้เดินไปเองก้นานด้วยเพราะว่ายังไม่ชำนาญเส้นทางในเมืองนี้ดีนัก..


พอผ่านไปสักพัก รถม้าเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆเข้าสู่เขตทางเหนือของเมืองพาร์เที่ยน ก็เห็นพระราชวังขนาดใหญ่รูปทรงแปลกตา ไม่เคยเห็นมาก่อน
รูปทรงสถาปัตยกรรมเป็นทรงโค้งมากกว่าทรงเหลี่ยม แล้วยังมีเสามากมายตั้งเรียงรายรอบๆพื้นที่ของพระราชวังนั้น


"นั่นเองเหรอ..? ท่านจางเชียน?" หลิงนูมองไปยังราชวังพาร์เที่ยนที่อยู่ด้านหน้านั้นเอง


"ใช่แล้ว
เดี๋ยวพอถึงที่นั้นแล้ว ข้าจัดการบางอย่างก่อนเข้าวังพาร์เที่ยนน่ะ" จางเชียนเอ่ย
จากนั้นก็ปล่อยตัวไปกับรถม้า ก็เคลื่อนตัวไปเรื่อยๆจนกว่าจะถึงพระราชวังพาร์เที่ยนที่อยู่อีกไม่ไกล


..
...


ผ่านไป 1 ชั่วยาม ในที่สุดรถม้าที่นั่งมาพร้อมจางเชียนก็มาถึง แม่ทัพเว่ยเองเดินตามมาติดๆก็มาถึงด้วยกันอีกเช่นกัน
หลิงนูและจางเชียนลงจากรถม้า แล้วจางเชียนก็สนทนาด้วยสักครู่หนึ่ง


"เอาล่ะตอนนี้ มาถึงพระราชวังแล้วนะ แม่นางหลี่โปรดถือกล่องเครื่องเทศไว้ ส่วนแม่ทัพเว่ยถือกล่องหยกและเครื่องปั้นดินเผาไว้
จากนั้นให้ท่านทั้งสองยืนเป็นตำแหน่งสามเหลี่ยม ข้าอยู่ด้านหน้า  แม่นางหลี่อยู่ฝั่งซ้าย และแม่ทัพเว่ยอยู่ฝั่งขวา เวลาเดินเข้าหาท่านเจ้าแคว้น ข้าจะเป้นคนนำเอง ตามนี้นะ"
จางเชียนอธิบาย


"รับทราบท่านจางเชียน" หลิงนูพยักหน้า


@WeishaoTien


หลังจากตกลงเรื่องตำแหน่งยืนกันแล้ว จางเชียนก็พาทั้งสองคนเข้าไปคุยกับทหารยามพาร์เที่ยนที่เฝ้าหน้าประตูอยู่ก่อนครู่หนึ่งว่าได้มาตามที่ท่านเจ้าแคว้นนัดหมายแล้ว..


ระหว่างตอนนั้นเอง หลิงนูก็ได้มองไปรอบๆสำรวจรูปแบบสถาปัตยกรรมของวิหารพระราชวังที่นี่ ดูเหมือนกำแพงและภายในตำหนักต่างๆ รูปแบบการจัดสวน และก็จะมีรูปแบบโครงสร้าง รูปแบบศิลปะที่แตกต่างจากต้าฮั่นไม่น้อยเลยทีเดียว ที่นี่เองก็นับว่าเป็นวัฒนธรรมที่สวยงามอย่างมาก
"ที่นี่ สวยแปลกตาดีแท้..."  หลิงนูพึมพำกับตัวเอง


หลังใช้สายตาสำรวจได้ไม่นาน จางเชียนก็กลับมาหาทั้งสองคนประมาณว่าคุยกันเรียบร้อยแล้ว
เอาล่ะ ตอนนี้ท่านเจ้าแคว้นคงกำลังมีประสงค์เรียกเราทั้งสามคนเข้าเฝ้าแล้วล่ะ เตรียมตัวไว้ด้วย" จางเชียนกล่าว หลิงนูได้ยินก็พยักหน้ารับรู้กับถือกล่องเครื่องเทศให้ไว้ให้มั่น


จากนั้น จางเชียนก็ได้เดินตามทหารยามที่มารออยู่แล้วเข้าไปในเขตวังพาร์เที่ยน หลิงนูและแม่ทัพเว่ยเองก็ตามเข้าไปด้วยเช่นกัน
เมื่อเดินเข้าไป ก็มีคนขานจากด้านในเสมือนมีคำเรียกเชิญตัวแทนทูตจากต้าฮั่นเข้าเฝ้ากษัตริย์เจ้าแคว้นพาร์เที่ยน


จางเชียน หลิงนู แม่ทัพเว่ย ค่อยๆเดินก้าวเท้าเข้าเขตแคว้นด้วยความสงบเสงี่ยม สง่าผ่าเผยด้วยการคุ้มเข้มบุคลิกไว้ ทุกคนมีหน้าที่ของตนไว้อย่างดี อย่างนูกับแม่ทัพเว่ยถือของบรรณาการ และก็ท่านจางเชียนยังคงถือสัญลักษณ์ตัวแทนต้าฮั่นไว้เสมอ ตลอดเส้นทางที่เดินเข้าไปนั้น มีทหารพาร์เที่ยนเฝ้าไว้ตลอดทางเลยทีเดียว


เมื่อเดินเข้ามาลึกพอสมควรแล้ว รู้สึกว่าจะเริ่มเข้าใกล้เขตพระราชฐานของเจ้าแคว้นขึ้นทุกครา ตอนนี้ทั้งสองฝั่ง เหมือนจะมีคนแต่งตัวไม่เหมือนทหารทั่วๆไปมายืนรอเฝ้าสองข้างทางอยู่ก่อนหน้านี่แล้ว ถ้าให้เดาก็คงเป็นขุนนางของแคว้นพาร์เที่ยนแน่นอน ถ้าให้ดูจากการแต่งกายละก็นะ
หลายๆคนคงจะตกตะลึงในความสูงของท่านแม่ทัพเว่ยอยู่ไม่น้อย ว่านี่เอ้ยใช่คนจริงๆเหรอ---


จากนั้นไม่นานจางเชียนก็หยุดการเดินแล้วยืนตรง ทั้งสองคนก็ต้องทำตาม ตอนนี้เองทั้ง 3 คนก็ได้ยืนอยู่เบื้องหน้ากษัตริย์ของแคว้นพาร์เที่ยนเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับราชินี และก็ธิดา โอรสของพระองค์ที่อยู่ข้างๆกัน บัลลังค์ของพระองค์ยิ่งใหญ่ สูงส่งอลังการไม่แพ้ที่ต้าฮั่นเลยล่ะ


เมื่อทูตต่างแดนทั้ง 3 คนมาถึงแล้ว พระองค์ก็ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวเป็นภาษาพารเทียน
"ยินดีต้อนรับ ท่านคณะทูตและผู้ติดตามจากตะวันออกอันไกลโพ้น" พระองค์กล่าว


หลังคำกล่าวของพระองค์ จางเชียนก็ทำความเคารพเจ้าแคว้นตามแบบชาวพาร์เธียน หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยไม่รู้วิธีจึงก้มหัวเคารพเจ้าแคว้นไปก่อน


"ข้าพเจ้าจางเชียนผู้นำขบวนสัมพันธไมตรีและคณะ ขอคารวะท่านเจ้าแคว้นพาร์เทียนผู้สูงส่งยิ่งใหญ่" จางเชียนเอ่ยขึ้น


"ข้าพเจ้ามีความยินดีอย่างยิ่ง ที่พระองค์ประทานราชานุญาติให้พวกเราข้าน้อยทั้งสามคนจากแดนไกลเข้าเจริญสัมพันธไมตรีกับพระองค์ ในนามของข้าในตัวแทนของชาวดินแดนบ้านเกิดทุกคนและจักรพรรดิของข้า ขอนำไมตรีจิตและสิ่งของบรรณาการมอบแด่ท่านกษัตริย์พาร์เที่ยนผู้ยิ่งใหญ่" จางเชียนเองก็กล่าวเป็นภาษาพาร์เที่ยนด้วยเช่นกัน


เมื่อจางเชียนพูดจบ ก็บอกสัญญาณมือให้หลิงนูและแม่ทัพเว่ย วางสิ่งของบรรณาการต่างๆ เบื้องหน้าของจางเชียน และวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบตั้งแถวหน้ากระดานรวมสองแถว


"นี่คือของขวัญจากดินแดนของข้าที่จะมอบให้แก่พระองค์ ประกอบด้วย
สร้อยหยกประณีต
เครื่องปั้นดินเผาไหคอขวดลายมังกร
รูปปั้นม้าสัมฤทธิ์
คันฉ่องสัมฤทธิ์
หม้อสามขาสัมฤทธิ์
หยกทรงกลมแกะสลัก
อำพันทรงกลมรี
จานสัมฤทธิ์สลักลาย
ถ้วยสัมฤทธิ์สลักลาย
กระจกสัมฤทธิ์ประดับทอง
เตาสามขาสัมฤทธิ์สลักลาย
อัญมณีมรกตแกะสลัก
เครื่องปั้นดินเผารูปสิงโต
เครื่องปั้นดินเผารูปวัวและม้า
เครื่องปั้นดินเผารูปคนถือโคมไฟ
เครื่องปั้นดินเผารูปนักรบจากต้าฮั่น
สร้อยและต่างหูเพรช
หมวกสัมฤทธิ์เคลือบทองคำ
จอกแก้วสัมฤทธิ์สามขา
รูปปั้นดินเผาทหารต้าฮั่น
เครื่องปั้นดินเผาโคมบนหลังวัว
ฯลฯ.."


หลังจากจางเชียนพูดรายชื่อของขวัญครบ ก็ตามด้วยเครื่องเทศต่างๆมากมายจากดินแดนฮั่นกว่า 10 อย่าง+ มอบเป็นของขวัญให้กับกษัตริย์พาร์เที่ยนเช่นกัน
พอร่ายรายชื่อขงอขวัญครบ เจ้าแคว้นก็สั่งให้ทหารนำของขวัญที่ท่านจางเชียนมอบไปเก็บไว้ยังท้องพระคลังของพระองค์
หลังจากนั้น เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนก็ได้เชิญจางเชียน หลิงนูและแม่ทัพเว่ยยังที่นั่งรับรองที่ได้เตรียมไว้ให้ ตั้งอยู่บริเวณหัวมุมใกล้ๆกับที่นั่งกษัตริย์พาร์เทียน
ทั้งสามคนตอบรับคำเชิญและไปนั่งยังที่รับรองตามที่เจ้าแคว้นเชิญชวน กับเหล่าขุนนางพาร์เที่ยนคนอื่นๆ ก็ได้ไปนั่งประจำที่ของตน


เมื่อทุกคนประจำที่แล้ว เจ้าแคว้นก็สั่งได้ให้การแสดงที่จัดเตรียมไว้แล้วได้มาเพลิดเพลินกัน พระองค์กล่าวว่านี่เป็นงานเลี้ยงที่จัดขึ้นให้แก่จางเชียนและคณะเป็นพิเศษ
ว่าแล้วอาหารและเครื่องดื่มประจำแคว้น ก็ได้มาถูกเสริฟแก่เหล่าผู้ร่วมงานเลีย้งทุกคน รวมถึงจางเชียนและหลิงนูกับแม่ทัพเว่ยด้วยใหด้ลิ้มรสอาหารประจำแคว้นอย่างเอร็ดอร่อยซะก่อน
จางเชียนกล่าวขอบคุณเป็นอันมากที่จัดงานเลีย้งให้กับพวกเขา


ชักน่าตื่นเต้นแล้วสิเนี่ย... มีการแสดงด้วยสินะ


หลังจากนั้นไม่นาน คณะนักระบำจากประตูโานซ้ายและด้านขวามายืนกลางลาน พร้อมด้วยดนตรีที่อยู่ริมห้องโถงได้บรรเลงขึ้น แล้วนักแสดงก็ทำการแสดงเพื่อเป้นการต้อนรับผู้มาเยือนจากต่างแดน
ลักษณะการแสดงของพวกเขา ไม่เคยเห้นที่ไหนมาก่อนเลย แต่นับว่างดงามอลังการ และเพลิดเพลินเป็นอย่างมากทีเดียว...
โดยเฉพาะ การแสดงร่ายรำด้วยหน้าท้องเนี่ย สุดยอดไปเลย!!


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-7-17 00:18
คุณได้รับ +50 คุณธรรม +25 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2019-7-17 00:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x5
x23
x4
x7
x1
x7
x9
x1
x1
x100
x2
x2
x1
x2
x200
x100
x1
x215
x5
x5
x1
x204
x6
x161
x160
x160
x260
x10
x33
x9
x21
x500
x17
x30
x106
x220
x460
x5
x355
x140
x224
x40
x1
x3280
x7
x286
x442
x56
x331
x753
x18
x1
x120
x168
x18
x7
x96
x50
x12
x90
x354
x804
x1
x52
x1
x300
x60
x393
x1760
x200
x740
x5
x85
x3
x4
x1799
x1273
x145
x1186
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x146
x163
x30
x91
x3
x40
x458
x2095
x2
x255
x25
x455
x280
x2
x1600
x7
x98
x4
x129
x5750
x78
x45
x74
x5
x3
x25
x12
x58
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x622
x87
x40
x6
x50
x8
x8
x8
x62
x2
x6
x6
x112
x6
x2980
x16
x631
x13
x268
x56
x517
x1521
x39
x150
x221
x308
x246
x428
x339
x96
x207
x229
x1
x190
x8
x2
x183
x7
x9
x3970
x30
x1231
x109
x1
x590
x147
x4
x141
x291
x330
x267
x131
x177
x10
x2672
x3739
x138
x18
x1009
x680
x834
x802
x255
x179
x356
x9
x1693
x1032
x220
x73
x382
x141
x1
x168
x23
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x690
x1084
x94
x595
x220
x539
x114
x142
x23
x28
x589
x14
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1545
x5017
x20
x323
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x424
x5
x124
x311
x18
x44
x168
x7
x17
x161
x236
x1
x1
x1507
x1

130

กระทู้

1129

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
174199
เงินตำลึง
214404
ชื่อเสียง
148388
ความหิว
914

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
13081
ความชั่ว
2992
ความโหด
5434
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-7-17 03:13:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ช่วยเหลือกษัตริย์พาร์เที่ยน


งานเลี้ยงต้อนรับจางเชียนทูตจากต้าฮั่นและผู้ติดตามดำเนินไปด้วยความบันเทิงและเรียบร้อย ทุกคนสนุกสนานกับการแสดง สำหรับจางเชียนนั้นถือเป้นวัฒนธรรมที่แปลกใหม่ควรค่าแก่การเรียนรู้ไว้เป็นอย่างดี ดนตรีของที่นี่เองก็เป็นสิ่งที่แปลกใหม่น่าเรียนรู้เช่นกัน


ระหว่างงานเลี้ยงดำเนินไป จางเชียนก็ได้ขออนุญาติสอบถามสนทนาบางอย่างกับท่านเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน


"ขอประทานอภัยท่านเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน ข้าใคร่รู้สงสัยว่าหนทางตะวันตกข้างหน้านั้น ต่อไปท่านเจ้าแคว้นพอจะแนะนำได้หรือไม่ว่าข้าพเจ้าจะไปเจอแคว้นอันใดต่อจากนี้" จางเชียนถาม


"หนทางข้างหน้าจะเป็นอีกแคว้นหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากเรานัก เป็นแคว้นที่ชื่อว่า อาร์เมเนีย แน่นอน แคว้นของเรากับทางนั้นอยู่ไม่ไกล ท่านน่าจะเดินทางไปไม่เหนื่อยมากมายนัก" เจ้าแคว้นตอบท่านจางเชียน


"ขอบพระคุณที่พระองค์ชี้แนะข้าพเจ้า" จางเชียนกล่าวขอบคุณเป็นทางการ


หลังจากนั้นก็เพลิดเพลินกับการแสดงของแคว้นพาร์เที่ยนต่อ อาหารก็อร่อย การแสดงก็เยี่ยมยอด นับเป็นการทูตพร้อมกับความเพลิดเพลินโดยแท้จริง..


...


ตอนนั้นเอง ในระหว่างที่การแสดงจัดเลี้ยงตอนรับจางเชียนกำลังดำเนินไปด้วยดีนั้น.. จู่ๆภายในห้องโถงท่กำลังทำการแสดงและจัดเลี้ยงก็มีหมอกดำฟุ้งทั่วตำหนักแบบไม่มีที่มาที่ไป ทุกคนภายในห้องโถงสังเกตและรับรู้ความผิดปกติของสถานการณ์ตอนนี้ได้ ด้วยความผิดปกติที่เกิดขึ้นทำให้งานเลี้ยงหยุดชะงักลง


"ใครเผาอะไรน่ะ!" เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนพูดขึ้น


"ไม่ทราบพะยะค่ะ!" ขุนนางของเขาพูดขึ้น อย่างไม่สามารถทราบที่มาของควันดำเหล่านี้ได้


หลิงนู จางเชียนแม่ทัพเว่ยเองก็ประหลาดใจยิ่ง แต่คิดว่านี่คงไม่ใช่ขั้นตอนการแสดงแน่นอนเพราะกษัตริย์พารเที่ยนเองยังไม่พอใจกับควันดำเหล่านี้ ว่ามันมาได้ยังไง..
ควันดำพวกนี้เองรู้สึกว่าจะบดบังทัศนวิสัยของทุกคนในโถงพระราชวังแห่งนี้เสียด้วย
จางเชียนบอกให้แม่ทัพเว่ยและหลิงนูระวังตัวไว้ด้วยไม่รู้จะมีอะไรออกมาหรือไม่...


ตอนนั้นเอง
ก็มีวงแสงประหลาดสว่างขึ้นกลางห้องโถงนั้น


*แว้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง*


"นั่น แสงอะไรน่ะ!?" เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนประหลาดใจ แสงนี่ไม่ได้อยู่ในการแสดงนี่นา ใครทำอะไรงั้นเรอะ
หลิงนู จางเชียนกับแม่ทัพเว่ยและคนอื่นๆก็ประหลาดใจไปตามๆกัน


จนกระทั่งแสงจางลง ก็ปรากฏร่างของชายผู้หนึ่งกลางห้องโถงนั้นไม่รู้ว่าปรากฏมาได้อย่างไร หรือว่าคงจะมาตามแสงนั้นแน่ๆ..
--

--
จางเชียนและพรรคพวกมองไปยังชายคนนั้นท่ามกลางหมอกควันสีดำ หารู้ไม่ว่าชายคนนี้เป้นใคร แต่งตัวดูมิดชิด หน้าตาดูไม่น่าไว้ใจนัก
แต่คนที่มีปฏิกิริยาแปลกไปก็คือเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน และขุนนางของพาร์เที่ยนโดยรอบ


"กะ.. แกคือ!?" เจ้าแคว้นดูตกใจมากเมื่อเจอชายผู้นี้


"ฮึๆ..." ชายผู้นั้นแสยะยิ้มอย่างเคียดแค้น
"ดีใจที่ได้พบอีก องค์ราชา.." เขาเอ่ยบางอย่างขึ้น อย่างกับเคยพบกับเจ้าแคว้นมาก่อน แต่ท่าทางดูไม่ได้มาดีแน่ เขาตั้งใจจะมาทำอะไรกัน?


"ทหาร!!" เสียงของขุนนางคนหนึ่งเรียกทหารมารุมล้อมชายคนดังกล่าว แต่ว่าภายในโถงมีทหารน้อยมาก ความช่วยเหลือเลยมาแทบไม่ทัน


ว่าจบเขาก็พุ่งตัวไปคว้าหญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่กลางงานเลี้ยงอย่างรวดเร็ว จนขนาดหญิงสาวคนนั้นไม่สามารถหนีทัน
"กรี๊ด!!" หญิงสาวพาร์เทียนคนนั้นกรีดร้องด้วยความกลัว ชายคนนั้นจับนางมาล็อคคอไว้


"ไอ้หมอนั่น...!.." หลิงนูเห็นหญิงสาวถูกทำร้าย เธอโกรธขึ้นมาทันทีแทบจะกระโจนไปหาแต่ก็ทำไม่ได้ เขาจับนางไว้แล้วเกรงว่าเขาจะทำอันตรายนาง


"หยุดเดี๋ยวนี้! ไอ้คนทรยศ!!" เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนตวาดใส่ชายคนนั้น เขาแทบจะลุกจากที่นั่งลงไปช่วยหญิงสาวคนดังกล่าวทันที


"ฮ่าๆๆๆๆ!!" เขาหัวเราะดังลั่น แล้วปรากฏแสงใต้เท้าก่อนจะหายตัวไปพร้อมกับหญิงสาวคนดังกล่าว แล้วควันดำก็หายตามเขาไปด้วย
สายไปเสียแล้ว เขาหายไปก่อนที่ใครก็ตามจะถึงตัวเขาหรือช่วยหญิงสาวคนนั้นได้ทันเวลา


"....บ้าที่สุด! ไอ้เจ้านั่น!!" เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนหัวเสียอย่างมาก ที่เจ้าคนนั้นมาปรากฏตัวกลางงานเลี้ยงต้อนรับเสียได้ ทำเสียบรรยากาศปั่นป่วนกันหมดพอดี
ภายในโถงราชวังพาร์เที่ยนระส่ำระส่ายเล็กน้อย..


..
...


เวลาผ่านไปอีกเล็กน้อย หลังความระส้ำระส่ายลดลงและเจ้าแคว้นพยายามใจเย็นกับเรื่องที่เกิดขึ้น จางเชียนและคณะของเขาพอจะทราบความเป็นไปของเรื่องเมื่อครู่ คงมีความเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆทั้งสองนับเป็นศัตรูกัน จางเชียนเลยขออนุญาติสอบถามท่านเจ้าแคว้น หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยเองก็จะฟังอยู่ข้างๆด้วย
"ขอประทานอภัยฝ่าบาท ไม่ทราบว่าหญิงสาวที่ถูกชายคนนั้นลักพาตัวไปเป็นใครหรือขอรับ" จางเชียนเอ่ยถาม


"อ๋อ.." ท่านเจ้าแคว้นเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะเริ่มสนทนากับท่านจางเชียน
"หญิงสาวคนดังกล่าวเป็นธิดาของข้าเอง นามว่าจัสมิน่า จัสมิน ไม่นึกว่าเจ้านั่นมันจะเล็งธิดาของข้าไป..." เจ้าแคว้นกล่าวพร้อมกำหมัดด้วยความแค้นใจนัก..


"....." จางเชียนฟังแล้วน่าตกใจนัก ชายคนนั้นลักพาตัวธิดาของเจ้าแคว้นไป คงเป็นการณ์แย่แน่ๆ เขาจึงหันมาคุยกับหลิงนูและแม่ทัพเว่ย
"ท่านแม่ทัพเว่ย แม่นางหลี่ ตอนนี้เราประสบปัญหาใหญ่แล้ว ธิดาของเจ้าแคว้นถูกลักพาตัวไปโดยชายแปลกหน้าคนนั้นที่ไม่รู้ว่ามาได้อย่างไร ข้าคิดว่าท่านทั้งสองจะช่วยเหลือท่านเจ้าแคว้นนำธิดาของท่านกลับมากับต่อสู้กับชายแปลกหน้าคนนั้นได้รึไม่?" จางเชียนถามหลิงนูและแม่ทัพเว่ย


"......" หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยต่างคิด ต่างมองหน้ากันเพื่อเอาว่าจะทำอย่างไร
ส่วนหลิงนูแน่วแน่อย่างแน่นอนว่า..


"ข้าตกลงที่จะช่วยแน่นอน ท่านจางเชียน" หลิงนูตอบตกลง เห็นหญิงสาวถูกกระทำในงานมงคลเช่นนั้น เธอไม่ยอมหรอก (ตกลงช่วยว่าไหว)


@WeishaoTien


"งั้น ตามนี้นะ ข้าจะบอกท่านเจ้าแคว้น" จางเชียนแน่ใจ ก่อนจะหันกลับไปบอกเจ้าแคว้นพาร์เที่ยนว่าผู้ติดตามทั้งสองของจางเชียนจะช่วยเหลือธิดาของพระองค์และต่อสู้กับชายประหลาดคนนั้น
"จริงหรือ ชาวต่างแดนเช่นท่านดูมีน้ำใจไมตรีนัก ข้าตกลงจะให้คนของท่านไปกับทหารของข้าด้วย" เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนตอบอย่างพอใจ


"ก่อนอื่น ข้าพเจ้าอยากจะทราบว่าชายผู้นั้นเป็นใครหรือขอรับ ดูแล้วคงจะมีความแค้นกันมาก่อน ท่านดูแล้วตกใจพอสมควรเมื่อเจอเขา " จางเชียนถามความเป็นมาของชายแปลกประหลาดคนนั้นก่อนสักครู่


"อืม...." เจ้าแคว้นพอได้ยินคำถามก็ลำบากใจเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะเล่าให้ฟัง
"ชายคนนั้นเขาเป็นคนทรยศหักหลังแคว้นของเรา เป็นชายผู้ถูกเนรเทศ ด้วยเขาใช้มนต์ดำวิชาสกปรกสังหารอดีตราชาองค์ก่อนที่เป็นบิดาของข้า เมื่อก่อนข้าเคยส่งแม่ทัพพาร์เธียนของข้าสังหารหมอนั่นไปแล้ว ร่วมกับนักบวชพากันส่งวิญญาณของเขาสู่นรกทาร์ทารัสที่ไม่อาจหวนกลับมาได้ แต่ทำไมหมอนั่นถึงยังกลับมาได้กันล่ะ ข้าไม่เข้าใจ... " เจ้าแคว้นดูลำบากใจนักเมื่อเล่ามา
"มันเคยสังหารราชาองค์ก่อน นี่คิดจะจับธิดาของข้าไปอีกคน ข้าไม่ให้อภัยมันแน่" เจ้าแคว้นเอ่ยขึ้น


"เรื่องราวเป้นเช่นนี้เอง ดูเขาเป็นคนอันตรายนัก คงต้องปราบปรามให้จงได้ขอรับ" จางเชียนเอ่ยพร้อมเสนอแนวคิด


จากนั้นไม่นาน เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนก็ได้ออกคำสั่งให้ขุนนางบู๊พาร์เที่ยนบางส่วนจัดทัพไปปราบปรามกบฏทางเหนือ เพื่อช่วยธิดาของพระองค์กลับมา
"ชายคนนั้นที่กบดานของเขาน่าจะอยู่ที่ทะเลสาปอารัลทางตะวันตกเฉียงใต้ตามที่ได้รับรายงานมา ข้าหวังว่าหมอนั่นจะยังคงอยู่ที่เดิม" เจ้าแคว้นกล่าวพร้อมหยิบแผนที่ให้ทั้งสามคนดู พร้อมชี้ไปยังตำแหน่งของทะเลสาปดังกล่าวในแผนที่


"เช่นนี้เองขอรับ ถ้างั้นพวกข้าพเจ้าจะตามทหารของท่านไปสนับสนุนช่วยเหลือด้วยขอรับ" จางเชียนเอ่ยพร้อมน้อมรับแผนที่มาจากเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน เตรียมออกเดินทางไปยังจุดดังกล่าว เจ้าแคว้นก็ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยพร้อมกับธิดาของพระองค์


...


พอทั้งสามคนเดินออกมาหน้าประตูวังแล้ว หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยหยุดเดินแล้วหันมาหาท่านจางเชียน
"ท่านจางเชียน ข้าว่าอยากให้ท่าจางเชียนรอฟังข่าวดีอยู่ที่พระราชวังพาร์เที่ยนก่อนเพื่อความปลอดภัยนะท่าน" หลิงนูกล่าวขึ้น กับว่าจะไม่อยากให้จางเชียนไปด้วย


"เอ๋ ข้าคิดว่าการที่จะช่วยเจรจาหว่านล้อมชายคนนั้นอาจจะ..." จางเชียนเอ่ย แต่หลิงนูพูดขัดขึ้นก่อนว่า


หลิงนูประสานมือขึ้นพูดขัดอย่างถือวิสาสะเล็กน้อย "ท่านจางเชียน การเดินทางเยี่ยมเยือนแคว้นตะวันตกต่างๆคิดว่ายังไม่เสร็จสิ้นดี ข้ากับท่านแม่ทัพเว่ยมีอันเป็นไปได้ แต่ชีวิตท่านจางเชียนสำคัญยิ่ง ท่านจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด" หลิงนูกล่าว


@WeishaoTien


"......" จางเชียนได้ยินก็ เห็นด้วยพร้อมกับความลำบากใจ แต่ก็ต้องทำตามที่หลิงนูกล่าวออกมา
"เข้าใจแล้ว.. ยังไงก็ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยนะ" จางเชียนกล่าว


@WeishaoTien


"โปรดเชื่อมั่นในตัวเราสองคนเถิดท่านจางเชียน" หลิงนูคำนับ 1 ครั้ง ก่อนจะออกไปจากเขตพระราชวังเพื่อไปสมทบกับกองกำลังช่วยเหลือธิดาของเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน แล้วก็ออกไปพร้อมๆกันกับกองกำลัง มุ่งหน้าไปยังตะวันตกเฉียงใต้ที่กบดานเขตทะเลสาปไม่ใกล้ไม่ไกลจากแคว้นพาร์เที่ยน...


...
.....


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม --30 ความชั่ว +3 ความโหด โพสต์ 2019-7-17 03:47
คุณได้รับ +70 คุณธรรม +25 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2019-7-17 03:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -14 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -14 + 10

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x5
x23
x4
x7
x1
x7
x9
x1
x1
x100
x2
x2
x1
x2
x200
x100
x1
x215
x5
x5
x1
x204
x6
x161
x160
x160
x260
x10
x33
x9
x21
x500
x17
x30
x106
x220
x460
x5
x355
x140
x224
x40
x1
x3280
x7
x286
x442
x56
x331
x753
x18
x1
x120
x168
x18
x7
x96
x50
x12
x90
x354
x804
x1
x52
x1
x300
x60
x393
x1760
x200
x740
x5
x85
x3
x4
x1799
x1273
x145
x1186
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x146
x163
x30
x91
x3
x40
x458
x2095
x2
x255
x25
x455
x280
x2
x1600
x7
x98
x4
x129
x5750
x78
x45
x74
x5
x3
x25
x12
x58
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x622
x87
x40
x6
x50
x8
x8
x8
x62
x2
x6
x6
x112
x6
x2980
x16
x631
x13
x268
x56
x517
x1521
x39
x150
x221
x308
x246
x428
x339
x96
x207
x229
x1
x190
x8
x2
x183
x7
x9
x3970
x30
x1231
x109
x1
x590
x147
x4
x141
x291
x330
x267
x131
x177
x10
x2672
x3739
x138
x18
x1009
x680
x834
x802
x255
x179
x356
x9
x1693
x1032
x220
x73
x382
x141
x1
x168
x23
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x690
x1084
x94
x595
x220
x539
x114
x142
x23
x28
x589
x14
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1545
x5017
x20
x323
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x424
x5
x124
x311
x18
x44
x168
x7
x17
x161
x236
x1
x1
x1507
x1

138

กระทู้

848

โพสต์

63หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
32969
เงินตำลึง
7965
ชื่อเสียง
84510
ความหิว
1952

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
1579
ความชั่ว
0
ความโหด
617
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-7-20 01:24:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  ความเดิมจากตอนที่แล้ว...
หลังจากนั้นจางเชียนและหลิงนูขึ้นรถม้าที่ทางราชวังมารับตัวแทนทั้ง 3 คน ทว่าข้าเองนั้นตัวใหญ่เกินที่จะโดยสารตัว เลยต้องกลายเป็นเดินตามแทน แล้วกับความหรูหราเพราะชุดที่ข้าใส่มาด้วยแล้ว ก็คงได้แต่หวังว่าคงจะมีคนมามองไม่เยอะ.. แต่ก็นั่นล่ะนะ มันทำได้แค่คิดเท่านั้นล่ะ...



                                  ณ ราชวังปาเลสเต (วังเจ้าเมือง)

                                  ตอนนี้ข้าดูเหมือนกับเป้นจุดสนใจมากกว่าคนอื่นๆที่นั่งอยู่ในรถม้า ด้วยชุดที่ใส่มา.. เอาน่ะ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าชุดเดินทางธรรมดาที่ข้าชอบใส่นั่นล่ะ หากข้าใส่ชุดนั้น เชื่อเถอะ ข้าจะไร้ซึ่งมาดของแม่ทัพไปในทันที ซึ่งมันก็มีข้อดีและข้อเสียปะปนกันไป ซึ่งมันก็แล้วก็สถานการณ์ ซึ่งในตอนนี้ ข้ากำลังจะไปพบเจ้าเมืองในสถานที่ๆคนทั่วไปมิอาจเข้าถึงได้ง่ายๆ เพราะงั้น คิดถูกแล้วที่ข้าแต่งตัว หากข้าสวมชุดนักเดินทางธรรมดาๆ เขาคงมองว่าข้าเป็นเพียงทาสในเรือนเบี้ยคนนึงเท่านั้น.. ซึ่งข้าไม่ใช่...



                                  ถึงเวลาฤกษืยามดีในการเจริญสัมพันธไม่ตรีด้วยกับเมืองะวันตกเมืองแรกที่เมืองพาร์เที่ยน จางเชียนกับหลี่หลิงนู และแม่ทัพเว่ยได้รับเชิญจากเจ้าแคว้นพาร์เที่ยนเป็นกรณีพิเศษ ที่ซ฿งสามารถให้เข้าพบได้เพียง3คนเท่านั้นเพื่อป้องกันเหตุวุ่นวายหรือคนแน่นแออัดภายในราชวังของเขา ทั้งนี้้เอง จางเชียนก็ได้มอบหมายและแจกแจงหน้าที่ถือของบรรณาการเจริญไม่ตรีให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


                                  ข้าถือผ้าไหมและเครื่องหยก

                                  แม่นางหลี่หลิงนูถือเครื่องเทศชนิดต่างๆ

                                  และจางเชียนถือคฑาสัญลักษณ์ของฮ่องเต้ ตัวแทนชาวฮั่นหลายล้านคนรวมถึงฮ่องเต้เอง เข้าพบเจ้าแคว้นพาร์เที่ยน


                                  ระหว่างทางที่จางเชียนและหลี่หลิงนูนั่งรถม้าไปโดยมีแม่ทัพเว่ยเดินตามหลังมานั้น ได้ดึงดูดสายตาชาวพาร์เที่ยนเป็นจำนวนมากได้เป็นอย่างดี ถึงการมาของคนต่างแดนที่พวกเขาไม่เคยเจอมาก่อน ชาวเมืองพาร์เที่ยนบางกลุ่มก็เล่าลือกันว่าพวกเขามาจากตะวันออกอันไกลแสนไกล ระยะทางหลายพันลี้และมีวัฒนธรรมที่ไม่เคยเห้นมาก่อน น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง...



                                  "พระราชวังของพาร์เที่ยนอยู่ที่ไหนหรือท่านจางเชียน.." หลิงนูถามขึ้นมาระหว่างนั่งรถม้าไปด้วยกัน

                                  "อีกสักพักกว่าจะถึง เมืองนี้กว้างระดับเทียบเท่าฉางอันได้เลยล่ะนะ วังของพาร์เที่ยนจะอยู่ประมาณทางทิศเหนือของเมืองโดยประมาณน่ะ.." จางเชียนเอ่ยพร้อมผายมือชี้ไปยังทิศดังกล่าว ว่าพระราชวังพาร์เที่ยนอยู่ตรงนั้น อีกสักพักกว่าจะไปถึงเพราะเราเองก็นั่งรถม้า อีกอย่างจะให้เดินไปเองก้นานด้วยเพราะว่ายังไม่ชำนาญเส้นทางในเมืองนี้ดีนัก..

                                   พอผ่านไปสักพัก รถม้าเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆเข้าสู่เขตทางเหนือของเมืองพาร์เที่ยน ก็เห็นพระราชวังขนาดใหญ่รูปทรงแปลกตา ไม่เคยเห็นมาก่อน รูปทรงสถาปัตยกรรมเป็นทรงโค้งมากกว่าทรงเหลี่ยม แล้วยังมีเสามากมายตั้งเรียงรายรอบๆพื้นที่ของพระราชวังนั้น

                                    "นั่นเองเหรอ..? ท่านจางเชียน?" แม่นางหลิงนูมองไปยังราชวังพาร์เที่ยนที่อยู่ด้านหน้านั้นเอง

                                    "ใช่แล้ว.. เดี๋ยวพอถึงที่นั้นแล้ว ข้าจัดการบางอย่างก่อนเข้าวังพาร์เที่ยนน่ะ" จางเชียนเอ่ย  จากนั้นก็ปล่อยตัวไปกับรถม้า ก็เคลื่อนตัวไปเรื่อยๆจนกว่าจะถึงพระราชวังพาร์เที่ยนที่อยู่อีกไม่ไกล

                                      ..
                                      ...

                                     ผ่านไป 1 ชั่วยาม ในที่สุดรถม้าที่นั่งมาพร้อมจางเชียนก็มาถึง แม่ทัพเว่ยเองเดินตามมาติดๆก็มาถึงด้วยกันอีกเช่นกัน แม่นางหลิงนูและจางเชียนลงจากรถม้า แล้วจางเชียนก็สนทนาด้วยสักครู่หนึ่ง

                                    "เอาล่ะตอนนี้ มาถึงพระราชวังแล้วนะ แม่นางหลี่โปรดถือกล่องเครื่องเทศไว้ ส่วนแม่ทัพเว่ยถือกล่องหยกและเครื่องปั้นดินเผาไว้ จากนั้นให้ท่านทั้งสองยืนเป็นตำแหน่งสามเหลี่ยม ข้าอยู่ด้านหน้า  แม่นางหลี่อยู่ฝั่งซ้าย และแม่ทัพเว่ยอยู่ฝั่งขวา เวลาเดินเข้าหาท่านเจ้าแคว้น ข้าจะเป้นคนนำเอง ตามนี้นะ"จางเชียนอธิบาย

                                   "รับทราบท่านจางเชียน" หลิงนูพยักหน้า

                                    "..."ข้าพยักหน้าตอบรับพร้อมรอยยิ้ม เป็นที่รู้กันว่าตกลง

                                    หลังจากตกลงเรื่องตำแหน่งยืนกันแล้ว จางเชียนก็พาทั้งสองคนเข้าไปคุยกับทหารยามพาร์เที่ยนที่เฝ้าหน้าประตูอยู่ก่อนครู่หนึ่งว่าได้มาตามที่ท่านเจ้าแคว้นนัดหมายแล้ว..




                                    กับความใหญ่โตของที่แห่งนี้ เป็นอะไรที่ข้าเองก็นึกไม่ถึง แต่ก็ถือว่าสมฐานะของความเป็นราชวัง ทั้งความใหญ่โต ความสวยงามอลังการ สถาปัตยกรรมที่ปราณีตอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะมีสถานที่ที่ใหญ่โตโอ่อ่าได้ขนาดนี้ แทบทุกอย่างของที่นี่ล้วนเป็นสีขาวโพลน มันทำให้ที่นี่ดูสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...


                                    จากนั้น จางเชียนก็ได้เดินตามทหารยามที่มารออยู่แล้วเข้าไปในเขตวังพาร์เที่ยน หลิงนูและแม่ทัพเว่ยเองก็ตามเข้าไปด้วยเช่นกัน เมื่อเดินเข้าไป ก็มีคนขานจากด้านในเสมือนมีคำเรียกเชิญตัวแทนทูตจากต้าฮั่นเข้าเฝ้ากษัตริย์เจ้าแคว้นพาร์เที่ยน

                                   จางเชียน แม่นางหลิงนู และตัวจ้า ค่อยๆเดินก้าวเท้าเข้าเขตแคว้นด้วยความสงบเสงี่ยม สง่าผ่าเผยด้วยการคุ้มเข้มบุคลิกไว้ ทุกคนมีหน้าที่ของตนไว้อย่างดี อย่างแม่นางหลิงนูกับข้าที่ถือของบรรณาการ และก็ท่านจางเชียนยังคงถือสัญลักษณ์ตัวแทนต้าฮั่นไว้เสมอ ตลอดเส้นทางที่เดินเข้าไปนั้น มีทหารพาร์เที่ยนเฝ้าไว้ตลอดทางเลยทีเดียว

                                  เมื่อเดินเข้ามาลึกพอสมควรแล้ว รู้สึกว่าจะเริ่มเข้าใกล้เขตพระราชฐานของเจ้าแคว้นขึ้นทุกครา ตอนนี้ทั้งสองฝั่ง เหมือนจะมีคนแต่งตัวไม่เหมือนทหารทั่วๆไปมายืนรอเฝ้าสองข้างทางอยู่ก่อนหน้านี่แล้ว ถ้าให้เดาก็คงเป็นขุนนางของแคว้นพาร์เที่ยนแน่นอน ถ้าให้ดูจากการแต่งกายละก็นะ หลายๆคนคงจะตกตะลึงในความสูงของตัวข้าเองอยู่ไม่น้อย ว่านี่เอ้ยใช่คนจริงๆเหรอ---

                                 จากนั้นไม่นานจางเชียนก็หยุดการเดินแล้วยืนตรง ทั้งสองคนก็ต้องทำตาม ตอนนี้เองทั้ง 3 คนก็ได้ยืนอยู่เบื้องหน้ากษัตริย์ของแคว้นพาร์เที่ยนเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับราชินี และก็ธิดา โอรสของพระองค์ที่อยู่ข้างๆกัน บัลลังค์ของพระองค์ยิ่งใหญ่ สูงส่งอลังการไม่แพ้ที่ต้าฮั่นเลยล่ะ

                                 เมื่อทูตต่างแดนทั้ง 3 คนมาถึงแล้ว พระองค์ก็ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวเป็นภาษาพารเทียน
                                 "ยินดีต้อนรับ ท่านคณะทูตและผู้ติดตามจากตะวันออกอันไกลโพ้น" พระองค์กล่าว

                                 หลังคำกล่าวของพระองค์ จางเชียนก็ทำความเคารพเจ้าแคว้นตามแบบชาวพาร์เธียน หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยไม่รู้วิธีจึงก้มหัวเคารพเจ้าแคว้นไปก่อน

                                "ข้าพเจ้าจางเชียนผู้นำขบวนสัมพันธไมตรีและคณะ ขอคารวะท่านเจ้าแคว้นพาร์เทียนผู้สูงส่งยิ่งใหญ่" จางเชียนเอ่ยขึ้น

                                "ข้าพเจ้ามีความยินดีอย่างยิ่ง ที่พระองค์ประทานราชานุญาติให้พวกเราข้าน้อยทั้งสามคนจากแดนไกลเข้าเจริญสัมพันธไมตรีกับพระองค์ ในนามของข้าในตัวแทนของชาวดินแดนบ้านเกิดทุกคนและจักรพรรดิของข้า ขอนำไมตรีจิตและสิ่งของบรรณาการมอบแด่ท่านกษัตริย์พาร์เที่ยนผู้ยิ่งใหญ่" จางเชียนเองก็กล่าวเป็นภาษาพาร์เที่ยนด้วยเช่นกัน

                                เมื่อจางเชียนพูดจบ ก็บอกสัญญาณมือให้หลิงนูและแม่ทัพเว่ย วางสิ่งของบรรณาการต่างๆ เบื้องหน้าของจางเชียน และวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบตั้งแถวหน้ากระดานรวมสองแถว

                                 "นี่คือของขวัญจากดินแดนของข้าที่จะมอบให้แก่พระองค์ ประกอบด้วย
                                 สร้อยหยกประณีต
                                 เครื่องปั้นดินเผาไหคอขวดลายมังกร
                                 รูปปั้นม้าสัมฤทธิ์
                                 คันฉ่องสัมฤทธิ์
                                 หม้อสามขาสัมฤทธิ์
                                 หยกทรงกลมแกะสลัก
                                 อำพันทรงกลมรี
                                 จานสัมฤทธิ์สลักลาย
                                 ถ้วยสัมฤทธิ์สลักลาย
                                 กระจกสัมฤทธิ์ประดับทอง
                                 เตาสามขาสัมฤทธิ์สลักลาย
                                 อัญมณีมรกตแกะสลัก
                                 เครื่องปั้นดินเผารูปสิงโต
                                 เครื่องปั้นดินเผารูปวัวและม้า
                                 เครื่องปั้นดินเผารูปคนถือโคมไฟ
                                 เครื่องปั้นดินเผารูปนักรบจากต้าฮั่น
                                 สร้อยและต่างหูเพชร
                                 หมวกสัมฤทธิ์เคลือบทองคำ
                                 จอกแก้วสัมฤทธิ์สามขา
                                 รูปปั้นดินเผาทหารต้าฮั่น
                                 เครื่องปั้นดินเผาโคมบนหลังวัว
                                 และอีกมากมาย ฯลฯ.."

                                 หลังจากจางเชียนพูดรายชื่อของขวัญครบ ก็ตามด้วยเครื่องเทศต่างๆมากมายจากดินแดนฮั่นกว่า 10 อย่าง+ มอบเป็นของขวัญให้กับกษัตริย์พาร์เที่ยนเช่นกัน พอร่ายรายชื่อของขวัญครบ เจ้าแคว้นก็สั่งให้ทหารนำของขวัญที่ท่านจางเชียนมอบไปเก็บไว้ยังท้องพระคลังของพระองค์  หลังจากนั้น เจ้าแคว้นพาร์เที่ยนก็ได้เชิญจางเชียน หลิงนูและแม่ทัพเว่ยยังที่นั่งรับรองที่ได้เตรียมไว้ให้ ตั้งอยู่บริเวณหัวมุมใกล้ๆกับที่นั่งกษัตริย์พาร์เทียน ทั้งสามคนตอบรับคำเชิญและไปนั่งยังที่รับรองตามที่เจ้าแคว้นเชิญชวน กับเหล่าขุนนางพาร์เที่ยนคนอื่นๆ ก็ได้ไปนั่งประจำที่ของตน

                                เมื่อทุกคนประจำที่แล้ว เจ้าแคว้นก็สั่งได้ให้การแสดงที่จัดเตรียมไว้แล้วได้มาเพลิดเพลินกัน พระองค์กล่าวว่านี่เป็นงานเลี้ยงที่จัดขึ้นให้แก่จางเชียนและคณะเป็นพิเศษ ว่าแล้วอาหารและเครื่องดื่มประจำแคว้น ก็ได้มาถูกเสริฟแก่เหล่าผู้ร่วมงานเลีย้งทุกคน รวมถึงจางเชียนและหลิงนูกับแม่ทัพเว่ยด้วยใหด้ลิ้มรสอาหารประจำแคว้นอย่างเอร็ดอร่อยซะก่อน จางเชียนกล่าวขอบคุณเป็นอันมากที่จัดงานเลี้ยงให้กับพวกเขา

                               หลังจากนั้นไม่นาน คณะนักระบำจากประตูโานซ้ายและด้านขวามายืนกลางลาน พร้อมด้วยดนตรีที่อยู่ริมห้องโถงได้บรรเลงขึ้น แล้วนักแสดงก็ทำการแสดงเพื่อเป็นการต้อนรับผู้มาเยือนจากต่างแดน ลักษณะการแสดงของพวกเขา ไม่เคยเห้นที่ไหนมาก่อนเลย แต่นับว่างดงามอลังการ และเพลิดเพลินเป็นอย่างมากทีเดียว...


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม +20 ความโหด โพสต์ 2019-7-20 01:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
หยกขาว
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง