ดู: 124|ตอบกลับ: 8

{ เมืองป๋อไห่ } ท่าเรือซังซานไจ๋ - จุดพักม้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-11 12:50:05 |โหมดอ่าน





•. ท่าเรือซังซานไจ๋ .•

{ เมืองป๋อไห่ }










ท่าเรือซังซานไจ๋
『 ท่าเรือการค้าสรรพสิ่งมากมี แลกเปลี่ยนค้าขาย 』
ทางออกสู่ทะเลป๋อไห่และอ่าวคลื่นมังกร ท่านจะสามารถเห็นเรือหลากขนาด
รวมไปถึงตามหาเหล่าไต้ก๋งผู้มากประสบการณ์ กองคาราวานสินค้า
แน่นอนว่ามีชาวต่างชาติเข้ามาติดต่อซื้อขายว่าจ้างเรือและผู้คุ้มกัน
หากต้องการหาซื้อปลา ที่นี่ไม่มี.. มันโดนผูกขาดกับพ่อค้าคนกลาง
แต่หากท่านต้องการว่าจ้างเรือข้ามฟาก เรือเดินทางไปยังภูมิภาคอื่นๆ
คิดเฉพาะราคาเหมาลำไม่มีรายคนที่ 1500 ตำลึง






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-2 13:52:15
{ เส้นทางการเดินรถในฮั่น }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **

สายที่ 1 : ป๋อไห่ - จงซาน
{ หนานผี }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองจงซาน
ราคาต่อเที่ยว: 25 ชั่ง



สายที่ 1.5 :ป๋อไห่ - จวี้ลู่
{ หนานผี  }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองจวี้ลู่
ราคาต่อเที่ยว: 25 ชั่ง


สายที่ 2 :ป๋อไห่ - ซานตง
{ หนานผี - จวี้ลู่ - จินหยาง  }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองซานตง
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง


สายที่ 3 :ป๋อไห่ - ผิงหยวน
{ หนานผี }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองผิงหยวน
ราคาต่อเที่ยว: 15 ชั่ง


สายที่ 4 : ป๋อไห่ - จินหยาง
{ หนานผี - จวี้ลู่ - จินหยาง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองจินหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 30 ชั่ง



สายที่ 5 :ป๋อไห่ - ฉางผิง
{ เป่ยผิง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองฉางผิง
ราคาต่อเที่ยว: 25 ชั่ง



สายที่ 6 :ป๋อไห่ - ซันไห่กวน
{ เป่ยผิง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า ด่านซันไห่กวน
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง - 500 ตำลึง



สายที่ 7 :ป๋อไห่ - จี้โจว
{ หนานผี - จี้โจว }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองจี้โจว
ราคาต่อเที่ยว: 25 ชั่ง



สายที่ 8 :ป๋อไห่ - เหอไน่
{ หนานผี - หานตาน - ท่าลี่หยาง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเหอไน่
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง




←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x1
x1
x28
x3
x1
x4
x1
x1
x1
x23
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-2 14:31:56
{ เส้นทางการเดินเรือ - ลงใต้ }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **

สายที่ 1 : ป๋อไห่ - ท่าซูโจว
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าซูโจว
ราคาต่อเที่ยว: 3,000 ชั่ง


สายที่ 2 :
ป๋อไห่ - ท่าเจี้ยนเฉิง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเจี้ยนเฉิง
ราคาต่อเที่ยว: 3,000 ชั่ง


สายที่ 3 :ป๋อไห่ - เมืองอู๋จวิ้น
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองอู๋จวิ้น
ราคาต่อเที่ยว: 3,000 ชั่ง


สายที่ 4 :ป๋อไห่ - เมืองผิงหยาง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองผิงหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 3,000 ชั่ง


สายที่ 5 :ป๋อไห่ - ท่าไห่โข่ว
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าไห่โข่ว
ราคาต่อเที่ยว: 4,000 ชั่ง


สายที่ 6 :ป๋อไห่ - ท่าอวี้เมิ่ง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าอวี้เมิ่ง
ราคาต่อเที่ยว: 4,000 ชั่ง


สายที่ 7 :ป๋อไห่ - ท่าเกาเหลียง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเกาเหลียง
ราคาต่อเที่ยว: 4,500 ชั่ง


สายที่ 8 :ป๋อไห่ - ท่าเหยียนเถียน
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเหยียนเถียน
ราคาต่อเที่ยว: 4,000 ชั่ง


สายที่ 9 :ป๋อไห่ - เมืองกุ้ยหยาง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือเมืองกุ้ยหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 4,500 ชั่ง




{ เส้นทางการเดินเรือภาคกลาง-เหนือ }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **


สายที่ 1 : ป๋อไห่ - ท่าหลิงหยง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าหลิงหยง
ราคาต่อเที่ยว: 30 ชั่ง


สายที่ 2 : ป๋อไห่ - ท่าอิงกู้
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าอิงกู้
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง


สายที่ 3 : ป๋อไห่ - ท่าเหวินเซ่อ
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเหวินเซ่อ
ราคาต่อเที่ยว: 50 ชั่ง



สายที่ 4 : ป๋อไห่ - ท่าลี่หยาง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าลี่หยาง
ราคาต่อเที่ยว: 40 ชั่ง



สายที่ 5 : ป๋อไห่ - ท่าเทียนจิน
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเทียนจิน
ราคาต่อเที่ยว: 5 ชั่ง


สายที่ 6 : ป๋อไห่ - ท่าวั่งผิง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าวั่งผิง
ราคาต่อเที่ยว: 10 ชั่ง



สายที่ 7 : ป๋อไห่ - ท่าเหลียนเซ่า
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเหลียนเซ่า
ราคาต่อเที่ยว: 30 ชั่ง


สายที่ 8 : ป๋อไห่ - ท่าจีเป่ย
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าจีเป่ย
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง



สายที่ 9: ป๋อไห่ - ท่าไป๋เม่า
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าไป๋เม่า
ราคาต่อเที่ยว: 35 ชั่ง



สายที่ 10 : ป๋อไห่ - เมืองลั่วหยาง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองลั่วหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 45 ชั่ง



สายที่ 11 : ป๋อไห่ - ท่าเหลียนหยู
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าเหลียนหยู
ราคาต่อเที่ยว: 40 ชั่ง


สาย 600 : ป๋อไห่ - เกาะจู
สถานีเป้าหมาย: ท่าเทียบเรือเกาะจู
ราคาต่อเที่ยว: 60 ชั่ง+ภาษีขึ้นเกาะจากเจ้าเกาะ



สายที่ 12 : เมืองฉางอัน
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองฉางอัน
ราคาต่อเที่ยว: 100 ชั่ง



←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x1
x1
x28
x3
x1
x4
x1
x1
x1
x23
โพสต์ 2019-1-12 00:04:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เดินทางออกทะเลครั้งที่สอง
{ สัญญาจ้าง ว่านเฉิง 10 }

           และแล้วเป่าหลิงและทางรถม้าของเธอก็เดินทางมาจนถึงท่าเรือใหญ่แห่งนี้อีกครั้ง เธอนั้นถอนหายใจ เนื่องจากว่าข้าวของพวกนี้ก็คงต้องเป็นเรือใหญ่นั้นล่ะ และอีกอย่างก็คือต้องเหมาเรือด้วยซ้ำไป แต่มันเป็นเงินของโอฟิเลียไม่ใช่ของเธอ เพราะฉะนั้น เบๆ “สวัสดี แถวนี้มีเรือรับจ้างส่วนตัวหน่อยไหม ข้ากับสหายกำลังจะเดินทางเพื่อไปยังเกาะจู ข้าจะเหมาทั้งเรือและคนขับไปพร้อมเลย”

           เป่าหลิงนั้นเดินไปตามนายประมงที่อยู่ตรงบริเวณท่าแล้วให้โอฟิเลียเป็นคนถามเรื่องราคาและเรื่องเรือที่ยังว่าง นางเหลือบสายตามองดูเหมือนว่าเขากำลังที่จะยืนเขียนอะไรบางอย่างอยู่..

           “โฮ่ว..ก็มีนะแม่หญิง อยากได้เรือแบบนั้นล่ะ? แต่บอกไว้ก่อนนะควรจะจ้างวานคนเรือที่ชำนาญในการเดินทางเพื่อความปลอดภัยแก่ตนเองและทรัพสินย์ของตนเอง” เขานั้นกล่าวเตือนเธอ เหมือนกับจะบอกว่าต้องการความปลอดภัยก็ต้องจ่ายแพงหน่อย…

           “ข้าต้องการเหมาและจ้างวานเรือที่ดีที่สุดในท่าเรือนี้ นำทางไปได้แล้ว”โอฟิเลียกล่าวเช่นนั้น น้ำเสียงของเธอนั้นเรียบๆ เหมือนกับว่านางไม่แยแสอะไรทั้งนั้น

           “กัปตันเก่ง เรือดี มีสวัสดิการ” เขากล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะผิวปากเพื่อเรียกบุรุษวัยหนุ่ม ผิวไหม้แดดกำยำให้มาหา หญิงสาวนั้นเมื่อเห็นก็พยักหน้า ก่อนที่จะส่งถุงเงินชั่งอีกเขาอย่างเงียบๆ ชายผิวไหม้แดดนั้นก็รับมาโดยดีอย่างมีการตอบสนองที่ดี ส่วนเป่าหลิงและลู่เต๋า รวมถึงลูกหาบเรืออีกเล็กน้อย ก็มาช่วยกันนำม้าและนำข้าวของของโอฟิเลียนั้นขึ้นเรือใหญ่ที่เธอนั้นเหมาไว้

           นางบอกว่านางจะเร่งเดินทาง เพราะอยากไปถึงสถานที่เร็วๆกับกัปตันเรือ ส่วนเป่าหลิงและลู่เต๋าก็ไม่ได้อะไรมากมายนัก ก็แค่ทำภารกิจนี้ให้เสร็จก็คงไม่ได้ยากเกินไปอย่างที่คิดนั้นล่ะ นั้นคือสิ่งที่เด็กสาวคิดน่ะนะ..

           นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นมองเธอไปสักหน่อย โอฟิเลียเดินทางเข้าไปนั่งด้านในก่อนที่เรือนั้นจะออกเดินทาง ส่วนเป่าหลิงก็เดินออกไปด้านนอก เพื่อที่จะระวังภัย อีกอย่างเธอไม่ค่อยชอบการอยู่ด้านในนั้นสักเท่าไรเลยด้วยซ้ำไป







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2019-1-21 17:44:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ติดตาม : ลงไปแล้ว ว้ายๆ
{เควสลับ : อลวนหุบเขาปีศาจ - อีเว้นพิเศษ}

        เป่าหลิงนั้นลืมตาขึ้นมาอีกครั้งยามที่เรือนั้นกำลังแล่นใกล้ถึงยังสถานที่ เอาตามความจริงแล้วหากเรานั้นกำลังที่จะติดตามหรือว่าสโตรกเกอร์ใครสักคน เราต้องจ้องมองเขาอย่างให้คลาดสายตา และเธอก็อยู่ในมุมที่จะจ้องมองคนคนหนึ่งได้ดีเสียด้วย

        แต่ระหว่างที่เดินทางจากท่าเรืองเมืองอู๋จวิ๋นนั้น ชายผู้ซึ่งมีนามว่าจิ้งเหวินยู่ กลับไม่ขยับไปที่ไหนสักนิดเลยทีเดียว เขานั้นจ้องมองและเหม่อมองพื้นทะเลสีคราม และท้องฟ้าสีหม่นที่ดูเหมือนกับว่ามันไม่ค่อยน่าสดใสเท่าไรนัก นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นก็ได้แต่นั่งจ้องมองเขา เท้าคางก็แล้ว ห้อยหัวก็แล้ว ตีลังกากลับหลังก็แล้ว แต่ความเบื่อมันก็มีมากกว่า

        เธอจึงจบด้วยการฝากฝ้าเฉี่ยนั้นให้ตามดูเขาแทนเธอ และเธอก็ขอตัวไปนอนพักเพื่อที่จะเอาแรงเสียอย่างงั้น ความจริงแล้วเป่าหลิงก็มีเรื่องราวให้คิดอยู่มากมายเลยทีเดียว ว่าการขึ้นหุบเขาปีศาจครั้งนี้ของเธอนั้นเรียกได้ว่าเป็นการเปิดหูเปิดตาชั้นยอด..

        เพราะว่าเป่าหลิงนั้นได้รู้ว่าอดีตนายจ้างของเธอ จางหลู่ก็คือ จางเหยียนลู่ประมุขพรรคมารที่ชั่วร้ายและยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของแผ่นดิน ความจริงก็ไม่ได้คิดอะไรถึงขนาดนั้น ตอนนั้นเธอก็แค่คิดว่าเขานั้นเป็นไอ้พวกลูกคุณหนูมีเงิน มีทองอยากจะใช้เงินเพิ่มรายได้ไปวันวันนั้นเอง.. แต่ไม่นึกเลยว่ามันจะมาเป็นแบบนี้ด้วย..

        อึ้งเหมือนกันแฮะ..

        และอีกอย่างหนึ่งก็คือเรื่องของความฝันในครั้งนั้น เมื่อห้าปีก่อนที่เธออยู่ที่ซากโบราณกู่เสวีย ว่าเธอนั้นฝันเห็นจางเหยียนลู่และสตรีที่ใบหน้าคับคล้ายคับคลา แม้ว่าจะไม่รู้จักชื่อของนางก็ตามที แต่ทว่าเป่าหลิงกลับรู้สึกว่ามันยังไม่เกิดขึ้น..

        แต่อีกไม่นานหรอก...ไม่นานเกินรอ..

        และแล้วไม่นาน หลังจากที่เป่าหลิงตื่น เด็กสาวก็ต้องลงจากเรือ เพื่อที่จะติดตามชายหนุ่มอีกครั้งหนึ่ง เอาล่ะ ถึงเวลาเดินเท้าแล้ว







แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-21 20:13

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2019-2-5 21:31:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-2-5 21:32

{ เควสเสริมพิเศษ : สายเลือดแห่งโชคชะตา }
{ เป่าหย่า : การเดินทางของความฝัน ตอนที่ 7.1 : ส่งให้เดินทาง }

        อาชางามทั้งสองนั้นเดินทางมาจนถึงท่าเรือซังซานไจ๋ ในช่วงเวลาประมาณบ่ายของวัน หญิงสาวนั้นจำเป็นที่จำต้องติดต่อเรือเพื่อให้ไปส่งบุตรชายของเธอทางเกาะจู นางค่อยๆใส่หมวกผ้าใบของตนเองอย่างเรียบง่าย เพื่อที่จะลงจากม้างามนั้นลงไปติดต่อเรื่องราวธุรกิจและการบริการ เป่าหลิงนั้นเดินไปเส้นทางด้านหน้า

        ท่าเรือที่สุดแสนจะวุ่นวาย เหล่าผู้คนนั้นเดินกันให้ขวักไขว้ ราวกับว่าสถานที่แห่งนี้นั้นไม่มีการหยุดพัก เหล่าสำเภานั้นแล่นเข้ามาทางด้านน่านน้ำกะลาสีเรือนั้นต่างพูดคุยโก่ร้องตะโกนกันอย่างเซ็งแซ่.. สตรีร่างบางนั้นสูดลมหายใจของกลิ่นไอทะเลเข้าไปในปอดของเธอ แม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยกลิ่นคาวของสัตว์ทะเลและความเค็มของเกลือแกลงก็ตามที

        ร่างของนางนั้นเดินไปยังนายหน้าจัดหาเรือขนส่ง มือบางนั้นกุมมือกันไว้ตรงบริเวณด้านหน้ากิริยาชดช้อย แล้วค่อยๆก้มคำนับทักทาย “ไม่ทราบว่าท่านพอมีเวลาให้เราได้บ้างหรือไม่ นายหน้าเรือ” เสียงหวานของนางนั้นกล่าวถาม อีกฝ่ายเหลือบมอง ก่อนที่จะพยักหน้า..

        “ว่าไง...ต้องการให้ช่วยอะไรก็ว่ามา...ข้าไม่ค่อยมีเวลาอะไรเสียเท่าไร”

        “ข้าต้องการเหมาเรือสักลำเดินทางไปเกาะจู ขอแบบพร้อมคนขับเรือเจ้าค่ะ” นางกล่าวบอกความต้องการ ไม่นาน ทางนายหน้าเรือก็จัดหาเรือที่เสร็จสรรพให้เธอเรียบร้อยเพียงเวลาไม่กี่นาที คงเป็นเพราะข้อเสนอที่ให้ไปนั้นช่างน่าสนใจ แค่เพียงนำคนไปส่งที่เกาะจูเพียงเท่านั้น.. ระหว่างที่กัปตันเรือนั้นเตรียมเรือให้ทางลู่เต๋า ตอนนี้ก็เป็นช่วงที่เป่าหลิงจำเป็นที่จะต้องแยกทางกันไปเสียแล้ว..

        มือบางนั้นหยุกหยิกๆ อะไรบางอย่างใต้เสื้อของตนเอง.. แล้วถือกล่องใส่เครื่องประดับ ทั้งสามกล่องนั้นออกมาจากห่อเสื้อของนางแล้วส่งให้ทางลู่เต๋าด้วยความเงียบงัน นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นเหลือบมอง และบุรุษในหน้ากากนั้นก็รับมันไป..

        “ด้านในนี้คือของสามสิ่งที่ล้ำค่าและมิอาจหาที่ใดได้อีก… ข้าอยากให้เจ้านำมันไปให้เหล่าเด็กๆ ซูซานน่าและเออร์วิล..อย่างไรก็ตามทีข้าคิดเห็นว่าจะให้ของของขวัญพวกเขา..อย่าลืมเอาไปให้เสียล่ะ..นี้คือคำสั่งและเจ้าขัดไม่ได้ ลูกรัก” เป่าหลิงนั้นบอกขัดอีกฝ่ายไว้ก่อน เพราะอย่างที่รู้กัน ว่าซูซานน่านั้นเป็นเด็กหญิงเพลิงที่ซนเป็นลิง..

        เพราะฉะนั้น จะเป็นอะไรที่ลู่เต๋านั้นรับมือยากที่สุด..เหมือนให้เด็กหญิงนั้นไปเล่นกับก้อนหินก็ไม่ปาน กระนั้นเด็กหญิงก็ยังคงชอบที่จะเล่นกับลู่เต๋า แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงชอบเล่นกันก็ยังไม่อาจทราบได้เลย..

        “เช่นนั้นก็ขอให้โชคดีกับการเดินทางจ๊ะ”

        นั้นคือคำพูดสุดท้าย ที่ลู่เต๋าได้ยิน ก่อนที่เขานั้นจะต้องขึ้นเรือสำเภาขนาดเล็ก เดินทางไปยังเกาะลึกลับแห่งทะเลป๋อไห่ อ่าวคลื่นมังกร…




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-2-5 21:51

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

126

กระทู้

1602

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
13248
เงินตำลึง
370702571
ชื่อเสียง
196998
ความหิว
757

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10439
ความชั่ว
7278
ความโหด
15187
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-4-7 07:08:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พาพ่อเที่ยว (1)

          “นี่...ท่านพ่อรู้ป่ะ มีเกาะแห่งนึงถ้าได้ดื่มน้ำเพียงแค่จิบเดียวก็จะทำให้ร่างกายแข็งแรง” เขานั้นได้ยินข่าวลือซึ่งทำให้ตนเองแล้วอยากจะไปสถานที่แห่งนั้นแต่ไม่รู้ว่าเป็นเกาะใดทำได้เพียงว่าอยู่บนแผ่นดินฮั่น

          “งมงาย” ส่ายหัวให้กับความเชื่อผิดๆของเจ้าลูกชายตัวดี

          “ไม่หรอกน่า…” นี่ก็เดินทางกันมาไกลแล้ว ถ้าเกิดว่าจะไปที่เกาะแห่งนั้นคงจะต้องนั่งเรือข้ามฟาก นัยน์ตาสีดำมองหาเรือรับจ้าง

          คู่พ่อลูกเดินกันไปเรื่อยๆคนนึงถึงแม้อายุจะเยอะแต่ก็ยังคงความหล่อเหลายิ่งอายุมากก็มีสเน่ห์มากขึ้น ส่วนอีกคนเป็นบุรุษหน้าตาละอ่อนทั้งคมคายและหวานในคนเดียวกัน

          “เหมาเรือทั้งลำเท่าไหร่ แล้วแถวนี้มีเกาะอะไรบ้าง?” เส้าเทียนนั้นเดินไปถามเจ้าของเรือโดยสารที่นั่งรอลูกค้าอยู่

          “เหมาทั้งลำ1500ตำลึง แถวนี้มีเกาะจูอยู่แต่ต้องเดินทางไปไกลอยู่…” คนขับเรือโดยสารถึงกับหน้าซีดถ้าเกิดต้องพายไปไกลถึงขนาดนั้นแถมได้เงินเพียงเล็กน้อย

          “ข้าขอเหมาไปกลับเกาะจู 250ชั่ง”

          “ได้!!!” คนขับเรือโดยสารถึงกับยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเงินจำนวนที่อีกฝ่ายจ้างเหมา

          “ท่านพ่อเชิญขึ้นเรือก่อนเลยขอรับ” เส้าเทียนผายมือให้กับบิดาบุญธรรมขึ้นมานั่งก่อน

          “อืม” ร่างสูงใหญ่ขึ้นมานั่งบนเรือนัยน์ตาทั้งสองข้างมองผืนน้ำก่อนที่ร่างสูงของอีกคนจะขึ้นมานั่งบนเรือต่อ


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -1500 ความหิว -63 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -1500 -63 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
สุราพันตา
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x40
x1
x1
x1
x20
x2
x40
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x887
x2
x8
x21
x2
x554
x1
x23
x6
x3
x3
x34
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x46
x52
x1
x1
x1
x2
x1
x20
x10
x2
x1
x135
x10
x3
x6
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x39
x20
x23
x30
x9999
x74
x428
x24
x3
x1
x8
x4
x1
x10
x8
x10
x166
x3
x35
x51
x98
x1
x11
x100
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2696
x2245
x2500
x15
x30
x260
x62
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1319
x310
x1964
x116
x1500
x3
x1916
x3469
x1740
x2966
x2327
x2435
x2703
x300
x2411
x162
x6095
x40
x15
x84
x26
x19
x8
x9999
x3071
x30
x16
x10
x64
x19
x1326
x40
x1880
x2597
x7114
x9999
x739
x885
x9
x430
x4
x376
x52
x81
x7567
x1
x5890
x9999
x730
x129
x7
x1
x3401
x215
x2831
x10
x10
x31
x1
x9999
x2845
x265
x174
x1396
x119
x2
x18
x4
x214
x178
x392
x369
x360
x739
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x81
x38
x2355
x10
x500
x16
x34
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x2
x1145
x173
x4
x3050
x12
x11
x708
x499
x24
x88
x13
x92
x15
x10
x36
x161
x1231
x13
x4
x547
x514
x4641
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1513
x9999
x211
x2195
x3771
x693
x6325
x9999
x814
x870
x3485
x9999
x6722
x9892
x166
x6221
x7301
x289
x35
x1
x100
x7
x1231
x1600
x1732
x107
x152
x17
x8225
x9999
x7166
x2892
x776
x6171
x98
x9999
x6915
x2486
x8015
x9999
x5566
x9999
x3062
x3386
x9826
x1393
x276
x2296
x2201
x9999
x2638
x2752
x1508
x2680
x986
x4275
x970
x1105
x716
x2057
x72
x664
x4998
x4968
x39
x3125
x8544
x772
x2473
x1126
x9102
x4767
x769
x1

126

กระทู้

1602

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
13248
เงินตำลึง
370702571
ชื่อเสียง
196998
ความหิว
757

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10439
ความชั่ว
7278
ความโหด
15187
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-24 10:50:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 16 : ออกเดินทาง (4)
ตกปลาสะสมบุญบารมี

          นัยน์ตาสีดำมองน้ำสีใสด้วยแววตาเรียบเฉยสายตาในตอนนี้มันก็เหมือนตัวเขา ที่ไหลผ่านไปแม้นคลื่นลมจะแรงเพียงใดก็ไหลเชี่ยวตามแรงลม เก็บความทรงจำดีๆเอามาใส่ใจส่วนสิ่งที่ไม่ได้ก็ทิ้งไว้เป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น

          มือหนานำชาออกมาจิบดื่มอย่างเป็นธรรมชาติมองรอบข้างที่ไร้วี่แววทางบกทั้งรอบข้างรายล้อมไปด้วยน้ำกลิ่นไอคลื่นทำให้ชีวิตมีสัน อยากจะทำอะไรก็ได้ไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังใคร "พวกเจ้าสองคนหนาวหรือเปล่า?" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยถามสหายทั้งสองที่นั่งอยู่บนเรือ

          "อากาศเช่นนี้กำลังดีเลยล่ะ ไม่หนาวไม่ร้อน" สรวงสุรางค์บอกมือของนางนำลงไปกวักน้ำเล่นสุขอุรา ออกผจญภัยในที่ที่ไม่เคยมาทำให้อยากรู้อยากลองพบเจอสิ่งใหม่ๆ

          "จะให้พูดยังไงดีล่ะอากาศที่นี่นั้นแตกต่างจากทางซีอวี้มากนัก ในช่วงฤดูนี้ช่วงเช้าในซีอวี้จะร้อนเป็นพิเศษมากกว่าที่เจ้าเคยเจออีก" บัณฑิตหลัวชูบอกฤดูร้อนได้เข้ามาเยี่ยนเรียบร้อย ด้วยความที่เดินทางอยู่ในต้าฮั่นสภาพร่างกายจึงปรับตัวได้อุณหภูมิที่นี่ไม่ได้รุนแรงเท่ากับที่ ที่เขาเคยอยู่อาศัยเลย

          "ร้อน? ข้าไม่ชอบอากาศร้อนจัดๆหรอก" พอได้ฟังที่บัณฑิตหลัวชูบอกแบบนี้แล้วทางที่ดี ไม่ควรเดินทางไปแถวซีอวี้ในช่วงเวลาเช่นนี้เดียวจะทำให้เขาไม่มีสมาธิอารมณ์เสียง่ายกับสภาพแวดล้อม

          "ไม่มีใครชอบอะไรที่เกิดพอดีหรอก แต่เราแค่ต้องปรับตัวแล้วยอมรับมันต่างหาก สภาพอากาศบังคับได้ที่ไหน" ร่างโปร่งพูดคุยสนทนาอย่างผู้รู้ให้อีกคนเข้าใจ อะไรที่มากเกินไม่มีใครชอบหรอกแต่เลือกได้ซะที่ไหน

          "ก็นะ" เส้าเทียนหยิบผ้าขนแกะขึ้นมาสองผืนแล้วยื่นมอบให้กับบัณฑิตหลัวกับสรวงสุรางค์เอาไว้เป็นของชิ้นเล็กชิ้นน้อยมีประโยชน์ใช้ส้อย เอามาบังยามที่แดดส่องผ่าหัวได้ หากหนาวก็นำมาใช้ห่มให้อุ่นได้เช่นเดียวกัน

          สรวงสุรางค์รับผ้าขนแกะจากมือหนามาสำรวจดูเนื้อผ้า "ผ้าขนแกะผืนนี้เจ้าทอเองรึ" นางลูบผ้าที่ใช้ขนแกะทำทั้งผืนไร้ที่ติจริงๆ

          "ข้าเป็นแค่นายพรานจะไปมีปัญญาทำของที่ต้องใช้ฝีมือปาณีตเช่นนี้ได้อย่างไรล่ะ" คนที่ทอผ้าให้เขาก็เป็นฮูหยินทั้งสองคนที่ทอเอามาให้นั่นแหละเขาก็เป็นเพียงแค่คนหาคนแก่นำมาแล้วให้นางจัดการต่อเรื่องฝีมือต้องยกให้พวกนางทั้งสอง

           นางมองร่างสูงที่นั่งยิ้มอยู่ตอนที่ถามถึงผืนผ้า "ให้ข้าเดาไหมว่าใครเป็นคนทำดูเหมือนว่าข้าจะรู้คำตอบแล้ว" คำตอบมันก็อยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย คนที่ทำให้บุรุษหน้าตายยอมยิ้มได้ก็มีเพียงแค่ฮูหยินทั้งสองคน

          "อืมม"

          ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองไปเผลอยิ้มตอนไหนแค่คิดถึงพวกนางก็มีความสุขแล้วเขาอยากจะไปกอดให้หายคิดถึง แต่ตอนนี้ระยะทางนั้นห่างไกลมากเกินไปจริงๆ

          "ฮูหยินของเจ้าเป็นทอผ้าขนแกะใช่ไหม" เสียงหยาบกระด้างทวนถามเพื่อความแน่ใจ ทั้งจงใจพูดให้ชายหนุ่มได้ยินชัดๆ

          "แน่นอน" ดูเหมือนว่านางจะรู้คำตอบจริงๆหรือเป็นเพราะว่าแค่เขาเผลอยิ้มก็ทําให้รู้แล้วอย่างนั้นเหรอ นิสัยของสตรียากที่จะเข้าใจจริงๆ

          "แต่ก็ขอบใจสำหรับผ้าขนแกะผืนนี้" บัณฑิตหลัวนำผ้าขนแกะเก็บใส่ไว้ในกระเป๋าที่มีตำรับตำราที่เขานำมาจากห้องพัก

          "ไปเป็นไร" แน่นอนว่ายังมีผ้าขนแกะอีกมากมายที่เก็บเตรียมเอาไว้เผื่อมอบให้กับสหายคนอื่นๆที่เขาอยากให้ส่วนคนไหนที่เขาไม่ให้ก็แปลว่าไม่อยากสนิทด้วย

          ซ่าาาาา...ครืดดด~

          ในเมื่อไม่มีอะไรแล้วเขาก็หยิบคันเบ็ดตรงขึ้นมาเพื่อตกปลาในยามว่างไม่มีอะไรทำ ถือซะว่าเป็นกิจกรรมยามว่างให้ตัวเองผ่อนคลายนั่งตกปลาเฉยๆให้อารมณ์ดี ไม่ค่อยได้ตกปลาแบบเป็นจริงเป็นจังมานานแล้วถ้าตอนไหนอยากจะได้ไปถึงจะยอมตกปลาแบบหว่านแหไม่ก็ตกปลาแบบใช้ฝ่ามือ

          ธรรมชาตินั้นอยู่รอบตัว เส้าเทียนใช้คันเบ็ดตกปลาห่างจากน้ำสามคืบ

          'ปลาตัวใดอยากตายก็มากินคันเบ็ดนี้เถิด' ก่อนที่จะนั่งเหม่อมองทิวทัศน์สีครามต่อไปเรื่อยๆอย่างสบายอารมณ์

          นายท่าเรือก็ยังคงพายเรือต่อไปโดยใช้ความเชี่ยววของแม่น้ำล่องเรือ โดยที่ไม่ต้องออกแรงให้มาก

          ฝูงปลาแหวกว่ายขึ้นมาให้นักเดินทางได้เชยชมเก็บบรรยากาศดีๆ พวกปลารวมกันเป็นฝูงใหญ่หากนี้เป็นเรือชาวประมงคงจะไม่รอด ร่างสูงมองฝูงปลาด้านหน้าที่เขาใช้คันเบ็ดตรงตกปลาอยู่ อ่า...ดี

มอบผ้าขนแกะ 2 ผืน

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-24 14:37
(( พบเจอบางอย่างลอยน้ำมา ))  โพสต์ 2019-5-24 14:37
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ชาวไท: สรวงสุรางค์ เพิ่มขึ้น 40 โพสต์ 2019-5-24 14:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +100 ความหิว -41 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 100 -41 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
สุราพันตา
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x40
x1
x1
x1
x20
x2
x40
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x887
x2
x8
x21
x2
x554
x1
x23
x6
x3
x3
x34
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x46
x52
x1
x1
x1
x2
x1
x20
x10
x2