ดู: 33|ตอบกลับ: 2

{ ด่านตงกวน } ทุ่งดอกไม้ซีเหอ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-11 12:33:50 |โหมดอ่าน





ทุ่งดอกไม้ซีเหอ

{ ด่านตงกวน }







ทุ่งดอกไม้ซีเหอ
『แนวไป่เหอทอดยาว พราวละองปีกผีเสื้อ』
ผีเสื้อกับดอกไม้แลดูจะเป็นของคู่กัน เสมือนความงามเสริมแต่ง
ทุ่งดอกไม้แห่งนี้ตังอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าของด่านตงกวน
มองไปทั่วทิศเต็มไปด้วยไป่เหอสีสมผลิดอกในฤดูวสันต์
แต่หากมาในช่วงอื่นก็อาจเห็นแมลงเล็กๆ อย่างเต่าทองและทุ่งราบ











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-1-11 19:22:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เดินทางวนไป ไร้ใจไร้กังวน
{ สัญญาจ้าง ว่านเฉิง 10 }

           และแล้วการเดินทางออกจากสถานที่แห่งนี้ก็กลับมาอีกครั้ง เป่าหลิงนั้นหลังจากรับของเสร็จเธอก็เดินทางออกจากเมืองฉางอัน คราวนี้ก็เดินทางผ่านด่านไปเรื่อยๆ จนถึงด่านตงกวน ตอนนี้ยังไม่ใช่รอบของเธอในการกุมบังเหียนรถม้า มีเพียงลู่เต๋าเท่านั้นที่เป็นคนกุมบังเหียน

           ร่างของเป่าหลิงนั้นยังคงนั่งอยู่อย่างงั้นหลังจากได้รับของ โอฟิเลียนั้นมองคนที่พึ่งตื่นแล้วพึ่งนั่งอย่างอารมย์เสียอย่างงั้นล่ะ

           “แล้วคนที่นำของต่างๆพวกนั้นมาให้เจ้า..ทำไมถึงบอกว่าไม่มีโอกาศที่จะพบเจอ?” โอฟิเลียนั้นกล่าวถามเป่าหลิง เด็กสาวนั้นถอนหายใจเมื่ออีกฝ่ายพูดถึงสตรีผมสีขี้เถ้าเขม่าควันที่นางหายไปตั้งนานมาแล้ว เป่าหลิงนั้นนิ่งเงียบไปสักพักก่อนที่จะหันมาทางนาง “เพราะไม่ใช่คนจากโลกนี้ไง..ข้าว่าเจ้าน่าจะรู้นะ”

           “แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านางมาที่นี้ไม่ได้ไม่ใช่หรือ?” นั้นคือคำถามของโอฟิเลีย ดูเหมือนว่านางก็คงจะมาจากโลกอื่นเช่นเดียวกัน ความจริงแล้วเป่าหลิงก็สงสัยในสิ่งที่โอฟิเลียพูด ว่าซิริล่าจะกลับมาได้หรือปล่าว หรือว่ามันไม่มีทางเลย แม้ว่าในใจจริงๆเป่าหลิงจะคิดว่าซิลิล่าจะกลับมาได้ แต่นางมีภาระอันใหญ่ยิ่งที่จะต้องจัดการ..

          “.......ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี้ล่ะ...โอฟิเลีย”
          “ข้ารักอิสระเสรีและไม่มีพันธะข้อผูกมัดใดจะหยุดข้าได้แม้กระทั่งพระเจ้าก็ไม่อาจหยุดข้าได้” นางกล่าวบอกเป่าหลิงเช่นนั้น..

          “แต่ไม่ใช่กับคนคนนั้น..นางมีพันธะ นางมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ นางมีสิ่งที่นางต้องทำและต้องกำจัด ไม่ว่าจะโลกนี้หรือโลกไหน..ข้าไม่มีวันตายก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่านางไม่มี.. เราพบเจอกันด้วยความบังเอิญ เราพบเจอกันด้วยสิ่งที่เรียกว่าเป็นไปไม่ได้….มันก็แค่ความผิดพลาดของนาง และข้าเองก็เป็นความผิดพลาดของนางด้วยเช่นเดียวกัน” เป่าหลิงกล่าวแบบนั้น เธอนั่งเอามือเท้าคางของตนเองไว้แล้วมองไปนอกหน้าต่างรถม้า

           สตรีผมแดงโอฟิเลียจ้องมองนัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของคนยามเมื่อพูดถึงคนคนนั้นที่บอก นางก็มีอารมณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

           “คนรักของเจ้าหรอ?”
           “ไม่อ่ะ..ก็แค่คนน่ารำคาญที่พร่ำบอกแล้วก็หลงตัวเองคิดว่าข้ารักนาง” เป่าหลิงกล่าวบอกเช่นนั้น ตอนนี้ภายในใจของเธอมีใบหน้าของคนที่คุณรู้ว่าใครอยู่เต็มไปหมด นัยต์ตาของเป่าหลิงนั้นบ่งบอกเลย ว่านางกำลังคิดถึงสิ่งใด …. ร่องรอยของความทรมารที่เธอนั้นรู้สึกได้ก็ยังคงมี.. แม้ว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อการกลับมาเจอกันอีกครั้งก็เหนื่อยปล่าว

           “................เจ้ารักนาง”
           "...พูดผิดพูดใหม่ได้นะ..ข้าไม่ถือ" เป่าหลิงนั้นกล่าวบอกเช่นนั้นก่อนที่จะจ้องมองสตรีผมแดงตรงหน้าของตนเอง ท่าทางนางคงอยากมีเรื่องไม่มากก็น้อย... "ปากเจ้าไม่ตรงกับใจ...จนกระทั่งนางไม่อยู่ข้างกายเจ้า เจ้ายังพร่ำเพ้อขนาดนี้...เจ้ารักนาง" โอฟิเลียกล่าวบอกเป่าหลิงเช่นนั้น เด็กสาวกรอกสายตาของตนเองขึ้นบน ก่อนที่จะทำเหมือนกับว่าเธอไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว... จนโอฟิเลียต้องพูดย้ำ

           "แน่ใจหรือ?"

           "จะบอกกี่ครั้ง ข้าก็ยังยืนยันคำเดิม..พอสักที ข้าไม่ต้องการที่จะยุ่งเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้อีกทั้งนั้นล่ะ...ข้าติดต่อไม่ได้ หาทางไม่ได้ แค่นั้นมันก็เหมือนกับการไม่รู้จักและไม่ได้เจอกันตลอดกาลแล้วไหม?...มันจะไปต่างอะไรกันล่ะ..หรือเจ้าช่วยได้" เป่าหลิงกล่าวบอกอย่างเหลืออด





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
ตะกร้าสาน
ดวงตาสวรรค์
ตัวเบาร่มนภา
ดมกลิ่น
หน้าไม้กล
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x21
x9999
x1736
x1687
x15
x10
x5874
x5
x10
x50
x38
x15
x75
x8
x24
x268
x4
x2
x22
x20
x23
x8
x409
x100
x30
x4
x30
x105
x2
x100
x243
x25
x9999
x1546
x3763
x50
x75
x9999
x4730
x2156
x5778
x4682
x3339
x94
x40
x1500
x858
x138
x9999
x2700
x100
x20
x584
x1
x1
x15
x1
x4
x6099
x10
x1
x9999
x205
x2
x68
x9083
x188
x86
x1
x1
x562
x1
x232
x1
x2
x4
x1
x48
x989
x12
x5
x2
x2
x20
x3
x5014
x6
x82
x142
x50
x2
x9
x5
x1
x3
x3
x4
x3
x30
x4
x32
x66
x212
x1708
x50
x5
x3
x438
x1494
x7200
x5092
x1656
x3934
x835
x15
x1457
x181
x2464
x140
x2217
x299
x7459
x9198
x6423
x1
โพสต์ 2019-2-3 22:18:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-2-3 22:20

{ เควสเรื่องราว 5 } ทวงหนี้ : เดินทางกลับ
{เดอะเป่าหย่า(?) อินชาวไร่ ตอนที่ 30}

              การเดินทางครั้งนี้นั้นเป็นการเดินทางที่เหนื่อยอ่อนเหลือเกิน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าการเดินทางเป็นการเดินทางที่ค่อนข้างจะไร้ชีวิตชีวาสำหรับเป่าหลิงเล็กน้อย นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นค่อนข้างที่...เหนื่อยจังเลย… เป่าหลิงนั้นกำลังคิดอยู่ว่าเธอนั้นจำเป็นที่จะต้องเดินทางผ่านเส้นทางตรงไหนบ้าง?... แต่ทว่าบางทีก็ควรที่จะอ้อมเมืองบ้างก็ได้ น่าจะดีที่สุดนั้นล่ะ.. ท่าทางจะเป็นอย่างงั้นนะ เป่าหลิงนั้นขอแค่ว่าไม่คิดอยากจะให้มีปัญหาอะไรเพิ่มเติมกว่านี้หรอก

              ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร… รอบหน้าก็ควรหาที่พักดีๆได้แล้วมั้ง?..

              เป่าหลิงนั้นกล่าวคิด… ก่อนที่จะคุมบังเหียนรถม้าอาชางามเฟิ่งหวงเทวะของตนเองนั้นไปอีกครั้ง นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามมองไปเพียงด้านหน้าเท่านั้นว่าเธอนั้นต้องการที่จะทำอะไร แต่ทว่าวันนี้ก็ไม่ได้ต้องการทำอะไรเป็นพิเศษ…

              เอาเถอะ ก็แค่เดินทางไปเรื่อยๆก็เพียงพอแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน เป่าหลิงก็ต้องหยุดการเดินทางไว้ เนื่องจากว่าเส้นทางด้านหน้าของป่าแห่งนี้นั้นเป็นเส้นทางผ่านตัด มีต้นไม้ที่กำลังล้มลงอยู่..ดูเหมือนว่าคงเป็นเพราะอะไรบางอย่างที่ทำให้มันล้มลง.. เป่าหลิงกระโดดลงจากหลังม้า เพื่อที่จะไปดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น..

              และเธอก็ได้เห็นคำตอบ..ต้นไม้ใหญ่นี้มันเป็นต้นไม้ที่โดนสัตว์แทะเปลือกออกไปจนหมด..อย่างหมีที่แทะปลือกไม้เพื่อที่จะเลือกกินน้ำผึ้งหรือน้ำหวานภายในชั้นของเปลือกไม้… ต้องรีบเดินทางแล้ว ที่เฉินหลิวน่าจะไม่ปลอดภัย..เห็นหมีเดี๋ยวได้ฆ่าหมีพอดี..

              เหนื่อยจัง...ง่วงด้วย…...เอาเถอะ

              ใกล้ถึงฉางอันแล้ว..อีกไม่นาน....ก็จะได้พักแล้วหรือปล่าวนะ ไม่เป็นอะไร..







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
ตะกร้าสาน
ดวงตาสวรรค์
ตัวเบาร่มนภา
ดมกลิ่น
หน้าไม้กล
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x21
x9999
x1736
x1687
x15
x10
x5874
x5
x10
x50
x38
x15
x75
x8
x24
x268
x4
x2
x22
x20
x23
x8
x409
x100
x30
x4
x30
x105
x2
x100
x243
x25
x9999
x1546
x3763
x50
x75
x9999
x4730
x2156
x5778
x4682
x3339
x94
x40
x1500
x858
x138
x9999
x2700
x100
x20
x584
x1
x1
x15
x1
x4
x6099
x10
x1
x9999
x205
x2
x68
x9083
x188
x86
x1
x1
x562
x1
x232
x1
x2
x4
x1
x48
x989
x12
x5
x2
x2
x20
x3
x5014
x6
x82
x142
x50
x2
x9
x5
x1
x3
x3
x4
x3
x30
x4
x32
x66
x212
x1708
x50
x5
x3
x438
x1494
x7200
x5092
x1656
x3934
x835
x15
x1457
x181
x2464
x140
x2217
x299
x7459
x9198
x6423
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-3-19 05:40

ขึ้นไปด้านบน