ดู: 102|ตอบกลับ: 2

{ เมืองซีฝู่ } โรงรับจำนำเถียนซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-12-26 13:02:39 |โหมดอ่าน






โรงรับจำนำเถียนซาน

{ เมืองซีฝู่ }



【โรงรับจำนำเถียนซาน】
ตะวันตกของย่านการค้าคือที่ตั้งสถานธานานุบาลประจำเมืองซีฝู่
รับแลกเปลี่ยนสิ่งของเป็นเงินตรา สำหรับผู้ที่มีปัญหาขัดสนด้านการเงิน 
มีทั้งรับจำนำขายขาดและออกใบผ่อนระยะยาว ด้วยราคายุติธรรม 
นอกจากนี้ยังจำหน่ายสินค้าหลุดจำนำที่มีตั้งแต่ของใช้ประจำวันไปจนถึงของล้ำค่า 
รับประกันความพึ่งพอใจด้วยคุณภาพคุ้มค่ากับราคาที่ท่านจ่าย 
หากต้องการแปลกเปลี่ยนเงินเป็นเพชรก็สามารถติดต่อเถ้าแก่ได้เช่นกัน







- เถ้าแก่ ซาน ลั่วสุ่ย  { วัย 27 ปี } -
อุปนิสัย :: อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ ความคิดฉับไวเป็นงานเป็นการ เข้าใจว่าผู้คนมีความลำบากจึงจะนำของมีค่ามาจำนำประเมินสิ่งของด้วยความยุติธรรมไม่หวังผลกำไร




ชื่อกิจการ: โรงรับจำนำเถียนซาน
เจ้าของกิจการ: ซาน ลั่วสุย
ประเภทร้าน: บริการแลกเปลี่ยนเงินตรา รับจำนำสมบัติและอัญมณี
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.00 - 23.00 น.

#ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองซีฝู่







133

กระทู้

1675

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
12538
เงินตำลึง
2876111
ชื่อเสียง
202626
ความหิว
159

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10606
ความชั่ว
7571
ความโหด
16699
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-9-23 21:34:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-9-23 22:53

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 134
ชี อีเว้นท์หัวใจ 4 ดวง (2)

         "แม่นางน้อยแน่ใจแล้วนะรึว่าจะทำจริงๆ ข้าให้โอกาสเปลี่ยนใจได้" เสียงทุ้มต่ำถามอย่างอีกรอบ หญิงสาวผู้นี้ดูเปราะบางเกินไปกับเรื่องอันตรายที่จะต้องเข้าไปเสี่ยงภัย

         บุรุษร่างโปร่งอุ้มร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมอกพามาที่โรงรับจำนำก่อนเวลาเพื่อที่จะให้นางนั้นเปลี่ยนชุดใหม่หมดเลยเนื่องจากว่าไม่สามารถใส่ชุดของนายท่านได้ขนาดตัวแตกต่างกันลิบลับ "อาเปาาาข้าไม่เปลี่ยนใจหรอกนะ! เอะ...อาเปา วิ่งเร็วจังกระโดดก็สูงฟิ้วๆ แถมยังนิสัยน่าคบหากว่าคุณชายชีตั้งเยอะ"

          อาเปาหน้าแดงเล็กน้อยแต่เก็บอาการเอาไว้วางร่างอีกคนลงพาไปหาเถ้าแก่สาว "เถ้าแก่ซานขอชุดผู้หญิงให้แม่นางน้อยอิงฮวา ใช้ความน่ารักของนางให้เจ้าสัวเย่วางใจแทน"

          เถ้าแก่สาวที่กำลังช่วยเตี๊ยมแผนการหันมาหา "แล้วชุดเดิมที่สั่งให้ตัดไม่เอาแล้วอย่างนั้นรึ เจ้าแน่ใจนะว่าจะให้นางเข้าไปแทนนะ" แอบเป็นห่วงเล็กน้อยที่อยู่ๆก็เปลี่ยนคนกะทันหันแต่นางก็เดินมาวัดตัวแล้วก็นำชุดที่ขนาดเล็กกะทัดรัดพอเหมาะออกมาให้อีกฝ่ายเปลี่ยนเสื้อผ้า

          "ไม่ต้องห่วงขอรับ" อาเปารับปากเรื่องแผนการ "แผนก็จะดำเนินไปอย่างที่เคยคุยกันไว้"

          มือเล็กรับเสื้อผ้าคนงานชุดใหม่เป็นของสตรีเดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดเปลี่ยนใหม่หมด ต้องเกล้ามัดผมใหม่แล้วก็ถอดชุดเดิมออก ปลดเปลื้องอาภรณ์ตัวเก่านำสายอกที่ม้วนพันออก "ชุดนี้พอดีกับตัวข้าเลยไม่ต้องรุ่มร่ามโครงเครงเหมือนเมื่อตะกี้แถมมันยังดูสบายกว่าเยอะ" หันซ้ายหันขวายืนส่องดูกระจกมือข้างนึงก็มัดผม

          ใบหน้าของนางไร้เครื่องประทินโฉมไม่มีการใช้เครื่องสำอางใดๆทั้งสิ้นแม้แต่น้อยมันเป็นธรรมชาติที่ไร้ที่ติ หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์เสร็จแล้วก็เดินออกมาหาทั้งสองคนที่รออยู่ด้านนอก "ชุดนี้เป็นยังไงบ้างคะ ข้าใส่แล้วมันพอได้ไหมเอ่ย"

          "พอดีกับตัวเจ้าเลย" อาเปาสำรวจมอง "ถ้าเช่นนั้นข้าขอตัวไปก่อนใกล้จะถึงเวลาแล้ว ที่เหลือก็ต้องฝากแม่นางน้อยด้วยขอรับ" กล่าวจบจึงเดินไปทำงานหลังโรงรับจำนำ

          "เดี๋ยวข้าจะสอนงานให้เจ้าอย่างคร่าวๆแล้วกันนะจำเอาไว้ให้ดีด้วยล่ะ" เถ้าแก่นำอิงฮวาไปที่แผนกต้อนรับ

          ทั้งสองมาอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ นางกำลังเรียนรู้งานจากเถ้าแก่สาวที่กำลังสอนรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ "เรื่องงานต้อนรับข้าจะทำให้ดีไม่ขาดตกบกพร่องแน่นอน"

          "อีกเดี๋ยวเจ้าสัวเย่ที่จองห้องส่วนตัวไว้จะมาถึง จำเอาไว้นะห้องที่จองไว้เป็นห้องพิเศษอยู่ชั้นสองห้องท้ายสุดมีอยู่ห้องนึงซึ่งจะแตกต่างจากห้องอื่นๆ ประตูอยู่ทางเข้าใหญ่กว่าจำเอาไว้ให้ดี"

          ผ่านไปหนึ่งชั่วยามชายหนุ่มที่แต่งตัวหรูหราท่าทางราวกับเศรษฐีเดินเข้ามา พร้อมกับคนคุ้มกันอารักขา

          ดรุณีน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มเปราะบางอรชรอ้อนแอ้นยิ้มหวานตาใสแป๋วเข้าไปต้อนรับแขกอาภรณ์ที่สวมใส่เป็นชุดคนงานที่โรงจำนำแห่งนี้ มองเจ้าสัวตรงหน้าที่แต่งกายหรูหราชนชั้นสูงกับผู้คุมกันที่ติดตามมาด้วย "สวัสดีเจ้าค่ะ โรงรับจำนำเถียนซานยินดีต้อนรับ" เสียงหวานไพเราะเสนาะหูเอ่ยบอก

          เจ้าสัวเย่จีมองร่างเล็กบอบบางรีบพูดเข้าเรื่องไม่ให้เสียเวล่ำเวลา ด้านหลังมีคนคุ้มกันอีกสี่คน "ข้าจองห้องประชุมใหญ่ไว้ ในชื่อเย่ จี"

          "สักครู่นะเจ้าคะ" ทำทีเป็นเปิดสมุดรายชื่อลูกค้าที่จองห้องประชุมใหญ่ "เจ้าสัวเย่จีห้องประชุมใหญ่ โซนวีไอพีรับคนงานดูแลคนเดียวใช่ไหมเจ้าคะ" หยิบเอกสารตักเตือนดำเนินการอย่างเป็นปกติราวกับนางคือคนงานของที่นี่จริงๆ ทักทายยิ้มแย้มกับบุรุษผู้เงียบขรึม

          "ใช่ ข้าขอคนงานคนเดียว" สำรวจมองดรุณีน้อยที่ดูโดดเด่นกว่าคนงานหญิงคนอื่นๆในโรงรับจำนำ ความสดใสน่ารักน่าเอ็นดู ไม่คิดว่าสถานที่แห่งนี้จะมีบุปผาน้อยที่เบ่งบาน

          "เจ้าสัวเชิญทางนี้เจ้าค่ะ" นำทางไปห้องพิเศษที่ตัวเองก่อนหน้าเถ้าแก่เป็นคนเตี๊ยมแผนไว้ให้ พามาเรียนรู้การปฏิบัติต่อแขกที่มาถึงจะเป็นเวลาอันสั้น ด้วยสติปัญญาอันเฉลียวฉลาดกลับจดจำได้อย่างแม่นยำไม่มีขาดตกบกพร่องแม้แต่ประการใด ห้องประชุมใหญ่อยู่ชั้นสองเดินขึ้นบันไดไม้ก้าวทีละขั้น

          จนกระทั่งนำทางมาถึงห้องสุดท้ายซึ่งด้านหน้าห้องเป็นประตูที่ใหญ่พิเศษกว่าห้องรอบข้างอื่นๆ "เชิญเจ้าค่ะ" ผายมือให้กับเจ้าสัวเดินเข้าไปก่อน คนคุมกันเดินตามเข้าด้านในห้องพิเศษสองคน บรรยากาศข้างในนั้นค่อนข้างที่จะร่มรื่นเนื่องจากศิลปะภาพวาดแขวงบนผนังเป็นทิวทัศน์ภูเขาที่อุดมสมบูรณ์

          ในขณะเดียวกันคนงานก็พาชายหนุ่มนิรนามกับคนอีกหกคนและอีกคนที่ดูจะเป็นคนระดับเดียวกับเจ้าสัวเย่ บุรุษนิรนามสวมใส่หมวกไผ่ผ้าคลุมดำปกปิดบดบังใบหน้าเข้ามา อิงฮวาลอบกลืนน้ำลายยิ้มบางๆใจดีสู้เสือ 'แงงงงง คนพวกนี้น่ากลัวจังเลย' ประตูห้องปิดลงพร้อมกับผู้เป็นนายทั้งสองนั่งลงบนเก้าอี้อย่างดี ในฝั่งเจ้าสัวเย่มีคนคุมยืนขนาบซ้ายขวาหน้าห้องอีกสองคน และคนจากกลุ่มอิทธิพลที่มาเจรจา

          "อืมม พวกเจ้ามากันแล้วรึเชิญๆ" เจ้าสัวเย่วางท่าสุขุมนั่งวางมาดท่ายิ่งมีคนอารักติดตามขนาบข้างทำให้ดูทรงอำนาจ "จะดื่มอะไรกันก่อนไหม" สายตาส่องหาดรุณีน้อยภายในห้องคนเดียว

          นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลรินน้ำชาใบหน้าเนียนใสไร้เดียงสา ยกน้ำชาให้กับทั้งสองฝ่าย "น้ำชาร้อนๆกับขนมเจ้าค่ะ" อาภรณ์ขยับเคลื่อนอ่อนน้อยกลิ่นกลายดอกอิงฮวาแผ่ซ่านให้กับคนที่อยู่ใกล้ๆได้สัมผัส หลุบตาสำรวจอ่อนหวานต่ำลงเพื่อไม่ให้เป็นผิดปกติไม่เป็นที่สังเกตในระหว่างที่รองรับแขกก็ฟังพวกเขาสนทนาพาทีพูดคุยเรื่องทั่วไปกัน ยังไม่เข้าถึงเรื่องเป้าหมาย

          เจ้าสัวเย่ถือวิสาสะสัมผัสลูบมือนุ่มนิ่มของหญิงสาวที่ยกถ้วยชานำมาเสิร์ฟผคองมือ อิงฮวาน้อยกระพริบตาปริบๆโมเอะเอียงคอตาใส 'เจ้าสัวลูบมือข้าทำไมหว่า หรือมือข้ามันน่าสงสัย!!?' หารู้ไม่โดนหลอกแต๊ะอั๋งไม่รู้เนื้อรู้ตัวใสซื่อบริสุทธิ์

          เจ้าสัวเย่ยกยิ้มมุมปากดรุณีน้อยผู้ไร้เดียงสาซะจริงเชียว คิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกให้มาดูแลนัยน์ตามองไม่วางตาน่าทะนุทะถนอม "เจ้าทำได้ดีมาก"

          "เจ้าค่ะ" พยักหน้ารับค่อยๆชักมือออกมาหลุบตาลง ผิวพรรณผุดผ่องใสอยู่ท่ามกลางเหล่าบุรุษผู้ทรงอิทธิพลในเมือง

          หยิบขนมที่เขาพกติดตัวชิ้นหนึ่งออกมา "นี่ขนมหวาน เจ้าลองกินดูสิอร่อยเชียวนะ" ถึงดรุณีน้อยจะก้มหน้าก้มตาความรักไม่เสื่อมคลายหาย เถ้าแก่เนี๊ยช่างเลือกคนได้ถูกอกถูกใจเสียจริงเชียว

          ช้อนตาขึ้นแหงนหน้าแก้มใสเขาแบขนมก้อนเล็กๆที่กับขนมหม่าซูแต่มีกลิ่นหอมๆคล้ายกับกลิ่นช็อคโกแลตจากหมู่บ้านโรมันที่ครั้งนั้นเดินทางกลับจากชิวชื่อได้มีโอกาสลิ้มลองความหวาน ที่รับมานั้นก็เพราะว่าไม่อยากให้อีกฝ่ายสงสัยในตัวนาง "เอ่อ...ท่านเจ้าสัวใจดีกับข้าจริงๆ ขอบคุณมากเจ้าค่ะ"

          "หึ ลองชิมดู" อากัปกิริยาท่าทางที่ดูกล้าๆช่างน่าสนใจ แล้วหันมากลับไปคุยกับกลุ่มผู้มีอิทธิพลในเมืองซีฝู่ต่อ "ข้ามาในครั้งนี้หลังจากคิดๆดูแล้ว การลงทุนน่าสนใจไม่น้อย"

         "ท่านเจ้าสัว หากท่านยินดีข้ารับประกันว่าท่านจะได้รับการช่วยเหลือจากเหล่าผู้มีอิทธิพลในซีฝู่"

          "......." คอยรินน้ำชาให้กับพวกเขาปรนนิบัติตามคำประสงค์ ก้มลงมองขนมในมือที่ยังไม่ได้ทานสักที เอาไงดีหว่าจะทานดีไม่ทันดีแต่ก็มีสายตาจากเจ้าสัวมองมาเป็นระยะๆเลยนะ ในเมื่อรับมาแล้วถ้าไม่ทานมันก็จะดูเสียมารยาทน่าเกลียดเกินไป

          "อืม.. ดูดีไม่น้อย ข้าได้ยินชื่อเสียงมานาน อิทธิพลที่ครอบครองซีฝู่มาช้านาน"

         
"......!!!!?" โอ๊ะๆดูเหมือนพวกเขาจะพูดคุยเข้าประเด็นเรื่องสำคัญกันแล้ว หูผึ่งทันทีแต่ก็สำรวมท่าทางไว้เช่นเดิม

          "ในเมื่อท่านคอมเฟิมข้าก็พร้อมลงนามสัญญา สกุลเย่เราค้าขายเครื่องเทศในภาคกลางมีชื่อเสียงไม่น้อย แต่การค้าก็กำไรน้อยเกินไป ข้ากำลังอยากลงทุนกับพวกท่าน"

          "ท่านจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน พวกเราผู้มีอิทธิพลมีเส้นมากมายมานับแต่สมัยองค์เกาจู่ ในซีฝู่ แม้แต่เจ้าเมือง ทางการก็ยังเกรงกลัวไม่กล้าแจ้งไปยังฉางอัน"

          "สัญญาข้าเอามาแล้ว เช่นนั้นข้าจะลงนามมอบให้ท่าน" ทั้งสองฝ่ายเริ่มลงนามเซ็นสัญญา

          อิงฮวาน้อยทานขนมรสชาติหวานราวกับช็อคโกแลตถึงหน้าตามันจะไม่เหมือนก็ตามที กลิ่นหอมอบอวลเคี้ยวละลายในปากหวาน 'อุ้ยย พวกเขาหยิบสัญญาม้วนสัญญาขึ้นแล้ว ต้องรีบหาทางส่งสัญญาณให้อาเปาที่รออยู่' นั่งเงียบๆเพื่อฟังในสิ่งที่พวกเขากำลังพูดคุยสนทนาเก็บข้อมูล


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-9-23 21:55
คุณได้รับ +55 ความโหด โพสต์ 2019-9-23 21:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -38 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -38 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x4
x2
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x2
x4
x3
x2
x2325
x4
x8
x22
x4
x1207
x3
x46
x6
x5
x5
x45
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x4
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x27
x30
x9999
x87
x688
x24
x3
x2
x9
x4
x1
x8
x18
x10
x230
x3
x41
x57
x109
x1
x11
x118
x2
x1
x4
x3
x2613
x2600
x2736
x2245
x2500
x15
x30
x316
x74
x2
x2
x9999
x100
x746
x16
x3
x1381
x350
x2164
x134
x1500
x3
x2458
x3848
x1780
x3036
x2327
x2449
x2709
x308
x2681
x168
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x8
x9999
x3301
x30
x16
x11
x98
x19
x1424
x41
x1880
x2941
x7322
x9999
x870
x1030
x15
x430
x4
x395
x64
x81
x7547
x1
x5946
x9999
x730
x150
x7
x1
x3591
x260
x2831
x10
x10
x32
x1
x9999
x3132
x270
x183
x1553
x119
x2
x17
x4
x219
x178
x375
x399
x360
x751
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x111
x43
x2355
x10
x500
x16
x45
x385
x12
x116
x190
x11
x10
x7
x1401
x173
x4
x3925
x13
x11
x942
x593
x24
x80
x13
x112
x15
x10
x36
x185
x1217
x13
x4
x582
x514
x4647
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x468
x10
x15
x36
x15
x2956
x9
x7
x84
x1746
x9999
x212
x2195
x3771
x693
x6479
x9999
x918
x998
x3485
x9999
x6722
x9892
x187
x6221
x7301
x289
x34
x1
x110
x7
x1231
x1608
x1734
x87
x153
x16
x8225
x9999
x6546
x2677
x761
x6183
x99
x9999
x8849
x2643
x8015
x9999
x5570
x9999
x3646
x3952
x9826
x1393
x277
x2296
x2196
x9999
x2638
x3067
x1503
x2684
x981
x4667
x982
x1105
x916
x2092
x87
x664
x7727
x6549
x39
x3125
x8544
x817
x2473
x1128
x9102
x5031
x773
x1

133

กระทู้

1675

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
12538
เงินตำลึง
2876111
ชื่อเสียง
202626
ความหิว
159

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10606
ความชั่ว
7571
ความโหด
16699
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-9-24 14:28:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-9-24 16:04

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 135
ชี อีเว้นท์หัวใจ 4 ดวง (3)

         "ข้าจะลงนาม เซ็นสัญญากับพวกท่านในการลงทุนครั้งนี้" เจ้าสัวเย่ยิ้มเย็นดูเหมือนแมวน้อยกินเหยื่อที่หย่อนให้ ร่างบอบบางนั่งขนมอย่างเอร็ดอร่อยไม่อยากจะคิดหากริมฝีปากนั้นครอบครองช่วงล่าง หึ… เห็นทีคืนนี้จะได้ถนอมดูแลจนสุขสมสำราญ เจ้าสัวหยิบสัญญาออกมาก่อนเขียนชื่อ

          นัยน์ตาหวานเชื่อมกระพริบตาปริบๆ "นายท่านเจ้าคะ น้ำชาหมดแล้วเดี๋ยวข้าไปนำมาเติมให้นะเจ้าคะ" รอยยิ้มหวานเคลือบน้ำตาลเอ่ยบอก ลุกเดินออกไปเปิดประตูที่มีคนคุ้นกันเฝ้าอยู่สองคน

          การกระทำของหญิงสาวไม่ได้สร้างความสงสัยให้กับใครทั้งสิ้นเพราะนางนั้นเป็นคนที่ดูเหมือนจะเป็นเด็กสาวใสๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรทำให้แต่ละคนจึงลดการระวังตัวลงอย่างเห็นได้ชัดความน่ารักชื่อใจเจ้าสัวเต็มอก เดินออกมานำกลน้ำชาเพื่อกลับเข้าไปด้านใน แล้วส่งสัญญาณให้กับอาเปาที่อยู่ข้างนอกพอนางเข้ามาทุกอย่างก็เหมือนเดิมไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          กลุ่มอิทธิพลมืดยิ้มทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดีแต่ก็มีมารมาขัดขวาง อาเปากับคนอีกสองคนในชุดคนงานพุ่งเข้ามาเมื่อจัดการกับคนเฝ้าหน้าประตูเสร็จ "พวกเจ้า!!! เข้ามาได้ยังไง"

          ตึง!!!!

          เมื่อเห็นอาเปากับพรรคพวกบุกเข้ามาเพื่อจับกุมอยากจะทำตัวให้เป็นประโยชน์จึงจะเดินไปหยิบสัญญาที่ทั้งสองฝ่ายลงนาม จู่ๆดรุณีน้อยล้มลงร่างกายร้อนรุ่มเหงื่อไหลซึบทั่วทั้งร่าง "อ๊ะ...ข้า….อื้อออออ๊าาา" ท่ามกลางสถานการณ์วุ่นวายหวานครางขึ้นทำเอาเหล่าบุรุษที่ต่อสู้กันอยู่กลืนน้ำลายกันยกใหญ่ หากนี้ไม่ใช่การต่อสู้เห็นทีจะมีคนถนอมอีกหลายคน

          ผัวะ!! พลั่กกก

          ทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นปะมือดุเดือดคนคุ้มกันถูกจัดการก่อน อาเปาและพวกพุ่งไปจับเจ้าตัวเจ้าสัวเย่กับคนของกลุ่มอิทธิพลมืดซีฝู่ ฝีมือของฝ่ายเขาเหนือกว่าวางแผนไว้อย่างดี "พวกเจ้าออกไปก่อน เดี๋ยวข้าตามไป หลังพาแม่นางอิงฮวาไปพักโรงเตี๊ยม"

         "ปล่อยข้า!!! พวกเจ้าไม่มีจับ" กลุ่มอิทธิพลมืดซีฝู่โวยวายดังลั่น "พวกแกรู้ไหมว่าข้าเป็นใคร ต้องไม่ตายดีแน่" ใช้อำนาจข่มขู่ จนคนที่มาจากตัวนั้นรู้สึกรำคาญแต่ก็ต้องลากออกไปข้างนอก

          ในขณะที่คนอื่นๆออกไปกันหมดแล้ว ภายในห้องเหลือแค่อิงฮวากับอาเปากันอยู่เพียงแค่สองคน คนตัวเล็กไม่อาจทนกับความร้อนที่แผ่ซ่านปะทุออกมาจากอกได้อีกต่อไป ทรมานกายเหลือเกินช้อนสายตาการกระทำประหลาดที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือเล็กขยับดึงเสื้อคนงานที่สวมใส่อยู่จะถอดออกจากตัว "อ๊ะ...ร้อน ข้าร้อนเหลือเกินห้องนี้ทำข้าร้อนรุ่มไปหมดเลย"

          นัยน์ตาน้ำตาลอ่อนมองอากัปกิริยาของดรุณีน้อยที่นอนแผ่ราบดึงชายเสื้อถอดออกเห็นผิวพรรณขาวผุดผ่องโผล่พ้นออกมา "แม่นางอิงฮวา…." ชายหนุ่มหน้าแดงก่ำเดินเข้ามาใกล้ๆอีกคนย่องตัวโน้มเพื่อหาสาเหตุทำไมถึงมีท่าทีเช่นนี้ "ก่อนหน้านี้แม่นางได้ทำอะไรมาหรือเปล่า" พยายามถามอย่างใจเย็น

          ปีนเกลียวออดอ้อนนัยน์ตาคู่หวานครานี้กลับหวานด้วยความปรารถนาปากแห้งหัวสมองโล่งขาวโพลน อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "อ๊าาาาอื้ออออ ร้อนนนน"

          "อึก...."

          "ร้อนนนนน อาเปาข้าร้อนช่วยข้า" เสียงหวานกระเส่าเบาๆใสซื่อไร้เดียงสาไม่รู้ว่าทำไมถึงมีอาการเช่นนี้มันร้อนผ่าวอยากจะถอดเสื้อผ้าให้หมด "จ….เจ้าสัวเย่ เอาขนมให้ข้ากิน" ถึงจะมีสติอยู่ทุกอย่างแต่มือไม้ลูบสัมผัสตัวเนื้อของตัวเอง ร่างเรียวเล็กลูบคลำผิวกายที่ร้อนดั่งไฟเนื้อหนังมังสาเผยโฉมชมแก่สายตาร่างโปร่ง ริมฝีปากอมชมพูเลียปากราวกับแมวน้อยยั่วยวนง้องแง้งเขินอายทว่าหยุดไม่ได้

          อาเปาถึงกับเข้าใจแจ่มแจ้งทันทีว่าทำไมน้ำถึงเป็นเช่นนี้ต้องเป็นเพราะเจ้าสัวเย่นำยาปลุกอารมณ์ให้นางกินเพื่อหวังจะปลุกอารมณ์คนตัวเล็กจนสมยอมขัดขืนไม่ได้ "แม่นางอยู่นิ่งๆ หยุดถอดเสื้อเถอะขอรับ" มือหนานำเสื้อผ้าที่นางจะถอดสวมใส่ให้กลับเห็นยอดปทุมถันขาว แต่เหมือนจะเติมเชื้อเพลิงให้มอดกว่าเดิมอิงฮวาน้อยรู้สึกดีที่โดนเขาสัมผัส อาเปากำลังจะสกัดจุดเพื่อไม่ให้เลยเถิดไปมากกว่านี้ของสงวนเบ่งเปล่งวิบวับราวกับก้อนกลมซาลาเปานุ่มนิ่ม

          "อ๊ะ...อื้ออออาเปา ส...สัมผัสข้าที ข้ารู้สึกดีเมื่อท่านจับข้านะ" ในห้องพิเศษไร้ผู้คนมีเพียงแค่ทั้งสองอยู่ เจ้าแมวน้อยปัดมือร่างโปร่งแล้วจับมือเขามาลูบไล้เรืองร่างขาวบุปผางามเปล่งประกายอยากได้อะไรบางอย่างมาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหาย เรี่ยวแรงเยอะกว่าพลิกตัวขึ้นคร่อมอาเปานั่งอยู่ด้านขยับตัวบดเบียด มือก็ลูบคลำจนแตะสัมผัสส่วนอ่อนไหวของบุรุษเพศใบหน้าจิ้มลิ้มร้อนซ่านึกใคร่อยากเอ็นดูเจ้างูน้อยที่อยู่ใต้ผ้า

         ไม่ใช่พระอิฐพระปูนไม่รู้ร้อนเบื้องล่างขยายใหญ่ใต้อาณัตินูนเหนือถูกดรุณีลูบคลำต้องทนกัดฟันไม่ให้ใจเผลอเขารู้เรื่องพวกนี้ดี 'แม่นางน้อยไร้เดียงสานัก' ความเป็นสุภาพบุรุษจะพลิกผันการกระทำล่วงเกินหญิงสาวที่ไม่ได้สมยอมอย่างแท้จริงไม่ได้ นางถูกวางยาท่องไว้ในใจ "แม่นางอิงฮวา ใจเย็นๆ ขอรับ ท่านอย่าจับตรงนั้น" เรี่ยวแรงของคนบนล่างที่นั่งโชว์เนินทรวงอกหอบกระเพื่อมสั่นสถานการณ์ยากเกินจะอธิบาย อีกทั้งไม่อาจหลับตาลงได้ต้องรีบหาทางสกัดจุดโดยไว

          "จ...จับตรงใด" โน้มกายแนบชิดใกล้เสียดสีหน่วงช่วงๆหว่างขา "อาเปาสัมผัสข้าสิ อ๊ะ...อ๊า ท่านไม่ร้อนเหมือนข้าเลยหรอ" น้ำเสียงหวานไพเราะครางอืออากระเส่ามือเล็กเริ่มไต่ตวงดึงสายคาดเอวเห็นมันรกหูรกตาร้อน นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำเปี่ยมอารมณ์ปรารถนาความต้องการบางอย่าง

          อาเปาเส้นสติแทบขาดผึ่งอดทนอดกั้นต่อความต้องการรวบข้อมือเล็กขึ้นเหนือศีรษะ เมื่อเห็นช่องว่างจึงสกัดจุดทันทีหลังจากที่ยื้อกันไปมา ดรุณีน้อยล้มทับลงแผ่อกแกร่งขยับตัวไม่ได้ "แม่นางน้อยข้าขออภัยที่ต้องทำเช่นนี้" เสียงทุ้มต่ำรีบกล่าวขออภัยช้อนร่างบอบขึ้นมาอย่างทะนุถนอมกลัวจะแตกสลาย นำเสื้อมาคลุมปกปิดเรืองรางแสนเปราะบาง ใต้กางเกงหนึบหน่วงปวดไปหมดอารมณ์พลุ่งพล่านอยากจะปลดปล่อยความต้องการมิอาจทำได้ ชูชันจนแทบจะทะลุชายหนุ่มหน้ามนกัดฟันทนต่อไป

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-9-24 14:39
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +15 ความชั่ว +55 ความโหด โพสต์ 2019-9-24 14:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -68 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -68 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x4
x2
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x2
x4
x3
x2
x2325
x4
x8
x22
x4
x1207
x3
x46
x6
x5
x5
x45
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x4
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x27
x30
x9999
x87
x688
x24
x3
x2
x9
x4
x1
x8
x18
x10
x230
x3
x41
x57
x109
x1
x11
x118
x2
x1
x4
x3
x2613
x2600
x2736
x2245
x2500
x15
x30
x316
x74
x2
x2
x9999
x100
x746
x16
x3
x1381
x350
x2164
x134
x1500
x3
x2458
x3848
x1780
x3036
x2327
x2449
x2709
x308
x2681
x168
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x8
x9999
x3301
x30
x16
x11
x98
x19
x1424
x41
x1880
x2941
x7322
x9999
x870
x1030
x15
x430
x4
x395
x64
x81
x7547
x1
x5946
x9999
x730
x150
x7
x1
x3591
x260
x2831
x10
x10
x32
x1
x9999
x3132
x270
x183
x1553
x119
x2
x17
x4
x219
x178
x375
x399
x360
x751
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x111
x43
x2355
x10
x500
x16
x45
x385
x12
x116
x190
x11
x10
x7
x1401
x173
x4
x3925
x13
x11
x942
x593
x24