ดู: 58|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นยู๋เถียน } โรงเตี๊ยมเถียนฟง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-12-22 00:33:22 |โหมดอ่าน

โรงเตี๊ยมเถียนฟง
           





โรงเตี๊ยมราคาประหยัดที่ได้รับการดูแลมากกว่าสามรุ่น
แม้จะไม่หรูหราเท่าที่อื่น แต่ก็มีอาการเลิศรสและบริการชั้นเยี่ยม
โดยเฉพาะอาหารประเภทเนื้อสุนัข ที่นี่ค่อนข้างทำออกมาได้รสชาติเยี่ยม
ว่ากันว่าสูตรต้นตำรับนั้นมาจากสมัยราชวงศ์ก่อน
ดูเหมือนตระกูลหลินเจ้าของกิจการจะมีสหายเป็นคนสำคัญ(?)
จึงได้รับสืบทอดสูตรลับนี้ที่มีเพียงในวังหลวงมาได้
กิจการที่นี่ค่อนข้างดีเพราะผู้คนชอบของราคาถูกแต่ดี
ทำให้โรงเตี๊ยมเถียนฟงได้รับความไว้วางใจจนขึ้นชื่อเป็น
"สุดยอดโรงเตี๊ยมที่นักเดินทางควรมาเยือน" 


มีบริการรถม้า เกวียนขนส่ง พร้อมให้บริการระหว่างแคว้น

เช่ารถม้า : 300 ชั่ง/วัน
เช่าเกวียน : 800 ชั่ง/วัน
คนขับ : 200 ชั่ง/วัน
คนคุ้มกัน : 1000 ชั่ง/วัน

เจ้าของกิจการ : หลิน ฟง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-12-22 00:33:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-12-22 19:27

หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 184 ) อาการป่วยที่น่าสงสัย ( 10 )

     ย้อนกลับมาที่แคว้นยู๋เถียนไม่ไกลจากเทือกเขาคุนหลุนเท่าไหร่ หมางหมิงซื่อพานางกลับมาเข้าพักที่โรงเตี๊ยมเพราะว่าคนเดินทางไกลค่อนข้างเหนื่อย และม้าจำเป็นจะต้องหยุดพัก ร่างสูงเดินไปกล่าวกับเสี่ยวเอ้อห์เพื่อจองห้อง ในเวลาแบบนี้เขาชินกับการนอนห้องเดียวกันกับนายหญิงเสียแล้ว หนึ่งคือนางไม่ถือ สองคือเขาเองก็ต้องคุ้มกันหญิงสาว นายท่านไม่ได้กล่าวห้ามไว้ และข้อสุดท้ายคือเขาส่งจดหมายรายงานอยู่เสมอ

      รอบนี้หญิงสาวต้องการอาบน้ำ เขาก็ยืนเฝ้าอยู่หลังฉากกั้นเฉยๆ รอจนคนทำธุระเสร็จเตรียมจะนอน แต่แล้วจู่ๆก็ได้ยินเสียงบางอย่างร่ำร้องมาจากที่ไกลๆ นายหญิงมือใหม่เดินไปที่หน้าต่างแล้วเปิดออกดู พบว่าต้นเสียงมาจากเทือกเขาคุนหลุน

     "นายหญิง พักผ่อนเถอะขอรับ" หมางหมิงซื่อบอก เขารู้ดีว่านางอยากทำอะไร

     "อาหมาง เตรียมรถม้า ข้าจะกลับไปที่คุนหลุน" ไม่ต้องรอให้คนบอกก็รับรู้ได้ว่าที่นั่นมีบางอย่างผิดปกติ หยางเสี่ยวเยว่ทำหูทวนลมก่อนคว้าชุดมาแต่งตัว ทำเอาหมางหมิงซื่อเดินหลบแทบไม่ทันแล้วลงไปจัดการรถม้าให้นาง

      ไม่กี่เค่อต่อมาหญิงสาวก็ลงมาจากห้องพัก หมางหมิงซื่อได้แต่ถอนหายใจแต่ไม่อาจห้ามอะไรนางได้ เมื่อคนขึ้นนั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว รถม้าก็เคลื่อนตัวออกไปทันที

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มเหล่ยจิ้ง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x80
x20
x105
x36
x62
x29
x268
x80
x100
x2170
x240
x32
x9999
x5030
x30
x148
x100
x10
x1
x7
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x70
x36
x19
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1
โพสต์ 2019-1-10 22:34:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Qiangrong เมื่อ 2019-1-19 22:15

สือ เฉียงหรง

[ บทที่ 9 : เกมอสูรศิลา (6) ]

         ในวันถัดมา เฉียงหรงก็มาถึงแค้วนยู๋เถียนซึ่งเป็นแคว้นที่ตามแผนที่แล้วเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านไอจี๋ ครานี้เธอใช้เวลาไม่นานนักก็มาถึงเนื่องจากว่าแคว้นยู๋เถียนและแคว้นซาเซ่อที่พวกเธอเพิ่งจะออกมานั้นอยู่ห่างกันไม่มาก เมื่อมาถึงแล้วพวกเธอก็หยุดพักวัวและเสือเอาไว้ที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งภายในแคว้นที่ขึ้นชื่อเรื่องของถูกราคาดีและวางแผนว่าในวันถัดไปจะทำอย่างไร

         “เสี่ยวเอ้อ ข้าขอเต้าหู้ผัดพริกนะ แล้วก็ขอของปลานึ่งบ๊วยจานนึง”

         “ได้เลยเจ้าค่ะ”

         เสี่ยวเอ้อกล่าวตอบพลางหายเข้าไปในครัว ในระหว่างนั้นเธอก็ใช้เวลาสำรวจภายในโรงเตี๊ยมให้ละเอียดก็พบว่าที่นี่มีลักษณะการตกแต่งและวัฒนั้นเริ่มกลับมาเป็นแบบผสมผสานระหว่างชาวซีอวี้และมีวัฒนธรรมฮั่นปะปนมาแล้ว สิ่งที่เธอเห็นจากโต๊ะข้างๆ นั่นคือเนื้อสุนัขที่ทำออกมาได้หอมกรุ่นน่ากิน เมนูจานนี้คงจะมาจากอำเภอเพ่ยเสียนไม่ผิดแน่

         แต่เธอไม่กิน… สุนัขมันน่ารักเกินกว่าจะกินลง…

         “เต้าหู้ผัดพริกและปลานึ่งบ๊วยมาแล้วเจ้าค่ะ”

         “ขอบคุณ”

         เฉียงหรงกล่าวขอบคุณก่อนจะตักเอาเต้าหู้ผัดพริกเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยแล้วตามด้วยการแกล้มเหล้าจากน้ำเต้าของเธอ

         “... เฉียงหรง เจ้าไม่ทานอย่างอื่นบ้างหรือ?”

         “ไม่อ่ะ ไม่ได้กินนาน ขอเต็มที่หน่อย”

         เฉียงหรงกล่าว เป็นเรื่องจริงที่ก่อนหน้านี้ที่เธอติดอยู่ในมิติ เธอไม่ได้กินเต้าหู้ผัดพริกเมนูโปรดของเธอเลยแม้แต่น้อย พอมาอยู่ทะเลทรายก็มีเพียงไม่กี่แคว้นที่ติดกับต้าฮั่นเท่านั้นที่มีเมนูนี้อยู่ ดังนั้นเธอจึงอยากจะเต็มที่กับมันสักน้อย

         และในตอนที่เธอกำลังนั่งทานอยู่นั่น เธอก็คอยสังเกตรอบข้างไปด้วยว่าจะมีใครหลุดปากบอกข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับเบาะแสที่เธอหาอยู่ไหม… ซึ่งก็มาในลักษณะเดิมคือไม่มีอะไรคืบหน้าเลยสักนิด…

         ดูท่าพวกมันจะซ่อนตัวเก่งหรือบางทีเพลงกระบี่คงจะไม่อยู่แถบซีอวี้แล้ว…

         เฉียงทานอาหารจนหมดพร้อมๆ กับเซี่ยเหรินแล้วก็ลุกออกจากโต๊ะ

         “เสี่ยวเอ้อ เก็บเงินหน่อย”

         “เจ้าค่ะ”

         “แล้วก็ขอพักหนึ่งคืนนะ”

         “รับทรายเจ้าค่ะ จะพักห้องแบบไหนคะ?”

         “ห้องธรรมดาพอแล้ว”

         “รับทราบเจ้าค่ะ”

         เมื่อเฉียงหรงจ่ายเงินเสร็จแล้วเธอและเซี่ยเหรินก็ขึ้นห้องไปแล้วพักผ่อนหนึ่งวันเพื่อที่จะได้เตรียมตัวเดินทางไปยังหมู่บ้านไอจี๋ต่อในวันพรุ่งนี้


@Admin



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 ความโหด โพสต์ 2019-1-19 22:25
ใช้เอฟเฟคกุหลาบทอง  โพสต์ 2019-1-19 22:15

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -21 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -21 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ปั่นนนนน!!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมีศึก
ตัวเบาขั้นกลาง
กราดิอุสทมิฬ
กุหลาบสีทอง
คัมภีร์ละติน
ปราณชีพจรกุญแจทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x15
x60
x12
x20
x148
x2
x56
x111
x88
x19
x145
x300
x3
x500
x2
x3
x2000
x100
x15
x100
x100
x100
x100
x300
x8
x25
x2
x4
x2000
x15
x5
x22
x10
x10
x15
x25
x15
x40
x20
x4
x10
x102
x1121
x8
x4
x10
x76
x39
x101
x32
x220
x1
x1
x100
x1
x127
x50
x10
x84
x93
x49
x3
x58
x19
x14
x25
x1
x1
x30
x20
x100
x1
x40
x14
x124
x32
x16
x1
x1
x1
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-3-21 13:29

ขึ้นไปด้านบน