กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 50|ตอบกลับ: 1

{ เมืองซานตง } จวนเจ้าเมืองซานตง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-12-9 23:31:08 |โหมดอ่าน

[จวนเจ้าเมืองซานตง]






จวนสำหรับเจ้าเมืองประจำเมืองซานตง 
จวนที่ตกแต่งเรียบง่ายหากแต่ไว้ซึ่งความหรูหรา
และความเป็นธรรมชาติโดยตรงส่วนกลางของจวนนั้นมีสระบัวขนาดใหญ่และนำตกจำลอง... 

เมื่อปีนี้มีเจ้าเมืองคนใหม่นามว่า หลี่หลิงเฮ่า 
ผู้มากด้วยความรู้และหน้าตาหล่อเหลาจนสตรีล้วนแล้ว
แต่ฝากจดหมายหากแต่ไร้การตอบกลับเพราะไม่ถึงมือท่านเจ้าเมือง

แท้จริงแล้ว... เพราะอะไรแน่นะ?



เจ้าเมืองซานตง หลี่ หลิงเฮ่า
อายุ 28 ปี

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

75

กระทู้

798

โพสต์

13หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
6233
เงินตำลึง
61979
ชื่อเสียง
64786
ความหิว
263
คุณธรรม
974
ความชั่ว
6
ความโหด
124
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-12-10 00:03:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-12-12 13:40

สัญญาจ้าง

พบเจ้าเมือง



        พวกเขาเดินทางมาจนถึงจวนเจ้าเมืองซานตง หลิงเสวี่ยหลานเป็นผู้เข้าไปหามือปราบที่เฝ้าหน้าประตูจวน


        "ข้ามาขพบท่านเจ้าเมืองขอรับ" หลิงเสวี่ยหลานเอ่ยบอกธุระของตนเอง


        "มีธุระอะไร" มือปราบเอ่ยถามกลับและมอง


        "ข้าได้รับ..." หลิงเสวี่ยหลานยังเอ่ยไม่จบ ผิงผิงก็เอ่ยออกไป


        "ข้าได้รับการไหว้วานให้มาส่งจดหมายถึงเจ้าเมือง" ผิงผิงเอ่ยออกไปตรงๆ มือปราบได้ยินแบบนั้นก็ยกมือขึ้นไล่พวกเขาทั้งสอง


        "ไปๆ สาวๆ ก็มาส่งจดหมายให้ตั้งเยอะ ท่านเจ้าเมืองไม่สนใจหรอก" มือปราบรู้เบื่อหน่ายกับเรื่องพวกนี้ เจ้าเมืองคนใหม่ของพวกเขานั้นยังหนุ่มยังแน่น แต่ก่อนที่จะโดนไล่อีกรอบ ก็มีชายหนุ่มแต่งตัวดูดีกำลังเดินออกมาพอดี


        "แม่นางเสี่ยวชิงฝากจดหมายมานะ อย่างน้อยพี่ชายก็นำเรื่องนี้ไปบอกท่านเจ้าเมืองหน่อยก็ยังดี" ผิงผิงเอ่ยรั้นไว้ก่อนจะชะโงกหน้าไปมองบุรุษที่มาใหม่.


        "เสี่ยวชิง?" หลี่หลิงเฮ่าเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะผายมือไปทางจวนของตนเองเพื่อให้พวกเขาเข้าไป... ผิงผิงกับเสวี่ยหลานมองหน้ากันก่อนจะเดินตามเข้าไป เมื่อเดินมาถึงห้องรับแขก สาวใช้ก็นำน้ำชาและขนมมาเสิร์ฟ...  ผิงผิงบอกธุระของตนเอง


        "ข้าได้รับการไหว้วานจากแม่นางเสี่ยวชิงจากเมืองเฉียว ให้นำจดหมายมามอบให้แก่ท่าน" ผิงผิงเอ่ยหากแต่ยังไม่ได้นำจดหมายให้อีกฝ่าย
        "นางเป็นห่วงท่านมาก"

        หลี่หลิงเฮาถอนหายใจออกมาสีหน้าเขาเหมือนขออภัยในทีก่อนจะยกชาขึ้นมาจิบ "ข้าต้องขอโทษด้วยนะ ข้ารู้สึกผิดกับแม่นางเสี่ยวชิงจริงๆ" หลี่หลิงเฮ่าเอ่ยแล้วมองทั้งสอง


        "ทำไมเล่าเจ้าคะ?" ผิงผิงเอ่ยถามหรือเขาจะมีสตรีอื่น?


        หากแต่เจ้าเมืองหลี่ส่ายหน้าไปมาก่อนจะผายมือเชิญทั้งสองให้เดินตามเขามา "ไม่ว่าอย่างไรข้าก็มิอาจรักแม่นางเสี่ยวชิงได้จริงๆ เพราะข้า... มีคนที่รักแล้ว ข้ากับเขาเป็นเนื้อคู่กัน เราเจอกันโดยบังเอิญตอนข้าเดินทางมาที่นี่"


        เขา? ผิงผิงเริ่มสงสัยมากกว่าเดิม...


        "เขาชื่อ เซวีย เหรินกั๋ว" หลี่หลิงเฮ่าเอ่ยแล้วนำพวกเขาไปที่สวนแห่งหนึ่งในจวนในทิศทางนั้น


        "..." ผิงผิงนิ่งเงียบแล้วหันไปมองหลิงเสวี่ยหลานว่าใช่อย่างที่ตนคิดหรือเปล่า? ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงให้ตามไป



        ไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงส่วนกลางของจวนที่เป็นสระบัว ผิงผิงเดินตามพลางเห็นชายหนุ่มที่เหมือนจะเป็นคนนอกด่าน...  เธอเริ่มจะเข้าใจมาหน่อยๆ แล้ว เพราะชนเผ่านอกด่านอย่างพวกเธอนั้นหาได้สนใจธรรมเนียมอะไรพวกนั้นไม่หากจะรักร่วมเพศก็ไม่เห็นแปลกประหลาดอะไร เพราะผิงผิงเองก็ยังชมชอบสตรี...

        "นี่เซวียเหรินกั๋ว คนรักของข้าเอง" หลี่หลิงเฮ่าเอ่ยแนะนำ ผิงผิงและเสวี่ยหลานคาราวะอีกฝ่าย ชายหนุ่มชาวนอกด่านนามว่า เซวียเหรินกั๋ว มองทั้งสอง

        "ข้าหลิงผิงผิงและพี่ชายหลิงเสวี่ยหลานเจ้าค่ะ" ผิงผิงแนะนำตนเองพลางนำจดหมายให้หลี่หลิงเฮ่า เป็นจดหมายรักของเสี่ยวชิง

        "พวกเขารู้แล้ว... แม้ในแผ่นดินฮั่นจะไม่เป็นที่ยอมรับเท่าไรก็ตาม" หลี่หลิงเฮ่ากล่าวแล้วเดินไปยืนข้างๆ เซวียเหรินกั๋ว

        "ข้าขออภัยจริงๆ..." เซวียเหรินกั๋วกล่าว หากแต่ผิงผิงไม่ได้เอ่ยอะไรเพราะตนเองเข้าใจแต่ก็อดที่จะเอ่ยไม่ได้อยู่ดี "ข้าเข้าใจพวกท่าน ข้าเอง... ก็เป็นชาวนอกด่านแม้จะอาศัยในแผนดินฮั่นมาตั้งแต่เด็กก็ตาม" ผิงผิงเอ่ยแล้วถอยมายืนข้างๆ หลิงเสวี่ยหลาน

        "เรื่องราวพวกนี้บังคับกันมิได้หรอกขอรับ" หลิงเสวี่ยหลานเอ่ยพลางยิ้มน้อยๆ

        "ขอบคุณที่เข้าใจ... รอสักครู่ ข้าขอเขียนจดหมายขอโทษแม่นางเสี่ยวชิงเสียก่อน" หลี่หลิงเฮ่าเอ่ยก่อนจะเดินไปห้องหนังสือเพื่อเขียนจดหมาย


        "ลำบากหน่อยนะ..." หลิงผิงผิงเอ่ยในหลายๆ ความหมายเพราะความที่การรักร่วมเพศไม่ใช่สิ่งที่ยอมรับกันได้  ไม่นานนักหลี่หลิงเฮ่าก็เดินมาพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่ง

        "ข้าขอรบกวนท่านด้วยขอรับ" ชายหนุ่มยื่นจดหมายให้กับหลิงผิงผิง เจ้าตัวรับมาพลางใส่ไว้ที่อกเสื้อตนเอง

        "ข้าต้องขออภัยจริงๆ กับแม่นางเสี่ยวชิง... ในตอนนั้นข้าคิดว่าข้ารักนาง แต่ความเป็นจริงเมื่อข้าได้พบกับเหรินกั๋ว.. ก็ทำให้ข้าได้เรียนรู้ว่าอะไรคือความรัก" หลี่หลิงเฮ่าเอ่ยแล้วมองชายหนุ่มคนรักด้วยสายตาอบอุ่น หลิงเสวี่ยหลานนั้นมองออกว่าพวกเขารักกันจริง

        "ข้าจะจัดการเอง เรื่องพวกนี้เราหักห้ามใจตนเองไม่ให้รักคนที่ใช่ได้หรอกเจ้าค่ะ" ผิงผิงเอ่ยก่อนจะขอตัวจากไปเพื่อเดินทางกลับไปเมืองเฉียว...

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +15 ความโหด โพสต์ 2018-12-12 12:20

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขวานตัดไม้
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
แปรรูปไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x14
x8
x1
x18
x10
x10
x23
x5
x18
x2
x2
x1
x30
x1
x100
x35
x50
x170
x6
x4
x1
x30
x19
x58
x50
x150
x2
x2
x326
x10
x145
x386
x365
x20
x14
x88
x1
x54
x45
x1
x8
x7
x5
x152
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x18
x25
x51
x57
x31
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:25

ขึ้นไปด้านบน