กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 143|ตอบกลับ: 7

{ เมืองซินเอี๋ย } บ้านตระกูลผาง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-15 16:26:00 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-11-15 20:54






บ้านตระกูลผาง ริมถนนฝั่งตะวันออกในเมืองซินเอี๋ย







เป็นบ้านหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเมืองซินเอี๋ยทางทิศตะวันออกใกล้ๆกับถนนหลักเมือง เป็นบ้านขนาดไม่ใหญ่มากเพียงขนาด 10 * 12 เมตรมี 2 ชั้นบ่งบอกถึงฐานะพอประมาณ ตกแต่งภายนอกเรียบง่าย บริเวณทางเข้าปลูกไผ่ไว้ให้ร่มเงา

เจ้าบ้าน เป็นชายสูงอายุ ผาง อู่คุน (Pang Wukun) คนหนึ่งอยู่กับครอบครัว 1 คนคือหลานสาวของเขา ผาง เหมยลี่ ที่ดูแลเขาอยู่ ครอบครัวของผู้เฒ่าต่างแต่งงานและแยกย้ายกันไปตั้งถิ่นที่เมืองอื่นกันแล้ว

ชายชราผู้นี้เคยพบกับ ม้าเทพอูซุน มาแล้วเมื่อเขายังหนุ่ม เขามีความฝันสูงสุดว่าอยากจะพบม้าเทพอูซุนอีกสักครั้งหนึ่งในชีวิต
เจ้าบ้านเองก็ได้เก็บสิ่งล้ำค่าไว้ชิ้นหนึ่ง รอมอบให้แก่ผู้ที่คู่ควร
-----------------------------
ผู้อยู่อาศัย

ผาง อู่คุน (Pang Wukun) / เจ้าบ้าน ผู้เคยพบม้าเทพอูซุน


ผาง เหมยลี่ / หลานสาวเจ้าบ้าน





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

98

กระทู้

694

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18101
เงินตำลึง
9706
ชื่อเสียง
81579
ความหิว
824
คุณธรรม
395
ความชั่ว
17
ความโหด
37
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-15 23:50:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2018-11-16 13:30

ความเป็นมาคร่าวๆม้าเทพอูซุน

"ท่านผู้เฒ่า ม้าตัวนี้คือ..ไม่ธรรมดาจริงๆหรือ" หลิงนูเริ่มสงสัยมากขึ้น

"เรื่องมันยาวน่ะ แม่หนู" ผู้เฒ่าเอ่ย
"ถ้าแม่หนูอยากรู้ โปรดตามมาพักที่บ้านข้าก่อนสักชั่วยามหนึ่งจะได้หรือไม่? ข้าจะเล่าให้ฟัง" ผู้เฒ่าเอ่ยชวนหลิงนู


"ตกลงท่าน... " หลิงนูตอบ


จากทั้งผู้เฒ่าก็เดินนำหลิ่งนูออกจากเขตตลาดย่านการค้า หลิงนูจึงเดินตามท่านผู้เฒ่าโดยจูงม้าดำทมิฬที่เริ่มมีความลึกลับ หลิงนูมองมันแป๊ปนึงเพื่อพิจารณามัน
"เจ้า...พิเศษยังไงกันแน่นะ?..."


จากนั้นหลิงนูก็เดินตามผู้เฒ่ามาพร้อมกับม้าดำที่จูงมาเดินออกมาตามถนนคนเดินสายหลักในเมืองซินเอี๋ยเป็นระยะทางหนึ่ง แล้วจึงเลี้ยวเข้าเส้นทางซอยที่แยกออกมาซอยหนึ่ง
เข้าไปไม่ลึกมาก ท่านผู้เฒ่าก็เอ่ยขึ้น


"แม่หนูพาอาชาของเจ้ามาไว้ด้านในเขตบ้านข้าก่อนนะ" ผู้เฒ่าเอ่ย หลิงนูก็พยักหน้าตกลง ผู้เฒ่าจึงเปิดประตูบ้านเข้าไปให้หลิงนูและม้าดำทมิฬเข้ามาในเขตบ้านของเขาแล้วคล้องไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่งกันมันหนี แต่เธอคิดว่ามันไม่น่าจะหนีหรอกน่า
"เดี๋ยวข้ากลับมานะ เจ้าม้า..." หลิงนูเอ่ยพร้อมลูบหัวม้าสีดำทมิฬ มันก็หันหัวมามองหลิงนู


"สนิทกันเร็วขนาดนี้... แสดงว่าเจ้าคู่ควรกับมันจริงๆแล้วล่ะแม่หนู" ผู้เฒ่าเอ่ย ก่อนจะเดินนำเข้าไปในบ้านพร้อมเปิดประตูบ้าน
"ตามข้ามาสิ"


หลิงนูได้รับคำเชิญชวนจากผู้เฒ่าที่น่าจะเป็นเจ้าบ้านหลังนี้ จึงต้องทำตัวให้มีมารยาทมากขึ้น
หลิงนูเดินตามท่านผู้เฒ่าเข้ามาในเขตบ้านของเขาเรียบร้อยแล้ว
"รบกวนด้วยนะท่านผู้เฒ่า..."


"เชิญเลยๆ นั่งก่อนสิ" ผู้เฒ่าเอ่ยพร้อมชี้ไปที่โต๊ะเก้าอี้สำหรับนั่งพูดคุย ท่านผู้เฒ่าก็พาหลิงนูไปนั่งที่โต๊ะพร้อมกันแต่ทั้งนี้ ก็พาหลิงนูมานั่งพักก่อน
หลิงนูมองไปรอบบ้านของท่านผู้เฒ่า ทั้งภายนอกและภายในบ้านนั้นดูตกแต่งฐานะพอประมาณ เรียบง่าย เห็นบันไดอยู่ไกลๆแสดงว่ามีบ้านสองชั้น บริเวณทางเข้าปลูกไผ่ไว้ให้ร่มเงา ดูท่าท่านผู้เฒ่าคงจะเป็นคนรักธรรมชาติแล้วความเรียบง่าย เขาคงพักอยู่คนเดียวสินะ? คงไม่ลำบากแย่หรือ?


"เสี่ยวเหมย เอาน้ำชามาให้แขกหน่อย" ผู้เฒ่าพูดขึ้น หลิงนูฟังแล้วก็นึกออกอีกว่า อ้อ ท่านผู้เฒ่าคงไม่ได้อยู่คนเดียวสินะ มีคนดูแลด้วย
ไม่นานผู้ที่ถูกเรียกก็ปรากฏตัวออกมา เป็นสาวงามที่มีรูปร่างงดงามออกมาตามคำเรียกของผู้เฒ่า เป็นไปได้ น่าจะเป็นผู้ดูแลเธอแน่นอน
---

---
ผู้เป็นหลานสาวของผู้เฒ่าคนนี้ก็ได้ไปนำน้ำชามาให้ตามที่ผู้เป็นปู่บอก ใช้เวลาไม่นานนางก็นำน้ำชาก็ถูกยกมาให้กับทั้งหลิงนูและปู่ของนาง
---

---
หลิงนูรู้สึก..ว่าชั่วยามนี้มันเจริญตาจริงๆเลย---- นางสวยจนเราเกือบจะห้ามใจไม่อยู่--


จากนั้นหลิงนูกับผู้เฒ่าก็ดื่มชากันประมาณอึกสองอึกก็วางถ้วยน้ำชาลง


"ข้าขออภัยที่ไม่ได้บอกชื่อนะแม่หนู ข้าชื่อ ผางอู่คุน "
"เจ้าคงสงสัยอีกสินะว่าทำไมข้าถึงรู้เรื่องม้าของเจ้า ใช่ๆ.... ข้าเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องม้ามาก่อน.." ผู้เฒ่าอู่คุนเอ่ย


"จริงหรือท่าน" หลิงนูรู้สึกแปลกใจ นึกเอะใจตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่าทำไมท่านผู้เฒ่าถึงดูแปลกๆไปเมื่อพบม้าตัวนี้
"ท่านผู้เฒ่าจะบอกได้รึยังว่าม้าของข้า...มันเป็นยังไง..." หลิงนูเอ่ยถามขึ้นทันที


ผู้เฒ่าอู่คุนดื่มชาเพื่อแก้อาการคอแห้งก่อนจะเริ่มพูด " อย่างที่บอกไปยังไงล่ะแม่หนู ม้าที่เจ้าได้ครอบครองตอนนี้มันพิเศษอย่างมากทีเดียว "
" ที่นานๆทีสัก 1 ปี หรือสัก 10 ปีจะมีสักตัวให้เห็นบนแผ่นดินฮั่น .." ผู้เฒ่าอู่คุนเอ่ยทำให้หลิงนูตื่นเต้นขึ้นมา


"จะ...จริงเหรอท่านผู้เฒ่า..." หลิงนูแทบไม่เชื่อหูตนเอง


"ใช่แล้วแม่หนู"


"มันคือ ม้าเทพอูซุน ม้าที่หาได้ยากที่สุดในแผ่นดินฮั่น"
"มันเป็นม้าอาชาสีดำตัวใหญ่ที่ดื้อรั้งมากๆ แรงมหาศาล ที่ยากต่อการปราบพิชิตใจมันได้ ถึงแม้เป็นคนมีฝีมือสูง ก็สยบมันได้ยากมากทีเดียว"
"หากใครพิชิตมันได้ ผู้นั้นคือคนที่สวรรค์ได้เลือกเฟ้น เป็นคนที่มีพรสวรรค์อย่างมาก"


"นี่เป็นตำนานที่ข้าได้ยินมา..." ผู้เฒ่าอู่คุนเล่าให้หลิงนูฟังคร่าวๆ ก่อนจะซดน้ำชา


หลิงนูก็ ได้เพียงนั่งอึ้งอย่างเงียบๆไม่ออกนอกหน้า ...


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -36 + 15

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x35
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x30
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x74
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x69
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x79
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x190
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

98

กระทู้

694

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18101
เงินตำลึง
9706
ชื่อเสียง
81579
ความหิว
824
คุณธรรม
395
ความชั่ว
17
ความโหด
37
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-20 00:37:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
"เอ๋.. จริงเรอท่านผู้เฒ่า.. ข้าเนี่ยนะ?.." หลิงนูก็ยังไม่อยากเชื่อตัวเองนัก


"คำบอกเล่า กับตำนานว่ามาเช่นนั้น.." ท่านผู้เฒ่าอู่คุนลูบเคราครุ่นคิดอย่างแน่ใจแล้ว


"แต่.. คือว่า..."
"เข้าแค่เอาอาหารไปให้ตามที่ท่านผู้เฒ่าบอกแนะนำให้เองนะ มันไม่น่าจะหมายถึงความเหมาะสม...เท่าไหร่.."  หลิงนูพยายามแก้ต่าง แต่... ก็แนวๆถ่อมตัวนั่นแหละ


"ก็ใช่นะแม่หนู แต่อาหารก็คือส่วนหนึ่งในการดึงดูดมันเท่านั้น แค่ส่วนน้อยนะ... ที่เหลือคือ การสื่อใจถึงมัน การดูแลเอาใจใส่ตัวมัน และก็ความเชื่อใจต่อมัน"
"สิ่งพวกนี้สำคัญยิ่งกว่าอาหารที่ข้าบอกไปซะอีกนะ แต่แม่หนูนะ เหมือนจะมีครบเลย ม้าเทพอูซุนถึงยอมเชื่อฟังเจ้าน่ะ " ผู้เฒ่าเอ่ย


"..." หลิงนูเองก็อธิบายไม่ถูก แต่ถ้าหากคนอื่นบอกว่าตัวเองเหมาะสม หลิงนูก็รับไว้
"เช่นนั้นข้าจะเชื่อที่ท่านผู้เฒ่ากล่าว.." หลิงนูพยักหน้า


"ข้ารู้ว่าแม่หนูยังไม่อยากเชื่อนักหรอก แต่ข้าเห็นแล้วล่ะว่าแม่หนูเหมาะสมจริงๆ" ผู้เฒ่ายกชาขึ้นจิบๆแก้กระหาย


การสนทนาหยุดลงชั่วอึดใจหนึ่ง ก่อนที่ผู้เฒ่าจะเอ่ยบางอย่างขึ้น
"แม่หนู อยากฟังเรื่องราวของอาชาในต้าฮั่นนี้หรือไม่?" ผู้เฒ่าถามหลิงนู


"เอ๊ะ.. เรื่องราวของอาชาหรือ?" หลิงนูหันขวับกลับมาหาผู้เฒ่าอูคุน
"อืม... ได้เลยท่านผู้เฒ่า ข้าอยากรู้เช่นกัน" หลิงนูพยักหน้า


"ฮืมม เช่นนั้น.. เจ้าฟังข้าเล่าให้ดีๆละกันนะ.." ผู้เฒ่าเอ่ย
หลิงนูเองก็ตั้งอกตั้งใจฟังเรื่องราวของม้าอาชาที่จะกำลังเริ่มเล่าขึ้น..


---

---
--

--
--

--
ในที่สุดผู้เฒ่าก็เล่าเรื่องม้าจบ จบลงด้วยม้าเทพอูซุนโดยยกยอสรรพคุณม้าเทพอูซุนเยี่ยงสุดยอดม้าแท้ๆเลยเชียว
หลิงนูก็รู้สึกภูมิใจขึ้นมาทันทีทันใด...


เมื่อการเล่าเรื่องม้าจบลง ผู้เฒ่าอูคุนก็นึกขึ้นได้บางอย่าง
"จริงสิแม่หนู ข้านึกขึ้นได้บางอย่าง ข้ามีของที่น่าจะเหมาะสมกับม้าเทพอูซุนของเจ้า ข้าว่าน่าจะยกให้เจ้า" ผู้เฒ่าเอ่ย


"เอ๋.. จริงเหรอท่านผู้เฒ่า..? ท่านจะให้คนอย่างข้าจะดีจริงๆหรือ?..." หลิงนูบอกไป


ผู้เฒ่าอูคุนส่ายหน้า
"ข้าอายุมากแล้ว คงไม่มีวาสนาได้พบเห็นหรือได้ขี่ม้าเทพอูซุนตามที่ใฝ่ฝันอีกแล้ว การได้เห้นม้าเทพอูซุนอีกครั้งในวันนี้.. คืความดีใจของข้าอย่างหาที่สุดไม่ได้จริงๆ.."


"...." หลิงนูคงตอบกลับอะไรได้ไม่มากนัก ก็เป็นอย่างที่ผู้เฒ่าเขาว่าจริงๆ
"ถ้างั้น.. ก็ตามที่ผู้เฒ่าต้องการ.." หลิงนูพยักหน้า


ว่าแล้วผู้เฒ่าก็เดินไปยังตู้ที่อยู่ริมห้อง หลิงนูยังคงนั่งอยู่ที่เดิมแต่ก็มองเห็นอยู่ดีเลยแอบๆมอง ตู้นั้นเสมือนมันถูกเก็บไว้ลับจากสายตาคนอย่างดี ผู้เฒ่าเลื่อนมันออกจนพบกับตู้อีกตู้นึง ผู้เฒ่าเปิดตู้ออกก็พบหีบใบหนึ่งบรรจุไว้อีกที แล้วผู้เฒ่าก็เปิดมันออก นำบางอย่างออกมาจากหีบในตู้ลับใบนั้น...


จากนั้นผู้เฒ่าก็เดินมาพร้อมกับสิ่งของในมือนั้น จนหลิงนูได้พบกับ สิ่งนั้น
--

--
สิ่งนี้สร้างความแปลกใจแก่หลิงนูมากทีเดียว มันก็คือ อานสีดำทมิฬ แถมสีดำสนิทเสียด้วย...


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-20 01:15

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -14 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -14 + 15

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x35
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x30
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x74
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x69
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x79
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x190
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

98

กระทู้

694

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18101
เงินตำลึง
9706
ชื่อเสียง
81579
ความหิว
824
คุณธรรม
395
ความชั่ว
17
ความโหด
37
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-21 01:21:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2018-11-21 01:36

หลังจากผู้เฒ่าอูคุนนำอานม้าสีดำสนิทออกมาจากที่ซ่อนในบ้านแล้วนำมาให้หลิงนูดู จนหลิงนูมีความประหลาดใจทันทีเมื่อพบเห็น..
มันคือ อานม้าสีดำสนิท...
เป็นอานม้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...


"ท่านผู้เฒ่า นี่คือ...?" หลิงนูสงสัย


"อืม มันคืออานภูติทมิฬ"
"อานสีดำสนิทอันนี้ ว่ากันว่าเหมาะสมกับอาชาเทพอูซูนที่สุดแล้ว "
"มันถูกตีขึ้นด้วยหินดำที่หาได้ยากที่สุดในโลกขึ้นผสมกับแร่หายากนับร้อย " ผู้เฒ่าอูคุนอธิบายเกี่ยวกับอานดำทมิฬอันนี้


"โห..." หลิงนูอุทาน
" ว่าแต่ ท่านผู้เฒ่าได้มายังไงหรือ...? ของวิเศษขนาดนี้..." หลิงนูถามดู


".... เรื่องมันยาวน่ะแม่หนู" ผู้เฒ่าอูคุนวางอานม้าสีดำไว้ข้างกายแล้วนั่งลง
"อยากจะฟังรึเปล่าล่ะ?" ผู้เฒ่าถาม เตรียมเล่าเรื่องอีกครั้ง


หลิงนูตอบรับโดยการ พยักหน้าตอบว่าต้องการฟัง
---ผู้เฒ่าจึงเริ่มเล่าเรื่อง...


"เมื่อ 40 ปีที่แล้ว สมัยฮ่องเต้องค์ก่อน ข้าเคยเดินทางออกไปเมืองอู่เว่ยเพื่อไปรับตรวจสอบม้าอาชาจากที่นั่น ช่วงนั้นข้าต้องระวังมากๆเพราะ เหล่าซยงหนูออกปล้นชุกชุมอย่างมากไม่เว้นแต่ละวัน
ระหว่างเดินทางข้าพบกับพายุทราย พอดีว่าแถวนั้นมีถ้ำให้หลบพายุทรายพอดีข้าจึงเข้าไปหลบ จากนั้นเองข้าก็พบกับเรื่องราวประหลาด.."


"มันคือ..อะไรหรือท่านผู้เฒ่า?.." หลิงนูถาม


"ตอนก่อนเข้าถ้ำมามันเป็นทะเลทราย แต่พอข้าออกไปเท่านั้นล่ะมันไม่ใช่ทะเลทรายน่ะสิ มันกลายเป็นป่าไม้ เป็นที่ๆข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อน..."


หลิงนูได้ฟังก็แปลกใจมาก มันเป็นไปได้ด้วยหรือ?


" ข้าเดินออกมาจากปากถ้ำด้วยความงุนงงอย่างมาก ข้าก็พบกับหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เป็นหมู่บ้านที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนรวมถึงโครงสร้างของบ้าน ที่พัก ไม่เหมือนกับดินแดนฮั่น กับผู้คนแต่งตัวไม่เหมือนชาวฮั่นเลย หลายๆคนถือไม้เท้าไว้ตลอดเวลา
ตอนนั้นข้าสื่อสารกับพวกเขาเหล่านั้นไม่ได้เลย จนกระทั่งพบกับชายชราคนหนึ่งสวมผ้าคลุมถือไม้เท้ากลับสื่อสารด้วยภาษาฮั่นกับข้าได้"


"จากนั้นข้าก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นเวลาราวๆ 1 อาทิตย์ ชายชราถือไม้เท้าคนนั้นก็มาบอกข้าว่า --ให้เดินทางกลับเข้าไปในถ้ำนั้นอีกครั้ง จะกลับไปยังดินแดนของเจ้าอีกครั้งได้-- ก่อนข้าไปเขาก็มอบ หินสีดำ กับหินสีสวยงาม(หินห้าสี) ให้จำนวนหนึ่ง จากนั้นข้าก็เดินกลับเข้าถ้ำนั้นไป ข้าหลงอยู่ในนั้นระยะหนึ่งแล้วก็พบทางออก ข้ากลับมาที่ทะเลทรายได้อีกครั้ง จนแน่ใจว่าเป็นดินแดนฮั่นแน่ๆ..."


"แต่ว่าทะเลทรายที่ข้าไปโผ่ลนั้นเป็นที่ใดก็ไม่ทราบได้ ไม่ใช่เส้นทางที่ข้ารู้จักเลย พวกซยงหนูก็รู้สึกจะยังไม่พบแถวๆนั้น ข้าหลงอยู่กลางทะเลทราย2-3วัน ... น้ำก็หมดอาหารก็เหลือน้อย ตอนนั้นข้าคิดว่าตายแน่ๆ.."
"ตอนนั้นเองก็เป็นเวลาที่ข้าได้พบกับ ม้าเทพอูซุน.. ม้าดำที่ลือกันว่าเป็นสุดยอดม้าของดินแดนฮั่น ....ข้าพบมันเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้นๆ ตอนแรก.. ข้าก็แปลกใจว่าทำไมม้าดำตัวใหญ่ถึงมาอยู่แถวนี้ ข้ามีความดีใจบวกกับคิดว่าจะขี่มันกลับไปยังเมืองได้ ข้าจึงวิ่งเข้าไปจับมันหวังครอบครองด้วย..."


"ก็ถึงอย่างว่า มันแรงมหาศาลมากๆดื้อรั้งไม่ยอมฟังข้า แต่ข้าเองก้ใช้แรงทั้งหมดเกาะคอมันไว้ได้ แล้วมันก็วิ่งเตลิดตรงไปอย่างรวดเร็ว มันเร็วมากๆ มันก็ยังไม่ฟังข้าเสียด้วย
ตอนนั้นเองพวกซยงหนูกลุ่มนึงก็ผ่านมาเห็นข้าพอดี พวกนั้นระดมยิงธนูใส่ข้าราวกับห่าฝน ตอนนั้นข้าคิดว่า.. ข้าต้องตายแน่ๆ ด้วยคมธนูพวกซยงหนู
แต่ไม่เลย ม้าดำตัวนี้พาข้ารอดจากคมธนูพวกซยงหนูได้ เนื่องด้วยความเร็วของมันทำให้พวกนั้นยิงไม่โดนและก็ไล่ตามข้าไม่ทันด้วย พวกซยงหนูจึงเลิกตามข้า.."


"ข้าเกาะม้าดำอูซูนเรื่องมาจนเข้าใกล้เมืองด่านอี้เหมินกวน เมื่อข้ารู้ว่าถึงดินแดนฮั่นแล้วข้าก็หมดแรงพอดีปล่อยแขนตกลงจากหลังม้าเทพอูซูนตัวนั้น ข้าตกลงพื้นมองม้าดำอูซุน วิ่งหนีหายไปในเขตทะเลทรายจนลับตาไป ตอนนั้น ข้ารู้สึกเสียดายมากๆที่ม้าเทพอูซุนหลุดมือไป..
ข้าตัดใจจากม้าเทพอูซุนแล้วใช้แรงที่เหลือวิ่งกลับเข้าด่านอี้เหมินกวน พักรักษาตัวอยู่ 2 อาทิตย์ แล้วเดินทางไปอู่เว่ยแล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้คนที่นั่นฟัง.."


"ผู้คนบอกว่าข้านั้นโชคดีมากๆที่พบม้าเทพอูซุน แต่ก็ต่างน่าเสียดายที่หลุดมือข้าไปแล้ว ตอนนั้นข้ามีความหวังที่จะพบม้าเทพอูซูนอีกครั้ง ข้าจึงได้นำแร่หินดำ กับหินสีสวยงามไปให้ช่างในเมืองอู่เว่ย หลอมอานม้าขึ้นมา"


"แบบนี้เองสินะ..." หลิงนูพยักหน้า


"เมื่อหลอมเสร็จ ข้าได้อานม้าสีดำสนิท มันดูสวยมากๆ เคยได้ยินมาว่าอานดำทมิฬนี้ เหมาะกับม้าเทพอูซูนที่สุด
แต่ตอนนั้นข้าคิดว่าจะไม่ได้พบม้าเทพอูซูนง่ายๆเพราะซยงหนูป้วนเปี้ยนอยู่มากมาย เกรงจะเอาชีวิตไปทิ้งเปล่าๆ จึงกลับมาที่บ้านเมืองซินเอี๋ยเพื่อพักฟื้นตัวเอง"
"ข้ารอเวลา...รอเวลาต่อมาอีก 30 ปีจนกระทั่งฮ่องเต้รัชกาลปัจจุบันได้ขับไล่ซยงหนูออกไปจนหมดชายแดนฮั่นแล้ว ข้าเองในตอนแรกก็จะมีแผนไปตามหาม้าเทพอูซุนอีกครั้ง ...แต่ก็นะ ข้าแก่แล้ว... ไม่มีเรี่ยวเหมือนเมื่อก่อน ข้าเลยตัดใจที่จะถืออานนี้ไปตามหาม้าเทพอูซุน และก็เก็บเอาไว้ในตู้บ้านข้านับแต่นั้น...ใช้ชีวิตสงบๆเรื่อยมา"


"จนวันนี้ต่อมาอีก10ปี ข้าได้พบม้าเทพอูซุนอีกครั้งกับแม่หนู... ข้าได้มาคิดว่า ข้าไม่คู่ควรกับม้าเทพอูซุนแต่แรกแล้ว... ควรจะคู่ควรต่อคนที่สยบมันได้จะดีที่สุด..." ผู้เฒ่าเล่าจบลง


"ความเป็นมายาวมากท่านผู้เฒ่า..." หลิงนูพยักหน้า
"ว่าแต่ ดินแดนที่ท่านหลงไปตอนที่เล่ามาอ่ะ.... มันคือที่ไหนเหรอท่านผู้เฒ่า?..." หลิงนูสงสัยเลยถามดู


"..........."
"ขอโทษด้วย ข้าจำไม่ได้แล้ว..." ผู้เฒ่าอูคุนเอ่ย มันเกือบ40ปีมาแล้ว เขาจำไม่ได้แล้วนี่สิ..

--------------
เลี้ยงชาหลงจิ่ง 10 ถ้วย


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x35
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x30
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x74
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x69
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x79
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x190
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

98

กระทู้

694

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18101
เงินตำลึง
9706
ชื่อเสียง
81579
ความหิว
824
คุณธรรม
395
ความชั่ว
17
ความโหด
37
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-21 01:56:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หลังจากเล่าเรื่องราวยาวแสนยาวจบลง หลิงนูกับผู้เฒ่าอูคุนก็ยกชาขึ้นจิบเพื่อแก้กระหายจนหมดแก้ว แล้ววางแก้วลง
"เรื่องราวของข้าเป็นยังไงบ้างล่ะแม่หนู" ผู้เฒ่าถาม


"อืม... ท่านผู้เฒ่าเจออะไรมาเยอะจริงๆนะ..." หลิงนูเอ่ย เป็นเรื่องราวที่โชกโชนมากๆ..


" ข้าคงให้คำตอบอะไรเจ้าได้ไม่มากนักถึงดินแดนที่ข้าหลงไปตอนนั้น ข้าจำได้เพียงผิวเปิน ไม่อาจจำรายระเอียดได้แน่ชัด " ผู้เฒ่าเอ่ย


"ไม่เป้นไรท่านผู้เฒ่า... ข้าได้ฟังเรื่องเล่า ข้าก็ตื่นเต้นมากพอแล้ว..." หลิงนูส่ายหน้าน้อยๆ


"อืม...เจ้าเป็นคนง่ายๆดีนะแม่หนู" ผู้เฒ่าลูบเครา
"เอาล่ะ เกรงว่าจะเสียเวลาเปล่าๆ.. ข้าจะนำอานนี้ไปติดให้กับม้าของแม่หนู ตกลงมั้ย..?" ผู้เฒ่ากล่าวแล้วก็ลุกขึ้น เรี่ยวแรงก็คล้ายๆคนแก่นั่นแหละ..


"รบกวนท่านผู้เฒ่าแล้ว... ข้าขอบคุณท่านจริงๆที่จะมอบอานล้ำค่านี้ให้แก่ข้า.." หลิงนูกล่าวอย่างนอบน้อม


"อืมๆ.. ข้าเก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อันใด.. มอบให้ผู้ที่คู่ควรจะดีกว่า.." ผู้เฒ่ากล่าวแล้วเดินออกไปนอกบ้าน เพื่อไปหาม้าเทพอูซูนของหลิงนู
หลิงนูเห็นดังนั้นก็ตามออกไปด้วย


หลิงนูเดินออกมาหาม้าดำอูซุนแล้วทักทายมัน ลูบแผงคอแล้วโอบกอดหัวม้าเพื่อเพิ่มความสนิทต่อมันเอง แล้วบอกว่าให้มันอยู่นิ่งๆไว้อย่าแสดงอารมณืร้ายๆ ผู้เฒ่าเองเห็นหลิงนูกล่อมม้าอูซูนได้ก็แน่ใจแจ่มแจ้งขนาด จึงเริ่มลงมือติดตั้งอานม้าดำให้แก่หลิงนูทันที


เวลาผ่านไป1เค่อ อานม้าดำทมิฬก็ถูกติดตั้งบนหลังม้าเทพอูซูนเรียบร้อย
--

--
"เหมาะมากๆเลย.. เข้ากับสีตัวของมันสุดๆจนเกือบนึกว่าเป็น... ม้ารัตติกาล" หลิงนูเอ่ย


"หุๆ ข้านึกไว้แล้วล่ะ เอาล่ะแม่หนู ลองขึ้นขี่สิ" ผู้เฒ่าเอ่ย


หลิงนูได้ฟังดังนั้นก็กระโดดด้วยตัวเบาขึ้นไปบนหลังม้าไปนั่งบนอานทมิฬ ดังบังเหียนไว้ก็พบว่าสามารถควบคุมมันได้ดีขึ้นอย่างมากดังตามใจนึก
"หวาว ยอดเลย.." หลิงนูอดชื่นชมความสะดวกของบังเหี้ยนสีดำ กับความนุ่มของอานทมิฬนี่ไม่ตกเลย


"โฮ่ แม่หนูเป็นผู้มียุทธสินะ ตะกี้ข้าเหมือนเห็นตัวเบาอยู่..." ผู้เฒ่าถาม


"เปล่าหรอกท่านผู้เฒ่า ...ข้าเป็นเพียงจิตรกรคนหนึ่งเท่านั้นเอง..." หลิงนูบอกไป


"ห๊ะ?" ผู้เฒ่างุนงงเล็กน้อยกับคำพูดนั้น มันยังไงกันแน่นะ..


หลังจากหลิงนูเชยชมความสุดยอดและสะดวกสบายของอานนี้แล้ว ผู้เฒ่ามอบอานม้าล้ำค่านี้ทั้งทีหลิงนูก็ไม่รู้จะตอบแทนเช่นไร ผู้เฒ่าจึงกล่าวว่าไม่เป้นไร ข้าได้มอบแก่คนที่คู่ควรแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น หลิงนูก็มอบของตอบแทนจำนวนหนึ่งให้ผู้เฒ่าเป็นน้ำใจไปก่อน นูเกรงว่าเป็นฝ่ายได้คนเดียวคงไม่เหมาะนัก


จากนั้นก็ถึงเวลาที่หลิงนูจะต้องไปเสียทีหลังจากหมดธุระแล้ว ผู้เฒ่าเดินมาเปิดประตูบ้านให้หลิงนูขี่ม้าออกมาที่ถนนเมืองซินเอี๋ย


"ขอบคุณท่านผู้เฒ่ามาก เรื่องราวของท่านข้าจักจดจำไว้" หลิงนูกล่าวเสมือนคำสุดท้ายก่อนอำลา


"ไม่เป็นไรแม่หนู ...เจ้ายังสามารถเดินทางพิสูจน์ตัวเองได้อีกนาน ผิดกับข้าที่เหลือเวลาชีวิตไม่มากนักแล้ว เจ้าจงเดินทางฝึกตนเองให้คุ้มกับเวลาที่เหลือของเจ้าล่ะ แม่หนูเอ๋ย" ผู้เฒ่าเอ่ยคำสุดท้ายออกมาก่อนแยกทางกันเวลานั้นเอง
--

--


หลังจากร่ำลากันแล้ว หลิงนูก็ขี่ม้าเทพอูซูนออกไปว่อนเมืองซินเอี๋ยอย่างรวดเร็วประหนึ่งรถแข่ง(...) นูเกรงว่าจะชนชาวบ้านในเมือง จึงมุ่งหน้าออกไปนอกเมืองแทน


--
"เอาล่ะ ไปไหนกันดี.." หลิงนูพูดขึ้นหลังจากออกมานอกเมืองแล้ว
"น่าจะไปขี่ม้าชมวิวชมไม้เมืองรอบๆก่อนดีกว่าเนอะ.." ว่าแล้วหลิงนูก็บังคับม้าให้วิ่งของไปถนนทางซ้ายของเมือง แล้วมุ่งลงใต้..


"จะว่าไป... ข้ายังไม่ได้ตั้งชื่อให้เจ้าเลย... ชื่ออะไรดีนะ.."


"เจ้าชื่อ หลงเหย ล่ะกัน.. เป็นชื่อที่เยี่ยมไปเลย!.."


เรื่องราวม้าเทพอูซูน จบ..
--------------
มอบ ไข่มุก 5
ต่างหูทอง 2
จอกล้ำค่า 1
ซี่โครงแกะย่าง 5
พลอยทับทิม 5
แก่ผู้เฒ่าอูคุนกับหลานสาวของเขา

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-21 11:25

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 15

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x35
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x30
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x74
x20
x75
x4
x450
x4
x1