ดู: 125|ตอบกลับ: 6

{ นอกเมืองซินเอี๋ย } ถ้ำลี่เซ่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-5 19:53:42 |โหมดอ่าน






ถ้ำลี่เซ่อ

{ นอกเมืองซินเอี๋ย }











【ถ้ำลี่เซ่อ】

พฤกษาเขียวขจี เสมือนธุลีหวนคืนเยาว์ 
ถ้ำลี่เซ่อตั้งอยู่นอกเมืองซินเอี๋ยทางทิศตะวันออก 
ห่างออกจากตัวเมืองไป 30ลี้ ลี่เซ่อ แปลว่าสีเขียว 
เพราะว่าถ้ำนี้ตั้งแต่ปากถ้ำมีพืชเตี้ยระดับพื้นดินขึ้นอยู่มากมาย
ในถ้ำ ทอดยาวไปจนถึงห้องโถงลึกที่อยู่ด้านใน กว้างพอพักแรม
 ภายในมีอากาศเย็นสบายเพราะมีพืชชนิดนี้ที่ทำให้บริเวณถ้ำชุ่มชื้น
และไม่แห้งแล้ง เหมาะที่จะมาพักผ่อนหลบซ่อนก็ยังได้


# โปรดอย่าทำลายธรรมชาติอันสวยงาม #






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

130

กระทู้

1127

โพสต์

38หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
163806
เงินตำลึง
214342
ชื่อเสียง
142988
ความหิว
948

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
13081
ความชั่ว
2995
ความโหด
5434
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-6 04:42:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ส่งคอมเรดมาฝึกวิชา
หลี่หลิงนูกับผู้ติดตามของเธอทั้งสองคน หลิ่งเหมยหยวน เหอซูมี่ได้ตามหลิงนูออกมาจากหอหนิวหลางจื่อหนี่หลังจากนูตกลงใจว่าจะให้ทั้งสองคนเรียนรู้วิชาที่จะเอาตัวรอดในยุทธภพนี้ให้ได้ จะได้ไม่ต้องกลายเป็นตัวถ่วงหลิงนูอีกต่อไป...


หลิงนูพาเดินเข้ามาในป่านอกเมืองซฺนเอี๋ยที่มีอากาศเย็นสบาย เดินผ่าป่าไม้และพงหญ้ามาเรื่อยๆเป็นระยะทางระดับหนึ่งตามทางจนกระทั่ง พบถ้ำแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางป่านอกเมืองซินเอี๋ยนั้น ถือเป็นเรื่องที่โชคดีมากที่เจอถ้ำ


"อืม...ที่นี่น่าจะเหมาะมากทีเดียว" หลิงนูเอ่ยหลังจากพาทั้งสองคนเข้ามาในถ้ำแล้ว เป็นถ้ำที่ค่อนข้างเขียวขจีนิดหน่อยเพราะมีวัชพืชระดับพื้นดินขึ้นปกคลุมพื้นถ้ำอยู่... น่าจะบอกได้ว่าถ้ำนี้ชุ่มชื้น อากาศภายในถ้ำก็เย็นสบาย เหมาะที่จะฝึกวิชานี้แหละ สุดยอดแล้ว...


"จะได้ฝึกในถ้ำเหมือนคราวก่อนที่ท่านหลี่ฝึกกับโม่เหมยหยวนเลยเจ้าค่ะ..." เหอซูมี่เอ่ย คำพูดนางพานึกย้อนกลับไปในอดีตถึงคราที่เราฝึกตัวเบาขั้นกลางในตอนนั้น


"อืม...นั่นแหละ พวกเจ้าทั้งสองก้ต้องฝึกอยู่ในถ้ำเหมือนกัน..." หลิงนูเริ่มอธิบาย
"เจ้าทั้งสองคนได้รับตำราจากข้าไปแล้ว ในตำราบอกวิธีการฝึกยังไงก็ตาม.. ให้พวกเจ้าทำตามทุกขั้นตอนอย่าได้ขาดตกบกพร่อง ไม่เช่นนั้นจะเป็นอันตรายต่อเจ้าได้...."
"เข้าใจนะ..." หลิงนูเอ่ยถาม


"เข้าใจท่านหลี่"
"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" ทั้งสองคนตอบหลิงนู


"ดีแล้วๆ.. ข้าว่าจะให้พวกเจ้าฝึกกันเอง... ข้าจะไม่มาคุมพวกเจ้าฝึกนะ..." หลิงนูบอก
"ไม่ต้องแปลกใจนะ หากข้าอยู่ด้วยก็เท่ากับรบกวนเจ้าฝึก... มันจะทำให้เสียสมาธิได้..." หลิงนูอธิบายเพิ่ม อยากให้ทั้ง2คนช่วยกันฝึกด้วยกัน


"ตะ..แต่ว่า.." หลิ่งเหมยหยวนเริ่มจะอ้อนเธอ แต่นูสกัดไว้ได้ก่อน


"ไม่ต้องแต่..! ข้าจะมอบอาหารส่วนนึงไว้ให้พวกเจ้า แน่นอนว่าตอนฝึกเจ้าทั้งสองจะต้องเจออุปสรรคแน่นอน..." หลิงนูย้ำ


"ขะ..เข้าใจแล้วท่านหลี่.." หลิ่งเหมยหยวนตอบเธอ


หลิงนูพยักหน้า
"อืมๆ.. เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว " เธอยิ้มให้ทั้งสองคน


หลังจากแนะนำอะไรเรียบร้อย ให้ตำรา มอบอาหารกับน้ำให้อีกฝ่าย หลิงนูลุกขึ้นเตรียมที่จะจากถ้ำนี้ไป ปล่อยทั้งสองคนไว้ฝึกในถ้ำเพียงสองคน
"ถ้าหากเจ้าทั้งสองสำเร็จวิชาทั้งสองตำราแล้ว... ให้มาหาข้าเองที่หอหนิวหลางนะ..." หลิงนูบอกทิ้งท้าย


"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะทำให้ดีที่สุด" เหอซูมี่กล่าว


"ถ้างั้น ...โชคดีนะ ขอให้ทำสำเร็จ..." หลิงนูบอกทิ้งท้าย แล้วเดินออกจากถ้ำสีเขียวแห่งนั้นไป ปล่อยสองคนนั้นฝึกด้วยกันเพียงสองคน จะดีที่สุดแล้ว...
เธอเดินตรงกลับไปยังหอหนิวหลางจื่อหนี โดยไม่ห่วงอะไรนัก แต่ก็ห่วงพวกนางทั้งสองนิดหน่อย แต่ก็คิดว่าน่าจะเอาตัวรอดได้นั่นล่ะนะ..


======
มอบตำรากำหนดลมหายใจคนละ 1 เล่ม / มอบตำราตัวเบาขั้นต้นให้คนละ 1 เล่ม
มอบชาหลงจิ่ง 10
มอบซาลาเปา 20

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +100 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-14 12:50
คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-6 12:19
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เหอ ซูมี่ เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2018-11-6 12:19
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลิ่ง เหมยหยวน เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2018-11-6 12:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +111 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 111 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ค้อนมโยลเนียร์น้อย
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
มีดจิ่วเทียน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x7
x1
x7
x9
x1
x1
x100
x2
x2
x1
x1
x200
x100
x1
x215
x5
x5
x1
x204
x6
x161
x160
x160
x260
x10
x33
x3
x20
x500
x17
x30
x106
x220
x460
x5
x355
x120
x224
x40
x1
x3280
x7
x286
x427
x48
x315
x716
x18
x1
x120
x162
x18
x7
x96
x50
x12
x90
x354
x790
x1
x52
x1
x300
x60
x370
x1625
x200
x740
x5
x85
x3
x4
x1755
x1215
x145
x1186
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x146
x143
x30
x91
x3
x40
x444
x1995
x2
x255
x25
x455
x280
x2
x1600
x7
x98
x4
x129
x5750
x78
x45
x74
x5
x3
x25
x12
x49
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x622
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x6
x112
x6
x2980
x16
x612
x13
x264
x56
x517
x1460
x39
x150
x221
x276
x246
x428
x339
x96
x207
x229
x1
x190
x8
x2
x183
x7
x9
x3970
x30
x1158
x109
x1
x590
x147
x4
x141
x291
x330
x267
x131
x177
x10
x2672
x3739
x138
x18
x1009
x650
x834
x802
x255
x179
x356
x9
x1693
x1004
x220
x73
x382
x141
x1
x168
x23
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x686
x1084
x94
x595
x220
x539
x96
x142
x23
x28
x589
x14
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1545
x5017
x20
x323
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x424
x5
x124
x311
x18
x44
x168
x7
x17
x151
x236
x1
x1
x1507
x1

967

กระทู้

3602

โพสต์

68หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
794036
เงินตำลึง
98300
ชื่อเสียง
195435
ความหิว
1520

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17387
ความชั่ว
8273
ความโหด
30856
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-2-10 17:17:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x100
x1
x1
x5
x2
x1
x2
x1
x35
x1
x699
x1
x1
x2
x80
x8
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x260
x50
x6
x15
x14
x2
x4
x11
x5
x880
x3
x4334
x53
x96
x20
x10
x370
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x20
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x13
x2
x1
x36
x2
x30
x99
x6
x685
x201
x620
x699
x67
x9999
x16
x650
x1052
x116
x2060
x40
x75
x621
x515
x854
x100
x3
x1402
x332
x4024
x370
x52
x824
x1815
x1749
x205
x4137
x59
x485
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x1060
x78
x35
x1558
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1231
x4200
x3837
x7
x1837
x1200
x163
x464
x9999
x899
x162
x1
x310
x612
x2270
x392
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5355
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x69
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1636
x9999
x9
x2
x224
x3293
x5350
x910
x925
x6
x224
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1772
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x487
x201
x771
x1663
x1821
x2405
x9999
x2102
x3002
x1339
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1779
x1321
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1856
x61
x1759
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x370
x1294
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2455
x639
x10
x20
x6
x100
x9999
x110
x4423
x111
x713
x176
x2

967

กระทู้

3602

โพสต์

68หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
794036
เงินตำลึง
98300
ชื่อเสียง
195435
ความหิว
1520

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17387
ความชั่ว
8273
ความโหด
30856
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-2-10 20:22:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แม่หม้ายลูกสองกลับสู่แดนฮั่น
957
แบบนี้คือสัญญาแล้วนะ


ทุกครั้งมีผู้ใดต้องการอำนาจ
จะมีความสูญเสียและผู้ภักดีมากมายจำต้องเสียสละ…
สงครามไม่เคยให้สันติสุขที่ยั่งยืนและแท้จริง
-หลิงหลาน-

         “เหนียงชิน… หนาวจังเลยที่นี่มีน้ำแข็งหรอฮะ” เด็กน้อยขดตัวในรถม้าซุกเข้าอกมารดา เบียดกันกับน้องสาวคนละข้าง

         ชุนเหลียนแบ่งผ้าห่มกับพี่ชาย ตัวสั่นกึกๆ เพระาไม่คุ้นชิน “แง… ไม่เห็นเหมือนที่บ้านเลย”

       “ทนหน่อยนะจ้ะเด็กๆ อ่า… เดี๋ยวเหนียงชินจุดเตาพกให้นะ” หลิงหลานเหงื่อตกลืมข้อนี้ไปเสียสนิท เด็กๆเกิดในเขตอบอุ่น ที่หนาวสุดยังไม่เคยเจอความร้ายกาจของหิมะ

         ยิ่งเข้าใกล้เขตจิงโจวมากขึ้นเท่าใดอากาศคล้ายจะหนาวเย็นลงเรื่อยๆ หลิงหลานนึกตื่นเต้นว่าใกล้แล้วสินะที่จะได้เห็นหิมะเป็นครั้งแรกในชีวิตนี้ น่าเสียดายตนติด้กาะจนมีหน่ออ่อนแตกออกมาสอง ยังไม่เคยได้สัมผัสกับปุยละอองสีขาวบริสุทธิ์ตามทีกวีหลิงจือเคยบรรยายเอาไว้สักหนเลย

         คิดไปคิดมานึกถึงบุรุณผู้ขับรถม้าด้านนอก พวกนางอยู่ข้างในมีลมเข้าเล้กน้อยยังหนาว แล้วเขาล่ะ? “ท่านเซวียนหยวนถ้าอย่างไรใช้ผ้าคลุมนี้ก่อนนะเจ้าคะ” หลิงหลานปลดผ้าคลุมด้านหลังตนเองให้ ทว่าเขาไม่ยอมรับมอหน้าโบกเชิงว่าเจ้าใส่ไปเถอะ

         “ข้าโคจรลมปราณได้เท่านี้ยังไม่นับเป็นกระไร… แต่คาดไม่ถึงเลยว่าต้าฮั่นในฤดูหนาวจะสาหัสเพียงนี้ พอกันกับหิมะบนยอดเขาอวี้ซาน”

        “หืม.. ที่ใต้หวันมีหิมะด้วยหรือเจ้าคะ?” นางยังไม่เคยเห็นเพราะตลอดมาก็อยู่กับจ้าวเกาะจูเชว่ที่ตำหนักไถหนันแทบจะตลอด ใกล้ภูเขาไฟ.. คงจะมีหิมะโปรยให้มั้ง? คิดมาถึงตรงนี้มือเรียวล้วงเข้าแขนเสื้อโยนน้ำตาลก้อนเข้าปาก การเคลื่อนไหวเล็กๆน้อยๆ อยู่ในสายตาของบุรุษผมทองทั้งหมด ‘จริงสินะ… แทบทุกเรื่องรอบกายก็ยังทำให้นางนึกถึงสิ่งที่เจ็บปวดได้อยู่ดี พยายามเข้าล่ะหลิงหลาน’

        “ที่เขตเหนือไม่ไกลจากตำหนักไถเป่ยมีขุนเขาใหญ่ชื่ออวี้ซาน ชาวบ้านเรียกลำลองว่าเขาช้างทั้งสูงและยอดด้านบนหนาวเย็น บางปีมีหิมะโปรยปรายลงมาท่านพ่อเคยพาข้าขึ้นไปฝึกวิชา… วิวบนนั้นงดงามอย่าบอกใคร”

        หลิงหลานพยักหน้าครุ่นคิดภาพตาม ก่อนยิ้มแย้มกล่าวกับเขาว่า “ถ้าท่านชอบทิวทัศน์ขุนเขา เอาไว้ข้าจะพาขึ้นไปบนเขาฟานจิ้ง ทั้งทรงหินประหลาดและสระน้ำใสราวกับกระจกของเจ้าแม่หวังมู่.. ร่ำสุราชมทิวทัศน์เพลิดเพลินไม่หยอก”

       “เจ้าพูดมาเองแล้วนะ ถือว่าเป็นคำสัญญาได้ไหม?” แม้ทราบว่าในสายตาอีกฝ่ายคือเรื่องปกติ เขาก็ยังรู้สึกเบิกบานใจอยู่ดี

       “ได้เจ้าค่ะ.. แต่รอจนทุกอย่างเรียบร้อยลงตัวก่อน ข้าจึงวางใจออกเดินทางหาวัตถุดิบและเรียนรู้ตำรับอาหารทั่วดินแดนต่อได้ น่าจะพอมีเวลาก่อนส่งท่านกลับไต้หวัน”

       “...นั่นสินะ” บทสนทนาสิ้นสุดลงเท่านี้เพราะเซซียนหยวนอี้เฟยถูกกระตุ้นเตือนว่า เขาคือ ‘ใคร’ และสานที่ของเขาคือ ‘ที่ใด’ จากมาไกลแค่ไหนเมื่อมีโอกาสยังต้องหวนกลับไปปกครองดินแดนอยู่ดี ‘ไม่เป็นไร… อย่างน้อยก็จนกว่าจะแน่ใจว่านางกับลูกๆ มั่นคงปลอดภัยดีแล้ว จนกว่าจะหาเรือกลับไปไต้หวันได้คงใช้เวลาพอสมควร’

         เมื่อฟ้ามืดรถม้าเดินทางเข้ามาถึงถ้ำแห่งหนึ่งนอกเมืองซินเอี๋ย เซวียนหยานอี้เฟยถือคบเพลิงเข้าไปสำรวจอยู่ราวครึ่งเค่อ ค่อยกลับมาบอกพวกนางแม่ลูกว่าด้านในปลอดภัย และแห้งพอสมควรใช้เป็นที่ค้างแรมได้ มีร่องรอยคนเดินทางสัญจร และข้าวของเครื่องใช้บางอย่างที่เก็บไปไม่หมดคาดว่าถ้ำแห่งนี้ปลอดภัย

         “พวกเราพักกันสักครึ่งคืนให้เด็กๆ ได้ยืดเส้นยืดสาย.. พอยามอิ๋นค่อยออกเดินทางกันต่อเถอะ”

         “ทำไมต้องออกเดินทางยามอิ๋นล่ะเจ้าคะ?” หลิงหลานสงสัยตอนนั้นแดดยังไม่แจ้งเอาแสงที่ไนหคลำทาง?

         ชายหนุ่มชี้ไปยังรอยเท้าบริเวณหน้าถ้ำ “บางที… อาจมีคนย้อนกลับมาได้ทุกเมื่อ พวกเรามีเด็กๆ หลีกเลี่ยงการพบกลุ่มไม่ทราบที่มาจุดประสงค์เอาไว้ก่อนอาจปลอดภัยกว่า”

         เขาพูดจามีเหตุผล หลิงหลานจึงหาที่แห้งและไม่มีแมลงก่อไฟปูแผ่นหนังให้เด็กๆนอนพัก ส่วนตนเองเริ่มเล่าเรื่องกล่อมเนื้อหาจากบันทึกของหลิงเฮ่ากล่าวถึงสงครามฮั่นและชงหนู มีทั้งที่ยืดเยื้อถึงร้อยปีและที่บาดเจ็บหนักกันทั้งสองฝ่าย การเอาชนะอย่างเด็ดขาดของขุนชนะชัยฮั่วชวี่ปิ้งที่ฉีเหลียงซานในหนนั้น สังเวยชีวิตวีรชนแลกกับความสงบสุขของบ้านเมือง นางปรากฎตัวตอนทุกสิ่งจบลงแล้วอาจไม่เข้าใจความรู้สึกหวงแหนสันติสุขนัก แต่ก็มั่นใจว่าตนไม่อยากเห็นความสูญเสียจากสงครามที่นักกวีหลิงจื่อผู้นั้นบรรยายไว้ในบทลำนำเช่นกัน

        “หากมีการเปลี่ยนผ่านอำนาจ ตามประวัติศาสตร์ไม่เคยระบุว่าจะ ‘ราบรื่น’ ทุกครั้งมีความสูญเสียและผู้ภักดีมากมายจำต้องเสียสละ… สงครามไม่เคยให้สันติสุขที่ยั่งยืนและแท้จริง....”

         เสียงแววหวานดังแว่วพอแค่ได้ยินกันไม่กี่คน บุรุษผมทองเอนพิงผนังถ้ำ มองแผ่นหลังที่นอนตะแคงอยู่ด้านข้างแสงเงาไหวระริก ตามการเคลื่อนไหวของเปลวไฟ ประกายผมสีเงินใกล้แค่เอื้อมกลับไม่อาจยื่นมือออกไปสัมผัสได้ดังใจ
         
รีโนเวทโพสบน     
        


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +13 คุณธรรม +3 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-10 21:08

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี