กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 76|ตอบกลับ: 5

{ นอกเมืองซินเอี๋ย } ถ้ำลี่เซ่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-5 19:53:42 |โหมดอ่าน






ถ้ำลี่เซ่อ

{ นอกเมืองซินเอี๋ย }











【ถ้ำลี่เซ่อ】

พฤกษาเขียวขจี เสมือนธุลีหวนคืนเยาว์ 
ถ้ำลี่เซ่อตั้งอยู่นอกเมืองซินเอี๋ยทางทิศตะวันออก 
ห่างออกจากตัวเมืองไป 30ลี้ ลี่เซ่อ แปลว่าสีเขียว 
เพราะว่าถ้ำนี้ตั้งแต่ปากถ้ำมีพืชเตี้ยระดับพื้นดินขึ้นอยู่มากมาย
ในถ้ำ ทอดยาวไปจนถึงห้องโถงลึกที่อยู่ด้านใน กว้างพอพักแรม
 ภายในมีอากาศเย็นสบายเพราะมีพืชชนิดนี้ที่ทำให้บริเวณถ้ำชุ่มชื้น
และไม่แห้งแล้ง เหมาะที่จะมาพักผ่อนหลบซ่อนก็ยังได้


# โปรดอย่าทำลายธรรมชาติอันสวยงาม #






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

110

กระทู้

812

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
68845
เงินตำลึง
52376
ชื่อเสียง
100769
ความหิว
956

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
971
ความชั่ว
5
ความโหด
90
เสือโคร่ง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-11-6 04:42:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ส่งคอมเรดมาฝึกวิชา
หลี่หลิงนูกับผู้ติดตามของเธอทั้งสองคน หลิ่งเหมยหยวน เหอซูมี่ได้ตามหลิงนูออกมาจากหอหนิวหลางจื่อหนี่หลังจากนูตกลงใจว่าจะให้ทั้งสองคนเรียนรู้วิชาที่จะเอาตัวรอดในยุทธภพนี้ให้ได้ จะได้ไม่ต้องกลายเป็นตัวถ่วงหลิงนูอีกต่อไป...


หลิงนูพาเดินเข้ามาในป่านอกเมืองซฺนเอี๋ยที่มีอากาศเย็นสบาย เดินผ่าป่าไม้และพงหญ้ามาเรื่อยๆเป็นระยะทางระดับหนึ่งตามทางจนกระทั่ง พบถ้ำแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางป่านอกเมืองซินเอี๋ยนั้น ถือเป็นเรื่องที่โชคดีมากที่เจอถ้ำ


"อืม...ที่นี่น่าจะเหมาะมากทีเดียว" หลิงนูเอ่ยหลังจากพาทั้งสองคนเข้ามาในถ้ำแล้ว เป็นถ้ำที่ค่อนข้างเขียวขจีนิดหน่อยเพราะมีวัชพืชระดับพื้นดินขึ้นปกคลุมพื้นถ้ำอยู่... น่าจะบอกได้ว่าถ้ำนี้ชุ่มชื้น อากาศภายในถ้ำก็เย็นสบาย เหมาะที่จะฝึกวิชานี้แหละ สุดยอดแล้ว...


"จะได้ฝึกในถ้ำเหมือนคราวก่อนที่ท่านหลี่ฝึกกับโม่เหมยหยวนเลยเจ้าค่ะ..." เหอซูมี่เอ่ย คำพูดนางพานึกย้อนกลับไปในอดีตถึงคราที่เราฝึกตัวเบาขั้นกลางในตอนนั้น


"อืม...นั่นแหละ พวกเจ้าทั้งสองก้ต้องฝึกอยู่ในถ้ำเหมือนกัน..." หลิงนูเริ่มอธิบาย
"เจ้าทั้งสองคนได้รับตำราจากข้าไปแล้ว ในตำราบอกวิธีการฝึกยังไงก็ตาม.. ให้พวกเจ้าทำตามทุกขั้นตอนอย่าได้ขาดตกบกพร่อง ไม่เช่นนั้นจะเป็นอันตรายต่อเจ้าได้...."
"เข้าใจนะ..." หลิงนูเอ่ยถาม


"เข้าใจท่านหลี่"
"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" ทั้งสองคนตอบหลิงนู


"ดีแล้วๆ.. ข้าว่าจะให้พวกเจ้าฝึกกันเอง... ข้าจะไม่มาคุมพวกเจ้าฝึกนะ..." หลิงนูบอก
"ไม่ต้องแปลกใจนะ หากข้าอยู่ด้วยก็เท่ากับรบกวนเจ้าฝึก... มันจะทำให้เสียสมาธิได้..." หลิงนูอธิบายเพิ่ม อยากให้ทั้ง2คนช่วยกันฝึกด้วยกัน


"ตะ..แต่ว่า.." หลิ่งเหมยหยวนเริ่มจะอ้อนเธอ แต่นูสกัดไว้ได้ก่อน


"ไม่ต้องแต่..! ข้าจะมอบอาหารส่วนนึงไว้ให้พวกเจ้า แน่นอนว่าตอนฝึกเจ้าทั้งสองจะต้องเจออุปสรรคแน่นอน..." หลิงนูย้ำ


"ขะ..เข้าใจแล้วท่านหลี่.." หลิ่งเหมยหยวนตอบเธอ


หลิงนูพยักหน้า
"อืมๆ.. เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว " เธอยิ้มให้ทั้งสองคน


หลังจากแนะนำอะไรเรียบร้อย ให้ตำรา มอบอาหารกับน้ำให้อีกฝ่าย หลิงนูลุกขึ้นเตรียมที่จะจากถ้ำนี้ไป ปล่อยทั้งสองคนไว้ฝึกในถ้ำเพียงสองคน
"ถ้าหากเจ้าทั้งสองสำเร็จวิชาทั้งสองตำราแล้ว... ให้มาหาข้าเองที่หอหนิวหลางนะ..." หลิงนูบอกทิ้งท้าย


"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะทำให้ดีที่สุด" เหอซูมี่กล่าว


"ถ้างั้น ...โชคดีนะ ขอให้ทำสำเร็จ..." หลิงนูบอกทิ้งท้าย แล้วเดินออกจากถ้ำสีเขียวแห่งนั้นไป ปล่อยสองคนนั้นฝึกด้วยกันเพียงสองคน จะดีที่สุดแล้ว...
เธอเดินตรงกลับไปยังหอหนิวหลางจื่อหนี โดยไม่ห่วงอะไรนัก แต่ก็ห่วงพวกนางทั้งสองนิดหน่อย แต่ก็คิดว่าน่าจะเอาตัวรอดได้นั่นล่ะนะ..


======
มอบตำรากำหนดลมหายใจคนละ 1 เล่ม / มอบตำราตัวเบาขั้นต้นให้คนละ 1 เล่ม
มอบชาหลงจิ่ง 10
มอบซาลาเปา 20

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +100 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-14 12:50
คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-6 12:19
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เหอ ซูมี่ เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2018-11-6 12:19
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลิ่ง เหมยหยวน เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2018-11-6 12:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +111 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 111 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
พัดหวงไจ้
หยกขาว
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ม้าเทพอูซุน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x300
x30
x22
x120
x10
x50
x5
x60
x3
x10
x5
x100
x5
x5
x99
x99
x500
x1
x9000
x1
x10
x29
x74
x135
x6
x56
x3
x20
x44
x70
x3
x255
x15
x55
x86
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x5750
x90
x36
x2
x59
x5
x3
x25
x4
x12
x34
x12
x75
x1
x450
x5
x1
x175
x458
x7819
x87
x25
x60
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x52
x6
x2490
x19
x132
x13
x234
x24
x284
x36
x55
x130
x225
x290
x256
x44
x34
x121
x210
x100
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x2370
x30
x91
x79
x1
x590
x147
x4
x125
x201
x9
x237
x147
x145
x9
x340
x189
x136
x17
x217
x290
x188
x200
x105
x1700
x134
x370
x7
x385
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x108
x6
x10
x505
x136
x276
x180
x60
x55
x607
x691
x90
x438
x112
x417
x1
x121
x17
x29
x410
x25
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x865
x4977
x20
x163
x1
x138
x91
x20
x8
x10
x46
x5
x64
x198
x18
x34
x151
x8
x17
x76
x233
x1
x1
x1397
x1

617

กระทู้

2356

โพสต์

52หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881323
เงินตำลึง
9424840
ชื่อเสียง
223933
ความหิว
1236

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1056
ความชั่ว
540
ความโหด
1202
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-2-10 17:17:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x15
x5
x5
x20
x50
x1
x5
x53
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x30
x287
x9999
x1000
x20
x264
x1
x10
x160
x210
x233
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x57
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x664
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x76
x1469
x1594
x940
x1240
x1406
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x160
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368
x1721
x1617
x623
x20
x1
x29
x1256
x355
x33
x1
x8133
x740
x67
x150
x20
x48
x362
x778
x60
x455
x130
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x126
x332
x70
x154
x35
x31
x9
x446
x51
x1
x273
x1047
x1850
x123
x10
x20
x10
x85
x409
x10
x130
x905
x7
x30
x758
x203
x2

617

กระทู้

2356

โพสต์

52หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881323
เงินตำลึง
9424840
ชื่อเสียง
223933
ความหิว
1236

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1056
ความชั่ว
540
ความโหด
1202
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-2-10 20:22:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แม่หม้ายลูกสองกลับสู่แดนฮั่น
957
แบบนี้คือสัญญาแล้วนะ


ทุกครั้งมีผู้ใดต้องการอำนาจ
จะมีความสูญเสียและผู้ภักดีมากมายจำต้องเสียสละ…
สงครามไม่เคยให้สันติสุขที่ยั่งยืนและแท้จริง
-หลิงหลาน-

         “เหนียงชิน… หนาวจังเลยที่นี่มีน้ำแข็งหรอฮะ” เด็กน้อยขดตัวในรถม้าซุกเข้าอกมารดา เบียดกันกับน้องสาวคนละข้าง

         ชุนเหลียนแบ่งผ้าห่มกับพี่ชาย ตัวสั่นกึกๆ เพระาไม่คุ้นชิน “แง… ไม่เห็นเหมือนที่บ้านเลย”

       “ทนหน่อยนะจ้ะเด็กๆ อ่า… เดี๋ยวเหนียงชินจุดเตาพกให้นะ” หลิงหลานเหงื่อตกลืมข้อนี้ไปเสียสนิท เด็กๆเกิดในเขตอบอุ่น ที่หนาวสุดยังไม่เคยเจอความร้ายกาจของหิมะ

         ยิ่งเข้าใกล้เขตจิงโจวมากขึ้นเท่าใดอากาศคล้ายจะหนาวเย็นลงเรื่อยๆ หลิงหลานนึกตื่นเต้นว่าใกล้แล้วสินะที่จะได้เห็นหิมะเป็นครั้งแรกในชีวิตนี้ น่าเสียดายตนติด้กาะจนมีหน่ออ่อนแตกออกมาสอง ยังไม่เคยได้สัมผัสกับปุยละอองสีขาวบริสุทธิ์ตามทีกวีหลิงจือเคยบรรยายเอาไว้สักหนเลย

         คิดไปคิดมานึกถึงบุรุณผู้ขับรถม้าด้านนอก พวกนางอยู่ข้างในมีลมเข้าเล้กน้อยยังหนาว แล้วเขาล่ะ? “ท่านเซวียนหยวนถ้าอย่างไรใช้ผ้าคลุมนี้ก่อนนะเจ้าคะ” หลิงหลานปลดผ้าคลุมด้านหลังตนเองให้ ทว่าเขาไม่ยอมรับมอหน้าโบกเชิงว่าเจ้าใส่ไปเถอะ

         “ข้าโคจรลมปราณได้เท่านี้ยังไม่นับเป็นกระไร… แต่คาดไม่ถึงเลยว่าต้าฮั่นในฤดูหนาวจะสาหัสเพียงนี้ พอกันกับหิมะบนยอดเขาอวี้ซาน”

        “หืม.. ที่ใต้หวันมีหิมะด้วยหรือเจ้าคะ?” นางยังไม่เคยเห็นเพราะตลอดมาก็อยู่กับจ้าวเกาะจูเชว่ที่ตำหนักไถหนันแทบจะตลอด ใกล้ภูเขาไฟ.. คงจะมีหิมะโปรยให้มั้ง? คิดมาถึงตรงนี้มือเรียวล้วงเข้าแขนเสื้อโยนน้ำตาลก้อนเข้าปาก การเคลื่อนไหวเล็กๆน้อยๆ อยู่ในสายตาของบุรุษผมทองทั้งหมด ‘จริงสินะ… แทบทุกเรื่องรอบกายก็ยังทำให้นางนึกถึงสิ่งที่เจ็บปวดได้อยู่ดี พยายามเข้าล่ะหลิงหลาน’

        “ที่เขตเหนือไม่ไกลจากตำหนักไถเป่ยมีขุนเขาใหญ่ชื่ออวี้ซาน ชาวบ้านเรียกลำลองว่าเขาช้างทั้งสูงและยอดด้านบนหนาวเย็น บางปีมีหิมะโปรยปรายลงมาท่านพ่อเคยพาข้าขึ้นไปฝึกวิชา… วิวบนนั้นงดงามอย่าบอกใคร”

        หลิงหลานพยักหน้าครุ่นคิดภาพตาม ก่อนยิ้มแย้มกล่าวกับเขาว่า “ถ้าท่านชอบทิวทัศน์ขุนเขา เอาไว้ข้าจะพาขึ้นไปบนเขาฟานจิ้ง ทั้งทรงหินประหลาดและสระน้ำใสราวกับกระจกของเจ้าแม่หวังมู่.. ร่ำสุราชมทิวทัศน์เพลิดเพลินไม่หยอก”

       “เจ้าพูดมาเองแล้วนะ ถือว่าเป็นคำสัญญาได้ไหม?” แม้ทราบว่าในสายตาอีกฝ่ายคือเรื่องปกติ เขาก็ยังรู้สึกเบิกบานใจอยู่ดี

       “ได้เจ้าค่ะ.. แต่รอจนทุกอย่างเรียบร้อยลงตัวก่อน ข้าจึงวางใจออกเดินทางหาวัตถุดิบและเรียนรู้ตำรับอาหารทั่วดินแดนต่อได้ น่าจะพอมีเวลาก่อนส่งท่านกลับไต้หวัน”

       “...นั่นสินะ” บทสนทนาสิ้นสุดลงเท่านี้เพราะเซซียนหยวนอี้เฟยถูกกระตุ้นเตือนว่า เขาคือ ‘ใคร’ และสานที่ของเขาคือ ‘ที่ใด’ จากมาไกลแค่ไหนเมื่อมีโอกาสยังต้องหวนกลับไปปกครองดินแดนอยู่ดี ‘ไม่เป็นไร… อย่างน้อยก็จนกว่าจะแน่ใจว่านางกับลูกๆ มั่นคงปลอดภัยดีแล้ว จนกว่าจะหาเรือกลับไปไต้หวันได้คงใช้เวลาพอสมควร’

         เมื่อฟ้ามืดรถม้าเดินทางเข้ามาถึงถ้ำแห่งหนึ่งนอกเมืองซินเอี๋ย เซวียนหยานอี้เฟยถือคบเพลิงเข้าไปสำรวจอยู่ราวครึ่งเค่อ ค่อยกลับมาบอกพวกนางแม่ลูกว่าด้านในปลอดภัย และแห้งพอสมควรใช้เป็นที่ค้างแรมได้ มีร่องรอยคนเดินทางสัญจร และข้าวของเครื่องใช้บางอย่างที่เก็บไปไม่หมดคาดว่าถ้ำแห่งนี้ปลอดภัย

         “พวกเราพักกันสักครึ่งคืนให้เด็กๆ ได้ยืดเส้นยืดสาย.. พอยามอิ๋นค่อยออกเดินทางกันต่อเถอะ”

         “ทำไมต้องออกเดินทางยามอิ๋นล่ะเจ้าคะ?” หลิงหลานสงสัยตอนนั้นแดดยังไม่แจ้งเอาแสงที่ไนหคลำทาง?

         ชายหนุ่มชี้ไปยังรอยเท้าบริเวณหน้าถ้ำ “บางที… อาจมีคนย้อนกลับมาได้ทุกเมื่อ พวกเรามีเด็กๆ หลีกเลี่ยงการพบกลุ่มไม่ทราบที่มาจุดประสงค์เอาไว้ก่อนอาจปลอดภัยกว่า”

         เขาพูดจามีเหตุผล หลิงหลานจึงหาที่แห้งและไม่มีแมลงก่อไฟปูแผ่นหนังให้เด็กๆนอนพัก ส่วนตนเองเริ่มเล่าเรื่องกล่อมเนื้อหาจากบันทึกของหลิงเฮ่ากล่าวถึงสงครามฮั่นและชงหนู มีทั้งที่ยืดเยื้อถึงร้อยปีและที่บาดเจ็บหนักกันทั้งสองฝ่าย การเอาชนะอย่างเด็ดขาดของขุนชนะชัยฮั่วชวี่ปิ้งที่ฉีเหลียงซานในหนนั้น สังเวยชีวิตวีรชนแลกกับความสงบสุขของบ้านเมือง นางปรากฎตัวตอนทุกสิ่งจบลงแล้วอาจไม่เข้าใจความรู้สึกหวงแหนสันติสุขนัก แต่ก็มั่นใจว่าตนไม่อยากเห็นความสูญเสียจากสงครามที่นักกวีหลิงจื่อผู้นั้นบรรยายไว้ในบทลำนำเช่นกัน

        “หากมีการเปลี่ยนผ่านอำนาจ ตามประวัติศาสตร์ไม่เคยระบุว่าจะ ‘ราบรื่น’ ทุกครั้งมีความสูญเสียและผู้ภักดีมากมายจำต้องเสียสละ… สงครามไม่เคยให้สันติสุขที่ยั่งยืนและแท้จริง....”

         เสียงแววหวานดังแว่วพอแค่ได้ยินกันไม่กี่คน บุรุษผมทองเอนพิงผนังถ้ำ มองแผ่นหลังที่นอนตะแคงอยู่ด้านข้างแสงเงาไหวระริก ตามการเคลื่อนไหวของเปลวไฟ ประกายผมสีเงินใกล้แค่เอื้อมกลับไม่อาจยื่นมือออกไปสัมผัสได้ดังใจ
         
รีโนเวทโพสบน     
        


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +13 คุณธรรม +3 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-10 21:08

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x15
x5
x5
x20
x50
x1
x5
x53
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x30
x287
x9999
x1000
x20
x264
x1
x10
x160
x210
x233
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x57
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x664
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x76
x1469
x1594
x940
x1240
x1406
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x160
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368