ดู: 176|ตอบกลับ: 4

{ แคว้นอู๋ซุน } ราชวังแคว้นอู๋ซุน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-5 15:10:53 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-8-13 14:04







ราชวังแคว้นอู๋ซุ่น

{ แคว้นอู๋ซุน }



【ราชวังแคว้นอู๋ซุน】
ราชวังไม้ใหญ่โตโอ่โถง เป็นความภาคภูมิใจของชาวแคว้นอู๋ซุนจากรุ่นสู่รุ่น
ในอดีตถูกใช้เป็นทั้งสถานที่ต้อนรับแขกอาคันตุกะต่างเมือง จัดงานเลี้ยงฉลองชัยชนะ
แม้ว่าผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน ความงดงามตระการตามิได้ด้อยลง กลับกันยิ่งขรึมขลัง
มีกลิ่นอายสง่าน่าเกรงขาม เป็นสถานที่พำนักของเจ้าแคว้นผู้เกรียงไกร






เจ้าแคว้นอู๋ซุ่น
คู เซ่อ (62)
อุปนิสัย : ในอดีตดุดันเกรียวกราดชอบรบทัพจับศึกราวกับพญาหมาป่า เรี่ยวแรงมหาศาลล้มช้างด้วยมือข้างเดียว สีหน้าดุดันเคร่งขรึมนับถือผู้มากความสามารถ ปัจจุบันใช้ชีวิตสงบสุขพิทักษ์บ้านเมืองด้วยความเป็นธรรม





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

138

กระทู้

848

โพสต์

63หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
32969
เงินตำลึง
7965
ชื่อเสียง
84510
ความหิว
1952

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
1579
ความชั่ว
0
ความโหด
617
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-11-5 21:03:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  จบไปอีกหนึ่งที่กับการเก็บหนี้ที่ข้ารู้สึกอึดอัดใจยังไงบอกไม่ถูก
                                  ที่ต่อไปที่ข้าจะไปนั้นน่าจะยากเอาเรื่อง เพราะที่นั้นเป็นถึงที่ของคนใหญ่คนโต
                                  แถมได้ยินว่าเป็นถึงเจ้าแคว้น โอว ข้ารู้สึกท้องไส้ไม่ค่อยดีเลยจริงๆนะ
                                  ไม่รู้ว่าถ้าข้าไปในนามของเว่ยเส้าเทียน ข้าจะโดนอะไรทำกับข้าบ้าง
                                  แต่ที่แน่ๆข้าได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะดำเนินไปด้วยดีอย่างที่มันควรจะเป็น

                                  เดินทางมาแสนไกล ณ แคว้นอูชุน เอาจริงๆข้ายังไม่เคยเข้ามายังเมืองของแคว้นนี้เลยซักครั้ง เพราะข้านั้นได้เพียงแค่มาห้ามศึกที่จะเกิดขึ้น ตอนนั้นเพิ่งจะเป็นแม่ทัพใหม่เลยล่ะมั้งถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นข้าจำไม่ได้ว่ามีใครบ้าง แต่ข้าว่าตอนนั้นเจ้าแคว้นคงไม่ได้ลงมาร่วมทำศึกในครั้งนั้นด้วย คงเป้นเพียงประชาชนในหมู่บ้านของพวกเขาก็เท่านั้น ซึ่งในท้ายที่สุดท้ายนั้นก็สามารถระลับศึกที่กำลงัจะเกิดขึ้นได้ เพราะเรื่องเล็กน้อยอย่างเรื่องเส้นทางการค้าระหว่างแคว้นก็แค่นั้น แคว้นนี้จึงไม่จำเป็นอะไรมาก แต่ข้าเองก็สั่งให้ทหารลาดตระเวณขึ้นมาที่แคว้นอูซุนบ้าง ซึ่งที่นี่ก็เป็นเหมือนกับทุกๆแคว้น ถึงแม้ว่าจะช่วงนี้จะยังมีศึกของซงหนู แต่ก็หาได้โกลาหลจนไม่เป็นอันทำอะไร ทุกที่ยังคงสงบสุข ด้วยกำลังทหารตระเวณตามหัวเมืองของแคว้นต่างๆ ซึ่งข้าเองก็จะตามไปลาดตระเวณตามที่แล้วแต่จะไป แต่คราวนี้ข้านั้นไม่ได้มาลาดตระเวณแต่อย่างใด แต่้มาเพื่อเก็บหนี้ที่เจ้าแคว้นจะต้องจ่ายให้กับเจ้าหนี้ที่เขานั้นส่งข้ามารับตีนแทนหากเกิดเรื่องขึ้น... ก็เท่านั้น.. ให้ตายสิ ข้าไม่ชอบเลย



                                 "ฝ่าบาท มีคนมาขอพบท่านขอรับ"

                                 "มาขอพบข้า? ทำไม มีอะไรถึงต้องอยากพบข้า"

                                 "เห็นว่ามีเรื่องสำคัญที่ท่านจะต้องจัดการน่ะขอรับ"

                                 "งั้นพาเข้ามา จะได้สะสางเป็นเรื่องๆไป"



                                  ซึ่งไม่นานนักข้าก็เดินเข้ามาในห้องโถง ที่นี่โอ่โถงกว้างกว่าที่โหรวหรานซะอีกถ้าข้าเปรียบเทียบนะ โอ่โถงใหญ่โต เลิศหรู อลังการ ข้าว่าเขาคงจะมีเงินชั่งจ่ายหนี้ที่ข้าบอกมานะ เมื่อเดินไปถึงที่หน้าบัลลังค์ ให้ตายสิ วังที่นี่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้เชียวเหรอ ข้าไม่เคยเข้ามาเยี่ยมเยือนทางนี้เลยซักครั้ง หวังว่าเสร็จจากนี่คงได้มาที่นี่อีกครั้ง ในอีกฐานะนึงล่ะนะ... ข้าคุกเข่าคำนับเจ้าแคว้นที่ตอนนี้กำลังเดินท่องตำราอะไรซักอย่างอยู่เบื้องบน หน้าบัลลังค์ของเขานั้น เจ้าแคว้นมองมาที่ข้าแล้วก็สะดุ้งเล็กน้อยที่เห็นข้านั้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว...



                                  "ยืนขึ้นเถอะสามัญชน คุกเข้าเช่นนั้นทำเจ้าเจ็บเข่าเปล่า"

                                  "ขอบพระทัย ท่านเจ้าแคว้น" เมื่อข้ายืนขึ้นเจ้าแคว้นก็สะดุ้งอีกครั้งก่อนที่จะสั่งข้าให้นั่งลง

                                  "ข้าว่านั่งลงล่ะดีแล้ว ตามสบายเจ้าเถอะ ไม่ต้องคุกเข่าแล้วนะ"

                                  "ขอรับ.."

                                  "ว่าแต่ที่เจ้ามาที่นี่ มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ? เห็นว่าเป็นเรื่องที่ข้าต้องจัดการ ไหนลองว่ามาสิ"

                                  "ขอรับฝ่าบาท มันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอกขอรับ เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ท่านเองอาจจะลืมไปแล้ว"

                                  "ลองว่ามาสิ บางทีความทรงจำของข้าอาจจะไม่ได้แย่ถึงขนาดจำเรื่องเก่าไม่ได้ไปเสียทั้งหมดหรอกนะ"

                                  "เรื่อง... เรื่องหนี้ที่ท่านยังไม่ได้คืนเศรษฐีที่ซาเซ่อน่ะขอรับ"

                                  "!!!... อ๋อ.. เรื่องชั่งที่ข้ายืมมาน่ะเหรอ โธ่เอ๊ย นึกว่าเรื่องอะไร ไปเอาเงินของข้ามาหน่อยสิ จะได้หมดเรื่องไป"

                                  "ท่านเจ้าเมืองช่างเด็ดเดียว ข้านับถือท่านเจ้าแคว้นจากใจ"

                                  "เออ..น่ะ เรื่องอะไรที่มันพอจะคลี่คลายได้ก็ทำวะเถอะ บานปลายไปมันจะติดเป็นดินพอกหางหมูอยู่อย่างนั้น ว่าแต่ข้าจำไม่ได้แล้วว่าข้ายืมเจ้าหนุ่มนั่นมาเท่าไหร่"

                                  "รวมทั้งหมดแล้วจำนวนสามพันชั่งขอรับ"

                                  "ไม่หนักหนาสาหัสเท่าไหร่หรอก เอานี่ไป"



                                   เจ้าแคว้นอูซุนส่งถุงชั่งต่อไปให้คนใช้และมาถึงข้า เสร็จมาอีกหนึ่ง เอาล่ะหลังจากนี้ก็ยังเหลืออีกสี่ ข้าคงจะไปแคว้นใกล้ๆนี่ ข้าคุกเข่าคำนับก่อนจะลาจากเจ้าเมืองอูซุนมุ่งสู่จุดหมายต่อไป...



แสดงความคิดเห็น

(( จ่ายแล้ว 3,000 ชั่ง ))  โพสต์ 2018-11-5 21:41
คุณได้รับ +10 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-5 21:40

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
หยกขาว
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x1
x173
x21
x11
x2
x2
x1
x63
x30
x3
x1
x10
x3
x1
x1
x30
x1
x2
x49
x1
x57
x10
x30
x80
x7
x180
x180
x180
x230
x1
x3
x128
x55
x25
x4
x108
x60
x25
x8
x130
x277
x38
x64
x60
x1
x100
x5
x100
x3
x17
x80
x100
x29
x28
x1
x980
x38
x28
x9999
x10
x144
x324
x602
x168
x4
x930
x200
x40
x75
x1051
x930
x30
x2
x1347
x1000
x95
x6098
x300
x3850
x4673
x3
x408
x350
x697
x150
x1303
x170
x51
x1160
x15
x18
x75
x30
x112
x230
x2
x115
x1948
x252
x170
x230
x2300
x88
x2
x597
x50
x31
x1178
x6272
x12
x242
x125
x25
x100
x7250
x5
x98
x1
x50
x20
x80
x55
x19
x253
x2
x3
x60
x20
x1
x60
x16
x1000
x38
x2
x4
x15
x65
x9999
x7
x14
x17
x360
x40
x2
x200
x4
x27
x27
x245
x4
x2710
x53
x9
x4
x140
x92
x20
x93
x119
x230
x4
x32
x3040
x3
x66
x63
x5
x11
x80
x150
x303
x4
x5
x45
x38
x3
x9999
x124
x1100
x50
x231
x90
x3098
x36
x520
x749
x294
x48
x49
x84
x15
x2113
x39
x647
x21
x135
x210
x2538
x39
x1
x33
x85
x230
x79
x16
x198
x280
x36
x20
x155
x633
x629
x85
x1

130

กระทู้

1129

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
174199
เงินตำลึง
214404
ชื่อเสียง
148388
ความหิว
914

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
13081
ความชั่ว
2992
ความโหด
5434
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-3-27 05:00:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2019-3-27 15:05

เวลาต่อมา...


หลังจากชาวขบวนซ๊อวี้เดินทางมาถึงแคว้นอูซูนแล้ว ก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากเจ้าแคว้นอูซูนคนปัจจุบัน ท่านจางเชียนได้พูดคุยตลอดเส้นทางที่เดินไปยังราชวังแคว้นอูซูนดังกล่าวตามคำเชิญชวนของเจ้าแคว้นอูซุน
หลิงนูเองก็พอจะจำได้ เราเคยมาแวะแคว้นนี้เหมือนกัน แต่ไม่ได้เข้ามาเจาะลึกในแคว้นอะไรขนาดนั้น... ประมาณนี้..


ไม่นานนัก ท่านจางเชียน แม่ทัพเว่ยและเราเองพร้อมซูมี่ หลี่ถิง และก็อาเค่อก็ได้มาถึงราชวังแคว้นอูซุนตามที่เจ้าแคว้นได้นำพามานั่นเอง ความยิ่งใหญ่อลังการของวังแคว้นที่นี่ก็ดูไม่น้อยหน้าแคว้นไหนๆเลยทีเดียว มีความอลังการสวยงามดั่งที่คิดไว้ไม่มีผิด...
ถึงจะเป้นแคว้นห่างไกลท่ามกลางทะเลทราย แต่ก็มีความเจริญสั่งสมอยู่เหมือนกันนะ...


เมื่อเข้ามาถึงห้งอรับรองของเจ้าแคว้นแล้ว ก็ได้ให้ทุกคนนั่งตามที่ๆเจ้าแคว้นได้จัดไว้ให้ เจ้าแคว้นได้เชิญท่านจางเชียนนั่งที่โต๊ะข้างๆเสมอกับท่านเจ้าแคว้น
ส่วนหลี่หลิงนูและพรรคพวกนั่งโต๊ะฝั่งซ็าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งโต๊ะฝั่งขวา ส่วนคนอื่นๆก็นั่งโต๊ะร่นลงไปตามลำดับโต๊ะในห้องโถง..


ก่อนอื่นใด ท่านเจ้าแคว้นกล่าวขอบคุณมากที่ท่านจางเชียนได้นำพาขบวนซีอวี้มายั่งที่นี่ เพื่อที่จะเจริญไม่ตรีต่อกันเขาได้เตรียมงานเลี้ยงและการแสดงไว้แล้ว


หลังจากเจ้าแคว้นกล่าวเริ่มต้นงานเลี้ยงจบ อาหารน้ำดื่มประจำแคว้นก็ถูกนำมาเสริฟให้ทุกคนได้ทานอันอย่างเอร็ดอร่อยอิ่มหนำสำราญ นี่คงเป้นงานเลี้ยงยิ่งใหญ่โดยเจ้าแคว้นที่สองแล้วสินะที่ได้เจอมา.. อลังการไม่น้อยหน้ากันจริงๆเลย ไม่รู้จะกินหมดไหม


ต่อจากนั้น เจ้าแคว้นได้กล่าวว่าจัดเตรียมการแสดงไว้แล้วเรียบร้อย เขาปรบมือ3ครั้ง ก็มีการแสดงจำนวนสามชุด ชุดละประมาณ 4-8 คนออกมา โดยได้เริ่มการแสดงจากชุดแรกก่อน..
เมื่อการแสดงเริ่ม ดนตรีก็เริ่มบรรเลงพร้อมกับการแสดงร่ายรำเหล่านั้นไม่รอช้า ให้ความเพลิดเพลินและความบินเทิงแก่ผู้ชมชาวขบวนซีอวี้ทุกสายตา


--

--


การแสดงชุดแรกจบไป ต่อด้วยการแสดงชุดที่สอง มีความงดงามไม่แพ้กัน


--

--


ต่อด้วยการแสดงลำดับที่สามของแคว้น มีความงดงามไม่แพ้การแสดงชุดแรกและชุดสองเลย หลิงนูนั้นรู้สึกว่าการได้มาเรียนรู้วัฒนธรรมแต่ละแคว้น ก้ดีเหมือนกันนะ ..


ทุกคนเองก้มีความสุขกับงานเลี้ยงปัจจุบัน เสียงเพลง อาหาร ล้วนทำให้ความเหนื่อยที่เดินทางมาหลายวันนั้นหายไปในทันควันทันใด... ปล่อยให้จิตใจมีความสุขกับงานเลี้ยงไปก่อนเหมือนเพิ่มพลังใจที่จะเดินทางต่อในวันข้างหน้า...


------
ไห ผ้าคลุม พัด
มอบ ผ้าไหม 100000 ผืนให้เจ้าแคว้น ในนามของ หอบูรพาทำเนียบ

@WeishaoTien

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เจ้าแคว้นอู๋ซุน: คู เซ่อ เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-1 20:18
คุณได้รับ +35 คุณธรรม +5 ความชั่ว +12 ความโหด โพสต์ 2019-3-28 00:04

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -8 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -8 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x5
x23
x4
x7
x1
x7
x9
x1
x1
x100
x2
x2
x1
x2
x200
x100
x1
x215
x5
x5
x1
x204
x6
x161
x160
x160
x260
x10
x33
x9
x21
x500
x17
x30
x106
x220
x460
x5
x355
x140
x224
x40
x1
x3280
x7
x286
x442
x56
x331
x753
x18
x1
x120
x168
x18
x7
x96
x50
x12
x90
x354
x804
x1
x52
x1
x300
x60
x393
x1760
x200
x740
x5
x85
x3
x4
x1799
x1273
x145
x1186
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x146
x163
x30
x91
x3
x40
x458
x2095
x2
x255
x25
x455
x280
x2
x1600
x7
x98
x4
x129
x5750
x78
x45
x74
x5
x3
x25
x12
x58
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x622
x87
x40
x6
x50
x8
x8
x8
x62
x2
x6
x6
x112
x6
x2980
x16
x631
x13
x268
x56
x517
x1521
x39
x150
x221
x308
x246
x428
x339
x96
x207
x229
x1
x190
x8
x2
x183
x7
x9
x3970
x30
x1231
x109
x1
x590
x147
x4
x141
x291
x330
x267
x131
x177
x10
x2672
x3739
x138
x18
x1009
x680
x834
x802
x255
x179
x356
x9
x1693
x1032
x220
x73
x382
x141
x1
x168
x23
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x690
x1084
x94
x595
x220
x539
x114
x142
x23
x28
x589
x14
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1545
x5017
x20
x323
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x424
x5
x124
x311
x18
x44
x168
x7
x17
x161
x236
x1
x1
x1507
x1

138

กระทู้

848

โพสต์

63หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
32969
เงินตำลึง
7965
ชื่อเสียง
84510
ความหิว
1952

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
1579
ความชั่ว
0
ความโหด
617
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-3-29 01:00:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  จากตอนที่แล้ว... ณ ราชวังแคว้นอูซุน



                                  หลังจากที่เดินทางเข้ามาที่ในเมือง การต้อนรับอย่างอบอุ่นที่ท่านเจ้าแคว้นเตรียมต้อนรับคณะเดินทาง ทำเอาข้ารู้สึกเก้อเขินเล็กอยู่ภายใน แต่มันก็อยู่ที่ภายในนั่นล่ะ เก็บอาการไว้ ไม่ให้ใครรู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ ยืดตัวตรงเดินอยู่ที่ด้านหลังของราชทูตต้าหงลู่ไปเรื่อยๆอยู่อย่างนั้นนั่นล่ะ ข้าในตอนนี้คงทำได้เพียงเท่านี้ เพราะอยู่กับส่วนรวมแล้ว มันก็จะมีกรอบในการอยู่ร่วมกันเป็นธรรมดา การเดินทางครั้งนี้ก็เช่นกัน ทุกขณะที่เดินทางนั้นก็ล้วนต้องมีกรอบและขอบเขตของคณะในการเดินทาง ใช้ว่าการเดินทางไกลๆเช่นนี้จะสามารถเดินทางไปไหนก็ได้ เช่นนั้นแล้วก็คงจะไม่ต่างอะไรกับต่างคนต่างเดินทาง ถ้าเช่นนั้นแล้ว ต่างคนก็ต่างเดินทางกันเอง เช่นนั้นไม่ดีกว่ารึ? เพราะเมื่ออยู่ในคนหมู่มาก กฎระเบียบจึงเป้นสิ่งที่ต้องนำใช้เพื่อควบคุมคนหมู่มาก ให้อยู่ในลู่ทางให้ได้จนกระทั่งจบการเดินทาง...

                                พวกเราเดินเข้ามาเรื่อยๆ ที่รอบข้างของพวกเราคือขบวนต้อนรับที่ท่านเจ้าแคว้นได้เตรียมไว้ต้อนรับ ข้าเองที่มัวแต่มองไปยังด้านหน้าของขบวนที่กำลังตามท่านเจ้าเมืองไป และคิดไปพลาง แน่ล่ะ เมื่อรู้สึกตัวอีกที ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าราชวังของเจ้าแคว้นเป้ฯที่เรียบร้อยแล้ว ท่านจางเซียนลงจากอูฐก่อนที่จะเดินตามท่านเจ้าแคว้นไป เช่นเดียวกับข้าที่เดินตามเข้าไปด้วย.. กับความยิ่งใหญ่ของที่นี่นั้น ในครั้งก่อนเมื่อห้าปีที่แล้วนั้น ข้าไม่เคยได้สัมผัสในรายละเอียดของที่นี่เท่าไหร่นัก เพราะว่าในตอนนั้นข้าต้องการเพียงแค่งานที่ทำเสร็จอยู่ก้เพียงเท่านั้น ที่สำคัญ ข้าไม่ได้มาที่วังนี้ในฐานะแม่ทัพแห่งซีอวี้ แต่มาในฐานะสามัญชนคนธรรมดาที่รับงานของผู้ว่าจ้าง ให้ไปเก็บส่วยสาอากร แล้วก็รีบออกไป รีบเข้ารีบออก ข้าในตอนนั้นจึงไม่ได้มองอะไรเลย ก็อย่างที่ว่ามานั่นล่ะนะ

                               พวกบุคคลหลักๆที่ท่านจางเซียนเชิญเจ้าไปด้วย ได้เข้าไปนั่ง ณ ห้องโถง ที่ได้จัดไว้ให้ตามที่ท่านเจ้าแคว้นได้เตรียมไว้ ซึ่ง.. ที่นั่งของข้านั้น ข้าคิดว่าพวกเขาใส่ใจในรายละเอียดอยู่ไม่น้อย เขารู้ว่าจะมีคนตัวใหญ่ๆขนาดนี้ จึงได้จัดที่นั่งของข้าให้กว้างกว่าของท่านอื่นเพื่อความสบายในการนั่ง เป้ฯอะไรที่ดีไม่ใช่น้อยเลย ข้าน้อมรับความเอาใจใส่ของพวกเขาด้วยการค่อยนั่งลงช้าๆ อย่างสุภาพนอบน้อม ก่อนที่เจ้าภาพของที่นี่จะดำเนินการขั้นต่อไป...

                               ก่อนอื่นใด ท่านเจ้าแคว้นกล่าวขอบคุณมากที่ท่านจางเชียนได้นำพาขบวนซีอวี้มายั่งที่นี่ เพื่อที่จะเจริญไม่ตรีต่อกันเขาได้เตรียมงานเลี้ยงและการแสดงไว้แล้ว และหลังจากเจ้าแคว้นกล่าวเริ่มต้นงานเลี้ยงจบ อาหารน้ำดื่มประจำแคว้นก็ถูกนำมาบริการให้ทุกคนได้ทานอันอย่างเอร็ดอร่อยอิ่มหนำสำราญ นี่คงเป็นงานเลี้ยงยิ่งใหญ่โดยเจ้าแคว้นที่สองแล้วสินะที่ได้เจอมา.. อลังการไม่น้อยหน้ากันจริงๆเลย ไม่รู้จะกินหมดไหม แต่สำหรับข้าแล้ว ปริมาณอาหารที่ให้มาเท่าๆกันเช่นนี้ นั่งกินไปเรื่อยๆ กับนั่งชมสิ่งต่างๆในวังไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็หมดสำรับไปแล้ว.. เมื่อคนรับใช้ในวังเห็นอาหารสำรับหมด ก็จัดแจงยกสำรับเก่าออก และแทนที่ด้วยสำรับใหม่

                              ต่อจากนั้น เจ้าแคว้นได้กล่าวว่าจัดเตรียมการแสดงไว้แล้วเรียบร้อย เขาปรบมือ3ครั้ง ก็มีการแสดงจำนวนสามชุด ชุดละประมาณ 4-8 คนออกมา โดยได้เริ่มการแสดงจากชุดแรกก่อน..  เมื่อการแสดงเริ่ม ดนตรีก็เริ่มบรรเลงพร้อมกับการแสดงร่ายรำเหล่านั้นไม่รอช้า ให้ความเพลิดเพลินและความบินเทิงแก่ผู้ชมชาวขบวนซีอวี้ทุกสายตา

                              
                              กินกับดื่ม และดูมหรสพไปเรื่อยๆ มันทำให้ข้านั้นลืมเรื่องน้ำที่ข้าดื่มไป มันเป็นน้ำรสชาติอร่อยที่ข้าเองก็ดันเพลิดเพลินไปกับมัน จนสะกิดใจว่าเหตุใดถึงได้รู้สึกมึนๆตื๊อแปลกๆ เกิดอาการวิงเวียนอย่างที่หาสาเหตุไม่ได้ ข้ากระพริบตาถี่ๆในขณะที่มหรสพยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ จนเมื่อข้าค่อยๆยกแก้วเครื่องดื่มนั้นขึ้นเพื่อที่จะกระดกมันทั้งๆที่เพิ่งนึกสะกิดใจขึ้นได้ ในแก้วไร้ซึ่งเครื่องดื่มในแก้ว เหลือเพียงหยดนึงที่หยดลงใส่ริมฝีปากใกล้กับจมูก กลิ่มที่ข้าสัมผัสได้นั้น... คือกลิ่นสุรา... ข้าเป้ฯคนที่ดื่มสุราได้ แต่ถ้าหากดื่มมากเกินจนรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่ได้สติ มันจะเป้นอะไรที่ข้านั้นไม่พึงประสงค์มัน ข้าวางภาชนะทองเหลืองนั้นก่อนแล้วค่อยๆลุกออกไป ในขณะที่การแสดงชุดที่สองเริ่มไปได้ซักพัก ให้ตายสิ ข้าดื่มเหล้าจนเกือบไม่ได้สติเชียวงั้นเหรอ มันเพลิดเพลินจนข้าเกือบเมาเข้าแล้ว...

                              เมื่อข้าเดินออกจากห้องรับรองมาได้ มันไม่ได้การหากข้าจะยังอยู่ในราชวัง ไม่งั้นคงได้มีอะไรพังเป็นแน่ และหลังจากนั้นความสัมพันธ์ของต้าฮั่นกับที่นี่ก็จะพังคลืนตามของที่ข้าทำพังเพราะความเมามาย ข้าเร่งเดินออกจากในวังในขณะที่ยังคงสติเอาไว้อยู่ได้ แล้วรีบเดินออกมาที่ด้านนอก ซึ่งในขณะนั้นเอง เซี่ยงเหมยกับกุ้ยฟางก็ได้มาพบเข้าพอดี...

                             "ไหงกลิ่นเหล้าหึ่งอย่างนี้ล่ะ?" เซี่ยงเหมยถามในขณะที่เจ้าตัวคอยประคองตัวของข้าไม่ให้ล้มตึงลงไปกับพื้นเสียก่อน
                             "ข้า... เผลอไปหน่อยน่ะ อาหารเลิศรส มันทำให้ข้ากินเยอะจนคอแห้ง เลยดื่มเครื่องดื่มที่เขาเตรียมไว้ให้ ใครจะไปรู้ว่าเขารินเหล้าไว้ก่อนหน้านั้น ข้าก็เลยกระดกแก้กระหายไป เลยเดินเซอย่างนี้ล่ะ"ข้าพยายามคุมสติของตนเองเอาไว้ก่อนที่จะให้เซี่ยงเหมยกับกุ้ยฟางปล่อยตัวข้า แล้วค่อยๆทรงตัวให้ตรงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง... ข้าเองอ่อนต่อของพวกนี้ แต่ข้าเองก็ไม่ยอมให้ของพรรนี้มามอมเมาข้าหรอก
                             
                              ข้ารู้สึกไม่ดีหากข้าจะเมาเละเทะในงานเลี้ยง หากไม่ออกมาก่อนหรือหากรู้ตัวช้าไปกว่านี้ มีหวังข้าเละจริงๆแน่ๆล่ะ การที่รีบออกจากห้องรับร้องมาก่อนนั้น คิดว่าคงจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า แล้วก็นะ.. ข้าเองยังไม่มีโอกาสได้ออกมาเดินเที่ยวเล่นกับพวกนางเลยตั้งแต่ที่ออกเดินทางมา นี่คงจะเป็นโอกาสเหมาะที่จะได้ออกมาเดินเที่ยวเล่น... หลังจากนั้นจึงกลับเข้ายังห้องรับรองอีกครั้งนึง...



เอฟเฟคหยกขาว


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เจ้าแคว้นอู๋ซุน: คู เซ่อ เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-1 20:18
คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-29 12:26

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +55 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 55 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
หยกขาว
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x1
x173
x21
x11
x2
x2
x1
x63
x30
x3
x1
x10
x3
x1
x1
x30
x1
x2
x49
x1
x57
x10
x30
x80
x7
x180
x180
x180
x230
x1
x3
x128
x55
x25
x4
x108
x60
x25
x8
x130
x277
x38
x64
x60
x1
x100
x5
x100
x3
x17
x80
x100
x29
x28
x1
x980
x38
x28
x9999
x10
x144
x324
x602