กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 80|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเยี่ยเฉิง } โรงเตี้ยมทังเค่อเหมา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-2 20:44:50 |โหมดอ่าน






โรงเตี้ยมทังเค่อเหมา

{ เมืองเยี่ยเฉิง }



【โรงเตี้ยมทังเค่อเหมา】
โรงเตี้ยมประจำเมืองเยี่ยเฉิงก่อตั้งมานานกว่าสามชั่วคน เรียกได้ว่าเป็นกิจการคู่เมือง
ด้านในต่อเติมเป็นอาคารไม้สามชั้น ฉลุลวดลายอ่อนช้อยสลักเสลาสวยงาม
เครื่องเรือนเก่าแก่คัดเลือกเป็นอย่างดี ให้บริการสุราอาหารทั้งชาวฮั่นและนอกด่าน
ค่ำคืนมีการแสดงสุดพิเศษพร้อมให้ทุกท่านได้พบเจอช่วงเวลาที่ดี




ชื่อกิจการ : โรงเตี๊ยมทังเค่อเหมา
เจ้าของกิจการ : เฉียง เว่ย
เวลาปิดบริการ : ตลอด 24 ชั่วโมง
ประเภทร้าน : ให้บริการที่พัก สุราอาหาร ค่ำคืนมีการแสดงจากคณะละครเร่ 

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองเยี่ยเฉิง







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

19

กระทู้

601

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

หื้ม?

เงินชั่ง
59034
เงินตำลึง
1173920
ชื่อเสียง
143798
ความหิว
954
คุณธรรม
348
ความชั่ว
313
ความโหด
755
เสียวโฉ่วอวี๋
ระดับ 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-11-2 21:26:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ กลับมาสู่จุดเริ่มต้น
โตแล้วจะทำอะไรก็ได้ (13) ]




[ สัญญาจ้าง 4.1 ]

          เมื่อพวกเขามาถึงที่โรงเตี๊ยมทังเคอเหมา เส้าเทียนจึงให้สหายของเขารออยู่ข้างนอกสักประเดี๋ยว เพราะหากเข้าไปกันเยอะๆ.. ไม่สิ ต้องบอกว่าหากเจ๋อข่ายเข้าไปในโรงเตี๊ยมทีไร ทุกครั้งจะมีสุราที่เขาต้องจ่ายเงินซื้อให้เป็นขอแถม.. ร่างสูงค่อยๆเดินเข้าไปข้างในโรงเตี๊ยมนัยน์ตาสีดำคมกริบกราดสายตามองหา นายพรานผู้เป็นเจ้าของสัญญาจ้างฉบับนี้

          เอกลักษณ์ของพราน.. เขาคิดออกอย่างแรกคือต้องมีธนู(?) ซึ่งเขาเห็นอยู่ห้าคนที่อยู่ในโรงเตี๊ยมทังเคอเหมา เวรกรรม!

          เสี่ยวเอ้อห์เดินออกมาต้อนรับแขกร่างสูงที่ยืนอยู่ ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “คุณชายมีอะไรให้รับใช้ไหมหรือกำลังหาที่นั่งอยู่ขอรับ” เด็กหนุ่มเอ่ยถามเสียงสุภาพ

          ชายหนุ่มชำเลืองมองเสี่ยวเอ้อห์ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่มาที่นี่ “ข้ามาหาพรานตู้ กู๋ทังน่ะ พอดี..” ยังไม่ทันที่เส้าเทียนจะเอ่ยจบประโยค เสี่ยวห์ก็พูดแทรกขึ้น “พรานตู้นั่งอยู่ตรงนั้นขอรับ คุณชายนัดไว้สินะ ตามข้ามาๆ”

          หรี่ตาเล็กน้อย ร่างสูงไม่ได้ปริปากพูดแต่เดินตามเสี่ยวเอ้อห์ไปหาพรานตู้ เมื่อมาถึงเสี่ยวเอ้อห์จึงขอตัวไปต้อนรับแขกคนอื่นต่อ เขาขยับเก้าอี้ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่ง “ท่านใช่พรานตู้ กู๋ทังเจ้าของสัญญาจ้างฉบับนี้หรือเปล่า” เขาถามอย่างรวดเร็วไม่รีรอให้อื่นคนเอ่ยพูด พร้อมกับหยิบแผ่นสัญญาจ้างที่ทำจากหนังแพะขึ้นมา

          “โอ๊ะ ใช่ข้าพรานตู้” เขาพยักหน้าตอบหงึกๆ

          “ต้องทำอะไรบ้าง หาปลาทูน่ากับปลาทะเล.. ท่านจะเอากี่ตัว” เส้าเทียนจี้ถาม

          “ช่วงนี้ข้าปวดไหล่และหลัง แต่ลูกข้าบอกว่าอยากกินปลาทะเลกับปลาทูน่า แต่ไม่อยากได้จากตลาด ท่านช่วยข้าหน่อยเถอะ” ชายวัยกลางคนกล่าวบอก “ปลาทูน่า 1000ตัว ปลาทะเล 5000ตัว”

          “...ท่านเอาไปให้ลูกกินแน่รึ?” เส้าเทียนมอง แล้วทวนถามอีกครั้ง “จำนวนมันไม่ใช่น้อยๆเลย”

          “แน่นอนคุณชายข้านำไปให้ลูกทาน” เสียงเข้มตอบอย่างมั่นใจ “เก็บไว้ในวันครั้งหน้า.. ข้าอายุมาขึ้นทุกวันๆ ลูกข้ามีหลายคน”

          “.......” กรอกตา “อืม ได้ข้าจะไปตกปลามาให้ท่าน” เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อที่จะเตรียมตัวออกไปตกปลามาให้เจ้าของสัญญาจ้าง

          โครตเยอะเลยชิบหา---
         



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -12 Point +5 ย่อ เหตุผล
Staff_สัญญาจ้าง + 10 + 500 -12 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
กุหลาบสีทอง
ปราณทานตะวัน
หงอนคู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x3
x1010
x4
x34
x31
x33
x38
x2
x50
x2
x1095
x2698
x1
x9999
x1
x1
x154
x37
x1315
x8
x250
x15
x10
x121
x7
x11
x132
x11
x4
x1
x10
x242
x176
x2
x210
x3
x2
x216
x17
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x6
x35
x31
x54
x13
x3
x270
x1040
x399
x2072
x10
x2129
x24
x325
x14
x17
x240
x200
x474
x10
x63
x10
x29
x54
x1
x1105
x8
x7
x84
x725
x9999
x139
x400
x223
x98
x910
x9999
x440
x25
x38
x3210
x3072
x2447
x4800
x61
x323
x17
x221
x101
x194
x19
x1
x80
x6
x3
x390
x59
x44
x96
x100
x16
x2857
x5618
x150
x108
x2
x18
x25
x9999
x198
x1137
x15
x638
x3571
x6174
x129
x139
x388
x666
x255
x421
x234
x2800
x272
x231
x310
x388
x273
x639
x339
x95
x175
x175
x350
x329
x23
x50
x63
x312
x141
x242
x4311
x259
x424
x249
x3100
x266
x378
x1
โพสต์ 2018-12-11 20:22:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-12-11 20:24

นอนหลับ...นอนหลับ

        เป่าหลิงนั้นหลังจากที่อยู่ภายในอาศรมนักพรตรวมถึงนักพรตคนหนึ่งที่ทำให้นางนั้นรู้สึกอ่อนแรงยามได้คุยด้วยนั้นยิ่งทำให้ร่างกายที่ไม่ค่อยได้พักของเป่าหลิงนั้นแทบจะไม่ได้พักเลย จนซิริและลู่เต๋าจำเป็นที่จะต้องพาเป่าหลิงมาพักที่โรงเตี๊ยมประจำเมืองเยี่ยเฉิง โดยที่ซิริล่านั้นเลือกเปิดสองห้องโดยห้องหนึ่งนั้นให้กับลู่เต๋า ส่วนอีกห้องนั้นให้เธอกับเป่าหลิง..

        “เฮ่ๆ..แบบนี้จะดีหรอ?” เสียงของเจินจูนั้นกล่าวถามฝ้าเฉี่ย
        ‘ข้าว่าให้เป่าหลิงพักก่อนดีกว่า นางเดินทางตลอดวันตลอดคืน เมื่อคืนวานก็แทบไม่ได้นอน..อืม… อย่างน้อยเราก็รู้อยู่แล้วนี้ ว่าแม่นางซิริไม่ทำอะไรเป่าหลิงอยู่แล้ว’ ฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวบอกเหตุผลกับเจินจู ในระหว่างที่ลู่เต๋าลูกน้อยพ่อหนุ่มพึ่งเกิดของเรานั้นก็นั่งจิบชากินขนมพลางอ่านตำราอย่างไม่สนใจ เหมือนกับว่ารู้ว่าตนเองทำอะไรไม่ได้..

        ปล่าว..ก็แค่ไม่โดนสั่งก็ทำตามใจตัวเองดิ?... แล้วเรามาดูสภาพการณ์ของคนสองคนกันหน่อยดีไหม? ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง...อะเน๊ะ..


       “...อือ..” เสียงอืออึงจากร่างของคนที่กำลังนอนอยู่นั้นดังขึ้น ตอนนี้ซิริล่ากำลังนั่งอยู่บนเตียงข้างๆ เป่าหลิง เธอนั้นโดนยัดเยียดตำราภาษามาให้เพราะฉะนั้นเรียกได้ว่าต้องมานั่งเรียนรู้เองตั้งแต่ต้น แต่ไม่เป็นผลอะไรกับซิริเท่าไร เพราะเธอก็ไม่ได้มีหัวสมองที่น้อยนิด..

        ยามเมื่อเสียงของเป่าหลิงที่กำลังนอนอยู่นั้นดังขึ้นเธอก็เหลือบมอง ก่อนที่จะค่อยๆใช้มือของนางนั้นลูบเส้นผมสีดำที่เงางามนั้นอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าที่กำลังนอนนั้นทำให้เธอคิดถึงใครบางคนที่ดูเหมือนจะเย็นชา แต่นางกลับอ่อนโยนเสียยิ่งกว่าอะไรดีเสียอีก.. แม้ว่าเป่าหลิงจะไม่ใช่เยนิเฟอร์แม่เลี้ยงของเธอ…

        แต่นางก็คล้ายกันเหมือนกัน งดงาม อบอุ่น..แม้ดูเย็นชา.. แต่อย่างหนึ่ง เป่าหลิงนั้นเด็กกว่าเยอะ
       “....อือ..ออ..” เด็กสาวนั้นค่อยๆลืมตาขึ้น เธอเห็นแสงไฟและรับรู้ได้ถึงความนุ่มของเตียง เมื่อเหลือบมองไปข้างๆ ก็เห็นกับซิริที่กำลังนั่งหันมาทางเธอ..ทั้งสองนั้นอยู่บนเตียง ทำให้เด็กสาวต้องรีบลุกขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองสภาพการแต่งตัวของตนเอง..!!

       “พรึบ!!” ...คะ..ครบ...ไม่มีขาด..ไม่มีเกิน
        “ข้าไม่ได้ทำอะไรเจ้าหรอกน่า..ตอนนอนน่ะ..” เสียงของซิรินั้นกล่าวขำๆ เนื่องจากว่าใบหน้าของเป่าหลิงนั้นดูตื่นๆ จากสิ่งที่เห็น นัยต์ตาสีงามของซิรินั้นจับจ้องไปที่เด็กสาวที่ตกใจไปก่อนไข้ “ใครจะไปรู้..เจ้าอาจจะทำอะไรข้าก็ได้นี้?” เป่าหลิงบอก

        “เห่??...เจ้ากลัวอย่างงั้นหรอ?” ซิริยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่จะหันมาทางเป่าหลิง เธอค่อยๆขยับกายเข้าหาเด็กสาว ส่วนเป่าหลิงก็รีบกลิ้งสองตลบลงจากเตียงทันที..
        “ใครว่าข้ากลัว...ลู่เต๋าอยู่ไหน” เป่าหลิงนั้นกล่าวถาม นัยต์ตาของเธอเริ่มมองไปรอบๆ “ข้าให้บุตรชายเจ้าไปนอนห้องข้างๆกับสัตว์ของเจ้า” สตรีผมสีขี้เถ้านั้นกล่าวบอก เธอตบที่เตียงข้างตนเองเหมือนกับจะบอกว่าให้ลงมาได้แล้ว..

       “ข้านอนพื้นได้..ขอบใจ” แต่เด็กสาวอย่างเป่าหลิงก็กล่าวออกมา ก่อนที่นัยต์ตาเขียวมรกตของซิริจะจ้องมองเด็กสาวผู้ซึ่งไม่ยอมนอนลงดีๆ
        “เจ้าจะนอนลงมาดีๆ หรือเจ้าอยากจะให้ข้ากดเจ้าลงบนเตียง..” ซิรินั้นกล่าวกับเป่าหลิง ดูเหมือนว่าเธอนั้นคงจะเอาจริงไม่น้อย หากเธอไม่ยอมลงไปนอนจนสุดท้ายจนแล้วจนรอด ร่างของเป่าหลิงก็ต้องนั่งข้างกายซิริที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงจนได้…

        เด็กสาวนั้นพยายามข่มตาของตนเองนอน แต่ก็ไม่หลับซักที จนเมื่อซิรินั้นดับไฟที่โดนจุดและวางตำราไว้ นางก็ค่อยๆ ล้มตัวนอนบนเตียงข้างร่างกายของเป่าหลิงก่อนที่จะเหลือบมองเด็กสาวที่อยู่ข้างๆ นางยังคงไม่หลับ แถมยังหันหลังให้กับเธอด้วย…

        มือหนาตีนตุ๊กแกของซิริล่านั้นค่อยๆโอบไปที่ร่างกายของเด็กสาวยามนอนหลับแม้ว่านางจะยังไม่หลับก็เถอะ อีกไม่กี่นาทีก็คิดว่านางคงจะดิ้นและโวยวายเพราะฉะนั้น...คงต้องจัดการไว้ก่อน ซิรินั้นค่อยๆใช้มือโอบและรับเด็กสาวนั้นเข้าสู่อ้อมกอดของตนเองช้าๆ แต่กลับแน่นเนือง.. คุณคงไม่อยากเห็นใบหน้าของเป่าหลิวในตอนนี้หรอก..

        เด็กสาวนั้นสะดุ้งในใจแต่ยังตีเนียนเหมือนกับว่าตนเองกำลังนอนอยู่แต่สิ่งที่มันไม่น้อยนั้นคือร่างกายของเธอหัวใจของเด็กสาวนั้นเต้นไม่เป็นจังหวะรวมถึงยังไม่รู้ว่าจะหลับยังไงด้วยซ้ำไป เธอพยายามคิดอยู่ว่า ตรูควรจะตีเนียนต่อไปหรือปล่าว ……..

        น่าแปลกแฮะ….
        …...เป่าหลิงไม่ดิ้นอย่างที่เคย...นางคงอยากตีเนียนว่าหลับไปแล้วอย่างงั้นหรือ?...
        เป็นผู้หญิงที่เอาใจยากจริงๆเลยน่า..

        ……
        ……….

        หลังจากนั้นช่วงเช้ามา เป่าหลิงและซิริล่านั้นจำเป็นที่จะต้องออกเดินทาง แต่ทว่าการเดินทางครั้งนี้ควรที่จะเดินทางน้อยๆ เพราะฉะนั้นก็จะเหนื่อยๆหน่อย..

        “ข้าจะทิ้งเงินแล้วก็อื่นๆไว้ให้..ฝ้าเฉี่ยดูแลลู่เต๋าดีๆ แล้วก็ไม่ต้องพูดอะไรตามที่เราตกลงกันไว้..ที่นี้มีอะไรให้ทำอยู่...ไม่ต้องเป็นห่วงไป” เป่าหลิงกล่าวกับฝ้าเฉี่ยและลู่เต๋า เนื่องจากว่าเจ้าเจินจูของเรานั้นบอกว่าเขาจะไปด้วย..ก็ช่วยไม่ได้..

        “....จะไปด้วยจริงๆหรือ? เจ้าหมูน้อย?” ซิรินั้นกล่าวถาม
        “อือ..เจินจูไปด้วย เจินจูคิดว่าเจินจูมีประโยชน์” เจินจูจิ้วจางนั้นกล่าวบอก ก่อนที่ทั้งสามนั้นจะเดินทางออกมาจากที่โรงเตี๊ยมหลังจากจัดการเรื่องราวอื่นๆ





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +5 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2018-12-12 11:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โลหิตมาร
หมัดพื้นฐาน
ตัวเบาขั้นสูง
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x10
x30
x15
x10
x10
x900
x30
x5
x1
x2000
x100
x3
x4
x40
x1000
x10
x42
x30
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x140
x512
x2
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x118
x1
x2
x2485
x2
x4
x330
x1
x48
x989
x14
x5
x2
x2
x20
x3
x12
x80
x5
x4
x23
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x3
x75
x4
x3
x105
x30
x4
x265
x32
x72
x31
x14
x4
x18
x115
x100
x73
x84
x258
x50
x50
x8
x4
x2
x750
x629
x300
x70
x48
x7200
x5020
x6
x58
x1000
x835
x15
x675
x1457
x171
x64
x2230
x52
x372
x220
x262
x140
x393
x91
x430
x229
x170
x149
x146
x1982
x839
x390
x12
x41
x1

19

กระทู้

601

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

หื้ม?

เงินชั่ง
59034
เงินตำลึง
1173920
ชื่อเสียง
143798
ความหิว
954
คุณธรรม
348
ความชั่ว
313
ความโหด
755
เสียวโฉ่วอวี๋
ระดับ 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 6 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัญญาจ้างฉบับ 4. End

          นับตั้งแต่ได้ออกจากสงครามนี่ก็ผ่านมาระยะเวลา 5 ปี เขาใช้ชีวิตกับการอยู่คนเดียวเพียงลำพังเหล่าผู้ติดตามสหายนั้นห่างหาย เชื่อมั่นว่าจะต้องมีสักวันที่ได้พบกันอีกครั้ง

         วันนี้เขาจะนำสัญญาจ้างฉบับที่สี่ ที่เขาเคยทำก่อนที่จะไปร่วมกองทัพใหญ่ หวังว่านายจ้างคงจะไม่บ่นอะไรหรอกนะ เพราะการหาปลาให้ได้จำนวนตามที่เขาต้องการนั้นมันค่อนข้างจะเยอะมาก

          ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในโรงเตี๊ยมที่ครั้งหนึ่งเคยมารับสัญญางนายพรานผู้นัดจะรออยู่ที่นี่หรือไม่

          “.....” นัยน์ตาสีดำคมกริบมองหาพรานผู้ว่าจ้าง ก่อนเห็นชายคนหนึ่งนั่งโต๊ะหัวมุมใบหน้ามีหนวดเครา

          ไม่รอช้าเขารีบเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที ดูเหมือนว่านายจ้างยังคงรอปลา ถึงแม้กาลเวลาจะผ่านมาหลายปีแต่ก็ยังรอคอย

          พรานตู้กู๋ทังเงยหน้ามองคนที่มาใหม่ที่ลากถุงปลาเข้ามาหา ทำให้รู้ได้ในทันที “เจ้าเป็นคนที่รับสัญญาจ้างจากข้า ได้ปลามาครบไหม”

          “ใช่ ข้านำปลาทะเล5000ตัวกับปลาทูน่า1000ตัวมาส่งมอบให้นายจ้าง” พูดจบก็ยื่นถุงปลาที่ลากมาให้อีกฝ่าย “ใช้อะไรในการตกปลายาวนานนักเพราะมันไม่ได้จะหาง่ายๆ”

          “ไม่เป็นอะไรดีแล้วที่เจ้านั้นนำกลับมาถึงจะตกนาน” พรานตู้กู๋ทังตอบกลับ จากนั้นชายสูงวัยก็มอบรางวัลให้ เพื่อเป็นการตอบแทนที่ทำสัญญาจ้างของสำเร็จ

           เส้าเทียนรับรางวัลจากอีกฝ่ายก่อนจะเดินออกจากโรงเตี๊ยมทันที ก้มลงมองถุงเงินที่บรรจุเงินจำนวนหนึ่งไว้ถึงจะมีไม่มากแต่ก็พอที่จะทำให้เขาอยู่รอดได้อีกหลายวัน เป็นจอมยุทธที่ไม่มีงานมีการจึงต้องเร่ร่อนหาสัญญาจ้างทำไปทั่ว

        แล้ว....จะไปไหนต่อดีนะ เพราะยังไม่มีจุดมุ่งหมายที่จะเดินทางไปไหน แต่ถ้าไปแถบจงหนาน  อืม....


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 6 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +800 เงินตำลึง +7000 ชื่อเสียง +222 ความหิว -182 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 800 + 7000 + 222 -182 + 10

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
กุหลาบสีทอง
ปราณทานตะวัน
หงอนคู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x3
x1010
x4
x34
x31
x33
x38
x2
x50
x2
x1095
x2698
x1
x9999
x1
x1
x154
x37
x1315
x8
x250
x15
x10
x121
x7
x11
x132
x11
x4
x1
x10
x242
x176
x2
x210
x3
x2
x216
x17
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x6
x35
x31
x54
x13
x3
x270
x1040
x399
x2072
x10
x2129
x24
x325
x14
x17
x240
x200
x474
x10
x63
x10
x29
x54
x1
x1105
x8
x7
x84
x725
x9999
x139
x400
x223
x98
x910
x9999
x440
x25
x38
x3210
x3072
x2447
x4800
x61
x323
x17
x221
x101
x194
x19
x1
x80
x6
x3
x390
x59
x44
x96
x100
x16
x2857
x5618
x150
x108
x2
x18
x25
x9999
x198
x1137
x15
x638
x3571
x6174
x129
x139
x388
x666
x255
x421
x234
x2800
x272
x231
x310
x388
x273
x639
x339
x95
x175
x175
x350
x329
x23
x50
x63
x312
x141
x242
x4311
x259
x424
x249
x3100
x266
x378
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:24

ขึ้นไปด้านบน