ดู: 140|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเหอไน่ } เคหาสน์สกุลอู๋

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-21 15:20:23 |โหมดอ่าน



เคหาสน์สกุลอู๋

เคหาสน์สกุลอู๋ตั้งอยู่เมืองเหอไน่ เมื่อสามสิบปีก่อนตระกูลอู๋เคยตั้งรกรากถิ่นฐานอยู่ในเมืองฉางซา อู๋เหวิน จวี้
ขัดแย้งกับผู้นำตระกูลอู๋คนปัจจุบัน เขานำทรัพย์สินจำนวนหนึ่งสร้างเคหาสน์ในเมืองเหอไน่ เมื่ออู๋เหวิน จวี้เสียชีวิต
เคหาสน์หลังนี้จึงถูกส่งต่อให้กับบุตรชายเพียงคนเดียว หลังจากที่ซั่วเหยียนได้เป็นเจ้าของเคหาสน์
เขาสร้างสุสานบิดาไว้หลังจวน และจัดตั้งกองทุนสำหรับช่วยเหลือผู้ไร้บ้านในเหอไน่


เจ้าของเคหาสน์คนปัจจุบัน
อู๋ ซั่วเหยียน || 吴烁圆 || 29
อุปนิสัย : ต้องการสืบทอดเจตนารมณ์ของบิดา สุภาพ ถ่อมน้อมถ่อมตน ไม่ชอบการต่อสู้ ชอบช่วยเหลือผู้คนที่ตกยาก


แม่เลี้ยงอู๋ซั่วเหยียน:  อู๋ฮูหยิน (เกา ซ่างเหนียง) (สร้างฐานะใหม่ทำให้ละทิ้งชื่อเก่า)
อุปนิสัย: เป็นสตรีที่ชอบบุรุษที่รู้จักเอาใจใส่ในความรัก ไม่ใช่บ้างานอย่างเดียวเช่นอดีตสามีเก่าที่มีใจช่วยเหลือคนเดือดร้อน
และมีแต่งานทั้งชีวิต ไม่เคยเอาใจใส่หญิงสาวจนทำให้หญิงสาวร้อนรุ่มไม่อาจทนได้ จึงทิ้งลูกทิ้งผัว ทำทุกวิถีทางเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
จนสามารถเป็นคนใหม่นาม 'เกา ซ่างเหนียง' ได้พบรักกับเจ้าสัวอู๋และทั้งคู่มีความรักที่ลึกซึ้งต่อกัน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

111

กระทู้

1474

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
95447
เงินตำลึง
73428
ชื่อเสียง
154712
ความหิว
550

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11306
ความชั่ว
8137
ความโหด
13995
งูซิงหนาน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-21 18:04:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด

[ สัญญาจ้าง 3.3 ]

ฝึกตัวเบากลาง 3/10


         เขาแวะพักฝึกตัวก่อนที่จะมาเมืองถัดไป เส้าเทียนกำหนดลมปราณเฉกเช่นดังเดิมเหมือนทุกครั้งๆ และโครจเวียนซ้ายไปขวาอย่างมุ่งมั่นและตั้งจิตแน่วแน่ ชายหนุ่มนั่งปลดปล่อยให้หัวสมองโล่งไม่ครุ่นคิดเรื่องอื่นๆที่จะทำให้ตัวเองไขว้เขว่กับวิชาที่ตัวเองฝึกฝน เขามุ่งมานะกับการฝึกวิชาตัวเบาเป็นอย่างมาก เมื่อฝึกพอได้แล้วจึงเตรียมตัวที่จะไปทำสัญญาจ้างต่อ


         …


         ..


         .


         จากนั้นชายหนุ่มก็ควบฮั่นเสียทองมาที่เมืองเหอไน เพื่อตามหาคนรู้ใจให้คุณหนูสกุลหลิว


          ครั้งเขาได้บังเอิญเจอพ่อบ้านที่พึ่งกำลังส่งแขกออกจากจวน ทำให้เส้าเทียนได้โอกาสเพื่อที่จะส่งเทียบเชิญ


         พ่อบ้านผู้นั้นนำเส้าเทียนเข้ามาพอกับคุณชายอู๋ที่ในจวน ชายหนุ่มเดินก้าวตามอย่างสม่ำเสมอทุกฝีเท้า เมื่อมาถึงก็พบกับคุณชายอู๋นั่งอ่านตำราอยู่


         “ชิงเทียน ท่านพาใครมาหาข้าน่ะ” อู๋ ซัวเหยียนเอ่ยถามก่อนจะเก็บตำราที่อ่านลง


         “คุณชายท่านนี้ขอพบท่าน ขออภัยที่ไม่ได้มาแจ้งท่านก่อน” พ่อบ้านชิงเทียนคุกเข่าลงแล้วกล่าวอย่างสำนึกผิด


         “ท่านชิงเทียนลุกขึ้นเถิด ข้าไม่ได้ถือสาเรื่องเล็กๆน้อยเช่นนี้หรอก” ซัวเหยียนบอก “แล้วคุณชายมาพบข้ามีเรื่องอะไรรึ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงถ่อมน้อมถ่อมตน


         “...ใต้เท้าข้านำเทียบเชิญของคุณหนูข้ามาให้ท่าน โปรดรับไว้ด้วย” เส้าเทียนก้มคารวะก่อนจะยื่นเทียบเชิญให้


          “งานเลือกคู่?...” ซัวเหยียนที่อ่านจบถามขึ้น


          “ใช่แล้วขอรับ ขอแค่ใต้เท้ามีคุณสมบัติ ซื่อสัตย์ เป็นข้าราชการ และสัญญาว่าจะมีภรรยาคนเดียวไม่มีอนุขอรับ” เส้าเทียนเอ่ยบอกอย่างสุภาพ


          “ขอบคุณ..คุณชาย ข้าจะรอไปดู” เขาเอ่ยบอก “ไหนๆท่านก็มาไกล ท่านชิงเทียนไปยกชามาให้คุณชายผู้นี้หน่อย”


           “.....” เขาเตรียมจะปฏิเสธแต่ก็อีกฝ่ายบอกให้อยู่ต่อ


            “!!!”


@Admin JX003

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +500 ความหิว -86 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 500 -86 + 15

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
หน้ากากจิ้งจอก
บันทึกลับ #3
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x53
x1
x1
x3
x3
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x99
x1
x3
x1
x1
x26
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x2392
x2
x20
x3
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x34
x1
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x10
x50
x30
x20
x18
x30
x9999
x54
x260
x24
x3
x1
x8
x4
x9
x1
x8
x8
x10
x82
x2
x32
x26
x79
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2656
x2245
x2500
x107
x15
x30
x164
x42
x2
x2
x9999
x100
x546
x13
x3
x1263
x270
x1764
x92
x1500
x3
x1387
x2960
x1700
x2911
x2207
x2413
x2541
x292
x2066
x130
x5995
x40
x15
x100
x41
x16
x17
x6
x9999
x2685
x30
x16
x10
x50
x19
x1158
x45
x1980
x2282
x7116
x9999
x355
x689
x9
x430
x3
x354
x52
x175
x7589
x1
x5886
x9999
x730
x108
x7
x1
x3
x3241
x215
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x2203
x256
x162
x1407
x112
x2
x18
x4
x213
x178
x433
x369
x364
x731
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x10
x500
x16
x32
x316
x12
x110
x190
x11
x10
x7
x3
x966
x173
x2
x2945
x12
x11
x708
x432
x24
x88
x13
x59
x15
x9
x35
x156
x1071
x13
x4
x547
x514
x4625
x10
x6193
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1390
x9999
x201
x2195
x3783
x695
x6209
x9999
x770
x716
x3485
x9999
x6722
x9892
x128
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1598
x1730
x97
x152
x16
x8225
x9999
x7516
x6731
x598
x6135
x87
x9999
x6045
x2138
x8015
x9999
x5566
x9999
x2780
x3010
x9942
x1777
x276
x2336
x1301
x9999
x2646
x2649
x1542
x3268
x34
x4170
x688
x230
x766
x2282
x72
x664
x9999
x4077
x39
x3125
x8544
x746
x2489
x1122
x9104
x4687
x769
x1

111

กระทู้

1474

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
95447
เงินตำลึง
73428
ชื่อเสียง
154712
ความหิว
550

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11306
ความชั่ว
8137
ความโหด
13995
งูซิงหนาน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-3 15:42:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-3 20:09

{ เควสลับ } ความในใจของเหอเหอ
พาร์ท 8 - บัณฑิตเซียวแห่งเหอไน่ (3)

          ร่างสูงเดินพาเข้ามาในเมืองเหอไน่เรื่อยๆ ด้วยการช่วยเหลือจากซุนเหอเหอที่ส่งซิกตามเส้นทางที่จะต้องเดินทางผ่าน จนมาหยุดอยู่หน้าเคหาสน์สกุลอู๋ภายในใจครุ่นคิด 'แม่งคุ้นๆนะ'

          พวกเขาหยุดกันที่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่มาจนถึงขั้นนี้แล้วเป็นไงเป็นกัน "นายหญิงคฤหาสน์แห่งนี้ คืออดีตเล่อฮูหยิน นางละทิ้งชื่อเก่า ชีวิตเก่าเปลี่ยนเป็น เกาซ่างเหนียง หรือปัจจุบันอดีตอู๋ฮูหยิน" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกกับเล่อหยูเฟย

          "อืม" ตอนแรกจะให้หยินเล่อไปแจ้งกับพ่อบ้านแต่อีกฝ่ายเป็นใบ้ด้วยจะสื่อสารกันไม่รู้เรื่องจึงเปลี่ยนให้หยินหยูเป็นคนไปแจ้งแทน "หยินหยูเจ้าเข้าไปแจ้งพ่อบ้านขอพบท่านหญิงอู๋"

           "ขอรับนายท่าน" หยินหยูกล่าวแล้วเดินเข้าไปข้างใน

          หลังจากที่หยินหยูเลิกเกาะแกะทั้งสองพวกเขาก็หันมาพูดคุยกระซิบกระซาบกันทันที "เจ้ามั่นใจแน่นะว่าแผนจะสำเร็จ"

          "ข้าก็ไม่รู้"
          จู่ๆ ท้องฟ้าเมฆครึ้มฝนตกปอยๆ หยาดน้ำฝนตกใส่มือหนายื่นมือขึ้นดู ฝนตกเช่นนี้? อ่า...ตาข้างขวากระตุกเหมือนกับเป็นลางบอกเหตุให้ล่วงรู้ไว้ว่าจะต้องมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น "ฝนตกพร่ำๆ" เสียงพูดพึมพำแผ่วเบา

          รอสักพักพ่อบ้านจวนตระกูลอู๋ออกมารับพวกเขาให้เข้าไปข้างใน "เชิญคุณชายตามมาทางนี้ขอรับ"

          "ข้ารู้สึกไม่ดี" เส้าเทียนหันไปบอกเล้งหู มารดากับลูกชายจะได้พบเจอกันทว่ากลับรู้สึกไม่ดี มันไม่ควรจะให้สองมาพบ เม้มริมฝีปากเดินตามพ่อบ้านเข้ามาข้างใน

          หญิงวัยกลางคนก็ที่นั่งอยู่ลุกขึ้นแล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่าง "มีธุระอันใดกับข้าอย่างนั้นรึ" เสียงหวานแหบต่ำเอ่ยถาม ก่อนหน้านี้พ่อบ้านมาแจ้งว่ามีคนจะขอเข้าพบมีธุระด่วนสำคัญจะคุยด้วย

          เล่อหยูเฟยเห็นหญิงวัยกลางคนเพียงแค่ครั้งแรก เขาจำได้ไม่ผิดแน่ 'ท่านแม่….' ร่างโปร่งเลิกลั่นเดินเข้ามาหานาง "ข้า…" ได้พบมารดาที่ตามหาตลอดหลายปี ความรู้สึกดีใจมันทำให้แสดงอากัปกิริยาวางมาดแทบไม่ถูก

          เกาซ่างเหนียงสบตามองด้วยสายตาอ่อนโยนนางดูเหมือนจะคุ้นๆ อาจเป็นสัญชาตญาณมารดา แต่ยังไม่แน่ใจ "มีอะไรกับข้ารึเปล่า"

          "ท่านแม่...ท่านแม่ นี่ข้าเองหยูเฟย" เสียงทุ้มสุขุมเยือกเย็นกล่าวบอกมารดาผู้ให้กำเนิด ไม่คิดไม่ฝันจะมีวันที่ได้พบเจอกันอีกครั้ง อยากจะให้กลับไปอยู่กับเขา กลับไปอยู่สถานที่ ที่เรียกว่า'บ้าน'

          เพียงได้ยินเสียงหญิงสาวจากสายตาอ่อนโยนรีบเปลี่ยนสายตา พลางไม่สบตาอีกฝ่าย "ท่านเข้าใจผิดแล้ว"

          ตอนนี้คนที่อยู่ในห้องต่างเงียบกริบไม่พูดจาร่างสูงขมวดคิ้วเป็นปม สังเกตสีหน้าหญิงสูงวัยคนนั้นมันก็แสดงออกชัดเจนถึงจะพยายามจะบ่ายเบี่ยงก็โกหกคนในห้องไม่ได้และเล่อหยูเฟยคงจะรู้ นางพูดโกหก

          "ท่านแม่พูดอะไร... ข้าหยูเฟยบุตรชายของท่าน ข้าคิดถึงท่านเหลือเกินได้โปรดกลับบ้านของเราเถิดขอรับ" เล่อหยูเฟยน้ำเสียงสั่นเครือ

          "ข้าไม่ใช่มารดาท่าน ตัวข้ากับสามีแต่งงานกันมีลูกสาวเพียงคนเดียว ปัจจุบันลูกเลี้ยง ลูกของสามีกับฮูหยินเก่าเป็นเจ้าบ้าน" นางปฏิเสธที่จะยอมรับ ได้ทิ้งฐานะเก่าไว้ด้านหลังจะไม่หันหลังกลับไปแม้นจะถูกมองเป็นมารดาใจไม้ไส้ระกำ

          "ท่านหญิงการโกหกเป็นสิ่งไม่ควรยิ่งเมื่อบุตรชายที่รักและเคารพออกตามหาท่าน ไฉนกลับผลักไสไล่ส่งเช่นนี้เล่า" เส้าเทียนอดเดือดไม่ได้ นี่ขนาดเป็นคนนอกได้มาฟังรับรู้เรื่องราวยังโมโหขนาดนี้!

          "ท่านแม่…"

          "โปรดกลับไปเถอะ" หญิงวัยกลางคนเตรียมหันหลังหนีไม่กล้าที่จะเผชิญยอมรับความจริง

          "......" เล่อหยูเฟยยืนนิ่ง เขาไม่อยากเชื่อว่ามารดาที่เขาเฝ้าตามหาจะตัดรอนไมตรีเช่นนี้
คนแถวบ้านเขาพูดไม่มีผิด สมัยเด็กๆ เขาโมโหทุกครั้งใครว่าแม่หนีออกจากบ้านไปหาผู้ชายคนอื่นเล่อหยูเฟยเริ่มโกรธ ทุกคนในที่นั้นต่างสัมผัสได้รังสีอำมหิต

          ก่อนที่ร่างโปร่งจะพุ่งบีบคอมารดาบังเกิดเกล้า พลางด่าทอสารพัด "แกมันนังผู้หญิงชั่ว ท่านพ่อตายก็ไม่แยแสกลับมา ผู้หญิงแบบแกมันไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ เสียแรงที่ข้าเคยรักเคยเฝ้ารอคอย ออกตามหาตลอดทุกปี ถ้าเช่นนั้นก็จงตายด้วยเอือมมือข้าแล้วกัน"

          ซุนเหอเหอรีบพุ่งไปปราม แต่ก็ถูกปัดออก เขาทำท่าจะพุ่งเข้าไปช่วยนายหญิง ก่อนจะพูดเผื่อนายน้อยจะได้สติ "แม้นายหญิงจะทำไม่ถูกแต่นายน้อยไม่สมควรทำร้ายมารดา จะเป็นบาปมหันต์"

          "บาปกรรมหรอ ข้าไม่เคยกลัว" มือหนาบีบคอมารดาเต็มแรงแววตามองอย่างแรงแค้น ทุกอย่างพังทลายเพราะสตรีคนนี้ คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ เขาจะไม่ยอมให้นางได้มีชีวิตอยู่ต่อ

           "นายน้อยอย่าทำร้ายนายหญิงเลย" ร่างใหญ่จะเข้าไปขวางแต่ก็ต้องรับมือกับองค์รักษสามหยินของนายน้อย ซึ่งฝีมือแต่ละคนเก่งกาจเขาคนเดียวไม่สามารถจะจัดการต่อกรกับทั้งสามได้แน่

          "อย่าได้ริอาจเข้ามายุ่งกับเรื่องของนายท่าน" หยินหยูเอ่ยบอกหยิบกระบี่ขึ้นมาฟาดฟัน พวกเขาทั้งสามคนยืนบังทางห้ามใครผ่าน

          ศิษย์เอกสำนักหัวซานคว้ากระบี่ขึ้นมาช่วยปัดป้องถึงมารดาของเล่อหยูเฟยจะทิ้ง แต่ไม่ควรที่จะมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น "มันเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง" มือหนาตวัดกระบี่เล่มงามปัดป้องช่วยเหลือชายร่างใหญ่

          เส้าเทียนยืนมองอยู่เฉยๆ "สตรีเช่นนั้นข้าควรจะช่วยเหลือจริงๆหรอ?" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยถามซุนเหอเหอที่เป็นฝ่ายตั้งรับกับองค์รักษ นัยน์ตาสีดำคมกริบชำเลืองดูทั้งห้าคนต่อสู้แววตาสีดำราบเรียบ

          "ได้โปรดช่วยนายหญิงด้วย" ซุนเหอเหอเอ่ยขอร้องเซียวไน่ที่ถาม

          "ในเมื่อพี่ชายพูดเช่นนั้น ข้าจะยืนมองอยู่เฉยๆไม่ได้เสียแล้วล่ะ" แล้วพุ่งเข้าไปหาหยินเล่อชายไว้ผมปรกหน้าบรรยากาศตึงเครียดกว่าเดิม มือหนาล้วงหยิบอาวุธลับออกมาจากชายเสื้อแล้วเดินลมปราณปาพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว

          องค์รักษทั้งสามสัมผัสได้ถึงลมปราณที่แข็งแกร่ง แม้แต่ตัวเล่อหยูเฟยเองที่บีบคอมารดากะจะให้สิ้นใจตายคามือของตนก็สัมผัสได้ ยอดฝีมือทำไมถึงมาอยู่ที่เมื่อหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นเซียวไน่ราวกับเปลี่ยนกันไปเป็นคนละคน

          "......" หยินเล่อพยายามจะใช้วรยุทธจู่โจมกลับแต่อีกฝ่ายมีพลังแฝงที่เหนือกว่าหลายสิบเท่าเข็มที่ปาใส่ออกหาก็พุ่งทิ่มแทงเนื้อบางส่วน

          "ท่านเจ้าสัวเล่อข้าพาท่านมาที่นี่ก็เพื่อพาหามารดา ได้โปรดหยุดการกระทำเถิดหน่า" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกแล้วหยิบกระบี่กระหนำโจมตีใส่ศัตรูไม่ยั้ง ความมืดในใจครุ่นคิดนางสมควรตาย สมควรตายจริงๆ เหยียบย่ำความรู้สึกบุตรชายจนเขาโตขึ้นมาเป็นคนเลวร้าย

          เก่อหูซวงต่อสู้ใช้เพลงกระบี่นางแอ่นหัวกลับเข้าปะทะกับร่างโปร่งนุ่งน้อยห่มน้อยแล้วอัดลมปราณใส่เต็มแรงจนอีกฝ่ายกระเด็น 'เซียวไน่? แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่'

          ทั้งหกคนต่อสู้กันอย่างดุเดือนเลือดพล่านคนที่มีสีหน้าเหมือนปลาอย่างเส้าเทียนมองคู่ต่อสู้อย่างเบื่อหน่าย 'ไม่ได้วางแผนมาสู้เลยสักนิด' มือหนาปาอาวุธใส่หยินเล่อซัดใส่ไม่ยั้งราวกับเล่นปาเป้า ความแม่นยำของเส้าเทียนดูเอาตามร่องรอยบาดแผลของอีกฝ่ายได้ "คนนี้เก่งที่สุด?" ไม่ได้อยากจะปากร้ายใส่แต่นี้เก่งที่สุดแล้วจริงๆหรือเปล่า

         "อย่าประมาท นั่นหยินเล่อถึงเขาจะเป็นใบ้แต่ฝีมือก็เป็นถึงตัวเต็ง" ซุนเหอเหอฟาดฟันเพลงกระบี่รับมืออยู่หยินหยูกล่าวบอก ไม่เคยเห็นการต่อสู้ใช้เข็มมาก่อนเลย

          เก่อหูซวงมีฝีมือสูงส่งกว่าคู่ต่อสู้แค่นี้มันไม่คะณามือหรอก เป็นถึงศิษย์เอกสำนักหัวซานจะมาพ่ายแพ้ให้กับคนชั่วได้เช่นไร พุ่งเข้าใส่แล้วตวัดปลายกระบี่คล่องแคล่วเอี่ยวตัวหลบ หยินเฟยสวนกลับด้วยการโจมตีเพลงกระบี่ตระกูลเล่อ

         ท่ามกลางสายฝนที่ตกพร่ำๆพวกเขาก็ต่อสู้กันอย่างรุนแรงทั้งสามคู่ต่างสู้กันดุเดือดจนลามออกมาลานกว้างชนิดที่คฤหาสน์เกือบจะพังพินาศเพราะการต่อสู้ในวงกว้างนี้ นัยน์ตาสีดำคมกริบมองคู่ต่อสู้ที่ไม่มีเสียงร้องเลยแม้แต่นิดเดียว อืม...เป็นใบ้จริงๆด้วยสินะ ถึงกระนั้นก็ไม่ยอมออมมือให้เด็ดขาด

          ฟิ้ววววว ตุ้บบบ!!!

          หยินเล่อเสียเปรียบที่ร่างสูงใช้เข็มเมื่อครู่ทำให้บาดเจ็บพอสมควร หลังจากนั้นเขาพยายามพุ่งประชิดตัวอีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้ใช้อาวุธลับ "......"

          ทำให้เส้าเทียนต้องเปลี่ยนมาใช้กระบี่แทน แต่การกระทำเช่นนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มเสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย มันเพิ่มโอกาสได้เปรียบซะมากกว่าบังเอิญถนัดเรื่องใช้กำลังซะด้วย "ขอโทษนะพอดีข้าถนัดใช้กำลังพอดี" เมื่อได้โอกาสพลิกลำตัวกระโดดตัวเบาหมุนตัว

          "!!!!!" หยินเล่อพลาดท่าทำให้โดนร่างสูงพลิกแพลง 'ข้าขอโทษนายท่าน ที่ข้าจะต้องมาตายตรงนี้' เพียงเสี้ยววิแวบหนึ่งรู้ได้ทันว่าจะต้องโดนกระบี่เล่มนั้นแทงเต็มๆแน่ๆ

          มือหนาวกกระบี่กลับและผลักหลินเล่อแล้วจึงสกัดจุด "ทำหน้าเสียใจแบบนั่นทำไม เสียใจที่ไม่ถูกฆ่าตายหรอ แต่ข้าไม่ชอบข้าคนสุ่มสีสุ่มห้าหรอกนะ" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอก

          นัยน์ตาสีดำเดี่ยวดายมองอย่างไม่เข้า 'สมเพชข้าอย่างนั่นรึ ไม่...ข้ามองชายผู้นี้ไม่ออก เขาคิดอะไรอยู่กันแน่?' หยินเล่อไม่สามารถจะขยับเคลื่อนตัวได้เพราะโดนสกัดจุด

          เก่อหูซวงที่พึ่งจะต่อสู้เสร็จเปรยตามองร่างหนาของหยินเฟยที่นอนราบลงไปกับพื้นเป็นผลจากการที่เขาสกัดจุดหันไปหาเซียวไน่ "ฝากเจ้าจัดการต่อด้วย เดี๋ยวข้าจะไปช่วยนายหญิงให้"

          ในขณะซุนเหอเหอที่ค่อนข้างบาดเจ็บหนัก ใกล้ชนะ ชายหนุามสังเกตมืออีกฝ่ายคว้าอาวุธลับเข็มจากเอวจะทำร้ายเหอเหอจึงกระโดดตัวเบาพุ่งไปชนหยินหยูเต็มแรงจนกระเด็นกลิ้งกันหลายตลบ แล้วพยายามจัดการร่างโปร่งที่เป็นตัวปัญหาในหลายๆเรื่อง

         "คุณชายอย่าทำเช่นนั้นนั่นมารดาท่าน!" ในขณะเก่อหูซวงจะเข้าไปเพื่อปรามเล่อหยูเฟย ทว่าดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่หน้าอิฐหน้าพรมใดๆทำให้ทั้งสองเกิดต่อสู้ขึ้น

          "ถอยไปแกไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้" เล่อหยูเฟยชักกระบี่ขึ้นแล้วเข้าต่อสู้

          เล่อฮูหยินทำท่าจะวิ่งหนีจากจุดเกิดเหตุไปหลังคนงานจวน ก็สะดุดทางเดินจนหัวแตกเลือดอาบ "กรี๊ดดดดดดดดด" เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจใบหน้าเปื้อนอาบนองไปด้วยเลือด

          "ท่านแม่!!!!" เล่อหยูเฟยเห็นมารดาบาดเจ็บ ความรู้สึกกลับมาก่อนรีบวิ่งไปโผกอด "ข้าขอโทษ ข้าผิดไปแล้ว" ใบหน้าที่เคยโกรธชิงชังแปรเปลี่ยนมาเป็นเหมือนเดิม

          "อึกกกก… หยูเฟยแม่ขอโทษที่แม่ทิ้งเจ้า ความผิดมันเกิดขึ้นจากตัวข้า ท่านพี่ไม่เคยเอาใจใส่ข้าเลยฮือๆๆข้าอยากได้รับความเอาใจใส่จากผู้เป็นสามี แต่เขากับทำแต่งานเพื่อให้ครอบครัวอยู่สบายกะช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่สนใจความรู้สึกข้า หยูเฟยตลอดมาแม่รักลูกที่ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเพราะแม่ทิ้งอดีตเก่าเอาไว้ข้างหลัง จะด่าทอแม่อย่างไรแม่ไม่โกรธ สิ้นสุดท้ายที่แม่จะพูดก็คือ หากเจ้ามีคนรักจงอย่าทำแต่งานเอาใจใส่ดูแลนางให้ดี แม่ขอโทษ อึกกกกก…  แม่...รัก...เจ้า หยูเฟย…" หญิงสาวรู้ดีว่าไม่รอดก่อนพยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายลูบใบหน้าลูกชายอันเป็นที่รัก นัยน์ตาทั้งสองข้างใกล้จะปิดลง

          "ท่านแม่ข้าก็รักท่านฮือๆๆ" เล่อหยูเฟยที่เป็นคนเหี้ยมตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิมอีกต่อไปแล้ว นัยน์ตาทั้งสองร้อนผ่าวร้องน้ำตาไหล

         กลับมาที่ลานกว้างเส้าเทียนจับล็อคหยินหยูแล้วทำการสกัดจุดเพื่อให้อีกฝ่ายหยุดแน่นิ่ง ก่อนที่จะเก็บกระบี่คาดเอวกลับคืนเดิม เขากับซุนเหอเหอลากหยินเล่อ หยินหยูและหยินเฟยมานอนรวมกันทั้งสามคนต่างล้วนโดนสกัดจุด

          "สายสัมพันธ์แม่ลูกไม่มีวันตัดขาด พวกเจ้าเกือบจะทำให้นายของตัวเองฆ่ามารดาไปแล้วนะรู้ไหม แล้วยิ่งไปกว่าหากเขาได้ฆ่ามารดาก็จะกลับมารู้สึกผิดในภายหลัง เห็นทีข้าควรจะสอนคุณธรรมให้ฟังเป็นการใหญ่แล้วกระมัง เหอะๆ" เส้าเทียนพูดยาวเหยียดบ่นทั้งสามที่มองเขาตาปริบๆเพราะขยับตัวไม่ได้ ก่อนจะหันไปหาซุนเหอเหอ "ทุกอย่างจบลงแล้วใช่ไหม"

          "ข้าก็หวังที่จะให้มันจบลงเพียงเท่านี้" ซุนเหอเหอกล่าวเสียงเศร้าแววตาเจ็บปวดพลางหันมองเซียวไน่

แสดงความคิดเห็น

(( จากการใช้เข็มในเทิร์นนี้ จำนวน 60 เล่ม ส่งมาไอดี Admin ))  โพสต์ 2019-7-3 18:12
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-7-3 18:10
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +10 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-7-3 18:10

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -342 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -342 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
หน้ากากจิ้งจอก
บันทึกลับ #3
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x53
x1
x1
x3
x3
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x99
x1
x3
x1
x1
x26
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x2392
x2
x20
x3
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x34
x1
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x10
x50
x30
x20
x18
x30
x9999
x54
x260
x24
x3
x1
x8
x4
x9
x1
x8
x8
x10
x82
x2
x32
x26
x79
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2656
x2245
x2500
x107
x15
x30
x164
x42
x2
x2
x9999
x100
x546
x13
x3
x1263
x270
x1764
x92
x1500
x3
x1387
x2960
x1700
x2911
x2207
x2413
x2541
x292
x2066
x130
x5995
x40
x15
x100
x41
x16
x17
x6
x9999
x2685
x30
x16
x10
x50
x19
x1158
x45
x1980
x2282
x7116
x9999
x355
x689
x9
x430
x3
x354
x52
x175
x7589
x1
x5886
x9999
x730
x108
x7
x1
x3
x3241
x215
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x2203
x256
x162
x1407
x112
x2
x18
x4
x213
x178
x433
x369
x364
x731
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x10
x500
x16
x32
x316
x12
x110
x190
x11
x10
x7
x3
x966
x173
x2
x2945
x12
x11
x708
x432
x24
x88
x13
x59
x15
x9
x35
x156
x1071
x13
x4
x547
x514
x4625
x10
x6193
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1390
x9999
x201
x2195
x3783
x695
x6209
x9999
x770
x716
x3485
x9999
x6722
x9892
x128