ดู: 160|ตอบกลับ: 3

{ เมืองซานตง } จวนตระกูลหลัว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-21 12:33:22 |โหมดอ่าน


จวนตระกูลหลัว


จวนตระกูลหลัวผู้รักความสงบ ในเมืองซานตง เป็นตระกูลที่ไม่ชอบยุ่งย่ามกับใคร อดีตหลัว ช่านจุนเคยอยู่ในพรรคมารมาก่อน
จากนั้นก็หลบหนีจากการไล่ล่าจนมาถึงเมืองซานตงในสภาพปางตาย ทว่าสวรรค์กลับเมตตา
เจียอิงหญิงสาวชาวบ้านผ่านมาพบเห็นและได้ช่วยเหลือช่านจูนจนทั้งสองผูกพันธ์และ
แต่งงานในที่สุด ช่านจูนใช้เงินจำนวนมากสร้างจวนขนาดใหญ่ริมน้ำ
บ่าวไพร่ที่รับใช้ต่างจงรักภักษีต่อช่านจูน เขาถือคติ ความในอย่านำออก ความนอกอย่านำเข้า

เจ้าบ้าน หลัว ช่านจูน 罗粲君 (55)
อุปนิสัย : เจ้าเล่ห์ มองคนทะลุปรุโปร่ง หวงฮูหยินที่สุด



|| บุคคลที่อยู่ในจวน ||
หลัวฮูหยิน { หลัวเจียอิง 罗嘉英 } (45)

บุตรชาย (2) คน
หลัวเทียนเสียง || 罗天祥 (30)
หลัวจิ่งเทียน (นิ้วชี้กับนิ้วโป้งมือขวาถูกตัด) || 罗景添  (28)

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

111

กระทู้

1474

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
95447
เงินตำลึง
73428
ชื่อเสียง
154712
ความหิว
550

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11306
ความชั่ว
8137
ความโหด
13995
งูซิงหนาน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-21 14:23:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด

[ สัญญาจ้าง 3.2 ]



        ตอนนี้เขามายืนอยู่หน้าจวนสกุลหลัว… ก่อนที่เขาจะมาอยู่ที่หน้าจวนสกุลหลัว เส้าเทียนได้มีโอกาสถามไถ่ชาวบ้านในระแวกแถวนี้ ว่ามีบุตรชายตระกูลไหนที่ยังโสด.. เขาจึงได้รับคำตอบให้มา ณ ที่แห่งนี้

          “เจ้ามายืนด้อมๆมองๆอะไรแถวจวนข้า” เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนเอ่ย ทว่าใบหน้ากับตรงกันข้ามกับอายุ


          ร่างสูงที่ยืนมองๆหายามอยู่ถึงกลับชะงักเมื่อได้ยินเสียง...อยู่ด้านหลังชายหนุ่ม เขาหันหน้าไปมองบุคคลที่มีใบหน้าคมคายรูปร่างสูงสง่าน่าเกรงขาม ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ข้ามาส่งเทียบเชิญให้คุณหนูของข้าน่ะขอรับ” ก่อนจะยื่นเทียบเชิญให้อีกฝ่าย


          หลัว ช่านจูนรับเทียบเชิญมาก่อนจะพิจรณามองดู เข้าเปิดอ่านจนได้ทราบข้อเท็จจึงที่อีกฝ่ายมายืนด้อมๆมองอยู่หน้าจวนตระกูลหลัวเพราะมาส่งเทียบเชิญ เลือกคู่ให้คุณหนูสกุลหลิวในเมืองลั่วหยางภายในเขียนบรรยายเอาไว้อย่างชัดเจน แจ่มแจ้ง นัยน์ตาสีดำไล่นัยน์ตาอย่างเพ่งพินิจ ขอเป็นเพียงคนที่มีคุณสมบัติ “คุณสมบัติที่ว่านั้น…?”


           เส้าเทียนเอ่ยกล่าวขึ้น “ซื่อสัตย์ เป็นข้าราชการ และสัญญาว่าจะมีภรรยาคนเดียวไม่มีอนุขอรับ”


           “อืมๆ เช่นนั้นคุณชายก็กลับไปก่อนเถิด” หลัว ช่านจูนบอกเสียงเรียบ “ข้าจะนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮูหยินข้าอีกที.. แต่ข้าจะส่งบุตรชายคนเล็กไปอย่างแน่นอน ข้าเป็นเจ้าบ้านเพื่อลืมบอกไป” เขารับปากด้วยความเป็นเจ้าบ้านเรื่องสัญญาไม่มีทางลืมเด็ดขาด ที่ช่านจูนมายืนอยู่ข้างนอกไม่เชิญชายหนุ่มตรงหน้าเข้าไป เพราะเขาไม่ชอบให้คนนอกเข้าข้างในจวน


         “ขอรับแล้วบุตรชายของท่านชื่ออันใด ข้าจะได้ไปเรียนให้คุณหนูของข้าถูก”


          “หลัว จิ่งเทียน” เอ่ยจบประโยคเจ้าบ้านก็ใช้ตัวเบาไต่เข้าไปข้างใน


          “.....”


          เส้าเทียนมีสีหน้า… “เฮ้อ” เป็นบุคคลที่ไม่ยุ่งด้วยสำหรับเขา ก่อนจะควบฮั่นเสียทองกลับ



JX003 @Admin 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -22 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 500 + 25 -22 + 15

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
หน้ากากจิ้งจอก
บันทึกลับ #3
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x53
x1
x1
x3
x3
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x99
x1
x3
x1
x1
x26
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x2392
x2
x20
x3
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x34
x1
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x10
x50
x30
x20
x18
x30
x9999
x54
x260
x24
x3
x1
x8
x4
x9
x1
x8
x8
x10
x82
x2
x32
x26
x79
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2656
x2245
x2500
x107
x15
x30
x164
x42
x2
x2
x9999
x100
x546
x13
x3
x1263
x270
x1764
x92
x1500
x3
x1387
x2960
x1700
x2911
x2207
x2413
x2541
x292
x2066
x130
x5995
x40
x15
x100
x41
x16
x17
x6
x9999
x2685
x30
x16
x10
x50
x19
x1158
x45
x1980
x2282
x7116
x9999
x355
x689
x9
x430
x3
x354
x52
x175
x7589
x1
x5886
x9999
x730
x108
x7
x1
x3
x3241
x215
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x2203
x256
x162
x1407
x112
x2
x18
x4
x213
x178
x433
x369
x364
x731
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x10
x500
x16
x32
x316
x12
x110
x190
x11
x10
x7
x3
x966
x173
x2
x2945
x12
x11
x708
x432
x24
x88
x13
x59
x15
x9
x35
x156
x1071
x13
x4
x547
x514
x4625
x10
x6193
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1390
x9999
x201
x2195
x3783
x695
x6209
x9999
x770
x716
x3485
x9999
x6722
x9892
x128
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1598
x1730
x97
x152
x16
x8225
x9999
x7516
x6731
x598
x6135
x87
x9999
x6045
x2138
x8015
x9999
x5566
x9999
x2780
x3010
x9942
x1777
x276
x2336
x1301
x9999
x2646
x2649
x1542
x3268
x34
x4170
x688
x230
x766
x2282
x72
x664
x9999
x4077
x39
x3125
x8544
x746
x2489
x1122
x9104
x4687
x769
x1
โพสต์ 2019-6-19 22:39:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-6-21 00:54

[ผ่าานพิธี ด้วยความรู้สึกผิด]



     หลังรอขบวนแห่อยู่นานในที่สุดขบวนเเห่ก็เดิทางกันมาถึงบริเวณบ้านตะกูลหลัวที่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับพิธีมงคลเสียที  จางฝูที่นั่งอยู่ด้านในรถม้าสดลมหายใจเข้าสุดปอดแล้วค่อยผ่อนออกมาก่อนจะหันมองไปทางประตูรถม้าที่ค่อยๆถูกเปิดออกโดยคุณชายรองตะกูลหลัวนั้นเอง พร้อมกับเขาที่ยื่นมือส่งมาให้เธอเพื่อให้เธอจับและพยุงเธอเดินลงจากรถม้า


     “มาถึงแล้ว เหนื่อนรึป่าว”เมื่อจางฝูก้าวขาเดินลงมาจากรถม้าคุณชายรองผู้นั้นก็เอ่ยถามเธอขึ้นมาพร้อมกับหันกลับมามองเธอพร้อมยิ้มบางให้ด้วยท่าทีเป็นห่วง ปราศจากความเขอะเขินแบบก่อนหน้านี้ไปแล้ว


      “นิดหน่อยเจ้าค่ะ คงเพราะตื่นเช้าจนเกิดไป ขอบคุณคุณชายที่เป็นห่วงเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มแล้วหันกลับไปก้มหน้าเดินมองพื้นเพื่อไม่ให้ตัวเธอเองนั้นเผลอเหยียบชายกระโปรงจนสะดุดหน้าคม่ำไปเสียก่อน แม้ว่าจะมีอีกฝ่ายค่อยจับมือเธอพยุงเอาไว้อยู่ก็ตามที


     “กว่าจะถึงเวลาคงอีกนาน ระหว่างนี้ก็พักผ่อนก่อนก็ได้นะ”หลัวจิ่งเทียนเอ่ยก่อนยื่นส่งมือของเธอให้แก่เหล่าสาวใช้ของจวนให้มาช่วยกันพยุงตัวเธอเดินแทน โดยมีชายหนุ่มนั้นค่อยยื่นยิ้มบางมองส่งร่างบางของว่าที่เจ้าสาวนั้นเดินจากไปเพื่อไปพักที่ห้องเตรียมตัวก่อนพิธีจะเริ่ม ด้วยชุดที่เเทบจะเเนบไปกับร่างทำให้เห็นสัดส่วนของอีกฝ่ายอย่างค่อนข้างชัดเจน เขาแทบจะอดใจรอให้ถึงยามเข้าหอไม่ได้เสียแล้วสิ ‘ชักอยากจะเห็บใบหน้าใต้ผ้านั้นขึ้นมาเร็วๆเสียแล้ว’


     จางฝูถูกสาวรับใช้สองคนพาเดินไปยังห้องพักรับรองที่อยู่เยื้องไปอีกอาคารของจวน โดยระหว่างงทางจางฝูก็เเอบมองสำรวจบริเวณรอบๆไว้ด้วยเพื่อไว้เวลาเกิดเรื่องจะได้รู้ทางหนีทีไล่ไว้ก่อน เรือนตะกูลหลัวนี้นับว่ายิ่งใหญ่กว้างขวางจริง หากจะเทียบกันแล้ว น่าจะใหญ่จนเกือบจะเท่าจวนเจ้าเมือง หรือจวนของท่านผู้ว่าฉางอันเสียด้วยซ้ำ อยากรู้นักว่าตะกุลนี้ทำธุรกิจอะไรถึงได้ร่ำรวยยิ่งใหญ่เช่นนี้ หรือจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังเหมือนกับคดีโยวเจากันนะเนี่ย


    มั่วแต่คิดไปมามารู้ตัวอีกทีเธอก็ถูกพานั่งนั่งอยู่ในห้องเตรียมตัวเสียแล้ว ภายด้านในห้องล้วนตกแต่งอย่างดี สะอาดและหรูหราอย่างมาก โดยที่ใจกลางห้องนั้นมีโต๊ะที่มีอาหารวางเตรียมไว้เห็นน้อยเพื่อให้เจ้าสาวได้ทานรองท้องก่อนที่จะเริ่มเข้าสู่พิธี แต่ถึงจะบอกว่าเป็นเพียงอาหารรองท้องก็เถอะแต่มันกลับหรูราวอาหารดีจากภัตคารเลยนะเนี่ย จางฝูนั่งมองดูของบนโต๊ะก่อนตัดสินใจคีบเอาเต้าหู้ทอดกับผัดผักขึ้นมากินเพื่อรองท้องเพียง ก่อนปิดด้วยน้ำชาก่อนที่เธอจะเดินไปทรุดตัวนั่งที่ตั้งยาวที่ตั้งอยู่ริมห้องโดยมีสาวรับใช้ทั้งสองคอยช่วยออำนวยความสะดวกอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา


     จนเมื่อเวลามาถึงจางฝูจึงถูกกสาวใช้ทั้งสองพาตัวเดินไปยังโถงพิธีเป็นจังหวะเดียวกับที่พิธีกรงานแต่งประกาศขึ้นเพื่อบอกว่าเจ้าสาวได้มาถึงบริเวณพิธีแล้ว จางฝูถุกสาวใช้ทั้งส่งตัวต่อให้แก่คุณชายรองของตะกูลโดยเขานั้นเพียงยกแขนขึ้นเพื่อให้เธอคล้องจับประคองตัวเองเดินเข้าไปยังโถงพิธีที่ดอยู่ด้านในเพียงแต่เส้นทางเดินนี่เหมือนมันจะยาวกว่าปกติเยอะเลย ราวกับโถงว่าราชการของฮองเต้อย่างไรอย่างนั้น โดยรอบข้างสองฝั่งทางเดินเต็มไปด้วยบรรดาเเขกเหลื่อกว่าร้อยชิวีตที่มาร่วมตัวกัน ณ โถงทางเดินเเห่งนี้เพื่อร่วมเป็นสักขีพยานในงานมงคลของบุตรชายคนรองของเจ้าสัวหลัว และทุกกคนก้พร้อมใจกันปรบมือและโห่ร้องเเสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม


      จางฝูเดินควงเเขนมากับคุณชายรองของตะกูลจนมาถึงสุดปลายทางด้านในห้องโถงเบื้องหน้าของเธอคือเจ้าสัวหลัวคนที่เธอไดด้เจอไปก่อนหน้านี้ที่โรงเตี้ยมที่ยายเฒ่าหวังเป็นผู้พาไป ส่วนข้างๆเป็นสตรีวัยกลางที่น่าจะเป็นฮูหยินของเจ้าสัวนั่งอมยิ้มบางๆมองมายังเธอและบุตรชายด้วยแววตามีความสุขที่เห็นบุตรชายเป็นฝั่งฝา ทำเอาจางฝูถึงกับรู้สึกหวันใจและรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กๆในใจ ที่ทั้งหมดอาจจะจบลงไม่สวยหากรู้ว่านี่เป็นเพียงการเเต่งงานเพื่อล่วงข่าวของเธอ


      “บ่าวสาว คำนับฟ้าดิน” เสียงพิธีกรร้องประกาศพร้อมกับจางฝูที่หมุนตัวหันหลังยกมือขึ้นประสานไหว้คำนับแก่ฟ้าดินตามพิธี


      “บ่าวสาวคำนับบิดามารดา” จางฝูสูดลมหายใจเข้าล฿กก่อนหมุดตัวหันกลับไปยกมือประสานไหว้คำนับไปทางท่านจ้าสัวและฮูหยิน


      “บ่าวสาวคำนับกันและกัน” เสียงประกาศพิธีสดท้ายทำเอาจางฝูนั้นแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเหลือเกิน มันช่างอึดอัดเหลือเกิน จางฝูทำได้เพียงลอบถออนหายใจออกมาแล้วก่อนประสานมือก้มคำนับแก่คุณชายรองหลัวที่อยู่เบื้องหน้าแล้วจึงค่อยลุกขึ้นมาหันไปทางที่ท่านเจ้าสัวและฮูหยินนั่งยิ้มอยู่


     “จิ่งเออร์เจ้าเป็นฝั่งฝาแล้ว ต่อไปก็ดูเเลกันและกันให้ดีเจ้าใจรึไม่”ท่านเจ้าสัวเอ่ยออกมาแล้วมองไปยังบุตรชายด้วยความภาคภูมิใจ ในชีวิตคนเป้นพ่อแม่การที่ได้เห็นลูกเป็นฝั่งฝานั้นคือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต “แม่นางฝากบุตรชายข้าด้วย เขาอาจขี้อายไปบ้างก็คงต้องให้แม่นางช่วยดูเเลเขาต่อจากพวกข้า”


       จางฝูผงกหัวรับเล็กน้อยก่อนเจ้าสัวจะหันไปให้สัญญาแก่ทางพิธีกรของงาน “ส่งเจ้าสาวเข้าหออ..”สิ้นเสียงคำประกาศก็มีสาวรับใช้เดินมาช่วยพยุงจางฝูเดินออกจากห้องโถงพิธีเพื่อเก็ยตัวรอในห้องหอตามประเพณีเหลือให้เพียงเจ้าบ่าวอยุ่ต้อนรับแขกเหลื่อที่มาร่วมงานนั้นเอง


      ‘เข้าหอ ข้าจะเสียตัวไม่ได้ต้องหาทางรอด’ระหว่างที่เธอเดินไปยังห้องหอจางฝูก็ครุ่นคิดวิธีที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากคืนนี้ไปให้ได้อย่างปลอดภัยดดยที่เธอไม่ต้องเสียตัวตกไปเป็นเมียใครอีก ไม่เช่นนั้นสามีทั้งสองที่บ้านเธอคงได้พากันบุกมาถล่มจวนตะกูลหลัวนี้พินาศแน่ๆ ห้องหอของเธอนั้นอยู่ถัดไปทาง้านหลังของเรือนพักและแน่นอนว่าด้านในล้วนตกแต่งด้วยผ้าแดงและตัวอักษรมงคล ภายด้านในสุดคือห้องนอนที่เตียงขนาดใหญ่ถูกรินโรยไว้ด้วยกลีบกุลาบสีแดงสด จุดกำยานกลิ่นอ่อนๆเอาไว้เพื่อสร้างบรรยากาศ


     “พวกเจ้าไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าก็ได้ ไปช่วยงานด้านนอกเถอะ เเขกเหลื่อเยอะคงวุ่นวายน่าดู”จางฝูหันไปเอ่ยแก่สาวใช้ทั้งสอง ก่อนที่เธอนั้นจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่ตั้งไม้ยาวด้านในห้อง


      “เจ้าค่ะ”สาวรับใช้ทั้งสองเอ่ยรับคำพร้อมกับโค้งให้แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องหอเเอาไว้ด้วยแล้วจะเดินแยกย้ายไปจัดการงานของตนเอง จางฝูเมื่อเห้นว่าทั้งสองน่าจะเดินออกห่างจากห้องหอไปแล้วก็ตลบผ้าปิดหน้าขึ้นแล้วรวบจับชายกระโปรงยกขึ้นเดินดูสำรวจภายในห้องเรียกว่าแทบทุกซอกทุกมุนเลยทีเดียว ก่อนจะมาหยุดที่กาสุรามงคลที่วางเตรียมเอาไว้ให้แก่คู่บ่าวสาวดื่มร่วมกัน จางฝูเบ๊ปากเล็กน้อยแล้วเเง้มเปิดฝากาสุราพรางยื่นหน้าเข้าไปดมก่อนที่เธอต้องรีบผละออกด้วยกลิ่นสุราที่ดูท่าจะฤทธิ์แรงน่าดุที่ตีพุ่งขึ้นมา ขืนเธอกินเข้าไปได้เมาหลับคาทีเเน่ๆ ‘คงต้องหาวิธีอื่น’


      ทางด้านของเจ้าบ่าวหลังส่งตัวเจ้าสาวเข้าหอไปแล้วนั้นก็เป้นหน้าที่ของเจ้ารับที่ต้องคอยรับคารวะสุรายินดีจากบรรดาเเขกที่มาร่วมงานกว่าร้อยชีวิตมีทั้งพ่อค้า เจ้าสัว ขุนนาง ทหารญาติคนสนิทที่ต่างก็พากันแห่มาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ไม่ต้องพึ่งสุรามงคลหรอกเพียงรับคำนับสุราจากเเขกที่มาให้ครบนี่ก็เรียกว่าเมาแอ้ไม่เป็นท่าแล้ว ทั้งที่ใจจริงเขาแทบอยากจะพุ่งตัวเดินตามเจ้าสาวของเขาเข้าห้องหอไปเสียเดี๋ยวนั้น แต่อย่างไรก็ต้องปั้นหน้ายิ้มรับแขกต่อไป อย่างไม่มีท่างเลี่ยง

     กว่าที่งานจะรับสุรายินดีจะจบและสิ้นสุดลงก็ปาไปยามไห้ ไม่ต้องบอกสภาพเจ้าบ่าวยามนี้เลยแค่เดินให้เป็นเส้นตรงยังยาก แต่อยากน้อยหลัวจิ่งเทียนผู้นี้ก็ยังคงพยายามที่จะเดินไปยังห้องหอเพื่อดูหน้าคราตาเจ้าสาวของตัวเองให้ชัดๆสักที แล้วจากนั้นก็ค่อยพานางท่องเเดนสวรรค์ในยามค่ำคืนดั่งที่หมายเอาไว้ ร่างสู้เดินเป๋ไปเซมาเกาะราวรั้วขอบกำแพงพาตัวเองมาถึงประตูห้องหอจนได้พร้อมกับมือหนาที่เอื้อมไปเปิดประตูห้องหอและพาเอาร่างของตัวเองเดินเข้าไปโดยไม่ลมที่่จะลงกลอนล็อกเอาไว้เสียเสร็จสรรพก่อนเดินไปหาร่างบางของสตรีที่นับจากนี่ไปนางคือภรรยาของเขา

     “จ้าวว...รอ..เอิ๊ก..รอข้านานมายยย”

      จางฝูหันไปมองตามเสียงก่อนจะขมวดคิ้วเล็กเมื่อได้กลิ่งสุราที่โชยหึ่งออกมาจากร่างสูงของคุรชายรอองที่เธอมาทรุดตัวลงนั่งที่ฝั่งตรงข้ามของเธอพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นมาดวยน้ำเสียงอู้อี้ที่เเถบจะฟังไม่รู้เรื่อง “ไม่เจ้าค่ะ คุณชายท่านเมาแล้วนะเจ้าคะ”

      “ไม่ ม่ายยยมาว ข้าา..รอเวลานานนจาววสาวข้าาสวยจัง”คุณชายลองหลัวเอ่ยยานครางอย่างคนเมาก่อนที่เขานั้นจะเอื้อมมือขึ้นมาดึงเอาผ้าคลุมหน้าของเธอออกอย่างเเรงพร้อมกับโยนทิ้งไปที่พื้น ราวมันเป็นสิ่งหน้ารำคานและเกะกะสายตา จางฝูเองก็ถึงกับสะดุ้งไปเล็กน้อยอย่างไม่คิดว่าชายหนุ่มสุภาพขี้อายเมื่อวันก่อนนั้นจะมีท่าทีเเข็งกระด้างขึ้นมาเช่นนี้ หรือว่ามันเป็นเพราะสุราที่เจ้าตัวนั้นดื่มเข้าไปมากกันแแน่ แต่ที่เเน่เธอรู้แล้วละว่าคืนนี้เธอจะรอดพ้นจากการเสียตัวอย่างไร

      “จ้าวสวยย..เจงๆด้วยยยย...ขอข้าจูบบบ..”คุณชายรองนั้นเอ่ยพร้อมกับยื่นหน้าพุ่งเข้ามาหมายจะจูบประทับรงมาที่ริมฝีปากเนียนนุ่งของหญิงสาวเบื้องหน้าหหากแต่จางฝูนั้นไหวตัวหลบได้ทับทำให้หน้าของคุณชายรองแทบที่จะได้ประกบปากจูบดังใจเปลี่ยนไปเป๋ซุกลงไปทีไหล่ของจางฝูเเทน “อื้อ.งงหลบทามมายยย”


      “คุณชายยังมิได้ดื่มสุรามงคลเลยนะเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยแล้วจึงค่อยดันตัวคุณชายรองนั้นออกเพียงแต่เเค่เธอออกเเรกเพียงนิดร่างของชายหนุ่มก็ไหลร่วงไปกองอยู่บนเตียงนอนเสียแล้ว ‘แบบนี้ก็ง่ายน่ะสิ’ จางฝุยกยิ้มบางๆแล้วลุกเดินไปรินสุราใส่จอกเหล้าเสียเต็มจอกสำหหรับชายหนุ่มและของเธอเพียงแกล้งทำเป็นรินใส่เท่านั้นก่อนที่เธอจะเดินถือจอกสุราไปให้แล้วยื่นจอกที่มีสุราอยู่เต็มให้แก่อีกฝ่าย “คุณชายสุรามงคลเจ้าค่ะ”

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +8 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-6-20 15:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +15 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 15 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฝึกยุทธ์
หนามคู่เป่าเหลียน
คัมภีร์วิชาวารีสิ้น
กงจักรไท่หยาง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x1
x6
x1
x1
x50
x1
x8
x1
x1
x70
x1
x1
x1
x1
x4
x25
x1
x1
x1
x100
x100
x5
x1
x2
x15
x15
x2
x50
x5
x50
x5
x500
x8
x5
x120
x120
x120
x120
x10
x26
x105
x213
x14
x10
x134
x204
x1
x25
x178
x1
x84
x48
x66
x48
x120
x436
x113
x1
x30
x100
x152
x784
x2
x2
x168
x302
x130
x158
x3320
x1002
x150
x169
x29
x30
x17
x29
x17
x111
x685
x5
x4164
x10
x140
x1
x4
x22
x1
x2
x161
x204
x62
x2255
x6
x6
x93
x1
x26
x110
x400
x8
x150
x65
x500
x10
x3
x3
x110
x4
x40
x71
x2
x500
x146
x557
x310
x60
x95
x80
x7
x30
x80
x3
x30
x3
x1
x3
x117
x2
x10
x6
x4
x105
x65
x100
x1
x45
x1081
x3
x118
x14
x35
x4257
x102
x192
x5
x110
x4
x2
x626
x1338
x90
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x28
x13
x478
x3
x563
x5
x1468
x106
x499
x279
x450
x580
x591
x40
x34
x129
x352
x883
x209
x92
x81
x279
x310
x8
x60
x1
x3
x167
x141
x669
x503
x896
x660
x128
x2071
x2330
x521
x40
x3
x191
x14
x180
x1210
x20
x50
x444
x3595
x960
x1490
x35
x20
x41
x81
x377
x1
โพสต์ 2019-6-21 01:00:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ยกน้ำชา]




       “ถ้าา ข้าา..กินแล๋วว เจ้าจะนอนกับข้าใช่มายยยย”



      “เจ้าค่ะ ข้าจะเป้นของท่าน”จางฝูเอ่ยพรางมองดูร่างของชายหนุ่มที่ค่อยๆยัดกายลุกขึ้นมาอย่างลำบากแล้วรับเอาจอกสุราไปกระดกรวดเดียวจนหมด “อ๋าาา คุณชายไม่ได้นะเจ้าคะต้องคล้องแขนดื่มสิเจ้าคะ” จางฝูเเกล้งเอ่ยแล้วดึงเอาจอกสุราในมือชายหนุ่มมาแล้วเดินไปรินสุรามาให้ใหม่ในปริมารเท่าเดิม



        “ดื่มใหม่เจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยยิ้มแล้วจับคล้องแขนอีกฝ่ายรอจนเข้ากระดกดื่มจนหมดเธอจึงทำท่าเเสร้งดื่มแล้วหยิบเอาจอกเหล้าไปเก็บ แตเมื่อเดินกลับมากลับพบว่าชายหนุ่มนั้นนั่งเงียบไปจนผิดปกติเมื่อเธอลองเดินไปดูใกล้กลับพบว่ายามนี้เขากำลังนั่งหลับตาอยู่จึงลองเอ่ยเรียกเขาเบาๆ “คุณชายหลัว คุณชายได้ยินข้ารึไม่เจ้าคะ”



     “...” เมื่อไร้ซึ่งเสียงตอบรับ จางฝูจึงลองใช้นิ้วดันหน้าผากของอีกฝ่ายไปด้านหลังก่อนที่ร่างของชายหนุ่มนั้นจะล้มตึงลงไปนอนอยู่ที่เตียงพร้อมทั้งหลับสนิทไปแล้วด้วยฤทธิ์สุรา



      “ง่ายจริงเชียว เจ้าพลาดที่เเขกมาร่วมงานเยอะเองนะ เอาละทีนี้ก็”จางฝูเอ่ยออกมาแล้วจัดแจงถอดเสื้อผ้าของคนหลับออกจนหมดแล้วเอาผ้าห่มตลบปิดส่วนลับของอีกฝ่ายเอาไว้ ส่วนเสื้อผ้านั้นจางฝูก็จัดการจับมาโยนให้มันกระจัดกระจายไปทั่วห้องราวผ่านศึกหนักกันมา แต่ที่ทำให้จางฝูต้องคิดว่าจะทำอย่างไรต่อถึงจะเป็นแสดงที่เนียนั้นคือการทำไอ้รอยจ้ำๆเเดงที่ตัวนี้แหละ จะลองหยิกมันก็ไม่เหมือน พรางนั่งคิดไปถึงตอนที่พวกเจี๋ยเฟยทำ



     “อืมมไอ้จ้ำๆมันทำยังไงละเนี่ย เหมือนจะดูดๆรึป่าว” จางฝูนั่งกุหัวคิดก่อนถลกแขนเสื้อของตัวเองแล้วก้มหน้าเอาปากดูดด้านในแขนของตัวเองแรงๆ พักหนึ่งแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมาดู ก่อนพบว่ามันก็เป็นจ้ำช้ำเหมือนกัน “อืม น่าจะได้”จางฝูยิ้มออกมาก่อนจัดการก้มหน้าดูดแขนและไหล่ที่พอจะเอี่ยวศีรษะไปดูดได้ให้เกิดเป็นรอยจ้ำ



     “เรียบร้อยที่เหลือก็…. เฮ้อของให้งานเปลื้องตัวนี้มันเป็นงานสุดท้ายนะ”จางฝูเอ่ยออกมาแล้วเดินไปล้างหน้าเอาเครื่องสำอางค์ออกและเดินกลับมายังเตียงก่อนค่อยๆปลดถอดชุดของตัวเองออกจนหมดเหลือเพียงเสื้อซับสีขาวบางๆเพียงตัวเดียวแล้วจึงปีนขึ้นไปนอนข้างๆกับชายหนุ่มบนเตียงเพื่อความเเนบเนียน



     จนเมื่อแสงเเรกยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาปลุกร่างบางที่นอนอยู่ในรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเมื่อมองไปยังด้านข้างก้พบว่าชายหนุ่มด้านข้างนั้นยังคงนอนหลับสนิทอยู่นับว่าเป็นเรื่องที่ดี จางฝูขยี้ตาตัวเองเบาแล้วจึงค่อยยันตัวลุกขึ้นมานั่งที่ขอบเตียงก่อนจะลุกเดินไปยังบรเวณโต๊ะที่มีกาสุราวางอยู่ก่อนเธอจะจับมันเทใส่จอกแล้วคว่ำมันลงกับพื้นจนของเหลวสีใสนั้นไหลหกกระจายเต็มโต๊ะแล้วจึงเดินไปเข้าไปยังห้องน้ำไปรอจนได้ยินเสียงของหลัวจิ่งเทียนตื่นจึงค่อยเดินออกจากห้องน้ำไปพร้อมกับถังใส่น้ำและผ้าขาวสะอาด



     “อ่ะ..ท่านพี่ตื่นแล้วรึเจ้าคะ”ด้วยเสียงหนาวที่ดังขึ้นที่อีกด้านเรียกให้ชายหนุ่มที่กำลังมึนงงจากอาการเมาค้างหันไปมองก่อนที่ดวงตาสีดำของชายหนุ่มจะเบิกกว้างขึ้นเมื่อพบว่าหญิงที่เขาร่วมพิะีวิวาห์ด้วยเมมื่อคืนนี้แม้ยยามที่ใบหน้าไร้ซึ่งเครื่องสำอางค์ก็ยังคงงดงามราวนางสวรรค์จุติ เสียดายที่เมื่อคืนเขาแทบจำไม่ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง  แต่เมื่อดูจากสภาพห้องและสภาพตัวเขาและนางแล้วคงเรียกว่าผ่านศึกสงครามขนาดย่อมๆมาเเน่ๆ



      “เอ่อ...แม่นาง..”



       “อะไรกันเจ้าค่ะท่านพี่!!! เมื่อคืนเราเข้าหอกันแล้วไยท่านจึงเรียกขานข้าห่างเหินเพียงนี้”จางฝูร้องเอ่ยด้วยท่านที่ตัดพ้อแล้วจึงเดินเลี่ยงไปนั่งโต๊ะที่มีกาสุราวางอยู่พร้อมกับถังน้ำที่ถูกวางเอาไว้ข้างๆ “ทั้งที่เมื่อคืนท่านกับข้าเราสองคนก็ร่วมหลับนอนกันไปแล้ว ท่านคงมิพอใจที่ถูกจับแต่งกับสตรีไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเช่นข้าสินะเจ้าคะ ฮึก..ฮืออออ” จางฝูร้องออกมาทำเอาชายหนุ่มบนเตียงถึงกับอึ้งและรู้สึกผิดขึ้นมาก่อนที่เขาจะเอื้อมไปหยิบเอากางเกงที่ตกอยู่มาใส่แล้วเดินไปทรุดตัวลงนั่งยองที่พื้นเบื้องหน้าฮูหยินคนงามของเขา



      “คนดีข้าขอโทษ ข้าเพียงทำตัวไม่ถูกเท่านั้น ฮูหยินเจ้าอย่าได้ตัดพ้อเช่นนั้นเลย”หลัวจิ่งเทียนเอ่ยแม้ว่าตัวเขาจะจำอะไรมือคืนไม่ได้แต่ด้วยสภาพห้องและคำพูดที่ได้ยินมาทำให้เขารับรู้แล้วว่าเมื่อคืนเขากับนางนั้นได้ร่วมหลับนอนกันไปแล้ว ยิ่งเมื่อเห็นรอยจ้ำแดงตามเนื้อตัวนางยิ่งเป็นตัวยืนยันได้ดียิ่ง ‘ไม่เป็นไร ข้ากับนางเป็นผัวเมียกันไปเเล้ว รอบนี้จำไม่ได้รอบหน้าก็ยังมี’



      “คนดี เอางี้ฮูหยินเจ้าอยากได้สิ่งใดข้าจะหามาให้เจ้า คนดีอยากได้เศร้าเสียใจไปเลย”



      “จริงนะเจ้าคะ”



     “แน่นอนไม่ว่าสิ่งใดข้าจะหามาให้เจ้า”



     “ท่านพี่ ตัวข้าเป็นสาวชาวบ้านอยู่กับน้องสาวเพียงสองคนที่เมืองอันติง ท่านพี่ข้าอยากรับนางมาอยู่ด้วยที่นี่ได้ไหมเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยปดเพื่อล่อให้อีกฝ่ายเดินทางไปยังอันติงเพื่อให้เจ้าพวกลิงบนเขาได้จัดการตามสิ่งที่มันต้องการ



      “อันติงหรือ อืมม..ได้ ได้สิ”หลัวจิ่งเทียนเอ่ยพร้อมกับจับมือของจางฝูไปกดหอมลงบนหลังมือเบาพร้อมกับยิ้มบางและอ่อนโยนให้อีกฝ่ายสบายใจ อย่างน้อยๆยามนี้นางก็เป็นฮูหยินเพียงคนเดียวของเขาเเถมยังงดงามน่ารักเพียงนี้คงหาสาวงามคนอื่นมาแทนที่นางคงยาก “แต่ยามนี้ ฮูหยินเราต้องไปยกน้ำชากันแล้ว”



     “เจ้าค่ะ”จางฝูยิ้มหวานออกมาก่อนที่เธอนั้นจะถูกอีกฝ่ายดึงให้ลุกพากันเดินไปเลี่ยนชุดเเดงเช่นเดิมเพียงแต่ไม่คลุมหน้า ก่อนที่จางฝูและคุณชายรองหลัวนั้นจะพากันเดินไปยังครัวเพื่อเตรียมน้ำชาและเตรียมนำเอาไปยกน้ำชาให้แก่พ่อแม่ของจิ่งเทียนนั้นเองพร้อมกับเพื่อเอ่ยขอเดินทางไปยังอันติงเพื่อไปรับน้องสาวที่ไม่มีตัวตนอยู่ของจางฝู



      “เด็กดีทั้งสอง พ่อยินดียิ่งนักที่พวกเจ้าต่างก้เป็นฝั่งเป็นฝาใช่ไหมฮูหยิน”เจ้าสัวหลัวเอ่ยพรางหันไปมองหน้าฮูหยินของตนก่อนที่ทั้งคู่จะรับเอาสุรามาดื่มตามพิธี ก่อนจิ่งเทียนเอ่ยขอบางอย่างกับบิดาตนเอง



      “ท่านพ่อน้องหญิงมีเรื่องอยากจะกล่าวขอกับพวกท่านขอรับ”



      “หืมม มีอะไรหรือ”ท่านเจ้าสัวยิ้มบางก่อนหันมองลูกสะใภ้คนานของเขาอย่างเอ็นดู



       “คือตัวข้ามีน้องสาวอยู่ที่อังติงจึงอยากจะขอพวกท่านอนุญาติให้ข้าเดินทางไปรับนางมาอยุ่ด้วยกันจะได้ไหมเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยออกมาด้วยท่าทีกึ่งข้อร้องแล้วช้อนตามองไปทางท่านเจ้าสัวและฮูหยิน



      “ได้สิ จวนนี้กว้างใหญ่ หากเจ้ามีครอบครัวก็พามาอยู่ด้วยกันที่นี่และ”ท่านเจ้าสัวเอ่ยยิ้มๆ ก่อนหันมองไปมองบุตรชายตัวเอง “เดินทางก็ดูแลน้องหญิงของเจ้าให้ดีนะจิ่งเออร์”



       “ขอรับท่านพ่อ”





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --10 คุณธรรม +10 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-6-21 01:23

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฝึกยุทธ์
หนามคู่เป่าเหลียน
คัมภีร์วิชาวารีสิ้น
กงจักรไท่หยาง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x1
x6
x1
x1
x50
x1
x8
x1
x1
x70
x1