ดู: 113|ตอบกลับ: 4

{ แคว้นซูเล่อ | ราชวังซูเล่อ } ตำหนักพยัคฆ์เมฆา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-11 23:50:16 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-10-28 22:31

ราชวังซูเล่อ | ตำหนักพยัคฆ์เมฆา

 
  
3ตำหนักที่ประทับบรรทมของต้าข่าน4 
   
แม้ภายนอกจะดูขนาดใหญ่แต่ภายในกลับเป็นการตกแต่งที่พอเพียง
เครื่องทองต่างๆ แทบนับชิ้นได้ ด้วยต้าข่านซูเล่อคนปัจจุบันท่านไม่ประสงค์ใช้ชีวิตอย่างหรูหรา
เขาเติบโตจากรากเหง้าจึงได้นำเครื่องทองมากมายในราชวังไปขายต่างแคว้นและแปรเงินมาช่วยราษฎร์ซูเล่อ
การตกแต่งและวิถีชีวิตอย่างพอเพียงของท่านข่านเป็นผลให้ราษฎร์แคว้นซูเล่อทั้งหมดใช้ชีวิตอย่างพอเพียงทั่วทั้งแคว้น
แม้ว่าแคว้นซูเล่อจะเป็นแคว้นเล็กๆ ในซีอวี้ ราษฎร์รวมทั้งแคว้นมีเพียงสามหมื่นครัวเรือน
แต่ยามต้องปกป้องแคว้นบ้านเกิดเมืองนอน ทั้งบุรุษและสตรี
รวมถึงเด็กเล็กแดงต่างพากันหยิบอาวุธขึ้นปกปองแควน
ดุจฝูงพยัคฆ์ที่หลับใหลรอผงาดยามที่บ้านเกิดถูกรุกราน
 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

120

กระทู้

903

โพสต์

27หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
53747
เงินตำลึง
59783
ชื่อเสียง
117174
ความหิว
850

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
2777
ความชั่ว
325
ความโหด
897
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-2 05:12:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา


ต้าข่านซูเล่อ เฉินผานต้อนรับชาวขบวนซีอวี้ที่มาถึงยังแคว้นของเขา แล้วนำพาทุกๆคนในขบวนซีอวี้มุ่งหน้าเข้าสู่พระราชวังของต้าข่านซูเล่อต่อไป
เมื่อมาถึง ก็พบว่าราชวังที่ซูเล่อนั้นดูสวยงามที่สุดแล้วเท่าที่เจอมา อาจจะมากกว่าแคว้นอื่นๆเล็กน้อย แต่ก็บอกได้ว่าที่นี่นั้นค่อนข้างเจริญกว่าแคว้นอื่นที่ผ่านมา...


ท่านต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้าผ่านประตูวังซูเล่อ ผ่านเข้ามายังเขตวังซูเล่อของต้าข่าน ก่อนจะเดินนำไปยังตำหนักหนึ่งที่ตั้งอยู่ด้านในเขตราชวัง ตำหนักนี้ดูไม่ค่อยหรูหรามากนัก ผิดกับซุ่มประตูที่มีความงดงามผิดกัน


จากนั้น ต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้ามายังตำหนักพยักฆ์เมฆา ภายในดูตกแต่งเรียบง่าย เสมือนมีความพอเพียงอย่างเห็นได้ชัด คงจะเป็นประสงค์ของต้าข่านคนนี้ที่ไม่อยากใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยแน่นอน..
จากนั้นต้าข่านได้เชิญทุกคนที่พามานั่งตามโต๊ะกันตามสะดวก โดยให้ท่านจางเชียนนั่งโต๊ะข้างโต๊ะของท่านข่านบนแท่นเวที หลิงนูนั่งโต๊ะด่านล่างเวทีข้างซ้าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งฝั่งขวาตามระเบียบเหมือนทุกๆแคว้นที่ได้นั่งมากัน


ต่อมา ก็มีทหารคนหนึ่งใส่ชุดเกราะลำลองเดินมาตรงกลางของลานในตำหนัก ที่สำคัญ นางเป็นสตรี...? สตรีใส่ชุดเกราะเหมือนทหารงั้นหรือ? จริงด้วยสินะ หรือว่าแคว้นนี้มีนโยบายสตรีรับราชการได้ล่ะ ..
น่าเอาไปเป็นแบบอย่างในฮั่นเหมือนกันนะ..


"สวัสดีทุกท่านชาวขบวนหลวงซีอวี้จากดินแดนฮั่นทุกท่าน" แม่นางทหารคนนั้นกล่าวขึ้น


--

--


"ข้า ตู๋กู ซินอี้ ขอบต้อนรับทุกท่านสู่แคว้นซูเล่อของเรา รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง ที่ทางต้าฮั่นได้ส่งขบวนเจริญสัมพันธไมตรีอันยิ่งใหญ่มาถึงแคว้นเล็กๆนี้ของเรา รวมถึงได้พาท่านแม่ทัพเว่ยเส้าเทียนผู้ยิ่งใหญ๋แห่งซีอวี้ กับ จิตรกรหลวงอันดับหนึ่งในแผ่นดินมาด้วย นับว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลกับผู้มือชื่อเสียงในซีอวี้"


"ข้าเป็นตัวแทนของชาวซูเล่อทุกคน อยากขอกล่าวขอบคุณท่านจางเชียน และผู้มีเกียรติจากดินแดนฮั่นทุกท่านอย่างใจจริง" ตู๋กูซฺนอี้กล่าวขอบคุณ ต้าข่านฟังที่ตู๋กูซินอี้กล่าวก้รู้สึกพอใจ


"เพื่อเป็นการตอบแทน ขอให้ทุกท่านพักผ่อน และสำราญกับการแสดงและอาหารได้เต็มที่เลย " ตู๋กูซฺนอี้กล่าว จากนั้นก็มีบ่าวและนางกำนัลยกอาหาร สุรา ชามาเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆอย่างครบครัน ประมาณว่า คงได้ร่วมงานเลี้ยงอีกครั้งแล้วสินะ.. ฮ่าๆ..


ต่อจากนั้น ก็มีคณะการแสดงที่งดงามของซูเล่อก็ออกมาแสดงร่ายรำ ตามที่ตู๋กูซินอี้ได้ว่าไว้ พวกนางปรากฏออกมาหลังจากอาหารสุราต่างๆถูกเสริฟไประยะหนึ่งแล้ว
จากนั้นการแสดงก็ได้เริ่มขึ้น พร้อมเสียงดนตรีชวนผ่อนคลาย
--

--


นี่มันพาราไดซ ต่อจากแคว้นอูซุนเลยนี่นา... เยี่ยม...


จากนั้น การแสดงและงานเลี้ยงก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทุกคนมีความสุขดีภายในตำหนักของต้าข่านซูเล่อ.. จนเวลาแห่งความสุขผ่านไป...


--------
ไห พัก ผ้าคลุม
บริจาคผ้าไหม 100000 ผืนให้กับต้าข่านแคว้นซูเล่อ ในนามของ หอบูรพาทำเนียบ

@Admin

@WeishaoTien


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +50 คุณธรรม +10 ความชั่ว +22 ความโหด โพสต์ 2019-4-2 11:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ตัวเบาขั้นสูง
พัดหวงไจ้
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x10
x208
x43
x5
x76
x12
x84
x6
x1
x40
x28
x6
x2
x8
x8
x18
x8
x10
x13
x10
x168
x1
x12
x54
x120
x1
x300
x30
x176
x805
x90
x350
x5
x60
x3
x10
x4
x588
x5
x267
x108
x386
x501
x1
x8999
x1
x10
x29
x68
x149
x6
x59
x3
x40
x142
x680
x2
x255
x15
x55
x219
x2
x1600
x7
x98
x3
x105
x5750
x78
x49
x1
x59
x5
x3
x25
x10
x48
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x458
x5052
x87
x25
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x52
x6
x2980
x16
x221
x13
x238
x24
x408
x408
x39
x130
x221
x292
x254
x68
x54
x121
x209
x9999
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3549
x30
x505
x79
x1
x590
x147
x4
x133
x225
x219
x267
x131
x152
x9
x5012
x5139
x136
x17
x213
x477
x303
x381
x205
x1700
x134
x360
x7
x1457
x387
x220
x73
x162
x37
x1
x129
x11
x10
x515
x146
x326
x230
x60
x56
x650
x1041
x91
x477
x162
x421
x31
x121
x19
x29
x442
x19
x102
x18
x354
x147
x19
x25
x20
x39
x1245
x4977
x20
x163
x1
x138
x91
x20
x8
x10
x24
x5
x124
x198
x18
x34
x161
x8
x17
x76
x208
x1
x1
x1397
x1

120

กระทู้

903

โพสต์

27หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
53747
เงินตำลึง
59783
ชื่อเสียง
117174
ความหิว
850

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
2777
ความชั่ว
325
ความโหด
897
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-3 04:29:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
การงานรื่นเริงและการแสดงเริ่มขึ้นพร้อมๆกับเสียงดนตรีขับกล่อมไปพลางๆ ก็กินเวลาอยู่ประมาณ 1 ชั่วยามกว่า การแสดงชุดแรกจึงจบลง


หลังการแสดงรำอัปสรของแคว้นซูเล่อจบลงไป ก็มีคนๆหนึ่งก้าวขึ้นมากลางลานที่จัดการรำแสดงเมื่อครู่ไป นั่นก้คือคุณแม่ทัพตู๋กูนั่นเอง..
นางหยิบกระบี่ในฝักติดมือมาด้วย ราวกับว่าจะทำอะไรบางอย่าง


--

--


"เพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวแคว้นซูเล่อ และชาวฮั่นทุกคน ข้าขอร่ายรำกระบี่นี้ให้ทุกท่านได้ดู เพื่อแสดงถึงความสัมพันธืรุหว่างแคว้นซูเล่อและแผ่นดินฮั่น"


แม่นางตู๋กูบอกว่า จะทำการแสดงความสามารถร่ายรำกระบี่ให้ทุกคนได้เห็น ท่านต้าข่านซูเล่อเห็นจึงอนุญาติให้ตู๋กูซฺนอี้ได้แสดงความสามารถของนาง นางจึงชักกระบี่ออกมา


หลิงนูพอรู้ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถ ก็เล่นตั้งใจที่จะมองดูนางว่านางร่ายรำกระบี่ได้ดีเพียงใด
แต่ก็ยังกินอาหารในงานเลี้ยงอยู่นั่นแหละ..


จากนั้น แม่นางตู๋กูก็ได้เริ่มร่ายรำกระบี่ที่กลางลาน


--

--


เสียงดนตรีคลอพร้อมกับการร่ายรำกระบี่ของแม่นางตู๋กู ช่างงดงามนัก นางมีทักษะฝีมือที่เยี่ยมยอดมากทีเดียว ดูจากทักษะร่ายรำกระบี่แล้วหากงดงามนั้น คงตีความได้ว่านางมีฝีมือในการรบสูงส่งอย่างแน่นอน


------------------
ไห พัด ผ้าคลุม

@Admin

@WeishaoTien


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +40 คุณธรรม +10 ความชั่ว +22 ความโหด โพสต์ 2019-4-3 10:37
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-3 10:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -8 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -8 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ตัวเบาขั้นสูง
พัดหวงไจ้
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x10
x208
x43
x5
x76
x12
x84
x6
x1
x40
x28
x6
x2
x8
x8
x18
x8
x10
x13
x10
x168
x1
x12
x54
x120
x1
x300
x30
x176
x805
x90
x350
x5
x60
x3
x10
x4
x588
x5
x267
x108
x386
x501
x1
x8999
x1
x10
x29
x68
x149
x6
x59
x3
x40
x142
x680
x2
x255
x15
x55
x219
x2
x1600
x7
x98
x3
x105
x5750
x78
x49
x1
x59
x5
x3
x25
x10
x48
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x458
x5052
x87
x25
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x52
x6
x2980
x16
x221
x13
x238
x24
x408
x408
x39
x130
x221
x292
x254
x68
x54
x121
x209
x9999
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3549
x30
x505
x79
x1
x590
x147
x4
x133
x225
x219
x267
x131
x152
x9
x5012
x5139
x136
x17
x213
x477
x303
x381
x205
x1700
x134
x360
x7
x1457
x387
x220
x73
x162
x37
x1
x129
x11
x10
x515
x146
x326
x230
x60
x56
x650
x1041
x91
x477
x162
x421
x31
x121
x19
x29
x442
x19
x102
x18
x354
x147
x19
x25
x20
x39
x1245
x4977
x20
x163
x1
x138
x91
x20
x8
x10
x24
x5
x124
x198
x18
x34
x161
x8
x17
x76
x208
x1
x1
x1397
x1

113

กระทู้

671

โพสต์

58หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
36591
เงินตำลึง
210642
ชื่อเสียง
73803
ความหิว
1021
คุณธรรม
1045
ความชั่ว
0
ความโหด
155
หมาล่าเนื้อ
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-4-5 02:15:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                 ต่อจากเหตุการณ์ครั้งก่อน ณ แคว้นซูเล่อ



                                 ณ ตำหนักพยัคฆ์เมฆา..

                                 ในช่วงสงคราม ซงหนูกับซูเล่อนั้น ข้าได้แต่เพียงประชุมปรึกษากันถึงยุทธวิธีในการรับมือกับข้าศึกที่กรีฑาทัพเข้ามา ในตอนนั้นข้าไม่มีเวลาที่จะเข้ามาสนใจด้านในตัวเมืองนักหรอก เพราะข้าศึกน่ะอยู่ข้างนอก หาใช่อยู่ข้างในเมือง เพราะงั้นข้าจึงไม่ได้มีโอกาสที่จะได้เข้ามาในที่แห่งนี้เท่าไหร่นัก แม้กระทั่งตอนที่ข้าตรวจตราความเรียบร้อยของที่นี่ ก็หาได้นึกที่จะเข้ามาในที่แห่งนี้เท่าไหร่ ทั้งๆที่ข้าเองก็ควรจะมาที่นี่เพื่อเข้าเฝ้าผู้ปกครองของที่นี่ซักครั้งเพื่อทำความรู้จักมักจี่กับผู้ปกครองแคว้นนี้ ซึ่งข้าก็หาได้นึกสนใจที่จะทำอะไรเช่นนั้นไม่.. ซึ่งหน้าที่ของข้านั้นคือการรักษาความสงบเรียบร้อยต่อแคว้นต่างๆรวมไปถึงแผ่นดินซีอวี้ทั้งหมด เพื่อความสงบสุขของซีอวี้เพื่อความสงบสุขของต้าฮั่นอีกที หากซีอวี้มีภัย แน่นอนว่าต้าฮั่นเองก็คงจะไม่อยู่เฉยแน่นอน.. ร่ายมาซะยาว ถ้าจะให้พูดสั้นๆก็คือ ข้ายังไม่มีโอกาสได้เข้ามาในที่ราชวังซูเล่อเลยซักครั้ง ในครั้งล่าสุดเมื่อห้าปีก่อน ยามสงครามก็หาได้เข้ามาตรวจความเรียบร้อยในเมือง นี่ก็นับเป้นครั้งแรกที่ข้าได้เข้ามายังที่แห่งนี้ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ..



                                ข้าเดินมาพร้อมๆกับขบวนท่ามกลางการต้อนรับจากคนในแคว้นซูเล่อนี้ แน่นอนว่าทุกๆสิ่งอย่างนั้นแทบจะคล้ายกันในทุกๆที่ เดินทาง ถึงที่หมาย มีการต้อนรับ ท่านข่านของแคว้นนั้นๆต้อนรับ เลี้ยงฉลอง กินดื่ม พักผ่อน.. ถ้าหากไม่มีกิจกรรมการเผยแผ่วัฒนธรรมหรือวิทยาการที่ท่านจางฯต้องการให้เผยแผ่ หลังจากนั้นก็ออกเดินทาง และก็กลับเข้าสู่วัฐจักรเดิม ซึ่งมันก็รู้สึกดีอ่ะนะ เดินทางมา มีคนต้อนรับ กินดื่มพักผ่อนกันจนหายเหนื่อย เสร็จแล้วก็ออกเดินทางต่อ เป้ฯกำลังใจเล็กๆน้อยๆ สำหรับการเดินทางในแต่ละครั้ง ก่อนที่จะออกนอกเขตซีอวี้เดิม เข้าสู่ดินแดนใหม่ที่รอคณะเดินทางไปสำรวจ...



                               หลังจากที่ขบวนต้อนรับสิ้นสุดลง พวกเราที่เป็นหัวขบวนของคณะเดินทางก็ได้เข้ามาถึงยังลานหน้าราชวัง แน่นอนว่าข้านั้นก็เพิ่งจะเคยเข้ามาที่นี่ครั้งแรก แน่นอนว่าข้าไม่เคยเห็นภายในของราชวังเลยซักนิด อะไรที่มันเป้นครั้งแรกๆ ต่อให้เยือกเย็นเพียงใดมันก็ต้องตื่นเต้นกันบ้างล่ะน่ะ ซึ่งข้าเองก็เป้นเช่นั้น ความรู้สึกที่ได้เห็นอะไรใหม่ๆเช่นนี้ ชวนให้ข้ารู้สึกขนลุก แต่ทำได้เพียงแค่นั้นเพราะสุดท้ายแล้วข้าก็เก็บอาการเอาไว้ และเดินตามท่านจางฯไป...



                               ต้าข่านซูเล่อ เฉินผานต้อนรับชาวขบวนซีอวี้ที่มาถึงยังแคว้นของเขา แล้วนำพาทุกๆคนในขบวนซีอวี้มุ่งหน้าเข้าสู่พระราชวังของต้าข่านซูเล่อต่อไป เมื่อมาถึง ก็พบว่าราชวังที่ซูเล่อนั้นดูสวยงามที่สุดแล้วเท่าที่เจอมา อาจจะมากกว่าแคว้นอื่นๆเล็กน้อย แต่ก็บอกได้ว่าที่นี่นั้นค่อนข้างเจริญกว่าแคว้นอื่นที่ผ่านมา...


                              ท่านต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้าผ่านประตูวังซูเล่อ ผ่านเข้ามายังเขตวังซูเล่อของต้าข่าน ก่อนจะเดินนำไปยังตำหนักหนึ่งที่ตั้งอยู่ด้านในเขตราชวัง ตำหนักนี้ดูไม่ค่อยหรูหรามากนัก ผิดกับซุ่มประตูที่มีความงดงามผิดกัน จากนั้น ต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้ามายังตำหนักพยักฆ์เมฆา ภายในดูตกแต่งเรียบง่าย เสมือนมีความพอเพียงอย่างเห็นได้ชัด คงจะเป็นประสงค์ของต้าข่านคนนี้ที่ไม่อยากใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยแน่นอน.. จากนั้นต้าข่านได้เชิญทุกคนที่พามานั่งตามโต๊ะกันตามสะดวก โดยให้ท่านจางเชียนนั่งโต๊ะข้างโต๊ะของท่านข่านบนแท่นเวที หลิงนูนั่งโต๊ะด่านล่างเวทีข้างซ้าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งฝั่งขวาตามระเบียบเหมือนทุกๆแคว้นที่ได้นั่งมากัน



                            "สวัสดีทุกท่านชาวขบวนหลวงซีอวี้จากดินแดนฮั่นทุกท่าน" หญิงสาวในชุดเกราะ บุคคลที่ข้าคุ้นเคยได้กล่าวต้อนรับและขอบคุณในที่นี่ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้พบกัน หลังจากสงคราม แม่ทัพแห่งซูเล่อ ผู้เป้นสตริที่ห้าวหาญแห่งนี้ แม่นาง"ตูกู่ ซินอี้" กล่าวต้อนรับคณะเดินทางมายังที่ซูเล่อแห่งนี้.. เวลาผ่านไป อะไรๆก็เปลี่ยนตาม นางเองก็เช่นกัน อาจจะเป้นแค่ข้าคนเดียวหรือคนอื่นๆด้วยรึเปล่านะ ที่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของนาง..



                            "ข้า ตู๋กู ซินอี้ ขอบต้อนรับทุกท่านสู่แคว้นซูเล่อของเรา รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง ที่ทางต้าฮั่นได้ส่งขบวนเจริญสัมพันธไมตรีอันยิ่งใหญ่มาถึงแคว้นเล็กๆนี้ของเรา รวมถึงได้พาท่านแม่ทัพเว่ยเส้าเทียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งซีอวี้ กับ จิตรกรหลวงอันดับหนึ่งในแผ่ดินมาด้วย นับว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลกับผู้มือชื่อเสียงในซีอวี้"



                           ในตอนนี้ข้าทำอะไรไม่ได้นักนอกจากประสานมือและโค้งเล็กน้อยในการทักทายอย่างให้เกียรตินาง ก่อนจะวางมือลง...



                           "ข้าเป็นตัวแทนของชาวซูเล่อทุกคน อยากขอกล่าวขอบคุณท่านจางเชียน และผู้มีเกียรติจากดินแดนฮั่นทุกท่านอย่างใจจริง" ตู๋กูซฺนอี้กล่าวขอบคุณ ต้าข่านฟังที่ตู๋กูซินอี้กล่าวก้รู้สึกพอใจ

                         "เพื่อเป็นการตอบแทน ขอให้ทุกท่านพักผ่อน และสำราญกับการแสดงและอาหารได้เต็มที่เลย " แม่ทัพตู๋กูซินอี้กล่าว จากนั้นก็มีบ่าวและนางกำนัลยกอาหาร สุรา ชามาเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆอย่างครบครัน ซึ่งแน่นอนว่าเหยียกสุราต้องตรงมาที่ข้าแน่ๆ ข้าจึงยกมือห้ามก่อนที่จะบอกกับบ่าวที่รินเครื่องดื่มให้ไปว่า..



                          "ข้าคออ่อน ขอเป็นชาแทน..."

                         ต่อจากนั้น ก็มีคณะการแสดงที่งดงามของซูเล่อก็ออกมาแสดงร่ายรำ ตามที่ตู๋กูซินอี้ได้ว่าไว้ พวกนางปรากฏออกมาหลังจากอาหารสุราต่างๆถูกเสริฟไประยะหนึ่งแล้ว จากนั้นการแสดงก็ได้เริ่มขึ้น พร้อมเสียงดนตรีชวนผ่อนคลาย




                          การงานรื่นเริงและการแสดงเริ่มขึ้นพร้อมๆกับเสียงดนตรีขับกล่อมไปพลางๆ ก็กินเวลาอยู่ประมาณ 1 ชั่วยามกว่า การแสดงชุดแรกจึงจบลง หลังการแสดงรำอัปสรของแคว้นซูเล่อจบลงไป ก็มีคนๆหนึ่งก้าวขึ้นมากลางลานที่จัดการรำแสดงเมื่อครู่ไป นั่นก้คือคุณแม่ทัพตู๋กูนั่นเอง.. นางหยิบกระบี่ในฝักติดมือมาด้วย ราวกับว่าจะทำอะไรบางอย่าง


                          "เพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวแคว้นซูเล่อ และชาวฮั่นทุกคน ข้าขอร่ายรำกระบี่นี้ให้ทุกท่านได้ดู เพื่อแสดงถึงความสัมพันธืรุหว่างแคว้นซูเล่อและแผ่นดินฮั่น" แม่นางตู๋กูบอกว่า จะทำการแสดงความสามารถร่ายรำกระบี่ให้ทุกคนได้เห็น ท่านต้าข่านซูเล่อเห็นจึงอนุญาติให้ตู๋กูซินอี้ได้แสดงความสามารถของนาง นางจึงชักกระบี่ออกมา


                          ความอ่อนช้อยที่แฝงไปด้วยความดุดันของนาง ยังคือสัมผัสได้ตลอดทุกครั้งที่นางกวัดแกว่งกระบี่ไปรอบๆตัวของนางเอง ข้าได้ชมความสามารถของนางก็เมื่อนานมาแล้ว ซึ่งกระบวนท่าที่นางร่ายรำให้ประจักษ์แก่สายตาของพวกเรานั้น หาได้เป็นเพียงกระบวนท่าปาหี่ที่เอาสวยงามเข้าว่าเพียงแค่นั้น แต่กระบวนท่าที่นางกำลังร่ายรำอยู่นั้น เป็นกระบวนท่าที่นางปลิดชีพข้าศึกนับสิบนับร้อยในสงคราม ถือเป็นกระบวนท่าที่ไม่ได้มีไว้แสดงเฉยๆ หากแต่มีไว้ใช้ในยามสงครามด้วย...


                         การแสดงของแม่ทัพตูกู่ ซินอี้จบลง ท่ามกลางเสียงปรบมือจากรอบทิศทาง นางเก้บกระบี่เข้าฝักดังเดิมก่อนที่จะเดินออกไป หลังจากนั้นเหล่าคณะเดินทางก็ยังคงกินดื่มกันอยู่ที่ตรงนั้น จนกระทั่งพวกเขาต่างกลับไปพัก เหลือไม่กี่คนที่นั่งอยู่ ซึ่งข้าเองก็อยู่ที่ตรงนั้น กับสหายร่วมรบเมื่อครั้งเก่าก่อน แม่ทัพหญิงตูกู่ ซินอี้ ความทรงจำของพวกเราสองในสนามรบยังคงนำกลับมาเล่าใหม่ได้ ไม่มีเบื่อ เป็นสหายร่วมรบที่คุยกันได้ทุกเมื่อ ช่วยเหลือกันได้ยามทุกข์ยาก พวกเราสองคนนั่งกินกันจนอีกฝ่ายขอตัว เราทั้งสองจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อน นางก็กลับไปยังจวนของนาง ส่วนข้าเองก็ไปยังจวนรับรองที่ท่านข่านแห่งซูเล่อได้จัดเตรียมไว้ให้สำหรับคณะเดินทาง...




เอฟเฟคหยกขาว


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-5 14:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เธอเคยรู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม เสียงข้างในที่ดัง ตะโกนฉันรัก เธอเก็บเอาไว้ข้างในเรื่อยมาตลอด รู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม รักที่ฉันนั้นยังไม่เคยได้พูดไป เก็บเอาไว้ข้างในหัวใจตลอดมา เป็นความเงียบที่ดังที่สุดในใจฉัน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9
x6
x3
x5
x5
x14
x1
x50
x1
x50
x1
x3
x17
x40
x100
x30
x11
x1
x980
x8
x14
x9999
x10
x20
x130
x250
x170
x88
x2
x209
x50
x12
x35
x397
x270
x15
x2
x44
x355
x416
x80
x1957
x300
x1010
x1301
x3
x152
x200
x117
x113
x437
x81
x5
x6
x1110
x15
x4
x75
x30
x48
x230
x2
x115
x1898
x121
x269
x120
x230
x300
x88
x1
x662
x50
x28
x326
x1957
x2
x111
x121
x25
x100
x7050
x5
x98
x1
x10
x10
x60
x45
x97
x103
x1
x3
x60
x10
x1
x60
x16
x1000
x32
x2
x4
x15
x65
x9999
x7
x14
x17
x360
x40
x2
x200
x4
x27
x27
x195
x4
x1005
x53
x9
x4
x140
x91
x20
x33
x119