ดู: 138|ตอบกลับ: 4

{ แคว้นซูเล่อ | ราชวังซูเล่อ } ตำหนักพยัคฆ์เมฆา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-11 23:50:16 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-10-28 22:31

ราชวังซูเล่อ | ตำหนักพยัคฆ์เมฆา

 
  
3ตำหนักที่ประทับบรรทมของต้าข่าน4 
   
แม้ภายนอกจะดูขนาดใหญ่แต่ภายในกลับเป็นการตกแต่งที่พอเพียง
เครื่องทองต่างๆ แทบนับชิ้นได้ ด้วยต้าข่านซูเล่อคนปัจจุบันท่านไม่ประสงค์ใช้ชีวิตอย่างหรูหรา
เขาเติบโตจากรากเหง้าจึงได้นำเครื่องทองมากมายในราชวังไปขายต่างแคว้นและแปรเงินมาช่วยราษฎร์ซูเล่อ
การตกแต่งและวิถีชีวิตอย่างพอเพียงของท่านข่านเป็นผลให้ราษฎร์แคว้นซูเล่อทั้งหมดใช้ชีวิตอย่างพอเพียงทั่วทั้งแคว้น
แม้ว่าแคว้นซูเล่อจะเป็นแคว้นเล็กๆ ในซีอวี้ ราษฎร์รวมทั้งแคว้นมีเพียงสามหมื่นครัวเรือน
แต่ยามต้องปกป้องแคว้นบ้านเกิดเมืองนอน ทั้งบุรุษและสตรี
รวมถึงเด็กเล็กแดงต่างพากันหยิบอาวุธขึ้นปกปองแควน
ดุจฝูงพยัคฆ์ที่หลับใหลรอผงาดยามที่บ้านเกิดถูกรุกราน
 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

122

กระทู้

1039

โพสต์

49หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
140198
เงินตำลึง
172453
ชื่อเสียง
137064
ความหิว
947

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
10291
ความชั่ว
3222
ความโหด
4618
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-2 05:12:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา


ต้าข่านซูเล่อ เฉินผานต้อนรับชาวขบวนซีอวี้ที่มาถึงยังแคว้นของเขา แล้วนำพาทุกๆคนในขบวนซีอวี้มุ่งหน้าเข้าสู่พระราชวังของต้าข่านซูเล่อต่อไป
เมื่อมาถึง ก็พบว่าราชวังที่ซูเล่อนั้นดูสวยงามที่สุดแล้วเท่าที่เจอมา อาจจะมากกว่าแคว้นอื่นๆเล็กน้อย แต่ก็บอกได้ว่าที่นี่นั้นค่อนข้างเจริญกว่าแคว้นอื่นที่ผ่านมา...


ท่านต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้าผ่านประตูวังซูเล่อ ผ่านเข้ามายังเขตวังซูเล่อของต้าข่าน ก่อนจะเดินนำไปยังตำหนักหนึ่งที่ตั้งอยู่ด้านในเขตราชวัง ตำหนักนี้ดูไม่ค่อยหรูหรามากนัก ผิดกับซุ่มประตูที่มีความงดงามผิดกัน


จากนั้น ต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้ามายังตำหนักพยักฆ์เมฆา ภายในดูตกแต่งเรียบง่าย เสมือนมีความพอเพียงอย่างเห็นได้ชัด คงจะเป็นประสงค์ของต้าข่านคนนี้ที่ไม่อยากใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยแน่นอน..
จากนั้นต้าข่านได้เชิญทุกคนที่พามานั่งตามโต๊ะกันตามสะดวก โดยให้ท่านจางเชียนนั่งโต๊ะข้างโต๊ะของท่านข่านบนแท่นเวที หลิงนูนั่งโต๊ะด่านล่างเวทีข้างซ้าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งฝั่งขวาตามระเบียบเหมือนทุกๆแคว้นที่ได้นั่งมากัน


ต่อมา ก็มีทหารคนหนึ่งใส่ชุดเกราะลำลองเดินมาตรงกลางของลานในตำหนัก ที่สำคัญ นางเป็นสตรี...? สตรีใส่ชุดเกราะเหมือนทหารงั้นหรือ? จริงด้วยสินะ หรือว่าแคว้นนี้มีนโยบายสตรีรับราชการได้ล่ะ ..
น่าเอาไปเป็นแบบอย่างในฮั่นเหมือนกันนะ..


"สวัสดีทุกท่านชาวขบวนหลวงซีอวี้จากดินแดนฮั่นทุกท่าน" แม่นางทหารคนนั้นกล่าวขึ้น


--

--


"ข้า ตู๋กู ซินอี้ ขอบต้อนรับทุกท่านสู่แคว้นซูเล่อของเรา รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง ที่ทางต้าฮั่นได้ส่งขบวนเจริญสัมพันธไมตรีอันยิ่งใหญ่มาถึงแคว้นเล็กๆนี้ของเรา รวมถึงได้พาท่านแม่ทัพเว่ยเส้าเทียนผู้ยิ่งใหญ๋แห่งซีอวี้ กับ จิตรกรหลวงอันดับหนึ่งในแผ่นดินมาด้วย นับว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลกับผู้มือชื่อเสียงในซีอวี้"


"ข้าเป็นตัวแทนของชาวซูเล่อทุกคน อยากขอกล่าวขอบคุณท่านจางเชียน และผู้มีเกียรติจากดินแดนฮั่นทุกท่านอย่างใจจริง" ตู๋กูซฺนอี้กล่าวขอบคุณ ต้าข่านฟังที่ตู๋กูซินอี้กล่าวก้รู้สึกพอใจ


"เพื่อเป็นการตอบแทน ขอให้ทุกท่านพักผ่อน และสำราญกับการแสดงและอาหารได้เต็มที่เลย " ตู๋กูซฺนอี้กล่าว จากนั้นก็มีบ่าวและนางกำนัลยกอาหาร สุรา ชามาเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆอย่างครบครัน ประมาณว่า คงได้ร่วมงานเลี้ยงอีกครั้งแล้วสินะ.. ฮ่าๆ..


ต่อจากนั้น ก็มีคณะการแสดงที่งดงามของซูเล่อก็ออกมาแสดงร่ายรำ ตามที่ตู๋กูซินอี้ได้ว่าไว้ พวกนางปรากฏออกมาหลังจากอาหารสุราต่างๆถูกเสริฟไประยะหนึ่งแล้ว
จากนั้นการแสดงก็ได้เริ่มขึ้น พร้อมเสียงดนตรีชวนผ่อนคลาย
--

--


นี่มันพาราไดซ ต่อจากแคว้นอูซุนเลยนี่นา... เยี่ยม...


จากนั้น การแสดงและงานเลี้ยงก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทุกคนมีความสุขดีภายในตำหนักของต้าข่านซูเล่อ.. จนเวลาแห่งความสุขผ่านไป...


--------
ไห พัก ผ้าคลุม
บริจาคผ้าไหม 100000 ผืนให้กับต้าข่านแคว้นซูเล่อ ในนามของ หอบูรพาทำเนียบ

@Admin

@WeishaoTien


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +50 คุณธรรม +10 ความชั่ว +22 ความโหด โพสต์ 2019-4-2 11:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ฮั่นเสียดำเทวะ
เกราะทองเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x4
x2
x60
x60
x60
x60
x10
x33
x2
x2
x500
x17
x30
x32
x20
x100
x5
x85
x70
x122
x20
x1
x3280
x7
x272
x223
x17
x223
x491
x10
x1
x120
x124
x10
x7
x58
x26
x12
x50
x196
x408
x1
x28
x1
x300
x45
x261
x900
x120
x520
x5
x60
x3
x4
x1144
x731
x131
x667
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x101
x144
x9
x85
x3
x40
x254
x775
x2
x255
x25
x5
x262
x2
x1600
x7
x98
x4
x111
x5750
x78
x50
x74
x5
x3
x25
x11
x37
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x1535
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x82
x6
x2980
x16
x457
x13
x252
x39
x458
x824
x39
x130
x221
x306
x254
x98
x54
x96
x208
x9999
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3777
x30
x823
x89
x1
x590
x147
x4
x139
x238
x319
x267
x131
x162
x9
x3172
x3759
x136
x16
x713
x522
x575
x541
x205
x184
x360
x9
x1518
x728
x220
x73
x314
x91
x1
x143
x13
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x660
x1066
x92
x547
x212
x509
x51
x136
x17
x28
x452
x9
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1485
x5017
x20
x243
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x24
x5
x124
x258
x18
x34
x169
x7
x17
x76
x242
x1
x1
x1457
x1

122

กระทู้

1039

โพสต์

49หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
140198
เงินตำลึง
172453
ชื่อเสียง
137064
ความหิว
947

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
10291
ความชั่ว
3222
ความโหด
4618
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-3 04:29:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
การงานรื่นเริงและการแสดงเริ่มขึ้นพร้อมๆกับเสียงดนตรีขับกล่อมไปพลางๆ ก็กินเวลาอยู่ประมาณ 1 ชั่วยามกว่า การแสดงชุดแรกจึงจบลง


หลังการแสดงรำอัปสรของแคว้นซูเล่อจบลงไป ก็มีคนๆหนึ่งก้าวขึ้นมากลางลานที่จัดการรำแสดงเมื่อครู่ไป นั่นก้คือคุณแม่ทัพตู๋กูนั่นเอง..
นางหยิบกระบี่ในฝักติดมือมาด้วย ราวกับว่าจะทำอะไรบางอย่าง


--

--


"เพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวแคว้นซูเล่อ และชาวฮั่นทุกคน ข้าขอร่ายรำกระบี่นี้ให้ทุกท่านได้ดู เพื่อแสดงถึงความสัมพันธืรุหว่างแคว้นซูเล่อและแผ่นดินฮั่น"


แม่นางตู๋กูบอกว่า จะทำการแสดงความสามารถร่ายรำกระบี่ให้ทุกคนได้เห็น ท่านต้าข่านซูเล่อเห็นจึงอนุญาติให้ตู๋กูซฺนอี้ได้แสดงความสามารถของนาง นางจึงชักกระบี่ออกมา


หลิงนูพอรู้ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถ ก็เล่นตั้งใจที่จะมองดูนางว่านางร่ายรำกระบี่ได้ดีเพียงใด
แต่ก็ยังกินอาหารในงานเลี้ยงอยู่นั่นแหละ..


จากนั้น แม่นางตู๋กูก็ได้เริ่มร่ายรำกระบี่ที่กลางลาน


--

--


เสียงดนตรีคลอพร้อมกับการร่ายรำกระบี่ของแม่นางตู๋กู ช่างงดงามนัก นางมีทักษะฝีมือที่เยี่ยมยอดมากทีเดียว ดูจากทักษะร่ายรำกระบี่แล้วหากงดงามนั้น คงตีความได้ว่านางมีฝีมือในการรบสูงส่งอย่างแน่นอน


------------------
ไห พัด ผ้าคลุม

@Admin

@WeishaoTien


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +40 คุณธรรม +10 ความชั่ว +22 ความโหด โพสต์ 2019-4-3 10:37
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-3 10:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -8 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -8 + 20

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ฮั่นเสียดำเทวะ
เกราะทองเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x4
x2
x60
x60
x60
x60
x10
x33
x2
x2
x500
x17
x30
x32
x20
x100
x5
x85
x70
x122
x20
x1
x3280
x7
x272
x223
x17
x223
x491
x10
x1
x120
x124
x10
x7
x58
x26
x12
x50
x196
x408
x1
x28
x1
x300
x45
x261
x900
x120
x520
x5
x60
x3
x4
x1144
x731
x131
x667
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x101
x144
x9
x85
x3
x40
x254
x775
x2
x255
x25
x5
x262
x2
x1600
x7
x98
x4
x111
x5750
x78
x50
x74
x5
x3
x25
x11
x37
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x1535
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x82
x6
x2980
x16
x457
x13
x252
x39
x458
x824
x39
x130
x221
x306
x254
x98
x54
x96
x208
x9999
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3777
x30
x823
x89
x1
x590
x147
x4
x139
x238
x319
x267
x131
x162
x9
x3172
x3759
x136
x16
x713
x522
x575
x541
x205
x184
x360
x9
x1518
x728
x220
x73
x314
x91
x1
x143
x13
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x660
x1066
x92
x547
x212
x509
x51
x136
x17
x28
x452
x9
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1485
x5017
x20
x243
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x24
x5
x124
x258
x18
x34
x169
x7
x17
x76
x242
x1
x1
x1457
x1

119

กระทู้

754

โพสต์

58หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
7815
เงินตำลึง
33605
ชื่อเสียง
78858
ความหิว
1217

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
1225
ความชั่ว
0
ความโหด
237
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-4-5 02:15:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                 ต่อจากเหตุการณ์ครั้งก่อน ณ แคว้นซูเล่อ



                                 ณ ตำหนักพยัคฆ์เมฆา..

                                 ในช่วงสงคราม ซงหนูกับซูเล่อนั้น ข้าได้แต่เพียงประชุมปรึกษากันถึงยุทธวิธีในการรับมือกับข้าศึกที่กรีฑาทัพเข้ามา ในตอนนั้นข้าไม่มีเวลาที่จะเข้ามาสนใจด้านในตัวเมืองนักหรอก เพราะข้าศึกน่ะอยู่ข้างนอก หาใช่อยู่ข้างในเมือง เพราะงั้นข้าจึงไม่ได้มีโอกาสที่จะได้เข้ามาในที่แห่งนี้เท่าไหร่นัก แม้กระทั่งตอนที่ข้าตรวจตราความเรียบร้อยของที่นี่ ก็หาได้นึกที่จะเข้ามาในที่แห่งนี้เท่าไหร่ ทั้งๆที่ข้าเองก็ควรจะมาที่นี่เพื่อเข้าเฝ้าผู้ปกครองของที่นี่ซักครั้งเพื่อทำความรู้จักมักจี่กับผู้ปกครองแคว้นนี้ ซึ่งข้าก็หาได้นึกสนใจที่จะทำอะไรเช่นนั้นไม่.. ซึ่งหน้าที่ของข้านั้นคือการรักษาความสงบเรียบร้อยต่อแคว้นต่างๆรวมไปถึงแผ่นดินซีอวี้ทั้งหมด เพื่อความสงบสุขของซีอวี้เพื่อความสงบสุขของต้าฮั่นอีกที หากซีอวี้มีภัย แน่นอนว่าต้าฮั่นเองก็คงจะไม่อยู่เฉยแน่นอน.. ร่ายมาซะยาว ถ้าจะให้พูดสั้นๆก็คือ ข้ายังไม่มีโอกาสได้เข้ามาในที่ราชวังซูเล่อเลยซักครั้ง ในครั้งล่าสุดเมื่อห้าปีก่อน ยามสงครามก็หาได้เข้ามาตรวจความเรียบร้อยในเมือง นี่ก็นับเป้นครั้งแรกที่ข้าได้เข้ามายังที่แห่งนี้ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ..



                                ข้าเดินมาพร้อมๆกับขบวนท่ามกลางการต้อนรับจากคนในแคว้นซูเล่อนี้ แน่นอนว่าทุกๆสิ่งอย่างนั้นแทบจะคล้ายกันในทุกๆที่ เดินทาง ถึงที่หมาย มีการต้อนรับ ท่านข่านของแคว้นนั้นๆต้อนรับ เลี้ยงฉลอง กินดื่ม พักผ่อน.. ถ้าหากไม่มีกิจกรรมการเผยแผ่วัฒนธรรมหรือวิทยาการที่ท่านจางฯต้องการให้เผยแผ่ หลังจากนั้นก็ออกเดินทาง และก็กลับเข้าสู่วัฐจักรเดิม ซึ่งมันก็รู้สึกดีอ่ะนะ เดินทางมา มีคนต้อนรับ กินดื่มพักผ่อนกันจนหายเหนื่อย เสร็จแล้วก็ออกเดินทางต่อ เป้ฯกำลังใจเล็กๆน้อยๆ สำหรับการเดินทางในแต่ละครั้ง ก่อนที่จะออกนอกเขตซีอวี้เดิม เข้าสู่ดินแดนใหม่ที่รอคณะเดินทางไปสำรวจ...



                               หลังจากที่ขบวนต้อนรับสิ้นสุดลง พวกเราที่เป็นหัวขบวนของคณะเดินทางก็ได้เข้ามาถึงยังลานหน้าราชวัง แน่นอนว่าข้านั้นก็เพิ่งจะเคยเข้ามาที่นี่ครั้งแรก แน่นอนว่าข้าไม่เคยเห็นภายในของราชวังเลยซักนิด อะไรที่มันเป้นครั้งแรกๆ ต่อให้เยือกเย็นเพียงใดมันก็ต้องตื่นเต้นกันบ้างล่ะน่ะ ซึ่งข้าเองก็เป้นเช่นั้น ความรู้สึกที่ได้เห็นอะไรใหม่ๆเช่นนี้ ชวนให้ข้ารู้สึกขนลุก แต่ทำได้เพียงแค่นั้นเพราะสุดท้ายแล้วข้าก็เก็บอาการเอาไว้ และเดินตามท่านจางฯไป...



                               ต้าข่านซูเล่อ เฉินผานต้อนรับชาวขบวนซีอวี้ที่มาถึงยังแคว้นของเขา แล้วนำพาทุกๆคนในขบวนซีอวี้มุ่งหน้าเข้าสู่พระราชวังของต้าข่านซูเล่อต่อไป เมื่อมาถึง ก็พบว่าราชวังที่ซูเล่อนั้นดูสวยงามที่สุดแล้วเท่าที่เจอมา อาจจะมากกว่าแคว้นอื่นๆเล็กน้อย แต่ก็บอกได้ว่าที่นี่นั้นค่อนข้างเจริญกว่าแคว้นอื่นที่ผ่านมา...


                              ท่านต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้าผ่านประตูวังซูเล่อ ผ่านเข้ามายังเขตวังซูเล่อของต้าข่าน ก่อนจะเดินนำไปยังตำหนักหนึ่งที่ตั้งอยู่ด้านในเขตราชวัง ตำหนักนี้ดูไม่ค่อยหรูหรามากนัก ผิดกับซุ่มประตูที่มีความงดงามผิดกัน จากนั้น ต้าข่านซูเล่อพาทุกคนเข้ามายังตำหนักพยักฆ์เมฆา ภายในดูตกแต่งเรียบง่าย เสมือนมีความพอเพียงอย่างเห็นได้ชัด คงจะเป็นประสงค์ของต้าข่านคนนี้ที่ไม่อยากใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยแน่นอน.. จากนั้นต้าข่านได้เชิญทุกคนที่พามานั่งตามโต๊ะกันตามสะดวก โดยให้ท่านจางเชียนนั่งโต๊ะข้างโต๊ะของท่านข่านบนแท่นเวที หลิงนูนั่งโต๊ะด่านล่างเวทีข้างซ้าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งฝั่งขวาตามระเบียบเหมือนทุกๆแคว้นที่ได้นั่งมากัน



                            "สวัสดีทุกท่านชาวขบวนหลวงซีอวี้จากดินแดนฮั่นทุกท่าน" หญิงสาวในชุดเกราะ บุคคลที่ข้าคุ้นเคยได้กล่าวต้อนรับและขอบคุณในที่นี่ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้พบกัน หลังจากสงคราม แม่ทัพแห่งซูเล่อ ผู้เป้นสตริที่ห้าวหาญแห่งนี้ แม่นาง"ตูกู่ ซินอี้" กล่าวต้อนรับคณะเดินทางมายังที่ซูเล่อแห่งนี้.. เวลาผ่านไป อะไรๆก็เปลี่ยนตาม นางเองก็เช่นกัน อาจจะเป้นแค่ข้าคนเดียวหรือคนอื่นๆด้วยรึเปล่านะ ที่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของนาง..



                            "ข้า ตู๋กู ซินอี้ ขอบต้อนรับทุกท่านสู่แคว้นซูเล่อของเรา รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง ที่ทางต้าฮั่นได้ส่งขบวนเจริญสัมพันธไมตรีอันยิ่งใหญ่มาถึงแคว้นเล็กๆนี้ของเรา รวมถึงได้พาท่านแม่ทัพเว่ยเส้าเทียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งซีอวี้ กับ จิตรกรหลวงอันดับหนึ่งในแผ่ดินมาด้วย นับว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลกับผู้มือชื่อเสียงในซีอวี้"



                           ในตอนนี้ข้าทำอะไรไม่ได้นักนอกจากประสานมือและโค้งเล็กน้อยในการทักทายอย่างให้เกียรตินาง ก่อนจะวางมือลง...



                           "ข้าเป็นตัวแทนของชาวซูเล่อทุกคน อยากขอกล่าวขอบคุณท่านจางเชียน และผู้มีเกียรติจากดินแดนฮั่นทุกท่านอย่างใจจริง" ตู๋กูซฺนอี้กล่าวขอบคุณ ต้าข่านฟังที่ตู๋กูซินอี้กล่าวก้รู้สึกพอใจ

                         "เพื่อเป็นการตอบแทน ขอให้ทุกท่านพักผ่อน และสำราญกับการแสดงและอาหารได้เต็มที่เลย " แม่ทัพตู๋กูซินอี้กล่าว จากนั้นก็มีบ่าวและนางกำนัลยกอาหาร สุรา ชามาเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆอย่างครบครัน ซึ่งแน่นอนว่าเหยียกสุราต้องตรงมาที่ข้าแน่ๆ ข้าจึงยกมือห้ามก่อนที่จะบอกกับบ่าวที่รินเครื่องดื่มให้ไปว่า..



                          "ข้าคออ่อน ขอเป็นชาแทน..."

                         ต่อจากนั้น ก็มีคณะการแสดงที่งดงามของซูเล่อก็ออกมาแสดงร่ายรำ ตามที่ตู๋กูซินอี้ได้ว่าไว้ พวกนางปรากฏออกมาหลังจากอาหารสุราต่างๆถูกเสริฟไประยะหนึ่งแล้ว จากนั้นการแสดงก็ได้เริ่มขึ้น พร้อมเสียงดนตรีชวนผ่อนคลาย




                          การงานรื่นเริงและการแสดงเริ่มขึ้นพร้อมๆกับเสียงดนตรีขับกล่อมไปพลางๆ ก็กินเวลาอยู่ประมาณ 1 ชั่วยามกว่า การแสดงชุดแรกจึงจบลง หลังการแสดงรำอัปสรของแคว้นซูเล่อจบลงไป ก็มีคนๆหนึ่งก้าวขึ้นมากลางลานที่จัดการรำแสดงเมื่อครู่ไป นั่นก้คือคุณแม่ทัพตู๋กูนั่นเอง.. นางหยิบกระบี่ในฝักติดมือมาด้วย ราวกับว่าจะทำอะไรบางอย่าง


                          "เพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวแคว้นซูเล่อ และชาวฮั่นทุกคน ข้าขอร่ายรำกระบี่นี้ให้ทุกท่านได้ดู เพื่อแสดงถึงความสัมพันธืรุหว่างแคว้นซูเล่อและแผ่นดินฮั่น" แม่นางตู๋กูบอกว่า จะทำการแสดงความสามารถร่ายรำกระบี่ให้ทุกคนได้เห็น ท่านต้าข่านซูเล่อเห็นจึงอนุญาติให้ตู๋กูซินอี้ได้แสดงความสามารถของนาง นางจึงชักกระบี่ออกมา


                          ความอ่อนช้อยที่แฝงไปด้วยความดุดันของนาง ยังคือสัมผัสได้ตลอดทุกครั้งที่นางกวัดแกว่งกระบี่ไปรอบๆตัวของนางเอง ข้าได้ชมความสามารถของนางก็เมื่อนานมาแล้ว ซึ่งกระบวนท่าที่นางร่ายรำให้ประจักษ์แก่สายตาของพวกเรานั้น หาได้เป็นเพียงกระบวนท่าปาหี่ที่เอาสวยงามเข้าว่าเพียงแค่นั้น แต่กระบวนท่าที่นางกำลังร่ายรำอยู่นั้น เป็นกระบวนท่าที่นางปลิดชีพข้าศึกนับสิบนับร้อยในสงคราม ถือเป็นกระบวนท่าที่ไม่ได้มีไว้แสดงเฉยๆ หากแต่มีไว้ใช้ในยามสงครามด้วย...


                         การแสดงของแม่ทัพตูกู่ ซินอี้จบลง ท่ามกลางเสียงปรบมือจากรอบทิศทาง นางเก้บกระบี่เข้าฝักดังเดิมก่อนที่จะเดินออกไป หลังจากนั้นเหล่าคณะเดินทางก็ยังคงกินดื่มกันอยู่ที่ตรงนั้น จนกระทั่งพวกเขาต่างกลับไปพัก เหลือไม่กี่คนที่นั่งอยู่ ซึ่งข้าเองก็อยู่ที่ตรงนั้น กับสหายร่วมรบเมื่อครั้งเก่าก่อน แม่ทัพหญิงตูกู่ ซินอี้ ความทรงจำของพวกเราสองในสนามรบยังคงนำกลับมาเล่าใหม่ได้ ไม่มีเบื่อ เป็นสหายร่วมรบที่คุยกันได้ทุกเมื่อ ช่วยเหลือกันได้ยามทุกข์ยาก พวกเราสองคนนั่งกินกันจนอีกฝ่ายขอตัว เราทั้งสองจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อน นางก็กลับไปยังจวนของนาง ส่วนข้าเองก็ไปยังจวนรับรองที่ท่านข่านแห่งซูเล่อได้จัดเตรียมไว้ให้สำหรับคณะเดินทาง...




เอฟเฟคหยกขาว


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-5 14:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x30
x2
x1
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x16
x3
x23
x1
x20
x40
x50
x1
x20
x4
x14
x130
x10
x24
x40
x42
x1
x100
x4
x100
x3
x17
x80
x100
x30
x20
x1
x980
x24
x28
x9999
x10
x68
x162
x348
x124
x2
x554
x130
x32
x35
x704
x590
x15
x2
x838
x666
x80
x4084
x300
x2425
x3007
x3
x264
x300
x383
x135
x848
x144
x12
x1160
x15
x10
x75
x30
x76
x230
x2
x115
x1948
x15
x185
x170
x230
x300
x88