ดู: 271|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นซูเล่อ } ราชวังแคว้นซูเล่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-11 16:29:24 |โหมดอ่าน



{ แคว้นซูเล่อ }







ราชวังแคว้นซูเล่อ
' สุขมิได้อยู่ที่เงินตรายศฐา แต่คือประชาผาสุขอิ่มท้อง '
ราชวังแห่งแคว้นซูเล่อใช้เป็นสถานที่ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองผู้มาเยือน ราชอาคันตุกะต่างถิ่น
รวมถึงเป็นโถงออกว่าราชการของข่านแห่งซูเล่อ แม้ขนาดไม่ใหญ่โตเท่าราชวังในชมภูทวีปแคว้นอื่น
ด้วยราชอุปนิสัยของต้าข่านคนปัจจุบันโปรดชีวิตสมถะเรียบง่าย มากกว่าหรูหราฟุ่มเฟือย
ยินดีสละทรัพย์สินส่วนพระองค์เพื่อปวงประชาอิ่มท้อง เป็นที่แซ่งซ้องสรรเสริญของพสกนิกรอย่างยิ่ง
ราชวังนี้ผสมผสานประติมากรรมและสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม ผสานกับกลิ่นอายตะวันตก
มีความแปลกใหม่ขรึมขลัง ประกอบด้วยสานและสระน้ำบุกระเบื้องเปี่ยมสเน่ห์งดงามเป็นเอกลักษณ์




 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1303

กระทู้

4689

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19553228
เงินตำลึง
36604
ชื่อเสียง
307707
ความหิว
1992

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
26488
ความชั่ว
8276
ความโหด
55157
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-11-8 15:07:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-8 18:56

สตรีดำนาท้าแดดท้าลม
1633
งานเลี้ยงเตรียมชิ่ง
         เสร็จงานในส่วนของวันสุดท้าย ในที่สุดคราวนี้ก็จะได้พักหลังกันยาวๆ หลิงหลานขี่ฮิปโปตัวเดิมดำหน้ากลับไปยังจวนแม่ทัพ ฟังกำหนดการณ์คร่าวๆ ของวันพรุ่งนี้แล้วก็อดโล่งใจมิได้ ‘ท่านข่านประทานเลี้ยงตอนเช้าที่ราชวังแคว้น’ นั่นเท่ากับว่านางรอดตายไปได้อีกหนึ่งวัน หันมองพ่อคุณที่เดินตามมาด้านหลัง แววตาเซ็งชัดไม่ต้องเอ่ยบอกอุส่าห์จะทำอาหารให้ภรรยาฝึกมือ เจ้าข่านขัดจังหวะอีกแล้ว!!

            จางเหยียนลู่รู้สึกว่าการปล่อยให้แกะน้อยอยู่ซูเล่อต่อไปไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก.. อย่างน้อยก็ไม่ดีสำหรับเขา เพียงแต่จะหาเหตุผลอะไรมาดึงดูดความสนใจนางให้กลับฮั่นกันล่ะ? เทศกาล..เรื่องทางบ้าน หรือ การเตรียมตัวคลอดทายาทให้ตน?

             ระหว่างนั้นเองกลับมีพิราบน้อยกระพือปีกพั่บๆ มาวนเวียนอยุ่เหนือพวกเขา รอจนแน่ใจแล้วค่อยร่อนลงมาหาสตรีผมเงิน หลิงหลานเอียงคอมองเล็กน้อยเพราะพบว่าที่ขาของเจ้าตัวนี้พันสานส์มาด้วย “เอ๋ แปลกจัง… เป็นน้องอิงฮวาอีกหรือเปล่านะ ช่วงนี้นางติดต่อมาค่อนข้างบ่อยครั้ง”

            “นางอาจส่งมาถามว่าทำไมเจ้าถึงไม่กลับฮั่นสักที..” เหยียนลู่กล่าวลอยๆ แต่ใจก็คาดหวังให้เป็นเช่นที่พูด อย่างน้อยได้ร่วมเทศกาลกับภรรยาสักครั้งก็ไม่เลว

      { พี่สาวหลานท่านอยู่ที่ใดหรือ ข้าอยากเจอพี่สาวมีเรื่องอยากขอช่วยพี่สาว ข้า...เมื่อสี่วันก่อนข้าเจอท่านผิงหยางโหวเข้าฉางอัน ไม่รู้ทำไมใจข้าเต้นระทึกราวกับจะทะลุออกมาด้านนอกอกข้า และหลายวันนี้ที่อยู่ที่จวนข้ามักมองอะไรเป็นใบหน้าท่านผิงหยางโหวเสมอ พี่สาวว่าข้าป่วยแล้วใช่ไหม ช่วยแนะนำข้าด้วย  .... จื่อหลัว (วาดรูปหน้าตัวเอง) }       


           “เป็นน้องสาว แต่คราวนี้ไม่ใช่น้องอิงฮวา..ท่านดูเองแล้วกัน” หลิงหลานส่งจดหมายไปให้กับสามี ส่วนตัวเองกระพริบลูบหน้างุนงงอยุ่พักใหญ่ อาการใจเต้นระทึกเหมือนจะกระดอนออกจากอก? มองเห็นอะไรก็เป็นหน้าคนอื่น อ่าช่างฟังแล้วดูพิศดารอันตรายเหลือเกิน รอจนเหยียนลู่เก็บสานส์ส่งคืนให้นางค่อยถาม “คิดว่าอย่างไร? น้องสาวบุญธรรมข้าหากมิได้ป่วยก็ต้องโดนคุณไสยยาสั่งใช่รึไม่? แย่จริงเชียว.. ปล่อยให้คุมกิจการไม่นึกว่าจะโดนคนคิดไม่ดีมาล่อลวงแบบนี้!”

             จอมมารชะงักไปเล็กน้อยกับความคิดของจอมเมีย แต่แล้วก็กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ “อืม สมควรกลับไปดูสักครั้งจริงๆ น้องสาวเจ้าก็เหมือนน้องสาวข้าปล่อยไว้ช้านานเกิดเรื่องใหญ่คงจะไม่เหมาะ”

            “แต่พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงพวกเราตอบรับท่านข่านไปแล้ว.. จริงสิ เช่นนั้นถือโอกาสอำลาพวกเขาที่งานเลี้ยงเลยแล้วกัน ท่านอย่าลืมกลับไปเก็บของเตรียมพร้อม หนนี้ตั้งใจว่าจะเที่ยวเล่นสักหน่อยดันมามีเรื่องก่อน เฮ้อ…” เดิมทีคนเขาก็นึกอย่างไปดูไปชมธรรมเนียมแปลกๆ ของชาวซีอวี้นางไม่เคยเดินทางออกตะวันตกไปไกลกว่าซูเล่อเลยสักหน เพราะอะไรกันนะ         

            หลังทั้งสองตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยบอกแม่ทัพหญิงคร่าวๆ ว่าคนที่บ้านเกิดเรื่องตนอาจจะขอกลับก่อนทันทีหลังจบงานเลี้ยง ตู๋กูซินอี้เสียงดายไม่น้อยคิดว่าจะได้แลกเปลี่ยนความรู้กับน้องสาวแล้วหนนี้แต่ก็พลาดอีก คืนนั้นการพักผ่อนที่จวนแม่ทัพเป็นไปอย่างราบรื่นเมื่อรุ่งสางมาเยือนหลิงหลานนั่งหน้าคันฉ่องเพื่อเตรียมตัวไปเข้างานเลี้ยง นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนตัวในปักเลื่อมลายวิจิตร คลุมทับด้วยผ้าขนจิ้งขอกขาวบริสุทธิ์ ดูแล้วปุกปุยนุ่มนิ่มนัก

            ด้านเหยียนลุ่คิดจะไปอยู่แล้วรวบเอาข้าวของไปส่งยังจุดพักม้าคอยท่าไว้ก่อน จากนั้นพวกเขาไปพร้อมกันที่หน้าพระราชวังซูเล่อ เหล่านางกำนัลและทหารให้การต้อนรับแขกของท่านข่านเป็นอย่างดี มีคนนำทางพวกเขาเข้าไปยังโถงรับรอง

             พวกเขาทำความเคารพท่านข่านประทับเป็นประทาน ด้านข้างคือเจ้าแคว้นชิวชื่อและแม่ทัพหญิงตู๋กู “ทุกคนตามสบาย วันนี้แม่ทัพตู๋กูไม่ได้มาต้องตรวจกองทัพ เช่นนั้นเราขอขอบคุณทุกคนในฐานะข่านซูเล่อและสตรีทุกคนแทนแม่ทัพตู๋กูที่มาช่วยเหลือ”

             ความเป็นงานเป็นการลดลงเล็กน้อย หลังได้รับสัญญาณนางกำนัลต่างทยอยยกอาหารเนื้อแพะย่างทั้งตัว เหล่าผลไม้เขตทะเลทรายร่วมไปถึงปลาพันธุ์พื้นเมือง ท่านข่านจึงกล่าวต่อ “เพื่อแสดงถึงความขอบคุณ จิตอาสาที่บากบั่นร่วมฝ่าหันกันมาหลายวันนี้ งานเลี้ยงนี้เราจัดให้ทุกคนได้ดื่มกินอย่างอิ่มหนำ ฉลองโครงการพลิกพื้นทรายเป็นพื้นที่สีเขียวทก้าวแรกนั้นสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี!”

             “เฮ!! ฉลองความสำเร็จ!!/ท่านข่านจงเจริญ!!/ซูเล่อจงเจริญ!!” เสียงโห่ร้องอย่างเซ็งแซ่ดังตามขึ้นมา คนโทสุรานมม้าถูกยกออกใบแล้วใบเล่า เหล่านักดนตรีให้เสียงดนตรีขับกล่อมบรรเลง

             “....เฮ้อ” จอมมารมองอาหารบนโต๊ะแล้วถอนหายใจอย่างอึมครึม วันนี้ตนตั้งใจฝึกมือทำอาหารบำรุงเลี้ยงแกะแท้ๆ ท้ายสุดก็โดนสายตาคู่กลมของภรรยาสั่งให้ไปนั่งทานอีกฝั่ง

              ท่ามกลางความคึกคักสนุกสนานของเหล่าผู้คน ที่นั่งชาวซูดเ่อในงานเลี้ยงเป็นแบบพรมปูด้วยเบาะ สามารถเอนไปกินไปได้อย่างสบายตัวนางชอบจุดนี้ หลิงหลานยังคงใช้สายตาอันตื่นตัวกวาดมองไปรอบกาย เดาว่าคงมีคนสั่งไว้แล้วจึงปราศจากสุราในรัศมีมือน้อยเอื้อมถึง บนตักหญิงสาวมีถาดเงินเต็มไปด้วยองุ่นและอินทผาลัมเด็ดส่งเข้าปากเคี้ยวไป ลูบรุปปั้นม้าฮั่นเสียพลางก็จดจ้อง ‘เจ้าแคว้นชิวชื่อ’ ไปเรื่อยๆ

              นางคิดว่าเขาคงจะมองไม่เห็นแน่ล่ะ.. แต่การที่คนตาบอดสามารถขึ้นมาเป็นเจ้าแคว้นได้ เรื่องราวเบื้องหลังคงน่าสนใจไม่น้อย
             เสียดาย... เวลามีไม่พอจะเข้าไปเผือกเรื่องชาวบ้าน สะกิดต่อมอยากรู้อยากเห็นโดยแท้

              รอจนหาโอกาสได้หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปคาราวะน้ำผลไม้กับแม่ทัพหญิงตู๋กู่ สนทนาตามมารยาทก่อนจะแจ้งว่า “พี่สาว เดินทางมาคราวนี้ก็เพื่อขวนขวายหาประสบการณ์ ช่วยเหลือท่านข่านในโครงการ ได้พบพี่สาวอีกครั้งหลิงหลานนับเป็นวาสนา..ในเมื่อวัตถุประสงค์ลุล่วงแล้ว เห็นทีต้องขอตัวกลับก่อน ขอพี่สาวโปรดถนอมตัวด้วย”

              แม่ทัพหญิงทราบอยู่ก่อนว่าอีกฝ่ายจะกลับฮั่นเลยไม่แปลกใจมาก พยักหน้ายิ้มอวยพรส่ง แต่แล้วนึกขึ้นมาได้ “ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ จริงสิ น้องหลานเจ้าไม่ไปอำลาท่านข่านหน่อยหรือ?”

              สตรีผมเงินเหลือบไปมองยังบุรุษที่นั่งเป็นประธาน ชั่งใจเล้กน้อยไม่ทันสังเกตุว่าเมื่อครู่มีสายตากวาดมาทางนี้ “ท่านข่านต้องรับรองราชฑูต อีกทั้งข้าเพียงหญิงชาวบ้านไม่ได้สลักสำคัญอันใด… เอาเช่นนี้แล้วกันขอฝากพี่สาวบอกกล่าวท่านข่านด้วย หลิงหลานเดนิทางกลับแล้วหากมีโอกาสครั้งหน้าจะมาเยี่ยมเยียนซูเล่อใหม่”

              “เข้าใจแล้ว… เช่นนั้นเจ้ากับคุณชายเหยียนถนอมรักษาตัวด้วยนะ ข้าจะรอฟังข่าวดีเร็ววัน” กังวลเล็กน้อยว่ามีปัญหาอะไรกันหรืออเปล่าแต่สุดท้ายแม่ทัพหญิงเข้าใจไปว่าน้องสาวคงมีเรื่องเร่งด้วยจริงๆ ล่ะ ถึงได้รีบร้อนเพียงนี้  

            แต่สุดท้ายก็ถูกเรียกตัวเอาไว้ก่อน… จำต้องอยู่ในงานต่ออีกสองชั่วยาม หลิงหลานเหนื่อยหน่ายใจนางไม่คิดว่าตนจะกลับถึงฉางอันก่อนวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ รอไปก่อนนะจื่อหลัว..

              “หากอาเยว่ยังอยู่ก็คงดี.. อย่างน้อยวานให้เขาช่วยไปดูน้องสาวทางเจียงหลิง เฮ้อ หายหัวไปไหนกันนะตั้งห้าปีไม่ส่งข่าว เจ้ายังจำหลิงเฮ่าได้อยุ่อีกหรอ” เถ้าแก่สาวบ่นพลางๆ ดึงขาไก่ย่างขึ้นมาแทะ นางตามท่านข่านเฉินผานกลับมาด้านในห้องโถงจัดเลี้ยง กลุ่นสุรายาเมาคละคลุ้งไปทั่ว พร้อมกับเครื่องยาสูบที่กำลังนิยมในแถบซีอวี้

              “ทุกท่าน เราขอขอบคุณสำหรับการทำงานในครั้งนี้ เชิญมารับของขวัญแทนมิตรภาพเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะกลับ” บนยกพื้นท่านข่านปรบมือเรียกให้ข้ารับใช้จูงหมาป่ารุ่นใหม่ที่ถูกฝึกมาอย่างดีหลายสิบตัวออกมา พร้อมหีบน้ำยาขวดสีฟ้า เหล่านางกำนัลจัดให้ผู้อาสาโครงการยืนเรียงหนึ่งเพื่อเข้าแถวรับของขวัญ

             จับพลัดจับผลูหลิงหลานเข้าไปอยุ่คนที่หก… หน้าท้องนางคงกลมพอประมาณเวลาเดินเริ่มเห็นได้ลางๆ ว่าตั้งครรภ์ จึงไม่มีใครมาแซงคิว ระหว่างีท่รอพลางๆนางก็สรรหาคำอวยพรไว้แล้ว จนกระทั่งผ่านไปหาคนแต่ละคนรับของขวัญจูงหมาป่าไปหนึ่งตัว เป็นการให้ของขวัญที่ไม่เหมือนใครโดยแท้

             ข่านซูเล่อเห็นสตรีผมเงินเป็นรายถัดไปก็คลี่ยิ้ม “อาหลิงขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้มาก แม่ทัพตูกู่บอกว่าเจ้าจะกลับเลยหรือ? เหตุใดรีบร้อนนักเล่าตั้งครรภ์อยู่แท้ๆ อีกทั้งเจ้ายังพึ่งหายป่วย”

            “หนนี้ทางบ้านส่งจดหมายมาเจ้าค่ะ ดูเหมือนน้องสาวบุญธรรมจะมีเรื่องต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน ไม่เช่นนั้นข้าคงท่องเที่ยวในแถบซีอวี้อีกสักพัก” หลิงหลานรับขวดน้ำยาสีฟ้า คุ้นๆ ว่าจะเป็นราเฟย่าก็ยิ้มขอบคุณอีกฝ่าย “แม้น่าเสียดาย แต่ข้ากับเขาคงต้องขอทูลลาท่านข่านกลับฮั่นก่อน โปรดถนอมพระวรกาย.. แล้วจะหมั่นติดต่อมานะเจ้าคะ”

             “ฮะๆ เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าว เดินทางปลอดภัยอย่าเร่งร้อนนักประเดี่ยวจะกระทบกระเทือนครรภ์.. เจ้าคิดชื่อหลานน้อยเอาไว้หรือยัง?” ข่านหนุ่มเลือกหมาป่าซูเล่อตัวหนึ่งให้นาง มันอยุ่ในระเบียบและปราดเปรียวดูแล้วคงเข้ากับโฮ่วชื่อได้

             “อืม.. ชื่อหรือเจ้าคะ ชื่อหมาป่ายังง่ายกว่า แต่ชื่อลูก..เรื่องนี้ยากอยู่สักนิดจริงๆ เอาไว้ข้าตั้งได้แล้วจะลองปรึกษากันอีกที ท่านข่าน พี่สาวซินอี้ไว้พบกันใหม่!!” หลิงหลานทำย่อกายคำนับท่านเจ้าแคว้นทั้งสองด้วยการประคองของสามี ก่อนจะจูงหมาป่าสมาชิกตัวใหม่อำลาออกจากงานเลี้ยงพร้อมความทรงจำที่น่าประทับใจ

รูปปั้นม้า (8) ตูกู่
รูปปั้นหนี่วา (15) ข่าน

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับ +68 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-11-8 15:25

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +888 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 888 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ง้าวมังกรเขียวขุนพล
ไข่มุกราตรีอวิ๋นสู่
ผ้าปิดปากวังดอกเหมย
เกราะจิ่นเทียน
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x15
x1
x1
x7
x15
x13
x2
x39
x37
x38
x1260
x74
x43
x113
x1
x1
x2
x4
x27
x1
x15
x2
x96
x35
x310
x1
x1
x15
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x374
x6
x11
x6
x20
x15
x48
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x25
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x72
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x8
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x330
x1896
x241
x2025
x1305
x323
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x8
x75
x146
x3275
x129
x337
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x9
x503
x1756
x9
x1
x28
x4900
x2494
x11
x62
x7299
x52
x9999
x1805
x48
x3
x191
x15
x1043
x1
x1
x2825
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x376
x38
x54
x6
x1180
x1503
x8209
x967
x200
x590
x200
x55
x53
x2365
x1
x1850
x2889
x5865
x722
x273
x7480
x9999
x563
x51
x90
x4318
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3863
x2985
x1338
x1425
x9999
x2466
x3070
x2217
x1880
x2550
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8426
x2257
x3840
x1842
x150
x2795
x4388
x4017
x2005
x3703
x1682
x524
x2181
x518
x228
x1198
x327
x3
x24
x10
x1490
x78
x50
x5114
x840
x2
x736
x9999
x2611
x2
x35
x2139
x3611
x7097
x609
x7279
x4370
x535
x885
x1784
x637
x10
x1010
x2683
x2940
x725
x95
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9446
x2307
x9999
x199
x24
x8883
x20
x5805
x22
x8
x1379
x259
x25
x9
x99
x31
x9
x845
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2108
x127
x18
x1442
x2578
x2353
x3
x284
x3676
x2540
x342
x7884
x514
x397
x3946
x5727
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4380
x9999
x9999
x9999
x3155
x1929
x107
x3200
x8
x3696
x38
x3223
x4019
x757
x1
x756
x1514
x531
x951
x5185
x2266
x4781
x5004
x9999
x5804
x9999
x3109
x2249
x2034
x3256
x4219
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4449
x713
x1
x4547
x6527
x67
x9999
x675
x1418
x1033
x6504
x104
x3493
x865
x451
x102
x825
x275
x8
x181
x27
x9999
x1123
x2060
x3476
x195
x664
x454
x104
x1201
x1292
x9999
x3560
x1488
x1230
x889
x224
x9999
x1720
x9999
x129
x713
x2427
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-6-7 04:05

ขึ้นไปด้านบน