ดู: 132|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นซูเล่อ } ราชวังแคว้นซูเล่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-11 16:29:24 |โหมดอ่าน



{ แคว้นซูเล่อ }







ราชวังแคว้นซูเล่อ
' สุขมิได้อยู่ที่เงินตรายศฐา แต่คือประชาผาสุขอิ่มท้อง '
ราชวังแห่งแคว้นซูเล่อใช้เป็นสถานที่ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองผู้มาเยือน ราชอาคันตุกะต่างถิ่น
รวมถึงเป็นโถงออกว่าราชการของข่านแห่งซูเล่อ แม้ขนาดไม่ใหญ่โตเท่าราชวังในชมภูทวีปแคว้นอื่น
ด้วยราชอุปนิสัยของต้าข่านคนปัจจุบันโปรดชีวิตสมถะเรียบง่าย มากกว่าหรูหราฟุ่มเฟือย
ยินดีสละทรัพย์สินส่วนพระองค์เพื่อปวงประชาอิ่มท้อง เป็นที่แซ่งซ้องสรรเสริญของพสกนิกรอย่างยิ่ง
ราชวังนี้ผสมผสานประติมากรรมและสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม ผสานกับกลิ่นอายตะวันตก
มีความแปลกใหม่ขรึมขลัง ประกอบด้วยสานและสระน้ำบุกระเบื้องเปี่ยมสเน่ห์งดงามเป็นเอกลักษณ์




 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1161

กระทู้

4146

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1887582
เงินตำลึง
3830451
ชื่อเสียง
253158
ความหิว
1550

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
19522
ความชั่ว
8486
ความโหด
43988
เกิ้นหยาง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-8 18:56

สตรีดำนาท้าแดดท้าลม
1633
งานเลี้ยงเตรียมชิ่ง
         เสร็จงานในส่วนของวันสุดท้าย ในที่สุดคราวนี้ก็จะได้พักหลังกันยาวๆ หลิงหลานขี่ฮิปโปตัวเดิมดำหน้ากลับไปยังจวนแม่ทัพ ฟังกำหนดการณ์คร่าวๆ ของวันพรุ่งนี้แล้วก็อดโล่งใจมิได้ ‘ท่านข่านประทานเลี้ยงตอนเช้าที่ราชวังแคว้น’ นั่นเท่ากับว่านางรอดตายไปได้อีกหนึ่งวัน หันมองพ่อคุณที่เดินตามมาด้านหลัง แววตาเซ็งชัดไม่ต้องเอ่ยบอกอุส่าห์จะทำอาหารให้ภรรยาฝึกมือ เจ้าข่านขัดจังหวะอีกแล้ว!!

            จางเหยียนลู่รู้สึกว่าการปล่อยให้แกะน้อยอยู่ซูเล่อต่อไปไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก.. อย่างน้อยก็ไม่ดีสำหรับเขา เพียงแต่จะหาเหตุผลอะไรมาดึงดูดความสนใจนางให้กลับฮั่นกันล่ะ? เทศกาล..เรื่องทางบ้าน หรือ การเตรียมตัวคลอดทายาทให้ตน?

             ระหว่างนั้นเองกลับมีพิราบน้อยกระพือปีกพั่บๆ มาวนเวียนอยุ่เหนือพวกเขา รอจนแน่ใจแล้วค่อยร่อนลงมาหาสตรีผมเงิน หลิงหลานเอียงคอมองเล็กน้อยเพราะพบว่าที่ขาของเจ้าตัวนี้พันสานส์มาด้วย “เอ๋ แปลกจัง… เป็นน้องอิงฮวาอีกหรือเปล่านะ ช่วงนี้นางติดต่อมาค่อนข้างบ่อยครั้ง”

            “นางอาจส่งมาถามว่าทำไมเจ้าถึงไม่กลับฮั่นสักที..” เหยียนลู่กล่าวลอยๆ แต่ใจก็คาดหวังให้เป็นเช่นที่พูด อย่างน้อยได้ร่วมเทศกาลกับภรรยาสักครั้งก็ไม่เลว

      { พี่สาวหลานท่านอยู่ที่ใดหรือ ข้าอยากเจอพี่สาวมีเรื่องอยากขอช่วยพี่สาว ข้า...เมื่อสี่วันก่อนข้าเจอท่านผิงหยางโหวเข้าฉางอัน ไม่รู้ทำไมใจข้าเต้นระทึกราวกับจะทะลุออกมาด้านนอกอกข้า และหลายวันนี้ที่อยู่ที่จวนข้ามักมองอะไรเป็นใบหน้าท่านผิงหยางโหวเสมอ พี่สาวว่าข้าป่วยแล้วใช่ไหม ช่วยแนะนำข้าด้วย  .... จื่อหลัว (วาดรูปหน้าตัวเอง) }       


           “เป็นน้องสาว แต่คราวนี้ไม่ใช่น้องอิงฮวา..ท่านดูเองแล้วกัน” หลิงหลานส่งจดหมายไปให้กับสามี ส่วนตัวเองกระพริบลูบหน้างุนงงอยุ่พักใหญ่ อาการใจเต้นระทึกเหมือนจะกระดอนออกจากอก? มองเห็นอะไรก็เป็นหน้าคนอื่น อ่าช่างฟังแล้วดูพิศดารอันตรายเหลือเกิน รอจนเหยียนลู่เก็บสานส์ส่งคืนให้นางค่อยถาม “คิดว่าอย่างไร? น้องสาวบุญธรรมข้าหากมิได้ป่วยก็ต้องโดนคุณไสยยาสั่งใช่รึไม่? แย่จริงเชียว.. ปล่อยให้คุมกิจการไม่นึกว่าจะโดนคนคิดไม่ดีมาล่อลวงแบบนี้!”

             จอมมารชะงักไปเล็กน้อยกับความคิดของจอมเมีย แต่แล้วก็กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ “อืม สมควรกลับไปดูสักครั้งจริงๆ น้องสาวเจ้าก็เหมือนน้องสาวข้าปล่อยไว้ช้านานเกิดเรื่องใหญ่คงจะไม่เหมาะ”

            “แต่พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงพวกเราตอบรับท่านข่านไปแล้ว.. จริงสิ เช่นนั้นถือโอกาสอำลาพวกเขาที่งานเลี้ยงเลยแล้วกัน ท่านอย่าลืมกลับไปเก็บของเตรียมพร้อม หนนี้ตั้งใจว่าจะเที่ยวเล่นสักหน่อยดันมามีเรื่องก่อน เฮ้อ…” เดิมทีคนเขาก็นึกอย่างไปดูไปชมธรรมเนียมแปลกๆ ของชาวซีอวี้นางไม่เคยเดินทางออกตะวันตกไปไกลกว่าซูเล่อเลยสักหน เพราะอะไรกันนะ         

            หลังทั้งสองตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยบอกแม่ทัพหญิงคร่าวๆ ว่าคนที่บ้านเกิดเรื่องตนอาจจะขอกลับก่อนทันทีหลังจบงานเลี้ยง ตู๋กูซินอี้เสียงดายไม่น้อยคิดว่าจะได้แลกเปลี่ยนความรู้กับน้องสาวแล้วหนนี้แต่ก็พลาดอีก คืนนั้นการพักผ่อนที่จวนแม่ทัพเป็นไปอย่างราบรื่นเมื่อรุ่งสางมาเยือนหลิงหลานนั่งหน้าคันฉ่องเพื่อเตรียมตัวไปเข้างานเลี้ยง นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนตัวในปักเลื่อมลายวิจิตร คลุมทับด้วยผ้าขนจิ้งขอกขาวบริสุทธิ์ ดูแล้วปุกปุยนุ่มนิ่มนัก

            ด้านเหยียนลุ่คิดจะไปอยู่แล้วรวบเอาข้าวของไปส่งยังจุดพักม้าคอยท่าไว้ก่อน จากนั้นพวกเขาไปพร้อมกันที่หน้าพระราชวังซูเล่อ เหล่านางกำนัลและทหารให้การต้อนรับแขกของท่านข่านเป็นอย่างดี มีคนนำทางพวกเขาเข้าไปยังโถงรับรอง

             พวกเขาทำความเคารพท่านข่านประทับเป็นประทาน ด้านข้างคือเจ้าแคว้นชิวชื่อและแม่ทัพหญิงตู๋กู “ทุกคนตามสบาย วันนี้แม่ทัพตู๋กูไม่ได้มาต้องตรวจกองทัพ เช่นนั้นเราขอขอบคุณทุกคนในฐานะข่านซูเล่อและสตรีทุกคนแทนแม่ทัพตู๋กูที่มาช่วยเหลือ”

             ความเป็นงานเป็นการลดลงเล็กน้อย หลังได้รับสัญญาณนางกำนัลต่างทยอยยกอาหารเนื้อแพะย่างทั้งตัว เหล่าผลไม้เขตทะเลทรายร่วมไปถึงปลาพันธุ์พื้นเมือง ท่านข่านจึงกล่าวต่อ “เพื่อแสดงถึงความขอบคุณ จิตอาสาที่บากบั่นร่วมฝ่าหันกันมาหลายวันนี้ งานเลี้ยงนี้เราจัดให้ทุกคนได้ดื่มกินอย่างอิ่มหนำ ฉลองโครงการพลิกพื้นทรายเป็นพื้นที่สีเขียวทก้าวแรกนั้นสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี!”

             “เฮ!! ฉลองความสำเร็จ!!/ท่านข่านจงเจริญ!!/ซูเล่อจงเจริญ!!” เสียงโห่ร้องอย่างเซ็งแซ่ดังตามขึ้นมา คนโทสุรานมม้าถูกยกออกใบแล้วใบเล่า เหล่านักดนตรีให้เสียงดนตรีขับกล่อมบรรเลง

             “....เฮ้อ” จอมมารมองอาหารบนโต๊ะแล้วถอนหายใจอย่างอึมครึม วันนี้ตนตั้งใจฝึกมือทำอาหารบำรุงเลี้ยงแกะแท้ๆ ท้ายสุดก็โดนสายตาคู่กลมของภรรยาสั่งให้ไปนั่งทานอีกฝั่ง

              ท่ามกลางความคึกคักสนุกสนานของเหล่าผู้คน ที่นั่งชาวซูดเ่อในงานเลี้ยงเป็นแบบพรมปูด้วยเบาะ สามารถเอนไปกินไปได้อย่างสบายตัวนางชอบจุดนี้ หลิงหลานยังคงใช้สายตาอันตื่นตัวกวาดมองไปรอบกาย เดาว่าคงมีคนสั่งไว้แล้วจึงปราศจากสุราในรัศมีมือน้อยเอื้อมถึง บนตักหญิงสาวมีถาดเงินเต็มไปด้วยองุ่นและอินทผาลัมเด็ดส่งเข้าปากเคี้ยวไป ลูบรุปปั้นม้าฮั่นเสียพลางก็จดจ้อง ‘เจ้าแคว้นชิวชื่อ’ ไปเรื่อยๆ

              นางคิดว่าเขาคงจะมองไม่เห็นแน่ล่ะ.. แต่การที่คนตาบอดสามารถขึ้นมาเป็นเจ้าแคว้นได้ เรื่องราวเบื้องหลังคงน่าสนใจไม่น้อย
             เสียดาย... เวลามีไม่พอจะเข้าไปเผือกเรื่องชาวบ้าน สะกิดต่อมอยากรู้อยากเห็นโดยแท้

              รอจนหาโอกาสได้หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปคาราวะน้ำผลไม้กับแม่ทัพหญิงตู๋กู่ สนทนาตามมารยาทก่อนจะแจ้งว่า “พี่สาว เดินทางมาคราวนี้ก็เพื่อขวนขวายหาประสบการณ์ ช่วยเหลือท่านข่านในโครงการ ได้พบพี่สาวอีกครั้งหลิงหลานนับเป็นวาสนา..ในเมื่อวัตถุประสงค์ลุล่วงแล้ว เห็นทีต้องขอตัวกลับก่อน ขอพี่สาวโปรดถนอมตัวด้วย”

              แม่ทัพหญิงทราบอยู่ก่อนว่าอีกฝ่ายจะกลับฮั่นเลยไม่แปลกใจมาก พยักหน้ายิ้มอวยพรส่ง แต่แล้วนึกขึ้นมาได้ “ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ จริงสิ น้องหลานเจ้าไม่ไปอำลาท่านข่านหน่อยหรือ?”

              สตรีผมเงินเหลือบไปมองยังบุรุษที่นั่งเป็นประธาน ชั่งใจเล้กน้อยไม่ทันสังเกตุว่าเมื่อครู่มีสายตากวาดมาทางนี้ “ท่านข่านต้องรับรองราชฑูต อีกทั้งข้าเพียงหญิงชาวบ้านไม่ได้สลักสำคัญอันใด… เอาเช่นนี้แล้วกันขอฝากพี่สาวบอกกล่าวท่านข่านด้วย หลิงหลานเดนิทางกลับแล้วหากมีโอกาสครั้งหน้าจะมาเยี่ยมเยียนซูเล่อใหม่”

              “เข้าใจแล้ว… เช่นนั้นเจ้ากับคุณชายเหยียนถนอมรักษาตัวด้วยนะ ข้าจะรอฟังข่าวดีเร็ววัน” กังวลเล็กน้อยว่ามีปัญหาอะไรกันหรืออเปล่าแต่สุดท้ายแม่ทัพหญิงเข้าใจไปว่าน้องสาวคงมีเรื่องเร่งด้วยจริงๆ ล่ะ ถึงได้รีบร้อนเพียงนี้  

            แต่สุดท้ายก็ถูกเรียกตัวเอาไว้ก่อน… จำต้องอยู่ในงานต่ออีกสองชั่วยาม หลิงหลานเหนื่อยหน่ายใจนางไม่คิดว่าตนจะกลับถึงฉางอันก่อนวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ รอไปก่อนนะจื่อหลัว..

              “หากอาเยว่ยังอยู่ก็คงดี.. อย่างน้อยวานให้เขาช่วยไปดูน้องสาวทางเจียงหลิง เฮ้อ หายหัวไปไหนกันนะตั้งห้าปีไม่ส่งข่าว เจ้ายังจำหลิงเฮ่าได้อยุ่อีกหรอ” เถ้าแก่สาวบ่นพลางๆ ดึงขาไก่ย่างขึ้นมาแทะ นางตามท่านข่านเฉินผานกลับมาด้านในห้องโถงจัดเลี้ยง กลุ่นสุรายาเมาคละคลุ้งไปทั่ว พร้อมกับเครื่องยาสูบที่กำลังนิยมในแถบซีอวี้

              “ทุกท่าน เราขอขอบคุณสำหรับการทำงานในครั้งนี้ เชิญมารับของขวัญแทนมิตรภาพเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะกลับ” บนยกพื้นท่านข่านปรบมือเรียกให้ข้ารับใช้จูงหมาป่ารุ่นใหม่ที่ถูกฝึกมาอย่างดีหลายสิบตัวออกมา พร้อมหีบน้ำยาขวดสีฟ้า เหล่านางกำนัลจัดให้ผู้อาสาโครงการยืนเรียงหนึ่งเพื่อเข้าแถวรับของขวัญ

             จับพลัดจับผลูหลิงหลานเข้าไปอยุ่คนที่หก… หน้าท้องนางคงกลมพอประมาณเวลาเดินเริ่มเห็นได้ลางๆ ว่าตั้งครรภ์ จึงไม่มีใครมาแซงคิว ระหว่างีท่รอพลางๆนางก็สรรหาคำอวยพรไว้แล้ว จนกระทั่งผ่านไปหาคนแต่ละคนรับของขวัญจูงหมาป่าไปหนึ่งตัว เป็นการให้ของขวัญที่ไม่เหมือนใครโดยแท้

             ข่านซูเล่อเห็นสตรีผมเงินเป็นรายถัดไปก็คลี่ยิ้ม “อาหลิงขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้มาก แม่ทัพตูกู่บอกว่าเจ้าจะกลับเลยหรือ? เหตุใดรีบร้อนนักเล่าตั้งครรภ์อยู่แท้ๆ อีกทั้งเจ้ายังพึ่งหายป่วย”

            “หนนี้ทางบ้านส่งจดหมายมาเจ้าค่ะ ดูเหมือนน้องสาวบุญธรรมจะมีเรื่องต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน ไม่เช่นนั้นข้าคงท่องเที่ยวในแถบซีอวี้อีกสักพัก” หลิงหลานรับขวดน้ำยาสีฟ้า คุ้นๆ ว่าจะเป็นราเฟย่าก็ยิ้มขอบคุณอีกฝ่าย “แม้น่าเสียดาย แต่ข้ากับเขาคงต้องขอทูลลาท่านข่านกลับฮั่นก่อน โปรดถนอมพระวรกาย.. แล้วจะหมั่นติดต่อมานะเจ้าคะ”

             “ฮะๆ เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าว เดินทางปลอดภัยอย่าเร่งร้อนนักประเดี่ยวจะกระทบกระเทือนครรภ์.. เจ้าคิดชื่อหลานน้อยเอาไว้หรือยัง?” ข่านหนุ่มเลือกหมาป่าซูเล่อตัวหนึ่งให้นาง มันอยุ่ในระเบียบและปราดเปรียวดูแล้วคงเข้ากับโฮ่วชื่อได้

             “อืม.. ชื่อหรือเจ้าคะ ชื่อหมาป่ายังง่ายกว่า แต่ชื่อลูก..เรื่องนี้ยากอยู่สักนิดจริงๆ เอาไว้ข้าตั้งได้แล้วจะลองปรึกษากันอีกที ท่านข่าน พี่สาวซินอี้ไว้พบกันใหม่!!” หลิงหลานทำย่อกายคำนับท่านเจ้าแคว้นทั้งสองด้วยการประคองของสามี ก่อนจะจูงหมาป่าสมาชิกตัวใหม่อำลาออกจากงานเลี้ยงพร้อมความทรงจำที่น่าประทับใจ

รูปปั้นม้า (8) ตูกู่
รูปปั้นหนี่วา (15) ข่าน

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +68 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +888 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 888 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ถานเซี่ย
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
แหวนมารจื่อเซ่อ
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x210
x220
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x2060
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2750
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1200
x28
x17
x15
x22
x11
x1000
x14
x125
x1900
x161
x2330
x1303
x333
x2503
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x74
x150
x3100
x94
x302
x460
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x613
x1800
x3
x302
x8
x27
x2130
x2330
x4
x50
x4111
x49
x9999
x1800
x14
x3
x122
x187
x16
x1040
x1
x1
x2105
x1
x1
x2425
x26
x13
x4
x3
x940
x1570
x607
x15
x66
x79
x57
x38
x5
x1180
x1700
x53
x885
x122
x630
x320
x41
x44
x2365
x1
x1980
x2720
x3100
x2755
x81
x286
x252
x5380
x9999
x17
x585
x51
x28
x3871
x10
x16
x47
x182
x31
x2
x1000
x1001
x16
x3189
x289
x2800
x168
x1297
x9999
x2451
x2810
x1102
x1778
x2290
x135
x695
x929
x485
x1081
x122
x25
x5212
x2741
x3766
x1098
x71
x2380
x3537
x3755
x2005
x3459
x934
x507
x1020
x428
x132
x950
x221
x3
x24
x3
x1280
x77
x35
x2804
x570
x2
x264
x116
x9999
x2349
x2
x35
x2117
x2885
x5400
x7097
x339
x3257
x4240
x399
x598
x9999
x1759
x394
x10
x1006
x2111
x3040
x408
x87
x1
x19
x25
x25
x31
x9
x5258
x9149
x1792
x9999
x199
x24
x5287
x20
x5805
x18
x8
x856
x256
x26
x9
x101
x31
x7
x777
x3805
x6
x30
x194
x604
x81
x2804
x2116
x109
x15
x1409
x2558
x2208
x3
x279
x3684
x2695
x196
x7899
x509
x388
x3548
x2324
x7405
x10
x2242
x2439
x5805
x6750
x3120
x1092
x21
x2581
x820
x90
x328
x139
x2851
x2114
x9999
x41
x3572
x9999
x9999
x9999
x3395
x1853
x107
x3010
x4
x3754
x33
x3268
x3757
x496
x1
x756
x1625
x732
x901
x3799
x1962
x2639
x5008
x9999
x3325
x2374
x3079
x2066
x2097
x3350
x4089
x3702
x1028
x61
x1
x20
x1849
x2152
x713
x1
x4267
x5622
x67
x9999
x672
x1243
x918
x2676
x103
x2895
x505
x485
x82
x697
x258
x8
x156
x17
x9999
x1123
x2070
x2297
x180
x651
x449
x80
x1201
x898
x9999
x3200
x997
x1260
x670
x168
x9999
x1501
x9781
x129
x713
x2224
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-11-15 10:54

ขึ้นไปด้านบน