กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 66|ตอบกลับ: 1

{ เขตหยุนเสียนอ๋อง } บ่อน้ำแร่ธรรมชาติ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-5 12:16:04 |โหมดอ่าน



{ เขตหยุนเสียนอ๋อง } บ่อน้ำแร่ธรรมชาติ


บ่อน้ำแร่อันหายากท่ามกลางทุ่งหญ้าทางตอนเหนือ ที่ไหลมาจากแม่น้ำทางเหนือหลายสาย
มาบรรจบกันและผสมกับดินหินแร่ธาตุจำนวนมากบริเวณนั้นทำให้เกิด "บ่อน้ำแร่สีส้ม"
มีสรรพคุณช่วยรักษาโรคเท้าเคล็ด หรือ อาการปวดเมื่อยล้าต่างๆ มากมาย
ปัจจุบันอยู่ในเขตการปกครองของหยุนเสียนอ๋อง
มีเพียงคนที่ได้รับอนุญาตถึงจะเข้ามาใช้งานได้
นำมาใช้ประกอบกิจกรรมบันเทิงอย่างอาบน้ำ หรือ อื่นๆ




#อากาศดีมาก
#สามารถพบน้ำร้อนได้ทั่วไป

:

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

26

กระทู้

349

โพสต์

4หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
983
เงินตำลึง
17257
ชื่อเสียง
19289
ความหิว
166
คุณธรรม
30
ความชั่ว
0
ความโหด
4
หงส์
ระดับ 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-10-5 16:14:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-10-5 16:36

เควส3 บทเพลงขับขานต่างแดน
Ep.??
อาบน้ำและมันหล่อเกินไปอ่าห์ข้าจะทำยังไงดี

            การเดินทางนั้นเป็นอย่างเรียบง่ายและดูปกติจนผิดสังเกตเท้าทั้งสองก้าวของเมิร์กนั้นขยับขึ้นลงเดินหน้าถอยหลังสลับกันไปเพื่อนำร่างกายท่อนบนให้ขยับตรงไปอย่างไม่หยุดยั้งเพื่อไล่ตามหลังน้อยๆของหญิงสาวในชุดสีชมพูที่ตอนนี้กำลังเดินนำหน้าของเขาอยู่ด้วยความเร็วประมาณคนปกติเดินกัน
            ม่อเซียงเดินนำทางเมิร์กออกมาจากกองแพะไปเปิดประตูทางออกให้เขาด้วยการกระทำของนางดูเรียบง่ายและน่าสดุดใจอย่างถึงที่สุดเพราะเขาอยู่ในฐานะบ่าวนางไม่น่าจะสามารถทำให้เขาได้ถึงขนาดนี้เขาคำนวณไว้ว่าอาจจะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในเวลาไม่นานข้างหน้านี้ และเขาคาดว่ามันอาจจะเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ดีต่อตัวเขาเท่าไหร่นัก
            ชายหนุ่มเดินตามหญิงสาวไปเรื่อยๆอย่างไม่นานนักก็พ้นเขตทำงานของกระโจมเข้าสู่เขตที่พักอาศัยขององค์หญิงม่อเซียง
“ยังไม่ใช่ตรงนี้หรอกนะ” ม่อเซียงพูดออกมาขณะเดินนำโดยไม่หันกลับมามองนางป้องปากหัวเราะคิกคักและยังคงเดินนำต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ก็มีบ้างที่ชะลอเท้าโบกมือซ้ายขวาทักทายบ่าวและสาวใช้ในตัวกระโจม
           “งั้นเหรอ..” เมิร์กเริ่มมั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นเป็นจริงหนทางเบื้องหน้านั้นสมควรยังคงเป็นอีกยาวไกลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่นอนเพราะว่าหญิงสาวบอกเองว่าไม่ใช่ที่แห่งนี้ แถมงานอื่นที่เขารู้จักก็ยังคงเป็นงานที่ห่างไกลและยากลำบากซึ่งมันจะไปขัดกับคำพูดของแรกของหญิง
           ทั้งสองออกเดินทางต่อไปเรื่อยๆอย่างเงียบๆ นางก็ทักทายคนของนางได้ตามทางส่วนเขาก็เดินเงียบๆมีเพียงโบกมือทักทายบ้างตามรายทางถึงแม้เขาจะไม่รู้จักใครเลย
           อ่อ มีตันตันคนหนึ่งที่เขารู้จัก
           ทั้งสองออกเดินทางกันไปยาวนานมากๆๆ เพราะว่าม่อเซียงนั้นเดินช้าแถมยังมีการนั่งพักบ้างเล็กน้อยพอเป็นพิธีระหว่างทางเดินจนกินเวลาล่าช้านานมากๆๆสำหรับเขาแล้วการเดินแค่นี้นั้นไม่เหนื่อยเลย แต่การต้องเดินๆหยุดๆมันค่อนข้างไม่ดีต่อข้อเข่าในระยะยาวอะนะ
           แต่การเดินทางทุกอย่างย่อมมีจุดสิ้นสุด หลังจากเดินทางมาได้เป็นเวลาเต็มๆประมาณหนึ่งเค่อกับอีกหนึ่งส่วนสี่เค่อเขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิในอากาศที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ร้อนขึ้นรวมถึงปริมาณความชื้นในอากาศที่มีมากจนเขาสงสัยว่าสถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่กลางทุ่งหญ้าทางตอนเหนือจริงๆหรือ?
           หนททางรอบข้างเริ่มมีแมกไม้ปรากฎให้เห็นพร้อมๆกับสายธารน้ำเล็กๆที่ไหนแตกกระจายออกมาจากทางเดินดูงดงามและน่าหลงไหลมันเป็นเหมือนลายพู่กันของธรรมชาติที่จรดเขียนลงบนพื้นโลกใบนี้จนเขายังอดที่จะทึ่งทุกครั้งที่เห็นไม่ได้เสียจริงๆ
           เขาละเบื่อจริงๆกับเวลาแบบนี้ที่ตัวเองต้องเดินทางยาวๆโดยไม่รู้จุดหมายเบื้องหน้าแต่ก็ยังคงต้องเดินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเพราะเขาต้องการทำภารกิจตรงหน้าให้สำเร็จลุล่วงเป็นไปด้วยดีเขาจะได้มีความสุขความเจริญแล้วก้าวหน้าในหน้าที่การงานในสถานที่แห่งนี้ที่นางเบื้องหน้าของเขานั้นเป็นใหญ่เป็นโต
           ทั้งสองเดินผ่านกองไม้เมื่อกี่สักครู่ก็มาถึงสถานที่แห่งนี้แต่ก่อนจะถึงเมิร์กเองก็ได้ยินเสียงสายธารไหลแรงมาจากที่ไกลๆแล้วก็เลยรู้สึกถึงลางไม่ดีที่รอตนเองอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้าเขามั่นใจว่ามันจะต้องเป็นอะไรบางอย่างที่น่าหวาดกลัวและสยดสยองอย่างยิ่งยวดเป็นแน่แท้
           เขาเดินมากับม่อเซียงไม่นานก็มาถึงปากทางเข้าของบ่อน้ำแร่(?)ที่ข้างในบ่อมีชายสามคนยืนอยู่โดยชายทั้งสามนั้นมีร่างกายกำยำใหญ่โตจนน่าขนลุกหนึ่งคนที่ตัวใหญ่สุดนั้นมีร่างกายใหญ่โตเกือบสองเมตรและมัดกล้ามทั้งร่างนั้นเหมือนกำลังจะระเบิดความยิ่งใหญ่ออกมาได้ส่วนอีกสองคนที่เหลือซึ่งน่าจะเป็นน้องเล็กนั้นก็มีขนาดไล่เลี่ยกันไปแต่ก็ห่างกับคนที่ใหญ่ที่สุดอย่างเห็นได้ชัด
           ทั้งสามนั้นยืนกอดอกยิ้มแฉ่งอยู่กลางน้ำราวกับรูปปั้นที่เขาเคยเห็นผ่านๆตาในโหรวหรานที่พ่อค้าจากฝั่งโรมันนำมาด้วยพ่อของเขาเคยเล่าให้ฟังว่ามันจะใหญ่กว่าเจ้ารูปปั้นหินขนาดเท่าฝ่ามือและตอนนี้เหมือนเขาได้เห็นของจริงเบื้องหน้าของเขาแล้ว
           เขาสังเกตเห็นม่อเซียงขยิบตาเล็กน้อยก่อนจะรีบวิ่งหนีไปอีกทางปล่อยให้เมิร์กยืนอย่างโดดเดี่ยวและหวาดระแวงเขาสัมผัสได้ถึงลางไม่ดีอย่างมากจากกลุ่มคนร่างยักษ์เบื้องหน้า
           ทั้งสามหลังได้รับสัญญาณจากม่อเซียงก็เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็วจับแขนและขาของชายหนุ่มจากต่างแดนผู้นี้เอาไว้เสียแนบแน่นจนเขาไม่สามารถกระดิกตัวไปไหนได้เลยแม้แต่น้อยช่างเป็นภาพที่น่าสงสารเสียจริงๆเลยให้ตายสิ
           “จะทำอะไรนะ!” เมิร์กตะโกนลั่นไม่ใช่ว่าเขาตกใจ แต่เป็นเพราะเขาสงสัยต่างหาก
           “ไม่มีเรื่องส่วนตัวนะไอหนุ่ม”ชายพี่โตสุดพูดด้วยรอยยิ้มน่าหวาดหวั่นก่อนจะปลดเสื้อผ้าของเมิร์กออกเผยให้เห็นร่างกายทรงสง่าเหมือนกับเทพนักรบ
           “โอ้..” ชายทั้งสามโห่ร้องออกมาพร้อมกับด้วยความรู้สึกอิจฉาปนนับถือความสมบูรณ์แบบของโครงสร้างกล้ามเนื้อเบื้องหน้าของพวกเขา
กล้ามเนื้อทั้งร่างของเมิร์กนั้นไม่ได้ใหญ่โตแต่พวกมันนั้นเรียงตัวกันสวยงามและไร้ที่ติราวกับรูปสลัก แต่ละสัมผัสล้วนเนียนแกร่งดั่งเหล็กกล้าแต่ก็ให้ความรู้สึกงดงามราวกับรูปสลักชั้นสู.
           พรืด จ๋อม
           “ข้าสบายดี!” เสียงของม่อเซียงที่แอบดูเหตุการณ์อยู่ไกลๆดังผ่านอากาศเข้ามาเหมือนนางจะลื่นลงหินเล็กน้อยเพราะความตกใจและไม่หันกลับมามองอีก ภาพสุดท้ายที่เขาสังเกตเห็นคือใบหน้าท่อนบนของนางแดดก่ำราวกับมะเขือเทศ
หลังจากไม่มีเรื่องอะไรให้กับวนเกี่ยวกับนายหญิงของตัวเองบ่ายทั้งสามก็พาเมิร์กลงไปในน้ำก่อนจะเริ่มทำการความสะอาดร่างกายของชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า

           “พอใจเจ้ารึยัง?”หลังจากอาบน้ำเสร็จ ม่อเซียงก็กลับมา แต่นางยังคงยกมือป้องใบหน้าอยู่ด้วยความอาย(?)
           “พะ พะ” นางพูดติดอ่างเล็กน้อยก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆและลดมือลง
           “ว้าว..” นางป้องปากอุทาน
           เบื้องหน้าของนางคือใบหน้าคมคายของเมิร์กโนกีอัสซีซ่าร์ที่อาบน้ำเต็มรูปแบบใบหน้าเข้มแข็งขัดกับใบหน้าของชาวฮั่นและชงหนูทั้งแผ่นดินเพราะนำเข้าจากโรมันผมเส้นสีทางประกายอร่ามประกอบกับหยดน้ำที่ไหลรินทำให้หัวใจของสตรีเต้นตึกตัก           ไม่มีอะไร!” นางร้องเสียงดังและเดินถอยตอกแตกหายลับไป
แต่เรื่องราวมันใหญ่ขึ้นกว่านั้น เมื่อทั้งสามได้เข้ามาล็อคคอของเมิร์กด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปหลังจากม่อเซียงหายตัวไปอย่างลึกลับไม่ชัดเจน
“ทำไรเนี่ย!!” เมิร์กหันไปบอกกับคนข้างหลังทั้งสอง
“กล้ามสวยนี่น้อยชาย~” หนึ่งในชายทั้งสามที่ยังคงเป็นอิสระอยู่เดินเข้ามาลูบไล้กล้ามเนื้อของชายหนุ่ม
‘ชิบหาย’ แล้วจากนั้นเมิร์กก็โดนกระทำยอดชาย
“อีกนิด อีกนิด อ้ากก!!” เสียงดังของเมิร์กดังขึ้นจนน่าสงสาร
“แน่นดีนี่น้องชาย นี่ครั้งแรกหรือ?” ชายหนุ่มร่างยักษ์หอบเหนื่อยด้วยความอ่อนล้าหลังจากเสร็จกระทำยอดชาย
“ใช่ครับพี่”
“ครั้งแรกก็เจ็บแบบนี้แหละ แต่ไว้คราวหน้าก็จะดีขึ้น” หนึ่งในสองที่เสร็จกินกันเองแล้วหันมาบอก
            กล้ามเนื้อของเมิร์กถูกบีบตึงด้วยมือใหญ่ทั้งสองข้างราวกับถูกช้างหล่นทับเขาหย่อนร่างลงในบ่อน้ำแร่ด้วยความเจ็บปวดแต่ก็สบายดีXD

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
ฮั่นเสียทอง
กราดิอุสทอง
ตาเหยี่ยว
บันทึกซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x20
x10
x10
x30
x2
x6
x60
x40
x20
x80
x400
x100
x200
x140
x200
x400
x100
x10
x500
x200
x2
x1000
x180
x10
x4
x500
x50
x74
x450
x5
x1300
x20
x50
x2900
x89
x8
x157
x3
x11
x5
x2
x25
x101
x10
x88
x200
x160
x81
x164
x9
x36
x60
x100
x40
x565
x601
x113
x4100
x764
x45
x55
x242
x64
x15
x30
x1
x50
x60
x294
x40
x29
x6
x10
x1
x70
x375
x4
x20
x6
x6
x1
x63
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2018-12-18 21:13

ขึ้นไปด้านบน