ดู: 850|ตอบกลับ: 5

{ เมืองท่าเจียงตู ) ท่าเรือหางโจว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-1 17:21:08 |โหมดอ่าน





ท่าเรือหางโจว

{ เมืองท่าเจียงตู }







【ท่าเรือหางโจว】
『ความเจริญเกิดจากสายธาร』
ท่าเทียบเรือใหญ่แห่งซูโจวทั้งเรือสินค้าต่างชาติ ไปจนถึงเรือเดินสมุทร
เหล่าพ่อค้าประชันราคาขาย บ้างเหมาทั้งลำเรือนำความคึกคักสู่ตอนใต้
ปากน้ำฉางเจียงหลอมรวมอัตลักษณ์ ทั้งเรื่องเล่าขานและตำนาน
ที่แห่งนี้สามารถว่าจ้างคนเรือและไต้ก๋งมือฉกาจ หากต้องการออกทะเล









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-10 16:07:50


{ เส้นทางแม่น้ำหวงเหอ }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **


สายเรือซีเหอ :เมืองผูโจว / เมืองเจียเหลียง / เมืองเหวินซี / เมืองเซียง / เมืองผิงหยาง / เมืองหยาง / เมืองซีเหอ
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าแถบแม่น้ำซีเหอ
ราคาต่อเที่ยว: 1,000 ตำลึง



สายเรือหวงเหอ : ฉางอัน / ลั่วหยาง / ท่าเหวินเซ่อ /
ท่าลี่หยาง / ท่าไป๋เม่า / ท่าอิงกู้ / ท่าหลิงหยง / ท่าจีเป่ย / ท่าเหลียนเซ่า
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าแถบแม่น้ำหวงเหอ
ราคาต่อเที่ยว: 1,000 ตำลึง




{ เส้นทางการเดินเรือ - แม่น้ำฉางเจียง }

สายที่ 1 : ท่าเหอผิง / เมืองอู๋จวิ้น
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองอู๋จวิ้น / ท่เมืองาเหอผิง
ราคาต่อเที่ยว: 15 ตำลึง


สายเจียงหนาน : ท่าเจียงตู /
ท่าเจี้ยนเฉิง / ท่าอวี้ไท่ / ท่าอวี้หยุน / ท่าไห่โข่ว / ท่าหม่าเจียง / ท่าไฉหรง / ท่าไฉ่ซ่าง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าแถบเจียงหนาน
ราคาต่อเที่ยว: 10 ตำลึง


สายจิงโจว :ท่าหยูลู่ / ท่าเกิ่งเฟิ่ง / ท่าซื่อปี้ / ท่าหยวนหง / ท่าเหยียนเถียน / ท่าอวี้เมิ่ง / ท่าเกาเหลียง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองท่าแถบจิงโจว
ราคาต่อเที่ยว: 25 ตำลึง



สายกุ้ยหยาง : ท่าเจียงตู - หมู่บ้านปี้หลัว
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองกุ้ยหยาง / เมืองฉางซา
ราคาต่อเที่ยว: 20 ตำลึง




{ เส้นทางการเดินเรือ - ขึ้นเหนือ }

สายที่ 1 :หมู่บ้านฮุ่ยเจ๋อตง / ท่าเหลียนหยู
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ หมู่บ้านฮุ่ยเจ๋อตง / เมืองท่าเหลียนหยู
ราคาต่อเที่ยว: 50 ตำลึง


สายที่ 2 : เมืองป๋อไห่ / ท่าเทียนจิน / ท่าวั่งผิง
สถานีเป้าหมาย: ท่าเรือใหญ่ เมืองป๋อไห่ / เมืองท่าเทียนจิน / ท่าวั่งผิง
ราคาต่อเที่ยว: 1,000 ตำลึง



←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1350
x799
x98
โพสต์ 2018-6-21 20:16:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-6-21 20:21

กวีหนีราชการ
274
บริวารหมูคืนสู่เหย้า



        ท่าเรือกวงหลิน…. ช่วงเช้าตรู่
        
        หลังขอแยกไปฝึกวิชาอยู่ในถ้ำแถบโยวโจว เด็กหนุ่มวัยสิบหกให้สัญญากับตนเองเป็นมั่นเหมาะว่าเขาจะไม่ทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวังเด็ดขาด จะเป็นกำลังสำคัญให้คุณชายเสิ่นก็ต้องมีความสามารถมากพอ ฉะนั้นไม่ว่าการฝึกในตำราจะทรมานกระดูกสังขารเขาแค่ไหนบ่อยครั้งที่ไอเย็นในถ้ำทำร้ายประสาทการรับรู้ เปลี่ยนแปลงทิศทางกระแสเลือดทั่วร่าง มือที่แข็งจนเกร็งไม่อาจหยิบอาหารกินประทังความหิวได้ต้องคอยอาศัย ‘ลวี่อิงอู่’ นกแก้วที่นักกวีหนุ่มมอบไว้ให้อยู่เป็นเพื่อนคอยจิกหมั่นโถวดันใส่ปากเขา

        ทำให้หรงเยว่ยิ่งซาบซึ้งในความรอบคอบห่วงใยของคุณชายมากกว่าเดิม

        เวลาผ่านไปครบหนึ่งเดือนจูหรงเยว่ก็สามารถสำเร็จเคล็ดใจน้ำแข็งร่วมกับวรยุทธ์ที่เขาคิดค้นดัดแปลง ‘ฝ่ามือน้ำแข็ง’ ได้เป็นผลสำเร็จ ตอนนี้ทั้งร่างของเด็กหนุ่มผ่านเหมี่ยวมีสภาพเย็นกว่าร่างกายคนปกติ เรียกได้ว่ากลายเป็น ‘ตัวประหลาด’ แบบที่คุณชายเคยเตือนเอาไว้ไม่ผิด หรงเยว่ไม่คิดเสียใจกับการตัดสินใจของตนในครั้งนี้ตรงกันข้ามเขากลับทราบดี ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่ายหากโชคจากสวรรค์มันหายากจนเกินไป สำหรับมนุษย์ธรรมดาเช่นเขามีแต่ต้องพึ่งพา ‘การแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม’

        ถึงร่างกายจะเหมือนสัตว์ประหลาดแต่จิตใจยังคงภักดีต่อคุณชายเช่นเดิมเขาก็พอใจแล้ว

        “ในจดหมายล่าสุดคุณชายบอกว่ากำลังไปตามหาคน…. อยู่ที่อู๋จวิ้น เมืองข้างหน้านี่เองสินะ ลวี่อิงอู่เจ้าดีใจไหมในที่สุดพวกเราก็จะได้เจอคุณชายแล้วล่ะ?” หรงเยว่พยายามใช้เงินที่นักกวีหนุ่มมอบไว้ก่อนหน้าให้น้อยที่สุด ส่วนมากเขาเลือกการเดินทางบนบกตั้งแต่โยวโจวจนถึงชวี่โจวจึงกินระยะเวลาค่อนข้างมาก เบาะแสของผู้มีพระคุณนอกจากชื่อปลอมแล้วตนก็ไม่มีอย่างอื่น เด็กหนุ่มในชุดลำลองสีดำปลอดพันด้วยผ้าพันคอน้ำเงินออกเดินไปยังท่าเรือเพื่อข้ามฝั่ง ขณะที่ลอบยินดีว่ามีเรือเทียบฝั่งอยู่นั้นเองสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับกลุ่มนักเดินทางสามคนบนเรือ

       “ชิ!! คนเรือมันโกงกันชัดๆ เลย!! เราเหมาไปอวี้ซางยังจะย้อนกลับมารับคนเพิ่มอีก แย่ๆๆ” เด็กผมม้าที่ลักษณะโผงผางกำลังตะโกนเอาเรื่องคนเรือ ชายผู้คอยรั้งแขนห้ามทัพเด็กคนนั้นแสดงท่าทีเหมือนอยากจะร้องไห้ แต่ผู้ที่ดึงความสนใจเขาที่สุดกลับเป็นบุรุษผมเงินที่ยืนหันหลังมองผิวน้ำคล้ายไม่แยแสความวุ่นวายรอบตัว ท่วงท่าของคนบางคนแม้ดูสามัญแต่กลับโดดเด่นมาโดยกำเนิด บรรยากาศสงบนิ่งรอบตัวผู้นั้นปลุกความคุ้นเคยแล่นขึ้นมาในอกเขา

        เรือข้ามฟากกำลังจะเต็มเขารีบสาวเท้าอย่างรวดเร็วเพื่อเบียดทางเข้าไปหาบุรุษผมเงิน เมื่อระยะของคนทั้งคู่ห่างกันไม่กี่ช่วงก้าว น้ำเสียงปลอดโปร่งแสนจะคุ้นหู เสียงชวนคิดถึงของคนที่หรงเยว่ไม่ได้พบมานานนับเดือนเดือนก็เอ่ยขึ้น

        “ผานซุ่น… หากเขายังโวยวายอีกเย็นนี้ก็ไม่ต้องเอาข้าวให้”

        




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -14 แต้มวาสนา +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
โพสต์ 2019-1-8 18:07:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ทำงานหาตัง สร้างบ้าน
{สัญญจ้าง ลั่วหยาง 9}

           ยินดีต้อนรับสู่แม่นางฉางเจียง การเดินทางนั้นเป็นสิ่งที่เป่าหลิงไม่เคยคิดว่ามันราบรื่นเลยสักนิด เนื่องจากว่าเธอต้องพายเรือ ซึ่งหากจะบอก คงเป็นสิ่งที่เธอไม่ถนัดกับการต้องมานั่งเป็นคนแจวเรือ แจวไปเรื่อยๆ โดยที่มีท่อนไม้หนัก เป่าหลิงนั้นระหว่างทางก็นำท่อนไม้ที่ไม่ได้ใช้ทิ้งไปด้วย ยามที่ไม่ค่อยมีคนผ่าน มีเพียงแค่เรือของเธอเท่านั้นที่เห็น..

           นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอพยายามทำให้มันเหลือท่อนไม้ให้น้อยที่สุด เนื่องจากว่าเธอก็ไม่อยากจะให้มีเรื่องอะไรแดงขึ้นมา การรับทำงานสกปรกสำหรับเธอแล้ว มันก็ต้องทำสัญญาจ้างให้เสร็จๆไปอย่างงั้นล่ะ ไม่มีทางที่จะต้องนั่งทำอะไรบ้าบอคอแตกนอกจากอย่างอื่น.. คุณธรรมหรอ? มันไม่ได้สำคัญอะไรสำหรับเธอสักหน่อย

           “กินยังไม่ได้เลย..” เป่าหลิงกล่าว ฝ้าเฉี่ยที่กำลังนั่งเกาะท่อนไม้อยู่เหลือบมองทางสหายสนิทของตนเองที่ตนเองดูแลมาเป็นเวลานาน

           ‘คิดอะไรอยู่หรอ?..หิวหรือ? กินอะไนหน่อยไหม?’ ฝ้าเฉี่ยกล่าวถาม “ไม่อ่ะ ข้าไม่ได้หิวอะไร แค่คิดว่าคุณธรรมมันกินไม่ได้แค่นั้นเอง” เป่าหลิงกล่าว ใช่แล้วสิ่งที่เธอทำไปทั้งหมดนั้นก็คือตัวเธอเองทั้งนั้น นัยต์ตาสีม่วงนั้นไม่ได้มีแต่ความน่ากลัวเกรงขาม แต่ทว่ามันเปี้ยมไปด้วยความซุกซนและทำอะไนตามใจตัวเองมากกว่าที่คิด..

           ‘ข้านึกว่าเจ้าจะกังวนเพราะว่าไม่เคยเจอทะเลเสียอีก’ ฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวบอกแล้วยิ้มขำ จำได้ว่าอะไรที่เป่าหลิงไม่เคยเจอ มักจะมีท่าทางที่ค่อนข้างน่าหัวเราะน่าดู เธอมักจะไม่ค่อยคุมสติของตนเองเท่าไร หลุดรั่วไปเหมือนที่ฝ้าเฉียเคยเป็นนั้นล่ะ..ถือว่าเป็นส่วนน่ารักที่มีไม่กี่ส่วนของเป่าหลิงที่เขานั้นรับรู้ได้…

           “เอ่อ..มันก็แค่ทะเลไหม? ไม่ใช่อะไรสักหน่อย ให้มันเป็นทะเลปีศาจ หรือทะเลอันตรายนั้นค่อยว่ากัน” เป่าหลิงนั้นกล่าวบอก ก่อนที่จะถอนหายใจเล็กน้อย








[จ้างอุ๋งรีโนเวท :  @LingHao  ]


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 ความชั่ว โพสต์ 2019-1-8 18:13

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -48 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-1-8 19:23:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
โพสต์ 2019-2-5 16:32:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ เควสเรื่องราวที่ 3 ตอนที่ 9.4 เดินทางมุ่งสู่ตระกูลอิน 3 !  ]

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■




หลังจากการกวัดแกว่งกระบี่และเดินเล่นของชูเฟิงก็ได้กลับสู่ที่พักของเขา

ในยามรุ่งอรุณได้เข้ามาเยือนนั้นชูเฟิงก็ตื่นนอนเสียพอดี

เขาขยับร่างกายไปมาเพื่อให้ยืดเส้นสายก่อนที่จะหยิบกระบี่ขึ้นมาฟันซ้ำๆเพื่อเป็นการฝึกและย้ำให้ตัวเองนั้นไม่เกียจคล้าน

แม้กระทั่งก่อนหน้านี้ที่เขาเดินทางกับพวกแม่นางจ้าวชูเฟิงก็ยังคงฝึกกระบี่เบาๆภายในห้องทุกเช้าอย่าสม่ำเสมอ

“ ครั้งที่ 999 “

“ ครั้งที่ …. “

“ ครั้งที่ 5000 “

ชูเฟิงวางกระบี่ไม้ในมือลงพร้อมกับเหงื่อที่เต็มไปทั่วทั้งร่างกายอันแข็งแรงของตนเอง

“ ฮ่า เหนื่อยเสียจริงการกวัดกระบี่ 5000 ครั้ง “

การกวัดแกว่งกระบี่ทั้งห้าพันครั้งนั้นเป็นการฝึกฝนร่างกายและพละกำลังให้มั่นคง ชูเฟิงใช้เวลาไปทั้งหมดสองชั่วยามในการกวัดแกว่ง

เหงื่อที่ไหลออกมาตามตัวเขานั้นราวกับน้ำมันที่ช่วยเปล่งประกายความงดงามของตนเองออกมา

ชูเฟิงในตอนนี้อยู่ในสภาพไร้เสื้อผ้าเปลือยกายฝึกกระบี่ภายในสถานที่พักที่สร้างขึ้นมาชั่วคราว

เขาพยายามหวดกระบี่ให้เกิดเสียงและแรงกระแทกให้น้อยที่สุดเพื่อจะได้ไม่รบกวนสัตว์น้อยตัวอื่นที่พักอยู่ด้วยเช่นกัน

ชูเฟิงหยิบผ้าขนสัตว์ขึ้นมาเช็ดเหงื่อบนใบหน้าของเขา

จากนั้นก็หยิบกระติกน้ำออกมาพร้อมกับสาดลงบนตัวเอง

*แช่*

น้ำกระเส็นไปทั่วทั้งตัวของชูเฟิงอย่างสวยงามราวกับว่าร่างกายของเขาน้ำเป็นธารน้ำตกที่น้ำไหลผ่านได้

“ เอาล่ะ ฝึกฝนยามเช้าเป็นอันเสร็จสิ้นก็ถึงเวลาเดินทางต่อกันแล้ว “

ชูเฟิงพูดจบก็เก็บข้าวของก่อนจะออกจากที่พัก


ชูเฟิงเดินทางมาถึงท่าซูโจวจากนั้นเขาก็ถามไถ่ทางไปท่าหยูลู่ก่อนจะซื้อตั๋วและเดินทางขึ้นเรือเพื่อมุ่งหน้าสู่ท่าหยูลู่






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-5 17:07

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +35 ความหิว -62 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ถุงกำยานโบราณ
ผ้าปิดปากวังดอกเหมย
หัวไซเท้าลึกลับ
รองเท้าหยกนิล
กระบี่หยกหิมะ
เกราะทองฉีเหมิง
เหล้าพันปี
ตัวเบาขั้นกลาง
ลมหายใจขั้นสูง
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x3
x2
x2
x2
x115
x3
x3

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2022-6-28 10:56

ขึ้นไปด้านบน