กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 231|ตอบกลับ: 10

{ นอกเมืองอู๋จวิ้น } ชายหาด

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-9-30 12:14:01 |โหมดอ่าน





ชายหาดไป๋ซวง

{ นอกเมืองอู๋จวิ้น }







【ชายหาดไป๋ซวง】
ชายหาดผืนยาวกว้างไกล กินบริเวณชายฝั่งของหลายเมือง
ผืนน้ำสีครามตัดกับทรายขาวสามยุค ยุคเช้าอาบแสงอาทิตย์สีทอง
ยุคกลางวันกระจ่างพิสุทธิ์ขาว เมื่อราตรีมาเยือนคือสีน้ำตาลอ่อนน่าหลงใหล
เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ทั้งของนักเดินทางและผู้รักในธรรมชาติ
สถานที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมของชาวเมืองอู๋จวิ้น



เปลือกหอยชายทะเล

เดินเล่นริมชายหาดสามารถพบเจอสิ่งนี้ได้บ่อยครั้ง

หากอยากลองฟังเสียงคลื่นที่ซัดสาดในทุกที่ละก็

ทำไมท่านไม่ลองเก็บเปลือกหอยสังข์ติดตัวสักชิ้น

คิดถึงทะเลเมื่อไรก็ยกขึ้นมาแนบกับหู

ลองฟังเสียงคลื่นลมดูสิ...














คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

61

กระทู้

548

โพสต์

19หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
194378
เงินตำลึง
1719085
ชื่อเสียง
90402
ความหิว
580

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองเหมือง(เขาหลงเหมิน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
213
ความชั่ว
0
ความโหด
166
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-9-30 17:15:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
- เควสลับ : นักเดินทางทั่วไป -
เบาะแสของซู ซูฮวา 3
     หลังจากที่ยูตะ และไป๋หลานเดินออกมาจากศาลเจ้าหินวิเศษแห่งฟ้า พวกเขาก็เดินมาถึงชายหายของเมืองอู๋จวิ้นแห่งนี่ ดูเหมือนว่าที่จะมีผู้คนและนักท่องเทียวมาพัดผ่อนกันจำนวนนึง แต่ก็ไม่มากจนเรียกได้ว่าเยอะก็ตาม
     "ว้าว~ ทะเลละ" ไป๋หลานกล่าวออกมาอย่างดีีใจจนออกนอกหน้าอีกครั้ง
     "เธอไม่เคยมาทะเลอย่างงั้นหรอ" ยูตะถามไป๋หลานขึ้น
    "ข้าเองก็จำไม่ค่อยจะได้แล้วเหมือนกัน" ไป๋หลานตอบขึ้นก่อนที่วิ่งนำหน้าลงไปย่ำน้ำทะเล
    "เดียวเถอะ เรายังมีเรื่องที่ต้องทำกันอยู่นะ" ยูตะกล่าวขึ้น แต่แล้วก็ถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นท่าทางที่สนุกของไป๋หลาน เขาเลยตัดสินใจที่จะปล่อยเธอไป
     "อย่าไปเล่นที่ไหนไกลละ เดียวฉันเดินดูสำรวจดูรอบๆ ก่อนนะ" แล้วยูตะก็พูดกับไป๋หลานขึ้นก่อนที่จะเดินไปเดินสำรวจรอบๆเพื่อหาเบาะแสของซู ซูฮวาต่อไป
     "อะไรนะ เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆงั้นหรอ ข้าไม่รู้หรอกนะขอโทษด้วยนะ" เสียงจากชายคนนึงแถวๆนั้น
     "เด็กผู้หญิงอย่างงั้นหรอ โอ้ย ข้าไม่สนใจเด็กๆหรอกนะ " เสียงจากชายแถวๆนั้นอีกคนนึง
     "หืม...... เด็กผู้หญิง......ข้าไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอกนะ" เสียงจากหญิงสาวคนนึง
     ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะที่ไหนก็จะไม่มีร่องรอยเบาะแสของซู ซูฮวาที่จะช่วยหาตัวเธอได้เลย ยูตะที่เดินกลับมาด้วยความผิดหวังเขาก็มองเห็นไป๋หลานกำลังเล่นสร้างปราสาททรายอยู่นั้น เขาก็อดยิ้มขึ้นไม่ได้ก่อนที่นั้งลงแล้วเริ่มมองพระอาทิตย์ที่กำลงะเริ่มตกดินแล้วครุ่นคิดต่อไปว่าจะทำอย่างไรดี @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
ดาบปี้อี้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x2
x15
x10
x10
x130
x710
x1687
x4184
x10
x9999
x100
x100
x30
x50
x2
x1
x5
x9999
x41
x1
x2
x15
x48
x6
x8
x3
x6670
x7
x67
x20
x120
x48
x34
x9999
x7060
x9999
x4093
x3880
x1760
x2
x2
x9999
x30
x30
x20
x2
x30
x80
x1860
x4
x1
x317
x50
x30
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x368
x148
x6
x4
x5
x2
x15
x9999
x20
x374
x5044
x65
x37
x1
x140
x20
x309
x163
x10
x268
x3749
x1727
x188
x24
x2
x75
x230
x5073
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x1
x106
x19
x1

73

กระทู้

799

โพสต์

11หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
106922
เงินตำลึง
197552
ชื่อเสียง
47183
ความหิว
922
คุณธรรม
479
ความชั่ว
177
ความโหด
149
เสวี่ยนอู่
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2018-1-9 14:21:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}
[จาง ฝู]
บทที่ 1 ทะเลงาน น้ำมะพร้าวอร่อย


        หลังจากที่จางฝูเสร็จภารกิจตามหาบ้านให้เหล่าแมวๆเป็นที่เรียบร้อย จากนี้ก็ถือเป็นเววลาว่างของเธออย่างแท้จริงและทำตามความฝันที่สองของเธอคือการเดินทางทท่องเที่ยวไปทั่วแผ่นดิน ไปตามสถานที่ท่องเที่ยวสวยๆของทั่วทั้งแผ่นดิน


        “ว้าววว นี่คือทะเลหรอเนี่ยยย”จางหวานของจางฝูเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับปีนลงจากหลังเฟยเทียนแล้ววิ่งจ้ำอ้าวพร้อมสะบัดร้องเท้าของตัวเองทิ้วก่่อนที่ลงน้ำ โดยมีเฟยเทียนที่มีลู่จิวอยู่บนหัววิ่งตามร่างของเจ้านายสาวลงไป


       “น้ำเย็นแล้วก็ใสมากเลย”หญิงสาวเอ่ยพร้อมวิ่งกระทืบเท้าแรงๆจนน้ำทะเลสาดกระจายขึ้นมา พื้นทรายละเอียดนุ่มละมุนเท้าราววกับเธอกับเหยียบลงไปบนผืนพรมชั้นหนึ่งก็มิปาน ว่าแล้วร่างบางของหญิงสาวก็ใช้ขาของเธอเตะน้ำให้สาดใส่ไปที่ช้างเผือกของเธอ


       แปร๊นน(เจ้านายทำข้าหรอ เอาคืนไปเลย) เฟยเทียนไม่ยอมถูกแกล้งฝ่ายเดียวมันใช้งวงดูดน้ำทะเลขึ้นมาเล็กน้อยแล้วพ่นน้ำใส่ร่างของเจ้านายสาว จะเปียกไปแทบทั้งตัว


      “ข้าสาดใส่เจ้านิดเดียวเองนะเนี่ย นี่แนะ นี่แนะ” ว่าจะหญิงสาวก็ก้มแล้วใช้มือนั้นกวักน้ำสู้ แต่ถึงกระนั้นแรงของมนุษย์มีรึจะสู้ช้างเพียงไม่นาน ทั้งเสื้อผ้าและผมของหญิงสาวก็เปียกเเฉะไปทั้งตัว เส้นผมสีดำอมน้ำตาลเปียกลู่ลงมาแนบกับใบหน้าขาวที่บัดนี้มีสีแดงจางๆจากการเล่นที่ผลาญแรงกายยของเธอไปพอสมควร


      “พอๆข้ายอมแพ้ๆ” ว่าจบหญิงสาวก็ทิ้งตัวนั่งลงในน้ำอย่างหมดแรงพร้อมกับยกมือขึ้นยอมแพ้และหอบหายใจออกมาหน่อยๆ ดวงตาสีน้ำตาลมองดูเฟยที่โยกหัวขอมมันไปมาอย่างดีใจที่เอาชนะเจ้านาของมันได้ โดยมีลู่จิวมองอยู่บนหัวเฟยเทียนออย่างสงบ


      แปร๊นน(ชนะเจ้านายแล้ว)
      
       “สนุกดีเนอะ”จางฝูเอ่ยแล้วหันมองไปยังท้องทะเลสีครามที่มีเหล่านกทะเลวินโฉบไปมาเพื่อหาอาหาร ก่อนที่ร่างบางของหญิงสาวจะล้มตัวลงนอนแต่เพราะไม่ได้อยู่ในจุดที่ลุกมากทำให้คลื่นที่พัดขึ้นมา มาไม่ถึงใบหน้าของหญิงสาวเพียงแค่คลออยู่ที่บริเวณเส้นผมเท่านั้น เธอค่อยหลับตาลงเพื่อฟังเสียงอย่างอย่างที่เธอนั้นชชอบทำเวลาอยู่ในป่าหรือแม่น้ำ เธอเชื่อว่าแต่ละสถานที่นั้นต่างก็มีเสียงที่ไม่เหมือนกัน อย่างเช่นป่าในความคิดของหลายๆคนนั้นป่าก็เหมือนๆกันแต่ไม่ใช่สำหรับเธอ ป่าในแต่ละพื้นที่มีเสียงที่ต่างกัน เสียงเพลงของป่า เช่นเดียวที่ทะเลแห่งนี้ มันก็มีเสียงเฉพาะของมันเช่นกัน


     จางฝูลืมตาขึ้นช้าๆพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นมายืนก่อนจะเดินขึ้นจากน้ำทะเลไปพร้อมกับช้างของเธอ โดยเธอเดินไปหยิบร้องเท้าที่เธอสะบัดทิ้งไปก่อนจะเดินนั่งพักที่ตรงใต้ต้นไม้ที่อยู่ห่างจากจุดที่เธอเล่นน้ำไปห้าหรือหกเมตร


     “เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย”


    แปร๊นนน(ข้ายังไม่เหนื่อยเจ้านาย) เฟยเทียนร้องขึ้นแล้วโยกหัวไปมาอย่างคึกคักแล้ววิ่งวนไปมารอบๆต้นไม้ตนลู่จิวที่นอนอยูบนหัวเฟยเทียนร้องโวยวายขึ้นมา เฟยเทียนจึงยอมหยุดวิ่งแล้วเดินมาหมอบนอนที่ด้านหลังต้นไม้


    ฟ่ออ(เจ้าช้างบ้า) ลู่จิวโวยวายยหน่อยๆก่อนจะเลื้อยลงจากตัวเฟยเทียนมาหานเจ้านายสาวที่นั่งตัวเปียกพิงต้นไม้พักผ่อนอยู่


    “พวกเจ้าสนิทกันดีนะ”


    ฟ่อออ(ไม่สนิท)


   แปร๊นน(สนิท)
   
     จางฝูมองงูกับช้างทะเลาะกันอย่างขำๆ ในตออนนั้นเองมีชายแก่เดินผิวหาบขายของเดินผ่านหน้าหญิงสาวไปเธอจึงเอ่ยเรียกชายแก่ไว้ก่อนจะวิ่งไปดูว่ามีอะไรขายบ้าง


    “ท่านลุงๆมะพร้าวนี่อร่อยไหม” เธอเอ่ยถามพร้อมกับชี้ไปที่ลูกมะพร้าวในในตะกร้าหาบ


      “หอม หวาน ลุงรับประกันเลย”ชายเเก่เอ่ยอย่างภูมิใจในมมะพร้าวของตนว่าจะไม่ทำให้คนกินผิดหวังแน่นอน


      “งั้นข้าเอาสี่ลูกเท่าไหร่เจ้าคะ”


      “ ข้าคิดแม่นางอืมม สี่สิบตำลึงแล้วกันนะ เดี๋ยวข้าเปิดฝามันให้ด้วย”


     จางฝูจ่างเงินตามจำนวณให้แก่ชชายแก่ก่อนที่ชายแก่จะหยิบมะพร้าวทั้งสี่ลูกขึ้นมาเฉาะเปิดฝาแล้วยื่นให้หญิงสาว ก่อนที่ชายแก่คนนั้นจะเดินจากไป


     จางฝูอุ้มเอามาพร้าวทั้งสี่ลูกกลับมาที่ใต้ต้นไม้แล้วยกขึ้นดื่มน้ำอย่างกระหาย ก่อนจะชะงัดไปเล็กน้อยเนืองจากน้ำมะพร้าวนั้นหอมและหวานมากอย่างที่เธอไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน


     “อร่อยจัง”


     แปร๊นนน(หวานนน)เฟยที่ที่ใช้งวงยกมะพร้าวเทน้ำพรวดเข้าปาก ร้องขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี


    ฟ่ออ(หอมมาก)ลู่จิวเองก็พอใจกับน้ำมะพร้าวนี้ไม่น้อย มันดื่มกินในส่วนของมันที่หญิงสาวรินใส่ฝามะพร้าวให้จนหมด


    ทั้งสามใช้เวลาอยู่ที่ทะเลจนกระทั้งพระอาทิตย์เริ่มคล่อยลงตำจนเหยียบขอบฟ้า ท้องน้ำสะท้อนแสงสีส้ม ระยิบระยับสวยงาม ม่น่าเชื่อว่าหญิงสาวที่เคยอยู่แต่กลางป่ากลางเขาแบบเธอจะได้มีโอกาศมานั้งดูพระอาทิตย์ตกที่ทะเลแบบนี้ มันคงเป็นประสบการณ์ที่เธอจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิตแน่ๆ


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -40 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -40 + 35 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นกลาง
ดอกม่วง
กงจักรเฟิ่งหวง
ฮั่นเสียหม่า
จั่วซื่อจ้วน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x215
x28
x150
x10
x8
x25
x30
x10
x22
x2
x2
x100
x100
x6
x9264
x10
x110
x8
x1
x3
x5
x1
x9
x131
x1
x56
x62
x1
x170
x10
x1
x13
x1
x1
x15
x2000
x6
x150
x50
x1000
x15
x6
x3
x3
x40
x4
x40
x31
x2
x2500
x110
x113
x15
x60
x65
x1
x114
x7
x8
x60
x1
x3
x40
x2
x58
x2
x3
x12
x3
x120
x60
x30
x4
x20
x50
x70
x1
x15
x2545
x3
x30
x17
x68
x87
x8
x162
x102
x172
x4
x121
x4
x2
x30
x30
x78
x143
x70
x99
x44
x320
x184
x234
x7
x30
x13
x348
x2
x393
x5
x1508
x51
x295
x264
x200
x2100
x456
x72
x39
x125
x356
x350
x236
x92
x79
x329
x310
x8
x60
x1
x4
x103
x152
x675
x477
x777
x630
x129
x271
x218
x521
x33
x3
x725
x49
x80
x1210
x3
x7
x22
x4450
x159
x790
x7
x1990
x27
x18
x50
x25
x41
x81
x42
x1

49

กระทู้

662

โพสต์

24หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
26094
เงินตำลึง
183966
ชื่อเสียง
114559
ความหิว
-85
คุณธรรม
733
ความชั่ว
0
ความโหด
57

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 2018-1-26 19:57:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย BaiFangRong เมื่อ 2018-1-26 20:01

[ไป๋ฟางหรง]
บทที่ 38: โอ้ ทะเลแสนงาม (ต่อ)



ไห่โอวนกโง่ตัวนั้น…
อุตส่าห์บินจากฝั่งมาส่งจดหมายให้พวกนางถูก  เหตุใดขากลับจึงพาหลงทางได้ไม่รู้!

ขาออกทะเลภายกันแค่ชั่วยาม  แต่หาหนทางกลับถึงสองวัน   นัยน์ตาเศร้าซึ้งของคุณชายชุดขาวผู้สง่างามที่นอนสลบง่อยกระรอกไปตั้งแต่วันแรกจ้องมองเจ้านกพิราบอย่างเกรี้ยวกราด  เดินลากสังขารขึ้นฝั่งไม่เหลือมาด


พวกนางเลือกขึ้นฝั่งทางชายหาดแทนท่าเรือเนื่องด้วยกลัวว่าฝ่ายมือสังหารจะยังคงวนเวียนรอการกลับมาของพวกนางอยู่ที่ท่าเรือ
อา...แผ่นดิน…


“ใต้เท้าหลี่สองวันนี้ลำบากท่านจริงๆ...ข้าต้องขออภัยที่พาท่านมาตกระกำลำบากด้วย” นางประสานมือคำนับ “ข้าและผู้ติดตามจะหารถม้ากลับเข้าโรงเตี๊ยม  ถ้าอย่างไรให้เราไปส่งท่านที่จวนดีหรือไม่?”

"....."@Hazan

ไป๋ฟางหรงพยักหน้าเข้าใจ  ดูท่าใต้เท้าผู้นี้จะขยาดในการเดินทางข้องเกี่ยวกับนางไปอีกนาน “ถ้าเช่นนั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้” นางประสานมือ “ใต้เท้าโปรดรักษาตัวด้วย  วันหลังหากมีโอกาสข้าจะขอชดเชยท่าน…”

"....."@Hazan

ไป๋ฟางหรงหัวเราะเบาๆรู้สึกอับอายเล็กน้อย   ได้แต่หวังว่าแท้จริงแล้วเขาจะไม่สาปส่งนางในใจ
อา...ข้าว่าข้าต้องเริ่มหมั่นทำบุญหน่อยแล้ว



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -18 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 1500 + 222 -18 + 6

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดมกลิ่น
คัมภีร์ละติน
ม้าเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x100
x100
x30
x30
x8000
x1
x1
x1
x100
x14
x9000
x6
x3
x9
x30
x5
x8
x1
x2
x25
x490
x30
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x2
x10
x2
x1
x1
x46
x1
x1
x10
x1
x28
x97
x10
x65
x1202
x600
x4
x568
x13
x9
x77
x4
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x2
x15
x3
x13
x1
x95
x24
x4
x82
x5
x4
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1
โพสต์ 2018-1-26 20:03:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ไห่โอวนกโง่ตัวนั้น…
     อุตส่าห์บินจากฝั่งมาส่งจดหมายให้พวกนางถูก  เหตุใดขากลับจึงพาหลงทางได้ไม่รู้!
ขาออกทะเลภายกันแค่ชั่วยาม  แต่หาหนทางกลับถึงสองวัน   นัยน์ตาเศร้าซึ้งของคุณชายชุดขาวผู้สง่างามที่นอนสลบง่อยกระรอกไปตั้งแต่วันแรกจ้องมองเจ้านกพิราบอย่างเกรี้ยวกราด  เดินลากสังขารขึ้นฝั่งไม่เหลือมาด
พวกนางเลือกขึ้นฝั่งทางชายหาดแทนท่าเรือเนื่องด้วยกลัวว่าฝ่ายมือสังหารจะยังคงวนเวียนรอการกลับมาของพวกนางอยู่ที่ท่าเรือ
อา...แผ่นดิน…
   “ใต้เท้าหลี่สองวันนี้ลำบากท่านจริงๆ...ข้าต้องขออภัยที่พาท่านมาตกระกำลำบากด้วย” นางประสานมือคำนับ “ข้าและผู้ติดตามจะหารถม้ากลับเข้าโรงเตี๊ยม  ถ้าอย่างไรให้เราไปส่งท่านที่จวนดีหรือไม่?”
   “มันคงไม่มีอะไรลำบากมากไปกว่านี้แล้วละ แต่ข้าคงต้องกลับไปที่ผาคล้อยตะวัน ไม่รู้ว่าแม่นางที่ข้าพามาด้วย ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง”
ไป๋ฟางหรงพยักหน้าเข้าใจ  ดูท่าใต้เท้าผู้นี้จะขยาดในการเดินทางข้องเกี่ยวกับนางไปอีกนาน “ถ้าเช่นนั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้” นางประสานมือ         “ใต้เท้าโปรดรักษาตัวด้วย  วันหลังหากมีโอกาสข้าจะขอชดเชยท่าน…”
“ขอบคุณคุณชาย ข้าหวังว่าพบเจอกันคราวหน้า เราคงจะเจอกันในสถานการณ์ที่ปรกติกว่านี้” หลี่เซี้ยนเจ่อประสานมือพลางหัวเราะ
ไป๋ฟางหรงหัวเราะเบาๆรู้สึกอับอายเล็กน้อย   ได้แต่หวังว่าแท้จริงแล้วเขาจะไม่สาปส่งนางในใจ



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -21 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 1500 + 222 -21 + 6

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1

619

กระทู้

2360

โพสต์

52หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881476
เงินตำลึง
9426346
ชื่อเสียง
223933
ความหิว
1226

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1056
ความชั่ว
540
ความโหด
1202
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-29 04:20:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:57





ขึ้นชื่อว่าคนก็ไม่พ้นออกเดินทาง
552
{ หว่านแห ณ ชายหาด}
หาดทรายงามเห็นปู จับปู จับปู!


        “ปูขน” ถือเป็นอาหารชั้นนำจานเด็ด และมีราคาแพงเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทะเลชนิดอื่น ๆ เนื่องจากจะขึ้นโต๊ะอาหารเพียงปีละ 1 ครั้งเท่านั้น ผู้คนจึงไม่พลาดโอกาสที่จะบริโภคอย่างแน่นอน โดยมีความเชื่อว่า ปูขนที่มีรสชาติดีที่สุด และมีคุณภาพสูงที่สุด ต้องมาจากทะเลสาบ “หยางเฉิงหู (阳澄湖)” ของมณฑลชวี่โจว เนื่องจากมีระบบนิเวศอันโดดเด่นเหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโต ด้วยรสชาติอันเลิศล้ำและความเชื่อว่าดีต่อสุขภาพทำให้ชาวฮั่นยอมซื้อโดยไม่เกี่ยงว่าราคาจะแพงเท่าใดก็ตาม ทั้งนี้ ด้วยเหตุที่ปูขนของทะเลสาบหยางเฉิงหูเป็นที่นิยมของผู้บริโภคมาก พ่อค้าจำนวนหนึ่งจึงมักแอบอ้างว่าปูขนที่ตนเองขายมาจากทะเลสาบดังกล่าว

         ปูขนมีกระดองรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 7-8 เซนติเมตร สีน้ำตาลปนเหลืองจนถึงน้ำตาลเข้ม มีขนเป็นกระจุกบนขาทุกขาซึ่งถือเป็นลักษณะเด่น ขาเดินคู่แรกเป็นก้ามหนีบ ขาเดินที่เหลืออีก 4 คู่ มีลักษณะเรียวยาว ไม่เป็นใบพาย กระดองส่วนหน้าไม่เรียบ มีตุ่มทู่ ๆ เรียงกัน 2 แถว แถวแรกมี 2 ตุ่ม แถวถัดมามี 3 ตุ่ม ทั้งสองแถวเรียงขนานกับริมขอบเบ้าตาด้านใน ลักษณะเด่นที่สังเกตเห็นได้ชัดคือ ขอบด้านข้างของกระดองมีหนามแหลม 4 อัน ที่ก้ามมีขนสีน้ำตาลเข้มลักษณะเป็นกระจุกคล้ายสาหร่ายหางไก่ ห่อหุ้มหนา โดยเฉพาะบริเวณขอบด้านนอกของก้ามหนีบ

         เจ้าสิ่งมีชีวิตหุ้มเกราะตัวนี้มีวงจรชีวิตอาศัยอยู่ในทะเลสาบที่มีน้ำสะอาดและเย็นจัด เมื่อถึงช่วงฤดูร้อนจะอพยพไปผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเลหรือดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฉางเจียง ปูขนที่มีร่างกายสมบูรณ์จะมีขนเป็นประกายสีเหลืองทองอ่อน โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว คือ ในปลายปีของทุกปี คือ เดือนสิบและเดือนสิบเอ็ด

        ปูขนจัดเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงอย่างมาก และจัดเป็นอาหารที่หายาก มีราคาแพง นับเป็นอาหารระดับที่ชนชั้นสูงนิยมเนื่องจากมีจำหน่ายเฉพาะในช่วงฤดูหนาวเท่านั้น เพราะเป็นฤดูผสมพันธุ์ ที่ปูตัวผู้จะมีเนื้อรสชาติหวาน และปูตัวเมียจะมีไข่ เนื่องจากชาวจีนมีความเชื่อว่า ปูขนต้องเป็นปูที่มีความทรหดอดทนมาก เนื่องจากสามารถใช้ชีวิตผ่านฤดูหนาวที่อากาศหนาวเหน็บมาได้ เชื่อว่าหากได้กินเนื้อแล้วจะทำให้แข็งแรงเหมือนปู ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ทำให้ร่างกายอบอุ่น แก้โรคคออักเสบ รักษาอาการทางเดินอาหารไม่ปรกติ รวมทั้งมีผลในการถอนพิษด้วย ทำให้มีราคาซื้อขายที่สูงมาก

        โดยวิธีการปรุงปปูขนนั้นก็กระทำได้โดยง่าย โดยใช้วิธีการนึ่งเพียง หนึ่งเค่อเท่านั้น อาจจะมีการใส่สมุนไพรหรือพืชบางชนิดลงไปเพื่อให้ความหอม และรับประทานพร้อมกับจิ๊กโฉ่ว หรือสุราไป๋จิ่ว และต้องรับประทานน้ำขิงเป็นของตบท้าย เพื่อปรับสภาพหยินหยางในร่างกายให้สมดุล

         และสาเหตุข้างต้นจึงทำให้พวกวิญญาณแม่ครัวเข้าสิงอย่างหญิงหลาน แทบไม่ต้องคิดเลยว่ามาทะเลตนจะหาวัตถุดิบอะไรก่อน!! หลังแวะพักที่ป่านอกเมืองอวี้ซางแล้วสตรีผมเงินกับเหล่าพี่เสือ พี่สิงห์ก็ออกเดินทางกันต่อ หนนี้จูหรงเยว่ยังคงปิดบังฝีเท้าคอยคุ้มครอง ด้วยความเคยชิน อันที่จริงคงเพราะเป็นคำพูดของหลิงเฮ่ามากกว่าให้ติดตามดูแลนาง ไม่สิต้องพูดว่า ‘ร่างของเขา’

        “น้องหลานจำเป็นต้องเร่งร้อนกันขนาดนี้ด้วยหรอ? ฤดูของปูขนที่เจ้าว่า… นี่พึ่งจะปลายเดือนเก้าเองนะ” จวงถิงซู่ฟังการบรรยายเรื่องปูกรอกหูมาตั้งแต่ออกจากภัตตาคาร ยอมรับว่าสนใจลองชิมแต่เร่งเดินทางไม่หยุดพัก ผ่านลู่เจียน เข้าเจียงเยี่ย นั่งเรือต่อรวดเดียวมาถึงหาดทรายที่อู๋จวิ้น ‘รีบไปไหนกันแม่คุ๊นนน!!’
        “เกิดมาช้าถึงแล้วคนอื่นเขาเก็บไปก่อน ไม่รอเราหรอกนะเจ้าคะ...ข้าน่ะอยากได้ปูที่ตัวใหญ่เนื้อหวานที่สุด ก็ต้องมาแต่เนิ่นๆ ยังไงล่ะเจ้าคะ!” ไม่ว่าใครก็อย่าดูถูกความหมกมุ่นเรื่องอาหารของหลิงหลานเป็นอันขาด!!

        เป็นเวลาเที่ยงวันที่แดดจ้าและท้องฟ้าสดใส ชายหาดสีขาวนวลทอดขนานไปกับชายฝั่ง อาจเพราะรีบมาเกินไป… พึ่งจะต้นเดือนเหล่าปู่อพยพจากทะเลสาบมาลงทะเลจึงมีไม่มากนัก พอให้เห็นได้เป็นระยะ หลิงหลานไม่รอช้าชักชวนจอมยุทธ์หญิงพลางยื่นแหให้ “พี่จวงๆ มาทางนี้เจ้าคะช่วยกันจับ บางทีอาจได้หอยตลับมาผัดฉ่าเป็นอาหารเย็นนะ!!”

        สองสาวพากันหว่านแหเอาอย่างชาวประมงกันสนุกสนาน ท่ามกลางสายตาว่างเปล่าของจูหรงเยว่ผู้มองมาจากใต้ร่มต้นมะพร้าว ‘เฮ้อ...สตรี ไม่โวยวายก็เรื่องกินๆ นอนๆ ’

        พวกไร้ปณิธาน!!



แสดงความคิดเห็น

(9) ได้รับปลาทูน่า 200 ตัว ปลาน้ำเค็ม 1160 ตัว และ กุ้ง 50 ตัว  โพสต์ 2018-9-29 14:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x15
x5
x5
x20
x50
x1
x5
x53
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x30
x287
x9999
x1000
x20
x264
x1
x10
x160
x210
x233
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x57
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x664
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x76
x1469
x1594
x940
x1240
x1406
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x160
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368
x1721
x1617
x623
x20
x1
x29
x1256
x355
x33
x1
x8133
x740
x67
x150
x20
x48
x362
x778
x60
x455
x130
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x126
x332
x70
x154
x35