กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 172|ตอบกลับ: 7

{ เมืองอู๋จวิ้น } ชายหาด

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-9-30 12:14:01 |โหมดอ่าน
ชายหาด


ชายหาดเมืองอู๋จวิ้น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมของชาวเมือง
เมืองอู๋จวิ้น และนักท่องเทียวทั้งหลายด้วย

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-9-30 17:15:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
- เควสลับ : นักเดินทางทั่วไป -
เบาะแสของซู ซูฮวา 3
     หลังจากที่ยูตะ และไป๋หลานเดินออกมาจากศาลเจ้าหินวิเศษแห่งฟ้า พวกเขาก็เดินมาถึงชายหายของเมืองอู๋จวิ้นแห่งนี่ ดูเหมือนว่าที่จะมีผู้คนและนักท่องเทียวมาพัดผ่อนกันจำนวนนึง แต่ก็ไม่มากจนเรียกได้ว่าเยอะก็ตาม
     "ว้าว~ ทะเลละ" ไป๋หลานกล่าวออกมาอย่างดีีใจจนออกนอกหน้าอีกครั้ง
     "เธอไม่เคยมาทะเลอย่างงั้นหรอ" ยูตะถามไป๋หลานขึ้น
    "ข้าเองก็จำไม่ค่อยจะได้แล้วเหมือนกัน" ไป๋หลานตอบขึ้นก่อนที่วิ่งนำหน้าลงไปย่ำน้ำทะเล
    "เดียวเถอะ เรายังมีเรื่องที่ต้องทำกันอยู่นะ" ยูตะกล่าวขึ้น แต่แล้วก็ถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นท่าทางที่สนุกของไป๋หลาน เขาเลยตัดสินใจที่จะปล่อยเธอไป
     "อย่าไปเล่นที่ไหนไกลละ เดียวฉันเดินดูสำรวจดูรอบๆ ก่อนนะ" แล้วยูตะก็พูดกับไป๋หลานขึ้นก่อนที่จะเดินไปเดินสำรวจรอบๆเพื่อหาเบาะแสของซู ซูฮวาต่อไป
     "อะไรนะ เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆงั้นหรอ ข้าไม่รู้หรอกนะขอโทษด้วยนะ" เสียงจากชายคนนึงแถวๆนั้น
     "เด็กผู้หญิงอย่างงั้นหรอ โอ้ย ข้าไม่สนใจเด็กๆหรอกนะ " เสียงจากชายแถวๆนั้นอีกคนนึง
     "หืม...... เด็กผู้หญิง......ข้าไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอกนะ" เสียงจากหญิงสาวคนนึง
     ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะที่ไหนก็จะไม่มีร่องรอยเบาะแสของซู ซูฮวาที่จะช่วยหาตัวเธอได้เลย ยูตะที่เดินกลับมาด้วยความผิดหวังเขาก็มองเห็นไป๋หลานกำลังเล่นสร้างปราสาททรายอยู่นั้น เขาก็อดยิ้มขึ้นไม่ได้ก่อนที่นั้งลงแล้วเริ่มมองพระอาทิตย์ที่กำลงะเริ่มตกดินแล้วครุ่นคิดต่อไปว่าจะทำอย่างไรดี @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1

69

กระทู้

720

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
19784
เงินตำลึง
11055
ชื่อเสียง
37460
ความหิว
407
คุณธรรม
294
ความชั่ว
12
ความโหด
26
เสวี่ยนอู่
ระดับ 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2018-1-9 14:21:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}
[จาง ฝู]
บทที่ 1 ทะเลงาน น้ำมะพร้าวอร่อย


        หลังจากที่จางฝูเสร็จภารกิจตามหาบ้านให้เหล่าแมวๆเป็นที่เรียบร้อย จากนี้ก็ถือเป็นเววลาว่างของเธออย่างแท้จริงและทำตามความฝันที่สองของเธอคือการเดินทางทท่องเที่ยวไปทั่วแผ่นดิน ไปตามสถานที่ท่องเที่ยวสวยๆของทั่วทั้งแผ่นดิน


        “ว้าววว นี่คือทะเลหรอเนี่ยยย”จางหวานของจางฝูเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับปีนลงจากหลังเฟยเทียนแล้ววิ่งจ้ำอ้าวพร้อมสะบัดร้องเท้าของตัวเองทิ้วก่่อนที่ลงน้ำ โดยมีเฟยเทียนที่มีลู่จิวอยู่บนหัววิ่งตามร่างของเจ้านายสาวลงไป


       “น้ำเย็นแล้วก็ใสมากเลย”หญิงสาวเอ่ยพร้อมวิ่งกระทืบเท้าแรงๆจนน้ำทะเลสาดกระจายขึ้นมา พื้นทรายละเอียดนุ่มละมุนเท้าราววกับเธอกับเหยียบลงไปบนผืนพรมชั้นหนึ่งก็มิปาน ว่าแล้วร่างบางของหญิงสาวก็ใช้ขาของเธอเตะน้ำให้สาดใส่ไปที่ช้างเผือกของเธอ


       แปร๊นน(เจ้านายทำข้าหรอ เอาคืนไปเลย) เฟยเทียนไม่ยอมถูกแกล้งฝ่ายเดียวมันใช้งวงดูดน้ำทะเลขึ้นมาเล็กน้อยแล้วพ่นน้ำใส่ร่างของเจ้านายสาว จะเปียกไปแทบทั้งตัว


      “ข้าสาดใส่เจ้านิดเดียวเองนะเนี่ย นี่แนะ นี่แนะ” ว่าจะหญิงสาวก็ก้มแล้วใช้มือนั้นกวักน้ำสู้ แต่ถึงกระนั้นแรงของมนุษย์มีรึจะสู้ช้างเพียงไม่นาน ทั้งเสื้อผ้าและผมของหญิงสาวก็เปียกเเฉะไปทั้งตัว เส้นผมสีดำอมน้ำตาลเปียกลู่ลงมาแนบกับใบหน้าขาวที่บัดนี้มีสีแดงจางๆจากการเล่นที่ผลาญแรงกายยของเธอไปพอสมควร


      “พอๆข้ายอมแพ้ๆ” ว่าจบหญิงสาวก็ทิ้งตัวนั่งลงในน้ำอย่างหมดแรงพร้อมกับยกมือขึ้นยอมแพ้และหอบหายใจออกมาหน่อยๆ ดวงตาสีน้ำตาลมองดูเฟยที่โยกหัวขอมมันไปมาอย่างดีใจที่เอาชนะเจ้านาของมันได้ โดยมีลู่จิวมองอยู่บนหัวเฟยเทียนออย่างสงบ


      แปร๊นน(ชนะเจ้านายแล้ว)
      
       “สนุกดีเนอะ”จางฝูเอ่ยแล้วหันมองไปยังท้องทะเลสีครามที่มีเหล่านกทะเลวินโฉบไปมาเพื่อหาอาหาร ก่อนที่ร่างบางของหญิงสาวจะล้มตัวลงนอนแต่เพราะไม่ได้อยู่ในจุดที่ลุกมากทำให้คลื่นที่พัดขึ้นมา มาไม่ถึงใบหน้าของหญิงสาวเพียงแค่คลออยู่ที่บริเวณเส้นผมเท่านั้น เธอค่อยหลับตาลงเพื่อฟังเสียงอย่างอย่างที่เธอนั้นชชอบทำเวลาอยู่ในป่าหรือแม่น้ำ เธอเชื่อว่าแต่ละสถานที่นั้นต่างก็มีเสียงที่ไม่เหมือนกัน อย่างเช่นป่าในความคิดของหลายๆคนนั้นป่าก็เหมือนๆกันแต่ไม่ใช่สำหรับเธอ ป่าในแต่ละพื้นที่มีเสียงที่ต่างกัน เสียงเพลงของป่า เช่นเดียวที่ทะเลแห่งนี้ มันก็มีเสียงเฉพาะของมันเช่นกัน


     จางฝูลืมตาขึ้นช้าๆพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นมายืนก่อนจะเดินขึ้นจากน้ำทะเลไปพร้อมกับช้างของเธอ โดยเธอเดินไปหยิบร้องเท้าที่เธอสะบัดทิ้งไปก่อนจะเดินนั่งพักที่ตรงใต้ต้นไม้ที่อยู่ห่างจากจุดที่เธอเล่นน้ำไปห้าหรือหกเมตร


     “เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย”


    แปร๊นนน(ข้ายังไม่เหนื่อยเจ้านาย) เฟยเทียนร้องขึ้นแล้วโยกหัวไปมาอย่างคึกคักแล้ววิ่งวนไปมารอบๆต้นไม้ตนลู่จิวที่นอนอยูบนหัวเฟยเทียนร้องโวยวายขึ้นมา เฟยเทียนจึงยอมหยุดวิ่งแล้วเดินมาหมอบนอนที่ด้านหลังต้นไม้


    ฟ่ออ(เจ้าช้างบ้า) ลู่จิวโวยวายยหน่อยๆก่อนจะเลื้อยลงจากตัวเฟยเทียนมาหานเจ้านายสาวที่นั่งตัวเปียกพิงต้นไม้พักผ่อนอยู่


    “พวกเจ้าสนิทกันดีนะ”


    ฟ่อออ(ไม่สนิท)


   แปร๊นน(สนิท)
   
     จางฝูมองงูกับช้างทะเลาะกันอย่างขำๆ ในตออนนั้นเองมีชายแก่เดินผิวหาบขายของเดินผ่านหน้าหญิงสาวไปเธอจึงเอ่ยเรียกชายแก่ไว้ก่อนจะวิ่งไปดูว่ามีอะไรขายบ้าง


    “ท่านลุงๆมะพร้าวนี่อร่อยไหม” เธอเอ่ยถามพร้อมกับชี้ไปที่ลูกมะพร้าวในในตะกร้าหาบ


      “หอม หวาน ลุงรับประกันเลย”ชายเเก่เอ่ยอย่างภูมิใจในมมะพร้าวของตนว่าจะไม่ทำให้คนกินผิดหวังแน่นอน


      “งั้นข้าเอาสี่ลูกเท่าไหร่เจ้าคะ”


      “ ข้าคิดแม่นางอืมม สี่สิบตำลึงแล้วกันนะ เดี๋ยวข้าเปิดฝามันให้ด้วย”


     จางฝูจ่างเงินตามจำนวณให้แก่ชชายแก่ก่อนที่ชายแก่จะหยิบมะพร้าวทั้งสี่ลูกขึ้นมาเฉาะเปิดฝาแล้วยื่นให้หญิงสาว ก่อนที่ชายแก่คนนั้นจะเดินจากไป


     จางฝูอุ้มเอามาพร้าวทั้งสี่ลูกกลับมาที่ใต้ต้นไม้แล้วยกขึ้นดื่มน้ำอย่างกระหาย ก่อนจะชะงัดไปเล็กน้อยเนืองจากน้ำมะพร้าวนั้นหอมและหวานมากอย่างที่เธอไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน


     “อร่อยจัง”


     แปร๊นนน(หวานนน)เฟยที่ที่ใช้งวงยกมะพร้าวเทน้ำพรวดเข้าปาก ร้องขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี


    ฟ่ออ(หอมมาก)ลู่จิวเองก็พอใจกับน้ำมะพร้าวนี้ไม่น้อย มันดื่มกินในส่วนของมันที่หญิงสาวรินใส่ฝามะพร้าวให้จนหมด


    ทั้งสามใช้เวลาอยู่ที่ทะเลจนกระทั้งพระอาทิตย์เริ่มคล่อยลงตำจนเหยียบขอบฟ้า ท้องน้ำสะท้อนแสงสีส้ม ระยิบระยับสวยงาม ม่น่าเชื่อว่าหญิงสาวที่เคยอยู่แต่กลางป่ากลางเขาแบบเธอจะได้มีโอกาศมานั้งดูพระอาทิตย์ตกที่ทะเลแบบนี้ มันคงเป็นประสบการณ์ที่เธอจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิตแน่ๆ


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -40 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -40 + 35 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียทอง
ตาเหยี่ยว
ตัวเบาขั้นกลาง
กงจักรเฟิ่งหวง
กงจักรเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x3
x47
x1
x60
x10
x1
x13
x1
x1
x15
x2000
x6
x150
x50
x1000
x17
x6
x4
x3
x40
x5
x42
x31
x2
x3000
x110
x63
x15
x60
x15
x1
x115
x7
x8
x60
x1
x3
x40
x2
x75
x2
x3
x12
x3
x120
x60
x30
x4
x120
x50
x74
x1
x15
x45
x74
x3
x30
x88
x5
x68
x28
x10
x7
x102
x172
x4
x136
x4
x1
x30
x30
x78
x143
x70
x99
x44
x320
x184
x184
x10
x46
x3
x348
x2
x393
x5
x1508
x51
x295
x264
x200
x2100
x456
x72
x39
x45
x336
x76
x350
x236
x92
x84
x22
x329
x310
x8
x40
x1
x3
x40
x152
x675
x477
x947
x630
x110
x4271
x218
x78
x421
x60
x3
x825
x39
x80
x1210
x4
x3
x23
x23
x4755
x61
x798
x15
x2028
x53
x63
x11
x58
x26
x41
x81
x42
x12
x1
โพสต์ 2018-1-26 19:57:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย BaiFangRong เมื่อ 2018-1-26 20:01

[ไป๋ฟางหรง]
บทที่ 38: โอ้ ทะเลแสนงาม (ต่อ)



ไห่โอวนกโง่ตัวนั้น…
อุตส่าห์บินจากฝั่งมาส่งจดหมายให้พวกนางถูก  เหตุใดขากลับจึงพาหลงทางได้ไม่รู้!

ขาออกทะเลภายกันแค่ชั่วยาม  แต่หาหนทางกลับถึงสองวัน   นัยน์ตาเศร้าซึ้งของคุณชายชุดขาวผู้สง่างามที่นอนสลบง่อยกระรอกไปตั้งแต่วันแรกจ้องมองเจ้านกพิราบอย่างเกรี้ยวกราด  เดินลากสังขารขึ้นฝั่งไม่เหลือมาด


พวกนางเลือกขึ้นฝั่งทางชายหาดแทนท่าเรือเนื่องด้วยกลัวว่าฝ่ายมือสังหารจะยังคงวนเวียนรอการกลับมาของพวกนางอยู่ที่ท่าเรือ
อา...แผ่นดิน…


“ใต้เท้าหลี่สองวันนี้ลำบากท่านจริงๆ...ข้าต้องขออภัยที่พาท่านมาตกระกำลำบากด้วย” นางประสานมือคำนับ “ข้าและผู้ติดตามจะหารถม้ากลับเข้าโรงเตี๊ยม  ถ้าอย่างไรให้เราไปส่งท่านที่จวนดีหรือไม่?”

"....."@Hazan

ไป๋ฟางหรงพยักหน้าเข้าใจ  ดูท่าใต้เท้าผู้นี้จะขยาดในการเดินทางข้องเกี่ยวกับนางไปอีกนาน “ถ้าเช่นนั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้” นางประสานมือ “ใต้เท้าโปรดรักษาตัวด้วย  วันหลังหากมีโอกาสข้าจะขอชดเชยท่าน…”

"....."@Hazan

ไป๋ฟางหรงหัวเราะเบาๆรู้สึกอับอายเล็กน้อย   ได้แต่หวังว่าแท้จริงแล้วเขาจะไม่สาปส่งนางในใจ
อา...ข้าว่าข้าต้องเริ่มหมั่นทำบุญหน่อยแล้ว



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -18 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 1500 + 222 -18 + 6

ดูบันทึกคะแนน

เฮะเฮะเฮะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
รถม้าหรูหรา
ขลุ่ยหยก
กระบี่เจ็ดดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x10
x1
x99
x1
x2
x50
x25
x3
x500
x30
x15
x1
x2
x100
x1
x3
x30
x20
x80
x1
x2
x10
x15
x1
x2
x10
x198
x2
x60
x10
x5
x50
x2
x51
x16
x50
x1
x640
x47
x1
x46
x97
x110
x1
x1
x24
x24
x15
x48
x38
x111
x1
x410
x28
x26
x99
x10
x100
x70
x121
x95
x70
x127
x118
x530
x173
x566
x569
x400
x1202
x611
x1
x4
x310
x475
x1004
x568
x13
x4
x9
x77
x13
x120
x9
x30
x3
x18
x11
x11
x3
x2
x2
x15
x4
x14
x1
x95
x24
x32
x7
x82
x6
x6
x10
x12
x6
x1
x35
x14
x32
x1
โพสต์ 2018-1-26 20:03:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ไห่โอวนกโง่ตัวนั้น…
     อุตส่าห์บินจากฝั่งมาส่งจดหมายให้พวกนางถูก  เหตุใดขากลับจึงพาหลงทางได้ไม่รู้!
ขาออกทะเลภายกันแค่ชั่วยาม  แต่หาหนทางกลับถึงสองวัน   นัยน์ตาเศร้าซึ้งของคุณชายชุดขาวผู้สง่างามที่นอนสลบง่อยกระรอกไปตั้งแต่วันแรกจ้องมองเจ้านกพิราบอย่างเกรี้ยวกราด  เดินลากสังขารขึ้นฝั่งไม่เหลือมาด
พวกนางเลือกขึ้นฝั่งทางชายหาดแทนท่าเรือเนื่องด้วยกลัวว่าฝ่ายมือสังหารจะยังคงวนเวียนรอการกลับมาของพวกนางอยู่ที่ท่าเรือ
อา...แผ่นดิน…
   “ใต้เท้าหลี่สองวันนี้ลำบากท่านจริงๆ...ข้าต้องขออภัยที่พาท่านมาตกระกำลำบากด้วย” นางประสานมือคำนับ “ข้าและผู้ติดตามจะหารถม้ากลับเข้าโรงเตี๊ยม  ถ้าอย่างไรให้เราไปส่งท่านที่จวนดีหรือไม่?”
   “มันคงไม่มีอะไรลำบากมากไปกว่านี้แล้วละ แต่ข้าคงต้องกลับไปที่ผาคล้อยตะวัน ไม่รู้ว่าแม่นางที่ข้าพามาด้วย ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง”
ไป๋ฟางหรงพยักหน้าเข้าใจ  ดูท่าใต้เท้าผู้นี้จะขยาดในการเดินทางข้องเกี่ยวกับนางไปอีกนาน “ถ้าเช่นนั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้” นางประสานมือ         “ใต้เท้าโปรดรักษาตัวด้วย  วันหลังหากมีโอกาสข้าจะขอชดเชยท่าน…”
“ขอบคุณคุณชาย ข้าหวังว่าพบเจอกันคราวหน้า เราคงจะเจอกันในสถานการณ์ที่ปรกติกว่านี้” หลี่เซี้ยนเจ่อประสานมือพลางหัวเราะ
ไป๋ฟางหรงหัวเราะเบาๆรู้สึกอับอายเล็กน้อย   ได้แต่หวังว่าแท้จริงแล้วเขาจะไม่สาปส่งนางในใจ



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -21 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 1500 + 222 -21 + 6

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1

492

กระทู้

1844

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
11255
เงินตำลึง
217065
ชื่อเสียง
131185
ความหิว
827
คุณธรรม
203
ความชั่ว
105
ความโหด
211
เตี๋ยเช่อ
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-29 04:20:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:57


ขึ้นชื่อว่าคนก็ไม่พ้นออกเดินทาง
552
{ หว่านแห ณ ชายหาด}
หาดทรายงามเห็นปู จับปู จับปู!


        “ปูขน” ถือเป็นอาหารชั้นนำจานเด็ด และมีราคาแพงเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทะเลชนิดอื่น ๆ เนื่องจากจะขึ้นโต๊ะอาหารเพียงปีละ 1 ครั้งเท่านั้น ผู้คนจึงไม่พลาดโอกาสที่จะบริโภคอย่างแน่นอน โดยมีความเชื่อว่า ปูขนที่มีรสชาติดีที่สุด และมีคุณภาพสูงที่สุด ต้องมาจากทะเลสาบ “หยางเฉิงหู (阳澄湖)” ของมณฑลชวี่โจว เนื่องจากมีระบบนิเวศอันโดดเด่นเหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโต ด้วยรสชาติอันเลิศล้ำและความเชื่อว่าดีต่อสุขภาพทำให้ชาวฮั่นยอมซื้อโดยไม่เกี่ยงว่าราคาจะแพงเท่าใดก็ตาม ทั้งนี้ ด้วยเหตุที่ปูขนของทะเลสาบหยางเฉิงหูเป็นที่นิยมของผู้บริโภคมาก พ่อค้าจำนวนหนึ่งจึงมักแอบอ้างว่าปูขนที่ตนเองขายมาจากทะเลสาบดังกล่าว

         ปูขนมีกระดองรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 7-8 เซนติเมตร สีน้ำตาลปนเหลืองจนถึงน้ำตาลเข้ม มีขนเป็นกระจุกบนขาทุกขาซึ่งถือเป็นลักษณะเด่น ขาเดินคู่แรกเป็นก้ามหนีบ ขาเดินที่เหลืออีก 4 คู่ มีลักษณะเรียวยาว ไม่เป็นใบพาย กระดองส่วนหน้าไม่เรียบ มีตุ่มทู่ ๆ เรียงกัน 2 แถว แถวแรกมี 2 ตุ่ม แถวถัดมามี 3 ตุ่ม ทั้งสองแถวเรียงขนานกับริมขอบเบ้าตาด้านใน ลักษณะเด่นที่สังเกตเห็นได้ชัดคือ ขอบด้านข้างของกระดองมีหนามแหลม 4 อัน ที่ก้ามมีขนสีน้ำตาลเข้มลักษณะเป็นกระจุกคล้ายสาหร่ายหางไก่ ห่อหุ้มหนา โดยเฉพาะบริเวณขอบด้านนอกของก้ามหนีบ

         เจ้าสิ่งมีชีวิตหุ้มเกราะตัวนี้มีวงจรชีวิตอาศัยอยู่ในทะเลสาบที่มีน้ำสะอาดและเย็นจัด เมื่อถึงช่วงฤดูร้อนจะอพยพไปผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเลหรือดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฉางเจียง ปูขนที่มีร่างกายสมบูรณ์จะมีขนเป็นประกายสีเหลืองทองอ่อน โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว คือ ในปลายปีของทุกปี คือ เดือนสิบและเดือนสิบเอ็ด

        ปูขนจัดเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงอย่างมาก และจัดเป็นอาหารที่หายาก มีราคาแพง นับเป็นอาหารระดับที่ชนชั้นสูงนิยมเนื่องจากมีจำหน่ายเฉพาะในช่วงฤดูหนาวเท่านั้น เพราะเป็นฤดูผสมพันธุ์ ที่ปูตัวผู้จะมีเนื้อรสชาติหวาน และปูตัวเมียจะมีไข่ เนื่องจากชาวจีนมีความเชื่อว่า ปูขนต้องเป็นปูที่มีความทรหดอดทนมาก เนื่องจากสามารถใช้ชีวิตผ่านฤดูหนาวที่อากาศหนาวเหน็บมาได้ เชื่อว่าหากได้กินเนื้อแล้วจะทำให้แข็งแรงเหมือนปู ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ทำให้ร่างกายอบอุ่น แก้โรคคออักเสบ รักษาอาการทางเดินอาหารไม่ปรกติ รวมทั้งมีผลในการถอนพิษด้วย ทำให้มีราคาซื้อขายที่สูงมาก

        โดยวิธีการปรุงปปูขนนั้นก็กระทำได้โดยง่าย โดยใช้วิธีการนึ่งเพียง หนึ่งเค่อเท่านั้น อาจจะมีการใส่สมุนไพรหรือพืชบางชนิดลงไปเพื่อให้ความหอม และรับประทานพร้อมกับจิ๊กโฉ่ว หรือสุราไป๋จิ่ว และต้องรับประทานน้ำขิงเป็นของตบท้าย เพื่อปรับสภาพหยินหยางในร่างกายให้สมดุล

         และสาเหตุข้างต้นจึงทำให้พวกวิญญาณแม่ครัวเข้าสิงอย่างหญิงหลาน แทบไม่ต้องคิดเลยว่ามาทะเลตนจะหาวัตถุดิบอะไรก่อน!! หลังแวะพักที่ป่านอกเมืองอวี้ซางแล้วสตรีผมเงินกับเหล่าพี่เสือ พี่สิงห์ก็ออกเดินทางกันต่อ หนนี้จูหรงเยว่ยังคงปิดบังฝีเท้าคอยคุ้มครอง ด้วยความเคยชิน อันที่จริงคงเพราะเป็นคำพูดของหลิงเฮ่ามากกว่าให้ติดตามดูแลนาง ไม่สิต้องพูดว่า ‘ร่างของเขา’

        “น้องหลานจำเป็นต้องเร่งร้อนกันขนาดนี้ด้วยหรอ? ฤดูของปูขนที่เจ้าว่า… นี่พึ่งจะปลายเดือนเก้าเองนะ” จวงถิงซู่ฟังการบรรยายเรื่องปูกรอกหูมาตั้งแต่ออกจากภัตตาคาร ยอมรับว่าสนใจลองชิมแต่เร่งเดินทางไม่หยุดพัก ผ่านลู่เจียน เข้าเจียงเยี่ย นั่งเรือต่อรวดเดียวมาถึงหาดทรายที่อู๋จวิ้น ‘รีบไปไหนกันแม่คุ๊นนน!!’
        “เกิดมาช้าถึงแล้วคนอื่นเขาเก็บไปก่อน ไม่รอเราหรอกนะเจ้าคะ...ข้าน่ะอยากได้ปูที่ตัวใหญ่เนื้อหวานที่สุด ก็ต้องมาแต่เนิ่นๆ ยังไงล่ะเจ้าคะ!” ไม่ว่าใครก็อย่าดูถูกความหมกมุ่นเรื่องอาหารของหลิงหลานเป็นอันขาด!!

        เป็นเวลาเที่ยงวันที่แดดจ้าและท้องฟ้าสดใส ชายหาดสีขาวนวลทอดขนานไปกับชายฝั่ง อาจเพราะรีบมาเกินไป… พึ่งจะต้นเดือนเหล่าปู่อพยพจากทะเลสาบมาลงทะเลจึงมีไม่มากนัก พอให้เห็นได้เป็นระยะ หลิงหลานไม่รอช้าชักชวนจอมยุทธ์หญิงพลางยื่นแหให้ “พี่จวงๆ มาทางนี้เจ้าคะช่วยกันจับ บางทีอาจได้หอยตลับมาผัดฉ่าเป็นอาหารเย็นนะ!!”

        สองสาวพากันหว่านแหเอาอย่างชาวประมงกันสนุกสนาน ท่ามกลางสายตาว่างเปล่าของจูหรงเยว่ผู้มองมาจากใต้ร่มต้นมะพร้าว ‘เฮ้อ...สตรี ไม่โวยวายก็เรื่องกินๆ นอนๆ ’

        พวกไร้ปณิธาน!!



แสดงความคิดเห็น

(9) ได้รับปลาทูน่า 200 ตัว ปลาน้ำเค็ม 1160 ตัว และ กุ้ง 50 ตัว  โพสต์ 2018-9-29 14:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x8
x1
x10
x100
x100
x7
x14
x39
x4
x1000
x3
x3
x2
x6
x25
x59
x7
x15
x22
x8
x8000
x100
x185
x175
x6000
x210
x320
x11
x267
x9
x94
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x180
x219
x16
x8
x182
x450
x300
x6
x15
x1
x45
x147
x61
x2
x18
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x126
x74
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x19
x132
x9
x244
x19
x11
x221
x17
x588
x4
x514
x698
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x604
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x916
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x2047
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8153
x520
x67
x9999
x125
x20
x473
x370
x1756
x60
x440
x969
x300
x40
x9
x169
x157
x10
x50
x30
x2902
x94
x292
x120
x154
x30
x21
x18
x441
x115
x1
x273
x3894
x1630
x95
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x70
x1988
x310
x2