ดู: 357|ตอบกลับ: 10

{ เมื่องฉางอัน } ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-9-22 22:46:39 |โหมดอ่าน
ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง
 
【  เ มื อ ง ฉ า ง อั น  




【ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง - เมืองฉางอัน


ร้านข้าวต้มประจำเมืองฉางอัน แม้ภายนอกจะหรูหราแต่ขายเพียงไม่กี่เมนูเท่านั้น

ข้าวต้มของที่นี่มีชื่อเสียง เนื่องจากใช้ข้าวจากทุ่งนาที่สกุลเฉินเป็นผู้ดูแลเอง

รสชาติและผิวสัมผัสของเมล็ดข้าวจึงต่างจากที่อื่น ซึ่งเถ้าแก่ไม่ยอมเปิดเผยว่าปลูกข้าวชนิดใด

นอกจากข้าวต้มแล้วยังขายก๋วยจั๊บและน้ำชา มีบริการขายน้ำแกงสร่างเมา

หากลูกค้าพึ่งกลับมาจากการร่ำสุรายามค่ำคืน

ทั้งนอกและในร้านแห่งนี้ล้วนมีจอมยุทธ์รับจ้างคอยดูแลความเรียบร้อยอยู่

ใครคิดจะมาก่อความวุ่นวายคงต้องเจอศึกหนัก





เถ้าแก่ : เฉิน ซื่อหรง (32)

นานๆครั้งจะออกมานั่งอ่านบัญชีอยู่หน้าร้าน เป็นคนหัวการค้า งกเป็นที่หนึ่ง

ใครมีเงินก็ทำดีด้วย ชอบสะสมของมีค่า ดังนั้นภายในร้านจึงตกแต่งหรูหราเกินรายรับ

กรณีที่ทำลายข้าวของภายในร้านเขาจะออกมาเก็บเงินเพิ่มในราคาขูดรีด หากไม่ได้เงินก็จะเรียกทางการมาจับ

พร้อมใส่ความข้อหา 108 ให้เสร็จสรรพ และคนที่โดนแบบนี้นับรวมกันเกือบร้อยหัวได้แล้ว



ชื่อกิจการ: ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง

เจ้าของกิจการ: เฉิน ซื่อหรง

ประเภทร้าน: ขายข้าวต้ม,ก๋วยจั๊บ,น้ำชา,แกงสร่างเมา

เวลาเปิด-ปิดร้าน: 03.00 - 16.00 น.

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองฉางอัน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

17

กระทู้

298

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
10347
เงินตำลึง
179820
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
302

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
0
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
เลเวล 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-9-22 23:26:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โรลอิสระ

                   ไป๋หลงและลู่เอินเดินออกมาจากศาลาใจกลางเมือง ก็พูดอะไรกันนิดหน่อย ในใจรู้สึกอึดอัดนัก คงเพราะเพศสภาพของทั้งคู่ ครั้งที่ยังเป็นเด็กไม่เคยคำนึงถึงเรื่องนี้ถึงได้วิ่งเล่นด้วยกันอย่างไม่รู้สึกประหม่าอะไร ตอนนี้เด็กหญิงชายที่เคยหยอกล้อกัน ต่างฝ่ายต่างเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว บุรุษข้างกายหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านแห่งหนึ่ง ลู่เอินจึงเงยหน้าขึ้นหลังจากที่เดินมองพื้นเสียนาน
                   หญิงสาวมองร้านตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ แม้จะมีป้ายบอกเอาไว้ว่าร้านข้าวต้มแต่สภาพไม่ต่างจากโรงเตี้ยมเลย อีกทั้งลูกค้ายังคับคั่ง ไป๋หลงเดินไปคุยกับเด็กรับใช้คนหนึ่ง เขาดูเกรงใจอีกฝ่ายเอามากๆ ไม่นานไป๋หลงก็พาลู่เอินมานั่งเก้าที่โต๊ะด้านนอก นางรู้สึกแปลกใจที่อีกฝ่ายพานางมานั่งตรงนี้ ในเมื่อลูกค้าส่วนใหญ่ขึ้นไปนั่งที่ชั้นสองกันหมด
                   "ท่านไป๋หลง รับอะไรดีขอรับ" ยังไม่ทันที่นางจะได้เอ่ยถาม ก็มีคนเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน
                   "ข้าวต้มสองถ้วยก็พอ"
                   เด็กรับใช้รับคำก่อนจะรีบเดินขึ้นไปเตรียมอาหาร ลู่เอินลอบสังเกตอีกฝ่าย บางทีหลี่ไป๋หลงคงจะมาที่นี่บ่อย เด็กรับใช้ถึงดูคุ้นเคยกับเขาหลายคนแบบนี้ ดวงตาคู่สวยกวาดไปมาก่อนจะหยุดที่ไป๋หลง สายตาของทั้งคู่ประสานกันโดยบังเอิญ ลู่เอินจึงแทรกยกแขนเสื้อขึ้นปิดหน้า บรรยากาศจึงยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่
                   ไม่นานนักหญิงรับใช้คนหนึ่งก็นำข้าวต้มสองถ้วยมาวางบนโต๊ะพร้อมกับช้อนสองคัน ทั้งคู่จึงตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต้ม แต่พอกินไปได้หนึ่งเค่อ ไป๋หลงก็ทำลายความเงียบด้วยการถามคำถามขึ้นมา
                   "ที่บ้านเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"
                   นางนิ่งไปสักพักหนึ่ง จึงเอ่ยตอบ "เหมือนเดิมนั้นแหละ ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก"
                   "ลู่หลิ่งยังติดเจ้าเจ้าเหมือนเดิมรึเปล่า"
                   "อีกนิดจะสิงข้าอยู่แล้ว" พอนึกถึงคุณชายน้อยสกุลเสิ่น ลู่เอินกลับรู้สึกคิดถึงขึ้นมา พอไม่ได้ยินเสียงบ่นของลู่หลิ่ง รอบตัวก็เงียบเหงาลงไปเยอะเลย
                   ไป๋หลงมองดวงตาของลู่เอินที่กำลังเหม่อลอย ในใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้ "แล้วตระกูลเจ้ารอดออกมาจากลู่เจียนยังไง?"
                   "มีจอมยุทธ์ที่อาศัยอยู่บนหุบเขาคนโฉดมาช่วยไว้ ตอนนี้คนในสกุลเสิ่นก็อยู่บนหุบเขากันหมด" ..แต่นางลืมพูดถึงพี่ชายสองคนที่เสียชีวิตไป ภายหลังลู่เอินจึงรู้สึกว่าดีแล้วที่ไม่พูดออกไป ไม่งั้นบรรยากาศคงแย่แน่
                   "เจ้าคงลำบากมากสินะ"
                   "ไม่หรอก เจ้าก็เห็นว่าข้ายังเหมือนเดิม" นางเงยหน้ามองอีกฝ่าย ไป๋หลงเองก็มองนางอยู่เช่นกัน แต่ครั้งนี้สายตาของลู่เอินเจือไปด้วยความสงสัย ทำไมชายคนนี้ถึงรู้เกี่ยวกับนางมากมาย เป็นนางที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย..
                   "แล้วทำไมเจ้ามาอยู่ฉางอันล่ะ หรือว่าย้ายมาอยู่ฉางอันแล้ว?"
                   นางส่ายหน้า "ข้าแค่จะมาร่วมเทศกาลจงชิวเจี๋ย"
                   พอพูดถึงเรื่องเทศกาล คู่สนทนาก็เงียบไป ลู่เอินจึงเงยหน้ามองเขา แต่กลับเห็นไป๋หลงยิ้มให้นางอย่างเอ็นดู "เจ้าชอบบอกว่าอยากมาเทศกาลจงชิวเจี๋ยที่ฉางอันตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนี่"
อึก
                   ลำคอของนางคล้ายมีบางอย่างติดอยู่ ทำให้รู้สึกอึดอัดถึงที่สุด ความทรงจำในวัยเด็กหวนกลับมา วันนั้นเป็นวันที่นางนั่งคุยกับเขา จำไม่ผิดก็เป็นตอนที่ใกล้วันงานเทศกาลจงชิวเจี๋ย แต่ท่านพ่อไม่ยอมให้นางไปฉางอัน ปีนั้นคนที่ได้ไปกับท่านพ่อมีฮูหยินใหญ่ ลู่เพ่ย และบุตรชายสกุลเสิ่นทุกคน นางทั้งน้อยใจและเสียใจ จึงได้มานั่งบ่นกับไป๋หลง เขาจึงเล่าเรื่องสนุกเพื่อปลอบนางทั้งวัน ความจริงลู่เอินลืมไปแล้วเสียด้วยซ้ำว่าเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
                   เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้านิ่งเงียบไป เขาจึงเลื่อนมือไปเคาะโต๊ะเบาๆสองสามที นางจึงหลุดจากภวังค์..
                   "เจ้าคิดอะไรอยู่?"
                   "ไม่มีอะไรหรอก รีบกินเถอะ" นางก้มลงกินข้าวต้มต่อ
                   ทั้งคู่นั่งกินข้าวต้มจนหมดถ้วย ก่อนที่ไป๋หลงจะเป็นคนจ่ายค่าอาหารให้ลู่เอิน เขาอาสาจะไปส่งนางด้วย อ้างว่าดึกแล้วอันตราย แต่ถนนเมืองฉางอันทั้งสว่างและมีคนเดินไปมาตลอด ลู่เอินไม่เห็นว่ามันจะน่ากลัวสักนิด หากเทียบกับถนนบนหุบเขาแล้ว ที่นี่ยังดูปลอดภัยมากกว่าเสียอีก สุดท้ายไป๋หลงก็ยอมแพ้
                   "ข้าไม่เดินไปส่งเจ้าก็ได้ แต่ข้าจะยืนอยู่ตรงนี้นะ"
                   "เจ้าไม่กลับบ้านรึไง?"
                   "รอข้ามองไม่เห็นเจ้าก่อนค่อยกลับก็ได้ บ้านไม่หนีไปไหนหรอก"
                   "..." ลู่เอินมองอีกฝ่ายนิ่ง ก่อนจะหยิบของสิ่งหนึ่งออกมายื่นให้ "ยื่นมือมาสิ"
                   ไป๋หลงยื่นมือมาให้อีกฝ่ายด้วยความสงสัย ก่อนที่มือของเขาจะมีพู่ประดับวางอยู่บนนั้น ลู่เอินมอบพู่ประดับให้เขานั้นเอง ไป๋หลงมองพู่ประดับในมือนิ่งเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ลู่เอินหมุนตัวเดินจากไปพร้อมกับตะเกียงน้ำมันในมือ พอเขาละสายตาจากพู่ประดับ หญิงสาวก็หายไปในความมืดแล้ว
                   ลู่เอินที่เดินห่างออกมาไกลแล้ว เอาแต่ครุ่นคิดเรื่องของไป๋หลงไม่เลิกลา แต่สิ่งที่นางสงสัยมากที่สุดคือท่าทีของนางที่มีต่อเขา นางรู้สึกไม่อยากยิ้ม ทั้งที่ยิ้มบางเบาออกมาเป็นประจำ นางคิดอะไรก็แสดงออกมาทางสีหน้าไปหมด ราวกลับควบคุมการแสดงออกไม่ได้ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับนางเลย...

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลี่ ไป๋หลง เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2018-9-23 00:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทองเทวะ
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x212
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1

307

กระทู้

2440

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115800078
เงินตำลึง
2000165299
ชื่อเสียง
274210
ความหิว
1059

ใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16344
ความชั่ว
9221
ความโหด
23719
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-9-29 00:04:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด



      ตอนนี้เขา หวังจวินจื่อ ไป๋เหยียนเฟย กำลังมานั่งหาอะไร ไป๋เหยียนเฟยเพียงแต่ใส่ผ้าคลุม คลุมตัวชนิดที่ว่าเหมือนกับพวกคนร้ายยังไงอย่างงั้น

      เส้าเทียนคิดว่าเขาควรมาหาอะไรทานยามดึก บาดแผลจากการโดนกระบี่แทงก็เริ่มจะทุเลาลง เขาได้แต่นับวันรออีกห้าวันถึงจะสามารถเดินลมปราณได้ เขาภาวนาให้ช่วงนี้ไม่ต้องเจอเหตุการณ์ที่ต้องทำให้เขาบาดเจ็บ

      “เส้าเทียนข้าพึ่งรู้ว่าเจ้าได้รับแผลบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้อาการเป็นเยี่ยงไรบ้าง แล้วเกิดอะไรขึ้นในช่วงนั้น” ไป๋เหยียนเฟยเอ่ยถามหลังจากที่หายตัวไปจากเส้าเทียนนาน แวมไพร์ที่ต้องหาที่หลบๆซ่อนๆยามพระอาทิตย์ขึ้น แสงแดดหากโดนผิวเขาเข้าตรงๆจะทำให้ไป๋เหยียนเฟย ปวดแสบปวดร้อนราวกับโดนไฟเผาไหม้ร่างกาย

      “....” เขาขมวดคิ้วขึ้นก่อนจะเอ่ยพูด “ข้าได้รับภารกิจจากท่านเจ้าเมืองน่ะ เกี่ยวกับคดีตระกูลซ่งที่ถูกฆาตกรรมเมื่อสี่ปีก่อน หลังจากนั้นข้ากับพวกเจ๋อข่ายก็เดินทางไปที่เคหาสน์ร้างตระกูลซ่ง เพื่อเข้าไปสำรวจและหาเบาะแส ในที่สุดพวกข้าก็เจอห้องลับและได้รู้ว่ผู้นำตระกูลซ่งอดีตเคยร่วมมือกับพรรคภูติทมิฬลมดำ..เป็นพรรคมาร ข้าได้นำเอกสารสำคัญออกมา ระหว่างนั้นก็เจอกับหญิงสาวหน้ากากกระต่ายที่เป็นคนของพรรคแอบดู ข้าและเจ๋อข่ายที่ตามกันไปช่วยสกัดไม่ให้นางหนี และถูกนางใช้กระบี่แทงลึกเข้ามาในบาดแผลตามที่เห็นนั้นแหละ” ร่างสูงสง่าเล่าเรื่องราวคร่าวๆให้ไป๋เหยียนเฟยฟัง

      “ถ้าข้าไปอยู่ตรงนั้นด้วยคงสามารถช่วยเจ้าไม่ให้บาดเจ็บได้” มนุษย์ทดลองพูดเสียงเศร้า

      “เรื่องมันผ่านมาแล้วก็ปล่อยมันไปเถอะ” พวกเขาเดินเข้ามาที่ร้านข้าวต้มโต้รุ่งและเลือกหาที่นั่งเป็นมุมอับสายตา

      “เอาก๋วยจั๊บสามชาม กับน้ำชาสามถ้วย” เส้าเทียนเป็นคนสั่งหญิงรับใช้ในร้านที่มารับเมนู บุรุษทั้งสามนั่งรออาหารอย่างสบายใจ

      ไม่ถึงเค่อหญิงรับใช้ก็เดินถือถาดมาพร้อมกับวางก๋วยจั๊บสามชามบนโต๊ะ น้ำชาสามถ้วย เมื่อได้อาหารที่สั่งก็รับประทานกันและจึงเรียกเก็บเงิน

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจว เจ๋อข่าย เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2018-10-1 01:09
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง จวินจื่อ เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2018-10-1 01:09

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สร้อยไฟบรรพกาล
กระบี่ซามูไรรุ่นแรก
ชุดหยกท้อ
ผ้าปิดปากสีม่วง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x80
x1
x2
x7
x626
x111
x18
x1
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x30
x7
x15
x1
x6
x1
x1
x2
x4
x3
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x184
x5
x168
x270
x6
x1
x100
x1
x3
x11
x5
x9
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x17
x2
x2
x26
x15
x122
x175
x124
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2083
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x223
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2484
x1900
x52
x3200
x141
x197
x5
x20
x80
x57
x1373
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x269
x224
x377
x5
x25
x566
x3139
x12
x106
x267
x1633
x420
x9303
x142
x94
x20
x1934
x3463
x30
x363
x2608
x99
x193
x16
x9999
x15
x14
x70
x3335
x9182
x1835
x57
x253
x2239
x17
x746
x16
x1
x12
x592
x292
x24
x1
x1869
x112
x2069
x255
x1
x2614
x1
x68
x1843
x42
x1
x1280
x323
x133
x153
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2302
x220
x292
x64
x9999
x573
x5480
x24
x18
x4
x57
x10
x1
x54
x3610
x782
x36
x682
x431
x1
x11
x3662
x3225
x380
x944
x33
x4673
x2180
x3146
x4955
x2620
x15
x30
x4186
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1921
x3850
x5904
x292
x6600
x6
x6423
x9999
x4680
x2191
x4411
x5657
x5635
x3522
x7336
x192
x7095
x1863
x30
x3886
x46
x880
x3218
x9392
x9999
x241
x20
x349
x297
x31
x4502
x119
x2535
x6519
x6727
x9999
x5428
x2597
x155
x1400
x35
x3990
x606
x4851
x9999
x1
x9768
x1482
x2770
x2060
x382
x1
x6431
x688
x4986
x10
x9
x60
x1
x9999
x2752
x432
x3670
x6594
x2726
x2
x51
x4
x622
x2500
x713
x702
x631
x3002
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1645
x5525
x43
x3120
x16
x101
x1177
x30
x615
x2656
x11
x25
x20
x4832
x237
x14
x9999
x33
x29
x1516
x1783
x24
x139
x157
x1190
x965
x27
x70
x575
x3907
x13
x4
x847
x4054
x4820
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x815
x24
x29
x39
x3672
x9
x35
x784
x3628
x9999
x278
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8819
x1781
x5685
x9999
x7517
x9392
x406
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x365
x4481
x2115
x2024
x290
x587
x36
x9215
x9999
x8406
x1294
x2617
x8073