กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 127|ตอบกลับ: 4

{ เมืองซีฝู่ } สมาคมนักดนตรีแห่งต้าฮั่น

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-9-20 17:24:46 |โหมดอ่าน




♪สมาคมนักดนตรีแห่งต้าฮั่น♫

{ เ มื อ ง ซี ฝู่ }












 
【สมาคมนักดนตรีต้าฮั่น】 
ถุกก่อตั้งขึ้นเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน ด้วยกลุ่มวณิพกทั้งหน้าเก่าและใหม่
ด้วยพวกเขาหวังให้เหล่ารุ่นน้องได้รับความน่าเชื่อถือมากขึ้น หากมีองค์กรหรือสมาคมรับรอง
แต่แน่นอนว่าใบรับรองนั้นไม่ได้ให้กันเปล่าๆ เหล่านักดนตรีจะต้องผ่านการทดสอบหลายขั้นตอน
ที่สำคัญคงเป็นด้านจรรยาบรรณ และการแลกเปลี่ยนข่าวสานส์กันวงใน
 นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นสถานที่บันทึกรวบรวมข้อมูล สำมะโนครัวของนักดนตรีทั่วแผ่นดิน
ทั้งมืออาชีพที่โด่งดังมีชื่อเสียงและมือสมัครเล่นต๋อกต๋อย ป้องกันเวลาถูกแอบอ้างชื่อไปใช้
สามารถตรวจสอบรายชื่อวณิพกพเนจรหรือผู้สนใจว่าจ้องได้จากที่นี่





 
หัวหน้าสมาคมคนปัจจุบัน
ฉา อู่หง 
อุปนิสัย :: รักการบรรเลงดนตรีทุกชนิด เป็นคนเรื่อยเฉื่อยสโลว์ไลฟ์ ติดจะขี้เซาและมีอารมณ์ขันอยู่เสมอ






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

17

กระทู้

298

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
8683
เงินตำลึง
173530
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
358
คุณธรรม
23
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
ระดับ 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-9-20 17:52:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เส้นทางนักดนตรี
                   หลังจากที่เดินทางมาครึ่งค่อนวัน ในที่สุดลู่เอินก็เข้าสู่เมืองซีฝู่ หญิงสาวแวะไปฝากรถม้าเอาไว้ ก่อนจะถามทางจากชาวบ้านในซีฝู่ ไม่รู้ว่าเพราะเป็นเมืองที่อยู่ใกล้ฉางอันรึเปล่า ทั้งความเจริญและสิ่งก่อสร้างล้วนแตกต่างจากเมืองอื่นที่ลู่เอินเคยไปเยี่ยมเยือนโดยสิ้นเชิง หลังจากที่เดินหลงอยู่หนึ่งเค่อ ลู่เอินก็มาหน้าสมาคมนักดนตรีต้าฮั่นแล้ว มองจากภายนอกยังรู้สึกได้ถึงความหรูหรา เสียงดนตรีแผ่วเบาลอยผ่านบานประตูออกมาถึงด้านนอก ฝีมือของนางยังเทียบกับคนในนั้นไม่ได้เลย!
                   ลู่เอินไปหาคนเฝ้าประตูก่อนจะแจ้งเหตุผลที่มาที่นี่อย่างละเอียด อีกฝ่ายเมื่อเห็นสตรีรูปโฉมงดงามเข้ามาทักทายก็เกรงใจในระดับหนึ่งแล้ว ยิ่งพอรู้ว่ามีธุระกับท่านหัวหน้า เขายิ่งแสดงท่าทีกระตือรือร้น คนเฝ้าประตูรีบเข้าไปด้านในสมาคม ก่อนที่สตรีผู้หนึ่งจะเดินมาเชิญลู่เอินเข้าไปด้านใน
                   เมื่อก้าวผ่านบานประตู สิ่งที่นางเห็นคือห้องโถงขนาดใหญ่ ของประดับตกแต่งล้วนดูมีราคา การตกแต่งเน้นไปที่สีเหลืองทอง ลุ่เอินรู้สึกเหมือนกำลังก้าวเดินอยู่บนทองคำ นางรู้สึกร่างกายเล็กลงมากเมื่อเปรียบเทียบกับความใหญ่โตของที่นี่ ดูเหมือนอาชีพนักดนตรี คงจะมีเบื้องหลังมากกว่าการเล่นดนตรีทั่วไปแน่ หญิงสาวถูกนำไปถึงหน้าห้องหนังสือ พอลอบมองเข้าไป ลู่เอินกลับเห็นเงาบุรุษนั่งอยู่ภายในนั้น

                   "ท่านหัวหน้ารออยู่ด้านในเจ้าค่ะ"
                   พอได้ยินคำพูดอ่อนหวานจากสตรีที่นำทาง นางก็รีบโน้มตัวแสดงท่าทีอ่อนน้อม ลู่เอินไม่กล้าแสดงกิริยามากนัก กลัวจะขัดหูขัดตาคนอื่นไปเสียหมด หลังจากที่ก้าวเข้าไปในเขตห้องหนังสือ ดวงตาของบุรุษที่นั่งอยู่กลางห้องก็หันมามองนางทันที แต่กลับเป็นลู่เอินที่ตกตะลึงในรูปโฉมของอีกฝ่าย ทั้งดวงตา จมูกลงมาถึงปลายคาง ทั้งหมดงดงามเหมือนรูปสลักไม่มีผิด ฉาอู่หงลุกขึ้นยืนก่อนจะยื่นมือมาหานาง
                   ท่าทีแบบนี้ หรือจะหมายถึงม้วนไม้ไผ่? ลู่เอินรีบค้นหาม้วนไม้ไผ่ในย่ามก่อนจะยื่นให้เขา บุรุษตรงหน้าเปิดอ่านม้วนไม้ไผ่ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะ หยิบตรามาประทับ จากนั้นก็ม้วนคืนให้กับลู่เอิน พอหญิงสาวเอื้อมมือหมายจะรับเอาไว้ ม้วนไม้ไผ่กลับถูกยกขึ้น จนลู่เอินคล้ายบีบอากาศไปรอบหนึ่ง
                   "............" อะไรเนี้ย
                   "ข้าฉาอู่หง เป็นหัวหน้าสมาคมนักดนตรีแห่งต้าฮั่น" เขายิ้มขำท่าทีของนาง อย่างไม่สนใจสีหน้าของลู่เอินเลย
                   "เสิ่นลู่เอินเจ้าค่ะ.." เมื่อครู่เขาแกล้งข้าหรอกรึ
                   "ที่เมืองซินเอี๋ยมีหอเปิดใหม่ น่าจะเหมาะกับนักดนตรีหน้าใหม่เช่นเจ้า เดินทางไปฝึกงานที่นั้นก็แล้วกัน" ฉาอู่หงวางม้วนไม้ไผ่ลงบนมือของลู่เอิน นางจับม้วนไม้ไผ่ไว้แน่น พอรู้สึกตัวจึงเก็บใส่ย่ามเอาไว้ "เจ้าไปได้แล้ว ข้าจะพักผ่อน"
                   "เจ้าค่ะ.."
                   นางเดินออกมาจากสมาคมนักดนตรีด้วยสีหน้าเลื่อนลอย ไม่ใช่ว่าเขาจะดูเป็นกันเองเกินไปรึเปล่านะ? ลู่เอินส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับไปหารถม้าเพื่อวางแผนเตรียมเดินทางไปเมืองซินเอี๋ย

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -41 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -41 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทอง
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x112
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1

17

กระทู้

298

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
8683
เงินตำลึง
173530
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
358
คุณธรรม
23
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
ระดับ 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-9-26 02:14:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lulu เมื่อ 2018-9-26 02:43

เส้นทางนักดนตรี(4)
                   หลังจากที่ควบม้าออกจากฮั่นจง หญิงสาวเดินทางขึ้นเหนือตรงเข้ามาที่เมืองซีฝู่โดยไม่ได้แวะเมืองใดระหว่างทางทั้งนั้น เพราะบริเวณหน้าสมาคมไม่มีที่ฝากม้า นางจึงต้องไปฝากม้าที่โรงม้าเสียก่อน จึงค่อยเดินย้อนกลับมาที่หน้าสมาคมอีกครั้ง เทียบกับเมื่อสองเดือนก่อน(ตามวันฝึกงาน)แล้ว ตอนนั้นนางยังเป็นเด็กที่เดินทางเร่ร่อนไปทั่วอยู่เลย ลู่เอินก้มมองการแต่งตัว แล้วจึงจัดระเบียบเสื้อผ้าให้ดูดี ในความทรงจำครั้งนั้นหัวหน้าสมาคมทั้งสง่างาม ไม่สิ เรียกว่างดงามดีกว่า เทียบกับเด็กที่ยังไม่ถึงวัยปักปิ่นอย่างนางแล้ว เหมือนสาวงามกับเด็กน้อยเลย
                   ลู่เอินเดินไปที่ทางเข้าสมาคม ครั้งนี้ก็ยังมียามคอยเฝ้าอยู่เหมือนเดิม นางหยิบจดหมายที่มีตราสมาคมนักดนตรีออกมาให้ทั้งสองคนดู "ข้าจะมาส่งหนังสือรับรองน่ะ"
                   "สักครู่" ทหารเฝ้าประตูหันไปคุยกัน ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะวิ่งเข้าไปด้านใน
                   นางจึงยืนรออยู่หน้าสมาคม ไม่ปริปากพูดสักคำ ทำให้บรรยากาศอึมครึมพอสมควร ดวงตาคู่สวยมองนายทหารที่กำลังทำหน้าอมทุกข์อยู่ ก่อนจะยิ้มเบาบางให้เขา "ท่านเป็นอะไร ไม่สบายรึ"
                   "ป เปล่าขอรับ" เขาไม่กล้าพูดหรอกว่าไม่ถูกโรคกับคนสวย แต่ไม่รู้ว่าไปทำอะไรไว้ ถึงได้มาเฝ้าประตูสมาคมนักดนตรี ที่มีแต่สตรีงดงามเข้าออกทั้งวัน "อากาศดีนะขอรับ"
                   คนคนนี้สติดีใช่ไหม "นั้นสิเจ้าคะ"

                   นางยิ้มตอบกลับไป ทำให้นายทหารกล้าที่จะชวนคุยมากขึ้น "แม่นางก็เป็นนักดนตรีรึ?"
                   "ใช่ ข้าเป่าขลุ่ยน่ะ"
                   ทั้งสองคุยกันเรื่องทั่วไปได้สักพัก ทหารอีกคนก็กลับมาพร้อมกับเชิญให้ลู่เอินเข้าไปด้านใน นางหันมาลาเขา ก่อนจะเดินเข้าไป ภายในนั้นเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนรอนางอยู่ ลู่เอินจำได้ว่าเป็นคนเดียวกับคนที่นำนางไปหน้าห้องหนังสือเมื่อครั้งก่อน
                   "ผ่านไม่นานก็สองเดือนแล้วนะเจ้าคะ" จู่ๆอีกฝ่ายก็ชวนนางคุย "ยินดีด้วยที่ผ่านการฝึกงานนะเจ้าคะ"
                   "ท่านจำข้าได้ด้วยรึ?"
                   "ใบหน้าของท่าน ทำให้คนจำได้ไม่ลืมหรอกเจ้าค่ะ"
                   เมื่อประโยคนี้เอ่ยจากสตรีด้วยกันทำให้ลู่เอินรู้สึกประหลาดนัก ครั้งนี้ก็เหมือนกับรอบก่อน นางถูกเชิญให้เข้าไปที่ห้องหนังสือ ภายในนั้นมีบุรุษผู้หนึ่งยืนรออยู่ก่อนแล้ว ฉาอู่หงกำลังยิ้มมองลู่เอินอยู่ ซ้ำยังยื่นมือมาด้านหน้าเหมือนครั้งแรกที่เจอกันไม่มีผิดเพี้ยน นางหยิบจดหมายรับรองจากย่ามส่งต่อให้กับเขา อีกฝ่ายเพียงเปิดดูพอเป็นพิธี
                   "ยินดีด้วย ตอนนี้เจ้าสามารถเป็นนักดนตรีพเนจรได้แล้ว" เขายิ้มให้กับนาง "แต่ต้องผ่านเงื่อนไขอีกอย่างเสียก่อน"
                   นางหรี่ตามองคนตรงหน้า แม้ในใจจะแอบรู้สึกไม่พอใจเล็กๆ แต่ก็ยังยิ้มรับ "เงื่อนไขอะไรรึเจ้าคะ"
                   "เจ้าต้องไปบรรเลงดนตรีให้ผู้คนฟัง 3 คน หากเขาพอใจ ก็ขอให้เขาประทับลายมือชื่อลงบนบันทึกนี้" ฉาอู่หงยื่นบันทึกไม้ไผ่ให้แก่นาง
                   "ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน"
                   นางรับบันทึกไม้ไผ่มาจากมืออีกฝ่าย ก่อนจะเดินออกจากห้องหนังสือ ลงไปจนถึงหน้าทางเข้าสมาคม ทหารที่ยืนเฝ้าอยู่หันมาส่งยิ้มให้ลู่เอิน นางจึงยิ้มตอบเขาตามมารยาท ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปที่โรงม้า หลิ่งหลินก็บินมาเกาะที่ไหล่ของนาง ตรงขามีกระดาษถูกมัดเอาไว้ ลู่เอินแกะกระดาษออกมาคลี่ออก เนื้อหาภายในนั้นระบุเอาไว้ว่า เถ้าแก่หงต้องการจ้างนางไปแสดงในงานสำคัญที่จะจัดขึ้นในเร็วๆนี้ หากสนใจให้กลับไปที่หอหนิวหลางจือหนี่ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะเก็บกระดาษไว้กับตัว แล้วควบม้าออกจากซีฝู่กลับไปที่ซินเอี๋ย


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทอง
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x112
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1

17

กระทู้

298

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
8683
เงินตำลึง
173530
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
358
คุณธรรม
23
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
ระดับ 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-10-1 13:28:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lulu เมื่อ 2018-10-1 14:03



เส้นทางนักดนตรี(5)



                   รถม้าเคลื่อนออกจากโรงเตี้ยมชางลั่งถิงในเมืองฉางอัน เข้าสู่เมืองซีฝู่ ลู่เอินจอดรถม้าไว้หน้าสมาคมนักดนตรีแห่งต้าฮั่น วันนี้นางสวมชุดสีอ่อน อีกทั้งไม่ได้มาเพียงคนเดียว ติงโหยวอุ้มหรั่นหลันตามลงมาจากรถม้าภายหลัง นางมองสมาคมดนตรีที่ดูหรูหราอย่างตื่นตาตื่นใจ
                   "พี่โหยว ไม่รู้ว่าเขาให้เอาหรั่นหลันเข้าไปได้ไหม พี่รอกับหรั่นหลันอยู่ด้านนอกนะ"
                   "ได้" ติงโหยวไม่ขัด เพราะนางก็ไม่อยากปล่อยลูกแมวตัวนี้ออกจากอ้อมแขนเหมือนกัน "แต่ข้าขอไปหาอะไรกินรอได้ไหม"
                   "อย่าไปไกลมากนะเจ้าคะ"
                   "เจ้ากลัวอะไร กลัวข้าจะหลงทางรึ ซีฝู่ข้ามาบ่อยจะตายไม่หลงหรอก"
                   "อย่างไรก็ต้องระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ"
                   เมื่อลู่เอินกำชับอีกฝ่ายเรียบร้อยจึงหันไปทางยามที่เฝ้าประตูอยู่ พวกเขายังจำลู่เอินได้ นางพึ่งมาที่นี่ไม่กี่วันก่อน พวกเขาจึงรีบไปแจ้งนายท่านให้ทราบ ครั้งนี้ลู่เอินจึงยืนอยู่ด้านนอกครู่เดียวก็ได้เข้าไป นางเดินตามหลังสตรีคนเดียวเป็นคนนำทางนางไปยังห้องตำราครั้งก่อนๆ ดูเหมือนคนผู้นี้จะเป็นที่ชมชอบของหัวหน้าสมาคมกระมัง
                   "ท่านหัวหน้ารออยู่ด้านในเจ้าค่ะ"
                   "ขอบคุณท่านมาก"
                   นางค่อยๆย่าวเท้าเข้าไปด้านใน ก่อนจะเห็นบุรุษคนหนึ่งนั่งอยู่กลางห้อง ไม่รู้ว่าทำไม การมาหาทั้งสามครั้ง ล้วนเหมือนภาพซ้อนทับกัน ใบหน้าของเขายังคงเหมือนเดิม แต่การแต่งตัวเปลี่ยนไปบ้าง อีกฝ่ายยื่นมือมาหานางด้วยรอยยิ้ม
                   ท่าทางแบบนี้อีกแล้ว.. นางหยิบม้วนไม้ไผ่ยื่นให้อีกฝ่าย เขาคลี่ม้วนไม้ไผ่ออก ก่อนจะอ่านรายชื่อในนั้นเสียงดัง
                   "หรั่นซิ่นหลี่ ฝูเยว่ชิง โอ้ หู้กว๋อฮูหยิน ไป๋ฟางหรง"
                   ตอนนี้นางทำตามที่เขาบอกเรียบร้อยแล้ว จึงยืนมองว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างไรต่อไป.. แต่เขากลับไม่ได้ว่าอะไรแล้วส่งลู่เอินกลับเสียเฉยๆ นางจึงเดินออกมาจากสมาคมด้วยความงงงวย เมื่อเดินออกมาถึงก็พบกับติงโหยวที่ยืนกินบางอย่างอยู่
                   "พี่โหยวไปกันเถอะ"
                   "เรียบร้อยแล้วเหรอ เขาได้ให้เจ้าทำอะไรอีกไหม" ลู่เอินส่ายหน้าเบาๆ "ดีแล้ว เช่นนั้นเราไปเดินทางท่องเที่ยวดีกว่า"
                   "พี่โหยวอยากไปไหนรึเจ้าคะ"
                   "ข้าอยากไปแถวเยว่สุย"
                   พอนางได้ยินชื่อเมืองในแถบปาสู่ ใบหน้าสวยก็ซีดลงอย่างเห็นได้ชัด "ข้าคิดว่าแถบนั้นอันตรายนัก เป็นเส้นทางอื่นดีไหมเจ้าคะ"
                   "อย่างนั้นเหรอ ก็ได้ งั้นไปซงหนูกัน หรือจะไปแคว้นซูเล่อ แคว้นต้าหว่าน.."
                   อีกฝ่ายไล่ชื่อสถานที่นอกเขตแผ่นดินฮั่นทั้งนั้น นางได้ยินก็แทบเป็นลม.. "เช่นนั้นไปเยว่สุยก็ได้เจ้าค่ะ" อย่างไรก็ยังอยู่ในแผ่นดินฮั่น คงไม่เป็นไรหรอก..
                   "งั้นออกเดินทางกันเลย!"
                   ติงโหยวอุ้มหรั่นหลันเข้าไปนั่งในรถม้าทันที เห็นท่าทีกระตือรือล้นของอีกฝ่ายแล้ว ลู่เอินรู้สึกฝืดคออย่างไรก็ไม่รู้..

@Admin

แสดงความคิดเห็น

รายรับหากมีคนจ้างงานไปเล่นดนตรี: 500 ชั่ง, 12000 ตำลึง  โพสต์ 2018-10-1 13:52
รายรับ 40 ชั่ง, 3000 ตำลึง  โพสต์ 2018-10-1 13:52
ได้บรรจุ นักดนตรีพเนจร อย่างเป็นทางการ  โพสต์ 2018-10-1 13:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทอง
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x112
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1
โพสต์ 2018-11-28 14:51:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย TangXinJian เมื่อ 2018-11-28 14:53

พาร์ท 5
ตามหาฮูหยินทั่วแผ่นดิน
(2)
‘อาเจี้ยน ข้าผิดหวังใจตัวเจ้า หากเจ้าไม่อยากให้นางตายจงเร่งตามหานางเสีย มิเช่นนั้นพ่อก็ช่วยเจ้าไม่ได้’ ถังซึ่นเจี้ยนนั้น หลังจากที่ได้คุยกับมารมังกรจี้กง ในร่างของจางฝางเจียตัวปลอม เขานั้นก็รีบเก็บสัมภาระและออกเดินทางหาเป่าหลิงที่หายไป โดยที่จี้กงนั้นบอกว่าจะจัดการเรื่องที่จวนสกุลกัวและบอกกับกัวมี่เหรินให้
ชายหนุ่มเดินทางรอนแรมมาจนถึงซีฝู่ ใบหน้าเคร่งเครียดปรากฏชัดเจน ผ่านเข้าสู่ตัวเมืองจู่ๆอาหยู่ก็หยุดชะงักเสียอย่างนั้น ด้วยโทสะและความร้อนใจซึ่นเจี้ยนจึงกล่าวตำหนิม้าของเขา

“มีอะไร?! เจ้าจะหยุดเพื่อ รีบๆวิ่งต่อเสียเจ้าม้าบ้า!”

หากแต่ตอนนั้นเขาก็รับรู้ว่าอาหยู่นั้นหยุดเพราะจ้องมองไปยังกลุ่มพ่อค้าเครื่องดนตรีที่มาจัดส่งเครื่องดนตรีให้แก่สมาคมดนตรีแห่งต้าฮั่น ซึ่นเจี้ยนขมวดคิ้วฟาดสายบังเหียนหากแต่อาหยู่ก็มิได้ขยับใดๆ มันกลับเดินช้าๆเข้าไปคาบขลุ่ยที่อยู่ในลังของพ่อค้า ท่ามกลางความตกใจของพ่อค้าเหล่านั้น

“เฮ้ยๆ!! ท่านม้าท่านกำลังทำอะไรกับสิ้นค้าของข้า!” พ่อค้านั้นโวยวาย ซึ่นเจี้ยนเห็นแล้วก็เข้าใจว่าอาหยู่คงอยากจะได้ขลุ่ยนี้ เพื่อไม่ให้ล่าช้าและวุ่นวาย ชายหนุ่มจึงควักเงินตำลึงจำนวนนึงที่มากพอจะเป็นค่าขลุ่ยนี้ให้แก่พ่อค้า

“เอาเงินนี้ไป ข้าจะซื้อขลุ่ยนี่ เจ้าเป็นพ่อค้านี่?” ว่าแล้วเขาก็รีบดึงขลุ่ยออกมาจากปากของอาหยู่

พ่อค้ารีบเงินไปด้วยความมึนงง ก่อนจะชักสีหน้าแต่ว่าอาหยู่ก็ถูกซึ่นเจี้ยนขี่หนีไปเสียแล้ว












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
เกราะทองคำ
กราดิอุสทอง
ฮั่นเสียทอง
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x30
x125
x4
x140
x30
x3
x4
x150
x2554
x25
x5
x7
x30
x7
x20
x2000
x45
x21
x1000
x32
x160
x4
x9
x20
x1
x7
x3
x8
x60
x1
x13
x90
x6
x12
x180
x5
x35
x105
x85
x80
x90
x13
x45
x35
x10
x5
x120
x1500
x120
x24
x6
x4
x5
x5
x16
x135
x6
x118
x72
x17
x9
x146
x4
x62
x200
x32
x46
x19
x147
x60
x58
x5
x9040
x9100
x105
x8
x7
x4020
x91
x100
x65
x115
x415
x910
x450
x270
x1229
x30
x290
x116
x152
x10
x40
x112
x100
x145
x106
x11
x9235
x2
x160
x144
x113
x125
x67
x65
x30
x77
x115
x228
x70
x256
x195
x95
x201
x25