ดู: 515|ตอบกลับ: 17

{ เมืองจิ่วฉวน } โรงเตี้ยมอิ้นเจ๋อหร่าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-8-15 22:34:57 |โหมดอ่าน




โรงเตี้ยมอิ้นเจ๋อหร่าน

{ เ มื อ ง จิ่ ว ฉ ว น }












【โรงเตี๊ยมอิ้นเจ๋อหร่าน】
' เดินทางพันลี้หาที่พักใจ อดีตไม่สามารถหวนย้อนกลับไป ทิ้งดอกไม้โรยราอย่างเงียบงัน '
เรือนที่ร่มรื่นเปิดให้บริการที่พักและอาหารแก่พ่อค้าต่างเมืองและนักเดินทางทุกชาติพันธุ์
โรงเตี้ยมขนาดกลางที่แตกต่างเพราะโอเอซิสอำนวยความชุ่มชื้น เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ดอกไม้งาม
ตอนแรกเรือนอิ้นเจ๋อหร่านเป็นของคหบดีผู้รักธรรมชาติ ต่อมาเกิดเบื่อหน่ายที่ตนอยู้เพียงลำพังเงียบเหงาเปลี่ยวดาย
ผลสุดท้ายเรือนงดงามกว้างใหญ่ที่ไร้ความคึกคักถูกดัดแปลงทำโรงเตี้ยม
เขาเปิดบ้านให้นักเดินทางได้เข้ามาพักและลิ้มรสอาหารโอชา
การตกแต่งโดยรอบนอกจากสวนดอกไม้หลากสีสันแล้วยังเปี่ยมด้วยกลิ่นอายของต่างแดน
เถ้าแก่เซี่ยงเดินทางมาแล้วทั่วทิศพบเห็นสิ่งใดน่าสะสมเขาล้วนประดับไว้ทั่วเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ
เถ้าแก่
♣ เซี่ยง ซีเจ๋อ (40) ♣
อุปนิสัย :: เถ้าแก่ผู้สุขุมแต่ไม่นุ่มนิ่มร่ำรวยรสนิยม ชื่นชอบพืชพรรณและดอกไม้เขตร้อน มักออกมาต้อนรับแขกอย่างเป็นกันเองและเปิดกว้างกับความคิดทุกชาติพันธุ์ เดิมทีเขาเป็นชาวฮั่นแต่ภายหลังติดตามอาจารย์ขึ้นเหนือล่องใต้ทำการค้าได้พบประสบการณ์ชีวิตมาไม่น้อย จึงเลือกที่จะตั้งโรงเตี้ยมอยู่นอกด่านเพื่อพักผ่อนและเฝ้ารอใครคนหนึ่ง




ชื่อกิจการ : โรงเตี๊ยมอิ้นเจ๋อหร่าน
เจ้าของกิจการ : เซี่ยง ซีเจ๋อ
เวลาปิดบริการ : ตลอด 24 ชั่วโมง
ประเภทร้าน : ให้บริการที่พัก สุราอาหาร ค่ำคืนมีการแสดงจากคณะละครเร่ หรือชาวนอกด่าน

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจิ่วฉวน





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

967

กระทู้

3602

โพสต์

68หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
794036
เงินตำลึง
98300
ชื่อเสียง
195435
ความหิว
1520

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17387
ความชั่ว
8273
ความโหด
30856
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-8-15 22:46:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-8-17 03:31






คณะเดินทางแห่งคฑาฮั่น

373
{ พระสุบินประหลาด 14 }
{ วาดภาพเทศกาลชีซี }
{ สอนลมปราณเหวินเหวินวันที่ 2 }
ดาวเหนือของปวงประชา



        ระหว่างทางจากเมืองจางเย่รอนแรมถึงจิ่วฉวนยังคงคั่นกลางด้วยทะเลทราย ตลอดเส้นทางอาศัยความชำนาญทางของแม่ทัพหญิงแห่งซูเล่อ คอยให้คำปรึกษาเรื่องการหาแหล่งน้ำและเลือกจุดพักม้าที่ปลอดภัย แน่นอนว่าเดินทางกับคนชำนาญพื้นที่ย่อมมีภาษีดีกว่าคลำทางเองในทะเลทราย ด้วยพายุวิปริตของธรรมชาติมักเปลี่ยนแปลงสันทรายอยู่เสมอ พึ่งพาทิศจากตำแหน่งดาวความรู้เช่นนี้ผู้นำทางที่ช่ำชองย่อมมีทักษะติดตัว


         นักกวีหนุ่มหาเรื่องออกมาตรวจตรากองคาราวานเป็นระยะ หมั่นพูดคุยทำความรู้จักกับยอดทหารทั้งสิบผู้คุ้มกัน จนต้องแปลกใจเรื่องความบังเอิญที่พบว่าสองรายในจำนวนนี้ถึงกับเป็นคนบ้านเดียวกัน ‘ชาวเจียงเยี่ย’ นี่เอง อดนำปลาแห้งออกมาแบ่งปันไม่ได้ตามประสาคนติดน้ำ ทว่าเขารำลึกความหลังร่วมบ้านเกิดได้ไม่นานก็มักจะถูกจูหรงเยว่เรียกให้เข้าไปหลบไอร้อนในรถม้า… จนชักจะสงสัยว่าคนขี้ร้อนคือตนหรืออีกฝ่ายกันแน่


@WenWen


        จนเข้าสู่เมืองจิ่วฉวนในเวลารุ่งสาง หลิงเฮ่าคิดว่าแวะแลกเปลี่ยนเส้นทางกับพ่อค้าและนักเดินทางในโรงเตี้ยมก็ไม่เลว เรียกแม่ทัพหญิงกับเหวินเหวินเข้าโรงเตี้ยมไปด้วยกัน หลังจากเจรจากับเถ้าแก่ให้ผานซุ่นขอยืมครัวทำอาหารเลี้ยงคนอื่นแล้วเสร็จ และกกับพันธุ์สมุนไพรที่อาเยว่ติดมาด้วย นักกวีหนุ่มเรียกเหวินเหวินเข้าไปในสวนจำลอง


         “ที่นี่ก็สงบไม่เลว… เมื่อครู่คุยกับเถ้าแก่แล้วว่าจะขอยืมสถานที่ใช้สำหรับฝึก วันนี้นับเป็นวันที่สองมาดูสิว่าเจ้าก้าวหน้าแค่ไหน เวลามีน้อยอาเหวินทบทวนแล้วเริ่มต่อจากเมื่อวานเถอะติดขัดตรงไหนก็อย่าฝืน ข้าจะคอยกำกับดูแลให้” บุรุษผมเงินจับจองที่นั่งบนโขดหินใต้ร่มไม้ใหญ่ จูหรงเยว่นำแผ่นหนังปูรองเตรียมไว้ก่อนแล้ว รอบด้านเต็มไปด้วยไม้ดอกหลากสีสันกลิ่นค่อนข้างหลากหลาย อีกนิดคงจะทำให้เวียนหัวโดยง่าย

@WenWen


        ระหว่างที่รออีกฝ่ายไปถ่ายหนัก จูหรงเยว่นำใบปิดประกาศที่ตนเก็บไว้ออกมาพลางเสนอ “เทศกาลซีซีใกล้เข้ามาแล้วพวกเราคงไม่ได้กลับไปร่วมในปีนี้ คราวก่อนคุณชายออกแบบลายผ้าได้งดงามไม่เป็นสอง หนนี้เองก็มีการประกวดภาพวาดส่งราชสำนักให้ส่งที่จวนเจ้าเมืองฉางอัน ถึงตัวอยู่ไกลก็สามารถทำได้ ลองดูดีไหมขอรับ?”
        “ถ้าเจ้าอยากเที่ยวเทศกาลนัก ข้าให้ยืมซุ่นเจี๋ยนควบกลับไปตอนนี้อาจจะยังทันนะ?” บุรุษผมเงินยิ้มแย้มเอ่ย
        คนชุดครามขมวดคิ้วใส่ “ไม่ใช่แบบนั้นขอรับ!! คุณชายอยู่ไหนอาเยว่ก็อยู่ที่นั่นเรื่องอะไรจะทิ้งท่านไว้แล้วหนีไปเที่ยวงานได้อย่างสบายใจล่ะ!!”
        หลิงเฮ่าพยักหน้าอย่างเอ็นดูรับแผ่นหนังรายละเอียดมาเปิดอ่าน ‘เว่ยฮองเฮากับฝ่าบาท?? หัวข้อนี้จริงสิ...’ หรือท่านทั้งสองเปรียบเสมือนคู่สามีภรรยาตัวอย่างของต้าฮั่นไปแล้ว


ประกวดภาพวาด :: แรกพบจรดใจรัก

          องค์ฮ่องเต้ฮั่นอู่ตี้กับฮองเฮาเว่ยได้ทรงรักใคร่ปรองดองอย่างกลมเกลียว พระองค์ทั้งสองไม่คิดปิดบังเรื่องราวการพบกันของทั้งสองจึงได้ให้ราชเลขาคัดลอกบทความและแจกจ่ายชาวเมืองฉางอันและละแวกใกล้เคียง รู้ถึงความรักของทั้งสอง
   แม้ว่าเราทั้งสองจะเกิดมาต่างสถานะ แต่พรหมลิขิตนำพาเราทั้งสองมาพานพบเจอ จื่อฟูผู้เป็นที่รัก สตรีที่เพียบพร้อมบนความงามทั้ง 4 นั่นคือ รูปโฉมงาม กิริยางาม วาจางาม รู้จักหน้าที่ของตน มีความเฉลียวฉลาด มีเมตตา โอบอ้อมอารี ช่วยเหลือให้คำปรึกษาข้าในหลายฎีกา แม้จื่อฟูจะเป็นเพียงสาวใช้ในจวนของพระพี่นางองค์หญิงผิงหยาง ในอาภรณ์ธรรมดา
          อีกทั้งนึกไม่ถึงจื่อฟูจะเป็นสตรีคนเดียวกับที่ให้หกคำบนฏีกาสุดท้ายของอุปราชโต้วอิงก่อนจากลาด้วยอิทธิพลไทฮองไทเฮา ด้วยหกคำ "ราษฎร์ทุกข์เข็ญ โปรยเม็ดทอง" ตามหาตัวไกลสุดขอบฟ้าแต่กลับใกล้แค่เอื้อม นับเป็นวาสนาที่สวรรค์ประทานฮองเฮาที่ปรีชาต่อต้าฮั่น


        กวาดสายตาอ่านจนจบคำนวนเวลาแล้วสองวันจะถึงเทศกาลชีซี… คาดว่ายังทัน


        “ถ้าอย่างนั้นเจ้าช่วย….” เขากำลังจะเรียกขอเครื่องเขียน มิคาดว่าผู้ติดตามแสนรุ้ใจจะเตรียมไว้ให้ก่อนแล้ว แท่งหมึกฝนไว้รอพู่กันหู่ปี้ถูกประคองส่งพร้อมม้วนผ้าไหมคลี่จนเรียบตึง “อาเยว่… เจ้านี่น้า”
        ดวงตาคู่คมเข้มสีเกาลัดทอประกายจริงจัง “ขอรับ?? หรืออยากได้สีเพิ่มข้าจะรีบไปนำมา”
        “ฮะๆๆ ไม่ต้องๆ แค่จะถามว่าเจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าข้าจะร่วมการประกวดในครั้งนี้??” ดูอีกฝ่ายช่วยเตรียมความพร้อม เหลือแค่ตนลงมือวาดเท่านั้น
        “แค่เผื่อไว้น่ะขอรับ อีกอย่าง.. ตอนนี้คุณชายก็ว่างอยู่พอดีด้วย” บุรุษเผ่าเหมียวจดจำได้อย่างขึ้นใจ ผู้มีพระคุณอาภรณ์ขาวตรงหน้าเขาที่ชอบก็คือศิลปะวรรณกรรม ที่ไม่ชอบก๋คือการใช้เวลาว่างโดยเปล่าประโยชน์ ได้คอยสังเกตุรสนิยมและสิ่งที่คนผู้นี้เลือกที่จะกระทำหรือละเลย ทำให้ตนรู้สึกว่าสามารถเข้าใกล้ ‘เสิ่นหลิงเฮ่า’ และทำความเข้าใจนักกวีเลื่องชื่อผู้นี้ได้มากขึ้นทีละน้อย


        บุรุษผมเงินจินตนาการถึง ‘รักแรกพบข้ามฐานันดร’ พลันนึกไปถึงดาวเหนือและผืนทรายที่ตนรอนแรมผ่านทาง ในการเดินทางข้ามทะเลทรายยากจะแยกแยะและระบุทิศทางไปสู่จุดหมาย ราตรีที่มืดมิดรอบด้านเต็มไปด้วยผืนทราย เงยหน้าขึ้นพบกับจรัสแสงแห่งดาวเหนือช่วยชี้นำผู้หลงทางได้กลับบ้าน เปรียบเสมือนความหวัง...และคือทุกสิ่งที่นักเดินทางผู้หนึ่งต้องการ


        พู่กันตวัดไปมารังสรรค์หมู่ดาวดารดาษทว่าดาวประกายพฤกษที่ส่องแสงเจิดจ้าที่สุด ก็คือดาวเหนือเปรียบเสมือนองค์ฮ่องเต้ฮั่นอู่ตี้ ผู้ชี้นำพสกนิกรไปสู่ความผาสุก และสำหรับเว่ยฮองเฮาสวามีอันเป็นที่รักก็คือท้องฟ้าและทุกสิ่งของพระนาง นักกวีหนุ่มบรรจงเติมแต่งรอยยิ้มและความอบอุ่นลงไปในภาพของทั้งสอง ช่วงเวลาที่มีให้กัน ช่วงชีวิตของคนสองคนผ่านอุปสรรค ร่วมฝ่าฝันจึงจะมีปัจจุบันที่งดงามได้


ชื่อภาพ ‘ธุวดารา ท้องนภาของสองเรา’


        หลังวาดเสร็จแล้วใส่องคืประกอบภาพหกคำลงไป ก่อนจะมอบให้จูหรงเยว่ใช้เฟิ่งเลี่ยง พรานเวหาที่รวดเร็วที่สุดไปส่งยังจวนเจ้าเมืองฉางอัน หลังจากนั้นไม่นานก็พบว่าเหวินเหวินกลับมาแล้ว


@WenWen


        “ไม่เป็นไรข้ารอไม่นานหรอก เอาล่ะ… นี่ก็สายแล้วไปร่วมทานอาหารกับทุกคนกันเถอะ” พูดจบบุรุษผมเงินหยัดขึ้นเต็มความสูง หลังนั่งใต้ต้นไม้มาพักใหญ่ผลคือเกิดอาการขาชาไปวูบหนึ่งที่ซวนเซหวิดจะล้ม


@WenWen


        จังหวะหนึ่งที่มีมือมาช่วยดึงไว้ก่อนจะล้มคว่ำหน้าทิ่ม มือนี้กร้านและหนาทั้งยังจับเสียมั่นคง ใบหน้าหวานหยักยิ้มอย่างขอบใจคิดจะเอ่ยถ้อยคำมงคลสักสองสามประโยค ผู้ติดตามในชุดครามก็เข้ามาแทรกแย่งพยุงตนก่อน “ท่านลุกไวเกินไปนะขอรับ”
         “อา… นั่นสินะไว้คราวหน้าข้าจะระวัง ขอบใจพวกเจ้าทั้งสอง” ดวงตาหงส์กระพริบปริบๆ เพื่อกระตุ้นตัวเองก่อนจะออกเดินนำทั้งสองกลับเข้าไปในห้องโถงของโรงเตี้ยม


@WenWen

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x100
x1
x1
x5
x2
x1
x2
x1
x35
x1
x699
x1
x1
x2
x80
x8
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x260
x50
x6
x15
x14
x2
x4
x11
x5
x880
x3
x4334
x53
x96
x20
x10
x370
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x20
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x13
x2
x1
x36
x2
x30
x99
x6
x685
x201
x620
x699
x67
x9999
x16
x650
x1052
x116
x2060
x40
x75
x621
x515
x854
x100
x3
x1402
x332
x4024
x370
x52
x824
x1815
x1749
x205
x4137
x59
x485
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x1060
x78
x35
x1558
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1231
x4200
x3837
x7
x1837
x1200
x163
x464
x9999
x899
x162
x1
x310
x612
x2270
x392
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5355
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x69
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1636
x9999
x9
x2
x224
x3293
x5350
x910
x925
x6
x224
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1772
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x487
x201
x771
x1663
x1821
x2405
x9999
x2102
x3002
x1339
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1779
x1321
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1856
x61
x1759
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x370
x1294
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2455
x639
x10
x20
x6
x100
x9999
x110
x4423
x111
x713
x176
x2

967

กระทู้

3602

โพสต์

68หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
794036
เงินตำลึง
98300
ชื่อเสียง
195435
ความหิว
1520

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17387
ความชั่ว
8273
ความโหด
30856
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-8-17 03:40:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
คณะเดินทางแห่งคฑาฮั่น
374
{ พระสุบินประหลาด 15 }
{ โบนัสหานซิ่นแห่งซางหยง }
ขุนพลตัวเป็นเป็น


        โรงเตี้ยมอิ้นเจ๋อหร่านยามกลางวันยังคงคึกคักเช่นเคย ผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งพ่อค้าและนักเดินทางจับจองที่นั่งบ้างก็สั่งอาหาร บางคนติดนัดหมายกับใครสักคนนั่งแกร่วฟังการบรรเลงชมงานแสดงระบำไปเรื่อย จนกระทั่งบรเวทีปรากฎร่างในอาภรณ์ขาวของบุรุษสวมหมวกผ้าโปร่งผู้หนึ่ง แม้พินิจใบหน้าเบื้องหลังม่านแพรได้ไม่ชัดเจนทว่าท่วงท่าและบรรยากาศรอบกาย ยังชวนให้คนใฝ่ฝันได้ว่ามิใช้ผู้สามัญคนหนึ่ง

        เขาขึ้นมามิใช่เพื่อร่ายรำหรือบรรเลงดนตรี แต่คือเสียงนุ่มทุ้มที่ขับลำนำบทกวีของชาวฮั่น

{ หานซินแห่งซางหยง }


ยินคำเล่าลือหรือสู้พานพบ
วีรบุรุษแดนใต้ผู้นำทัพรบ
ชนเถื่อนคร้ามครั่นในหนึ่งนาม
หากหยามกร้ำกรายได้เป็นศพ

กรีฑาแปดพันชีวีสู่เยว่สุ่ยนครา
ปาสู่ไม่แคล้วกรุ่นไอสงคราม
ทัพสามพันล้อมค่ายรักษา
แค้นนักชนเถื่อนมากเล่ห์กล

ผ่านบึงพิษคิดเพื่อพี่น้องฮั่น
กำราบเตี๋ยนสู้พิทักษ์เขตแดน
แม้น้ำน้อยหาได้หวาดหวั่น
เหลือเพียงหนึ่งก็จะต้านจนสุดตัว

สูญร่วมสี่พันทหารกล้าไม่สิ้นแรง
ท้าประลองขุนพล 'ซือฮุ่ยจง'
ชิงชัยอุบายกลมากแอบแฝง
บั่นคอชนเถื่อนเซ่นมาตุภูมิ

นำชิงชัยนำอิสระสู่ผองชน
ขุนศึกหาญสยบทักษินคืนดินแดน
หาคำใดสรรเสริญเกินคำคน
แกร่งดั่งกล้าด้วยจิตาชาติใจเพชร


ประพันธ์โดย :: ปราชญ์แห่งกวีหลิ่งจือ เสิ่นหลิงเฮ่า

        “เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง? มาได้ยินลำนำที่เกี่ยวกับวีรกรรมของตนเองโดยตรง??” หลังขับลำนำตามอาชีพตนเองเสร้จแล้ว ร่างสูงโปร่งก้าวอย่างสบายๆ มาตบบ่ารุ่นน้องเบาๆ เอ่ยคล้ายกึ่งเล่นกึ่งจริง


        “หึหึ…. เอาเถอะ นี่ยังแค่หนแรกๆ พอได้ฟังสับสิบสักร้อยหนเดี๋ยวก็จะชินไปเอง” มือเรียวยื่นข้ามไหล่ของขุนพลสยบทักษินเจ้าของวีรกรรมในบทกวีไปยังถ้วยชา ยกขึ้นดื่มหลายอึกแก้อาการคอแห้ง
        ตู๋กู่ซินอี้ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองก็จับใจความได้บางอย่าง “เห๋!? ขุนพลเหวินเป็นคนเดียวกับหานซิ่นแห่งซางหยงหรอกหรือเนี่ย!!” นางชี้ไปยังบุรุษหน้าซื่ออย่างเหลือเชื่อ ได้ฟังลำนำที่แรกยังเข้าใจว่าเจ้าของเรื่องไม่พ้นเป็นบุรุษบึกบึนกำยำ หน้าตาดุดันจนทัพเตี๋ยนเห็นแล้ววิ่งหางจุกก้น ที่ไหนได้… 'หน้าไม่ให้เลยสักนิด!!'

@WenWen

       “ได้ยินนามมิสู้พานพบ แม่นางตู๋กู่… ความสามารถของคนเรามิใช่ตัดสินที่รูปลักษณ์ภายนอก” เสิ่นหลิงเฮ่าปรายตามองไปโดยรอบ ดีว่าโรงเตี้ยมแห่งนี้ส่วนมากเป็นชาวนอกด่าน ทั้งข่าวในต้าฮั่นยังมาไม่ถึง ผู้ที่หันมาให้ความสนใจสนใจเพราะเสียงของแม่ทัพหญิงยังมีไม่มาก
        ตู๋กู่ซินอี้เข้าใจสายตานั้นพลันลดเสียงลง “คุณชายกล่าวมานั้นถูกต้อง… คนเราดูแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ ถือเป็นเกียรติของข้าที่ได้ร่วมงานกับขุนพลมีชื่อ”
      
@WenWen
        
        ผานซุ่นยอมออกจากครัวในที่สุด อวี้เหวินหยางเตรียมรถม้าและให้หญ้าน้ำค้างพวกม้าเรีนยร้อย เสบียงพร้อมน้ำพร้อมบุรุษผมเงินเดินไปตรวจสอบแล้วค่อยกล่าว “คิดว่าพวกเราคงไม่มีธุระที่นี่แล้ว… ให้แน่ใจว่าทุกคนได้ทานกันจนอิ่มแล้วค่อยออกเดินทางต่อเถอะ” เขาจำได้ว่านอกเมืองตุนหวงมีจุดพักม้าอยุ่แห่งหนึ่ง ครั้งที่พาหนูน้อยชาวหูไปส่งมารดาก็ยังแวะพักถึงสองหน ติดแค่ว่าระยะทางห่างจากตัวเมืองถึงพันลี้ทหารบางคนไม่เคยออกทะเลทราย การปรับสภาพร่างกายของคนเรานั้นต่างกัน เขาต้องการให้ทุกคนอยู่ในสภาพพร้อมที่สุด

@WenWen





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +170 เงินตำลึง +2500 ชื่อเสียง +333 ความหิว -36 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 170 + 2500 + 333 -36 + 8

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x100
x1
x1
x5
x2
x1
x2
x1
x35
x1
x699
x1
x1
x2
x80
x8
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x260
x50
x6
x15
x14
x2
x4
x11
x5
x880
x3
x4334
x53
x96
x20
x10
x370
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x20
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x13
x2
x1
x36
x2
x30
x99
x6
x685
x201
x620
x699
x67
x9999
x16
x650
x1052
x116
x2060
x40
x75
x621
x515
x854
x100
x3
x1402
x332
x4024
x370
x52
x824
x1815
x1749
x205
x4137
x59
x485
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x1060
x78
x35
x1558
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1231
x4200
x3837
x7
x1837
x1200
x163
x464
x9999
x899
x162
x1
x310
x612
x2270
x392
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5355
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x69
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1636
x9999
x9
x2
x224
x3293
x5350
x910
x925
x6
x224
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1772
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x487
x201
x771
x1663
x1821
x2405
x9999
x2102
x3002
x1339
x2990
x319
x1941
x2259