ดู: 276|ตอบกลับ: 17

{ ค่ายหลี่กัน } - พันธสถานเฉลยศึกชั่วคราว(คุกใต้ดืน)

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-8-11 23:46:51 |โหมดอ่าน

พันธสถานเฉลยศึกชั่วคราว


[ ค่ายหลี่กัง ]






พันธสถานชั่วคราวของค่ายใหญ่หลี่กัน เป็นทั้งที่ขังเชลยศึก จากทั้งนอกด่านและในด่าน
นักโทษที่ถูกขังอยู่ที่นี่ก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้าศึกที่ถูกจับเป็นเชลยอย่างเดียว แต่ยังมีทหารที่ไม่อยู่ในกฎระเบียบขั้นร้ายแรงด้วย
ส่วนใหญ่คนพวกนี้จะถูกจองจำอยู่ด้านใต้ของค่ายลึกลงไปจากพื้นหลายชั้นดิน
เพื่อไม่ให้หนีขึ้นมาจากคุกแห่งนี้ได้เพื่อที่จะส่งไปที่เรือนจำใหญ่อีกทีนึง


กับอีกส่วนนึงที่เป็นเชลยศึกอยู่ที่นี่ชั่วคราว ก็จะเก็บไว้เพื่อเป็นแรงงานเพื่อช่วยสร้างค่ายแห่งนี้ต่อไป
และจะได้รับการปล่อยตัวเมื่อถึงเวลา ไม่มีการทรมานหรือลงทัณฑ์ใดๆในพันธสถานแห่งนี้
หากต้องการที่จะเข้นข้อมูลหรือความจริง ก็จะย้ายนักโทษหรือเชลยศึกคนนั้นไปยังพันธสถานที่อื่น
เพราะที่นี่ไม่มีห้องทัณฑ์ทรมาน เป็นเพียงห้องขังที่มีความแข็งแรงและหนีออกไปได้ยากเพียงแค่นั้น..

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-12-2 02:26:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-12-2 02:27:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-12-2 02:29

แล้วไหงมันมาจบกันที่นี้ล่ะ?
{เควส ตำนานปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์}

        “มันก็ช่วยไม่ได้ละนะขอรับ..เอ๊ะ? แม่นางไม่ชอบเทพหรือขอรับ?” นายทหารนั้นกล่าวถามเป่าหลิง เนื่องจากใบหน้าของนางดูแปลกไปเหมือนกับว่าเมื่อรู้ว่าสถานที่แห่งนี้มีรูปปั้นเทพไป๋เหมียวอยู่กลับแทบจะเดินออกมา โดยที่สำรวจดูเพียงเล็กน้อย.. เป่าหลิงนั้นส่ายหัวเหมือนกับว่านางรู้ว่านางควรที่จะทำตัวอย่างไรต่อ….

        รู้พ่องอ่ะ!! ไม่อยากยุ่งเว้ย!! กลับเว้ย!!

        “ข้าไม่ศรัธาในองค์เทพ” เป่าหลิงพูดเสียงเรียบ ก่อนที่จะทำท่าทางเหมือนกับว่านางไม่อินกับมันอย่างจริงจัง ส่วนท่านผู้เฒ่านั้นก็หัวเราะอย่างชอบใจ เนื่องจากว่านางนั้นเรียกได้ว่าเป็นสตรีที่ค่อนข้างแปลกเลยทีเดียว ที่ไม่ชอบองค์เทพ..

        “โฮ่ะๆ..ดูเหมือนว่าที่นี้จะไม่ใช่นะ?...หากมันอยู่ไกลขนาดนี้ก็น่าจะไม่ใช่ตั้งแต่ทีแรกแล้วล่ะ โฮ่ะๆแหม่ คนแก่อย่างข้านี้ขี้ลืมจริงๆ” ท่านผู้เฒ่าเยากว๋อไฉ่นั้นกล่าวเช่นนั้นจนเป่าหลิงจำต้องเหลือบหันไปมองด้วยสายตาเหมือนกับว่า ท่าน พูด ว่า อะ ไร นะ!!!!!! นี้หมายความว่าเรามาที่นี้กันเพื่อมองหาเทพไป๋เหมียวหรือไงฟร๊ะ!!! โว้ยยยยยยยยย ไอ้แก่!!!

       “.....” เป่าหลิงในตอนนี้นั้นเธอแทบอยากจะถลาร่างกายตนเองไปมุมห้องก่อนที่จะจิ้มๆ นั่งปลูกเห็ดมันอยู่ตรงนั้นนั่นล่ะ สตรีร่างเล็กยิ้มอ่อนอย่างเหนื่อยๆ เนื่องจากว่านางเรียกได้ว่าไม่อยากจะมาที่นี้เพราะฉะนั้น.. “ข้าว่าเรากลับไปด้านในค่ายแล้วไปหาอีกดีกว่านะ..” เป่าหลิงกล่าว ก่อนที่นายทหารจะพาคนทั้งสามนั้นกลับเข้าค่ายอีกครั้งหนึ่ง ความจริงแล้วนายทหารที่เข้ามาด้วยนั้นก็งงๆเหมือนกันดูเหมือนว่าชายที่สวมหน้ากากจะพูดไม่ได้หรือปล่าว เพราะเขาไม่เคยเห็นชายคนนั้นพูดเลยสักครั้งเดียว..

        คนที่พูดจะมีเพียงสตรีงามร่างเล็กและท่านผู้เฒ่าที่ชื่อเยากว๋อไฉ่เท่านั้นที่พูดออกมา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสำรวจดูพื้นที่รอบๆ ที่เหมือนกับทางลับ พวกเขาบอกว่ามันไม่น่าจะมีอาคารหรือว่าอะไรตั้งอยู่หรือปล่าว หรือว่าจะเป็น..

        “หรือว่าจะเป็นทางใต้ดิน..” เป่าหลิงนั้นอยู่ๆก็พูดขึ้นมา ท่านผู้เฒ่าก็หันมองนางแล้วกล่าวถาม “ทำไมเจ้าถึงคิดว่าเป็นทางใต้ดินกันเล่า แม่สาวน้อย?”

        “ข้าเคยไป..เอ่อ..สถานที่เรียกว่า..อืม..ช่างเถอะเจ้าค่ะ เอาเป็นว่าเป็นสถานที่ ที่คล้ายกับพวกลานผนึกมารหรือว่าพวกแบบว่า ลานเทพอะไรอย่างงี้ มักจะมีทางลับหรือว่าทางใต้ดินน่ะเจ้าค่ะ ข้าก็เลยคิดว่าอาจจะเป็นเช่นนั้นก็ได้?” เป่าหลิงนั้นกล่าวแนะนำ ก่อนที่ท่านผู้เฒ่าเยากว๋อไฉ่นั้นก็คิดเช่นเดียวกัน นายทหารที่นำทางจึงพูดขึ้น

        “ความจริงที่ค่ายก็มีทางใต้ดินเหมือนกันนะขอรับมันคือพันธสถานเฉลยศึกชั่วคราวน่ะขอรับ” เขากล่าวบอก เป่าหลิงนั้นเมื่อได้ยินก็พยักหน้า เธอจึงให้เขานั้นนำทางไปเนื่องจากว่าเธอก็ไม่รู้ทางไปเหมือนกัน โดยที่พันธสถานนี้ดูจะเป็นสถานที่ กักขังเหล่าผู้คนนั้นเองสินะ?..


        “เอาล่ะขอรับ ที่นี้คือ เป็นทั้งที่ขังเชลยศึก จากทั้งนอกด่านและในด่าน นักโทษที่ถูกขังอยู่ที่นี่ก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้าศึกที่ถูกจับเป็นเชลยอย่างเดียว แต่ยังมีทหารที่ไม่อยู่ในกฎระเบียบขั้นร้ายแรงด้วย ส่วนใหญ่คนพวกนี้จะถูกจองจำอยู่ด้านใต้ของค่ายลึกลงไปจากพื้นหลายชั้นดินเพื่อไม่ให้หนีขึ้นมาจากคุกแห่งนี้ได้เพื่อที่จะส่งไปที่เรือนจำใหญ่อีกทีนึงนะขอรับ” นายทหารนั้นกล่าวแนะนำ

        “หมายความว่า..ที่นี้เป็นที่เดียวที่อยู่ใต้ดินหรือ?” เป่าหลิงถาม

        “ถ้าเป็นที่ๆเราใช้ก็ใช่ขอรับ แต่ที่อื่นเราไม่รู้ เพราะว่าการสร้างค่ายนี้ก็มีมานานแล้ว แม้ว่าจะโดนบูรณะ แม้ว่าจะอะไรเช่นนี้แต่เราก็ไม่ได้รู้สถานที่ทั้งหมดของค่าย อย่างที่บอกว่าค่ายที่นี้ใหญ่มากน่ะขอรับ เรียกได้ว่าใหญ่เป็นเมืองเลย”

        เป่าหลิงถอนหายใจในขณะที่เริ่มคิดอะไรบางอย่าง เธอเดินลงในแต่ละชั้น มันไม่ค่อนน่าสยองเท่าไร เรียกว่ายังคงเป็นสถานที่คุมขังที่ได้มาตราฐานอยู่เหมือนกัน สตรีร่างเล็กเหลือบมองไปรอบๆ ที่คุมขัง พวกเขาใช้ลูกกรงเหล็กยากที่จะหนีออกไป แถมยังมีการแบ่งสัดส่วนกันไว้โดยเฉพาะ..

       “ช่วงนี้ก็มีพวกที่เข้ามาเหมือนกับเป็นพวกทหารใหม่ที่ท่านแม่ทัพพามาฝึกน่ะขอรับ เรียกว่าลงโทษกันมันส์เลย”

        “สำรวจแถวนี้หน่อยก็ได้มั้ง?ไม่ค่อยมีคนด้วย” เป่าหลิงนั้นกล่าว ก่อนที่จะเดินดูรอบๆ ที่นี้ไม่ค่อยมีคนนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่มันจะอยู่สถานที่แบบนี้หรือคงไม่มีหรอกมั้ง







แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2018-12-2 09:49

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-12-26 12:37:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2018-12-26 12:40

โรลอิสระ

"แล้วทำไมข้าถึงมาลงเอยแบบนี้ได้เนี้ย"

ตอนนี้เฉินอี้กำลังนั่งอยู่อย่างเดียวดายอยู่ภายในคุกเพียงลำพังโดยที่โดยรอบหาได้มีเสียงอะไรไม่ราวกับว่าที่แห่งนี้มีแค่ตนเองก็ไม่ปาน

"เหอะๆสุกท้ายข้าก็ต้องมีสักวันที่โดนขังคุกเห้ออแต่ไม่นึกว่ามันจะไวถึงเพียงนี้"

เฉินอี้ที่ตอนนี้กำลังนั่งๆนอนอยู่ดีๆก้ยิ้มขึ้นมาอย่างมีความสุข

"จริงสิก้ไม่เลวนี้น่าเพราะถือว่าเรามาเปลี่ยนบบรยากาสในการนอนเพราะว่าไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีสิทธิในการที่จะมานอนในคุกได้ข้านี้มันเป็นคนมีบุญจริงๆด้วยสินะนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

โดยที่เแินอี้กำลังหัวเราะอยู่นั้นก็ได้มีเหล่าทหารเดินมาอยู่หน้าประตูลูกกรงพร้อมกับถามว่า

"เจ้าเป็นผู้ต้องสงสัยในการฆ่าคนใช่หรือไม่?"

"โอ้ใช่แล้วขอรับข้าเป็นเพียงผู้ต้องสงสัยเองนะขอรับข้าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนั้นเลย"

"เช่นนั้นหรือแต่ว่ามีคนชี้ตัวเจ้าว่าเห็นเจ้าเป็นคนทำแบบนั้นพวกข้าก็ต้องทำตามหน้าที่โดยการจับเจ้ามาขังไว้ก่อนรอการตัดสินว่าเจ้าจะผิดจริงหรือหรือไม่หรือว่าต่อให้ผิดจริงก็จะได้รับโทษแบบใด"

"ออ ถ้าเช่นนั้นข้าก็คงทำอันใดมิได้นอกจากรอสินะขอรับแล้วเจ้าม้าของข้าเป็นอย่างไรบ้างขอรับมันยังอยู่ดีหรือไม่?"

"ม้าของเจ้า? ออไอ้ตัวที่มันไม่ยอมให้ใครเข้าไปใกล้นะหรือแน่นอนมันยังอยู่ดีแต่พวกข้าต้องขังมันไว้ในคอกพร้อมกับมีคนเฝ้าเอาไว้ตลอดเวลาเพราะมันจะทำท่าทางจะมาทางนี้นะสิ"

"แหะๆเช่นนั้นหรือขอรับท่าเช่นนั้นข้าน้อยขอถามได้ไหมว่าต้องรออีกนานไหมกว่าการตัดสินใจเริ่มได้แล้วใครจะเป็นผู้ตัดสินกันนะขอรับ?"

"อืมเรื่องนี้ข้าก้ไม่แน่ใจว่าจะนานเท่าใดแต่ว่าต้องรอท่านแม่ทัพเว่ยกลับมาก่อนถึงจะตัดสินเจ้าได้อย่างไรล่ะ"

"ออเช่นนั้นหรือขอรับ"

พร้อมกับที่เฉินอี้คิดในใจแม่ทัพเว่ยนี้คือแม่ทัพเว่ยเส้าเทียนที่เราเขียนบทความไปหรือเปล่าวนะ

"ถ้าเช่นนั้นข้าไปล่ะ"

"ออขอรับ"

พร้อมกับที่ทหารคนนั้นได้เดินออกไปจากบริเวณ

"อืมจดหมายข้ามีจดหมายนี้น่าไหนๆก็ว่างๆเอามาเปิดอ่านเลยก็แล้วกัน"

พร้อมกับกับที่เฉินอี้นั้นนำเอาจดหมายที่ตนได้รับนำมาเปิดอ่านหลังจากที่อ่านไปแล้วนั้นก็มีเสียงหัวเราะของเฉินอี้ดังไปทั่วห้องขัง……..

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +2 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2018-12-26 12:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2
โพสต์ 2018-12-26 22:09:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2018-12-27 13:10

โรลฝึกวิชา
"อืมมมมมอย่างน้อยอาหารที่นี้ก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวนะ"
ตอนนี้เฉินอี้กำลังนั่งเคี้ยวหมั่นโถวอยู่คนเดียวในมุมห้องโดยอาหารมื้อนี้นั้นพี่ยามคนคุมเค้าค่อนข้างใจดีเวลาถามถึงเรื่องที่ไม่ได้เป็นทางการหรือเรื่องความลับทางการทหารเค้าก็จะเอาอาหารดีๆมาให้ตลอดหลังจากส่งอาหารยามค่ำเสร็จแล้วพี่ยามคนนั้นก็ไปทันทีโดยหลังจากที่เฉินอี้อยู่ที่นี้มาได้1วันแล้วเฉินอี้ก็พอจะรู้ได้ว่านอกจากจะแค่เวลาส่งอาหารสามเวลาเท่านั้นแล้วนั้นตนเองก็จะไม่ได้เจอใครเลยโดยที่รอบๆของตนเองนั้นต่างเงียบสงบไม่มีใครอยู่ซักคนเลย
"เห้อนี้ข้าอยู่คนเดียวภายในคุกแห่งนี้เช่นนั้นหรือนี้? น่าเบื่อยิ่งนักไหนๆก็ค่ำแล้วก็นอนดีกว่าไม่มีอะไรทำด้วย"
ในขณะที่เฉินอี้กำลังจะปัดที่นอนของตนที่ปูด้วยหญ้าฝางนั้นก็พบกับของแข็งๆอยู่
"หืมอะไรแข็งๆหรือว่าจะเป็นดาบ!!!"
โดยที่ไม่รอช้าเฉินอี้ก็รีบทำการค้นภายในหญ้าฝางว่ามีอะไรอยู่ทันทีแต่ค้นไปค้นมากับพบว่ามันคือหนังสือ……….
"หนังสือบ้าบออะไรเนี้ยเอามาให้ข้าจดบันทึกกับเขียนชีวประวัติตัวเองหรือไงกันบัดซบเอ้ย"
พร้อมกับที่จะขว้างหนังสือเล่มนั้นทิ้งแต่สายตาได้เหลือบมองไปเห็นว่าที่หน้าปกนั้นเขียนว่า “ตำรากำหนดลมหายใจ”
"หืมถ้าฝึกแล้วข้าจะไม่ต้องหายใจก็อยู่ได้หรืออย่างไรโถ่ๆๆๆๆเอาเถอะไหนๆข้าก็ไ่ม่มีอะไรทำแล้วก็ลองดูก็ไม่เสียหาย"
พ้อมกับเฉินอี้ที่เริ่มอ่านสิ่งที่เขียนอยู่ในตำรานั้นหลังจากที่ได้ใช้เวลาอ่านตำรานั้นจนเข้าใจก็เริ่มถึงเวลาฝึกจริงกันแล้ว
"มาลองดูกันหน่อยสิว่าข้าจะทำได้หรือไม่มันจะยากซักเพียงไหน"
พร้อมกับที่เฉินอี้ที่นั่งขัดสมาธิภายในมุมสุดของห้องขังแล้วก็เริ่มหายใจตามปกติก่อนจนผ่านได้ไปไม่นานจนตัวเองเองนั้นเริ่มที่จะสบายใจ ผ่อนคลายแล้วนั้นแล้วตามที่ตำราบอกตนเองนั้นก้เริ่มที่ วางมือมือหงายขึ้นทั้งสองมือบริเวณที่หน้าเข่าซ้ายแล้วก็หน้าเข่าขวา พร้อมกับที่เฉินอี้นั้นเริ่มที่จะหายใจเข้าสี่ครั้งต่อด้วยการหายใจออกอีกหนึ่งครั้ง ทำแบบนี้วนไป 100รอบ แรกๆเฉินอี้ทำไปก็มีการติดขัดบ้าง แต่ว่าพอเริ่มฝึกหายใจเข้าออกแบบนี้หลายๆครั้งเข้าตนเองก็เริ่มที่จะคล่องจนหายใจเข้าออกแบบนี้ได้โดยที่ไม่ติดขัด หลังจากที่ทำได้แล้วนั้นเฉินอี้ก็พร้อมที่จะทำตามขั้นตอนต่อไปของตำรานั้น โดยการที่ตนเองนั้นต้องทำจิตใจของตนให้ผ่อนคลาย ให้มีความสงบ แล้วใช้ปลายลิ้นค้ำแตะเพดานปากเบาๆเพื่อที่จะไปทำตามตำราต่อไปแต่ว่าในขณะนั้นเองก็มีเสียงเดินจากที่ไกลๆกำลังเข้ามาใกล้เรี่อยๆ
"มีคนมาหรอถึงเวลาอาหารแล้วอย่างงั้นหรือ?"
พร้อมกับที่เฉินอี้ที่ค่อยๆทำการลืมตาแล้วค่อยๆปรับลมหายใจของตนเองแล้วเก็บซ่ออนตำรานั้นเอาไว้พร้อมกับค่อยๆลมตัวแกล้งนอน
"นี้ๆน้องชายตืน่นๆได้แล้วข้าวเช้าวันนี้มีข้าวสวยกับผัดผักแล้วก็นำแกงไก่ด้วยมาๆกินก่อนเดี่ยวจะไม่มีแรงซะก่อนแล้วก้นี้ถังน้ำไว้ล้างหน้าล้างตาแล้วก็อย่าลืมเอาถังใส่ของเสียมาเปลี่ยนด้วยล่ะ"
พร้อมกับพี่ยามคนเดิมที่เดินมาพร้อมกับถาดอาหารกับถังน้ำที่วางไว้ข้างหน้าห้อง
"แหะๆโอ้ขอบคุณพี่ชายมากนะขอรับเดี่ยวข้าจะลุกไปกินเลย"
พร้อมกับที่ทั้งสองคุยกันอีกสักพักก่อนที่พี่ยามคนนั้นจะจากไปพร้อมกับถาดอาหารแล้วก็ถังของเสียนั้นเอง……...
@Admin


แสดงความคิดเห็น

กำหนดลมหายใจ(4) 1/4  โพสต์ 2018-12-27 13:14

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +2 เงินตำลึง +300 ความหิว -362 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 2 + 300 -362 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2
โพสต์ 2018-12-27 13:03:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2018-12-28 15:30

โรลฝึกวิชาวันที่สอง
ตอนนี้เฉินอี้ที่กำลังพูดคุยกับพี่ยามแบบสนิทสนมนั้นหลังจากที่ชวนคุยกันได้สักแล้วนั้นพี่ยามคนนั้นก็ขอตัวจากไปพร้อมกับภาดอาหารแล้วถังของเสีย หลังจากที่สอดส่องพร้อมกับคอยฟังเสียงเท้าอย่างมั่นใจแล้วนั้นว่าพี่ยามคนนั้นไปแล้วจริงๆตนเองค่อยกลับมานั่งที่มุมห้องขังเหมือนเดิม
"เห้อกว่าจะไปได้ซักทีชวนข้าคุยไปไหนต่อไหนไม่รู้"
พร้อมกับที่เฉินอี้ทำหน้าเหนี่อยใจแล้วก็มองซ้ายมองขวาพร้อมกับฟังเสียงหลังจากที่ไม่ได้ยินอะไรแล้วตนเองจึงได้นำตำราที่เก็บซ่อนเอาไว้อย่างดีออกมาเพื่อทำการฝึกขึ้นต่อไปทันที
"ต่อไปก็ต้องทำการฝึกแบบนี้สินะ อย่ารีบร้อนถ้าเกิดรีบร้อนตำราบอกว่าจะต้องกลับไปฝึกใหม่ตั้งแต่ต้นอีกทีหนึ่งเลยทีเดียว"
พร้อมกับที่เฉินอี้เริ่มทำการนั่งสมาธิอีกครั้งแล้วทำการหงายฝ่ามือไว้บนหน้าเข่าทั้งซ้ายแล้วก็ขวาแล้วก็ฝึกทำของเดิมคือการที่หายใจ เข้าออกอย่างๆช้านั้นคือการหายใจเข้าสี่ แล้วหายใจออกหนึ่งเพื่อทำจิตใจให้ผ่อนคลาย จิตสงบเพื่อที่จะได้ทำการฝึกในขั้นต่อไปได้ หลังจากที่เฉินอี้มั่นใจว่าตนเองฝึกจิตใจจนสงบพอแล้วนั้นก็ได้ทำการ ค่อยๆหลับตาของตัวเองลงอย่างช้าๆ หุบปากของตนเองลงแล้วใช้ปลายลิ้นค้ำแตะที่เพดานปากเบาๆหลังจากที่ ทำเสร็จแล้วตนเองก็ค่อยๆ รวมจิตของตนให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน แล้วก็ค่อยๆหายใจเข้าลึกขึ้นพร้อมกับที่หลังจากนั้นก้ค่อยถอนหายใจเข้าลึกจนสุดแรง พร้อมกับที่ปรับการหายใจหยาบๆให้กลายมาเป็นการหายใจที่ละเอียดมากขึ้น โดยที่จาการหายใจตื้นๆนั้นๆก็ค่อยๆลึกขึ้น และจากการหายใจสั้นๆก็ค่อยๆยาวยิ่งขึ้น เพื่อเพิ่มขึ้นตามลำดับช้า เฉินอี้ก็ได้ทำตามขั้นตอนตามที่หนังสือในตำราได้บอกเอาไว้นั้นโดยที่แรกๆก็อาจจะมีติดขัดกันบ้างแต่หลังจากที่ใช้เวลาในการฝึกมากขึ้นตนเองนั้นก็เริ่มที่จะทำคล่องขึ้นจนสามารถที่จะทำจนคล่องได้นั้นเอง พร้อมกัลที่เฉินอี้ฝึกขั้นต่อไปนั้นก็คือการที่นำลมหายใจที่เข้ามาภายในร่างกายนั้น ค่อยๆกดลงให้ต่ำลงไปจนกว่าที่จะเลยสะดือลงไป สามนิ้วอันเป็นต่ำแหน่งที่ในตำรานั้นบอกเอาไว้ว่าเป็นต่ำแหน่งของจุดต้นเถียน พร้อมกับพี่ในหัวของเฉินอี้มีเสียท่องของตนเองภายในตำราที่ว่าเอาไว้ว่า ในการที่จะล่องลมหายหายใจนั้น ห้ามใช้แรงบีบหรือว่าเกร็งกล้ามเนื้อให้ต่ำลงไปแต่ว่าให้ใช้ภายใน ให้ใช้เป็นจิตสำนึกแทน เฉินอี้ที่ตอนนี้กำลังฝึกอยู่นั้นก็ค่อยๆผ่อนลมหายใจพร้อมกับกับทำจิตให้ผ่อนคลายแล้วก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา
"เห้อขั้นนี้มันเริ่มยากจริงๆ สงสัยข้าจะต้องใช้เวลาฝึกให้มากกว่านี้ เดี่ยวพรุ่งนี้ข้าจะต้องตั้งใจฝึกให้มากกว่านี้แล้วก้ต้องเริ่มฝึกให้เร็วขึ้นเพื่อที่เวลาที่ใช้ในการฝึกของข้ามันจะได้มากยิ่งขึ้น"
พร้อมกับที่เฉินอี้ที่เก็บซ่อนตำราเอาไว้พร้อมกับที่แกล้งนอนเพื่อรอเวลาในการมาของพี่ยามมที่จะนำอาหารเช้าแล้วก็ถังของเสียมาเปลี่ยนต่อไป……...
@Admin


แสดงความคิดเห็น

กำหนดลมหายใจ(4) 2/4  โพสต์ 2018-12-28 16:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +2 เงินตำลึง +300 ความหิว -162 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 2 + 300 -162 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2
โพสต์ 2018-12-28 15:31:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เฉินอี้ เมื่อ 2018-12-28 19:58

โรลฝึกวิชาวันที่สาม
"เห้อข้าต้องรอแบบนี้ไปอีกเท่าไหร่นะพี่ยาม"
"อืมเรื่องนี้เจ้ามาถามข้าก็ใช่ว่าจะให้คำตอบแก่เจ้าได้นะเรื่องแบบนี้เจ้าต้องรอท่านแม่ทัพเว่ยมาตัดสินคดีเจ้าก่อนสิถึงจะได้รู้ว่าเจ้าผิดจริงหรือเปล่าว?"
"เป็นเช่นนั้นหรือพี่ยาม"
"อืมดูๆแล้วเจ้าก็ไม่น่าใช่คนชั่วร้ายนะข้าว่ายังไงเจ้าก็ต้องได้รับการปล่อยตัวอย่างแน่นอน!!!"
"แหะๆหวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะขอรับ"
พร้อมกับที่ทั้งสองคนจะพูดคุยกันก่อนที่ยามคนนั้นจะขอตัวออกไป
"เมื่อไหร่ข้าจะได้รับการปล่อยตัวเสียทีเนี้ยนะข้าต้องทนอยู่แบบนี้อีกนานาเท่าใดไอ้แม่ทัพเว่ยเมื่อไหร่จะมาข้าต้องรอมันมาตัดสิน บัดซบเอ้ย!!!"
เฉินอี้ที่ตอนนี้กำลังหัวเสียกับการที่ต้องท่านแม่ทัพเว่ยกลับมาตัดสินคดีของตนอยู่นั้น หลังจากที่สงบสติอารมณ์ของตนได้เรียบร้อยดีแล้วนั้น
"เห้อไหนๆเวลามันก้เหลือเยอะอยู่แล้วนี้ข้าฝึกต่อดีกว่า"
พร้อมกับที่เฉินอี้ล้วงเอาตำราออกมาจากบริเวณที่ซ่อนเอาไว้พร้อมกับที่ไปนั่งที่เดิมคือตงมุมสุดภายในห้องขังแห่งนี้หลังจากที่มองซ้ายมองขวาแล้วนั้นไม่มีใครพร้อมกับฟังเสียงแล้วหลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีใคร แล้วเฉินอี้ก็นั่งสมาธิพร้อมกับกำหนดลมหายใจให้เรียบร้อยพร้อมกับผ่อนคลายอย่างเต็มที่หลังจากที่นั่งแล้วปล่อยให้จิตผ่อนคลายเฉินอี้ก็เริ่มต้นในการฝึกของตนเองให้คล่องต่อไป พร้อมกับค่อยๆหลับลงแล้วหุบปากพร้อมกับใช้ปลายลิ้นค้ำแตะเบาๆที่เพดานปาก แล้วค่อยๆรวมจิตให้เป็นหนึ่งพร้อมกับที่่ปรับการให้ใจให้ละเอียดแล้วก็เริ่มจากการนำลมหายใจเข้ามาภายในร่างของตนพร้อมกับที่ค่อยๆกดลงให้ต่ำลงไปจนเลยสะดือลงไปสามนิ้วที่เป็นจุดตั้งของจุดต้นเถียน พร้อมกับที่คำที่เฉินอี้ท่องเอาไว้ก็ลอยขึ้นมาภายในหัวของตน จำไว้ว่าการนำล่องลมหายใจนี้ห้ามเจตนากดหรือว่าใช้แรงบีบเพื่อเกร็งกล้ามเนื้อเพื่อที่จะพยายามให้ดันลมหายใจต่ำลงไปพร้อมกับที่เฉินอี้นั้นทำตามทุกขั้นตอนภายในตำรานั้น แต่ว่ามันต้องใช้จิตสำนึกพร้อมกับนึกคิดถึงสภาวะให้เหมือนกับก้อนเมฆที่หายใจเข้าแล้วนั้นผ่านรูจมูกของตนเองแล้วก้นำเข้าหลอดลมทะลุผ่านลงไปยังท้องน้อย ซึ้งเป็นจุดตันเถียนพอเฉินอี้ทำไปแล้วก็ได้ค่อยๆทำตามไปเรี่อยๆตามตำรา พร้อมกับที่ค่อยๆปล่อยลมหายใจออกมา โดยที่ช่วงเวลาปล่อยลมหายใจเข้าแล้วออกนั้นจะต้องฝึกให้ใช้เวลานานเท่ากัน จิตใจก็จะค่อยสงบๆลงมา โดยการที่เฉินอี้ทำตามตำราบอกนั้นก็ค่อยทำไปเรี่อยๆฝึกจนกว่ามันจะคล่องโดยที่ไม่มีการฝืนหรือว่าการเร่งรีบเพราะว่าการที่ทำแบบนั้นจะเป็นผลเสียต่อตนเองเฉินอี้จึงค่อยๆทำลงไปพร้อมกับที่การกระทำนั้นเริ่มดีมากขึ้นเรี่อยๆ หลังจากที่เวลาผ่านไปได้สักพักแล้วนั้นเฉินอี้ก้เริ่มรู้สึกเมื่อลมหายใจผ่านไประยะเวลาหนึ่งแล้วนั้นมีกระเสของลมที่พัดจากเบื้องบนของตนลงสู่ด้านล่างจนถึงจุดต้นเถียนของตน พร้อมกับที่เฉินอี้ลืมตาขึ้นมา
"ถึงขึ้นนี้ข้าควรพอก่อนจนกว่าข้าจะฝึกจนคล่องถึงจะไปขั้นต่อไปได้"
พร้อมกับที่เฉินอี้ค่อยๆผ่อนลมหายใจของตนเองลงจนสงบแล้วก็นำตาราไปเก็บไว้ที่เดิมเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาเห็นได้หลังจากที่เก็บซ่อนตำราไว้อย่างดีแล้วนั้นตนเองก็ได้แกล้งนอนอีกรอบเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าตนฝึกตำรานี้อยู่พร้อมกับเสียงพึมพัมในปากว่า
"อีกพันปีข้าก็จะรอ…………..."
@Admin


แสดงความคิดเห็น

กำหนดลมหายใจ(4) 3/4  โพสต์ 2018-12-28 20:31

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +2 เงินตำลึง +300 ความหิว -269 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 2 + 300 -269 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20