กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 126|ตอบกลับ: 3

{ นอกด่านซันไห่กวน } น้ำตกเยี่ยชิงถี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-29 21:59:28 |โหมดอ่าน





น้ำตกเยี่ยชิงถี

{ น อ ก ด่ า น ซั น ไห่ ก ว น }















 


【น้ำตกเยี่ยชิงถี】
'อยู่อย่างคับแค้นใจ มิสู้ตายอย่างปลอดโปร่ง ขณะหนึ่งของชีวิตยังได้ลิขิตด้วยตนเอง'
สถานที่แห่งนี้งดงามร่มรื่นด้วยม่านน้ำสูงตกกระทบโพรงหินเป็นทำนองแห่งพงไพร 
แค่เบี่ยงจากเส้นทางสายหลักมาไม่ไกลก่อนจะถึงพื้นที่สุดวิเศษ บางครั้งยังสามารถพบเห็นนกยูงคู่หนึ่ง 
มีเรื่องราวเล่าถึงที่มาของชื่อน้ำตกคือทหารผู้หนึ่งที่รักษาด่านซันไห่กวนนามเยี่ยชิงถี 
เพราะความภักดีชีวิตรักจึงถูกกีดกันกับนางในดวงใจ เฮ่ออวี้หลัน
ผู้หญิงนั้นคือสตรีชาวนอกด่านที่ถูกคนในเผ่าส่งมาเป็นนางนกต่อ

วาสนาเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อทั้งสองไม่อยากเป็นศัตรูกลับก่อเกิดผลของความรัก
เมื่อถูกบีบคั้นจึงเลือกหนทางที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไปใต้ห้วงน้ำตกแห่งนี้ชัวนิรันดร์




 
 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

492

กระทู้

1844

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
11255
เงินตำลึง
217065
ชื่อเสียง
131185
ความหิว
827
คุณธรรม
203
ความชั่ว
105
ความโหด
211
เตี๋ยเช่อ
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-7-29 22:05:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-30 19:32




ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา

373
{ ตกปลาเบ็ดตรง น้ำตกเยี่ยชิงถี }
{ ฝึกตัวเบากลางวันที่ 7 }
หย่อนใจข้างน้ำตก



        ทั้งสามบุรุษเดินทางออกจากเมืองจินหยางภูมิภาคปิงโจวเข้าสู่จิงโจวผ่านเมืองเยี่ยเฉิง หลังเสิ่นหลิงเฮ่าหายไปในคืนวันเพ็ญ และกลับมาพร้อมรอยเปื้อนดินบนชุดแม้จูหรงเยว่จะนึกสงสัยอยู่มากก็ไม่มีใครเอ่ยถามอะไรเพิ่ม พวกเขาออกเดินทางต่อโดยไม่หยุดแวะพักในเมืองสาเหตุนั้นเข้าใจง่ายมาก หลังถูกชาวยุทธ์ชุดดำตามถึงตัวที่เมืองเทียนซุย คุณชายของตนยิ่งเพิ่มความระแวดระวังในทุกการเดินทาง หน้ากากเงินถูกสวมไม่วายยังเสริมด้วยหมวกผ้าไหมโปร่ง


        คุณชายของพวกตนคล้ายจะกลายเป็นบุคคลลี้ลับเข้าไปทุกที…..


        ด้านเสิ่นหลิงเฮ่าบ่นเพียงว่าลำบากในตอนกินข้าวกับติดที่ร้อนอบอ้าว เมื่อไม่มีคนจึงมักจะปลดสองอย่างนี้โยนทิ้งแล้วหนีไปนอนแผ่ใต้ร่มไม้ เป็นภาระให้ผู้ติดตามคอยเก็บอยู่ร่ำไป


        เดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า หยุดแวะพักบ้างหากพบสถานที่ถูกใจร่มรื่นพอจะอาศัยหลับนอนเอาแรง บรรดาบุรุษด้วยกันไม่มีปัญหาในเรื่องจุกจิกหยุมหยิมนอนกลางดินกินกลางทรายเคียงบ่าเคียงไหล่ ตลอดหนทางราบรื่นไร้อุปสรรคหรือเรื่องอันตราย ครั้งถึงนอกด่านซันไห่กวนปราการสุดท้ายก่อนเข้าอาณาเขตดินแดนทุ่งหญ้า พวกเขาเลี่ยงเส้นทางมาตามรอยเท้าของพี่เกิ้นหยางจึงได้พบกับน้ำตกแสนร่มรื่นเย็นฉ่ำใจ


        จูหรงเยว่ผู้ปราดเปรียวออกเดินสำรวจโดยรอบพบว่านอกจากพวกเขาก็ไม่มีใคร หลังโรยผงสมุนไพรกันสัตว์มีพิษแล้วก็ร้องเรียก “คุณชายทางด้านนี้ร่มรื่นกำลังดี หากท่านจะฝึกวิชาต่อก็เหมาะนะขอรับ ข้าจะคอยช่วยเฝ้าระวังให้
        “ขอบใจอาเยว่… เจ้ากับผานซุ่นไปพักเถอะจะเล่นน้ำรอข้าก็ได้ แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก” นักกวีหนุ่มจูงซุ่นเจี๋ยนมาดื่มน้ำ ก่อนจะปลดอานให้เหล่าม้าได้พักออกเล็มหญ้าเล่นน้ำ ขณะที่ตัวเขาหลังทานซานจาเชื่อมแกล้มหมั่นโถวไข่เค็ม ค่อยเดินไปยังจุดที่ผู้ติดตามบอกนั่งลงขัดสมาะิโคจรลมปราณ สัมผัสถึงขุมพลังงานดีในเร่างแล้วก็กำหนดไหลวนซ้ายเคลื่อนลงสู่ขาทั้งสองข้าง ย้อนกลับไปยังทวารรวมจนสมดุลย์ดีแล้วดึงเข้าหาจุดตันเถียน ลืมตาละจากสมาธิกาการเมื่อยล้าตามตัวก็ตามมา นักกวีหนุ่มเหลือบเห็นเบ็ดเจียงไท่กงข้างๆ ห่อสัมภาระก็หยิบมาถือไว้ ปลายเบ็ดสูงขึ้นจากน้ำหลายชุ่น “ไม่ได้ตกปลาเบ็ดตรงมานาน เอาล่ะ...วาสนาใดที่จะตามมาหลังพบเบ็ดไร้ตะขอนี้ก็ขึ้นสู่ผิวน้ำเถิด”


        มองไปไม่ไกลเห็นผานซุ่นและหรงเยว่ลงเล่นน้ำ ความสงบสุขเช่นนี้ใช่ว่ามีเงินทองแล้วจะซ์้อหาเอามาได้หลิงเฮ่านึกย้อนไปว่าอาจเป็นอานิสงค์จากการสร้างกุศลใหญ่เมื่อครั้งพวกตนอยู่ในเหลียงโจว บริจาคทานเอย ช่วยเหลือพ่อค้าคาราวานเอย รึแม้แต่ร่วมเป้นร่วมตายกับชาวนอกด่านผู้นั้นโดยไม่หวังผลตอบแทน เบ็ดในมือสั่นเล็กน้อยตามแรงมือบุรุษผมเงินค่อยๆ พริ้มดวงตาหลับเพื่อรอเวลาหนึ่งชั่วยามกับธุระในป่า

        ขณะทั้งสามกำลังเดินทางออกจากน้ำตกคล้ายว่าทางด้านหน้ามีเสียงผู้คนเอะอะ "เดี๋ยวข้าไปดูเองขอรับ" จูหรงเยว่ตอบก่อนใช้วิชาตัวเบาทะยานออกไป ครู่หนึ่งจึงกลับมารายงานว่าพบกองคาราวานสินค้าที่ล้อเกวียนติดหล่มอยู่ คนพยายามเข็นขึ้นแต่ดูท่าจะลำบาก
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองหนทางแล้วพอเข้าใจสาเหตุ เมื่อครู่พึ่งมีฝนตกจนเกิดหล่มโคลนตามน้ำขัง "แรงของซุ่นเจี๋ยนน่าจะพอช่วยพวกเขาได้ มาเถอะ"
        นักกวีหนุ่มคอยดึงอยู่ด้านหน้าเกวียนและบังคับม้าให้ช่วยดึง ขณะหรงเยว่กับผานซุ่นออกแรงผลักจากท้าย อาศัยหินช่วยรองล้อไม้ไม่นานล้อก็พ้นจากหล่มได้เป็นผลสำเร็จ

ฝึกวิชาตัวเบากลาง 7/10

@Admin


แสดงความคิดเห็น

ตัวเบากลาง 7/10  โพสต์ 2018-7-30 19:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 50 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x8
x1
x10
x100
x100
x7
x14
x39
x4
x1000
x3
x3
x2
x6
x25
x59
x7
x15
x22
x8
x8000
x100
x185
x175
x6000
x210
x320
x11
x267
x9
x94
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x180
x219
x16
x8
x182
x450
x300
x6
x15
x1
x45
x147
x61
x2
x18
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x126
x74
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x19
x132
x9
x244
x19
x11
x221
x17
x588
x4
x514
x698
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x604
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x916
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x2047
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8153
x520
x67
x9999
x125
x20
x473
x370
x1756
x60
x440
x969
x300
x40
x9
x169
x157
x10
x50
x30
x2902
x94
x292
x120
x154
x30
x21
x18
x441
x115
x1
x273
x3894
x1630
x95
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x70
x1988
x310
x2

5

กระทู้

143

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
16156
เงินตำลึง
178566
ชื่อเสียง
6501
ความหิว
361

ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
56
ความชั่ว
99
ความโหด
87
ไก่ชน
ระดับ 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-30 03:23:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ameteraom เมื่อ 2018-8-30 03:31

[ เหล่าตัวน้อยต้องการพักผ่อน ]


■■■■■■■■■■■■■


หลังจากชูเฟิงเดินกลับจากย่านการค้านั้นเขาก็มุ่งหน้าตรงสู่ป่าทันทีเพื่อไปหาเหล่าพ้องเพื่อนต่างพันธุ์ของเขา



" ข้ามาแล้ว เจ้าเผือกน้อยแมวน้อยและพิราบน้อย " สุ่มเสียงของเขาดังขึ้น



ทันใดนั้นเองพวกมันก็ลุกขึ้นหันมามองเขาพร้อมกับเดินมาหาเขาด้วยความตื่นเต้นมีเพียงแต่เจ้าเผือกน้อยที่ค่อยๆเดินมาหาเขาไม่ได้เร่งรีบอันใด



เจ้าพิราบน้อยบินมาเกาะไหลของเขาทั้งสองข้างและเจ้าแมวน้อยทั้งหลายก็เดินมาหาเขา



" เมี้ยวววว  "



เสียงของมันดังขึ้นมาด้วยความออดอ้อนราวกับมันพูดว่าข้าหิว



" พวกเจ้าเนี่ยนะ ข้าพึ่งซื้อมาแท้ๆเชียว เอ้านี่ ไก่ย่าง หมั่นโถ่วคนละลูกสำหรับพวกเจ้า " ชูเฟิงหยิบยื่นไก่ย่างหนึ่งไม้และหมั่นโถ่วอีกสิบลูกให้เจ้าพวกแมวน้อยทั้งสิบ



เขาหันไปมองเจ้าพิราบน้อยของเขา มันไม่เคยต้องการให้เขาหาอาหารมาให้เลยเนื่องจากมันมักจะบินไปหาผลไม้มากินเองเป็นประจำสม่ำเสมอ และเป็นมันที่คอยช่วยเขายามอาหารเขาเหลือน้อยโดยการนำผลไม้มาแบ่งให้เขาทาน



ส่วนเจ้าเผือกน้อยนั้นมันก็ไม่ได้เรื่องมากอันใดมักจะกินน้ำลำธารและพืชผักใบหญ้าต่างๆ และ ผลไม้ที่เจ้าพิราบน้อยหามาให้บางครั้งคราว



" แป๊นนนนน "



เสียงของเจ้าเผือกน้อยดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขรุ่ยมันโอบรัดตัวเขาด้วยงวงของมันก่อนที่จะโอวบรัดเหล่าสหายตัวน้อยของมันขึ้นมาไว้บนหลังของมันด้วยเช่นกัน



จากนั้นมันก็เดินตรงไปสถานที่แห่งหนึ่งโดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรชูเฟิงแม้แต่น้อย



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าจะพาพวกเราไปไหนกัน ? " ชูเฟิงถามด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้มีเสียงอะไรตอบกลับมามีเพียงแต่การที่มันเดินด้วยความเร็วขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง



หลังจากเวลาผ่านไปได้หนึ่งชั่วยามนั้นเผือกน้อยก็พาชูเฟิงและสหายตัวน้อยเดินทางมาถึงน้ำตกแห่งหนึ่ง



" เอ๊ะ ? สถานที่แห่งนี้มัน ? " ชูเฟิงพูดเสร็จก็นึกได้ถึงสถานที่แห่งนี้ มันเป็นสถานที่ที่เขาเคยได้ยินมาจากท่านอาของเขา มันสวยงามและสงบร่มลื่นเป็นอย่างมาก



สถานที่แห่งนี้เคยมีเรื่องราวมาก่อนเช่นกัน



" น้ำตกเยี่ยชิงถี สถานที่แห่งนี้ช่างงดงามยิ่งนัก " ชูเฟิงพูดพร้อมกับดื่มดำกับบรรยากาศที่แห่งนี้



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าต้องการให้พวกเราค้างคืนกันที่นี่ใช่หรือไม่ ? "



" แป๊นนนนน " เจ้าเผือกน้อยส่งเสียงตอบรับแล้วพยักหน้าของมัน



" เอาล่ะ งั้นพวกเราพักที่นี่กันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไหนๆก็ไหนแล้ว เจ้าก็เติมน้ำให้ท้องของเจ้าให้เต็มในน้ำตกด้วยเสียเลยแล้วกัน ข้าจะได้เก็บน้ำเพิ่มเติมเสียด้วย "



หลังพูดจบชูเฟิงก็เดินลงจากหลังเจ้าเผือกน้อยพร้อมกับเหล่าสหายตัวน้อยของเขาที่ตามมาดื่มน้ำที่น้ำตกแห่งนี้.....


[ เสียหมั่นโถ่ว 10 ชิ้น ]






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กระบี่ไม้
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทอง
เกราะทองคำ
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x19
x16
x4
x15
x10
x25
x30
x9999
x5
x40
x2
x1
x43
x2
x2
x4
x90
x52
x21
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x20
x7
x29
x6
x2
x9
x3
x150
x4
x110
x150
x90
x6
x10
x35
x2
x60
x5
x150
x30
x75
x1000
x45
x9
x5
x75
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x52
x3
x2000
x20
x4
x90
x90
x31
x200
x140
x400
x1200
x120
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x679
x10
x6
x195
x6
x8
x7
x7
x27
x150
x13
x117
x700
x11
x75
x40
x155
x3348
x904
x892
x20
x175
x1
x70
x105
x100
x5983
x173
x10
x447
x59
x220
x157
x2
x4
x81
x50
x71
x10
x130
x9999
x117
x84
x80
x128
x8
x150
x50
x50
x10
x146
x16
x50
x103
x45
x32
x1
x123

5

กระทู้

143

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
16156
เงินตำลึง
178566
ชื่อเสียง
6501
ความหิว
361

ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
56
ความชั่ว
99
ความโหด
87
ไก่ชน
ระดับ 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-10-10 19:06:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ แวะพักเสียหน่อยจะเป็นอันใด ]

■■■■■■■■■■■■■



    ทั้งสองชายหนุ่มและอีก6ชีวิตได้เริ่มออกเดินทางกันต่อหลังจากเคารพหลุมศพของหลงผานที่กระท่อมร้างตระกูลเฉินเสร็จ พวกเขาได้เดินทางกันมุ่งใต้ลงสู่ด่านซันไห่กวน ช่วงเวลาที่เดินออกจากกระท่อมร้างสักพักแล้วนั้น เขาก็เดินออกจากเขตกระท่อมร้างได้ก็ได้เจอกระรอกน้อยมาวิ่งเล่นกับหลงอัน พวกเขาก็เลยหยุดพักกันสักหน่อยเพื่อให้หลงอันได้ผ่อนคลายจิตใจที่เหนื่อยล้าจากการเดินทางและการคิดถึงภาพสูญเสียหลงผาน

    ชูเฟิงนั่งลงเอนเจ้าเผือกน้อยและมองหลงอันเล่นกับกระรอกน้อยและหลังจากนั้นไม่นานก็มีเหล่าสัตว์ตัวน้อยเข้ามาเที่ยวเล่นกับหลงอันเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

   ชูเฟิงคิดว่าหลงอันช่างเป็นที่รักของเหล่าสัตว์น้อยเสียจริงๆ เหล่าสัตว์มักชมชอบที่จะเล่นกับหลงอันเป็นประจำเมื่อยามเขาเดินทางไปสถานที่แห่งใดก็ตามแต่

  หลังจากเหล่าสัตว์น้อยได้เล่นกับหลงอันจนพอใจก็เป็นเวลายามค่ำแล้วพวกเขาจึงไม่ได้เดินทางต่อแต่พักอยู่ที่แห่งนี้

  พวกเขาได้ทานอาหารและดื่มกินกันอย่างเต็มอิ่มและต่างพากันหลับนอนเพื่อฟื้นฟูร่างกายและจิตใจเพื่อจะได้ออกเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น

  เวลาผ่านไปยามเช้าได้เข้ามาเยือน พวกชูเฟิงก็ได้ตื่นขึ้นพร้อมกับทานอาหารก่อนจะออกเดินทางกันอีกครั้ง

  หลังจากการเดินทางอย่างไม่หยุดพักตลอดทั้งวันพวกเขาก็ได้มาถึงนอกด่านซันไห่กวนและออกจากเขตทุ่งหญ้าตอนใต้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

   " น้องหลงอีกไม่ไกลเราก็ใกล้จะถึงน้ำตกเยี่ยวชิงถีแล้ว เมื่อเราไปถึงที่นั่นเราจะหยุดแวะพักเติมน้ำและดื่มน้ำจากนั้นก็ชำระล้างร่างกายของเรากัน "  ชูเฟิงที่นั่งอยู่บนหลงอันหันหน้ากลับไปพูดกับหลงอันที่อยู่ด้านหลัง

หลังอันพยักหน้าโดยไม่ตอบกลับอะไร

  หลังจากผ่านไปหลายชั่วยามพวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงที่หมายของพวกเขา น้ำตกเยี่ยวชิงถีเสียที

  " เห้อ ในที่สุดพวกเราก็มาถึงเสียที เอาล่ะ ตามสบายเลยพวกเรา ข้าจะไปเก็บน้ำไว้ก่อนหลังจากนั้นจะตามพวกเจ้าไป " ชูเฟิงพูดจบทั้งหมดก็ลงน้ำทันทีทันใด

  ชูเฟิงมองพวกนั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจากนั้นก็เดินไปตักน้ำโดยไม่พูดอะไร


  

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กระบี่ไม้
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทอง
เกราะทองคำ
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x19
x16
x4
x15
x10
x25
x30
x9999
x5
x40
x2
x1
x43
x2
x2
x4
x90
x52
x21
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x20
x7
x29
x6
x2
x9
x3
x150
x4
x110
x150
x90
x6
x10
x35
x2
x60
x5
x150
x30
x75
x1000
x45
x9
x5
x75
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x52
x3
x2000
x20
x4
x90
x90
x31
x200
x140
x400
x1200
x120
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x679
x10
x6
x195
x6
x8
x7
x7
x27
x150
x13
x117
x700
x11
x75
x40
x155
x3348
x904
x892
x20
x175
x1
x70
x105
x100
x5983
x173
x10
x447
x59
x220
x157
x2
x4
x81
x50
x71
x10
x130
x9999
x117
x84
x80
x128
x8
x150
x50
x50
x10
x146
x16
x50
x103
x45
x32
x1
x123

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2018-12-14 11:35

ขึ้นไปด้านบน