ดู: 359|ตอบกลับ: 4

{ นอกด่านซันไห่กวน } น้ำตกเยี่ยชิงถี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-29 21:59:28 |โหมดอ่าน





น้ำตกเยี่ยชิงถี

{ น อ ก ด่ า น ซั น ไห่ ก ว น }















 


【น้ำตกเยี่ยชิงถี】
'อยู่อย่างคับแค้นใจ มิสู้ตายอย่างปลอดโปร่ง ขณะหนึ่งของชีวิตยังได้ลิขิตด้วยตนเอง'
สถานที่แห่งนี้งดงามร่มรื่นด้วยม่านน้ำสูงตกกระทบโพรงหินเป็นทำนองแห่งพงไพร 
แค่เบี่ยงจากเส้นทางสายหลักมาไม่ไกลก่อนจะถึงพื้นที่สุดวิเศษ บางครั้งยังสามารถพบเห็นนกยูงคู่หนึ่ง 
มีเรื่องราวเล่าถึงที่มาของชื่อน้ำตกคือทหารผู้หนึ่งที่รักษาด่านซันไห่กวนนามเยี่ยชิงถี 
เพราะความภักดีชีวิตรักจึงถูกกีดกันกับนางในดวงใจ เฮ่ออวี้หลัน
ผู้หญิงนั้นคือสตรีชาวนอกด่านที่ถูกคนในเผ่าส่งมาเป็นนางนกต่อ

วาสนาเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อทั้งสองไม่อยากเป็นศัตรูกลับก่อเกิดผลของความรัก
เมื่อถูกบีบคั้นจึงเลือกหนทางที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไปใต้ห้วงน้ำตกแห่งนี้ชัวนิรันดร์




 
 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

1265

กระทู้

4526

โพสต์

66หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
3815940
เงินตำลึง
3520020
ชื่อเสียง
285451
ความหิว
4597

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
25416
ความชั่ว
8502
ความโหด
53971
ปลาทองจวนอ๋อง♦หวั่งเหยียน
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-7-29 22:05:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-30 19:32




ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา

373
{ ตกปลาเบ็ดตรง น้ำตกเยี่ยชิงถี }
{ ฝึกตัวเบากลางวันที่ 7 }
หย่อนใจข้างน้ำตก



        ทั้งสามบุรุษเดินทางออกจากเมืองจินหยางภูมิภาคปิงโจวเข้าสู่จิงโจวผ่านเมืองเยี่ยเฉิง หลังเสิ่นหลิงเฮ่าหายไปในคืนวันเพ็ญ และกลับมาพร้อมรอยเปื้อนดินบนชุดแม้จูหรงเยว่จะนึกสงสัยอยู่มากก็ไม่มีใครเอ่ยถามอะไรเพิ่ม พวกเขาออกเดินทางต่อโดยไม่หยุดแวะพักในเมืองสาเหตุนั้นเข้าใจง่ายมาก หลังถูกชาวยุทธ์ชุดดำตามถึงตัวที่เมืองเทียนซุย คุณชายของตนยิ่งเพิ่มความระแวดระวังในทุกการเดินทาง หน้ากากเงินถูกสวมไม่วายยังเสริมด้วยหมวกผ้าไหมโปร่ง


        คุณชายของพวกตนคล้ายจะกลายเป็นบุคคลลี้ลับเข้าไปทุกที…..


        ด้านเสิ่นหลิงเฮ่าบ่นเพียงว่าลำบากในตอนกินข้าวกับติดที่ร้อนอบอ้าว เมื่อไม่มีคนจึงมักจะปลดสองอย่างนี้โยนทิ้งแล้วหนีไปนอนแผ่ใต้ร่มไม้ เป็นภาระให้ผู้ติดตามคอยเก็บอยู่ร่ำไป


        เดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า หยุดแวะพักบ้างหากพบสถานที่ถูกใจร่มรื่นพอจะอาศัยหลับนอนเอาแรง บรรดาบุรุษด้วยกันไม่มีปัญหาในเรื่องจุกจิกหยุมหยิมนอนกลางดินกินกลางทรายเคียงบ่าเคียงไหล่ ตลอดหนทางราบรื่นไร้อุปสรรคหรือเรื่องอันตราย ครั้งถึงนอกด่านซันไห่กวนปราการสุดท้ายก่อนเข้าอาณาเขตดินแดนทุ่งหญ้า พวกเขาเลี่ยงเส้นทางมาตามรอยเท้าของพี่เกิ้นหยางจึงได้พบกับน้ำตกแสนร่มรื่นเย็นฉ่ำใจ


        จูหรงเยว่ผู้ปราดเปรียวออกเดินสำรวจโดยรอบพบว่านอกจากพวกเขาก็ไม่มีใคร หลังโรยผงสมุนไพรกันสัตว์มีพิษแล้วก็ร้องเรียก “คุณชายทางด้านนี้ร่มรื่นกำลังดี หากท่านจะฝึกวิชาต่อก็เหมาะนะขอรับ ข้าจะคอยช่วยเฝ้าระวังให้
        “ขอบใจอาเยว่… เจ้ากับผานซุ่นไปพักเถอะจะเล่นน้ำรอข้าก็ได้ แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก” นักกวีหนุ่มจูงซุ่นเจี๋ยนมาดื่มน้ำ ก่อนจะปลดอานให้เหล่าม้าได้พักออกเล็มหญ้าเล่นน้ำ ขณะที่ตัวเขาหลังทานซานจาเชื่อมแกล้มหมั่นโถวไข่เค็ม ค่อยเดินไปยังจุดที่ผู้ติดตามบอกนั่งลงขัดสมาะิโคจรลมปราณ สัมผัสถึงขุมพลังงานดีในเร่างแล้วก็กำหนดไหลวนซ้ายเคลื่อนลงสู่ขาทั้งสองข้าง ย้อนกลับไปยังทวารรวมจนสมดุลย์ดีแล้วดึงเข้าหาจุดตันเถียน ลืมตาละจากสมาธิกาการเมื่อยล้าตามตัวก็ตามมา นักกวีหนุ่มเหลือบเห็นเบ็ดเจียงไท่กงข้างๆ ห่อสัมภาระก็หยิบมาถือไว้ ปลายเบ็ดสูงขึ้นจากน้ำหลายชุ่น “ไม่ได้ตกปลาเบ็ดตรงมานาน เอาล่ะ...วาสนาใดที่จะตามมาหลังพบเบ็ดไร้ตะขอนี้ก็ขึ้นสู่ผิวน้ำเถิด”


        มองไปไม่ไกลเห็นผานซุ่นและหรงเยว่ลงเล่นน้ำ ความสงบสุขเช่นนี้ใช่ว่ามีเงินทองแล้วจะซ์้อหาเอามาได้หลิงเฮ่านึกย้อนไปว่าอาจเป็นอานิสงค์จากการสร้างกุศลใหญ่เมื่อครั้งพวกตนอยู่ในเหลียงโจว บริจาคทานเอย ช่วยเหลือพ่อค้าคาราวานเอย รึแม้แต่ร่วมเป้นร่วมตายกับชาวนอกด่านผู้นั้นโดยไม่หวังผลตอบแทน เบ็ดในมือสั่นเล็กน้อยตามแรงมือบุรุษผมเงินค่อยๆ พริ้มดวงตาหลับเพื่อรอเวลาหนึ่งชั่วยามกับธุระในป่า

        ขณะทั้งสามกำลังเดินทางออกจากน้ำตกคล้ายว่าทางด้านหน้ามีเสียงผู้คนเอะอะ "เดี๋ยวข้าไปดูเองขอรับ" จูหรงเยว่ตอบก่อนใช้วิชาตัวเบาทะยานออกไป ครู่หนึ่งจึงกลับมารายงานว่าพบกองคาราวานสินค้าที่ล้อเกวียนติดหล่มอยู่ คนพยายามเข็นขึ้นแต่ดูท่าจะลำบาก
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองหนทางแล้วพอเข้าใจสาเหตุ เมื่อครู่พึ่งมีฝนตกจนเกิดหล่มโคลนตามน้ำขัง "แรงของซุ่นเจี๋ยนน่าจะพอช่วยพวกเขาได้ มาเถอะ"
        นักกวีหนุ่มคอยดึงอยู่ด้านหน้าเกวียนและบังคับม้าให้ช่วยดึง ขณะหรงเยว่กับผานซุ่นออกแรงผลักจากท้าย อาศัยหินช่วยรองล้อไม้ไม่นานล้อก็พ้นจากหล่มได้เป็นผลสำเร็จ

ฝึกวิชาตัวเบากลาง 7/10

@Admin


แสดงความคิดเห็น

ตัวเบากลาง 7/10  โพสต์ 2018-7-30 19:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 50 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดหลานม่านเหยา
รูปปั้นเทพีวีนัส
ม้าเฟิ่งหวงสายใย
กระบี่ถานเซี่ย
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x166
x91
x308
x150
x83
x6
x1
x1
x22
x2
x2
x2
x3
x1
x1
x10
x40
x20
x1
x30
x2
x3
x89
x1
x4
x3
x14
x20
x6
x5
x2
x20
x15
x77
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x13
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x28
x2
x1
x10
x14
x40
x6
x1
x1
x3
x5
x10
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x98
x2
x125
x210
x240
x8
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x41
x39
x26
x960
x740
x2201
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x973
x28
x27
x15
x102
x10
x1000
x18
x134
x1892
x225
x2025
x1301
x322
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x72
x143
x3273
x128
x302
x411
x2744
x2019
x20
x1670
x8
x508
x1803
x7
x1
x28
x2965
x2448
x9
x52
x6695
x50
x9999
x1802
x44
x3
x129
x15
x1040
x1
x1
x2345
x2
x1
x2425
x13
x25
x18
x681
x470
x580
x30
x128
x18
x37
x52
x6
x1180
x1502
x8213
x967
x200
x590
x200
x50
x48
x2365
x1
x1850
x2769
x3100
x4203
x338
x252
x5460
x9999
x567
x51
x42
x3548
x20
x16
x57
x179
x1000
x13
x3353
x193
x2885
x526
x1343
x9999
x2466
x2930
x1432
x1828
x2410
x90
x2223
x485
x1102
x129
x30
x6745
x1943
x3812
x1394
x89
x2415
x3626
x3871
x2005
x3533
x1252
x514
x1407
x463
x176
x1000
x327
x3
x24
x8
x1390
x77
x50
x3674
x840
x2
x524
x116
x9999
x2366
x2
x35
x2139
x3388
x5400
x7097
x374
x4961
x4370
x496
x794
x9999
x1759
x599
x10
x1010
x2349
x2940
x560
x92
x2
x19
x25
x25
x32
x9
x4298
x9240
x1807
x9999
x199
x24
x6054
x20
x5805
x20
x8
x957
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x793
x3805
x7
x30
x203
x739
x81
x2705
x2127
x110
x16
x1410
x2578
x2400
x3
x280
x3676
x2540
x267
x7884
x509
x392
x3706
x3394
x9999
x10
x2252
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2830
x855
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4183
x9999
x9999
x9999
x3150
x1889
x107
x3200
x4
x3696
x35
x3223
x3929
x741
x1
x756
x1514
x363
x951
x4545
x2207
x3530
x5004
x9999
x4328
x9999
x3079
x2092
x1843
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x20
x1919
x2766
x713
x1
x4517
x5907
x67
x9999
x673
x1293
x968
x2870
x103
x3011
x571
x420
x101
x825
x258
x8
x157
x25
x9999
x1123
x2060
x2366
x180
x661
x454
x103
x1201
x1059
x9999
x3360
x1076
x1230
x680
x215
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

6

กระทู้

177

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
19401
เงินตำลึง
150939
ชื่อเสียง
18594
ความหิว
199

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
81
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-30 03:23:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ameteraom เมื่อ 2018-8-30 03:31

[ เหล่าตัวน้อยต้องการพักผ่อน ]


■■■■■■■■■■■■■


หลังจากชูเฟิงเดินกลับจากย่านการค้านั้นเขาก็มุ่งหน้าตรงสู่ป่าทันทีเพื่อไปหาเหล่าพ้องเพื่อนต่างพันธุ์ของเขา



" ข้ามาแล้ว เจ้าเผือกน้อยแมวน้อยและพิราบน้อย " สุ่มเสียงของเขาดังขึ้น



ทันใดนั้นเองพวกมันก็ลุกขึ้นหันมามองเขาพร้อมกับเดินมาหาเขาด้วยความตื่นเต้นมีเพียงแต่เจ้าเผือกน้อยที่ค่อยๆเดินมาหาเขาไม่ได้เร่งรีบอันใด



เจ้าพิราบน้อยบินมาเกาะไหลของเขาทั้งสองข้างและเจ้าแมวน้อยทั้งหลายก็เดินมาหาเขา



" เมี้ยวววว  "



เสียงของมันดังขึ้นมาด้วยความออดอ้อนราวกับมันพูดว่าข้าหิว



" พวกเจ้าเนี่ยนะ ข้าพึ่งซื้อมาแท้ๆเชียว เอ้านี่ ไก่ย่าง หมั่นโถ่วคนละลูกสำหรับพวกเจ้า " ชูเฟิงหยิบยื่นไก่ย่างหนึ่งไม้และหมั่นโถ่วอีกสิบลูกให้เจ้าพวกแมวน้อยทั้งสิบ



เขาหันไปมองเจ้าพิราบน้อยของเขา มันไม่เคยต้องการให้เขาหาอาหารมาให้เลยเนื่องจากมันมักจะบินไปหาผลไม้มากินเองเป็นประจำสม่ำเสมอ และเป็นมันที่คอยช่วยเขายามอาหารเขาเหลือน้อยโดยการนำผลไม้มาแบ่งให้เขาทาน



ส่วนเจ้าเผือกน้อยนั้นมันก็ไม่ได้เรื่องมากอันใดมักจะกินน้ำลำธารและพืชผักใบหญ้าต่างๆ และ ผลไม้ที่เจ้าพิราบน้อยหามาให้บางครั้งคราว



" แป๊นนนนน "



เสียงของเจ้าเผือกน้อยดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขรุ่ยมันโอบรัดตัวเขาด้วยงวงของมันก่อนที่จะโอวบรัดเหล่าสหายตัวน้อยของมันขึ้นมาไว้บนหลังของมันด้วยเช่นกัน



จากนั้นมันก็เดินตรงไปสถานที่แห่งหนึ่งโดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรชูเฟิงแม้แต่น้อย



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าจะพาพวกเราไปไหนกัน ? " ชูเฟิงถามด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้มีเสียงอะไรตอบกลับมามีเพียงแต่การที่มันเดินด้วยความเร็วขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง



หลังจากเวลาผ่านไปได้หนึ่งชั่วยามนั้นเผือกน้อยก็พาชูเฟิงและสหายตัวน้อยเดินทางมาถึงน้ำตกแห่งหนึ่ง



" เอ๊ะ ? สถานที่แห่งนี้มัน ? " ชูเฟิงพูดเสร็จก็นึกได้ถึงสถานที่แห่งนี้ มันเป็นสถานที่ที่เขาเคยได้ยินมาจากท่านอาของเขา มันสวยงามและสงบร่มลื่นเป็นอย่างมาก



สถานที่แห่งนี้เคยมีเรื่องราวมาก่อนเช่นกัน



" น้ำตกเยี่ยชิงถี สถานที่แห่งนี้ช่างงดงามยิ่งนัก " ชูเฟิงพูดพร้อมกับดื่มดำกับบรรยากาศที่แห่งนี้



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าต้องการให้พวกเราค้างคืนกันที่นี่ใช่หรือไม่ ? "



" แป๊นนนนน " เจ้าเผือกน้อยส่งเสียงตอบรับแล้วพยักหน้าของมัน



" เอาล่ะ งั้นพวกเราพักที่นี่กันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไหนๆก็ไหนแล้ว เจ้าก็เติมน้ำให้ท้องของเจ้าให้เต็มในน้ำตกด้วยเสียเลยแล้วกัน ข้าจะได้เก็บน้ำเพิ่มเติมเสียด้วย "



หลังพูดจบชูเฟิงก็เดินลงจากหลังเจ้าเผือกน้อยพร้อมกับเหล่าสหายตัวน้อยของเขาที่ตามมาดื่มน้ำที่น้ำตกแห่งนี้.....


[ เสียหมั่นโถ่ว 10 ชิ้น ]






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x50
x91
x12
x4
x12
x88
x15
x1
x27
x41
x9
x2007
x1
x42
x45
x72
x18
x20
x28
x35
x92
x750
x11
x121
x277
x28
x120
x69
x6
x207
x3
x2
x20
x54
x36
x8
x684
x10
x30
x18
x1775
x807
x92
x1
x9999
x3307
x250
x1300
x8000
x523
x2
x824
x295
x8
x92
x66
x9999
x1000
x96
x43
x43
x15
x1
x1
x19
x385
x87
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x75
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x24
x7
x29
x2
x17
x3
x180
x4
x110
x150
x95
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x575
x30
x970
x45
x87
x4
x356
x75
x10
x553