ดู: 237|ตอบกลับ: 3

{ นอกด่านซันไห่กวน } น้ำตกเยี่ยชิงถี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-29 21:59:28 |โหมดอ่าน





น้ำตกเยี่ยชิงถี

{ น อ ก ด่ า น ซั น ไห่ ก ว น }















 


【น้ำตกเยี่ยชิงถี】
'อยู่อย่างคับแค้นใจ มิสู้ตายอย่างปลอดโปร่ง ขณะหนึ่งของชีวิตยังได้ลิขิตด้วยตนเอง'
สถานที่แห่งนี้งดงามร่มรื่นด้วยม่านน้ำสูงตกกระทบโพรงหินเป็นทำนองแห่งพงไพร 
แค่เบี่ยงจากเส้นทางสายหลักมาไม่ไกลก่อนจะถึงพื้นที่สุดวิเศษ บางครั้งยังสามารถพบเห็นนกยูงคู่หนึ่ง 
มีเรื่องราวเล่าถึงที่มาของชื่อน้ำตกคือทหารผู้หนึ่งที่รักษาด่านซันไห่กวนนามเยี่ยชิงถี 
เพราะความภักดีชีวิตรักจึงถูกกีดกันกับนางในดวงใจ เฮ่ออวี้หลัน
ผู้หญิงนั้นคือสตรีชาวนอกด่านที่ถูกคนในเผ่าส่งมาเป็นนางนกต่อ

วาสนาเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อทั้งสองไม่อยากเป็นศัตรูกลับก่อเกิดผลของความรัก
เมื่อถูกบีบคั้นจึงเลือกหนทางที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไปใต้ห้วงน้ำตกแห่งนี้ชัวนิรันดร์




 
 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

765

กระทู้

3048

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1530622
เงินตำลึง
53952
ชื่อเสียง
184147
ความหิว
1072

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
12858
ความชั่ว
8158
ความโหด
18032
โฮ่วชื่อ ♦ 后赤
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-7-29 22:05:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-30 19:32




ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา

373
{ ตกปลาเบ็ดตรง น้ำตกเยี่ยชิงถี }
{ ฝึกตัวเบากลางวันที่ 7 }
หย่อนใจข้างน้ำตก



        ทั้งสามบุรุษเดินทางออกจากเมืองจินหยางภูมิภาคปิงโจวเข้าสู่จิงโจวผ่านเมืองเยี่ยเฉิง หลังเสิ่นหลิงเฮ่าหายไปในคืนวันเพ็ญ และกลับมาพร้อมรอยเปื้อนดินบนชุดแม้จูหรงเยว่จะนึกสงสัยอยู่มากก็ไม่มีใครเอ่ยถามอะไรเพิ่ม พวกเขาออกเดินทางต่อโดยไม่หยุดแวะพักในเมืองสาเหตุนั้นเข้าใจง่ายมาก หลังถูกชาวยุทธ์ชุดดำตามถึงตัวที่เมืองเทียนซุย คุณชายของตนยิ่งเพิ่มความระแวดระวังในทุกการเดินทาง หน้ากากเงินถูกสวมไม่วายยังเสริมด้วยหมวกผ้าไหมโปร่ง


        คุณชายของพวกตนคล้ายจะกลายเป็นบุคคลลี้ลับเข้าไปทุกที…..


        ด้านเสิ่นหลิงเฮ่าบ่นเพียงว่าลำบากในตอนกินข้าวกับติดที่ร้อนอบอ้าว เมื่อไม่มีคนจึงมักจะปลดสองอย่างนี้โยนทิ้งแล้วหนีไปนอนแผ่ใต้ร่มไม้ เป็นภาระให้ผู้ติดตามคอยเก็บอยู่ร่ำไป


        เดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า หยุดแวะพักบ้างหากพบสถานที่ถูกใจร่มรื่นพอจะอาศัยหลับนอนเอาแรง บรรดาบุรุษด้วยกันไม่มีปัญหาในเรื่องจุกจิกหยุมหยิมนอนกลางดินกินกลางทรายเคียงบ่าเคียงไหล่ ตลอดหนทางราบรื่นไร้อุปสรรคหรือเรื่องอันตราย ครั้งถึงนอกด่านซันไห่กวนปราการสุดท้ายก่อนเข้าอาณาเขตดินแดนทุ่งหญ้า พวกเขาเลี่ยงเส้นทางมาตามรอยเท้าของพี่เกิ้นหยางจึงได้พบกับน้ำตกแสนร่มรื่นเย็นฉ่ำใจ


        จูหรงเยว่ผู้ปราดเปรียวออกเดินสำรวจโดยรอบพบว่านอกจากพวกเขาก็ไม่มีใคร หลังโรยผงสมุนไพรกันสัตว์มีพิษแล้วก็ร้องเรียก “คุณชายทางด้านนี้ร่มรื่นกำลังดี หากท่านจะฝึกวิชาต่อก็เหมาะนะขอรับ ข้าจะคอยช่วยเฝ้าระวังให้
        “ขอบใจอาเยว่… เจ้ากับผานซุ่นไปพักเถอะจะเล่นน้ำรอข้าก็ได้ แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก” นักกวีหนุ่มจูงซุ่นเจี๋ยนมาดื่มน้ำ ก่อนจะปลดอานให้เหล่าม้าได้พักออกเล็มหญ้าเล่นน้ำ ขณะที่ตัวเขาหลังทานซานจาเชื่อมแกล้มหมั่นโถวไข่เค็ม ค่อยเดินไปยังจุดที่ผู้ติดตามบอกนั่งลงขัดสมาะิโคจรลมปราณ สัมผัสถึงขุมพลังงานดีในเร่างแล้วก็กำหนดไหลวนซ้ายเคลื่อนลงสู่ขาทั้งสองข้าง ย้อนกลับไปยังทวารรวมจนสมดุลย์ดีแล้วดึงเข้าหาจุดตันเถียน ลืมตาละจากสมาธิกาการเมื่อยล้าตามตัวก็ตามมา นักกวีหนุ่มเหลือบเห็นเบ็ดเจียงไท่กงข้างๆ ห่อสัมภาระก็หยิบมาถือไว้ ปลายเบ็ดสูงขึ้นจากน้ำหลายชุ่น “ไม่ได้ตกปลาเบ็ดตรงมานาน เอาล่ะ...วาสนาใดที่จะตามมาหลังพบเบ็ดไร้ตะขอนี้ก็ขึ้นสู่ผิวน้ำเถิด”


        มองไปไม่ไกลเห็นผานซุ่นและหรงเยว่ลงเล่นน้ำ ความสงบสุขเช่นนี้ใช่ว่ามีเงินทองแล้วจะซ์้อหาเอามาได้หลิงเฮ่านึกย้อนไปว่าอาจเป็นอานิสงค์จากการสร้างกุศลใหญ่เมื่อครั้งพวกตนอยู่ในเหลียงโจว บริจาคทานเอย ช่วยเหลือพ่อค้าคาราวานเอย รึแม้แต่ร่วมเป้นร่วมตายกับชาวนอกด่านผู้นั้นโดยไม่หวังผลตอบแทน เบ็ดในมือสั่นเล็กน้อยตามแรงมือบุรุษผมเงินค่อยๆ พริ้มดวงตาหลับเพื่อรอเวลาหนึ่งชั่วยามกับธุระในป่า

        ขณะทั้งสามกำลังเดินทางออกจากน้ำตกคล้ายว่าทางด้านหน้ามีเสียงผู้คนเอะอะ "เดี๋ยวข้าไปดูเองขอรับ" จูหรงเยว่ตอบก่อนใช้วิชาตัวเบาทะยานออกไป ครู่หนึ่งจึงกลับมารายงานว่าพบกองคาราวานสินค้าที่ล้อเกวียนติดหล่มอยู่ คนพยายามเข็นขึ้นแต่ดูท่าจะลำบาก
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองหนทางแล้วพอเข้าใจสาเหตุ เมื่อครู่พึ่งมีฝนตกจนเกิดหล่มโคลนตามน้ำขัง "แรงของซุ่นเจี๋ยนน่าจะพอช่วยพวกเขาได้ มาเถอะ"
        นักกวีหนุ่มคอยดึงอยู่ด้านหน้าเกวียนและบังคับม้าให้ช่วยดึง ขณะหรงเยว่กับผานซุ่นออกแรงผลักจากท้าย อาศัยหินช่วยรองล้อไม้ไม่นานล้อก็พ้นจากหล่มได้เป็นผลสำเร็จ

ฝึกวิชาตัวเบากลาง 7/10

@Admin


แสดงความคิดเห็น

ตัวเบากลาง 7/10  โพสต์ 2018-7-30 19:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 50 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ผ้าคลุมเอ้อเทียน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
พยัคฆ์หงลู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x20
x80
x1
x9
x1
x4
x2
x5
x30
x300
x9999
x1
x5
x1
x41
x1
x4
x146
x1
x3
x2
x1
x2
x7
x2
x14
x42
x4
x40
x385
x39
x195
x18
x176
x28
x3635
x50
x2
x80
x202
x76
x1456
x7
x23
x473
x40
x853
x100
x3
x210
x168
x4022
x82
x29
x307
x1501
x1211
x205
x5257
x81
x55
x364
x472
x3
x30
x48
x70
x99
x1
x5
x1
x440
x80
x2375
x20
x712
x120
x1
x111
x4
x9999
x396
x2
x17
x264
x574
x4200
x3837
x5
x770
x230
x70
x421
x1002
x899
x38
x109
x1
x170
x8
x5170
x270
x44
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x390
x5665
x174
x2025
x199
x12
x3877
x9
x22
x3312
x3
x9
x518
x204
x7
x9
x147
x16
x6
x198
x715
x6
x16
x56
x368
x59
x3
x101
x5
x12
x2
x3
x142
x1
x3
x1
x513
x100
x25
x514
x456
x339
x2294
x562
x6701
x2
x7
x5
x283
x3793
x4350
x540
x743
x9
x264
x806
x110
x300
x50
x602
x600
x9999
x11
x793
x9999
x7394
x5934
x1260
x400
x67
x126
x1
x1468
x30
x1996
x958
x217
x50
x1
x267
x639
x383
x151
x405
x1702
x1060
x1935
x7040
x1800
x3427
x1364
x2898
x652
x1022
x1699
x1676
x304
x42
x1
x29
x1259
x989
x33
x1
x6734
x4365
x67
x300
x70
x98
x388
x802
x60
x597
x172
x300
x18
x244
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x586
x164
x25
x31
x251
x868
x101
x281
x5132
x1958
x506
x10
x20
x25
x99
x9783
x10
x120
x2383
x111
x758
x176
x2

6

กระทู้

176

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
29420
เงินตำลึง
183322
ชื่อเสียง
15444
ความหิว
404

ป้ายตระกูลอิน(NPC)

คุณธรรม
180
ความชั่ว
0
ความโหด
35
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-30 03:23:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ameteraom เมื่อ 2018-8-30 03:31

[ เหล่าตัวน้อยต้องการพักผ่อน ]


■■■■■■■■■■■■■


หลังจากชูเฟิงเดินกลับจากย่านการค้านั้นเขาก็มุ่งหน้าตรงสู่ป่าทันทีเพื่อไปหาเหล่าพ้องเพื่อนต่างพันธุ์ของเขา



" ข้ามาแล้ว เจ้าเผือกน้อยแมวน้อยและพิราบน้อย " สุ่มเสียงของเขาดังขึ้น



ทันใดนั้นเองพวกมันก็ลุกขึ้นหันมามองเขาพร้อมกับเดินมาหาเขาด้วยความตื่นเต้นมีเพียงแต่เจ้าเผือกน้อยที่ค่อยๆเดินมาหาเขาไม่ได้เร่งรีบอันใด



เจ้าพิราบน้อยบินมาเกาะไหลของเขาทั้งสองข้างและเจ้าแมวน้อยทั้งหลายก็เดินมาหาเขา



" เมี้ยวววว  "



เสียงของมันดังขึ้นมาด้วยความออดอ้อนราวกับมันพูดว่าข้าหิว



" พวกเจ้าเนี่ยนะ ข้าพึ่งซื้อมาแท้ๆเชียว เอ้านี่ ไก่ย่าง หมั่นโถ่วคนละลูกสำหรับพวกเจ้า " ชูเฟิงหยิบยื่นไก่ย่างหนึ่งไม้และหมั่นโถ่วอีกสิบลูกให้เจ้าพวกแมวน้อยทั้งสิบ



เขาหันไปมองเจ้าพิราบน้อยของเขา มันไม่เคยต้องการให้เขาหาอาหารมาให้เลยเนื่องจากมันมักจะบินไปหาผลไม้มากินเองเป็นประจำสม่ำเสมอ และเป็นมันที่คอยช่วยเขายามอาหารเขาเหลือน้อยโดยการนำผลไม้มาแบ่งให้เขาทาน



ส่วนเจ้าเผือกน้อยนั้นมันก็ไม่ได้เรื่องมากอันใดมักจะกินน้ำลำธารและพืชผักใบหญ้าต่างๆ และ ผลไม้ที่เจ้าพิราบน้อยหามาให้บางครั้งคราว



" แป๊นนนนน "



เสียงของเจ้าเผือกน้อยดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขรุ่ยมันโอบรัดตัวเขาด้วยงวงของมันก่อนที่จะโอวบรัดเหล่าสหายตัวน้อยของมันขึ้นมาไว้บนหลังของมันด้วยเช่นกัน



จากนั้นมันก็เดินตรงไปสถานที่แห่งหนึ่งโดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรชูเฟิงแม้แต่น้อย



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าจะพาพวกเราไปไหนกัน ? " ชูเฟิงถามด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้มีเสียงอะไรตอบกลับมามีเพียงแต่การที่มันเดินด้วยความเร็วขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง



หลังจากเวลาผ่านไปได้หนึ่งชั่วยามนั้นเผือกน้อยก็พาชูเฟิงและสหายตัวน้อยเดินทางมาถึงน้ำตกแห่งหนึ่ง



" เอ๊ะ ? สถานที่แห่งนี้มัน ? " ชูเฟิงพูดเสร็จก็นึกได้ถึงสถานที่แห่งนี้ มันเป็นสถานที่ที่เขาเคยได้ยินมาจากท่านอาของเขา มันสวยงามและสงบร่มลื่นเป็นอย่างมาก



สถานที่แห่งนี้เคยมีเรื่องราวมาก่อนเช่นกัน



" น้ำตกเยี่ยชิงถี สถานที่แห่งนี้ช่างงดงามยิ่งนัก " ชูเฟิงพูดพร้อมกับดื่มดำกับบรรยากาศที่แห่งนี้



" เจ้าเผือกน้อย เจ้าต้องการให้พวกเราค้างคืนกันที่นี่ใช่หรือไม่ ? "



" แป๊นนนนน " เจ้าเผือกน้อยส่งเสียงตอบรับแล้วพยักหน้าของมัน



" เอาล่ะ งั้นพวกเราพักที่นี่กันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไหนๆก็ไหนแล้ว เจ้าก็เติมน้ำให้ท้องของเจ้าให้เต็มในน้ำตกด้วยเสียเลยแล้วกัน ข้าจะได้เก็บน้ำเพิ่มเติมเสียด้วย "



หลังพูดจบชูเฟิงก็เดินลงจากหลังเจ้าเผือกน้อยพร้อมกับเหล่าสหายตัวน้อยของเขาที่ตามมาดื่มน้ำที่น้ำตกแห่งนี้.....


[ เสียหมั่นโถ่ว 10 ชิ้น ]






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x41
x9
x440
x1
x10
x35
x40
x8
x6
x28
x22
x76
x298
x4
x72
x137
x28
x50
x69
x6
x114
x2
x2
x18
x50
x36
x8
x294
x10
x30
x18
x950
x439
x46
x1
x9999
x3032
x250
x730
x8000
x232
x2
x516
x285
x8
x100
x56
x9999
x1000
x54
x43
x43
x11
x1
x1
x19
x114
x79
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x60
x2
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x22
x7
x29
x2
x9
x3
x154
x4
x110
x150
x90
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x450
x30
x970
x45
x65
x4
x241
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x3
x2000
x20
x4
x90
x132
x31
x200
x140
x400
x1200
x125
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x688
x10
x6
x175
x6
x8
x7
x7
x29
x150
x15
x117
x700
x11
x79
x46
x155
x3348
x904
x942
x85
x896
x70
x105
x140
x5983
x623
x10
x547
x79
x220
x232
x7
x4
x31
x50
x71
x1704
x194
x9999
x157
x175
x106
x178
x8
x459
x478
x75
x10
x233
x112
x50
x103
x45
x15
x1
x164
โพสต์ 2018-10-10 19:06:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ แวะพักเสียหน่อยจะเป็นอันใด ]

■■■■■■■■■■■■■



    ทั้งสองชายหนุ่มและอีก6ชีวิตได้เริ่มออกเดินทางกันต่อหลังจากเคารพหลุมศพของหลงผานที่กระท่อมร้างตระกูลเฉินเสร็จ พวกเขาได้เดินทางกันมุ่งใต้ลงสู่ด่านซันไห่กวน ช่วงเวลาที่เดินออกจากกระท่อมร้างสักพักแล้วนั้น เขาก็เดินออกจากเขตกระท่อมร้างได้ก็ได้เจอกระรอกน้อยมาวิ่งเล่นกับหลงอัน พวกเขาก็เลยหยุดพักกันสักหน่อยเพื่อให้หลงอันได้ผ่อนคลายจิตใจที่เหนื่อยล้าจากการเดินทางและการคิดถึงภาพสูญเสียหลงผาน

    ชูเฟิงนั่งลงเอนเจ้าเผือกน้อยและมองหลงอันเล่นกับกระรอกน้อยและหลังจากนั้นไม่นานก็มีเหล่าสัตว์ตัวน้อยเข้ามาเที่ยวเล่นกับหลงอันเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

   ชูเฟิงคิดว่าหลงอันช่างเป็นที่รักของเหล่าสัตว์น้อยเสียจริงๆ เหล่าสัตว์มักชมชอบที่จะเล่นกับหลงอันเป็นประจำเมื่อยามเขาเดินทางไปสถานที่แห่งใดก็ตามแต่

  หลังจากเหล่าสัตว์น้อยได้เล่นกับหลงอันจนพอใจก็เป็นเวลายามค่ำแล้วพวกเขาจึงไม่ได้เดินทางต่อแต่พักอยู่ที่แห่งนี้

  พวกเขาได้ทานอาหารและดื่มกินกันอย่างเต็มอิ่มและต่างพากันหลับนอนเพื่อฟื้นฟูร่างกายและจิตใจเพื่อจะได้ออกเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น

  เวลาผ่านไปยามเช้าได้เข้ามาเยือน พวกชูเฟิงก็ได้ตื่นขึ้นพร้อมกับทานอาหารก่อนจะออกเดินทางกันอีกครั้ง

  หลังจากการเดินทางอย่างไม่หยุดพักตลอดทั้งวันพวกเขาก็ได้มาถึงนอกด่านซันไห่กวนและออกจากเขตทุ่งหญ้าตอนใต้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

   " น้องหลงอีกไม่ไกลเราก็ใกล้จะถึงน้ำตกเยี่ยวชิงถีแล้ว เมื่อเราไปถึงที่นั่นเราจะหยุดแวะพักเติมน้ำและดื่มน้ำจากนั้นก็ชำระล้างร่างกายของเรากัน "  ชูเฟิงที่นั่งอยู่บนหลงอันหันหน้ากลับไปพูดกับหลงอันที่อยู่ด้านหลัง

หลังอันพยักหน้าโดยไม่ตอบกลับอะไร

  หลังจากผ่านไปหลายชั่วยามพวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงที่หมายของพวกเขา น้ำตกเยี่ยวชิงถีเสียที

  " เห้อ ในที่สุดพวกเราก็มาถึงเสียที เอาล่ะ ตามสบายเลยพวกเรา ข้าจะไปเก็บน้ำไว้ก่อนหลังจากนั้นจะตามพวกเจ้าไป " ชูเฟิงพูดจบทั้งหมดก็ลงน้ำทันทีทันใด

  ชูเฟิงมองพวกนั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจากนั้นก็เดินไปตักน้ำโดยไม่พูดอะไร


  

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x41
x9
x440
x1
x10
x35
x40
x8
x6
x28
x22
x76
x298
x4
x72
x137
x28
x50
x69
x6
x114
x2
x2
x18
x50
x36
x8
x294
x10
x30
x18
x950
x439
x46
x1
x9999
x3032
x250
x730
x8000
x232
x2
x516
x285
x8
x100
x56
x9999
x1000
x54
x43
x43
x11
x1
x1
x19
x114
x79
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x60
x2
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x22
x7
x29
x2
x9
x3
x154
x4
x110
x150
x90
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x450
x30
x970
x45
x65
x4
x241
x75
x10
x553
x200