ดู: 198|ตอบกลับ: 10

{ เผ่าเชียนเป่ย } ตีนเขาอินซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-27 23:32:44 |โหมดอ่าน


ตีนเขาอินซาน

{ เ ผ่ า เ ชี ย น เ ป่ ย }













【ตีนเขาอินซาน】
ทิวทันศ์ร่มรื่นไปด้วยธารน้ำใสไหลผ่านร่องหิน ตะไคร่น้ำเกาะตัวฝูงปลาแหวกว่าย
มีเพิงไม้เก่าตั้งอยู่บริเวณทางขึ้น ชาวเผ่าเชียนเป่ยสร้างไว้สำหรับผู้สัญจรได้นั่งพักเอาแรง
เสมือนประตูแรกเบิกทางสู่ขุนเขาเก่าแก่ เนินโดยรอบยังมีสมุนไพรขึ้นอยู่ประรายสลับกับดอกไม้ป่า
บางครั้งมีผู้เก็บของป่าพบเห็นสัตว์แปลกๆ บนเขาลงมาดื่มกินน้ำในลำธาร





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

884

กระทู้

3367

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
918103
เงินตำลึง
69171
ชื่อเสียง
179451
ความหิว
2995

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16291
ความชั่ว
8136
ความโหด
25073
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-7-30 23:52:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-31 02:34

ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา
377
{ เควสหินดาวแคระ 1 }
อยู่ดีดีปู่ก็หน้ามืด
        
        การเดินทางอันยาวนานผ่านท้องทุ่งหญ้าทางใต้ หลบเลี่ยงเบี่ยงเส้นทาง เปลี่ยนแผนที่หนแล้วหนเล่าเรียกได้ว่าพวกเขาคลำทางเสมือนหมีตาบอด ด้วยไม่อยากเสี่ยงจ้างคนชำนาญเส้นทางที่อาจย้อนมาแว้งกัดพวกตน หลิงเฮ่าเรียนรู้ภาษาชนเผ่ามาไม่มาก นอกจากถ้อยคำทั่วไปในเผ่าชงหนูที่ชวีฉางชิงเคยสอนเอาไว้เผื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

        นอกนั้นอย่างภาษาเชียนเป่ย ถูเจวี๋ย หรืออู๋หวน...เขาล้วนไม่ทราบ

        รอนแรมกันมานาน ผานซู่นเริ่มมีตอหนวดผุดเช่นเดียกวันกับจูหรงเยว่ แม้ทั้งสองจะแปลกใจเรื่องที่ว่าใบหน้าของนักกวีผมเงินยังคงเรียบเนียน สุดท้ายเจ้าตัวค่อยอธิบายว่า “ลูกหลานตระกูลเสิ่นมีบางสิ่งไหลเวียนอยุ่ในร่าง ทำให้เจริญวัยช้ากว่าคนปกติแน่นอนว่ารวมถึงเกศาเงิน และนัยน์ตาสีทองนี้ด้วย”

        เรื่องราวแปลกประหลาดในโลกล้วนมากมี จะเพิ่มเรื่องตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ยที่มีตราประจำตระกูลแปลกๆ และอายุค่อนข้างยืนลงไปก็มิใช่จุดสำคัญอะไร

        เดินทางกันไปมาค่อยพบว่าทั้งสามหลงอยุ่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง หลังส่องแผนที่สามสี่แผ่นแล้วค่อยมีคนเอ่ยว่า “ที่นี่คงจะเป็นตีนเขาอินซานปกติชาวเชียนเป่ยใช้เก็บสมุนไพรและของป่า ไม่น่ามีอันตรายอะไรขอรับ”
        “ขอให้เป็นจริงดั่งที่เจ้าว่านะอาเยว่… เราจะได้อาศัยค้างแรมกัน” หลิงเฮ่าลูบแผงคอเซ็กเธาว์เบาๆ เชิงว่าไม่ให้วิ่งเล่นตามใจ
        พ่อครัวเอกสอดส่ายสายตาไปรอบๆ ค่อยชี้ไปยังทิศหนึ่ง “โน่น!! มีเพิงพักด้วยไปดูกันเถอะ”

        ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งสามชายชาตรีจะเคลื่อนย้ายไปยังเพิงไม้เก่าหลังนั้น หลิงเฮ่าสังเกตเห็นชายชราหนวดขาวกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ เก็บนั้นส่วนเก็บเถอะ… ปัญหาคือที่ใกล้ๆกันมีงูตัวหนึ่งชูคอขู่ฟ่อ “ท่านผู้เฒ่าระวังด้านหลัง!!” ไม่พูดเปล่าคว้าหน้าไม้ขึ้นมา

        เขาร้องเตือนจนคนผู้นั้นหันมาทว่าคล้ายจะไม่ทัน เจ้างูพุ่งฉกเสร็จก็ตกใจเสียงดังเร่งเลื้อยหนีไป

        “อาเยว่มาด้านนี้เร็ว หยิบผ้ามาด้วย!!” หลิงเฮ่ากระโดดลงจากหลังม้าเข้าไปประคองชายชราที่วูบลง มือขาวเปิดดูที่ข้อเท้าพบรอยเขี้ยวสองจุด แผลมีสีคล้ำ ผู้ติดตามเขาบอกทันที “มีพิษขอรับ.. แต่เหมือนจะไม่ร้ายแรงมาก เอาผ้านี้รัดไว้ก่อนช่วยเคลื่อนย้ายเขาไปที่เพิง ข้าจะลองหาสมุนไพรรอบๆ นี้ดูก่อน”

       ชายหนุ่มเผ่าเหมียวออกค้นหาสมุนไพรที่ใช้ระงับพิษงูได้ เดิมทียังกังวลว่าที่ห่างไกลแดนฮั่นพืชบางชนิดอาจไม่คุ้นเคย เคราะห์ดีว่าตีนเขาค่อนข้างอุดมสมบูรณ์หรือไม่ก็มีผู้นำเมล็ดพันธุ์มาหว่านไว้ ของอย่างต้นมือเสือที่ใช้ห้ามเลือดยังพอมี และสิ่งที่เขาใช้ก็คือว่านแก่นแดง จูหรงเยว่ทุบร่อนเปลือกออกก่อนนำมาคั้นผสมกับมำนาวใช้ล้างแผลรอบรอยเขี้ยว

       “อ...อื๊อ!!” ชายชรารู้สึกได้ถึงความแสบ ปรือตาขึ้นมามองพบว่าเหล่ารุ่นหลานแปลกหน้ากำลังพยายามช่วยเหลือตน แม้จะตระหนกในคราแรกแต่ด้วยทราบความคับขันของสถานทารจึงยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี เสิ่นหลิงเฮ่าประคองสังขารผู้เฒ่าไว้อำนวยความสะดวกแก่ผู้ถอนพิษ “อาจจะแสบสักหน่อย ท่านผู้เฒ่าช่วยอดทนด้วยนะขอรับ”

        ผ่านไปสองเค่อ สีดำคล้ำรอบรอยแผลค่อยจางลง จูหร่งเยว่ไปหาผานซุ่นเพื่อต้มยาขับพิษส่วนที่เหลือทางเหงื่อ ขณะนั้นผู้เฒ่าได้สติแจ้มใสดีแล้วค่อยพินิจพวกเขาแล้วกล่าวถาม “พวกท่านเป็นนักเดินทางชาวฮั่นหรือ? เมื่อครู่นี้ต้องขอบใจมากจริงๆ หากไม่ได้พวกท่านแล้วล่ะก็เหล่าโต้วคงจะไม่รอด” สำเนียงฮั่นของผู้สูงวัยค่อนข้างชัดเจนจนทั้งสามค่อนข้างแปลกใจ
       “ใช่แล้วล่ะท่านปู่ ข้าเซิ่งว่านกู่เป็นนักกวี มากับสหายออกเดินทางเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์น่ะ” นักกวีหนุ่มยิ้มแย้มเอ่ยเป็นคนแรก
        ตามมาด้วยพ่อครัวผู้กำลังก่อไฟ “ข้าผานซุ่น!!”
        ชายเผ่าเหมียวทุบว่านชนิดนึงเตรียมเสร็จปรายตากลับมาแล้วเอ่ยตอบ “อาเยว่ขอรับ…”









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -40 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -40 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวงตี้เน่ย์จิง
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
ธนูเจย์วิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x1
x15
x16
x8
x34
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x903
x15
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x546
x3
x4
x11
x3
x2
x27
x2
x30
x38
x8
x535
x146
x620
x18
x406
x37
x4340
x17
x700
x1052
x98
x2010
x32
x275
x541
x515
x853
x100
x3
x1114
x244
x4024
x290
x42
x792
x1785
x1719
x205
x4322
x74
x318
x392
x740
x2
x223
x72
x70
x115
x1
x6
x1
x1010
x77
x35
x1506
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1066
x4200
x3837
x5
x1177
x1230
x78
x458
x9999
x899
x24
x86
x1
x260
x552
x2770
x367
x63
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5783
x77
x3695
x199
x12
x3874
x9
x15
x3312
x3
x9
x544
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x397
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2524
x1174
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x812
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1336
x9999
x9999
x2197
x1125
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x671
x1696
x1643
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2219
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1115
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x1066
x144
x31
x251
x18
x1
x281
x9999
x2457
x707
x10
x20
x5
x99
x9999
x110
x3577
x111
x713
x176
x2

884

กระทู้

3367

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
918103
เงินตำลึง
69171
ชื่อเสียง
179451
ความหิว
2995

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16291
ความชั่ว
8136
ความโหด
25073
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-7-31 02:46:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ ฝึกวิชาตัวเบาขั้นกลางวันที่ 9/10 }
   
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ผู้อาวุโสพยักหน้าพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่น แม้จะเฒ่าชราแต่สายตามิได้ฝ้าฟางไปด้วย มีหรือจะดูไม่ออกว่าสามคนนี้มีความโดดเด่นแตกต่างกันออกไป “ข้าโต้วฝูเหยียน เป็นโหรของชนเป่าเชียนเป่ยแห่งนี้ ตามปกติแล้วพวกเราต้อนรับนักเดินทางเสมือนแขก แต่สำหรับผู้มีพระคุณเราจะดูแลเช่นญาติสนิท หากพวกท่านไม่รีบร้อนเดินทางล่ะก็เหล่าเหยียนอยากจะเลี้ยงอาหารสักมื้อเป็นการตอบแทน”
        จูหรงเยว่ได้ยินแล้วหันไปยังบุรุษผมเงินที่จู่ๆก็ปลดหน้ากากออก “เอ่อ.. เรื่องนั้นแล้วแต่คุณชายเซิ่งจะตัดสินใจขอรับ”
        “ข้าเองก็แล้วแต่ลูกพี่” ผานซุ่นพยักหน้าว่าเห็นด้วย ทุกตัวเลือกการเดินทางหนนี้ต้องเป็นบุรุษหน้าหวานคนนำ
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองตามสายตาทั้งสามคู่มายังตน เงยดูดวงอาทิตย์ก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว สมควรแก่การทานมื้อกลางวันจริงๆ แต่ติดอยู่เรื่องหนึ่ง “ท่านผู้เฒ่าพึ่งถอนพิษงูเดินทางทันทีอาจเหนื่อยล้าเกินไป เอาเช่นนี้ระหว่างที่ข้าฝึกวิชาก็ให้ท่านปู่โต้วพักผ่อนเอาแรงก่อน ทานเต้าฮวยน้ำขิงชามนี้เรียกพละกำลังเป็นอย่างไร?” บุรุษชุดขาวหยิบเอาอาหารว่างที่ช่วยกระตุ้นการขับพิษออกมามอบให้ชาวเชียนเป่ย

        “โอ้...เป็นความคิดที่ไม่เลว ขอบคุณท่านจริงๆ” ชายชรายิ่งซาบซึ้งในน้ำใจ เมื่อเป็นความห่วงใยจากอีกฝ่ายตนจึงไม่สะดวกที่จะขัดข้อง ยอมนั่งซดน้ำขิงเพิ่มความกระชุ่มกระชวยในเพิ่งไม้แต่โดยดี นักกวีหนุ่มมองตามแล้วก็เริ่มรวมจิตทำสมาธิโคจรลมปราณทั่วร่างเพื่อหลอมรวมไปยังท้องน้อยกลุ่มชี่ไหลรวมวนซ้ายอยู่ที่จุดเดียวจากนั้นค่อยเบิกเคลื่อนสู่ปลายเท้า ชั่วจังหวะนึ่งก็กำหนดขึ้นสู่ทวาร คงไว้สักพักเคลื่อนกลับเข้าจุดตันเถียน อาการปวดล้าทั่วตัวตนยังแก้ไขด้วยการนอน จนครบหนุ่งชั่วยามขอไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วจึงออกเดินทางร่วมกับผู้เฒ่าขึ้นไปยังเขาอินซาน


ให้เต้าฮวยน้ำขิงผู้เฒ่า
ฝึกวิชาตัวเบากลางวันที่ 9/10

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -56 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -56 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวงตี้เน่ย์จิง
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
ธนูเจย์วิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x1
x15
x16
x8
x34
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x903
x15
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x546
x3
x4
x11
x3
x2
x27
x2
x30
x38
x8
x535
x146
x620
x18
x406
x37
x4340
x17
x700
x1052
x98
x2010
x32
x275
x541
x515
x853
x100
x3
x1114
x244
x4024
x290
x42
x792
x1785
x1719
x205
x4322
x74
x318
x392
x740
x2
x223
x72
x70
x115
x1
x6
x1
x1010
x77
x35
x1506
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1066
x4200
x3837
x5
x1177
x1230
x78
x458
x9999
x899
x24
x86
x1
x260
x552
x2770
x367
x63
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5783
x77
x3695
x199
x12
x3874
x9
x15
x3312
x3
x9
x544
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x397
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2524
x1174
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x812
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1336
x9999
x9999
x2197
x1125
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x671
x1696
x1643
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2219
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1115
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x1066
x144
x31
x251
x18
x1
x281
x9999
x2457
x707
x10