ดู: 140|ตอบกลับ: 7

{ เผ่าเชียนเป่ย } ตีนเขาอินซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-27 23:32:44 |โหมดอ่าน


ตีนเขาอินซาน

{ เ ผ่ า เ ชี ย น เ ป่ ย }













【ตีนเขาอินซาน】
ทิวทันศ์ร่มรื่นไปด้วยธารน้ำใสไหลผ่านร่องหิน ตะไคร่น้ำเกาะตัวฝูงปลาแหวกว่าย
มีเพิงไม้เก่าตั้งอยู่บริเวณทางขึ้น ชาวเผ่าเชียนเป่ยสร้างไว้สำหรับผู้สัญจรได้นั่งพักเอาแรง
เสมือนประตูแรกเบิกทางสู่ขุนเขาเก่าแก่ เนินโดยรอบยังมีสมุนไพรขึ้นอยู่ประรายสลับกับดอกไม้ป่า
บางครั้งมีผู้เก็บของป่าพบเห็นสัตว์แปลกๆ บนเขาลงมาดื่มกินน้ำในลำธาร





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

752

กระทู้

3011

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1525284
เงินตำลึง
38752
ชื่อเสียง
182792
ความหิว
654

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
12181
ความชั่ว
8103
ความโหด
17196
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-7-30 23:52:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-31 02:34

ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา
377
{ เควสหินดาวแคระ 1 }
อยู่ดีดีปู่ก็หน้ามืด
        
        การเดินทางอันยาวนานผ่านท้องทุ่งหญ้าทางใต้ หลบเลี่ยงเบี่ยงเส้นทาง เปลี่ยนแผนที่หนแล้วหนเล่าเรียกได้ว่าพวกเขาคลำทางเสมือนหมีตาบอด ด้วยไม่อยากเสี่ยงจ้างคนชำนาญเส้นทางที่อาจย้อนมาแว้งกัดพวกตน หลิงเฮ่าเรียนรู้ภาษาชนเผ่ามาไม่มาก นอกจากถ้อยคำทั่วไปในเผ่าชงหนูที่ชวีฉางชิงเคยสอนเอาไว้เผื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

        นอกนั้นอย่างภาษาเชียนเป่ย ถูเจวี๋ย หรืออู๋หวน...เขาล้วนไม่ทราบ

        รอนแรมกันมานาน ผานซู่นเริ่มมีตอหนวดผุดเช่นเดียกวันกับจูหรงเยว่ แม้ทั้งสองจะแปลกใจเรื่องที่ว่าใบหน้าของนักกวีผมเงินยังคงเรียบเนียน สุดท้ายเจ้าตัวค่อยอธิบายว่า “ลูกหลานตระกูลเสิ่นมีบางสิ่งไหลเวียนอยุ่ในร่าง ทำให้เจริญวัยช้ากว่าคนปกติแน่นอนว่ารวมถึงเกศาเงิน และนัยน์ตาสีทองนี้ด้วย”

        เรื่องราวแปลกประหลาดในโลกล้วนมากมี จะเพิ่มเรื่องตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ยที่มีตราประจำตระกูลแปลกๆ และอายุค่อนข้างยืนลงไปก็มิใช่จุดสำคัญอะไร

        เดินทางกันไปมาค่อยพบว่าทั้งสามหลงอยุ่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง หลังส่องแผนที่สามสี่แผ่นแล้วค่อยมีคนเอ่ยว่า “ที่นี่คงจะเป็นตีนเขาอินซานปกติชาวเชียนเป่ยใช้เก็บสมุนไพรและของป่า ไม่น่ามีอันตรายอะไรขอรับ”
        “ขอให้เป็นจริงดั่งที่เจ้าว่านะอาเยว่… เราจะได้อาศัยค้างแรมกัน” หลิงเฮ่าลูบแผงคอเซ็กเธาว์เบาๆ เชิงว่าไม่ให้วิ่งเล่นตามใจ
        พ่อครัวเอกสอดส่ายสายตาไปรอบๆ ค่อยชี้ไปยังทิศหนึ่ง “โน่น!! มีเพิงพักด้วยไปดูกันเถอะ”

        ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งสามชายชาตรีจะเคลื่อนย้ายไปยังเพิงไม้เก่าหลังนั้น หลิงเฮ่าสังเกตเห็นชายชราหนวดขาวกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ เก็บนั้นส่วนเก็บเถอะ… ปัญหาคือที่ใกล้ๆกันมีงูตัวหนึ่งชูคอขู่ฟ่อ “ท่านผู้เฒ่าระวังด้านหลัง!!” ไม่พูดเปล่าคว้าหน้าไม้ขึ้นมา

        เขาร้องเตือนจนคนผู้นั้นหันมาทว่าคล้ายจะไม่ทัน เจ้างูพุ่งฉกเสร็จก็ตกใจเสียงดังเร่งเลื้อยหนีไป

        “อาเยว่มาด้านนี้เร็ว หยิบผ้ามาด้วย!!” หลิงเฮ่ากระโดดลงจากหลังม้าเข้าไปประคองชายชราที่วูบลง มือขาวเปิดดูที่ข้อเท้าพบรอยเขี้ยวสองจุด แผลมีสีคล้ำ ผู้ติดตามเขาบอกทันที “มีพิษขอรับ.. แต่เหมือนจะไม่ร้ายแรงมาก เอาผ้านี้รัดไว้ก่อนช่วยเคลื่อนย้ายเขาไปที่เพิง ข้าจะลองหาสมุนไพรรอบๆ นี้ดูก่อน”

       ชายหนุ่มเผ่าเหมียวออกค้นหาสมุนไพรที่ใช้ระงับพิษงูได้ เดิมทียังกังวลว่าที่ห่างไกลแดนฮั่นพืชบางชนิดอาจไม่คุ้นเคย เคราะห์ดีว่าตีนเขาค่อนข้างอุดมสมบูรณ์หรือไม่ก็มีผู้นำเมล็ดพันธุ์มาหว่านไว้ ของอย่างต้นมือเสือที่ใช้ห้ามเลือดยังพอมี และสิ่งที่เขาใช้ก็คือว่านแก่นแดง จูหรงเยว่ทุบร่อนเปลือกออกก่อนนำมาคั้นผสมกับมำนาวใช้ล้างแผลรอบรอยเขี้ยว

       “อ...อื๊อ!!” ชายชรารู้สึกได้ถึงความแสบ ปรือตาขึ้นมามองพบว่าเหล่ารุ่นหลานแปลกหน้ากำลังพยายามช่วยเหลือตน แม้จะตระหนกในคราแรกแต่ด้วยทราบความคับขันของสถานทารจึงยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี เสิ่นหลิงเฮ่าประคองสังขารผู้เฒ่าไว้อำนวยความสะดวกแก่ผู้ถอนพิษ “อาจจะแสบสักหน่อย ท่านผู้เฒ่าช่วยอดทนด้วยนะขอรับ”

        ผ่านไปสองเค่อ สีดำคล้ำรอบรอยแผลค่อยจางลง จูหร่งเยว่ไปหาผานซุ่นเพื่อต้มยาขับพิษส่วนที่เหลือทางเหงื่อ ขณะนั้นผู้เฒ่าได้สติแจ้มใสดีแล้วค่อยพินิจพวกเขาแล้วกล่าวถาม “พวกท่านเป็นนักเดินทางชาวฮั่นหรือ? เมื่อครู่นี้ต้องขอบใจมากจริงๆ หากไม่ได้พวกท่านแล้วล่ะก็เหล่าโต้วคงจะไม่รอด” สำเนียงฮั่นของผู้สูงวัยค่อนข้างชัดเจนจนทั้งสามค่อนข้างแปลกใจ
       “ใช่แล้วล่ะท่านปู่ ข้าเซิ่งว่านกู่เป็นนักกวี มากับสหายออกเดินทางเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์น่ะ” นักกวีหนุ่มยิ้มแย้มเอ่ยเป็นคนแรก
        ตามมาด้วยพ่อครัวผู้กำลังก่อไฟ “ข้าผานซุ่น!!”
        ชายเผ่าเหมียวทุบว่านชนิดนึงเตรียมเสร็จปรายตากลับมาแล้วเอ่ยตอบ “อาเยว่ขอรับ…”









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -40 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -40 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ผ้าคลุมเมฆาอัคคี
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
พยัคฆ์หงลู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x7
x5
x30
x300
x9999
x1
x9
x1
x41
x1
x4
x144
x398
x1
x3
x2
x1
x2
x2
x2
x14
x42
x4
x40
x190
x33
x10
x18
x165
x22
x3650
x50
x2
x70
x196
x74
x1446
x4
x23
x453
x40
x883
x100
x3
x201
x168
x4020
x82
x29
x120
x1516
x1211
x205
x5357
x81
x40
x364
x467
x3
x30
x44
x70
x95
x1
x5
x1
x440
x80
x2475
x20
x622
x120
x1
x111
x4
x9999
x196
x2
x17
x264
x569
x4200
x3837
x5
x730
x230
x70
x414
x1002
x899
x38
x109
x1
x170
x8
x5170
x263
x45
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x390
x5657
x174
x1915
x199
x12
x3872
x9
x25
x3312
x3
x9
x518
x204
x7
x9
x147
x16
x6
x198
x715
x6
x16
x56
x361
x59
x3
x101
x5
x12
x2
x3
x142
x1
x3
x1
x513
x130
x25
x529
x456
x339
x2294
x547
x6027
x2
x7
x5
x283
x4312
x4350
x340
x743
x9
x264
x799
x110
x300
x50
x602
x600
x9999
x12
x753
x9999
x6993
x5914
x1260
x413
x67
x126
x1
x1468
x30
x1996
x958
x213
x50
x1
x267
x647
x383
x151
x397
x1698
x1060
x1935
x7931
x1734
x3430
x1364
x2890
x652
x1022
x1699
x1706
x324
x42
x1
x29
x1259
x959
x33
x1
x6734
x4195
x67
x300
x70
x98
x388
x802
x60
x577
x172
x300
x18
x244
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x564
x164
x25
x31
x251
x828
x101
x281
x4727
x1958
x466
x10
x20
x25
x99
x9783
x10
x120
x2281
x111
x758
x176
x2

752

กระทู้

3011

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1525284
เงินตำลึง
38752
ชื่อเสียง
182792
ความหิว
654

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
12181
ความชั่ว
8103
ความโหด
17196
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-7-31 02:46:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ ฝึกวิชาตัวเบาขั้นกลางวันที่ 9/10 }
   
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ผู้อาวุโสพยักหน้าพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่น แม้จะเฒ่าชราแต่สายตามิได้ฝ้าฟางไปด้วย มีหรือจะดูไม่ออกว่าสามคนนี้มีความโดดเด่นแตกต่างกันออกไป “ข้าโต้วฝูเหยียน เป็นโหรของชนเป่าเชียนเป่ยแห่งนี้ ตามปกติแล้วพวกเราต้อนรับนักเดินทางเสมือนแขก แต่สำหรับผู้มีพระคุณเราจะดูแลเช่นญาติสนิท หากพวกท่านไม่รีบร้อนเดินทางล่ะก็เหล่าเหยียนอยากจะเลี้ยงอาหารสักมื้อเป็นการตอบแทน”
        จูหรงเยว่ได้ยินแล้วหันไปยังบุรุษผมเงินที่จู่ๆก็ปลดหน้ากากออก “เอ่อ.. เรื่องนั้นแล้วแต่คุณชายเซิ่งจะตัดสินใจขอรับ”
        “ข้าเองก็แล้วแต่ลูกพี่” ผานซุ่นพยักหน้าว่าเห็นด้วย ทุกตัวเลือกการเดินทางหนนี้ต้องเป็นบุรุษหน้าหวานคนนำ
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองตามสายตาทั้งสามคู่มายังตน เงยดูดวงอาทิตย์ก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว สมควรแก่การทานมื้อกลางวันจริงๆ แต่ติดอยู่เรื่องหนึ่ง “ท่านผู้เฒ่าพึ่งถอนพิษงูเดินทางทันทีอาจเหนื่อยล้าเกินไป เอาเช่นนี้ระหว่างที่ข้าฝึกวิชาก็ให้ท่านปู่โต้วพักผ่อนเอาแรงก่อน ทานเต้าฮวยน้ำขิงชามนี้เรียกพละกำลังเป็นอย่างไร?” บุรุษชุดขาวหยิบเอาอาหารว่างที่ช่วยกระตุ้นการขับพิษออกมามอบให้ชาวเชียนเป่ย

        “โอ้...เป็นความคิดที่ไม่เลว ขอบคุณท่านจริงๆ” ชายชรายิ่งซาบซึ้งในน้ำใจ เมื่อเป็นความห่วงใยจากอีกฝ่ายตนจึงไม่สะดวกที่จะขัดข้อง ยอมนั่งซดน้ำขิงเพิ่มความกระชุ่มกระชวยในเพิ่งไม้แต่โดยดี นักกวีหนุ่มมองตามแล้วก็เริ่มรวมจิตทำสมาธิโคจรลมปราณทั่วร่างเพื่อหลอมรวมไปยังท้องน้อยกลุ่มชี่ไหลรวมวนซ้ายอยู่ที่จุดเดียวจากนั้นค่อยเบิกเคลื่อนสู่ปลายเท้า ชั่วจังหวะนึ่งก็กำหนดขึ้นสู่ทวาร คงไว้สักพักเคลื่อนกลับเข้าจุดตันเถียน อาการปวดล้าทั่วตัวตนยังแก้ไขด้วยการนอน จนครบหนุ่งชั่วยามขอไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วจึงออกเดินทางร่วมกับผู้เฒ่าขึ้นไปยังเขาอินซาน


ให้เต้าฮวยน้ำขิงผู้เฒ่า
ฝึกวิชาตัวเบากลางวันที่ 9/10

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -56 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -56 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ผ้าคลุมเมฆาอัคคี
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
พยัคฆ์หงลู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x7
x5
x30
x300
x9999
x1
x9
x1
x41
x1
x4
x144
x398
x1
x3
x2
x1
x2
x2
x2
x14
x42
x4
x40
x190
x33
x10
x18
x165
x22
x3650
x50
x2
x70
x196
x74
x1446
x4
x23
x453
x40
x883
x100
x3
x201
x168
x4020
x82
x29
x120
x1516
x1211
x205
x5357
x81
x40
x364
x467
x3
x30
x44
x70
x95
x1
x5
x1
x440
x80
x2475
x20
x622
x120
x1
x111
x4
x9999
x196
x2
x17
x264
x569
x4200
x3837
x5
x730
x230
x70
x414
x1002
x899
x38
x109
x1
x170
x8
x5170
x263
x45
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x390
x5657
x174
x1915
x199
x12
x3872
x9
x25
x3312
x3
x9
x518
x204
x7
x9
x147
x16
x6
x198
x715
x6
x16
x56
x361
x59
x3
x101
x5
x12
x2
x3
x142
x1
x3
x1
x513
x130
x25
x529
x456
x339
x2294
x547
x6027
x2
x7
x5
x283
x4312
x4350
x340
x743
x9
x264
x799
x110
x300
x50
x602
x600
x9999
x12
x753
x9999
x6993
x5914
x1260
x413
x67
x126
x1
x1468
x30
x1996
x958
x213
x50
x1
x267
x647
x383
x151
x397
x1698
x1060
x1935
x7931
x1734
x3430
x1364
x2890
x652
x1022
x1699
x1706
x324
x42
x1
x29
x1259
x959
x33
x1
x6734
x4195
x67
x300
x70
x98
x388
x802
x60
x577
x172
x300
x18
x244
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x564
x164
x25
x31
x251
x828
x101
x281
x4727
x1958
x466
x10
x20
x25
x99
x9783
x10
x120
x2281
x111
x758
x176
x2

752

กระทู้

3011

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1525284
เงินตำลึง
38752
ชื่อเสียง
182792
ความหิว
654

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
12181
ความชั่ว
8103
ความโหด
17196
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-8-4 23:18:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา
347
{ หินดาวแคระ 22 จบ }
อำลาท่านผู้เฒ่า

        หลังรอนแรมนับพันลี้ในที่สุดพวกเขาก็กลับเข้าสู่เขตชนเผ่าเชียนเป่ย คล้ายว่าได้รับพรคุ้มกันภัยตลอดทางขากลับมิได้มีพวกชงหนูเข้ามายุ่งวุ่นวายกวนใจเลยแม้แต่น้อย เสิ่นหลิงเฮ่าร่วมกันกับอีกสี่คนเมื่อส่งผู้เฒ่าโต้วที่เขาอินซานแล้ว ยังได้นำปลาทั้งสามร้อยตัวมาย่างแจกจ่ายให้แก่ชาวชนเผ่าอย่างกระตือรื้อร้น เนื้อปลาทั้งฉ่ำและหวานหอมด้วยจับขึ้นมาสดใหม่ ทั้งแหล่งน้ำธรรมชาติไม่ค่อยมีผู้คนไปก่อกวนสร้างมลพิษ ผลคือปลาทุกตัวอวบขาวอ้วนพี ย่างแล้วทาเกลือรสชาติสุดยอดจนต้องร้องขอชีวิต

        แจกปลากันเสร็จแล้วท่านผู้เฒ่ายังเรียกทุกคนมาล้อมวงเล่าเรื่องราวการเดินทางไปชมหินดาวแคระในครั้งนี้อย่างออกรส เหล้านมม้าถูกแจกจ่ายกันออกไปคล้ายว่าเป็นประเพณีรับแขกของชาวชนเผ่า หลิงเฮ่าสืบเสาะจนพบว่าที่นี่ยังดื่มชา ทว่าเป็นชาใส่นมสีขุ่นมีกลิ่นหอมของใบชาที่ตนคุ้นเคย และรสคาวมันของนมแพะรสชาติแปลกใหม่ แต่ก็กลมกล่อมดื่มตอนกำลังอุ่นๆ ชุ่มคอไม่แพ้กัน

        พักค้างแรมที่กระท่อมโหรแห่งเผ่าเชียนเป่ยอีกหนึ่งคืนรุ่งสางจึงได้อำลาท่านผู้เฒ่าลงจากเขาอินซาน “ไว้มีโอกาสก็อย่าลืมกลับมาเยี่ยมเยียนตาแก่คนนี้บ้างหนาพ่อหนุ่ม!!” เสียงของชายชราไล่หลังตาม ทั้งสี่ส่งรอยยิ้มพลางเคารวะตามธรรมเนียมถิ่นตน อาชาเหยาะย่างลงจนถึงตีนเขาอินซานในยามสาย แสงอาทิตย์ร่มกำลังดีและสดชื่นสบายกาย พวกเขาแวะพักข้างลำธารสายน้อยให้ม้าดื่มกิน

        “แม่นางตู๋กู่กับน้องสาวท่านจะไปไหนกันต่อหรือ?” ผานซุ่นชะโงกหน้าออกมาถามจากในรถม้า
        แม่ทัพหญิงเช็ดดาบเสร็จแล้วลุกขึ้นสะพายสัมภาระ “อ้าว… ก็ตกลงกับคุณชายแล้วไงว่าจะไปด้วยกัน ฮั่นแน่!! คงไม่ได้ลืมที่รับปากข้าไว้ใช่ไหม??”
        “ไม่กล้าๆ เช่นนั้นออกเดินทางกันต่อเถิด ถ้าไม่แวะพักเลยวันนี้สักเย็นๆ เราคงเข้าด่านซันไห่กวนกัน” บุรุษหน้าหวานตอบยิ้มๆ พลางหยิบหมวกผ้าโปร่งขึ้นมาสวม               
ให้ปลาย่างแก่ชาวบ้าน 300 ตัว




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ผ้าคลุมเมฆาอัคคี
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
พยัคฆ์หงลู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x7
x5
x30
x300
x9999
x1
x9
x1
x41
x1
x4
x144
x398
x1
x3
x2
x1
x2
x2
x2
x14
x42
x4
x40
x190
x33
x10
x18
x165
x22
x3650
x50
x2