กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 80|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองเยี่ยเฉิง } หอชมวิวถีหยุนซ่ง | 梯云纵

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-27 23:04:44 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-8-24 02:48







หอชมวิวถีหยุนซ่ง | 梯云纵

{ น อ ก เ มื อ ง เ ยี่ ย เ ฉิ ง }














 


【หอทะยานข้ามเมฆา】
' น้ำค้างจับหมอกขาว พรั่งพรูราวละอองไอ ปลิดกลีบเหลือเพียงใบ เหตุไฉนต้องตรอมตรม? '
หอชมวิวสูงทรงแปดเหลี่ยมตั้งอยู่ระหว่างแนวเขาธารน้ำใสก่อนถึงตัวเมืองเยี่ยเฉิง
ในอดีตคือผลงานของเศรษฐีผู้มั่งคั่งได้ออกแบบจัดสร้างเอาไว้เพื่อสตรีในดวงใจ
เขาทุ่มเททั้งกำลังทรัพย์และแรงงานคนเพื่อใช้สถานที่แห่งนี้เป็นอนุสรณ์ของความรัก
หอสูงยื่นล้ำไปในอากาศ หากยืนที่ชั้นบนสุดในคืนที่จันทร์เพ็ญราวกับจะคว้าดวงดาวมาไว้ได้เพียงแค่ยื่นมือสัมผัส
ทว่าน่าเศร้านักแม้ว่าเศรษฐีจะทุ่มเทสักเท่าใด ทั้งชีวิตของสตรีผู้นั้นกลับไม่ปรากฎเขาของเขาอยู่ในใจ
ในค่ำคืนที่เดือนดับโฉมสคราญได้หนีตามชายคนรักผู้เป็นเพียงชาวยุทธ์ไร้สังกัดและพากันหายสาบสูญไร้ร่องรอย





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
เดินทางต่อไปวนไป ไปเรื่อยๆ
{ สัญญาจ้าง ว่านเฉิง 10 }

           หลังจากที่เป่าหลิงนั้นหยุดพักที่เขาไท่ซาน ที่น้ำตกสระมรกตเธอก็สลับตัวกับบุตรชายของตนเองเพื่อที่ต่อจากนี้เธอจะเป็นคนที่กุมบังเห*ยนรถม้ าและให้บุตรชายของตนเองนั้นเดินทางเข้าไปด้านในเพื่อที่จะพักผ่อนอยู่กับแม่มดแดงได้ ถึงแม้ว่าในตอนแรกบุตรชายของเธอจะไม่ค่อยอยากเข้าไปเท่าไหร่นะเนื่องจากว่าการที่เขาอยู่ด้านนอกมันก็น่าจะดีอยู่แล้ว

           แต่ก็ตามนั้นเพราะเขาไม่มีทางที่จะขัดขืนคำสั่งของท่านแม่ของตนเองไปได้คำสั่งของท่านแม่นั้นเป็นคำสั่งรองนอกจากท่านตา ของเขาเองเพราะว่าท่านตาคือคนที่มีพลังอำนาจสูงสุดในการที่จะทำให้เขานั้นมีชีวิตอยู่รอดได้

           การเดินทางออกจากน้ำตกสระมรกตนั้นเป็นไปมาเรื่อยๆต่อไปคราวนี้จากเมืองซานตงก็คงจะต้องเดินทางไปทิศตะวันออกเพื่อที่จะได้เดินทางไปถึงเมืองเยี่ยเฉิงให้มันถึงได้ เด็กสาวนั้นนั่งอยู่ด้านนอกอย่างสบายใจ รวมถึงเธอยังให้สัตว์เลี้ยงของตนเองเข้าไปอยู่ในด้านในเนื่องจากว่าเธอก็ไม่ค่อยอยากจะเดินทางในช่วงเวลาแบบนี้แล้วยังต้องนั่งฟังสัตว์เลี้ยงเจ้าหมูนรกหรือว่าหมูวาสนาที่พูดคุยอยู่ตลอดทางหรอกนะ แม้ว่าตอนนี้มันจะอยู่ในช่วงฤดูจำศีลของมันก็ตามที และเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เป่าหลิงนั้นก็นึกอะไรบางอย่างออกเหมือนกัน? และเธอก็ถามมันออกไปเท่ากับใจของตนเองที่คิด

           “จะว่าไปเจ้านี้มีฤดูจำศีลบ้างเลยหรืออย่างไรฝ้าเฉี่ย” เป่าหลิงนั้นกล่าวถามสหายสนิทของตนเอง

           “เอาตามตรงถึงแม้ว่าร่างกายของข้านั้นจะเป็นสัตว์เดรัจฉานแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะเป็นสัตว์เดรัจฉานอย่างจริงๆจังๆเสียหน่อยค่าเคยบอกเธอแล้วไม่ใช่หรอว่าความจริงแล้วข้าก็เคยเป็นมนุษย์อย่างพวกเจ้ามาก่อน” ฝ้าเฉี่ยนั้นตอบคำถามเป่าหลิงอย่างไม่อะไร เขาคงไม่สงสัยหรอกว่าทำไมอยู่ๆเป่าหลิงถึงถามอะไรไร้สาระออกมาแบบนี้ นางสงสัยไปเรื่อยนั้นล่ะ

           “มันก็จริงที่บอกว่าเคยเป็นมนุษย์มาก่อนแต่เดี๋ยวนะผีเสื้อมันไม่มีระยะเวลาในการจำศีลจริงๆใช่ไหม”
           “จากที่คิดก็ไม่น่าจะมีนะ..เจ้าสงสัยอะไรแปลกๆนะเป่าหลิง” ฝ้าเฉี่ยนั้นก็ตอบคำถามก่อนที่เป่าหลิงนั้นจะพยายามพยักหน้าหน้าให้เหมือนกับว่าเธอก็เริ่มรู้อะไรมากขึ้นกว่าเดิม

           มือบางขาวเล็กเนียนของเป่าหลิงนั้นกุมบังเห*ยนรถม้าของตนเองไปเรื่อยๆ เธอจ้องมองไปรอบๆเพื่อที่จะกินลมชมวิวปล่อยให้สายลมและแสงแดดนั้นประทานเข้ากับใบหน้าของตนเองแต่จะว่าไปมันคงไม่มีทางที่จะถึงใบหน้าของเธอได้หรอก เพราะว่าตอนนี้เป่าหลิงนั้นก็ใส่เสื้อคลุมสีดำเพื่อปกป้องตนเองจากแสงแดดเพราะเนื่องจากว่าเธอไม่ค่อยชอบแสงแดดเท่าไหร่นัก

           เสื้อผ้าของเธอในตอนนี้จึงค่อนข้างเป็นเสื้อผ้าที่ปกปิดแต่ถึงจะบอกว่ามันปกปิดก็ปกปิดเฉพาะด้านนอกเท่านั้นแหละเพราะยังไงเสื้อผ้าที่เธอใส่ด้านในก็ยังคงเป็นชุดที่ค่อนข้างพริ้วบางไหวและโชว์เนื้อหนังมังสา วัวๆ แวมๆ กันไปเรื่อยๆเช่นนั้นเอง

           และเราก็คงไม่ต้องพูดถึงด้านในว่าจะมีคนพูดคุยกันหรือเปล่าเนื่องจากว่าแม่มดสาวผมแดงของเรานั้นก็ยังคงนั่งอ่านบันทึกพลังเวทมนตร์โบราณหนังสืออะไรบ้าบ้าบอบอคอแตกนั่นเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง ส่วนลู่เต๋ายังไงก็ไม่มีทางพูดอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเราก็จะไม่พูดถึงมันแล้วกัน

           แต่ทว่าคนที่ควรน่าจะอึดอัดมากที่สุดก็น่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงของเธอแต่ทว่าเมื่อหันกลับไปก็เห็นว่ามันก็ยังคงนอนตีพุงโตๆของมันอยู่เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลงเพราะฉะนั้นมันก็จะเหนื่อยๆหน่อย ก็คงจะเหนื่อยมากๆอยู่เหมือนกัน เป่าหลิงนั้นหันมองรอบรอบก็เห็นว่าด้านข้างนั้นจะมีหอชมวิวอะไรสักอย่างอยู่แต่เธอก็ไม่ได้เลี้ยวเข้าไปหรอกนะ เดินทางผ่านมันไปอย่างไม่ใยดี










[จ้างอุ๋งรีโนเวท : @LingHao  ]

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +1 ความชั่ว โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โลหิตมาร
หมัดพื้นฐาน
ตัวเบาขั้นสูง
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x10
x30
x15
x10
x10
x900
x30
x5
x1
x2000
x100
x3
x4
x40
x1000
x10
x42
x30
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x140
x512
x2
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x118
x1
x2
x2485
x2
x4
x330
x1
x48
x989
x14
x5
x2
x2
x20
x3
x12
x80
x5
x4
x23
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x3
x75
x4
x3
x105
x30
x4
x265
x32
x72
x31
x14
x4
x18
x115
x100
x73
x84
x258
x50
x50
x8
x4
x2
x750
x629
x300
x70
x48
x7200
x5020
x6
x58
x1000
x835
x15
x675
x1457
x171
x64
x2230
x52
x372
x220
x262
x140
x393
x91
x430
x229
x170
x149
x146
x1982
x839
x390
x12
x41
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:19

ขึ้นไปด้านบน