ดู: 569|ตอบกลับ: 7

{ ป้ายประกาศ ประจำเมือง }

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-25 23:59:22 |โหมดอ่าน

บนแผ่นป้ายที่ถูกวางไว้ตรงย่านการค้า ได้เปิดให้ชาวเมืองที่ต้องการหาคนช่วยนำกระดาษหนังแพะมาติด
เพื่อผู้คนที่กำลังหาอะไรทำผ่านไปผ่านมาได้พบเห็น หรือ บางครั้งจะเห็นประกาศจากเจ้าเมือง






{ รายการข่าวปัจจุบัน }

** แท็ก Staff_สัญญาจ้าง ผู้ตรวจ **

(1) สัญญาจ้าง : ข้าเดินทางมาฮั่นได้ยินว่าผ้าไหมในฮั่นขึ้นชื่อเรื่องผ้าไหม อยากซื้อผ้าไหมกลับไปให้พี่น้องในเผ่าสัก 30,000 พับ
ใครที่สามารถหาผ้าไหมปริมาณมากได้ มาขายให้ข้าได้ที่เป่ยผิง
( 15,000 ชั่ง - 100,000 ตำลึง - 333 ชื่อเสียง)
(ไม่รับเงิน - เปลี่ยนเป็น 7777 ชื่อเสียง ความสัมพันธ์กับหมี่เจี่ย+50)
สถานที่: โรงเตี๊ยมดวงตะวัน (รีโนเวทสถานที่) | หลัน มี่เจี่ย
** เฉพาะคนสามารถรีโนเวทสถานที่ HTML ขั้นสูงเท่านั้น **
{ หวง เส้าเทียน }



(2) สัญญาจ้าง : มีใครว่างมั้ง ข้ามีงานให้ทำ ลอบสังหารคนบางคนในจี้โจว
หากทำงานนี้สำเร็จข้ามีเงินให้อย่างงาม (
{ ต้องการสเตตัสไม่พึ่งอาวุธและชุด (สวมได้แค่หน้ากาก) - บู๊ 50,000 - พลังแฝง 50,000 }
{ กำลังภายในเหนือกว่ากำหนดลมหายใจขั้นสูง - วรยุทธ์ 1 แขนง - ตัวเบาขั้นสูง  }
(8,000 ชั่ง - 10,000 ตำลึง - (-) 3000 ชื่อเสียง)
( หากไม่รับรางวัล ได้ความสัมพันธ์หวังจงหยิน+100 แต้ม )
** สัญญาจ้างนี้มีโอกาสได้ค่าความชั่ว สูญเสียค่าคุณธรรม **
** มาเป็นปาร์ตี้ได้ **
สถานที่: ลำธารตู้เจวียน (รีโนเวทสถานที่) เมืองหนานผี ยามไห้ | หยาง คัง (ใส่หน้ากากยักษ์ม่วง)
** เฉพาะคนสามารถรีโนเวทสถานที่ HTML ขั้นสูงเท่านั้น **


(3) สัญญาจ้าง : ข้าเปิดรับนักสู้ที่แข็งแกร่ง ท่านใดคิดว่าตนเองแกร่งพอจะคุ้มกันงานดวลเหล้า 7 วันได้
มาด่วน ถ้าผ่านการทดสอบข้าจะรับเป็นคนคุ้มกันงาน
{ บู๊ 10,000 - พลังแฝง 10,000 }
{ กำลังภายในเหนือกว่ากำหนดลมหายใจขั้นสูง - วรยุทธ์ 1 แขนง - ตัวเบาขั้นสูง  }
(3,000 ชั่ง - 8,000 ตำลึง - 777 ชื่อเสียง)
สถานที่: หอสุราก้งหมิง | เถ้าแก่เนี๊ยะ (น้าอู๋)


#ป้ายประกาศจะมีประกาศจ้างงานมาติดสม่ำเสมอเมื่อมีผู้คนภายในงานต้องการความช่วยเหลือ#
#โปรดแวะมาตรวจเช็คสม่ำเสมอ#


{ การใช้บอร์ดประกาศข่าว }
(1) เขียนโรลเพลย์อ่านป้ายประกาศที่นี่
(2) เขียนโรลเพลย์ดึงป้ายประกาศ โดยในโรลให้ใช้ปุ่ม "เพิ่มโค้ต" ครอปประโยคประกาศที่เราจะดึง
(3) 1 สัญญาจ้างต่อ 1 เพลย์เยอร์เท่านั้น และ 1 เพลย์เยอร์จะรับได้เพียงทีละ 1 สัญญาจ้างไม่สามารถเหมาได้
ต้องทำสัญญาจ้างให้เสร็จไปก่อน จึงจะมารับสัญญาจ้างใบอื่นได้
(4) เขียนโรลสถานที่เป้าหมายผู้จ้างงาน ตามเวลา และ สนทนาเรื่องสัญญาจ้างที่เขาติดไว้
(5) รอเควสส่งไปทาง PM



61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
818
เงินตำลึง
2146939385
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
30
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2018-8-1 00:41:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2018-8-1 00:58

ช่วยเหลือผู้คน 5.1
        หลังจากที่ยูตะจัดการภารกิจที่เขารับมาที่เมืองฉางอันเรียบร้อยแล้ว เขาก็มุ่งหน้าสู่เมืองเยี่ยเฉิงเพื่อสืบเรื่องของวิญญาณทู อาที่ขอร้องให้เขามาตรวจดูเรื่องของครอบครัวของนางว่า ครอบครัวของนางเป็นอย่างไรบ้างหลังจากที่ถูกโจรป่าปล้นระหว่างโดนทาง แต่ว่าไม่ว่าเขาจะสืบหาจากชาวบ้านเท่าไร เขาก็ไม่พบครอบครัวของทู อา เลยแม่น้อย ชาวบ้านส่วนใหญ่ที่นี้นั้น ก็ต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า พวกตนไม่เคยได้ยินเรื่องของทู อามาก่อนเลย “โอ้ย ชื่อแปลกๆ แบบนั้นข้าไม่เคยได้ยินหรอกนะ” เสียงชายหนุ่มท่านหนึ่ง “พ่อหนุ่มตามหาใครกันละนั้นชื่อแบบนั้น ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย” เสียงจากชายชราท่านหนึ่ง “ข้าไม่แน่ใจว่าเคยได้ยินที่ไหนหรอกนะ” เสียงของชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง

        “อืม…. หรือว่านางจะจำผิดเมือง….บ้าน่า วิญญาณที่ไหนจะจำตัวเองผิดเมืองกันได้….” ยูตะเริ่มมีอาการสับสนเล็กรน้อยกับการที่หาอะไรไม่เจอเลย จนกระทั้ง “โอ้….ทู อาอย่างงั้นหรอ ข้าไม่ได้ยินชื่อนี้มานานแล้วสินะ” แล้วยูตะก็สุ่มถามไปเจอเข้ากับชายชราท่านหนึ่ง “โอ้ ท่านรู้้จักครอบครัวทู อา อย่างงั้นหรอครับ” ในที่สุดเขาก็หาเจอคนที่เกียวข้องจนได้ “ท่านช่วยพาข้าไปหาพวกเขาหน่อยจะได้หรือไม่” ยูตะถามต่อ “ได้สิ ตามข้ามา” ว่าแล้วชายชราก็เดินนำเขาไปยัง บ้านร้างเล็กๆ หลังหนึ่งที่อยู่ห่างจากตัวเมืองไปเล็กน้อย “นี่และบ้านของพวกเขาละ……” ชายชราคนนั้นพูดขึ้น “เออ…..อย่าบอกนะว่าพวกเขา…..” ยุตะพอจะคาดเดาได้หลังจากที่ที่มองบ้านร้างหลังนั้นแล้ว “อืม...ก็เป็นอย่างที่เจ้าคิดนั้นและอ พวกเขาไม่อยู่บนโลกนี่ต่อไปแล้วละ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าตามหาพวกเขาไปทำไมหรอกนะแต่ว่า พวกเขานั้นไม่อยู่ที่จะคุยกับพวกเจ้าได้แล้วละ ไปซะเถอะ” ชายชราคนนั้นกล่าวออกมาพร้อมกับถอนหายใจ“

        “อะ….อย่างงั้นสินะครับ ขอบคุณมากครับ” ยูตะที่ได้ยินดังนั้นก็เดินกลับไปยังตัวเมืองเยี่ยเฉิงงพร้อมกับครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรรต่อไป ระหว่างนั้นเองเขาก็ไปสะดุดตากับป้ายประกาศเข้า

(1) สัญญาจ้าง : ข้าได้ช่วยเหลือสตรีคนหนึ่งจากอันธพาล ข้ากำลังตามหาข่าวคราวพ่อของเด็ก
มีใครรู้จักชายที่เคยเข้าทำงานในจวนผู้ว่าซานตงชั่วคราวไหม นางท้องหลังจากมีอะไรกับเขาในคืนนั้น
ข้าไม่อาจแจ้งรายละเอียดชัดเจน หากใครมีเบาะแสมาพบข้าด้วย ข้าจะรอกวักมือเรียกแถวๆ นั้น
ให้ท่านไปยืนที่ย่านการค้า ข้าเปิดเผยตัวไม่ได้
( 100 ชั่ง - 3000 ตำลึง - 2222 ชื่อเสียง)
สถานที่: จู | ย่านการค้า

        “จวนผู้ว่าซานตงอย่างงั้นหรอ แถมขั่วคร่าวด้วย หรือว่า!! “ ยูตะรีบดึงป้ายประกาศนั้นแล้วสลัดความคิดก่อนหน้านี้ออกจากหัว ก่อนแล้ววิ่งไปที่ย่านการค้าของเมืองทันที่ “บ้าน่า เป็นไปไม่ได้หรอก เรื่้องมันตั่งนานแล้วนะ” นั้นคือความคิดที่เกิดขึ้นในใจเขา ที่เต็มไปด้วยความสับสน
@Staff_สัญญาจ้าง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Douluo + 10 + 500 + 5
Admin -36

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

312

กระทู้

2464

โพสต์

84หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115803454
เงินตำลึง
2000175908
ชื่อเสียง
276160
ความหิว
734

ใบรับรองภาษาอาหรับใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16396
ความชั่ว
8986
ความโหด
23896
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-11-2 18:47:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ กลับมาสู่จุดเริ่มต้น
โตแล้วจะทำอะไรก็ได้ (12) ]

[ สัญญาจ้าง 4 ]

          ร่างสูงควบฮั่นเสียทองนำมาคนแรก เขากำลังตามหาสัญญาจ้างตามเมืองต่างๆเพื่อทำ ช่วงนี้หลังจากที่ซื้อสัตว์เลี้ยงไปหลายตัวทำให้เขาเงินหมดตัว เป็นคนจนๆ.. บางทีก็แอบคิดนะ หากรวยๆเหมือนคนอื่นๆก็คงจะดี เฮ้อ เมื่อมาถึงเมืองเยี่งเฉิง เขาก็คุมบังเหียนฮั่นเสียทองไปแถวๆป้ายประกาศหน้าเมือง เพื่อตรวจหาสัญญาจ้างที่ถูกแปะเอาไว้

          โชคดี..

          ที่เมืองนี้ยังมีสัญญาจ้างหลงเหลืออยู่ อีกตั้งหนึ่งฉบับ.. ไม่รอช้าเส้าเทียนไล่อ่านเนื้อหาภายในใบสัญญาจ้างฉบับนั้นทันที

          สัญญาจ้าง : มีใครตกปลาเก่งๆ บ้าง ช่วยข้าหาปลาทะเลกับปลาทูน่าหน่อยสิ
ข้ามีรางวัลตอบแทนให้ (800 ชั่ง - 7000 ตำลึง - 222 ชื่อเสียง)
สถานที่: พรานตู้ กู๋ทัง | โรงเตี๊ยมทังเคอเหมา

          “ปลาทะเลกับปลาทูน่า?” เส้าเทียนพึมพำคนเดียว ก่อนจะเลิกคิ้วมอง เขาครุ่นคิดและมองรางวัลที่ได้รับหลังจบจากงานก็พอใช้ได้ เงินจำนวนเท่านี้แม้จะดูเหมือนน้อยแต่ก็มีค่ากับเขาเป็นอย่างมาก

          ร่างระหงที่ควบฮั่นเสียทองอีกตัวหยุดม้า ก่อนจะเอ่ยถามร่างสูงที่ยืนอยู่ “หาใบสัญญาจ้างได้แล้วรึ อ่า แล้วเป็นเกี่ยวกับอะไรหละนั่น หวังว่าจะไม่ยากหรือทำนานเกินไปหรอกนะ” เจ๋อข่ายออกมาบ่น เพราะหลังจากที่เส้าเทียนรับสัญญาจ้างที่ลั่วหยาง ก็ทำอยู่เกือบอาทิตย์..หรือมากกว่านั้น

          “ได้แล้ว เกี่ยวกับหาปลาน่ะ” เส้าเทียนบอกกล่าว “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหาได้เร็วหรือไม่ หวังว่าจะเป็นสัญญาจ้างที่ทำได้เร็วๆ.. จะได้ไปทำสัญญาจ้างที่อื่นต่อ ก่อนอื่นคงต้องไปหาเจ้าของสัญญาจ้างฉบับนี้เสียก่อน” เขาขึ้นหลังฮั่นเสียทองเตรียมตัวที่จะไปโรงเตี๊ยมทังเคอเหมา

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-2 20:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
แหวนอัสนีบาต
รูปปั้นเทพีวีนัส
ลูลิอุส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x80
x1
x2
x7
x641
x115
x24
x1
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x30
x7
x15
x1
x6
x1
x1
x2
x4
x3
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x191
x5
x168
x270
x6
x1
x100
x1
x3
x11
x5
x9
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x17
x2
x2
x26
x15
x122
x175
x124
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2083
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x24
x223
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2484
x1900
x52
x3200
x141
x197
x5
x20
x80
x57
x1375
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x269
x224
x378
x5
x25
x566
x3139
x13
x107
x267
x1633
x420
x9303
x142
x95
x20
x1934
x3463
x30
x363
x2608
x99
x193
x16
x9999
x15
x14
x70
x3335
x9182
x1835
x57
x253
x2239
x17
x747
x16
x1
x12
x592
x292
x24
x1
x1869
x112
x2069
x256
x1
x2614
x1
x68
x1843
x42
x1
x1280
x323
x133
x153
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2302
x220
x292
x64
x9999
x577
x5480
x24
x20
x4
x57
x10
x1
x55
x3610
x800
x36
x687
x439
x1
x11
x3662
x3225
x380
x944
x33
x4673
x2190
x3176
x4955
x2630
x15
x30
x4186
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1923
x3850
x5984
x294
x6600
x6
x6584
x9999
x4680
x2201
x4411
x5665
x5635
x3544
x7536
x192
x7095
x1863
x30
x3886
x46
x880
x3218
x9392
x9999
x241
x20
x349
x297
x31
x4536
x119
x2535
x6594
x6733
x9999
x5603
x2622
x155
x1400
x35
x3990
x606
x4851
x9999
x1
x9788
x1492
x2770
x2070
x382
x1
x6481
x688
x5000
x10
x9
x61
x1
x9999
x2867
x432
x3670
x6594
x2726
x2
x51
x4
x622
x2500
x706
x702
x631
x3002
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1645
x5525
x43
x3120
x16
x102
x1177
x30
x622
x2656
x11
x25
x20
x4887
x237
x14
x9999
x33
x29
x1518
x1795
x24
x139
x157
x1193
x965
x27
x70
x590
x3907
x13
x4
x847
x4054
x4824
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x815
x24
x29
x39
x3672
x9
x35
x784
x3628
x9999
x279
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8819
x1809
x5685
x9999
x7517
x9392
x406
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x365
x4481
x2115
x2024
x291
x587
x36
x9215
x9999
x8406
x1294
x2617
x8073
x102
x8389
x9999
x6420
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3153
x4490
x3752
x3778
x9999
x6493
x9999
x4360
x6142
x5534
x9999
x4113
x5395
x3616
x4437
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1374
x3103
x1641
x9153
x6044
x966
x1
โพสต์ 2018-12-8 22:48:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-12-8 22:50


ไม่เข้าใจตัวเอง

        เป่าหลิงนั้นเดินมาเรื่อยๆ เด็กสาวนั้นพยายามทำใจของตนเองให้ไม่ฟุ้งซ้านและบ้ามากกว่านี้ ไม่ว่ายังไงนางก็ไม่อยากจะคิดอะไรให้มากความยิ่งกว่านี้เลย ใบหน้าของนางนั้นบ่งบอกถึงความรู้สึกที่มันเคลือบแคลงในใจของตนเอง.. ก่อนที่จะถอนหายใจดังเฮือก

        หรือว่าควรกลับที่ถ้ำไปเพิ่มพลัง รวบรวมไอมารเหมือนท่านพ่อกันนะ? ถึงทำให้เธอสามารถทำอะไรแบบนั้นได้กัน? ใบหน้าของหญิงสาวนั้นบ่งบอกแบบนั้น แต่ทว่าการกลับไปคงไม่ได้ทำอะไรนอกจากการนำลู่เต๋าไปเก็บเสียละมั้ง?..

        “โอ้ยยย บ้าแล้วมันจะไปมีได้ยังไง”
        “ใครจะไปทำได้ มันจะจริงป่าวยังไม่รู้เลย”
        “อี๊ คงเพี้ยนไปแล้วแน่ๆเลย ผีสางมีที่ไหนกัน”

        เสียงพูดดังเป็นฮั่นมุงนั้นกล่าวอย่างเซ็งแซ่ หญิงสาวขมวดคิ้วแล้วหันไปตามเสียงที่กำลังพูดคุย นินทากันอย่างออกรสออกชาด นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของสาวนั้นนั้นค่อยๆเดินไป และเห็นว่าตรงนั้นคือป้ายประกาศประจำเมืองเยี่ยเฉิงนั้นเอง นัยต์ตาของเธอเหลือบมองว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรือปล่าว แต่แล้วสิ่งที่เธอเห็นก็ต้องผงะไปเล็กน้อย

        “เกิดอะไรขึ้นหรอ?” เป่าหลิงนั้นกล่าวถามเหล่าชาวบ้านที่อยู่แถวนั้น
        “อ้าว แม่หนู อ้อ ไม่มีอะไรหรอก เขาก็แค่มางงๆกันแค่นั้นเอง เนี้ยมันมีคนเขียนว่าจ้างให้ไปปราบผี บ้าหรือปล่าวของแบบนั้นจะมีที่ไหนกัน?!” เขานั้นกล่าวถาม ก่อนที่เป่าหลิงจะขมวดคิ้ว เธอเหลือบมองไปทางสัญญาจ้างใบหนึ่งที่ติดอยู่…

สัญญาจ้าง : มีผี ผีๆ ใช่ๆ มันต้องเป็นผีแน่ๆ คฤหาสน์ที่ข้าอุตส่าเก็บเงินทุกตำลึงทุกชั่งอดมื้อกินมื้อซื้อ
นึกไม่ถึงเจ้าของจะหลอกขายคฤหาสน์ผีสิง ใครก็ได้ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถอะ
ข้ามีรางวัลแค่นี้จริงๆ ข้าหมดเงินไปกับคฤหาสน์
( 300 ตำลึง - 5555 ชื่อเสียง)
สถานที่ : บัณฑิตเจิน จูซาน | อาศรมนักพรตเต๋า


        “.......” เป่าหลิงนั้นยามเมื่อมองมันก็รู้สึกอะไรบางอย่าง ทำไมกันนะ หากเธอเดินออกไปเธอจะต้องเสียใจมากแน่ๆ หากหยิบมันเข้าไปแบบนั้น หมายความว่ายังไงกัน โอ้ยย ปวดหัวไปหมดแล้ว!! เธอพยายามที่จะเดินหนีไปจากป้ายสัญญาจ้างอันนั้น

        แต่แล้วสาวน้อยก็ต้องเดินกลับมาอีกครั้งก่อนที่จะหยิบมันออกไปท่ามกลางสายตาของเหล่าชาวบ้าน “เอ๋!! เจ้าจะหยิบมันไปจริงๆน่ะหรอ” คนที่ตอบเธอก่อนหน้านั้นพูด “คงเป็นพวกหัวขโมยที่ไปทำลับๆล่อๆอยู่ในนั้นแล้วเจ้าของไม่เห็นมั้ง? อาจจะแค่ไปจัดการกับขโมย” เป่าหลิงกล่าว ก่อนที่จะเก็บสัญญาจ้างนั้นเอาไว้ แล้วโบกมืออำลาพวกเขาที่มองเธออย่างงๆ…

        แต่น่าเสียดายที่สัญญาจ้างอีกฉบับ..ดันเขียนถึงใครบางคนที่เธอน่าจะรู้จักเสียด้วย





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-12-8 22:53

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-3-25 22:21:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เยี่ยเฉิง 16}
{ ตอนที่ 60 : คุ้นๆเหมือนรู้จักกันมาก่อน }

          เป่าหลิงและซิริล่านั้นนั่งรถม้าของตนเองกันมาจนถึงเมืองเยี่ยเฉิง ซึ่งเป็นเมืองในความทรงจำของคนทั้งสองคน เนื่องจากว่าทางซิริและเป่าหลิงได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้งที่เมืองแห่งนี้นั้นเอง เด็กสาวนั้นเรียกได้ว่าหลับอยู่ตลอดาง นางบอกว่าเธอต้องไปทำสัญญาจ้างตกค้างอีกสองเมืองให้เสร็จเรียบร้อยซึ่งนั้นก็คือเมืองเยี่ยเฉิงและเมืองเซียงผิงนั้นเอง..


          มือหนาของทางซิรินั้นจับไปที่ดาบวิชเชอร์ของตนเองอย่างเรียบง่าย..ก่อนที่จะหันไปทางเป่าหลิงที่กำลังใช้ที่นั่งฝั่งตรงข้ามนอนอยู่ เหมือนกับว่าเธอต้องการที่จะเก็บสะสมพลังของตนเองเอาไว้เพื่อเตรียมสัญญาจ้างต่างๆมากมาย…


          นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามที่หลับสนิทนั้นชวนทำให้คิดว่าอาจจะทำอะไรต่อก็ได้ แต่ทว่าส่วนมากกลับมีมารผญจมาเสียอย่างงั้นน่ะ.. เพราะฉะนั้นสำหรับซิริแล้วหากทำด้านในนี้อาจจะต้องเป็นการเดินทางที่ยาวนานเหมือนกันแบบนั้นค่อยน่าสนุกขึ้นหน่อย...แม้ความคิดของทางซิรินั้นจะเริ่มฉุดไม่อยู่เมื่อไร เขาก็สามารถฉุดตนเองให้กลับมาได้เสมอ…


          รถม้าที่ตอนนี้มีตัวปลากรอบเอเป็นคนขับนั้นมาหยุดอยู่ตรงทางป้ายประกาศของเมืองเยี่ยเฉิง เป่าหลินนั้นลืมตาขึ้นมา ก่อนที่จะหาวเล็กน้อย แล้วเดินออกไปด้านนอก...เพื่อที่จะหยิบสัญญาจ้างที่เหลือไว้เพียงใบเดียวนั้นมา เธอหายไปในเวลาไม่กี่นาทีก็เดินกลับออกมาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น


          ผู้คนจะเห็นเพียงเด็กสาววัยสิบกว่าขวบนั้นเดินไปหยิบสัญญาจ้างที่ชั่วร้ายหน่อยๆ…


          “ไปเร็วจังเลยเป่าหลิง..” เสียงของสตรีชาวต่างโลกนั้นกล่าว ก่อนที่จะเหลือบมองเป่าหลิงที่หยิบอะไรบางอย่างนั้นมา เป่าหลิงส่งให้ทางซิริล่า ก่อนที่จะล้มตัวลงไปนอนต่อประหนึ่งคนที่ไม่เคยได้นอนมาก่อนตลอดชีวิต สมแล้วที่เป็นเขาจริมๆ…


          “ไปตามสถานที่ตามที่สัญญาจ้างนี้บอกอ่ะ..เจ้ารู้นี้...ข้างีบแปป”

(2) สัญญาจ้าง : มีใครแกร่งๆ บ้างวะ ข้าต้องการช่วยเหลือ
ข้าช่วงนี้ธุรกิจรัดตัววะ เลยอยากรบกวนไปทวงหนี้ไอลูกหนี้แช่หวังที่มันหนีข้า
ข้ามีรางวัลให้อย่างงามแน่นอน มาเร็วๆ ข้าต้องการใช้เงินด่วนเฟ้ยไอพวกเหี้ยหน้าไหนอยากได้เงินมาเร็ว
* โปรดระวัง สัญญาจ้างนี้จะได้รับค่าความชั่ว *
(600 ชั่ง - 5000 ตำลึง - (-1111) ชื่อเสียง)
สถานที่: อันธพาลใหญ่แห่งหานตาน: หวง ลิ่วเหอ | อนุสรณ์สถาน แม่ทัพแห่งรัฐจ้าว เมืองหานตาน







แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความชั่ว โพสต์ 2019-3-25 23:26

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -142 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -142 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-3-27 00:54:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-27 00:55

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เยี่ยเฉิง 17}
{ ตอนที่ 65 : เคอรี่แห่งต้าฮั่น }

        เป่าหลิงและซิรินั้นเดินทางเข้ามาที่เมืองเยี่ยเฉิง เนื่องจากว่าทางเป่าหลิงนั้นได้ยินแล้วว่ามีสัญญาจ้างใหม่นั้นมาแแปะประกาศแล้ว นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นปรากฏอยู่ในสายตาของเธอ ตอนนี้ทั้งสองอยู่ภายในรถม้าหรูหราคันงาม เนื่องจากว่าทั้งซิริและเป่าหลิงนั้นพักผ่อนบริเวณด้านใน เด็กสาวคลียิ้มเมื่อจ้องมองใบหน้าของซิริ..

        “มองทำไมหืม?...อยากต่อจากเมื่อคืนหรอ?” ซิริกล่าวถามยิ้มๆ ก่อนที่จะขยับเข้ามาหาเป่าหลิง แต่ทว่ากลับโดนมือเล็กของเธอนั้นดันไปก่อนเสียอย่างงั้น “ไม่ต้องเลย..เดี๋ยวข้าก็ตีเสียหรอก..” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น เพราะดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรุกหนักไปหน่อย..

        “จริงสิ นึกว่าเจ้าจะเดินทางขึ้นเหนือเสียอีก ที่บอกว่ามีสัญญาจ้างตกค้างที่ต้องไปทำน่ะ..” สตรีผู้มีเส้นผมสีขี้เถ้านั้นกล่าวถามทางเป่าหลิง เด็กสาวเมื่อได้ยินก็ลอบถอนหายใจ “มันดูนาน ข้าไม่ชอบเลยไม่ค่อยได้ไปทำน่ะสิ” เด็กสาวบอกเช่นนั้น.. นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอแปรเปลี่ยนสีเป้นสีแดงบ่งบอกถึงความขัดใจของเธอ

        แต่ทว่าซิริก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะดูเหมือนว่าเธอไม่คิดที่จะรับสัญญาจ้างแบบนั้นหรือปล่าวกันนะ?.... ช่างมันเถอะ มือบางของเป่าหลิงนั้นค่อยๆจับไปที่เสื้อคลุมสีดำ..เห็นว่าสัญญาจ้างภายในเมืองเยี่ยเฉิงตอนนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนักเหมือนกันนี้หน่า...เอาเถอะ.. นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเด็กสาวนั้นไม่ได้สนใจอะไรบ้างหรอก…

        “อ่ะ...ใกล้ถึงย่านการค้ากลางเมืองแล้วนะเป่าหลิง” เสียงของสตรีต่างโลกกล่าวเช่นนั้น ส่วนเป่าหลิงก็พยักหน้า แล้วลุกขึ้น เนื่องจากว่าใกล้จริงๆนั้นล่ะ มือบางนั้นค่อยๆหยิบผ้าคลุมสีดำขึ้นมาแล้วสวมใส่อย่างงั้นๆ ขาทั้งสองข้างของเด็กสาวลงจากรถม้าคันหรูหรา แล้วเดินไปยังป้ายประกาศสัญญาจ้างของเมืองเยี่ยเฉิง…. และดูเหมือนว่าสัญญาจ้างนี้น่าจะเป็นอะไรที่เธอทำได้นั้นล่ะ..

        สงสัยส่งของผิดกฏหมายต่อแน่เลย

(1) สัญญาจ้าง : มีใครสนใจรับงานขนของบ้างไหม ข้าขอคนร่างกายแข็งแรงๆ พอจะขนของหนักๆ ได้
ใครสนใจงานเงินดี รีบมา ( ต้องการ: บู๊ 5000+ และ วางเงินมัดจำ 10,000 ชั่ง หลังเสร็จภารกิจจะคืนให้ )
( 3500 ชั่ง - 15,000 ตำลึง - (-)10000 ชื่อเสียง)
** เควสนี้มีหากทำให้ท่านได้ค่าความชั่ว **
สถานที่: คฤหาสน์ตระกูลเล่อ | เจ้าสัวเล่อหยูเฟย
** โรลพบพ่อบ้าน รออีเว้นท์พ่อบ้านเชิญ **





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

312

กระทู้

2464

โพสต์

84หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115803454
เงินตำลึง
2000175908
ชื่อเสียง
276160
ความหิว
734

ใบรับรองภาษาอาหรับใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16396
ความชั่ว
8986
ความโหด
23896
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-3-30 07:11:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัญญาจ้างฉบับที่ 5

          จากนั้นเขาก็เดินทางมาเรื่อยๆตามหาสัญญาจ้างตามเมืองต่างๆเพราะสภาพเงินในกระเป๋าค่อนข้างที่จะขาดแคลน เป็นเพราะนำเงินที่มีนั้นเอาไปฝากกินดอกจนหมดเลยทำให้ไม่มีเงินใช้มากเท่าใด

           “ข้าจะต้องหาเงิน…”

           ซึ่งในตอนนี้เส้าเทียนนั้นได้เป็นจอมยุทธพเนจรอย่างเต็มตัวแล้วไร้ซึ่งสำนักและสังกัดใดๆทั้งสิ้น

          นัยน์ตาสีดำคมกริบไล่อ่านสัญญาจ้างที่ติดป้ายประกาศอยู่หน้าเมืองเยี่ยเฉิง สายตาสะดุดไปตรงเงิน20,000ชั่ง!!!

          ไม่รอช้ารีบหยิบดึงเอาออกมาโดยไว

สัญญาจ้าง : มีใครจะช่วยลงประลองแทนข้าได้ไหม นักสู้ของข้าเกิดอุบัติเหตุสามเดือนก่อน
ทำให้พิการเอ็นขาฉีกขาด ขาขวาของเขาต้องเป็นอัมพาตถาวร งานประลองปีนี้เป็นงานที่ข้าหวังมาก
งานประลองปีนี้ผู้ชนะการประลองจะได้รับเกียรติชื่อจารึกเป็นยอดนักสู้แห่งเหอเป่ย
ส่วนของรางวัลผู้ชนะข้าไม่เอาหรอก ข้ายกให้เจ้าเลย ขอแค่เจ้าลงในนามของทีมข้าก็พอ เป็นการประลองหมัด
{ ต้องการสเตตัสไม่พึ่งอาวุธและชุด (สวมได้แค่หน้ากาก) - บู๊ 10,000 - พลังแฝง 10,000 }
{ กำลังภายในเหนือกว่ากำหนดลมหายใจขั้นสูง - วรยุทธ์ 1 แขนง - ตัวเบาขั้นสูง  }
(20,000 ชั่ง - 30,000 ตำลึง - 777 ชื่อเสียง)
สถานที่: สนามประลองหมัดเหล็ก จินฉู่ฉวนโถ่ว | ผู้เฒ่าหลี่ ทีมหมูสยบสี่ทิศ


          ประลองอย่างงั้นหรอ นั่นสินะ...มีหมัดพื้นฐานอยู่คงจะทำให้มีทางนำทีมผู้ว่าจ้างชนะได้จากนั้นก็ถอดอาวุธเก็บใส่กระเป๋าลงไปในเมื่อสเตตัสครบถ้วนก็เลือกที่จะทำอย่างไม่มีลังเลใดๆ


          ไม่เลือกงานไม่ยากจน!

         แล้วอีกอย่างนี้ก็เป็นสัญญาจ้างที่เขาเพิ่งจะเคยเจอว่ามันมีจำนวนรางวัลตอบแทนที่เยอะกว่าอันที่เคยทำมา จึงคุ้มที่จะลองเสี่ยงในการลงมาลองดูครั้งนี้

         ต้องไปหาผู้ว่าจ้างเพื่อพูดคุยรายละเอียดต่อสินะ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
แหวนอัสนีบาต
รูปปั้นเทพีวีนัส