ดู: 790|ตอบกลับ: 40

{ หุบเขาคนโฉด - น้ำตกชู่หลิว } ถ้ำสุสานมังกรทะเล | 海龙古墓

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-25 19:57:14 |โหมดอ่าน

Related image





สุสานมังกรทะเล

สุสานมังกรทะเล คือ สุสานที่ชาวบ้านในหุบเขาคนโฉดเชื่อว่าเป็นสถานที่ผนึกวิญญาณเทพอสูรร้าย 'ไห่หลง'
ตามตำนานโบราณที่สืบต่อกันมาอย่างช้านานเล่าขานว่า บุรุษผู้หนึ่งสามารถไขปริศนา ฝ่าด่านค่ายกลมรณะ
ภูตมัจฉาวารี และงูยักษ์ร้อยตัว เข้ามายังสุสานแห่งนี้ แล้วพบกับศาสตราวุธในตำนานที่ถูกสร้างขึ้นจากเกล็ดมังกร

ทว่าความโลภกลับชักพาให้เขาต้องพบจุดจบอันน่าพิศวง 
ดวงวิญญาณและร่างกายของบุรุษผู้ต้องมนตร์สะกด
แปรเปลี่ยนกลายเป็นงูยักษ์ตัวหนึ่งที่ถูกบังคับให้เฝ้าสมบัติในสุสานชั่วกัปชั่วกัลป์
กระนั้นในภายหลัง ชาวยุทธผู้เข้ามาสำรวจสุสานกลับพบเพียงแต่ประตูค่ายกลที่มิอาจเปิดออก...

แต่ผ่านมาหลายพันปี ภายในสุสานนี้เหมือนรกร้างไปนาน มีเพียงห้องลับที่ไม่อาจเปิดได้
ชาวหุบเขางัดสารพัดวิธี ก็ไม่สามารถเปิดประตูกลนี้ได้
จึงได้เพียงใช้เป็นสถานทึ่ฝึกฝนของชาวหุบเขาแทน
Image result for line clipart

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-9 21:47:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ฝึนฝนตัวเบาพื้นฐาน (5)





    วันนี้ลู่เอินตื่นสาย เมื่อจัดการตัวเองเสร็จก็ได้เวลาทานมื้อเที่ยงเสียแล้ว เมื่อเธอมายังลานฝึกในยามบ่ายกลับพบผู้คนมากมายในนั้น ลู่เอินจึงคิดว่าเธอคงไม่สามารถรวบรวมสมาธิได้แน่ เธอจึงเดินออกจากลานฝึกและมองหาสถานที่ที่สงบๆไว้ฝึกยุทธ



    ลู่เอินเดินไปทั่วลานชุนชม ตลาด กลับมายังบ้านท่านจุน ห้องของตัวเอง แต่เธอไม่ต้องการฝึกในห้องเนื่องจากมันแคบไปสำหรับการวิ่ง ดังนั้นเธอจึงเดินวนรอบเมืองอีกรอบ



    " ไม่ลองไปที่สุสานมังกรทะเลล่ะ " เสียงแหบทุ้มดังขึ้นจากข้างหลังของลู่เอิน เธอหันไปก็พบกับท่านจุนคนดีคนเดิม ที่มักจะมาในเวลาที่ต้องการเสมอ เธอคิดไม่ออกแล้วจริงๆว่าจะไปหาที่สงบได้ที่ไหน ท่านจุนก็เข้ามาพอดี



    " สุสานมังกรทะเลหรือเจ้าคะ.. ข้าเคยได้ยิน แต่ยังไม่เคยไปเลยเจ้าค่ะ " ลู่เอินเอ่ยตอบพร้อมกับคิ้วโก่งกังคันธนูของเธอขมวดเข้าหากัน " มันจะไม่มี.. ผี ใช่ไหมเจ้าคะ " ลู่เอินถามท่านจุนด้วยเสียงสั่นๆที่บ่งบอกถึงความกลัวของเธอได้เป็นอย่างดี



    " หากจิตเจ้าเข้มแข็ง ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก " ท่านจุนตอบ



    " ท่านจุนตอบแบบนี้แสดงว่ามีใช่ไหมเจ้าคะ.. " ลู่เอินเอ่ยแย้งเสียงค่อยๆ พร้อมกับน้ำตาที่เริ่มเอ่อในดวงตางาม



    " ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก ถ้าไปแล้วเจ้าจะติดใจ " ท่านจุนตบไหล่ลู่เอินเป็นการปลอบประโลมก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่ร่ำลา



   ลู่เอินยืนนิ่งคิดกับตัวเองสักพัก สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะลองไปยังสถานที่ใหม่ๆบ้าง



    หวังว่าจะไม่มีอะไรหรอกนะ..



    ระหว่างเดินทางไปยังสุสานมังกรทะเลที่อยู่เลยน้ำตกซู่หลิงของหมู่บ้านไป ลู่เอินลองโคจรลมปราณไปพร้อมกับเดินไปอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้เสียเวลาในการฝึกของตน ระหว่างทางนั้นแดดก็ช่างจ้าเสียเหลือเกิน ลมที่พัดผ่านมาก็ช่างน้อยนิด เธอต้องคอยยกแขนเสื้อมาเช็ดหน้าเสมอ



    จนกระทั้งเธอเดินมาถึงสุสานมังกรทะเล เธอก็พบกับสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ มันใหญ่พอๆกับบ้านท่านจุนเลยกระมั้ง สุสานแห่งนี้อยู่ภายในถ้ำ ตัวสิ่งก่อสร้างนั้นตั้งอยู่ตรงปล่องอุโมงค์อย่างพอดิบพอดี ทำให้แสงส่องกระทบลงมาได้องศาที่ดูขลังเสียเหลือเกิน ไหนจะบรรดาแร่แปลกๆที่คอยส่องแสงเรืองอ่อนๆนั้น ชวนให้มองอย่างสบายตา ด้านซ้ายของสิ่งก่อสร้างนั้นมีแท่นหินที่มีตราแปดเหลี่ยมแกะสลักอยู่ตรงกลางชวนน่าบูชานัก



    ลู่เอินมองไปรอบๆพร้อมกับลูบแขนของตนเอง อา... ที่นี่เงียบจริงๆนั่นแหละ แต่มันไม่มีอะไรหรอก ! ลู่เอินพยายามคิดในแง่ดี



    ลู่เอินหลับตารวบรวมสมาธิอีกครั้ง ระหว่างนั้นก็มีสายลมเย็นโชยมาอ่อนๆชวนให้สดชื่น ผ่านไปสักพักเธอก็เริ่มโคจรลมปราณจากท้องน้อยไปยังทวาร ไปยังทั่วร่างกายของตน ครั้งนี้ผ่านไปได้อย่างไหลลื่น ลู่เอินโคจรไปทั่วร่างกายอยู่เกือบสิบครั้ง ก็รู้สึกถึงร่างกายที่เบาขึ้น เธอจึงตัดสินเริ่มเดินอีกครั้ง



    ลู่เอินเดินไปรอบๆลานตรงกลางของสุสานมังกรทะเลแห่งนี้อยู่สามรอบ เมื่อเริ่มรอบใหม่หรือก็คือรอบที่สี่ เธอก็เริ่มเพิ่มความเร็วขาของตน หากแต่ยังอยู่ในจุดที่สามารถควบคุมได้ เธอค่อยๆจากก้าวช้าๆ เป็นการก้าวเท้าที่ช่วงสั้นลง ถี่ขึ้น สลับกับการก้าวยาวๆคล้ายๆวิ่ง เธอทำอยู่เช่นนี้ไปราวยี่สิบรอบก็หอบจนต้องนั่งพัก เธอนั่งพิงประตูที่ใครๆก็กล่าวกันว่าไม่เคยมีใครเปิดออก



    ข้างในจะเป็นยังไงกันนะ.. ลู่เอินได้แต่จินตนาการ



    เหงื่อที่ไหลเข้าตาช่วยดึงสติของลู่เอินกลับมา เธอจึงได้แต่ยกแขนเสื้อเช็ดอีกครั้ง " สงสัยจะต้องหาซื้อผ้าเช็ดหน้าแล้วมั้ง.. "



   " วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า เหนื่อยแล้ว .. " เมื่อเธอเอ่ยจบก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับปัดฝุ่นที่ติดตามเสื้อผ้าของเธอก่อนจะเดินจากไป

@Admin


แสดงความคิดเห็น

ฝึกตัวเบาพื้นฐาน 5/10  โพสต์ 2018-8-10 11:51

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -78 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -78 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ลู่เอินผู้คงอยู่ยงคงกระพัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x16
x10
x6
x29
x14
x23
x45
x1
x10
x10
x30
x100
x120
x50
x30
x30
x30
x5
x5
x8000
x9999
x8000
x1
x49
x1
โพสต์ 2018-8-10 20:56:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ฝึกฝนตัวเบาพื้นฐาน (6)
    วันใหม่เวียนมาบรรจบ พระอาทิตย์ทอแสงทองอีกครั้ง วันนี้ลู่เอินตื่นแต่เช้า เธอรีบลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง ตั้งแต่อาบน้ำ สระผม แต่งตัว รวบไม่ถึงการเลือกเครื่องสวมใส่ให้สวยงาม วันนี้เธอตั้งใจจะลองไปไหว้ประตูดู กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิในสุสานเพื่อจะทำให้เธอฝึกฝนได้สำเร็จเร็วขึ้น



    เมื่อลู่เอินออกมาจากห้อง เธอก็เดินไปยังห้องครัวเพื่อรับประทานอาหารเช้าแล้วเดินมายังตลาด แวะซื้ออาหารต่างๆ ผลไม้ ธูปเทียน โดยอาหารคาวที่ซื้อนั้นมี ข้าวต้มธัญพืช ขาหมู หัวหมู ผัดผัก อาหารหวานที่เธอเลือกมาก็คือต้มบัวลอย มีผลไม้มงคลห้าอย่าง ส้ม ผลผิงกั๋ว (แอปเปิ้ล) กล้วยหอม องุ่น ฝักทอง รวมถึงมีน้ำชาและสุราด้วย เธอนำข้าวของใส่ห่อแล้วแบกไปยังสุสานมังกรทะเล สถาานที่ที่เธอใช่ฝึกเมื่อวาน



    เมื่อลู่เอินมาถึง เธอก็หยิบผ้าเช็ดหน้าที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวานในตอนที่กำลังกลับบ้านท่านจุน เธอนำมันมาเช็ดเหงื่อตามใบหน้า วันนี้เธอโคจรลมปราณระหว่างเดินเช่นเคย รวมถึงแบกของเพิ่มอีก ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยเป็นสองเท่า



    ลู่เอินเริ่มจัดแจงเรียงอาหารด้านหน้าประตูใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางโถงถ้ำ เรียงไปด้วยอาหารคาว หวาน ผลไม้ น้ำชา สุราเมรัย ลู่เอินหยิบธูปขึ้นมาปักไปยังอาหารพวกนี้อย่างละก้าน แล้วจุดเทียนมาวางไว้ด้านข้างทั้งสองฝั่งของอาหาร ลู่เอินหยิบธูปขึ้นมาอีกหนึ่งดอก แล้วจุดก่อนจะนำมาไว้กลางฝ่ามือของตนที่พนมอยู่



   นะโมตัสสะ... ลู่เอินเริ่มสวดมนต์ในใจไปเรื่อยๆ



   ขอให้วิญญาณ ณ สถานที่แห่งนี้รับอาหารเหล่านี้เพื่อให้อิ่มท้องและต่างคนต่างอยู่นะเจ้าคะ ข้าน้อยลู่เอินมาขอยืนอาศัยสถานที่ในการฝึกฝนตนเอง ไม่คิดจะมารบกวนพวกท่านแต่อย่างใด ..



    ลู่เอินจำคำสอนของท่านแม่ได้ว่า เมื่อจะไปที่ใดต้องทำความเคารพ กราบไหว้เจ้าของสถานที่ ในเมื่อสถานที่แห่งนี้ไม่มีคน.. เธอก็ได้แต่ทำเช่นนี้



    เมื่อลู่เอินไหว้เสร็จก็เริ่มฝึกฝนต่อ เธอเดินมายังใกล้ๆปากถ้ำก่อนจะเริ่มกำหนดลมหายใจ แล้วโคจรลมปราณเช่นเคย เมื่อลู่เอินสามารถโคจรลมปราณไปทั่วร่างกายแล้ว เธอก็เริ่มเดินช้าๆทีละก้าว เธอค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นจนเท่ากับความเร็วที่เธอทำไว้ได้ในเมื่อวาน เธอรู้สึกว่าการวิ่งของเธอเริ่มไวขึ้น พร้อมกับโคจรลมปราณลื่นไหลขึ้นเช่นกัน



    ลู่เอินหยุดยืนนิ่งสักพักแล้วเริ่มโคจรลมปราณ พร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นลงเป็นจังหวะอยู่สักพักเพื่อทำการปรับร่างกาย แล้วเธอก็กระโดดขึ้น แต่ทันที่ที่เธอกระโดด ลมปราณเธอก็หยุดไปอีกแล้ว ทำให้เธอตกลงมากองกับพื้น

   " อา.. พลาดหรอ.. " ดวงตาของลู่เอินฉายแววเศร้าสร้อยพร้อม แต่เธอก็ลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง

    " พลาดครั้งแรกเอง ! " เธอให้กำลังใจตนเอง แล้วเธอก็เริ่มฝึกอีกครั้ง เริ่มจากการกระโดดเตี้ยๆ ไปเรื่อยๆ

    ลู่เอินฝึกอยู่เช่นนั้นไปประมาณร้อยรอบ เธอก็หอบหายใจออกมาพร้อมกับยกมือที่มีผ้าเช็ดหน้าอยู่มาเช็ดเหงื่อ

    " เฮ้อ.. วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน "

@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -47 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -47 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ลู่เอินผู้คงอยู่ยงคงกระพัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x16
x10
x6
x29
x14
x23
x45
x1
x10
x10
x30
x100
x120
x50
x30
x30
x30
x5
x5
x8000
x9999
x8000
x1
x49
x1

6

กระทู้

177

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18801
เงินตำลึง
179583
ชื่อเสียง
18144
ความหิว
295

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
144
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-10 20:57:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ ฝึกฝนวิชาตัวเบาขั้นพื้นฐาน 5/10 ]


■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■


ในยามเช้าที่แสงสาดทอลงมา วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เจ้าแสงนั่นบรรจงสาดส่องลงบนเปลือกตาของชูเฟิงเข้าอย่างจงใจ



" โว้ยยยย จะมีสักวันไหมที่เจ้าไม่ส่องที่เบ้าตาของข้า ! " ชูเฟิงสบถขึ้นมาด้วยความอารมณ์เสียพร้อมกับลุกขึ้น

ชูเฟิงเริ่มยืดเส้นสายร่างกายของเขาเพื่อกระตุ้นให้ตัวเองตื่นเต็มที่ เริ่มจากการที่ยืดแขนซ้ายไว้บนหัวเอียงไปอีกฝั่งหนึ่งพร้อมกับเอี้ยวตัวแล้วนับหนึ่งถึงสิบในใจ หลังจากทำด้านซ้ายเสร็จชูเฟิงก็ทำเช่นเดียวกันกับข้างขวาของเขา

หลังจากนั้นชูเฟิงก็ไปอาบน้ำและเช็ดหน้าเช็ดตาและเริ่มแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกไปหาอะไรทาน

หลังจากเดินไปได้สักพักชูเฟิงก็มาถึงโรงครัวอีกครั้ง

ในวันนี้ชูเฟิงรับอาหารมาโดยไม่ได้คุยอะไรกับท่านลุงคนครัวมากนัก เนื่องจากวันนี้คนค่อนข้างเยอะทำให้อาจจะเสียเวลาได้ชูเฟิงเลยไม่อยากจะรบกวนใคร

อาหารของชูเฟิงในวันนี้ได้ไก่ : หมูย่าง เป็ดย่าง ข้าวสวยสองถ้วย บะหมี่หนึ่งชาม

ชูเฟิงบรรจัดลิ้มรสชาติของบะหมี่ชามนี้อยากละเมียดละไม กลิ่นของซุปที่ถูกเคี่ยวมามากกว่าแรมเดือนทำให้กลิ่นของมันหอมคลุ้งไปทั่วทั้งจมูกเมื่อชูเฟิงได้ลิ้มรสของน้ำซุปเขาก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังอยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่ได้กลิ่นอายแห่งความสงบเงียบ

หลังจากชูเฟิงทานอาหารเสร็จเขาก็นั่งพักสักครู่จากนั้นก็เดินไปสถานที่ฝึก ซึ่งในวันนี้เขาไม่เลือกที่ป่าไผ่หลังบ้านท่านอาจารย์อีกแล้วแต่เลือกเป็นที่น้ำตกชู่หลิว สุสานมังกรทะเลเนื่องจากมันเป็นสถานที่เงียบสงบเหมาะสำหรับการฝึกฝนเป็นอย่างมาก

เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่ก้านธูปชูเฟิงก็เดินมาถึงสุสานมังกรทะเล เขาหาสถานที่เงียบสงบและไปนั่งขัดสมาธิเพื่อเริ่มกำหนดลมหายใจเพื่อเริ่มฝึก

ชูเฟิงเริ่มโคจรลมปราณให้ไหลผ่านไปรวมกันที่จุดท้องน้อยอีกเช่นเคยแล้วค่อยๆเวียนไปทางขวาจนไหลผ่านไปสู่ทวาร

ในวันนี้มันสามารถผ่านไปได้อย่างราบรื่นไม่มีอาการปวดท้องหนักอีกแล้ว

ด้วยความนึกคิดชูเฟิงเลยลองลุกขึ้นแล้วโคจรเคล็ดวิชาก่อนจะลองออกตัววิ่งดู แต่ทว่าชูเฟิงกลับไม่สามารถวิ่งได้เนื่องจากเขายังคงแยกประสาทในการโคจรไปด้วยวิ่งไปด้วยไม่ได้เขาจึงเริ่มจากการเดินก่อน

ในคราวนี้การเดินสามารถทำได้ดีแต่ค่อนข้างเก้กังเล็กน้อย หลังจากฝึกไปสักพักอาการหิวก็จู่โจมเขาอีกครั้ง...

*โครกกกกก*

" อ่าแย่แล้วสิ สงสัยข้าคงต้องไปหาอะไรทานก่อนเสียก่อน วันนี้ถือว่าก้าวหน้ามากแล้ว " ชูเฟิงพูดจบก็ลุกขึ้นพร้อมกับหันกายจากสุสานมังกรทะเลไป


     ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■

@Admin






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x1
x12
x88
x15
x1
x27
x41
x9
x1769
x1
x42
x35
x72
x16
x7
x28
x31
x92
x673
x11
x121
x257
x28
x110
x69
x6
x197
x2
x2
x20
x50
x36
x8
x598
x10
x30
x18
x1622
x767
x88
x1
x9999
x3252
x250
x1210
x8000
x473
x2
x768
x295
x8
x100
x66
x9999
x1000
x96
x43
x43
x15
x1
x1
x19
x385
x87
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x75
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x24
x7
x29
x2
x17
x3
x174
x4
x110
x150
x95
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x575
x30
x970
x45
x87
x4
x301
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x3
x2000
x20
x4
x90
x170
x31
x200
x140
x400
x1200
x125
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x688
x10
x6
x175
x6
x8
x7
x7
x32
x150
x23
x117
x700
x11
x79
x50
x155
x3348
x904
x942
x85
x1046
x70
x105
x140
x5983
x623
x10
x547
x79
x220
x256
x7
x4
x31
x50
x71
x2744
x245
x9999
x165
x222
x108
x178
x9
x653
x720
x75
x10
x247
x114
x50
x124
x45
x15
x1
x190

6

กระทู้

177

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18801
เงินตำลึง
179583
ชื่อเสียง
18144
ความหิว
295

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
144
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-11 20:30:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ ฝึกฝนวิชาตัวเบาขั้นพื้นฐาน 6/10 ]


■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■


หลังจากผ่านเหตุการณ์เจียดตายมาแล้วเมื่อวานในวันนี้ชูเฟิงก็หลับเป็นตายเลยทีเดียว



แต่เจ้าเวรเจ้ากรรแสงแดดนั้นมิยอมให้เขาได้หลับนอนอย่างสุกรขี้คร้าน



ในวันนี้แสงแดดกระทบสาดส่องบนเบ้าตาของชูเฟิงราวกับว่าเป็นนักธนูมีอฉมังยิงศรเข้าเบ้าตาอย่างจง



" อ้ากกกก แสบตาจังโว้ยยยย " ชูเฟิงลุกขึ้นพร้อมกับปิดตาตัวเองดวงความแสบทรวง



" ไอ้เจ้าแดดบ้านี่หยวนๆให้ข้าหน่อยก็ไม่ได้หรือไงกัน เห้อ ! " ชูเฟิงสบถขึ้นมา



ราวกับว่าเจ้าแสงแดดนั้นสามารถรับรู้ถึงคำพูดของชูเฟิงมันก็เลยสาดส่องเข้าเบ้าตาของชูเฟิงอีกครั้ง



แต่ทว่าในครั้งนี้ชูเฟิงหันหลังกับมันเลยทำให้แสงแดดไม่สามารถทำสิ่งที่มุ่งได้



" ฮ่าฮ่าฮ่า ไงล่ะไอ้เจ้าแดดบ้า เจอวิชาหมุนกายสลายแสงเป็นไงเล่า ! " ชูเฟิงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งอยู่คนเดียวภายในห้องพักของเขา



" เอาล่ะข้าไปอาบน้ำดีกว่า ห้าว..." ชูเฟิงหาวออกมาเบาๆก่อนที่จะเดินไปอาบน้ำ



หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะออกไปยังโรงครัวอย่างเช่นทุกวัน



หลังจากที่ชูเฟิงมาถึงเวลานี้ก็มีคนเยอะแยะอีกเช่นเคยเนื่องจากเพราะเขาหลับเพลินไปหน่อย



เขารับอาหารมาจากลุงหัวหน้าคนครัวจากนั้นก็เดินไปหาที่นั่งทานเงียบๆ



อาหารในวันนี้ของชูเฟิงประกอบด้วย : หูฉลาม เต้าหู้ผัดพริกและข้าวสวยอีกสามถ้วย



หลังจากลงมาทานอาหารจนหมดแล้วชูเฟิงก็นั่งพักสักครู่แล้วจึงเดินออกไป



ชูเฟิงมุ่งหน้าสู่สุสานมังกรทะเลอีกครั้งเพื่อเริ่มที่จะฝึกวิชาตัวเบาให้ชำนาญโดยไว



หลังจากที่เขาเข้ามาถึงในสุสานมังกรทะเลแล้วเขาก็เดินไปหาบริเวณที่เงียบสงบเพื่อจะเริ่มฝึกฝน



ในวันนี้ชูเฟิงเลือกที่จะยืนโคจรลมปราณ



เขาโคจรลมปราณมารวมกันอยู่ที่ท้องน้อยก่อนที่จะค่อยๆโคจรมันไปทางขวาและเวียนกลับมาสู่ทวารของเขา



หลังจากผ่านทวารไปได้นั้นก็โคจรไหลไปทั่วร่างกายของเขาจากนั้นเขาก็ลองก้าวเดินดูในวันนี้เขาพบว่าร่างกายของเขานั้นเบามากสามารถเดินได้ว่องไวมากขึ้นแต่ยังคงไม่สามารถถึงขั้นวิ่งได้ แต่ก็ถือว่าพัฒนากว่าครั้งก่อนมากแล้ว



*โครกกกกก*



หลังจากชูเฟิงเดินไปสักพักเขาก็ได้ยินเสียงท้องร้องเขาจึงเลิกโคจรลมปราณวิชาตัวเบาจากนั้นก็จัดแจงร่ายกายพร้อมกับเดินออกจากสุสานมังกรทะเลไป

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -62 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -62 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x1
x12
x88
x15
x1
x27
x41
x9
x1769
x1
x42
x35
x72
x16
x7
x28
x31
x92
x673
x11
x121
x257
x28
x110
x69
x6
x197
x2
x2
x20
x50
x36
x8
x598
x10
x30
x18
x1622
x767
x88
x1
x9999
x3252
x250
x1210
x8000
x473
x2
x768
x295
x8
x100
x66
x9999
x1000
x96
x43
x43
x15
x1
x1
x19
x385
x87
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x75
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x24
x7
x29
x2
x17
x3
x174
x4
x110
x150
x95
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x575
x30
x970
x45
x87
x4
x301
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x3
x2000
x20
x4
x90
x170
x31
x200
x140
x400
x1200
x125
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x688
x10
x6
x175
x6
x8
x7
x7
x32
x150
x23
x117
x700
x11
x79
x50
x155
x3348
x904
x942
x85
x1046
x70
x105
x140
x5983
x623
x10
x547
x79
x220
x256
x7
x4
x31
x50
x71
x2744
x245
x9999
x165
x222
x108
x178
x9
x653
x720
x75
x10
x247
x114
x50
x124
x45
x15
x1
x190

6

กระทู้

177

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18801
เงินตำลึง
179583
ชื่อเสียง
18144
ความหิว
295

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
144
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-8-12 21:33:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ ฝึกวิชาตัวเบาขั้นพื้นฐาน 7/10 ]

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■





ยามเช้าวันนี้ชูเฟิงได้ตื่นขึ้นมาก่อนเจ้าแสงแดดจะได้สาดส่องบนดวงตาของเขา เขายิ้มขึ้นมาราวกับว่าเป็นผู้กุมชัยชนะอย่างหมดจดสมบูรณ์


" ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าแดดบ้า เป็นไงล่ะ ข้าตื่นก่อนที่เจ้าจะได้ส่องเบ้าตาของข้า ! คราวนี้เจ้าไม่มีทางได้กินข้าเสียหรอก ! ฮ่าฮ่าฮ่า ! "


ชูเฟิงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ


ทว่าในขณะนั้นเองเกิดเรื่องสุดมหัศจรรย์ขึ้น แสงแดดจากตอนแรกที่ค่อยๆสาดส่องอย่างบางเบากลายเป็นว่ามันสาดส่องขึ้นมาบนดวงตาของชูเฟิงเข้าอย่างจัง


" อ้ากกกก เจ้าแดดบ้าเอ้ย ! " ชูเฟิงพูดพร้อมกับหันหลังหลับตาปี๋


ราวกับว่าเจ้าแสงแดนนั้นรับรู้ว่ามันสามารถสั่งสอนเจ้าเด็กอวดดีบางคนได้แล้วมันจึงกลับไปสู่สภาพค่อยๆสาดส่องดั่งเช่นเคย


" ไม่หน้าห้าวเป้งไปคิดหยอกล้อกับมันเลยเรา โอ้ยตาข้า " ชูเฟิงค่อยๆลูบตาของเขาอย่างอ่อนโยน ตอนนี้ตาของเขาค่อนข้างแสบเล็กน้อย


หลังจากหลับตาสักพักก็หายเป็นปกติ หลังจากที่ชูเฟิงหายแสบตาแล้วนั้นเขาก็เดินไปอาบน้ำก่อนที่จะกลับมาแต่งตัวเพื่อเตรียมไปโรงครัวเช่นเคย


" เอาล่ะ วันนี้ข้าจะซัดมันให้เต็มท้องกันไปเลย เอาขนาดที่ว่าเจ้าวิชาตัวเบานั่นจะกินพลังงานข้าแค่ไหนข้าก็สามารถอยู่รอดปลอดภัยหายห่วง! "


หลังจากพูดจบชูเฟิงก็หมุนกายเดินออกจากห้องพักของตนมุ่งสู่โรงครัวในทันที


หลังจากเดินมาได้ไม่นานนักชูเฟิงก็เดินมาถึงโรงครัวพร้อมกับต่อแถวรอรับอาหารจากลุงหัวหน้าคนครัวอีกเช่นเคย


หลังจากรับอาหารมาแล้วนั้นชูเฟิงก็เดินตรงไปหาที่นั่งทันที


อาหารในวันนี้ของชูเฟิงประกอบไปด้วย : ข้าวสวยสามจาน หมูย่าง เต้าหู้ผัดพริก หมูตุ๋นเต้าเจี่ยว


หลังจากลงมือรับทานทั้งหมดแล้วชูเฟิงก็ลูบท้องอยู่พักนึงก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินออกจากโรงครัวเพื่อมุ่งหน้าสู่สุสานมังกรทะเลเพื่อฝึกฝนอีกครั้ง


หลังจากเดินมาได้สักพักชูเฟิงก็มาถึงสุสารมังกรทะเลเป็นที่เรียบร้อยเขาก็เริ่มมองหาที่สงบเงียบในการฝึกฝนวิชาตัวเบาทันที


เมื่อหาสถานที่สงบได้แล้วชูเฟิงก็ยืนดั่งเช่นเมื่อวานเพื่อจะได้ใช้วิชาตัวเบาได้คล่องแคล่วมากขึ้น


เขาเริ่มโคจรเริ่มปราณไปรวมกันที่จุดท้องน้อยก่อนที่ค่อยๆเริ่มโยกย้ายมันไปด้านขวาและเวียนกลับมาสู่ทวารและไหลผ่านมันไปทั่วทั้งร่างกาย


หลังจากเสร็จสิ้นแล้วชูเฟิงก็รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองเบาขึ้นกว่าเมื่อวานจึงลองเริ่มเดินจนกลายเป็นเดินเร็วและสุดท้ายชูเฟิงก็สามารถวิ่งได้สบายไม่หลุดโคจรอีกแล้ว


" ในที่สุดข้าก็สามารถวิ่งได้แล้ว ! " ชูเฟิงกล่าวพร้อมกับกำหมัดแน่น


หลังจากนั้นเขาก็เลิกโคจรลมปราณก่อนที่จะเดินออกจากสุสานมังกรเพื่อไปหาอะไรทานดั่งเช่นทุกวัน


■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■




@Admin







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x1
x12
x88
x15
x1
x27
x41
x9
x1769
x1
x42
x35
x72
x16
x7
x28
x31
x92
x673
x11
x121
x257
x28
x110
x69
x6
x197
x2
x2
x20
x50
x36
x8
x598
x10
x30
x18
x1622
x767
x88
x1
x9999
x3252
x250
x1210
x8000
x473
x2
x768
x295
x8
x100
x66
x9999
x1000
x96
x43
x43
x15
x1
x1
x19
x385
x87
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x75
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x24
x7
x29
x2
x17
x3
x174
x4
x110
x150
x95
x6