ดู: 355|ตอบกลับ: 5

{ เมืองเสียวเพ่ย } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-9-18 22:19:11 |โหมดอ่าน
ย่านการค้า


ย่านการค้าของเมืองเสียวเพ่ย สภานที่ที่ตั้งแต่ปุถุชนคนธรรมดายัน
ผู้มากรากดีต่างก็มาจับจ่ายหาซื้อสินค้าการอย่างหน้าแน่น

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-9-19 01:49:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เส้นทางป่าวประกาศ 6

     หลังจากที่เขาเดินทางออกมาจากเมืองเซี่ยพี  กับกองพ่อค้าคาราวาน ระหว่างเดินทางขนรถม้านั้นยูตะกับผู้จัดการกองคาราวานก็ได้นั้งพูดคุยกัน เพื่อไม่ให้เงียบเกินไประหว่างเดินทาง
     "แก่รู้รึเปล่ายูตะ ข้าหนะมีครอบครัวด้วยนะ" ผู้จัดการกองคาราวานกล่าวขึ้นเพื่อเปิดประเด็นบทสนทน
     "น้านี้!!" ยูตะร้องขึ้นพร้อมกับทำสีหน้าตกใจ
     "นีี่จำเป็นต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นเลยอย่างงั้นหรอ....." ผู้จัดการกองคาราวานกล่าวออกมาเหมือนเห็นสีหน้าของยู
     "ก็ผมไม่คิดว่าผู้จักการจะมีภรรยาแล้วหนะสิ" ยูตะตอบกกลับไปตรงๆ
     "นี่แกหมายความว่ายังไง....... ไม่ใช้แค่ภรรยานะ ลูกสาวข้าก็มีด้วยละ วัยกำลังน่ารักเชียว" ผู้จัดการกองคาราวานกล่าวออกมาพร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนที่จะเริ่มพูดต่อ "พวกเธอทั้ง 2 อาศัยอยู่ที่เมืองจื่อถงซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของการเดินทางรอบนี่ ข้าอดใจรอที่จะเจอพวกเขาไม่ไหวแล้วละ ฮะ ฮะฮะ" ผู้จัดการกองคาราวานกล่อวต่ออกมาพร้อมกับหัวเราะขึ้นมา
     "คะ....ครับ...." ยูตะกล่าวตอบกลับไปอย่างที่จะไม่รู้จะจะตอบอะไรดี
     "เดียวพอแกมีครอบครัวก็จะเข้าใจเองและ" ผู้จัดการกองคาราวานพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตาให้ยูตะ แล้วเริ่มพูดต่อ "เอาละจะถึงเมือต่อไปแล้ว เตรียมกันได้แล้วละ"
เมื่อรถม้าเดินทางมาถึงย่านการค้าของเมืองเสียวเพ่ย คนงานและพ่อค้าทั้งคนงานทั้งพ่อค้า ก็ทยอยลงมาจากรถม้าพร้อมขนข้าวของ ของตนเองลงมาแล้วเริ่มจัดแจ้งการทำงานทำการตามหน้าของตัวเองโดยมีผู้จัดการกองคาราวานคอยควบคุมอยู่ ส่วนยูตะนั้นก็ช่วยงานในฐานะผู้ติดตามศึกษางาน
     เมือจัดการอะไรลงตัวแล้วยูตะก็ขอตัวแยกออกมาทำหน้าที่ของเขา เขามองหาตำแหน่งเหมาะๆ ที่จะเป็นจุดสนใจมากที่สุดการป่าวประกาศข้อความสำคัญที่ได้รับมา เขาเริ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะเริ่มพูด


    "สวัสดีครับทุกท่าน ผมเป็นตัวแทนจากเมืองอู๋จวิ้น เนื่องด้วยทางเมืองอู๋จวิ้นนั้นจะมีการจัดงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ เราจะขอเชิญชวนพ่อแม่พี่น้องทุกท่านมาร่วมงานให้ได้เลย นอกจากจะมีกิจกรรมแต่งกลอนแล้ว เรายังมีขนมไหว้พระจันทร์แจกจ่ายถึง 1000 ลูก!! ฟรีๆด้วยโอกาศแบบนี่หายากมาก ถ้าหากพ่อแม่พี่น้องท่านใดมีโอกาศละก็ต้องมาให้ได้เลยนะ ขอบคุณทุกท่านที่รับฟังครับผม"


     เขาพูดเหมือนเดิมเปะตามใบที่เขียนไว้ แล้วเขาท่องมันได้อย่างขึ้นใจเหมือนทุกๆครั้งไป ก่อนที่จะโค้งตัวลงเล็กน้อยก่อนที่จะถอยฉากออกมาเพื่อกลับไปช่วยงานที่กองคาราวานต่อไป

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ชื่อเสียง +20 ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1
โพสต์ 2017-12-7 03:29:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2017-12-7 03:52

เวลาต่อมาในเมืองเสี่ยวพ่าย หลิงนูขี่ม้าเดินอยู่ในเมืองเสี่ยวพ่าย เพื่อที่จะไปยังย่านการค้า หาซื้อของจำเป็นก่อนไปฝึกต่อยังเมืองอื่น
ระหว่างเดินทางอยู่ในตลาดนั้นเอง ก็มีกลุ่มทหารเดินเท้ามา พร้อมกับคนแต่งตัวดีเหมือนจะเป็นนายกองอยู่
หลิงนูสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นเป็นแน่แท้..น่าจะไปจับโจรที่ป่านอกเมืองเหมือนเดิม..


แต่ไม่ใช่ ทหารเหล่านั้นวิ่งมาดักหน้าหลิงนูไม่ให้เธอหนี หลิงนูงงว่าเกิดอะไรขึ้น เธอคิดว่าไม่ได้ทำอะไรรุนแรงสินะ...
แต่ก้มีทหารคนหนึ่งพูดขึ้นกับนายกอง


"ท่านขุนพลเซียะ คนผู้นี้แหละขอรับที่ทำร้ายทหาร ข้าจำได้"
ห๊ะ หลิงนูพูดในใจ ทำร้ายทหาร เอ่อ ข้าจำได้ว่าข้าไม่ได้ทำร้ายทหารนี่นา เมื่อวานที่เจอมันโจรชัดๆ...


นายกองฟังที่ทหารพูดแล้วจึงหันมาคุยกับหลิงนู
"เจ้าโจรน้อยเองสินะที่ทำร้ายทหารข้าจนเสียแผนในการจับโจรภูเขาแถบนี้ที่หนีรอดไปสองคน
หรือเจ้าจะเป็นพวกเดียวกับพวกนั้นกันนะ"


หลิงนูหรี่ตามมอง ทำไมต้องสงสัยว่าข้าเป็นโจรล่ะ ลักษณะการแต่งตัวก้ไม่ใช่แล้ว จะสงสัยไปได้ยังไงว่าข้าเป็นโจร...
"ข้าไม่ใช่โจร ท่านนายกอง" หลิงนูพูด


"ไม่ใช่เหรอ แต่การกระทำอุกอาจเจ้าเมื่อวานมันบ่งบอกชัดเจน" นายกองคนนั้นบอก
"แต่ทหารของท่านที่ปลอมตัวเป็นโจร เข้ามาทำร้ายข้าก่อนนะ" หลิงนูพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ


"ยังจะพูดอีก ไม่ว่าจะเป็นสาวน้อยสักแค่ไหน ก็ไม่อาจรู้เนื้อในได้ อาจจะมีจิตใจโหดเหี้ยมแน่ๆ"
นายกองตัดคำพูดของเธอ
""


"ทหารจับตัวสาวน้อยคนนี้กลับไปฉางอัน รอการไต่สวน"
พวกทหารได้ยินคำของนายกองต่างก็พากันกลัวเธอ เพราะเธอถูกรุมเป็น10คนก็ไม่สามารถเอาชนะเธอได้
"ท่านขุนพล พวกข้าจับนางไม่ไหวหรอก.. เมื่อวานมีเป็น10คนก็เอาชนะไม่ได้..."
ทหารคนหนึ่งเล่าให้ฟัง ดังนั้นพวกทหารคนอื่นๆจึงไม่กล้าเข้าสู้กับเธอ


"....." ขุนพลนายกองคนนั้นฟัง ก่อนจะหยิบทวนของเขาออกมา
"ข้าจัดการเอง" นายกองคนนั้นขึ้นขี่ม้าเตรียมตัวสู้กับหลิงนู


"ท่านนายกองเดี๋ยวก่อน....ข้าไม่ใช่พวกโจรจริงๆนะ... เชื่อข้าเถอะ" หลิงนูพยายามพูด
นายกองคนนั้นไม่ฟัง ควบม้าปรี่เข้าต่อสู้กับหลิงนู แล้วแทงทวนใส่หลิงนู
หลิงนูตั้งทวนตั้งรับทันที


อุก... เขาแรงเยอะชะมัดยาด
"อึก!!" เธอแทบล้มลงจากม้า แต่ต้านทานวิชาทวนของนายกองได้บ้าง แต่ก็สู้นานไม่ได้ เพราะเขามีฝีมือเก่งกว่า
พวกทหารเห็นแล้วเธอน่าจะมีฝีมือพอตัว ถึงสามารถต่อสู้รับมือกับขุนพลที่ชำนาญการรบได้
นายกองยังคงตีอาวุธไล่ต้อนเธอ หลายครั้งถึง4-5ครั้งด้วยแรงที่เหนือกว่า
แต่หลิงนูก้รับมือได้ แต่ไม่มากนัก เกือบเสียท่าอยู่บ่อยครั้ง


"เก่งดีนี่ สาวน้อย"
นายกองคนนั้นกล่าว แต่เขามิได้ออมมือให้เลย
หลิงนูรู้ดีว่าหากขืนสู้ต่อไปเธอคงโดนเข้าสักแผล เจ็บตัวเปล่าๆ
เธอจึงทำท่าจะชักม้าหนี เลยหนัหน้าม้าเตรียมจะหนีไป


"คิดหนีรึ!" นายกองคนนั้นพูดขึ้น ก่อนจะกระโดดออกจากตัวม้าที่เขาขี่ ด้วยวิชาตัวเบาระดับที่เหนือชั้น
เขากระโดดราวกับบินได้ พุ่งตัวมาอย่างรวดเร็วหมายจะรวบตัวหลิงนู


"!!"หลิงนูไม่ทันได้มองมัวแต่บังคับม้า จึงถูกนายกองเซียะที่กระโดดด้วยวิชาตัวเบาเข้ารวบตัวอย่างง่ายดาย
นายกองคนนั้นเข้าจับกุมหลิงนูที่นั่งบนหลังม้า จนทำให้หลิงนูหล่นจากหลังม้าพร้อมกับนายกองคนนั้น
หลิงนูพยายามดิ้นจากการจับกุม "กรอด!...."
แต่ว่าแรงของนายกองนั้นเหนือกว่า..
เธอถูกจับรวบมือไพ่หลัง และถูกกดลงกับพื้นอย่างง่ายดาย "อย่าขัดขืน!"
"โอ้ยยย.." หลิงนูร้องแบบไม่พอใจ ที่จู่ๆก็ถูบจับแบบงงๆ
"ข้าไม่ได้ฆ่าใครสักหน่อยยย" เธอพูดออกมา
"ไม่ได้ฆ่า แต่ทำร้ายเจ้าหน้าที่ทหารมันก้ผิดนะ" นายกองคนนั้นบอก เลยต้องรวบตัวเธอไว้ซะ


"ทหาร เอาโซ่ตรวนมาล่ามสาวน้อยเดี๋ยวนี้" นายกองสั่งทหารให้เอาโซ่ตรวนมาล่ามเธอไว้


ทหารนั้นนำโซ่ตรวนเข้ามาล็อคมือและแขนของเธอเข้าไว้ไม่ให้ขัดขืนได้
"โอ้ย อะไรกันเนี่ย.."
หลิงนูไม่คิดเลยว่า จะมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ขึ้นไปอีก กับเมื่อเจอพวกโจรแล้ว..
ไม่สิ พวกเขาเป็นทหารปลอมตัวดักจับโจร แต่..เราจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ


"เอาล่ะ เอาตัวเธอไปรวมกับพวกโจรที่จับได้เดี๋ยวนี้" นายกองสั่งให้นำตัวเธอไปรวมกับนักโทษคนอื่น
"แล้ว ของๆข้าเล่า" หลิงนูพูดขึ้น
"สัมภาระกับของๆเจ้าพวกเราจะเก็บไว้เป็นของกลางก่อน นำตัวไปได้แล้ว!" นายกองกล่าว คงไม่ยึดของๆเธอไปแน่ๆ
ว่าแล้วก็ถูกพาตัวไปรวมกับนักโทษคนอื่นที่เป็นโจรป่า กับนักโทษอื่นๆอีก2-3คนในกรงขัง


"บะ..บ้าจริง..." หลิงนูสบถออกมาอย่างไม่พอใจ


"อ่าวเฮ้ย.. สาวน้อย ทำไมเจ้าถูกจับได้เล่า?" โจรที่ถูกจับคนหนึ่งพูดขึ้น บวกกับโจรคนอื่นๆที่ถูกจับรวมมาด้วยก้สงสัยตามๆกัน เหตุใด
จึงมีสตรีถูกจับกันเนี่ย
"......" หลิงนูหันมองพวกโจรป่าที่ถูกจับมาเอ่ยถามขึ้นในกรง
"เอ่อ...พวกเขาบอกว่าข้าทำร้ายทหาร..." เธอตอบ


"ห๊ะ ทำร้ายทหาร สาวน้อยอย่างเจ้าเนี่ยนะ จะทำอะไรได้" พวกโจรแปลกใจ สตรีรูปร่างเล็กที่สู้บุรุษตัวใหญ่กว่าที่เป็นถึงทหารได้ด้วย
"......" หลิงนูไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่เงียบ
"เอ.. จะว่าไปข้าก้เกือบเชื่อนะ ว่าเจ้าสู้พวกทหารนั่นได้"
"ไม่งั้นเจ้าคงไม่ถูกจับด้วยเหตุผลนี้แน่ๆ" พวกโจรอธิบาย หันหน้าคุยกันคนแล้วคนเล่า คงคิดว่าหลิงนูถูกจับ เพราะมีฝีมือแต่เพราะอาจจะเข้าใจผิด


"พวกเจ้ารู้ไหมว่าเขาจะพาเราไปไหน..." หลิงนูหันหน้ามาถามเหล่านักโทษ
"อา... ก็ น่าจะพาไปไต่สวนความผิดที่เมืองหลวงละมั้ง" นักโทษโจรคนหนึ่งพูดขึ้น น่าจะเคยได้ยินคำพูดมาก่อน
"....งั้นเหรอ..." หลิงนูคิดๆ จะว่าไปมันก้ดี ได้เดินทางไปแบบฟรีๆแต่ช้าหน่อย...
เธอจึงนั่งพิงกรงที่ขังเธอและเหล่านักโทษโจร ต่างนั่งในกรงด้วยความหมดอาลัยหน่อยๆ


ไม่นานนัก หลังจากรวบตัวนักโทษที่เหลือได้หมดแล้ว พวกทหารและนายกองก็สั่งให้เคลื่อนขบวนนักโทษเหล่านั้นออกจากเมืองเสี่ยวพ่าย
เพื่อมั่งหน้าไปยังฉางอัน
"เทพไป๋เหมียว...คุ้มครองข้าด้วย..."
"ข้ามิใช่คนผิด..." หลิงนูพึมพำอ้อนวอนต่อเทพไป๋เหมียวเบาๆ...

@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -34 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -34 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x20
x514
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x4
x3
x1
x2
x1
x2
x1
x2
x3
x2
x3
x3
x5
x2
x2
x2
x3
x3
x20
x2
x5
x90
x1
x120
x10
x150
x25
x30
x2
x23
x2
x1
x543
x6
x2
x76
x8
x30
x2
x2
x2
x3
x660
x360
x390
x260
x410
x5
x1
x100
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x4
x2
x68
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x3
x100
x360
x210
x300
x9
x10
x57
x12
x2
x5
x4
x4
x4100
x175
x5
x8
x63
x127
x4
x141
x400
x153
x1400
x44
x18
x7
x1340
x161
x122
x16
x225
x25
x722
x120
x59
x1453
x122
x26
x480
x8
x2030
x19
x15
x10
x1251
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x26
x10
x1200
x159
x54
x1601
x40
x64
x801
x14
x1
x9
x2246
x800
x9
x1252
x1399
x16
x1600
x105
x9
x117
x10
x1200
x139
x100
x1
x38
x120
x4
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1801
x60
x2
x1550
x276
x2
x18
x31
x865
x431
x2050
x2990
x170
x3750
x49
x5
x19
x3213
x9
x203
x117
x26
x3
x241
x59
x203
x3
x2150
x100
x9
x1095
x211
x33
x17
x894
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x355
x1700
x1078
x2875
x2462
x1059
x3420
x1760
x430
x1859
x1942
x900
x1
x1540
x112
x1633
x2902
x554
x2686
x4137
x1076
x23
x159
x514
x1102
x87
x243
x934
x48
x379
x1428
x4758
x18
x1027
x2
x1100
x286
x1481
x3055
x530
x840
x19
x279
x3
x16
x5952
x4626
x1792
x4081
x10
x2
x9999
x1
x1972
x1364
x366
x329
x60
x225
x2223
x2880
x1996
x3007
x2
x443
x625
x2655
x354
x8
x2600
x28
x98
x3
x157
x9999
x323
x106
x2274
x33
x10
x98
x120
x311
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x9999
x127
x1755
x9
x84
x21
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2359
x13
x503
x132
x880
x4012
x2079
x1373
x2619
x2268
x1475
x1144
x2539
x191
x205
x9999
x202
x1390
x25
x1593
x1168
x1207
x28
x3390
x2756
x3844
x323
x17
x689
x371
x4
x551
x642
x881
x1017
x2036
x2818
x20
x1937
x4099
x176
x33
x3808
x2025
x4552
x3482
x730
x1534
x2444
x26
x2313
x3659
x1220
x83
x3845
x715
x1
x449
x384
x8
x1075
x716
x661
x610
x1743
x56
x1166
x1307
x106
x91
x402
x2488
x2394
x252
x93
x76
x192
x97
x402
x1098
x384
x607
x340
x87
x1095
x1254
x1782
x9999
x24
x853
x2001
x518
x91
x2015
x88
x23
x1869
x1021
x944
x1041
x818
x66
x205
x7
x1637
x607
x421
x1
x1
x3137
x1

7

กระทู้

18

โพสต์

480หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
232
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
2397218
ความหิว
9474

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายหอบูรพาทำเนียบติดหน้าชุมนุม

โพสต์ 2018-2-8 21:02:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Noyane123 เมื่อ 2018-2-8 21:03

[การค้าขายที่โดนหลอกลวง]
ณ ย่านการค้า เมืองเสี่ยวเพ่ย
หลังจากที่เดินทางเข้ามายังเมืองเสี่ยวเพ่ยได้ไม่นาน บิดาของพี่อากิหรือก็คือลุงซาบุโร่ในตอนนี้กำลังทำการค้าขายกับพ่อค้าอยู่ในระหว่างนั้นเอง ชินยะกำลังยืนผิงกำแพงและจ้องมองพ่อค้าและลุงซาบุโร่กำลังทำการค้าขายกันอยู่
เมื่อทำการค้าขายปลาที่ขนส่งมายังเมืองเสี่ยวพ่ายเสร็จแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะยื่นถุงเงินให้กับลุงซาบุโร่เป็นเงินก้อนใหญ่ ตามที่ชินยะรู้ๆมานั่นการนำปลา XX ตันมาส่งให้กับพ่อค้าจะได้เงินประมาณ 150 ชั่งเห็นจะได้ซึ่งนี้น่าจะเป็นเงินมัดจำส่วนหนึ่งก่อนจะได้เงินก้อนใหญ่ในการค้า
"ขอบใจที่เอามาส่งให้นะ หวู่ เม่ย"
พ่อค้าวัยกลางคนโบกมือให้กับคุณลุงซาบุโร่พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูผิดแปลก ก่อนจะหันหลังให้และตวัดสายจูงรถม้าคันใหญ่ให้แล่นไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ากลัวอะไรซักอย่างหนึ่งอย่างงั้น
"เอาหล่ะ ชินยะนี้เงิน.... ไม่มี.... นี้มันอะไรกันเนี่ย!?"
ลุงซาบุโร่เดินมาหาผมก่อนจะเอามือล่วงเข้าไปข้างในถุงเงินที่พ่อค้าวัยกลางคนนั้นยื่นให้ แต่เมื่อยื่นมือเข้าไปแล้วเอาออกมา สิ่งที่อยู่ในมือมันก็มีแต่ก้อนหินเท้านั้น...
[แล้วไอ้เสียงเงินนั้นมันอะไรกัน?]
ชินยะคิดอยู่ในใจด้วยความสงสัย ก่อนจะเริ่มคิดทบทวนดู ในระหว่างการตกลงซื้อขายนั้นพ่อค้าคนนั้นทำตัวล่อกแล่กนิดน้อยและในตอนที่ยื่นถุงเงินมาให้นั้นเขาก็เหมือนจะเขย่ามือข้างขวาที่ไม่ได้ถือถุงเงินไว้หรือจะให้พูดก็คือข้างในถุงเงินนี้มันมีสิ่งของที่ทำให้เกิดเสียงเงินดังขึ้นมานั้นเอง
"คุณลุงซาบุโร่ครับ ดูเหมือนจะโดนหลอกเข้าให้แล้วหล่ะครับ"
ชินยะเดินเข้าไปแตะไหล่และพูดปลอบประโลมจิตใจ
"อะไรกัน!? ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้กันหล่ะเนี่ย.... แล้วที่นี้จะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายให้พวกลูกน้องหล่ะ? เงินก็ดันเอาไปจ้างพวกคนคุ้มกันไปตั้ง 50 ชั่งแล้วด้วย ฮือๆ"
ลุงซาบุโร่ร้องอวดครวญขึ้นมาด้วยความเสียใจพร้อมกับคุกเข่าลงกับบพื้นและร้องไห้อย่างเศร้าเสียใจที่ตนเองโดนหลอก แต่สำหรับวัฏจักรโกลแล้วมันก็คงจะเป็นแบบนี้แน่นอน
ชินยะหันไปมองรถม้าที่แล่นผ่านไปไกลแล้วอย่างใจจดใจจ่อและจ้องมองจุดเด่นและจุดสำคัญของรถม้าคันนั้นถึงแม้มันจะยากกว่าการจำลักษณะหน้าตาของไอ้พ่อค้าวัยกลางคนที่ดูแก่และน่าเกลียดนั้นก็เถอะนะ แต่นี้ก็คงจะที่สุดแล้วสำหรับชินยะในตอนนี้ถึงแม้อย่างนั้น ชินยะก็ยังคงไม่ลืมเหตุการณ์ในครั้งนี้ไปได้อย่างแน่นอน เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่เขานั้นได้พบกับพ่อค้าสุดจะขี้โกงและหลอกลวงแบบนี้ ถ้าจะให้คิดว่าในโลกยุคสมัยนี้มันก็ต้องมีบ้างเป็นธรรมดาก็คงจะไม่เป็นไร แต่นี้มันถึงขั้นกับหลอกลวงกันโต้งๆเลยหล่ะนะ
"หืม?... เป็นอะไรหรือชินยะ?"
ซาบุโร่เงยหน้ามองชินยะ ก่อนจะพูดถาม
"ถ้าเจอมันหล่ะก็.... ผมจะฆ่ามันซะ"
ชินยะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็นและเครียดแค้น
"แหะๆ อย่าทำแบบนั้นเลยน่า อย่างน้อยๆก็แค่หักแขนหักขามันซักข้าง 2 ข้างก็ยังจะดี"
ซาบุโร่กล่าวขึ้นห้ามปรามชินยะก่อนจะบอกให้ชินยะเปลี่ยนความตั้งใจของตนเองซะก่อนที่มันจะสายเกินไป



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +5 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 5 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4450
x40
x3
x395
x3
x25
x6670
x9999