กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 162|ตอบกลับ: 9

{ เมืองอวี้ซาง } โรงเตี๊ยมหงหูเตี๋ย | 红蝴蝶

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-20 19:56:32 |โหมดอ่าน




โรงเตี๊ยมหงหูเตี๋ย | 红蝴蝶

{ เ มื อ ง อ วี้ ซ า ง }











 

【โรงเตี๊ยมผีเสื้อแดง】
' โบยบินเจ้าจากจร วอนพานพบไม่ลืมเลือน'
ให้บริการที่พักและอาหารแก่พ่อค้าต่างเมืองและนักเดินทางทุกชาติพันธุ์
โรงเตี้ยมขนาดกลางที่เปิดตัวใหม่อีกครั้งหลังเถ้าแก่หายสาบสูญไปนับสิบปี
ปัจจุบันมีคนต่างเมืองซื้อกิจการต่อและปรับปรุงพัฒนาสภาพแวดล้อมให้งดงาม
บริการอาหารพื้นเมืองของชาวเจียงหนานราคามื้อเช้ารวมกับค่าห้องพัก
จัดเป็นโรงเตี้ยมอันดับต้นๆ ของนักเดินทางและชาวยุทธ์ที่หยุดพักเมืองนี้ 
แม้จะมีข่าวแพร่สะพัดกันว่าเถ้าแก่ที่หายสาบสูญไปก็เพราะคนต่างแดนผู้นี้ก็ตาม




ชื่อกิจการ : โรงเตี๊ยมผีเสื้อแดง
เจ้าของกิจการ : อาร์รัคน่า เดนท์ 
เวลาปิดบริการ : ตลอด 24 ชั่วโมง 
ประเภทร้าน : ให้บริการที่พัก สุรา และอาหารเจียงหนาน

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองอวี้ซาง



 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

555

กระทู้

2130

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
3303174
เงินตำลึง
24638
ชื่อเสียง
193740
ความหิว
1135
คุณธรรม
373
ความชั่ว
133
ความโหด
632
ฉายหง
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-7-20 22:10:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-20 22:16





ท่องยุทธภพอย่าคบคนพาล
334
มีแต่ธนูและหน้าไม้


        กว่าจะออกจากคฤหาสน์สกุลหมี่ได้ก็เที่ยงคืนเข้าไปแล้ว หลิงเฮ่าไม่คิดว่าหลี่หลิงนูและผู้ติดตามยังคงเตร่อยู่ในเมือง จึงขึ้นอาชาเซกเธาว์และนำพวกผานซุ่นไปยังโรงเตี้ยมทันที “อาหยางตอนเจ้าไปแจ้งข่าว… พวกเขาได้บอกไหมว่าจะไปพักที่ไหน”
        อวี้เหวินหยางนั่งซ้อนท้ายอยู่กับจูหรงเยว่บนหลังเยี่ยซา ด้วยเจ้าม้าไม่ยอมให้ผู้ใดบังคับนอกจากจูหรงเยว่และนักกวีหนุ่ม ใบหน้ากลมกระพริบตาอย่างนึกย้อนครู่หนึ่งก็กล่าว “เหมือนจะอยู่โรงเตี้ยมที่ชื่อว่าอะไรผีเสื้อนี่ล่ะฮะ”

        ดังนั้นทั้งสี่จึงไล่หาโรงเตี้ยมที่ชื่อ ‘อะไรผีเสื้อ’ กันอีกหนึ่งชั่วยาม

นู(บรรยายตอนไปเที่ยวและถึงโรงเตี้ยม เตรียมพักได้เลยนะ)@LuLingNu

        เมื่อมาถึงโรงเตี้ยมหงหูเตี๋ย ในที่สุดเสิ่นหลิงเฮ่าก็พบว่าพวกหลี่หลิงนูยังไม่ได้พักผ่อน อาจจะลุกขึ้นมาหาอะไรทานรองท้องก่อนนอน และเมื่อเจอพวกตนก็มีสีหน้าสงสัยเล็กน้อย “หลิงนู นึกว่าพวกเจ้าหลับไปแล้ว”

นู(ถามว่าไปไหนมา)@LuLingNu

        “อื้มทีแรกก็ไปแค่ที่หอประมูลหว่านซินฝางนั่นล่ะ แต่หลังจากนั้นโดนเศรษฐีคนนึงชวนไปสังสรรค์ต่อเลยกลับค่ำ ขอโทษด้วยนะที่ทำให้รอ…. ดูสิข้าได้ธนูซุนปินมาด้วย แต่คงไม่ได้ใช้เองเพราะมีหน้าไม้ลั่วอี้อยู่แล้วรางวัลจากการเขียนบทความสามวีรบุรุษที่ผ่านมานั่นล่ะ เหมือนจะเห็นผลงานของเจ้าด้วยนะ” นักกวีหนุ่มเปิดกล่องไม้ให้อีกฝ่ายได้ยล ธนูโบราณอายุหลักร้อยปีที่ยังคงใช้กาได้แม้ผู้สร้างจะลาโลกไปนานแล้ว นักกวีหนุ่มทดสอบยิงดูแม้ว่าระยะจะสั้นกว่าธนูทั่วไปหนึ่งเท่า แต่ด้วยหัวศรแปดแฉกยังลดข้อด้อยเรื่องพลังทำลายไปได้ ด้านข้างยังเอาหน้าไม้แบบเดียวกันกับที่เห็นอี้ใช้ในองค์การจิ่วเทียนหวงขึ้นมาวางอีกด้วย “เจ้าเองก็ใช้ธนูใช่ไหม? ลองดูสิว่า หน้าไม้กับธนูต่างกันยังไงยิงไปที่ต้นไม้นอกหน้าต่างนั้นสิ”

นู(ลองธนูซุนปินกับหน้าไม้ได้ตามสะดวก)@LuLingNu

        หลิงเฮ่ายิ้มรับท่าทีของสหายก่อนสายตาจะไปตกยังธนูที่ดูหนักและพิเศษกว่าที่พบได้ทั่วไป “นี่อาวุธคู่กายเจ้าหรือ? แปลกดีนะมีชื่อเรียกไหม?”

นู(แนะนำธนูจิ่วเทียน)

        “ดูเป็นของที่มีประวัติความเป็นมาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ขอข้าลองสักหน่อยเจ้าคงไม่ว่าอะไร?” เมื่อได้รับสัญญาณพยักหน้า นักกวีหนุ่มก็ยกธนูหนาหนักขึ้นมา ต้องใช้แรงแขนมากที่เดียวจึงจะตรึงสายได้ ลูกศรลอยฉิวในพริบตาเมื่อปล่อยออกไป แรงส่งทั้งทรงพลังและแม่นยำเมื่อปักเข้าลำต้นก็ทำลายเปลือกไม้ร่อนเป็นวง “โอ้… ร้ายกาจจริงๆ เป็นยอดธนูเหมาะสมกับเจ้าแล้วล่ะหลิงนู”

นู(พูดอะไรก็ได้)@LuLingNu

        “นั่นสินะ…. ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วพรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางกันแต่เช้ารีบพักผ่อนกันเถอะ” หลิงเฮ่าพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย วันนี้เขาใช้ทั้งแรงกายและแรงสมอง จัดว่าเหนื่อยมากจริงๆนั่นล่ะ จูหรงเยว่ไปรับธนูซุนปินและหน้าไม้กลับมาอย่างเงียบๆ ขณะที่ผานซู่นไปจองห้องพักก่อนที่ทั้งสี่จะเดินขึ้นชั้นบนเพื่อไปพักผ่อน




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
เตาถานมู่
เหล้าพันปี
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x80
x78
x1
x1
x3
x7
x60
x60
x5270
x3010
x70
x5
x1000
x10
x110
x6
x30
x223
x9999
x2000
x230
x201
x1
x10
x150
x110
x228
x34
x3
x3
x6
x15
x96
x7
x14
x22
x8
x2500
x185
x175
x210
x200
x11
x1267
x9
x76
x3312
x4
x9
x60
x209
x5
x11
x147
x119
x16
x7
x182
x450
x6
x15
x2
x45
x203
x61
x4
x5
x85
x2
x1
x17
x2
x2
x222
x1
x3
x2
x258
x380
x7
x499
x665
x500
x1575
x172
x127
x1
x2
x5
x9
x263
x4312
x2300
x625
x660
x9
x256
x673
x11
x221
x14
x569
x94
x514
x538
x15
x30
x359
x1265
x218
x440
x101
x69
x1540
x5
x1045
x7
x1370
x199
x869
x109
x51
x1
x8
x531
x446
x751
x129
x176
x1427
x272
x67
x3105
x1696
x1044
x589
x2868
x555
x819
x1204
x1991
x401
x11
x1
x38
x906
x355
x33
x1
x8053
x640
x67
x150
x20
x498
x362
x756
x60
x455
x979
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x4
x292
x116
x154
x35
x31
x15
x441
x65
x1
x273
x894
x1730
x125
x10
x20
x10
x85
x365
x10
x142
x905
x7
x30
x1988
x304
x2

105

กระทู้

746

โพสต์

24หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
56664
เงินตำลึง
41790
ชื่อเสียง
85333
ความหิว
726
คุณธรรม
548
ความชั่ว
2
ความโหด
44
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-7-20 23:33:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมากลุ่มนักเดินทางที่ขนข้าวสารและสัมภาระมากมายก็เดินทางเข้าเมืองอวี้ซษง หลังจากแวะพักที่บ้านร้างนอกชายป่าแล้วพบอะไรไม่ชอบมาพากลเข้า ทุกคนจึงเลือกที่จะไม่ยุ่งกับมันแล้วมุ่งเข้าเมืองต่อ
พอหลังจากเข้าเมืองมาแล้ว หลิงเฮ่าก็ขอแยกทางไปทำธุระในเมืองแต่ว่ายังไม่แยกกลุ่มกัน หลิงเฮ่ามอบหมายให้หลิงนูเดินเล่นหรือไปเช่าโรงเตี๊ยมรอก็ได้ ซึ่งนูก็ทำตามที่เฮ่าบอกพร้อมเดินเที่ยวชมเมืองกับเหมยหยวนซูมี่ผู้ติดตามของนาง...


เวลาต่อมา ตกกลางคืนที่โรงเตี๊ยม


ที่โรงเตี้ยมหงหูเตี๋ย สาวๆทั้ง3คนมาจับจองห้องพักรออยู่นานแล้ว แต่ทว่าตกกลางคืนหลิงเฮ่าก็ยังไม่กลับมาเสียที จึงได้แต่รออยู่บนโต๊ะอาหารด้านล่าง เหมยหยวนกับซูมี่ได้ขอกลับขึ้นห้องพักไปก่อน..หลิงนูเองก็รออยู่ด้านล่างโรงเตี๊ยมนั้นเอง


เวลาต่อมา หลิงเฮ่ากลับมายังโรงเตี๊ยมที่นัดหมายกันไว้ หลิงเฮ่าก็พบว่าพวกหลี่หลิงนูยังไม่ได้พักผ่อน อาจจะลุกขึ้นมาหาอะไรทานรองท้องก่อนนอน  “หลิงนู นึกว่าพวกเจ้าหลับไปแล้ว”


        "ท่านเสิ่นท่านไปไหนมา กินเวลาจนค่ำเลย ท่านไปที่ไหนไกลใยไม่แจ้งแก่ข้าก่อน...?" หลิงนูลุกขึ้นเดินมาถามทันทีที่พบหน้าหลิงเฮ่า


       “อื้มทีแรกก็ไปแค่ที่หอประมูลหว่านซินฝางนั่นล่ะ แต่หลังจากนั้นโดนเศรษฐีคนนึงชวนไปสังสรรค์ต่อเลยกลับค่ำ ขอโทษด้วยนะที่ทำให้รอ…. ดูสิข้าได้ธนูซุนปินมาด้วย แต่คงไม่ได้ใช้เองเพราะมีหน้าไม้ลั่วอี้อยู่แล้วรางวัลจากการเขียนบทความสามวีรบุรุษที่ผ่านมานั่นล่ะ เหมือนจะเห็นผลงานของเจ้าด้วยนะ”


หลิงเฮ่าเปิดกล่องไม้ใหอีกฝ่ายได้ยล ธนูโบราณอายุหลักร้อยปีที่ยังคงใช้กาได้แม้ผู้สร้างจะลาโลกไปนานแล้ว ด้านข้างยังเอาหน้าไม้แบบเดียวกันกับที่เห็นอี้ใช้ในองค์การจิ่วเทียนหวงขึ้นมาวางอีกด้วย
“เจ้าเองก็ใช้ธนูใช่ไหม? ลองดูสิว่า หน้าไม้กับธนูต่างกันยังไงยิงไปที่ต้นไม้นอกหน้าต่างนั้นสิ”


        "โห... นี่ท่านเสิ่นเสียเวลาไปซื้อธนูมางั้นเหรอ..." หลิงนูหยิบธนูซุนปินและหน้าไม้ขึ้นมาดู หน้าไม้นั้นมีรูปร่างดูแปลกตาไม่เคยเห็นที่ไหนเว้นแต่เฮ่าจะเอามาให้ดูนี่แหละ กับธนูซุนปินดูคล้ายธนูทั่วไปแต่น้ำหนักเบากว่าธนูปกติกว่ามาก
        ท่านเสิ่นบอกว่าสามารถทดลองยิงได้ จึงเดินไปด้านนอกโรงเตี๊ยมนิดหน่อยแล้วใช้ต้นไม้ตรงหน้าเป็นเป้าซ้อมยิง เริ่มด้วยลองยิงธนูซุนปิน ... มันมีน้ำหนักเบา การยิงไม่ต่างจากธนูปกติ.. เธอจึงคิดว่ามันเบาจนสามารถนั่งลงยิงได้เลยทีเดียว
ต่อมาคือหน้าไม้ ธนูรูปร่างดัดแปลงนี้ ทดลองยิงแล้วยิงออกไปอย่างง่ายดาย ไม่ต้องกะวิถีโค้งของลูกศรเลย ถือว่าใช้ง่ายเอาพอสมควร...
เมื่อทดลองเสร็จหมดแล้วจึงนำมาคืนแก่หลิงเฮ่า...


        หลิงเฮ่ายิ้มรับท่าทีของสหายก่อนสายตาจะไปตกยังธนูที่ดูหนักและพิเศษกว่าที่พบได้ทั่วไป “นี่อาวุธคู่กายเจ้าหรือ? แปลกดีนะมีชื่อเรียกไหม?”


        "อ๋อ.. มันมีชื่อว่า ธนูจิ่วเทียน..." นูบอกชื่อของมัน ตามชื่อของธนูคันนี้ที่สลักบนด้ามของมัน
        นูบอกประวัติเมื่อเจอธนูคันนี้ ก็ ตอนที่ออกไปเดินบริเวณเขาอู่ไถ่นอกฉางอันอีกรอบหนึ่ง ไปกับสัตว์เลี้ยงหมีสีน้ำตาลชื่อชงชง มันวิ่งเตลิดไปจุดๆนึงแถวตีนเขา มันขุดดินบริเวณใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง เมื่อตรวจสอบดูก็พบกล่องเก่าแก่ฝังอยู่ใต้ต้นไม้นั้น หยิบขึ้นมาตรวจสอบเปิดดูก็พบคันธนูคันนี้ถูกห่อในผ้าอย่างดี สภาพของมันยังดูใหม่เอี่ยมมากเพราะดูแลรักษาอย่างดี ก็เลยเก็บมาให้เห็นจนทุกวันนี้...
แต่ก็ไม่รู้ประวัติของธนูคันนี้เท่าไรมาก แต่คิดว่าน่าจะเป็นธนูล้ำค่ามากๆ...


        “ดูเป็นของที่มีประวัติความเป็นมาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ขอข้าลองสักหน่อยเจ้าคงไม่ว่าอะไร?”
เมื่อได้รับสัญญาณพยักหน้า นักกวีหนุ่มก็ยกธนูหนาหนักขึ้นมา ต้องใช้แรงแขนมากที่เดียวจึงจะตรึงสายได้ ลูกศรลอยฉิวในพริบตาเมื่อปล่อยออกไป แรงส่งทั้งทรงพลังและแม่นยำเมื่อปักเข้าลำต้นก็ทำลายเปลือกไม้ร่อนเป็นวง
“โอ้… ร้ายกาจจริงๆ เป็นยอดธนูเหมาะสมกับเจ้าแล้วล่ะหลิงนู”


        "ขอบคุณท่านเสิ่น.. ข้าเองก็ฝึกยิงธนูนี้อยู่ทุกวันให้เก่งขึ้นเสมอ..." นูกล่าวออกมา


        “นั่นสินะ…. ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วพรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางกันแต่เช้ารีบพักผ่อนกันเถอะ” หลิงเฮ่าพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย วันนี้เขาใช้ทั้งแรงกายและแรงสมอง จัดว่าเหนื่อยมากจริงๆนั่นล่ะ จูหรงเยว่ไปรับธนูซุนปินและหน้าไม้กลับมาอย่างเงียบๆ ขณะที่ผานซู่นไปจองห้องพักก่อนที่ทั้งสี่จะเดินขึ้นชั้นบนเพื่อไปพักผ่อน


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -54 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -54 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พัดหวงไจ้
หยกขาว
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1000
x1
x10
x29
x114
x129
x1
x29
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x86
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x45
x4
x60
x5
x3
x25
x8
x12
x61
x12
x75
x1
x450
x4
x1
x175
x10
x480
x150
x87
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x52
x6
x2500
x22
x142
x13
x34
x18
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x16
x1082
x5
x51
x79
x1
x560
x147
x4
x25
x201
x7
x237
x148
x145
x9
x201
x189
x136
x10
x218
x292
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x7
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x93
x8
x11
x505
x130
x226
x180
x60
x55
x581
x297
x90
x288
x82
x417
x1
x121
x15
x29
x414
x15
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x570
x4977
x20
x163
x1
x113
x91
x20
x8
x10
x22
x6
x64
x201
x18
x34
x151
x8
x17
x176
x156
x1
x1
x1397
x1

555

กระทู้

2130

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
3303174
เงินตำลึง
24638
ชื่อเสียง
193740
ความหิว
1135
คุณธรรม
373
ความชั่ว
133
ความโหด
632
ฉายหง
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-7-21 03:44:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ท่องยุทธภพอย่าคบคนพาล
335
ต้องตามหมอให้ไหม?


        หลังผ่านค่ำคืนที่ยาวนานเด็กชายชงหนูก็กอดหางเกิ้นหยางจนหลับไป ฟื้นขึ้นมาอีกทีค่อยพบว่าแก้มมีรอยเสื่อเต็มหน้าอวี้เหวินหยางหาววอด ลุกไปหาน้ำมาล้างหน้าล้างตาแต่ด้วยความสะลึมสะลือ แข้งขาเดินไม่ค่อยตรงเท่าไรนักสุดท้ายก็สะดุดถ้วยใส่บางอย่างเข้าจนตกกระจาย ของเหลวสีเข้มที่ยังอุ่นๆ สาดย้อมไปบนพื้นไม้ดังฉ่า

        แสงอาทิตย์นอกหน้าต่างส่องลงมายังร่างเปลือยเปล่าของนักกวีหนุ่มจนเปล่งสีนวล ผู้นอนแช่น้ำอุ่นในถังไม้เงยเปิดเปลือกตาขึ้นมาแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “อาหยาง…. เจ้าอย่าบอกนะว่าพึ่งชนถ้วยตรงโต๊ะไป”
        “ง่าลูกพี่… ความผิดข้าที่ไหนเล่าถ้วยนี้มาขวางทางเองนี่!!” เจ้าเด็กหยางยืนเกาแก้มตาสว่างในทันที ได้แต่หวังว่าของเหลวสีประหลาดนี่จะไม่ใช่อะไรที่แพงมากหรือสำคัญจนตนถูกทำโทษ บุรุษผมเงินเพียงระบายลมหายใจอ่อนกล่าวด้วยความปลงว่า “หมดกัน… ซื้อรอบนั้นของก็หมดแล้วเสียด้วย หรือว่าโชคชะตาจะยังอยากให้ข้าเสี่ยงภัยกันนะ”
        อวี้เหวินหยางลงนั่งยองๆ กระพริบตาปริบๆ จ้องถ้วยใบนั้น “.....เลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอฮะ? ตกลงมันคืออะไรกันแน่น่ะ?”

        “ฉีเจี๋ยฮวา(เทียนกิ่งขาว) คุณชายจะเอามาย้อมผมน่ะ หยางเจ้านี่ซุ่มซ่ามจริงทำเสียของหมด!!” จูหรวเยว่ในชุดดำรัดกุม ปิดตั้งแต่ขายันคอเสมือนคนเป็นโรคกลัวแดดเดินเข้ามาช่วยอธิบาย ในมือยังมีพับเสื้อผ้าใหม่สีขาวสะอาดตา เข้ามาส่งให้เสิ่นหลิงเฮ่า “ท่านแช่อยู่นานแล้วรีบขึ้นมาเถอะขอรับ ประเดี๋ยวจะหน้ามืดเอาได้”
        นัยน์ตาหงส์ตวัดมองมือของเด็กหนุ่มเผ่าเหมียวที่ส่งมา ชั่งใจเล็กน้อยค่อยลุกขึ้นจากถังไม้ หยาดน้ำพราวระยับไหลลู่ลงตามลอนกล้ามเนื้อแม้จะไม่ถึงขนาดบึกบึนอย่างชายชาตินักรบ แต่นักกวีร่างเพรียวเองจัดว่าสมส่วนสง่างาม “อาเยว่ข้าไม่ได้เปราะบางขนาดนั้น ดูเจ้าสิทำราวกับข้าเป็นอิสตรี”
        
        แว่บหนึ่งอาเยว่และอาหยางสบตากัน ‘ก็หน้าท่านมันชวนให้คิดไปแบบนั้นนี่หว่า!!’

        รอจนบุรุษทั้งสี่จัดการกิจวัตรยามเช้าเสร็จก็เดินไปยังห้องพักของหลี่หลิงนูเพื่อชวนลงไปทานอาหาร ก่อนจะออกเดินทางกันต่อ ทว่ากลับต้องประหลาดใจกับอาการของจิตรกรหญิงผู้สวมหน้ากาก เมื่อพบจากผู้ติดตามว่าสหายมีท่าทีไม่สู้ดีหลังตื่นมา หลังช่วยประคองอีกฝ่ายกลับไปยังเตียงค่อยถามไถ่ “หลิงนูขยับตัวไม่ค่อยได้?? ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะเมื่อคืนยังดีดีอยู่เลย ขอข้าเข้าไปดูสักหน่อย”

นู(ทักทาย)@LuLingNu

        “อื้มอรุณสวัสดิ์ เจ้าเป็นอะไรมากรึเปล่า?? ให้ตามหมอมาดูอาการสักหน่อยไหม อ่าจริงสิ… ให้อาเยว่ลองตรวจสอบดูก่อนก็ได้” หลิงเฮ่าเห็นสภาพนอนแหม่บติดเตียงของอีกฝ่ายแล้วก็รู้สึกงุนงง ด้วยตามปกติแล้วหลี่หลิงนูที่ตนคุ้นเคยมักจะดูแข็งแรงและกระฉับกระเฉงอยู่เสมอ สามารถจัดว่าเป็นสตรีถึกคนหนึ่งเลยทีเดียว จูหรงเยว่ก้าวเข้าไปใกล้เตียงตามคำของคุณชายแต่หลิงนูเอ่ยห้ามไว้ก่อน

นู(บอกอาการ/ไม่เป็นไรมากนอนพักคงหาย)@LuLingNu

        “เจ้าแน่ใจนะว่าไม่อยากให้ข้าช่วยตามหมอ??” ด้วยยังคงเป็นห่วงอาการเพื่อนว่าถูกพิษหรือโรคใดกำเริบเฉียบพลันหรือเปล่าจึงไม่อาจวางใจ เห็นหลิงนูส่งยิ้มแห้งลำบากใจจึงยอมให้พักต่อ “ก็ได้ๆ เช่นนั้นนอนพักไปก่อนแล้วกันเรื่องการเดินทางพวกเราไม่เร่งรีบอยู่แล้ว เดี๋ยวข้าให้เสี่ยวเออร์ยกอาหารขึ้นมาคงต้องให้แม่นางทั้งสองช่วยป้อนเจ้าแล้วล่ะ”

นู(ตอบรับตามสบาย)@LuLingNu

        “ไม่เป็นไรน่า คนกันเองจะมัวขอโทษเกรงใจไปทำไม ลองนอนพักไปก่อนถ้าอาการไม่ดีขึ้นยังไงข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเองอย่าห่วงเลย อาหยางเจ้าอยู่ช่วยพวกเขาถ้ากลางวันแล้วอาการยังไม่ดีขึ้นก็มาแจ้งข้า” เมื่อเด็กชาวชงหนูพยักหน้าหงึก บุรุษชุดขาวจึงกลับไปสวมหมวกผ้าโปร่งอีกครั้ง ตั้งใจว่าจะไปเดินหาอะไรที่ทานง่ายๆ สะดวกกับการป้อนและกลืนให้สหายสักหน่อย พาผานซุ่นช่วยไปจัดการเรื่องอาหารได้ ขณะที่หรงเยว่ขอตัวไปดูแลพวกสัตว์

นู(พักตามสบายเฮ่าเอาน้ำแกงกลับมาให้)@LuLingNu

        เวลาผ่านไปสองชั่วยามเคราะห์ดีว่าช่วงสายๆ อาหารของจิตรกรหญิงเริ่มทุเลาลง แม้เรี่ยวแรงยังไม่กลับมาเต็มที่ แต่มิได้เป็นอุปสรรคในการเดินทางต่อมากนัก พวกเขาจึงมุงหน้าออกจากอวี้ซางไปยังเจียงเยี่ยต่อ

มอบน้ำแกงให้หลี่หลิงนู 5




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
เตาถานมู่
เหล้าพันปี
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x80
x78
x1
x1
x3
x7
x60
x60
x5270
x3010
x70
x5
x1000
x10
x110
x6
x30
x223
x9999
x2000
x230
x201
x1
x10
x150
x110
x228
x34
x3
x3
x6
x15
x96
x7
x14
x22
x8
x2500
x185
x175
x210
x200
x11
x1267
x9
x76
x3312
x4
x9
x60
x209
x5
x11
x147
x119
x16
x7
x182
x450
x6
x15
x2
x45
x203
x61
x4
x5
x85
x2
x1
x17
x2
x2
x222
x1
x3
x2
x258
x380
x7
x499
x665
x500
x1575
x172
x127
x1
x2
x5
x9
x263
x4312
x2300
x625
x660
x9
x256
x673
x11
x221
x14
x569
x94
x514
x538
x15
x30
x359
x1265
x218
x440
x101
x69
x1540
x5
x1045
x7
x1370
x199
x869
x109
x51
x1
x8
x531
x446
x751
x129
x176
x1427
x272
x67
x3105
x1696
x1044
x589
x2868
x555
x819
x1204
x1991
x401
x11
x1
x38
x906
x355
x33
x1
x8053
x640
x67
x150
x20
x498
x362
x756
x60
x455
x979
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x4
x292
x116
x154
x35
x31
x15
x441
x65
x1
x273
x894
x1730
x125
x10
x20
x10