ดู: 357|ตอบกลับ: 12

{ เมืองฉางอัน } จวนไท่สือลิ่ง | จวนสกุลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-17 00:53:08 |โหมดอ่าน

จวนไท่สือลิ่ง

{ นครฉางอัน }




จวนขุนนางบันทึกประวัติศาสตร์ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นขุนนางเถรตรงและซื่อสัตย์ที่สุดในแผ่นดินต้าฮั่น 
ขนาดจวนไม่กว้างใหญ่มากนัก ภายในจวนมีห้องเก็บตำรามากมายหลากหลายภาษา 
เจ้าของจวนคนปัจจุบัน และ ดำรงตำแหน่ง ไท่สือลิ่ง ขุนนางบันทึกประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่น 
"ซือหม่าเซียน" อาศัยอยู่กับสาวใช้และยามอีกสองคนไม่มีครอบครัวผูกมัด ด้วยซือหม่าเซียนปรารถนาที่จะมุ่งมั่น
 อุทิศงานต่อจากบิดาไท่สือลิ่ง "ซือหม่า ถัง" เขียนประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคราชวงศ์เซี่ยถึงฉินขึ้นมาใหม่
 เรียบเรียง วิเคราะห์ และให้มีหลักฐานอ้างอิงจากคนเฒ่าคนแก่มากที่สุด เขาเป็นนักเดินทางพันลี้คนนึง
ซือหม่าเซียนมักเดินทางไกลเพื่อค้นคว้าเรื่องราวต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง





【ไท่สือลิ่ง ซือหม่าเซียน】
อุปนิสัย :  เป็นคนสุขุม สุภาพอ่อนโยน และมีนิสัยเถรตรง ไม่ชอบคนโกหก ยึดมั่นในสัจจะและคำสาบาน




【สาวใช้จวนไท่สือลิ่ง หลิงหยง】
อุปนิสัย : ปกติมักไม่ปรากฎตัวใต้แสงอาทิตย์สักเท่าไร สายตาของนางทั้งเฉยเมยและเย็นชาดูห่างเหินกับทุกคน ใช้ชีวิตเงียบๆ ภายในจวนไท่สือลิ่งราวกับภูตผี  เรียบง่ายและสมถะกว่าที่คิด กิริยาวาจาวางตัวอยู่ในกรอบสำหรับคนแปลกหน้า เป็นสตรีผู้พากเพียรไม่เคยย่อท้อ หากได้รับมอบหมายงานใดนางจะตั้งใจและทำออกมาให้เสร็จสมบูรณ์อย่างดีที่สุด



884

กระทู้

3367

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
918103
เงินตำลึง
69171
ชื่อเสียง
179451
ความหิว
2995

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16291
ความชั่ว
8136
ความโหด
25073
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-7-24 00:19:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-24 00:22




ท่องยุทธภพอย่าคบคนพาล

349

{ บทเสริมสัญญาจ้างฉางอัน 2.10 จบ }
ไท่สือลิ่งผู้เดียวดาย

        หลังสะสางคดีชาวยุทธที่โดดมาหาเรื่องสกุลเติ่งไม่ได้หยุดหย่อน ก็ปาเข้าไปเย็นย่ำด้วยตามสัญญาจ้างใต้เท้าซือหม่าจำเป็นต้องถึงฉางอันก่อนรุ่งสาง เพื่อที่จะเข้าประชุมท้องพระโรงให้ทัน อาหารเย็นของพวกเขาจึงมีแค่ปล่าย่างจากหาดกวงหลิน

        รถม้าหยุดแวะพักลำธารนอกเมืองซินเอี๋ย
        ห้วงนำกระจ่างใสตอนนี้มีสีแดงเจือจางเงาลองเลือนของหนึ่งสัตว์นักล่า และมนุษย์ขยับไหว

        จูหรงเยว่ช่วยชำระล้างขนสีขาวลายจุดของพี่เสือดาวหิมะเมื่ออำลาคนของใต้เท้าอิน และเจ้าบ้านเติ้งที่ซินเอี๋ย หนนี้แม้แต่ชุดสีขาวบริสุทธิ์ของคุณชายยังมีหยดเลือดกระเซ็นใส่ ชายหนุ่มเผ่าเหมียวมีสีหน้าเคร่งขรึมลง ‘หรือว่าข้าจะยังแข็งแกร่งไม่พอ? ทำอย่างไรจึงจะปกป้องคุณชายได้กัน?’ กลิ่นคาวเลือดบนตัวคล้ายมิใช่เรื่องสลักสำคัญ

        หากเป็นเลือดของผู้ที่หมายเอาชีวิตผู้มีพระคุณ เลือดของคนชั่ว
        จะไปมีคุณค่าให้ใส่ใจสักเท่าใดกันเชียว ‘แต่คุณชายคล้ายไม่ชอบกลิ่นพวกนี้เอามาก เอ.. หรือต้องทำถุงหอมกันนะ’

        ความครุ่นคิดของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป เสิ่นหลิงเฮ่าเอาหญ้าน้ำค้างป้อนให้เยี่ยซาและซุ่นเจี๋ยนสองอาชาสีเพลิงกิน แม้หญ้าชนิดนี้จะหายากได้มายากแต่เพื่อเพิ่มกำลังวังชาฟื้นฟูเรี่ยวแรงให้เกลอ ตนก็ไม่นึกเสียดาย “กินจนกว่าจะอิ่มได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ”

ฮี้… ฮี้!!

        ทั้งคู่วิ่งควบไปมามิได้หยุดถึงจะเป็นอาชาลมกรดแค่ไหน ขนาดคนยังมีเหนื่อยล้า… ประสาอะไรกับม้าและถ้าเกิดสองตัวนี้ป่วยเขาเองก็คงจะปวดใจ “ไท่สือลิ่งไม่ต้องกังวล ก้วยฝีเท้าของเยี่ยซาและซุ่นเจี๋ยนข้าไปส่งท่านถึงฉางอันก่อนรุ่งสางแน่นอน”
        “เรื่องนั้นข้าน้อยทิได้คิดมากหรอกขอรับ เกรงใจท่านมากกว่าคราวนี้เหมือนพาพวกท่านมาเสี่ยงภัยแท้ๆ ต้องขอโทษหลิ่งจือด้วยจริงๆ ในจวนเติ้งนั้นข้าแทบช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลย” ซือหม่าเซียนเหลือจะกล่าว ตนเป็นบุรุษกลับต้องถูกปกป้องทั้งยังคล้ายจะเป้นตัวภาระเสียอีก อาการของสหายยังไม่มีทางแก้ความจริงก็น่าเป็นห่วงพออยู่แล้ว ยังจะมีกลุ่มชาวยุทธ์มาหาเรื่องอีก ‘รึจะเป็นคราวเคราะห์ของตระกูลอินกันนะ?? ไม่ได้การ… ข้าควรแจ้งใต้เท้าต้วนกับสหายคนอื่นเรื่องนี้ไหม..’

        “เรื่องราวมาถึงขนาดนี้แล้วท่านยังมัวเกรงใจอยู่อีก เอาเถิดข้าจะประกาศตรงนี้เลยว่าไม่เป็นไร พูดถึงสหายใครเขาคิดเล็กคิดน้อยกัน?? ทำใจให้สบายเถอะใต้เท้าอินช่วยเหลือคมามากต้องมีหนทางรอดแน่นอน” ฉางหยินถูกอุ้มส่งให้มือคนแปลกหน้าทีแรกก็ดีดดิ้น ต่อมาสัมผัสได้ถึงความเศร้าของมนุษย์นัยน์ตาใสแป๋วของมันก็จ้องสักครู่ แล้วจึงกระโดดขึ้นตักของซือหม่าเซียน หลิงเฮ่าส่งสายตาเชิงว่า ‘เจ้าอยู่ตรงนั่นล่ะปลอบเขาไป’ มันก็ยอมว่าง่ายร้องอุ้งอิ้งเรียกความสนใจของนักบันทึกประวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี
        เจ้าถุงลมสีหาวนอนบิดกายไปมาบนตัก ความอุ่นนุ่มชวนให้ใจละลาย ไท่สือลิ่งพอเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายรอยยิ้มบางๆ หยักขึ้นอย่างโล่งใจ “ขอบคุณหลิ่งจือ”

        การเดินทางกลับฉางอันเป็นไปอย่างราบรื่นทว่าอีกฝ่ายมิได้ให้พวกตนไปส่งที่โรงเตี๊ยมหากแต่เป็น ‘จวนไท่สือลิ่ง’ ที่อยู่เลยย่านการค้านครฉางอันไปค่อนข้างไกล

        “ไท่สือลิ่งรีบพักผ่อน เดินทางติดต่อกันแทบไม่หยุดท่านคงล้ามากแล้ว… เช่นนั้นพวกข้าไม่รบกวนแล้วไว้โอกาสหน้าพบกันใหม่” เดิมทีเข้ามาในจวนนี้เห็นห้องหับบางส่วนมีฝุ่นจับ ทั่วทิศเงียบไร้วี่แววคน ก็คิดว่าร้าง.. ที่ไหนได้เป็นจวนขุนนางกินตำแหน่งข้างตัวนี่เอง ‘นี่เขาถึงกับไม่จ้างบ่าวไพร่เลยสักคน??’ จะว่าประหยัดหรือประหลาดดีล่ะ ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคนรักสันโดษก็ได้
        เสิ่นหลิงเฮ่าคิดหมุนกายกลับขึ้นม้าเมื่อจบธุระแล้วก็โดนอีกฝ่ายดึงแขนเสื้อไว้ “ช้าก่อนๆ ท่านลืมค่าตอบแทน!!”
        สัญญาจ้างนั้นระบุค่าตอบแทนเอาไว้อย่างชัดเจน ขนาดตอนอยุ่จวนตระกูลเติ้งนักกวีผู้นี้ยังไม่ยอมให้ตนคิดฉีกสัญญาด้วยการออกไปสู้เสี่ยงตาย “เงินจำนวนนี้อาจไม่มีคุณค่ามากมายเท่าเรื่องที่ท่านช่วยสหายและตัวข้าแค่ว่า..”
        “ขอไม่รับ” กวีราชสำนักตัดบทด้วยความปลอดโปร่ง
        “ไม่รับไม่ได้ ท่านจะทำให้ข้าน้อยผิดสัจจะ!” ใบหน้าอ่อนใสขมวดคิ้วเข้ม เจือแววดุขึ้นมาเล็กน้อย กระนั้นก็ยังไม่สามารถข่มขวัญจิ้งจอกหนุ่มได้อยู่ดี
        
        เสิ่นหลิงเฮ่าเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยชายเสื้อตนเสียทีจึงชี้แจง “ความจริงข้าหยิบสัญญาฉบับนี้นั่นเป็นเพราะเห็นชื่อของท่าน สหายมีเรื่องต้องการความช่วยเหลือ… ข้าก็แค่มาตามคำเรียกเท่านั้นเอง ส่วนเรื่องตอบแทนคราวหน้าเราไปหาร้านอาหารขึ้นชื่อสักร้านท่านเลี้ยงข้าก็พอแล้ว”
        รอยยิ้มจากบุรุษผมเงินดูเผินๆ คล้ายส่งให้เขา แต่มองไปมองา… ซือหม่าเซียนก็ยากจะทราบว่ากวีหลิ่งจือคิดรึ ‘มอง’ สิ่งใดอยู่กันแน่ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับเงิน แถมตอนนี้ก็ดึกสงัดแล้วคล้ายว่าเสิ่นหลิงเฮ่าค่อนข้างเกรงใจอาจารย์พ่อบุญธรรม ใต้เท้าซือหม่าเซี่ยงหรูผู้นั้นอยู่มิใช่น้อย ‘ให้กลับตอนนี้คงรบกวนอีกทาง จะให้ไปที่โรงเตี้ยมก็เหมือนข้าทำเขาสิ้นเปลือง’

       “หลิ่งจือ.... พวกท่านมาพักที่จวนข้าก่อนดีไหม?” ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับเงินตอบแทน หากเป็นที่พักกับอาหารไม่น่าจะปฎิเสธ อีกอย่างจวนตั้งกว้างตัวเขาอยุ่คนเดียว ห้องว่างยังมีมากมาย… คงจะไม่เป็นไร

ไม่รับเงินค่าตอบแทน



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ชื่อเสียง +1111 ความหิว -24 Point +10 ย่อ เหตุผล
Staff_สัญญาจ้าง + 1111 -24 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวงตี้เน่ย์จิง
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
ธนูเจย์วิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x1
x15
x16
x8
x34
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x903
x15
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x546
x3
x4
x11
x3
x2
x27
x2
x30
x38
x8
x535
x146
x620
x18
x406
x37
x4340
x17
x700
x1052
x98
x2010
x32
x275
x541
x515
x853
x100
x3
x1114
x244
x4024
x290
x42
x792
x1785
x1719
x205
x4322
x74
x318
x392
x740
x2
x223
x72
x70
x115
x1
x6
x1
x1010
x77
x35
x1506
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1066
x4200
x3837
x5
x1177
x1230
x78
x458
x9999
x899
x24
x86
x1
x260
x552
x2770
x367
x63
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5783
x77
x3695
x199
x12
x3874
x9
x15
x3312
x3
x9
x544
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x397
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2524
x1174
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x812
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1336
x9999
x9999
x2197
x1125
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x671
x1696
x1643
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2219
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1115
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x1066
x144
x31
x251
x18
x1
x281
x9999
x2457
x707
x10
x20
x5
x99
x9999
x110
x3577
x111
x713
x176
x2

884

กระทู้

3367

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
918103
เงินตำลึง
69171
ชื่อเสียง
179451
ความหิว
2995

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16291
ความชั่ว
8136
ความโหด
25073
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-8-7 00:28:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-8-7 00:32


✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

ข้าเป็นจิ้งจอกที่ออกจากโพรง
357
{ อิเว้นหัวใจสี่ดวงซือหม่าเซียน 5 }
ไฟในใจท่านให้ข้าช่วยดับ

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        หลังออกจากสุสานบิดาอันดับหนึ่งในแผ่นดินก็ลงเขาเพื่อกลับเข้าสูฉางอัน นักกวีหนุ่มมีเรื่องต้องทำในจวนไท่สือลิ่ง บุรุษเผ่าเหมียวแม้เห็นว่าใกล้ค่ำแล้วก็ไม่อาจกล่าวเตือนจึงได้แต่ติดตามมาด้วย

        นี่นับเป็นหนที่สองที่จูหรงเยว่ติดตามคุณชายเข้ามายังจวนขุนนางบันทึกประวัติศาสตร์ ‘ยังคงเสมือนร้าง… แค่สภาพบรรยากาศดีกว่า’ ความเงียบรอบกายค่อนข้างถูกจริตบุรุษเผ่าเหมียวพอสมควร ตั้งแต่เมื่อตอนอยู่บนเขาหลีซานแล้วท่าทีของคุณชายดูแปลกไปคล้ายกังวลใจถึงบางสิ่ง แต่หากคนผู้นั้นไม่พูดออกมาล่ะก็ตนหรือจะคาดการณ์ความคิดนักกวีผมเงินผู้นี้ได้ นอกจากเป็นห่วงก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวสิ่งใดโดยพละการ

        “หลิ่งจือเชิญ” อีกฝ่ายหันมากล่าวเชิญอีกฝ่ายเข้าภายในจวนของตน ก่อนเดินนำไปที่ห้องตำรา นักกวีในอาภรณ์ขาวก้าวเข้ามาตามคำเชื้อเชิญมิได้ลงนั่งโดยพละการเพราะเจ้าของบ้านยังช่วยธุระตนอยู่ เขารู้ว่าไม่ควรแตะต้องสิ่งใดเกรงจะเสียเรื่อง “ห้องอาจรกหน่อยนะขอรับ พอดีมีตำราวางมากพอสมควรบนชั้นไม่พอ” ซือหม่าเซียนกล่าวบอกอีกฝ่ายระหว่างเดินก่อนยิ้ม รอยยิ้มนั้นอบอุ่นคล้ายพยายามปลอบให้คลายกังวล

         “ไท่สือลิ่งมิต้องห่วง... ปกติข้าเดินทางนอนกลางดินกินกลางทรายจนชิน จวนของท่านยังถือว่าสะอาดกว่ารถม้าข้าเสียอีก” เขากล่าวตามความเป็นจริง ขนาดหอตำราตระกูลเสิ่นยังต้องใช้บ่าวถึงสิบคนคอยทำความสะอาด ประสาอะไรกับวางม่วนไม้ไผ่ไว้บนชั้นให้ฝุ่นจับ
        ทั้งสองเดินมาจนถึงห้องตำรา ก่อนเปิดเข้าไป “หลิ่งจือท่านนั่งก่อน เดี๋ยวข้าขอตัวหาสักครู่” เขาเดินไปยังชั้นวางตำรามุมนึงของห้องที่ดูเยอะพอๆ กับชั้นอื่นๆ อีกสิบกว่าชั้นภายในห้อง ก่อนไล่นิ้วไล่ไปตามม้วนไม้ไผ่ต่างๆ

        “เจอแล้ว….” ซือหม่าเซียนเดินถือม้วนตำรามาก่อนคลี่อ่าน “ดูเหมือนบรรดาลูกหลาน ลูกบุญธรรมจะถูกส่งไปบริเวณด่านซันไห่ ใช้ชีวิตที่นั่น” ซือหม่าเซียนอ่านให้อีกฝ่ายฟัง

        ลูกหลานนั้นถูกอยู่ ทว่านางเป็นเพียงบุตรีบุญธรรมอาจมิต้องโดนร่างแห “รบกวานท่านหานามไป๋ฟางหรง ธิดาบุญธรรมของหวยหนานอ๋องนั้นคือรุ่นน้องที่ข้ากล่าวถึง”

        “ไป๋ฟางหรง สหายจำนามผิดหรือไม่ ในนี้ไม่มีชื่อผู้นี้นะขอรับ” ซือหม่าเซียนไล่รายชื่อดูก่อนคลี่ม้วนรายชื่อบ่าวในจวนทั้งหมด “หรือคุณชายหมายถึงไป๋เหมยชิ่ว(?)”

        เรียวคิ้วใบหลิวเลิกขึ้นเล็กน้อย “มิใช่… นามของนางเป็นไป๋ฟางหรงแน่นอนครั้งก่อนตอนข้าไปส่งนางที่หรูหนาน ยังพบสาวใช้และผู้คุ้มกันจวนหวายหนานอ๋องเลย”

        “ไม่มีชื่อนี้นะขอรับ มีเพียงบุตรีบุญธรรมหลิวอัน นาม ไป๋เหมยชิ่ว ที่รับอุปการะจากตระกูลไป๋ ตระกูลที่ภักดีกับหลิวอันมาตลอด” ซือหม่าเซียนกล่าวก่อนยื่นแผ่นที่สามให้อีกฝ่าย มองสหายอ่านพลางครุ่นคิด 'หรือว่าจะมีข้อผิดพลาด?'

         นักกวีหนุ่มดึงเอาพัดหยกขาวออกมาจากแขนเสื้อคล้ายฉุกคิดอะไรได้บางอย่าง พู่ประดับสีฟ้าสะอาดตาหยอกล้อมือคู่เรียว ‘ไป๋เหมยชิ่ว…?? ทำไมเป็นไป๋เหมยชิ่ว หรือว่า… ไป๋เหมย(เหมยขาว?) อาจมีคนช่วยนางแล้วลักขื่อเปลี่ยนเสาสลับเป็นชื่อนี้’ คงเพราะสตรีผู้นั้นมักใช้ผ้าโปร่งคลุมหน้า แต่ไหนแต่ไรมาฮั่นให้ความสำคัญบุตรชายมากกว่าบุตรสาวชื่อจะแตกต่างหรือเปลี่ยนไปเพราะมีมือมืดเข้ามาแก้ก็เป็นไปได้ “ไป๋เหมยชิ่ว เวลานี้นางอยู่ที่ใดหรือ?”

       “ไป๋เหมยชิ่วหลบหนีจากจวนหวยหนานอ๋องในคืนเกิดเหตุก่อนหลิวอันก่อกบฎ” ซือหม่าเซียนกล่าวตอบอีกฝ่าย “ดูเหมือนว่าตอนนี้จางทังกำลังสืบหาตัวอยู่น่ะ”

         จากสภาพที่ตนพบสตรีผู้นี้ อย่าว่าแต่หลบหนีเลย… วางตัวเองให้คิดหนียังยาก คำนวนได้เพียงอย่างเดียวว่ามีผู้อื่นช่วยนางไปก่อนแล้ว ‘ก็ยังดี… แต่ต้องตามหาตัวนางแข่งกับทางการคงไม่ง่ายนัก’ ดวงตาหงส์หรุบลงอย่างชั่งใจหวังเพียงว่าสตรีผู้นั้นยังมีความคิดปู้บ้าง นำพัดส่งจวนซือหม่า… ยังพอจัดหาที่พำนักใหม่ให้ได้ไม่ยากเย็นอะไร คิดคำนวนในใจจนเสร็จสิ้นเห็นทีตนต้องกลับไปดูทางอี้ฟู่อี้เหนียงสักรอบว่ามีข่าวจากกระต่ายขาวมาหรือยัง “ข้ายืนยันให้นางได้ว่าไป๋ฟางหรงมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องรึรู้เห็นกับการกบฎ เป็นไปได้มากว่าถูกบังคับ… นิสัยใจคอนางราวกับมุสิก มีดีเท่าเม็ดถั่วเขียวเรื่องสะท้านฟ้าสะเทือนดินอย่างการกบฎตัดทิ้งไปได้เลย”

        “เช่นนั้นเดี๋ยวข้าเดินไปส่งหลิ่งจือที่หน้าประตูนะขอรับ” ซือหม่าเซียนกล่าวกับสหายก่อนเดินไปเก็บม้วนคัมภีร์

        บุรุษผมเงินคลี่ยี้มอย่างลำบากใจ “ท่านชวนข้าออกมาแท้ๆ กลับไม่สามารถคลายเรื่องกังวลใจให้ได้ ทั้งยังรบกวนเป็นธุระอีก… ไท่สือลิ่งหนนี้ต้องขออภัยด้วยจริงๆ” พลางนึกขึ้นได้ว่าตนมีสายคาดเอวที่ได้รับพระราชทานเป็นรางวัลมา สีค่อนข้างเคร่งขรึมไม่เหมาะกับตนระหว่างเดินไปยังม้าก็หยิบออกมาส่งให้ “อย่างที่เห็น… ของรางวัลที่ได้รับมาชิ้นนี้เหมาะกับท่านมากกว่าโปรดอย่าเกรงใจ ถือเสียว่าช่วยเหลือข้าทำธุระเรื่องหนึ่งหากไม่ยอมรับ ข้าจะยิ่งลำบากใจ”

        “ขอบคุณหลิ่งจือสำหรับของขวัญ” ซือหม่าเซียนกล่าวก่อนยกมือคารวะอีกฝ่าย “เชิญ” เขาผายมือก่อนเดินนำอีกฝ่ายเดินไปส่ง แต่แล้วคล้ายแขกยังคงลังเลไม่ยอมก้าวขาสักที สามัญสำนึกในหัวตบตีกัน ‘เขาช่วยเจ้านะ… เจ้าก็ควรช่วยเหลือเขากลับสิ!!’ บางทีนักกวีก็มีความย้อนแย้งในตัว

        “...ไท่สือลิ่ง” เรียกด้วยเสียงคล้ายอ่อนอกอ่อนใจ สหายมีท่าทีกึ่งผลักไสอยากไล่ตนกลับไวไวเช่นนี้ 'หรือว่าจะน้อยใจที่ข้าไม่รับปากช่วยในทันที?'

        “มีสิ่งใดให้ข้าช่วยบอกได้เลยนะหลิ่งจือ” ซือหม่าเซียนบอกอีกฝ่ายเมื่อได้ยินเสียงอีกฝ่ายเรียกตนดูคล้ายไม่สบายใจ

        กวีสีเงินหันหลังกลับมาเพื่อนเผชิญเข้ากับสายตางุนงงเล็กน้อย ท่าทีเขาตอนนี้คงดูลั่กลั่นย้อนแย้งมากทีเดียว สองมือเขายกแตะบ่าอีกฝ่ายริมฝีปากเม้มสนิทอย่างชั่งใจ… เลือกระหว่างช่วยสหายกับช่วยรุ่นน้องนี่มันยากเหลือเกิน เป็นไปได้ก็อยากช่วยทั้งคู่นั่นล่ะ!! สวรรค์ให้เขาแยกร่างทีสิ!! ต่อสู้กับตัวเองอยู่สักพักค่อยตัดสินได้ “น้ำไกลย่อมไม่อาจดับไฟ… เรื่องวุ่นวายที่กวนใจท่านข้าช่วยดับให้เอง”

        “ข้ากำลังหาคนขับรถเก่งๆ ที่รบกวนไปเมืองเฉียวแล้วรีบกลับฉางอันน่ะขอรับ เพื่อไปสอบถามผู้เฒ่าคนหนึ่ง” ซือหม่าเซียนตอบหลิ่งจือก่อนยิ้ม คล้ายรอคำพูดนี้อยู่ก่อนนานแล้ว “มิทราบว่าสหายพอจะไปคืนนี้กลับมาก่อนรุ่งสางวันรุ่งขึ้นได้หรือไม่?”

        ดวงตาหงส์กลอกไปมองอาชาพันธุ์ดีดด้านข้าง เมืองเฉียวนั้นไกลกว่าซินเอี๋ยนิ้วมือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากตน “เหมือนเช่นเคย… อย่ารายงานอี้ฟู่ท่านอาจารย์ข้ากลับมาหนนี้ยังไม่ได้กลับจวนเลย!!” สองเด้ง… อาจารย์รุู้ขาไม่พ้นหูชาสองวันติด


ให้สายรัดเอว / เปิดใช้ผีเสื้อ


✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙
@BaiFangRong

แสดงความคิดเห็น

ได้รับความสัมพันธ์จากการมอบของขวัญให้ [NPC] {+60}   โพสต์ 2018-8-7 00:40
ได้รับความสัมพันธ์จากสัตว์เลี้ยง [สัตว์เลี้ยง] {+25}   โพสต์ 2018-8-7 00:40

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวงตี้เน่ย์จิง
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
ธนูเจย์วิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x1
x15
x16
x8
x34
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x903
x15
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x546
x3
x4
x11
x3
x2
x27
x2
x30
x38
x8
x535
x146
x620
x18
x406
x37
x4340
x17
x700
x1052
x98
x2010
x32
x275
x541
x515
x853
x100
x3
x1114
x244
x4024
x290
x42
x792
x1785
x1719
x205
x4322
x74
x318
x392
x740
x2
x223
x72
x70
x115
x1
x6
x1
x1010
x77
x35
x1506
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1066
x4200
x3837
x5
x1177
x1230
x78
x458
x9999
x899
x24
x86
x1
x260
x552
x2770
x367
x63
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5783
x77
x3695
x199
x12
x3874
x9
x15
x3312
x3
x9
x544
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x397
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2524
x1174
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x812
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1336
x9999
x9999
x2197
x1125
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x671
x1696
x1643
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2219
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1115
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300