ดู: 403|ตอบกลับ: 4

{ ป้ายประกาศ ประจำเมือง }

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-9 00:08:30 |โหมดอ่าน

บนแผ่นป้ายที่ถูกวางไว้ตรงย่านการค้า ได้เปิดให้ชาวเมืองที่ต้องการหาคนช่วยนำกระดาษหนังแพะมาติด
เพื่อผู้คนที่กำลังหาอะไรทำผ่านไปผ่านมาได้พบเห็น หรือ บางครั้งจะเห็นประกาศจากเจ้าเมือง






{ รายการข่าวปัจจุบัน }

** แท็ก Staff_สัญญาจ้าง ผู้ตรวจ **

(1) สัญญาจ้าง : มีใครว่างบ้าง พอจะช่วยงานข้าได้บ้าง
ข้าต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อยคนที่พอเดินทางต่างเมืองได้
( 150 ชั่ง - 3500 ตำลึง - 333 ชื่อเสียง )
สถานที่: เถ้าแก่เยี่ย | ร้านจีฮวาหลันเยี่ย


(2) สัญญาจ้าง : มีใครสะดวกเดินทางไหม ท่านชาวยุทธ์ที่ชอบท่องยุทธภพ
ได้โปรดเถอะ ข้ามีเรื่องอยากรบกวนวานส่งของ นี่เป็นของลับมากต้องการคนที่มีฝีมือ
เพราะมันอาจทำให้ชีวิตท่านเสี่ยงภัยได้ ( 500 ชั่ง - 8000 ตำลึง - (-1000) ชื่อเสียง )
( คำเตือน สัญญาใบนี้มีโอกาสได้ค่าความชั่ว )
สถานที่: หมอเถื่อนเสิ่น หลิงอู่ | ศาลาตี่เซียน  เวลา ยามเว่ย
{ เป่าหลิง }



(3) สัญญาจ้าง : ข้าต้องการความช่วยเหลือคนมีแรงเยอะ ข้ามีลูกหนี้คนหนึ่งหนีหนี้ไปหลบในสุสานเมือง
ข้าต้องการขุดดินตามหาลูกหนี้ มาช่วยข้าแล้วข้ามีค่าตอบแทน
( 300 ชั่ง - 1000 ตำลึง - (-1000) ชื่อเสียง )
( คำเตือน สัญญาใบนี้มีโอกาสได้ค่าความชั่ว )
สถานที่: ชาวยุทธ์แช่หวง | สุสานอี้ตู้เสวี่ย
{ เป่าหลิง }


#ป้ายประกาศจะมีประกาศจ้างงานมาติดสม่ำเสมอเมื่อมีผู้คนภายในงานต้องการความช่วยเหลือ#
#โปรดแวะมาตรวจเช็คสม่ำเสมอ#


{ การใช้บอร์ดประกาศข่าว }
(1) เขียนโรลเพลย์อ่านป้ายประกาศที่นี่
(2) เขียนโรลเพลย์ดึงป้ายประกาศ โดยในโรลให้ใช้ปุ่ม "เพิ่มโค้ต" ครอปประโยคประกาศที่เราจะดึง
(3) 1 สัญญาจ้างต่อ 1 เพลย์เยอร์เท่านั้น และ 1 เพลย์เยอร์จะรับได้เพียงทีละ 1 สัญญาจ้างไม่สามารถเหมาได้
ต้องทำสัญญาจ้างให้เสร็จไปก่อน จึงจะมารับสัญญาจ้างใบอื่นได้
(4) เขียนโรลสถานที่เป้าหมายผู้จ้างงาน ตามเวลา และ สนทนาเรื่องสัญญาจ้างที่เขาติดไว้
(5) รอเควสส่งไปทาง PM



คลังกระทู้ที่เกี่ยวข้อง:

โพสต์ 2018-7-9 20:30:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัญญาจ้าง : รับอาสาผู้ช่วยสืบคดีฆาตกรรม "หวง เฟยฉู่"

สถานที่: มือปราบ "เจ๋า อี้" 'ประตูเมืองทิศตะวันตก'

            ไม่คิดว่าในระหว่างที่ผ่านเขตชุมชนสายตาจะเหลือบไปเห็นป้ายประกาศประจำเมืองพอดีเหวินเหวินที่พึ่งหว่านแหหาปลาเสร็จคิดเอาไว้ว่าจะหาที่พักชั่วคราวที่นี่พอเอาแต่หาโรงเตี๊ยมในเขตชุมชน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มาหยุดยืนอ่านป้ายประกาศประจำเมืองเสียแล้ว

            มีสัญญาจ้างชิ้นหนึ่งที่ค่อนข้างดูน่าท้าทายสำหรับเขาอยู่พอสมควร

            ‘ผู้ช่วยสืบคดีฆาตกรรม

            เหวิเหวินหันไปหาอาเค่อก่อนจะชี้ไปที่สัญาจ้างที่1ให้อีกฝ่ายดู เพียงครูเดียวที่อาเค่ออ่านเขาส่ายหัวเล็กน้อยเชิงห้ามปรามว่าสิ่งที่จะเจอมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆแต่สำหรับทหารหนุ่มการที่ได้ทำอะไรที่มันดูสนุกและท้าทายเกินตัวนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการอยู่แล้ว

            เป็นนิสัยที่ติดมาตั้งแต่เด็กจริงๆ

            “สืบคดีฆาตกรรมเชียวนะอาเค่อข้าว่ามันน่าสนุกไปอีกแบบท่านไม่คิดอย่างนั้นหรือ

            “พี่เหวินเป็นทหารรักษาเมืองนะขอรับไม่ใช่นักพเนจรตามล่าหาสัญญาจ้างเรื่องแบบนี้ให้ผู้เชี่ยวชาญมารับมันไปไม่ดีกว่าหรืออีกอย่างหากพลาดขึ้นมารุ่นพี่จะซวยเสียเปล่าๆ ดูค่าจ้างแล้วก็น่าจะคุ้มกับที่ทำไป

            “ครั้งเดียว”ชายหนุ่มชูนิ้วขี้ขึ้นมาให้อาเค่อเพื่อเป็นการตื้อชนิดหนึ่งที่ตนชอบทำมาเป็นประจำ “หากพบตัวคนร้ายก็เป็นผลงานของข้าและอาเค่อไปด้วยไงไม่คิดว่าดีหรอ

            “” อาเค่อเงียบไปชั่วขณะก่อนจะมองไปยังป้ายประกาศอีกครั้ง“หากมีปัญหาอะไร ไม่ช่วยพี่เหวินนะ

            “ข้าไม่ทำให้เกิดปัญหาหรอกขอรับ”เหวินเหวินกล่าวก่อนจะดึงสัญญาจ้างที่ 1ออกจากป้ายประกาศทันที เขาชูขึ้นมาพลางยิ้มให้อาเค่อดูก่อนจะเก็บมันเอาไว้กับตัว “ประตูเมืองทางทิศตะวันตกข้าว่าเราก็เคยผ่านมาแล้วนะ อาเค่อไปด้วยกันไหม

            “ถามอะไรอย่างนั้นพี่เหวินจะทิ้งข้าไว้ที่นี่หรือ

            ความเงียบเกิดขึ้นอีกครั้งเหวินเหวินมองไปทางหมาป่าและนกพิราบก่อนที่จะขึ้นควบม้าและดึงอีกคนขึ้นตามมาด้วยมองเวลาแล้วก็ยังคงไม่ดึกมาก ผู้ถือสัญญาจ้างสำหรับเหวินเหวินแล้วไม่รู้ว่ากำลังรออยู่หรือเปล่า หรือไม่ก็พักผ่อนไปแล้ว แต่อย่างไรก็ดีสำหรับเขาแล้วไปดูสักหน่อยคงไม่เสียหาย

            ถึงไม่พบไว้รุ่งขึ้นค่อยไปใหม่ก็ได้เขาที่ดึงสัญญาจ้างจากเมืองแห่งนี้ออกมาแล้วหากหนีไปเมืองอื่นก็ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับคนปิดประกาศที่ต้องมารออะไรลมๆแล้งๆแน่ๆ



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x10
x50
x40
x50
x50
x5
x15
x15
x1
x10
x8
x8
x30
x5
x2
x100
x50
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x27
x50
x28
x8
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x50
x30
x35
x13
x13
x3
x8000
x9999
x8000
x42
x42
โพสต์ 2018-10-1 22:35:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-10-1 22:37


เพราะว่าเดินผ่าน ก็เลยอยากลองกิน

        ร่างของหญิงสาวที่เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว เธอเหนื่อยใจเล็กน้อยกับการกระทำของตนเอง แต่ทว่านางก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย เขาคงจะต้องมีการเดินทางของเขาในแบบของเขา หากท่านพ่อรู้เขา เขาจะเป็นอันตราย แต่นั้นก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ หากท่านพ่อคิด หรือท่านพ่อจะทำ นางก็ไม่มีทางที่จะขัดใจได้ และไม่คิดจะขัดใจอยู่แล้ว

        ดวงตาของนางนั้นจ้องมองแสงอาทิตย์ที่นางไม่ค่อยถูกชะตาด้วยเท่าไร เธอถอนหายใจเล็กน้อย จากนั้นก็เดินไปเรื่อยๆ ตามทาง เป่าหลิงนั้นเดินผ่านแผ่นป้ายที่ถูกวางไว้ตรงย่านการค้า เธอเห็นสัญญาจ้างที่กำลังวางอยู่ตรงนั้น.. มันแปะไว้หลายใบอยู่เหมือนกัน แต่ทว่า….สายตาอันรวจเร็วก็จดจ้องสัญญาจ้างฉบับหนึ่ง

สัญญาจ้าง : มีท่านไหนพอจะช่วยข้าระดมทุนเปิดร้านได้ไหม ข้าเป็นชาวหนานเยี่ย
ข้าอพยพออกมาจากหนานเยี่ย แต่เงินเริ่มร่อยหรอจากการเดินทาง ข้าอยากเปิดกิจการ
ข้าจะทำ "ข้าวมันไก่" อาหารบ้านเกิดข้าเลี้ยงสำหรับคนช่วยข้าเปิดร้าน
( 2222 ชื่อเสียง - ข้าวมันไก่ไห่หนาน 30 จาน )
สถานที่ : เยี่ย ฝาน (16) | ศาลาตี่เซียน


        “..ข้าวมันไก่….” เธอพูดเบาๆ …
        ‘เจ้าสนใจอะไรแบบนี้ด้วยหรือ? ข้าวมันไก่ เป็นอาหารของชาวหนานเยี่ย เห็นว่าเป็นข้าวที่มีรสชาติกินกับไก่ต้มหอมๆ’ เสียงของฝ้าเฉี่ยนั้นเอ่ยขึ้น เธอหรี่ดวงตาของตนเองเล็กน้อย ก่อนที่จะคิดในใจ เอ๊ะ..เดี๋ยวนะ

        “มันอร่อยมากไหม?” เป่าหลิงเอ่ย มันก็แค่เรื่องการลงทุน นางก็มีเงินชั่งอยู่หน่อย หรือว่า? อืม.. หญิงสาวค่อยๆเอื่อมมือไปดึงสัญญาจ้างนั้นออกมา แล้วม้วนพับเก็บ สถานที่ก็คือ ศาลาตี่เซียน ศาลากลางสวนหย่อมสร้างขึ้นโดยสมัชชาชาวบ้านเมืองหลันเยี่ย ดูเหมือนว่าจะอยู่ใกล้ๆนี้.. นางจึงเดินไปทันที..

        ‘จะว่าไป เจ้าทิ้งเขาไว้แบบนั้น ดีแล้วหรือ?’ หญิงสาวถอนหายใจเมื่อได้ยินเสียงที่ถาม … “เขามีทางไปของเขา..อย่าให้มาอยู่ใกล้เราเลย มนุษย์ไม่ควรอยู่ใกล้หรอก หมอนั้นอาจจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้าก็ได้ ข้าบอกแล้วไง การเดินทางอยู่ลำพัง ทำงานเพียงคนเดียวมันก็สบายอยู่ แต่การใหญ่ใจต้องนิ่ง ค่อยๆแจ๊บไปนั้นล่ะดีแล้ว...”






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2019-3-20 13:30:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-20 13:31

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง หลันเยี่ย 14}
{ ตอนที่ 27 : เริ่มต้นใหม่}

        เป่าหลิงนั้นเดินทางออกมาจากเมืองว่านเฉิงโดยที่เธอปฎิเสธการเชิญชวนของอาเปา แม้ว่าความสงสัยนั้นจะยังคงมีไม่น้อยเลย มือบางของเธอนั้นจับไปที่มือของตนเอง.. อีกฝ่ายนั้นกล้าเอามือมาแตะที่มือของเธอเนี้ยนะ..บ้าจริงเชียว.. นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นเดินทางไปยังป้ายสัญญาจ้างของทางเมืองว่านเฉิง..จากที่เธอเห็นแล้วไม่มีอะไรที่ดึงดูดเธอเลยสักนิด..

        ‘หืม?...เจ้าจะทำอะไรต่อล่ะ?’ เสียงของทางฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวกับทางเป่าหลิง เด็กสาวเมื่อได้ยินดังนั้นแล้วเธอก็พอคิดว่าเธอยังไม่เคยไปรับสัญญาจ้างที่ไหนหรือว่าไม่ได้ไปนาน แต่สุดท้ายเมืองที่เธอพอจะนึกได้ก็เป็นเมืองที่อยู่เส้นทางการเดินทางไปยังถ้ำเริงระบำของท่านพ่อของเธอ ใช่แล้วล่ะ..เมืองหลันเยี่ย..

        เด็กสาวนั้นเดินทางจากกวงจงสู่ฉิงโจว ด้วยความเงียบงัน ตอนนี้เธอไม่ค่อยจะคิดว่าควรที่จะทำอะไรเท่าไร ใช้ชีวิตไปวันๆ เดี๋ยวเธอจะเดินทางกลับไปยังเมืองเซี่ยพีเสียหน่อย เพื่อที่จะกลับไปหาทางลู่เต๋าและท่านพ่อ เพราะว่าตอนนี้ลู่เต๋านั้นกำลังส่งบัตรเชิญมางานขึ้นบ้านใหม่อยู่..เฉพาะบางคนน่ะนะ…

        เอาล่ะ เด็กสาวนั้นสูดลมหายใจของตนเองก่อนที่จะเดินทางมาเรื่อยๆ นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นเหลือบมองสายตานั้นอย่างเงียบงัน เป่าหลิงเดินทางเข้ามาตรงบริเวณตรงกลางเมืองที่เห็นว่ามีป้ายประกาศอยู่ เด็กสาวจ้องมองป้ายประกาศอย่างเงียบงัน นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นเหลือบมองป้ายแต่ละอัน..นี้มัน?...

        อันแรกของร้านเพื่อนเลยนี้หน่า ไม่ได้เจอหมอนั้นนานแล้วนะ? แต่ว่าก็..นัน้ล่ะ อันนี้คนธรรมดาทั่วไปมันทำได้ เธอจะไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไร แต่ทว่าสัญญาจ้างอันที่สองกับสามนี้สิที่น่าสนใตไหนดูซิ ต้องการความช่วยเหลือคนมีแรงเยอะ ….ก็มีอะนะ..ชาวยุทธ์ที่ชอบท่องยุทธภพ..มันต้องวานให้ไปทำอะไรบางอย่างแน่เลย.. เป่าหลิงจ้องมองป้ายสัญญาจ้างอันนี้ ก่อนที่จะนั่งจ้ำจี้มะเขือเปาะแปะกับมือของตนเอง..สุดท้ายเธอก็หยิบป้ายสัญญาจ้างที่ได้รับเลือกขึ้นมา

(2) สัญญาจ้าง : มีใครสะดวกเดินทางไหม ท่านชาวยุทธ์ที่ชอบท่องยุทธภพ
ได้โปรดเถอะ ข้ามีเรื่องอยากรบกวนวานส่งของ นี่เป็นของลับมากต้องการคนที่มีฝีมือ
เพราะมันอาจทำให้ชีวิตท่านเสี่ยงภัยได้ ( 500 ชั่ง - 8000 ตำลึง - (-1000) ชื่อเสียง )
( คำเตือน สัญญาใบนี้มีโอกาสได้ค่าความชั่ว )
สถานที่: หมอเถื่อนเสิ่น หลิงอู่ | ศาลาตี่เซียน  เวลา ยามเว่ย







แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความชั่ว โพสต์ 2019-3-20 14:33

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -46 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -46 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2019-4-8 23:59:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-4-9 00:00

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 5 : ชีวิตนี้ของข้า แล้วรักนี้ล่ะ? เป็นของใคร}
{สัญญาจ้าง หลันเยี่ย 18}
{ ตอนที่ 19 : เอ๊ะงานรอบนี้ก็คืองานรอบนี้สิ? }

        เป่าหลิงนั้นเดินทางกลับมายังต้าฮั่น เวลาหลายวันนั้นทำให้เธอต้องเดินทางมาเรื่อยๆ เพื่อที่จะกลับไปหาบุตรชายและทางฝ้าเฉี่ยที่คฤหาสน์ฮาร์เมอนีเรีย ท่าทางแล้วพวกเขาก็เป็นห่วงเธออย่างมากเลยทีเดียวเพราะฉะนั้นเป่าหลิงไม่สนหรอกที่จะเป็นเช่นนั้น ท่าทางของเธอไม่ได้สนอะไรเลยสักนิด แม้ว่าจะบอกว่ามีบางส่วนนั้นโหวๆง แต่เธอก็ไม่ค่อยอยากจะยอมรับมันหรอก..เพราะสุดท้าย เดี๋ยวใบหน้าที่มันตามหลอกหลอนเธอมันก็จะกลับมาอีกครั้ง

        เพราะฉะนั้น..เดี๋ยวอีกไม่นานก็คงเจอกันนั้นล่ะ..อาจจะห้าปี..อาจจะสิบปี...แต่เลือดนั้นก็บ่งบอกแล้วล่ะ ว่าความตายนั้นได้พรากอะไรบางอย่างของเธอไปเสียแล้ว.. ตอนนี้เด็กสาวนั้นราวกับคนที่กำลังนั่งเฉยต่อความรู้สึกที่มี แต่ทว่าเธอก็กำจัดมันออกไปอย่างไร้เยื่อใย..สตรีมารปีศาจนั้นกลับมาอีกครั้งพร้อมกับความเอาแต่ใจมากกว่าเดิมของเธอ..

        ท่าทางนั้นไม่มีทางเปลียนแปลงไปเลยสักนิด เป่าหลิงนั้นไม่ได้สนหรอก..
        ‘......’ ร่างของผีเสื้อน้อยนั้นบินอยู่ข้างๆกายของทางเป่าหลิง ท่าทางของเธอนั้นราวกับจะบอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น เป่าหลิงนั้นเป็นเด็กสาวที่น่ารักอย่างที่เธอคิดนั้นล่ะตั้งแต่กลับมา เพราะว่าสงบลงไปเยอะเลย แต่คงเกิดอะไรบางอย่างขึ้นภายในโลกวิชเชอร์…

        อย่างที่ฝ้าเฉี่ยคิด เพราะว่าทางเป่าหลิงนั้นได้พบเจอสิ่งที่เธอนั้นไม่อาจปฎิเสธได้จริงๆนั้นล่ะ เป่าหลิงสูดลมหายใจก่อนที่จะเหลือบมองเสื้อผ้าที่เธอนั้นเปลี่ยนกลับมาเป็นชุดเดิมได้แล้ว..นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเด็กสาวนั้นช่างดูใสซื่อและบริสุทธิ์สำหรับใครจ้องมองไปยังเส้นทางด้านหน้าตอนนี้เธออยู่ที่เมืองหลั่นเยี่ย ท่าทางแล้วเธอก็จะดูไม่มีอะไรทำหน่อยๆ..

        ไม่เป็นไรทำสัญญาจ้างไปเรื่อยๆก็ได้…

        “เดี๋ยวเราจะเดินทางไปทำสัญญาจ้างหน่อยนะ?...” เป่าหลิงนั้นกล่าวบอกกับทางฝ้าเฉี่ยก่อนที่จะเดินไปรับสัญญาจ้างเพื่อที่จะดูว่ามีอันไหนดีๆบ้าง แต่เธอก็เคยรับไปเยอะแล้วล่ะ.. เป่าหลิงนั้นไม่รู้ว่าเธอจะเลือกยังไงดี ก็เลยใช้วิธีหลับตาแล้วปาลูกดอกแม่ง….

(3) สัญญาจ้าง : ข้าต้องการความช่วยเหลือคนมีแรงเยอะ ข้ามีลูกหนี้คนหนึ่งหนีหนี้ไปหลบในสุสานเมือง
ข้าต้องการขุดดินตามหาลูกหนี้ มาช่วยข้าแล้วข้ามีค่าตอบแทน
( 300 ชั่ง - 1000 ตำลึง - (-1000) ชื่อเสียง )
( คำเตือน สัญญาใบนี้มีโอกาสได้ค่าความชั่ว )
สถานที่: ชาวยุทธ์แช่หวง | สุสานอี้ตู้เสวี่ย






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-4-9 00:28

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-25 05:27

ขึ้นไปด้านบน