ดู: 344|ตอบกลับ: 9

{ เมืองหลันเยี่ย } โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-5 16:06:35 |โหมดอ่าน




โรงเตี้ยมจี้ฉู่เฉียว

{ เมืองหลันเยี่ย }











โรงเตี้ยมจี้ฉู่เฉียว
『 พัฒนาใหม่ก้าวล้ำไกล 』
โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว ของเรานั้นมีบริการอาหารและเครื่องดื่ม 
พร้อมสำหรับทุกท่าน โดยดเฉพาะห้องพักที่มีขนาดใหญ่พิเศษ 
ไม่ว่าท่านจะมีสองคนหรือยี่สิบสองคน ทางเราก็พร้อมรับมือเสมอ!!  
ปัจจุบันโรงเตี๊ยมเปลี่ยนเจ้าของคนใหม่ เนื่องจากเจ้าของคนเก่า
สมรู้ร่วมคิดฆ่าคนตาย ทำให้กิจการถูกขายต่อโดยท่านเจ้าเมือง 
และนำเงินส่วนนั้นไปช่วยบำรุงทุกข์สุขชาวบ้านอีกมากมาย 
แต่หากต้องการดื่มสุรา กรุณาดื่มในเขตที่จัดไว้

#ทางเราแบ่งเขตนอนกับเขตตื่นไว้ชัดเจนกรุณาอย่าส่งเสียงดังในที่พัก 
#ไม่อนุญาตให้นำอาหารหรือเครื่องดื่มจากภายนอกเข้ามารับประทานในห้องพักเด็ดขาด 



ชื่อกิจการ : โรงเตี้ยมจี้ฉู่เฉียว
เจ้าของกิจการ : ต้า ม่อลิ่ง
เวลาเปิดทำการ : 24 ชม.
ประเภทกิจการ : บริการที่พักอาหาร สุรา น้ำชาทั่วไป

#ประทับตราผู้ว่าการเมืองหลันเยี่ย







@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-5 16:24:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-5 17:58

             มาถึงโรงเตี๊ยมก้าวแรกสู่ทวน ทวน ทวนอะไรนะ?
{ เรื่องราว 2.5 - ศาสตราวุธเลือกเจ้าของ }


          “อ่า อากาศแถวนี้มันดีจริงๆ”เสียงของชายหนุ่มผมทองลอยไปตามสายลมขณะขับเคลื่อนรถม้าคันงาม


          เมืองหลั่นเยี่ยแห่งนี้อยู่ใกล้ทะเลมากทำให้สายลมค่อนข้างรุนแรงซึ่งสำหรับเขาที่เป็นนักเดินทาง มันคือเรื่องดีเวลาลมแรงพอสมควร
เพราะมันเย็นสบาย


           หลังจากลงเรือแล้วเคลื่อนรถอย่างยาวนาน รถม้าของเมิร์กเคลื่อนที่ผ่านเมืองแล้วเมืองเล่าจนมาถึงเมืองหลั่นเยี่ยได้เป็นผลสำเร็จ


           สิ่งแรกที่เขาต้องทำตามจดหมายก็คือ เขาต้องตามหาโรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียวที่ตั้งอยู่ในเมืองแห่งนี้เสียก่อน


           รถม้าคันงามแล่นไปรอบๆเพื่อหาสถานที่เป้าหมายโดยใช้เวลาไม่นานก็พบ


           โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว นั้นตั้งอยู่ตรงนี้เบื้องหน้าของเขาในเวลานี้


           ‘ใหญ่ดีเว้ย’ เมิร์กยกมือป้องแสงแดดขณะจ้องมองโรงเตี๊ยมเบื้องหน้าของตน


           เขานำรถม้าไปจอดแล้วไม่รอช้า ก้าวเข้าไปในโรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียวทันที


           ‘หาจำไม่ผิดข้าต้องหาคนที่มีนามว่า หวง เฟยจู สินะ’ ชายหนุ่มแปลกแดนกวาดสายตามองไปรอบๆก็เจอแต่เสี่ยวเอ้อห์มากหน้าหลายตาเดินกันให้ควักแล้วแบบนี้เขาจะหาคนเฉพาะเจาะจงที่มีนามว่า หวง เฟยจู ได้ยังไงกัน


           “รับอะไรดีคะ?” หนึ่งในเสี่ยวเอ้อห์ที่เป็นสตรีเดินเข้ามาถามตามมารยาทและหน้าที่


          “เจ้าพอจะตามคนที่ชื่อหวงเฟยจูมาได้ไหม? แล้วก็เอาเสี่ยวหลงเปากับชาสักชนิดมาละกัน”


          “ได้ค่ะ หวงเฟยจูสินะคะ แล้วก็เสี่ยวหลงเปากับชาอะไรก็ได้เช่นนั้นกรุณารอสักครู่” เสี่ยวเอ้อห์น้อยหลังได้ยินก็ทวนรายการอีกครั้งก่อนจะเดินจากไป


          เมิร์กนั่งรอนิ่งๆอยู่บนโต๊ะขณะสอดส่องสายตาไปรอบเพื่อรอให้หวงเฟยจู ปรากฏ หรือไม่ก็ต้องใช้เงินทองเพื่อตามหาหวงเฟยจูกระมั้ง?


          รอได้สักครู่สาวใช้ก็เดินกลับมา
          "เฟยฉู่ไม่สบายค่ะ หากท่านต้องการพบจริงๆก็ลองไปเสาะหาแถวย่านการค้าอาจจะเจอ เพราะเฟยฉู่เป็นคนดีชอบช่วยเหลือคนแถวนั้น" เสี่ยวเอ้อห์หญิงตอบขณะวางเสี่ยวหลงเปากับชาสักชนิดลงบนโต๊ะ

          "ขอบคุณ" เมิร์กทำการพักดื่มชาและลิ้มรสอาหารอย่างช้าๆแล้วจึงค่อยออกเดินทางต่อ

   @Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -28 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -28 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-12 08:42:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-12 13:40

                                                                                                                                                                                                  
          ข้ามาแล้วแถมต้องมาทำงานให้กับคนที่ใส่ร้ายนายตัวเองมันก็รู้สึกแปลกๆนะเนี่ย
                                                                                                                                                                                                  
หลังจากเดินทางมายาวนาน เฉียนเฟยหมิงก็สามารถเอาเท้าของตัวเองมาสัมผัสกับเมืองหลั่นเยี่ยได้เป็นผลสำเร็จ
          เจ้าหมาน้อยสีส้มวิ่งวนไปรอบๆด้วยความร่าเริงเพราะมันเป็นอิสระเสียที
          การเดินทางติดต่อกันทำให้เจ้าตัวเล็กวิ่งเล่นได้ไม่เยอะมากมายนัก
          แต่ถ้าไม่นับความเมื่อยตามตัวความเหนื่อยล้าก็แทบจะไม่มีเลยเพราะเอาแต่กินกันนอนหรือนั่งรอให้รถหรือเรือไปถึงจุดหมาย
          เฉียนยกจดหมายที่ถูกส่งมาจากชายแปลกหน้าขึ้นมาอ่าน
          “สัญญาจ้างที่สอง โรงเตี๊ยม..” เขาพับจดหมายเก็บลงกระเป๋าและมุ่งหน้าสู่โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           
          ที่โรงเตี๊ยมเฉียนเฟยหมิงก้าวเข้าไปด้วยใบหน้าสะอาดสะอ้านกล่าวถามหาเถ้าแก่โรงเตี๊ยม
          “สวัสดีครับ พอจะมีใครรูจักเถ้าแก่ เซียว หานเฟย บ้างไหม” เสียงนุ่มๆใสๆไร้พิษภัยของเฉียนดังเข้าโสตประสาทของเสี่ยวเอ้อห์หญิงนางหนึ่ง
          “มีธุระอะไรรึเปล่าคะ?”นางหันมาถามขณะให้บริการลูกค้าอื่นอยู่
          “พอดีข้ามาทำสัญญาจ้างที่เขาเอาไปแปะไว้นะครับ” เฉียนตอบกลับ
          “อ้อ สัญญาจ้างนี่เอง งั้นกรุณารอสักครู่นะคะเดียวข้าจะไปตามท่านเถ้าแก่มาให้” พูดจบเสี่ยวเอ้อห์หญิงก็เดินหายเข้าไปในโรงเตี๊ยม
          เวลาผ่านไปหนึ่งเค่อหญิงสาวนางเดิมก็กลับมากับชายผู้หนึ่ง
          “นี่ค่ะนายท่าน ผู้ที่จะมาทำสัญญาจ้าง” เสี่ยวเอ้อห์หญิงผายมือไปทางเฉียน
          “งั้นรึ สวัสดี ข้าชื่อเซียว หานเฟย”
          “ข้าเฉียน เฟยหมิงครับ”
          “งั้นมาฟังรายละเอียดของงานกันเลยดีกว่า ข้าต้องการให้เจ้าพาเขาไปส่งที่ปาสู่หน่อย”เถ้าแก่ล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเฉียนและเริ่มอธิบายงานที่เขาต้องทำ
  “แค่ไปส่ง?” เฉียนถามย้ำ
          “ใช่ ไปส่งก็พอ พอดีเขาโดนนักล่าตามตัว หากมีคนรู้ทางหนีทีไล่ไปด้วยย่อมอุ่นใจ” เถ้าแก่พูดเสร็จก็กวักมือเรียกเสี่ยวเอ้อห์ชายนายหนึ่งเข้ามา
          เฉียนพยักหน้ารับคำทำให้เสี่ยวเอ้อห์จับมือทั้งสองของเขากุมไว้ด้วยใบหน้าตื่นตันเผยให้เห็นนิ้วก้อยที่ขาดหายน่าสงสาร
          “งั้นออกเดินทางกันเลยดีกว่า”เฟยหมิงดันตัวขึ้นพร้อมกับเดินนำออกไปไม่รออีกฝ่าย เขาหันไปสั่งการเจ้าตัวเล็กสีส้มว่าให้ตามห่างๆอย่างเข้ามาเขามั่นใจว่าเจ้าบีเกิ้ลแสนรู้นี่ต้องเข้าใจแน่ๆ
          พวกเขาทั้งสองเดินออกมานอกโรงเตี๊ยมโดยเสี่ยวเอ้อห์นั้นเหมือนจะไม่ได้กลัวอะไร
          เฉียนก็สงสัยลองมาซ้ายมองขวามองเจ้าตัวน้อยสีส้มมันก็ส่ายหน้าว่าไม่มีใครติดสอยห้อยตามพวกเขามากันเลย

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-13 08:50:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
            @wenwen
          เถ้าแก่เซียวหายเฟยที่กำลังยืนอ่านจดหมายอยู่ด้วยใบหน้าโศกเศร้า แต่เมื่อเห็นทั้งคู่เดินกลับมาพร้อมกับร่างของเสี่ยวเอ้อห์บนบ่าก็รีบโยนจดหมายทิ้งเข้าไปในกองเพลิง
          “สวัสดีเถ้าแก่” เฉียนเฟยหมิงยิ้มอย่างเป็นกันเองให้กับเถ้าแก่เซียวหายเฟยที่กำลังยืนหน้าซีดเป็นไก่ต้มขาสั่นเป็นไม้ไผ่ยามลมแรง

          @wenwen

          “เจ้า เจ้า!!” หลังจากพิจารณาถึงเหตุการณ์คร่าวๆในหัวใบหน้าของเซียวหายเฟยก็ขึ้นแสงแดงเนื่องจากเลือดลมสูบชีดเพราะโทสะในจิตใจกำลังลุกโชน
          “ใช่ข้าเอง”เฉียนเห็นอีกฝ่ายย้ำคำว่า เจ้า เจ้า ก็เลยอยากจะยืนยันว่าชี้คนไม่ผิดหรอกนะ เขาเองเขาที่บอกว่าจะพาตัวเสี่ยวเอ้อห์ไปส่งให้นั่นนะ

          @wenwen

          “ข้าอุตส่าห์เชื่อใจเจ้า” น้ำเสียงของเซียวหานเฟยนั้นอัดอั้นโทสะเอาไว้อย่างปิดไม่มิดแต่ก็ไม่กล้าทำอะไรเพราะเขาเห็นเหวินๆกับสหายของเหวินๆจ้องมองมายังตัวเขาอยู่แถมเหยาๆที่เดินตาต้อยๆนั่นอีก
          “ขอบคุณที่ชม” เฉียนหัวเราะหึหึความเชื่อใจจากรูปลักษณ์ภายนอกเป็นสิ่งที่เขาได้รับมาโดยบังเอิญ ถ้าไม่ใช่ว่าพบกับเจ้านายสุดกวนเบื้องล่างอย่างเมิร์กเขาก็คงเป็นชายหนุ่มเรียบร้อยน่าเบื่อเหมือนในอดีต
          @wenwen

          “ใช่ ท่านควรทำตามที่เขาบอกนะ ก่อนจะมีการใช้กำลังเกิดขึ้น” เฉียนพยายามประณีประนอมกับอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุด แต่ถ้าใช้แรงเร็วกว่าก็จะขอให้เหวินๆกระตื้บให้ที
          @wenwen
          “แน่นอน ถึงข้าจะพูด ข้าก็ให้ท่านทำอยู่ดี” เฉียนหันไปกระซิบกับเหวินข้างๆ ไหนๆก็เป็นเพื่อนเจ้านายแล้ว ช่วยทำให้มันเท่ๆหน่อยละกันนะ
          @wenwen
          “ก็ได้ ข้ายอมมอบตัว” เถ้าแก่พูดเสียงอ่อน ในเมื่อไม่มีทางเลือกแล้ว คนร้ายก็อยู่ตรงหน้าแถมสารภาพเสร็จสรรพ ตัวเขาจะทำอะไรได้อีกนอกจากยกมือขึ้น คุกเข่า และยอมจำนนแต่โดยดี


          @wenwen

          หลังจากนั้นทั้งหมดก็เดินทางมุ่งหน้าสู่จวนเจ้าเมืองเพื่อปิดคดีนี้


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1
โพสต์ 2018-7-13 18:02:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
        ให้เฉียนเดินทางนำมาจนถึงโรงเตี๊ยมเมืองหลันเยี่ย เหวินเหวินที่จับเสี่ยวเออห์แบกอยู่มองไปทางเถ้าแก่ร้ายที่กำลังทำท่าทางอ่านจดหมายด้วยสีหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มที่ยังมีข้อข้องใจอะไรหลายอย่างไม่พูดอะไรออกมาจนกระทั่งเจ้าตัวรู้สึกตัวเองว่ากำลังถูกมองอยู่จึงหันมาตกใจกับสิ่งที่เห็น มือที่ถือจดหมายอยู่รีบขว้างทิ้งลงกองเพลิงทันที
        “สวัสดีเถ้าแก่” เฉียนเอ่ยทักทายกับเถ้าแก่ที่กำลังืนหน้าซีดกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า


        “” เหวินเหวินที่มองไปทางเถ้าแก่ก่อนเสหน้าไปทางอื่นเล็กน้อย เขาเป็นคนขี้โลเลเรื่องนี้แม้แต่ตัวเองก็รู้ตัวตนของเขาดี เหวินเหวินที่ชอบเก็บรายละเอียดยิบ่อยมาคิด จนถึงตอนนี้เขาเองก็ไม่ได้สงสัยในตัวเถ้าแก่ว่าเป็นคนร้ายไปเสียทั้งหมด


        การกระทำเมื่อครู่มันต้องมีอะไรแน่ๆ เขารู้แต่ก็ยิ่งเก็บมาคิดยิ่งทำให้ตัวเองปวดหัว


        แต่ถึงอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงอยู่ดี


        “เจ้า เจ้า!” เถ้าแก่ที่เหมือนพิจารณาอะไรสักอ่างก็โพล่งขึ้นมา ใบหน้าที่แดงเถือกเผยให้เห็นถึงความบันดาลโทสะขนาดไหน ตามความเข้าใจของเหวินเหวินที่เขาขอความช่วยเหลือเฉียนในการเป็นนกต่อสัญญาจ้างนี้ คงเป็นเรื่องการทรยศหักหลังกันเองกระมั้ง


        “ใช่! ข้าเอง


        “ข้าอุตส่าห์เชื่อใจเจ้า” เถ้าแก่ที่แสดงท่าทีสะกดกลั้นอาการโกรธเอาไว้ เหวินเหวินที่มองการกระทำของเฉียนและเถ้าแก่ไปพลางก่อนจะถอนหายใจบางๆ


        กลายเป็นว่าเขามาอยู่ผิดที่หรือเปล่านะ


        “ขอบคุณที่ชม” เฉียนหัวเราะในลำคออย่างชอบใจเมื่อสามารถกวนประสาทเถ้าแก่ได้ เหวินเหวินที่เริ่มเห็นว่าทุกอย่างเริ่มออกนอกเรื่องก็เอ่ยขึ้นมา ความมั่นใจในการเป็นทหารถูกลดทอนจากสิ่งที่เขาพบเห็นมามันยังค้างคาใจไม่สามารถคลี่คลาย ถึงแม้ว่าเสี่ยวเออห์คนนี้จะยอมสารภาพทั้งหมดแล้วก็ตาม


        “ช่วยอยู่ในความสงบด้วยนะขอรับ พวกข้ามาเพื่อเชิญท่านไปไต่สวนคดีบางอย่างเพียงเท่านั้น


        เหวินเหวินเอ่ยออกไปจนทำให้เถ้าแก่ชะงักนิ่งไม่ เขาที่มองมาทางทหารหนุ่มก่อนจะพิจารณารูปลักษณ์ภายนอกก่อนจะจิ๊ปากเบาๆ


        “ใช่ ท่านควรทำตามที่เขาบอกนะ ก่อนจะมีการใช้กำลังเกิดขึ้น


        “เดี๋ยวนะ!” เหวินเหวินที่ได้ยินคำว่าใช้กำลังก็หันไปหาเฉียนพลางขมวดคิ้ว พวกเขาที่มาเพื่อขอพบกับเถ้าแก่ ตามคำพูดของเสี่ยวเออห์ถึงตัวคนบงการ ไม่ได้ต้องการใช้กำลังเข้าแก้ปัญหาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว


        “หรือว่าท่านจะ…


        “แน่นอน ถึงข้าจะพูด ข้าก็ให้ท่านทำอยู่ดี” เฉียนที่โน้มตัวมากระซิบทหารหนุ่มจนทำให้สายตาที่มองชายอีกคนเปลี่ยนไป เหวินเหวินถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น โดยที่ฝ่ายผู้ต้องสงสัยยังไม่กระทำอันใด ก็เริ่มการข่มขู่เสียแล้ว


        ทหารไม่จำเป็นต้องใช้กำลังในการแก้ปัญหาเสมอไปสักหน่อย


        “ขอรับ หากท่านไม่ยอมไปกับพวกเรา ข้าคงต้องขอ..


        “ก็ได้ ข้ายอมมอบตัว” ยังไม่ทันได้พูดจบประโยคดีเถ้าแก่ที่เอ่ยเสียงอ่อนออกมา ก้มลงนั่งคุกเข่าก่อนจะยื่นมือขึ้น เพื่อเป็นสัญาณว่ายอมจำนนแล้ว เหวินเหวินที่วางเสี่ยวเออห์ลงก่อนจะเดินไปหาเถ้าแก่ที่กำลังนั่งคุกเข่ามองพื้นด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก


        “ไปกันเถอะขอรับ” เขาเอ่ยก่อนจะให้เถ้าแก่และเสี่ยวเออห์เดินนำไปยังจวนผู้ว่าตามที่พวกเขาร้องขอให้ไปก่อนหน้านี้ เหวินเหวินที่เดินตามหลังเอาแต่จับตามองทั้งสองเผื่อว่ามีใครคนใดคนหนึ่งหนีจะได้ไล่ตามจับได้ทันท่วงที



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x10
x50
x40
x50
x50
x5
x15
x15
x1
x10
x8
x8
x30
x5
x2
x100
x50
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x27
x50
x28
x8
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x50
x30
x35
x13
x13
x3
x8000
x9999
x8000
x42
x42
โพสต์ 2018-10-1 21:59:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-10-1 22:08



พบกันอีกครั้ง

        ดวงตาของหญิงสาวนั้นค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่าได้ช้าที เธอจ้องมองรอบๆของตนเอง ก่อนที่จะลุกขึ้นมาจากบนเตียงของตนเอง เธอมองไปรอบๆห้องก่อนที่จะลุกขึ้นมาเดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่ทำจากไม้สลักของตนเอง หญิงสาวหรี่ดวงตาของตนเองมา แล้วค่อยๆหยิบเสื้อผ้าภายในตู้นั้นออกมา

       ‘เจ้าจะออกไปข้างนอกอย่างงั้นหรือ?’ เสียงของฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวขึ้น เขานั้นบินเข้ามาหาหญิงสาว ก่อนที่จะจ้องมองชุดเสื้อผ้าที่นางนำออกมา “ใช่ เดี๋ยวข้าจะออกไปซื้อของ เดี๋ยวข้าจะใส่ชุดกับปลอมตัวไปด้วย ข้าให้สัญญาว่าจะไม่ให้ใครรู้ว่าข้าเป็นใคร” หญิงสาวกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่ตนเองจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าในชุดของชาวฮั่นของตนเองที่มี ก่อนที่จะเดินไปเปลี่ยนภายในห้องน้ำ จากนั้นไม่นานหญิงสาวก็เดินทางออกมาจากถ้ำเริงระบำ เพื่อที่จะออกไปซื้อผ้ามาตัดชุด เพื่อรอขั้นเวลาการฝึกวิชา

        หญิงสาวนั้นเลือกที่จะใช้ไอพลังมารในการปกปิดใบหน้าที่มีรอยเส้นเลือดบูดเพราะการฝึกวิชาโลหิตมารเอาไว้ เนื่องจากว่าหากเธอเดินออกไปแบบนี้พวกชาวบ้านคงจะวิ่งหนีกันเหมือนในฝันเป็นแน่แท้

        @TangXinJian

       ชายหนุ่มหลังจากจองห้องพักไว้แล้ว จัดการฝากอาหยู่เรียบร้อย ก็มุ่งไปนั่งที่โต๊ะอาหาร สั่งอาหารและสุรามาเพื่อดับความหิวนี้ “.....” ซึ่นเจี้ยนยกไหสุราขึ้นดื่มโดยไม่แม้แต่จะรินใส่จอก หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของหญิงผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของชายหนุ่มที่กำลังยกไหสุรายัดปากของตนเอง

       .
       .

       ก่อนหน้าที่หญิงสาวจะเดินทางไปซื้อของที่ร้านขายผ้าภายในย่านการค้าเมือง อยู่ๆระหว่างทางเธอก็เห็นผีเสื้อตนหนึ่งบินผ่าน .. ดวงตาของเธอก็รับรู้ได้ทันทีเลยว่ากำลังมีอะไรบางอย่างเดินทางมายังที่นี้.. ร่างกายของชายคนหนึ่งที่เดินเซๆเข้าไปในโรงเตี้ยม...เป็นชายที่เธอให้ผีเสื้อตนนั้นตามเขาไว้..

       สิ้นความคิดหญิงสาวก็เดินตัวปลิวเพื่อที่จะตามเขาเข้าไปในโรงเตี๊ยมนั้นแล้ว เธอถอนหายใจเล็กน้อย เนื่องจากว่าถ้าจำได้ไม่ผิดเขานั้นกำลังบาดเจ็บอยู่..หรือว่า.. …ทนไม่ไหวแล้ว… ….. นั้นคือเมื่อไม่กี่นาทีก่อนที่เธอจะปรากฏต่อหน้าเขาอีกครั้งหนึ่ง

       ดวงตาสีม่วงดอกพวงครามของนางค่อยๆจ้องมองชายหนุ่มที่กำลังดื่มสุราขึ้นเหมือนกับอาบเฉกเช่นกับครั้งเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง เธอไม่แน่ใจว่าเขานั้นมีสติพอที่จะรับรู้ว่านางอยู่ตรงนี้หรือปล่าว เธอเห็นผ่านผีเสื้อที่ติดตามเขาว่าเขานั้นเดินทางลงมาที่นี้… เหมือนกับกำลังเดินทางอย่างไร้จุดหมาย

       “.......” เธอจึงเดินทางออกมา เพื่อที่จะมาดูว่าเขาเป็นเช่นไร แต่ทว่าก็เห็นว่าเขาดันอาบสุราเมรัยเสียแล้ว.. เป่าหลิงจึงค่อยๆขยับเข้าไปใกล้แล้วดึงไหเหล้าออกมาจากมือของเขา ก่อนที่จะจับไปที่หน้าผากของอีกคน “เจ้าควรไปนอน ไม่ควรมาดื่มสุราเมรัยอยู่ตรงนี้” นางกล่าว ก่อนที่จะค่อยๆพยุงร่างของเขาขึ้นมาเพื่อพาไปยังห้องพัก…

        @TangXinJian

        เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้น ก็ค่อยๆจ้องมองใบหน้าที่ขึ้นสีและน้ำเสียงที่เยือกเย็นและราบเรียบของเขา … “ข้าก็แค่เห็นคนที่ป่วยเพราะบาดแผล แต่ยังมานั่งกินเหล้าหน้าตาเฉยเลยมาช่วย เจ้าควรให้ข้าทำแผลให้เจ้าแล้วก็ให้ยาเจ้าเสีย” นางกล่าวขึ้นมา ก่อนที่จะเรียกเสี่ยวเอ๋อห์ให้เก็บไหสุรานั้นไปให้พ้นๆทาง ..

        คนป่วยไม่ควรที่จะกินมัน เพราะฉะนั้นมันถึงเป็นสิ่งที่เขาไม่ควรดื่มมันในตอนนี้ “มาเถอะ ข้าจะทำแผลให้ เห็นเจ้าเป็นแบบนี้แล้วข้าไม่ชอบใจนัก” นางพูดไปตรงๆ ก่อนที่จะขยับมือไปจับแขนของเขาอีกรอบ โดยที่นางนั้น ไม่ให้โดนแผลที่หลังของเขา เพื่อที่จะไม่ให้เขาได้รับบาดเจ็บ…

        แปลกเนอะ? ทำไมนางรู้ว่าเขาป่วย ทำไมนางรู้ว่าเขามีบาดแผลกัน?

       @TangXinJian

       “อะ...” หญิงสาวจ้องมองชายหนุ่มที่กำลังฉุดนางให้นั่งข้างกาย เมื่อเขานำใบหน้านั้นซุกลงที่อาภรย์ของนางแล้วค่อยๆดอมดมกลิ่นกายของนางอย่างใจเย็น.. ก่อนที่จะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกอะไรบางอย่างกับชายตรงหน้า.. เขา..คิดถึงนางเช่นนั้นหรือ?

       “เจ้าหนีข้าไป...” ซึ่นเจี้ยนพึมพัมเบาๆ หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ค่อยๆรู้สึกว่าดวงตาของนางจะกระตุกไปเล็กน้อย.. เมื่อนึกถึงเรื่องราวในคืนนั้น

       @TangXinJian

       “ทำไมถึงทำสิ่งนั้นกับข้า..ทำไมคืนนั้นเจ้าถึง...”
       ความสงสัยตลอดมา..ทำไมนางถึงเลือกที่จะยอมมีความสัมพันธ์เช่นนั้นกับเขา?
       เพราะมึนเมาขาดสติงั้นเหรอ? หรือเพราะสิ่งใดกัน….

        เป่าหลิงไม่ได้พูดสิ่งใด นางค่อยๆจับมือที่ร้อนระอุเพราะพิษไข้ของชายที่กำลังป่วยได้ที่ขึ้นมา ใบหน้าของนางดูมีสีหน้าแห่งความเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรเสียเขาก็ยังคงเป็นมนุษย์ เจอเรื่องแบบนั้นไปก็คงจะป่วยไข้ไม่ต่างกับมนุษย์ทั่วไป “เดี๋ยวข้าจะอธิบายให้เจ้าฟัง แต่ตอนนี้ข้าขอทำแผลและเช็ดตัวให้เจ้าก่อน” นางถอนหายใจ จากนั้นก็ค่อยๆนำมือของถังซึ่นเจี้ยนออกไปจากร