ดู: 413|ตอบกลับ: 20

{ เมืองลั่วหยาง } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-1 11:47:30 |โหมดอ่าน

ย่านการค้า
{ เมืองลั่วหยาง }  






เมืองลั่วหยางขึ้นชื่อด้านจิตใจของผู้คนมาช้านาน
พ่อค้าหลายคนที่มาถึง หากแสวงหากำไรเกินควรจะปวดใจ
หากมาด้วยใจ ท่านจะได้กำไรมหาศาล
'การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม'
กฏสำคัญที่จงยึดถือหากย่างกราย







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-1 12:19:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-1 12:21

                คิดจะขายของนะแต่ทำไมคนเยอะจังเลยตรงนั้น
เมิร์กเคลื่อนรถม้ามายังย่านการค้าของเมืองลั่วหยางอันสงบสุขแห่งนี้ด้วยความเหนื่อยหน่ายวันนี้ก็คงเป็นวันค้าขายอีกวันแล้วก็จบไป
        แต่วันที่น่าเบื่อจู่ๆก็ปรากฎภาพที่น่าสนใจขึ้นเบื้องหน้าของเขา
        คนจำนวนมากกำลังมุงดูบางสิ่งอยู่ในฐานะพ่อค้าที่ชอบสนใจคนเยอะๆแล้ว เขาจึงตัดสินใจลงจากรถม้าเข้าไปมุ่งดูด้วย
        เมื่อเข้าไปถึงก็เจอชายชุดดำผู้หนึ่งกำลังประกาศบางอย่าง
        “ข้ามีศาสตราวุธที่จะให้ทุกคนมาร่วมทดสอบผู้ที่อาวุธเลือกเท่านั้นจะเป็นนายมัน”
        คำว่าศาสตรานั้นทำให้เมิร์กตื่นเต้นเล็กน้อยแต่คำว่ามันเลือกทำให้เขาตื่นเต้นขึ้นมากมายนัก
         เหตุผลดั้งเดิมที่เขามาถึงนี่ก็เพราะอาวุธอยู่แล้ว
         “ข้าขอทดสอบได้ไหม?” เมิร์กเดินฝ่าฝูงชนไปหยุดหน้าชายชุดดำ
        “หืม พวกนอกด่านเรอะ? ได้สิถ้าเจ้ามีความสามารถ” ชายชุดดำมองเมิร์กตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วทำการชี้แจงออกมา
        เขาต้องทำภารกิจสามอย่างเพื่อให้ได้รับการตรวจคุณสมบัติ
                  ข้อที่(1) : 'วันเวลาในรัตติกาลเผชิญเหล่าดรุณี' เขียนกลอนร่ายยาวโดยใช้ประโยคด้านบนเป็นแกนหลัก1 หน้ากระดาษไม้ไผ่16 แถว
                  ข้อที่ (2) : วาดภาพมวลบุปผาท่ามกลางเปลวไฟและสายฝน
                  ข้อที่ (3) : แต่งกวีเกี่ยวกับ'งานเลี้ยงหงเหมิน'
        ‘งานหินใช้ได้นี่นะแต่ก็ลองดูสักตั้ง’ เมื่อคิดได้เมิร์กก็ทำสิ่งที่อีกฝ่ายชี้แจงออกมาทีละอย่าง

ข้อแรก เขาทำการเขียนมันลงบนแผ่นไม้ไผ่
  
ข้อสอง ด้วยฝีมือทางด้านศิลป์ของเขาไม่ดีนัก จึงพยายามออกมาได้ประมาณนี้

และสุดท้าย กวี...
กวีกับเขาค่อนข้างจะห่างหายกันไปนาน เขาเคยเล่นขั้นพื้นฐานตอนเด็กๆกับท่านแม่เพราะฉนั้นคงมีผิดมีถูก แต่ก็ขอให้มันสวยๆละกัน ส่วนเนื้อหาทางประวัติศาสตร์เขาจำได้อยู่พอสมควร ก็นะ แม่ของเขาที่เป็นพ่อค้ามีหนังสืออยู่พอสมควร แถมเรื่องของหลิวปังเองก็ไม่ใช่เรื่องหากยากอันใด

หลิวปังถึงนคราเสียนหยาง
มากวีรกรรมพร้อมทั้งด้วยปัญญา
จิตแรงกล้าสร้างบันไดถึงใจชน
ว่าที่คนผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน

ถึงกระนั้นเซี่ยวอวี่คิดโป้ปด
กำลังรบล้อมหน้าหลังงานเลี้ยงผี
เชิญเข้ามาสุขขีฟังดนตรี
แต่ครั้งนี้คือจะฆ่าตัดหัวมัน

เซี่ยงป๋อน้อยยามได้ยินก็วิตก
ดั่งวิหกนกน้อยมองเห็นผี
คิดดั้งนั้นก็ขึ้นม้าพุ่งทันที
เพราะกังวลญาติคนนี้ฆ่าผิดคน

จางเหลียนยามได้ยินก็หัวสั่น
แจ้งเสียงดังให้หลิวปังได้รับรู้
เมื่อถึงคราวก็ยังไปเพราะคิดดู
ว่าบางทีอาจจะมีเปลี่ยนทีทัน

เมื่อถึงคราวเขาก็ไปให้มันรู้
พอถึงรูก็ได้สั่งประกาศเสีย
เซี่ยวอวี่คืออ๋องใหม่เสียนหยางนี้
ผู้มีศรียามได้ยินก็ยิ้มพลัน
ไม่ยอมสั่งไม่มีบุกไม่มีตี

ฟานเจิ้งที่ยืนมองก็ปวดทรวง
สั่งเซี่ยวจวงให้บุกเข้าฆ่าทันที
ยอดแม่ทัพฟานไขว้ไหวพริบดี
ยกดาบนี้ขึ้นกันหวังไม่ตาย
ยังไม่จบพอพักรบก็พูดดี
เซี่ยงอวี่เมื่อได้ยินก็อับอาย
คิดใหม่นี้ส่งสุราให้ท่านชาย

ยามสงบหลิวปังนั้นได้ขอหนี
ทำท่ามีปัสสาวะมิอาจทน
จึงขอตัววิ่งออกไปในบัดดล
กลับเมืองตนพร้อมกันกับฟานไขว้
ด้วยไว้ใจฟานไขว้ก็เลยพูด
ฮ่องเต้กูไม่มีทางเป็นใครเสีย
นอกจากเขาหลิวปังจะเป็นเซียน
หากมิเป็นแผ่นดินนี้จะเจริญ

#กวีโดยพ่อค้ามือใหม่


        หลังจากทำภารกิจเสร็จหมดแล้วเมิร์กก็เตรียมจะกลับไปขึ้นรถม้าแต่ถูกชายชุดดำเรียกตัวเอาไว้ก่อน
        “หากเจ้าชนะเจ้าอยากให้ข้านำศาสตราวุธไปที่ใด?”
        “ศูนย์บัญชาการร้านเมอร์คิวนี่สาขาเฉิงตู นั่นคือบ้านของข้า”
        เมื่อชายชุดดำพยักหน้ารับเมิร์กก็ขึ้นรถม้าออกเดินทางต่อ

        

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +88 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 88 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

75

กระทู้

844

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
11886
เงินตำลึง
4087
ชื่อเสียง
15782
ความหิว
74

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
521
ความชั่ว
0
ความโหด
0
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-7-1 14:00:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-7-2 18:23

พานพบสหายที่เป็นอาวุธ(?)





     เด็กสาวร่างเล็กในชุดสีเขียวสดใสพร้อมกับสหายคู่ใจ เมื่อมาถึงเมืองลั่วหยางเธอได้ลงจากม้าและเปลี่ยนมาจับจูงมันเดินแทนเพราะมีผู้คนมากมาย เด็กสาวขมวดคิ้วน้อยๆ เพราะครั้งก่อนที่เคยมากับพี่หลิว ยังไม่มีผู้คนมากมายขนาดนี้? หรือเพราะเริ่มเข้าสู่ฤดูร้อนแล้วผู้คนจึงมากมาย?  แต่คงไม่แปลกเท่าไรหากไม่มีผู้คนพากันไปมุงแน่นอนว่าเรื่องที่สนุกๆ ผิงผิงไม่พลาด เธอจึงพาสหายเดินเข้าไปและพยายามจะยืดตัวดูแต่ก็ไม่รู้อะไร...


     "พี่ชาย เขาดูอะไรกันหรือ?"


     เธอสะกิดพี่ชายท่านหนึ่งเพื่อสอบถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงหันมาตอบ


     "จู่ๆ ก็มีชายแปลกประหลาดมาป่าวประกาศว่า จะให้อาวุธแก่ผู้ที่อาวุธเลือก ข้าว่าแปลก อาวุธจะเลือกผู้คนได้หรือ?"


     ผิงผิงได้ยินดังนั้นก็ขำใส่อีกฝ่ายจนเขาแปลกใจ เด็กสาวจึงเอ่ย


     "แน่นอนว่าอาวุธเลือกผู้ที่จะใช้ หาใช่เราเป็นผู้เลือกไม่ เพราะทุกสิ่งต่างมีจิตใจของตนเอง"


     เธออาจจะพูดจาแปลกๆ แต่เด็กสาวคิดแบบนั้นจริงๆ จึงแอบเบียดเข้าไปเพื่อเข้าไปดูวงข้างในเธอเห็นชายหนุ่มที่ใส่ชุดดำปกปิดตัวเองและเขากำลังเอ่ยว่า


     "ใครเขามีศาสตราวุธที่จะให้ทุกคนมาร่วมทดสอบ ผู้ที่อาวุธเลือกเท่านั้นคือผู้ที่เป็นนายมัน ใครผ่านบททดสอบของทวนเล่มนี้ ข้าจะมอบทวนให้เขา"


     ผิงผิงสนใจเพราะอาวุธที่เขาเอ่ยคือทวนและเธอเป็นคนที่ถนัดอาวุธยาวที่สุด พวกดาบหรือกระบี่ ธนู เธอไม่ใคร่ถนัดเท่าไรนัก เธออยากเข้าร่วมทดสอบด้วยแต่เห็นว่ามีผู้กล้าท่านหนึ่งเดินออกไปและทดสอบ เธอมองแล้วมองอีกและคิดว่าเขาคงเป็นคนชาวตะวันตกเพราะดูจากสีผิวและรูปร่าง อีกอย่างเธอก็เกิดที่นอกด่านทางตะวันตก... เมื่อเขาทดสอบแล้วเด็กสาวจึงเข้าไปทดสอบกับเขาบ้าง


     "ข้าขอทดสอบด้วยนะเจ้าค่ะ"


     เด็กสาวเอ่ยขออนุญาต(?) ก่อนจะอ่านบททดสอบที่มี 3 ข้อ ได้แก่


ข้อที่ (1) : 'วันเวลาในรัตติกาล เผชิญเหล่าดรุณี'
(เขียนกลอนร่ายยาวโดยใช้ประโยคด้านบนเป็นแกนหลัก 1 หน้ากระดาษไม้ไผ่ 16 แถว


ข้อที่ (2) : วาดภาพมวลบุปผาท่ามกลางเปลวไฟและสายฝน


ข้อที่ (3) : แต่งกวีเกี่ยวกับ 'งานเลี้ยงหงเหมิน'



      ผิงผิงนิ่งไปก่อนจะจับพู่กันแล้วเขียนกลอนที่พอจะทำได้บ้างตามประสาคนที่ไม่ถนัดเรื่องนี้แต่เธอจะพยายามเขียนให้ดีเท่าที่ตนเองจะทำได้...



[ข้อที่ 1 เขียนกลอน]



     ก่อนจะหันไปทำข้อสอง เธอเคยวาดภาพมาอยู่บ้างไม่มากก็น้อย... สำหรับเธอแล้วการวาดภาพนั้นเธอมักวาดเล่นไม่เคยวาดจริงจัง เด็กสาวใช้พู่กันและถ่านแทงในการวาดเธอถนัดที่จะใช้ถ่านที่เป็นแท้งๆ ก้อนๆ มากกว่า โดยเธอเริ่มจากวาดภาพเหล่าบุปผาก่อนจะวาดเปลวไฟ โดยที่กลีบดอกไม้ลองลอยออกไปคล้ายเปลวไฟที่กำลังลุกโช พร้อมกับวาดสายฝนลงมา


     ดอกไม้คงเปรียบเหมือนสตรีและเปลวไฟ... สายฝน.. สิ่งที่ขัดกันหากวาดได้ดีก็จะเข้ากันอย่างลงตัวน่าประหลาดใจยิ่งนัก ผิงผิงคิดในใจก่อนจะหันไปทำข้อที่สามต่อ



[ข้อที่ 2 วาดภาพ]



     เด็กสาวยิ่งอยากกุมขมับ หากรู้แบบนี้เธอคงขอให้พี่เฮ่าสอนกวีให้ตนเองเพราะเธอแทบจะแต่งไม่ค่อยได้ หรือถึงทำได้ก็ภาษาแปลกพิกล... ผิงผิงสะบัดแขนเสื้อก่อนจะใช้พูกันแต่งกวีและพอจะจำบางคำที่พี่เฮ่าเคยร่ายกวีมาบ้างแล้ว


[ข้อ 3 งานเลี้ยงหงเหมิน]



ทุกเรื่องราวมีตำนาน

คำเล่าขานแต่หนหลัง

ผู้ขับขานวีรกรรม

ใยมิใช่ผู้ชิงชัย ?



หาญเกิดบุรุษกล้า

วรีชาหนยุคเข็ญ

เซี่ยงอวี้อ๋องจัดเจน

เอกขุนศึกก้องเกรียงไกร



อีกฝ่ายคือหลิวปัง

ขุนนางวังฝั่่่งชนบท

ครายุคฉินสิ้นคาคบ

ธ ยึดธงเข้าธาณี



อวยราษฎ์ด้วยเลี้ยงใจ

แซ่ซ้องไกลทั่วแดนดิน

ฟ่านจิ่งออกกลศึก

เซี่ยวอวี้นึกสร้างงานเลี้ยง



สุราพร้อมนารี

ซ่อนไพรีรอสังหาร

เมื่อเห็นมิได้การ

จางเหลียงส่งฝานไคว่ไป



ร่ายรำระบำดาบ

รอยยิ้มฉาบคิดเชือดใคร

เซี่ยงอวี่ละอายใจ

หลงอุบายของหลิวปัง



ฟ่านจิ่งเห็นผิดท่า

ยุให้ฆ่ากลับผิดแกว

ผู้เป็นกษัตริย์แล้ว

คงไม่แคล้วเป็นหลิวปัง!!




     หลังจากเขียนเสร็จแล้วผิงผิงก็วางพูกันลง... พลางยกหลังมือเช็ดเหงื่อที่หน้าผากจนหมึกที่ติดมาด้วยเปื้อนที่แก้มจนเหมือนลูกแมว



     "หากเจ้าได้รางวัล จะให้ส่งที่ใด"



     เด็กสาวนิ่งคิดก่อนจะเขียนไปว่า โรงเตี้ยมไข่ต้ม เมืองซินเอี๋ย ก่อนจะเงยหน้าแล้วยิ้มสดใส ก่อนจะถอยออกมาแล้วเดินกลับไปมองผลงานทั้งสามชิ้นของตัวเอง... หวังว่าคงรอด ไม่ทำให้พี่ชายและพี่หลิวขายหน้าหรอกนะ(...) รอบตัวเธอล้วนมีแต่ผู้ที่เก่งด้านกวี กลอน มีเพียงตัวเธอที่หาได้เก่งไม่ มีเพียงกำลังและการใช้อาวุธเพื่อปกป้อง ช่วยเหลือผู้อื่นเท่านั้น... หากในวังหลวงสามารถที่จะรับสมัครทหารหญิงได้ เธอจะไม่ลังเลที่จะไปสมัคร...



     "พี่ซือ... ข้ากลับมาต้าฮั่นแล้วนะ ท่านคงสบายดี..."



     เธอเอ่ยกับสายลมก่อนจะเดินไปลูบเจ้าฮั่นเสียของเธอพลางค่อยๆ จับจูงสายพามันไปเดินเล่นในย่านการค้า





@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -15 เงินตำลึง +300 ความหิว -19 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -15 + 300 -19 + 3 จองวันที่2ก่อนตัดสิน

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x2
x2
x4
x38
x60
x110
x57
x1
x1
x1
x13
x4
x5
x28
x40
x4
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x42
x54
x30
x14
x40
x10
x74
x58
x2
x20
x416
x16
x6
x90
x444
x40
x86
x1
x80
x169
x98
x42
x90
x30
x15
x65
x1
x15
x32
x1
x20
x492
x755
x301
x209
x152
x72
x2
x35
x123
x529
x78
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x64
x1
x100
x89
x50
x1612
x12
x6
x2
x69
x456
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x38
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x771
x4150
x867
x1301
x12
x17
x25
x171

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-1 16:14:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
           
     ทำงานบ้างอะไรบ้างจะได้ร่ำรวย

เมิร์กที่เสร็จจากการตอบคำถามให้ชายชุดดำและวาดรูปนิดหน่อย เขาก็ทำการเคลื่อนรถม้าลึกเข้าไปในย่านการค้าลั่วหยาง


          เขาไม่อยากแย่งผู้คนกับชายชุดดำผู้นั้นหนึ่งย่านการค้าไม่สามารถมีจุดสร้างความสนใจสองจุดใกล้กันได้ เพราะทั้งคู่จะกระจายความสนใจจนฝูงชนหายตัวไปกันหมด


          เมิร์กขนแผ่นไม้จำนวนมากบนรถลงมาประกอบเป็นร้านค้าตามปกติและให้ปลากับเจ้าสองหน่อร่วมทางบนรถม้าเพื่อให้พวกมันลงมาช่วยงาน


          โดยครั้งนี้เจ้ากระเรียนเริ่มจะมีความรู้งานมากขึ้นพอมันได้รับปลาเข้าปากก็รีบกระโดดลงจากรถทันที ต่างกับครั้งก่อนๆที่มันจะเคี้ยวจับๆให้หมดก่อนถึงจะเริ่มงานได้เสียที


          “เชิญทางนี้ครับ เสื้อผ้าเนื้อดีนำเข้าจากต่างเมือง” เมิร์กส่งเสียงดังประกาศสู่รอบข้าง เขาคอยเรียกลูกค้าเข้าร้านอย่างสม่ำเสมอโดยเฉพาะเวลาเห็นคนหนุ่มสาวหรือคนที่หันมาสบตากับเขา เขาจะใช้โอกาสนั้นเรียกเพื่อดึงความสนใจอีกฝ่ายให้เข้ามาหาทันที


          เจ้าเสือขาวเองเวลาผ่านไปก็ยิ่งชำนาญ มันน่ากลัวแต่ก็รู้จักทำตัวให้น่ารักเพื่อตีสนิทกับหญิงสาวที่เดินผ่านไปมา


          เจ้ากระเรียนก็เริ่มจะเรียนรู้มันไปเดินเชิดใส่สาวๆเพื่อให้คนเหล่านั้นรู้ซึ้งถึงความงามของมันก่อนจะชักชวนให้เข้าสู่ร้าน


          “เชิญครับ เชิญครับ” ด้วยราคาที่เป็นธรรมและอัธยาศัยดีเลิศของเจ้าตัวทำให้ลูกค้าทั้งหลายชมชอบคอยแวะเวียนไปบอกคนอื่นๆที่พวกเขารู้จักให้แวะเวียนมาเยี่ยมร้านค้าจากต่างแดนแห่งนี้


          โดยเฉพาะใบหน้าต่างของเมิร์กทำให้หลายๆคนยิ่งสนใจในผลผลิตที่เขานำมาขายถึงมันจะเป็นผ้าเหมือนกันแต่ก็นับว่าคุณภาพดี


          ซึ่งมันแน่นอนอยู่เขาถึงขั้นใช้ตาเหยี่ยวในการคัดเลือกสินค้าจะมีสินค้าแย่ๆปนมาหรือ?


          การค้าขายเป็นไปอย่างราบรื่นจนกระทั่งตะวันเริ่มลับดินและลูกค้าเริ่มหร่อยหรอ


          เมิร์กทำการประกาศปิดร้านพร้อมกับเก็บของทุกอย่างลงรถและมุ่งหน้าหาที่นอน



@Admin
@STAFF_โรลทำงาน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1100 เงินตำลึง +8000 ความหิว -36 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 1100 + 8000 -36 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-2 20:30:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                 ทำงานบ้างอะไรบ้างจะได้ร่ำรวย(2)

             เมิร์กที่เสร็จจากการล่าสัตว์ก็ได้กลับรถม้าเข้ามาในย่านการค้าลั่วหยางเพื่อทำงานประจำวันของตนเองต่อ การค้าขายหากหยุดไปสักวันคือการเสียกำไรไปจำนวนมาก หากไม่จำเป็น(หรือขี้เกียจ)จริงๆเขาก็ไม่อยากจะปิดร้านไปแม้เพียงวันเดียวหรอก

            รถม้าของชายหนุ่มได้เคลื่อนผ่านผู้คนจำนวนหนึ่งมาจอดที่มุมว่างๆเพื่อที่เขาจะสามารถตั้งร้านแผงลอยของตัวเองได้ มันเป็นมุมเล็กที่กลางตลาด มันเล็กเกินจะสร้างร้านแต่ก็ใหญ่พอสำหรับแผ่นไม้สองสามแผ่น

          เมิร์กขนแผ่นไม้จำนวนมากบนรถลงมาประกอบเป็นร้านค้าตามปกติตแต่ไม่ได้ให้ปลากับเจ้าสองหน่อร่วมทางบนรถม้าเพื่อให้พวกมันลงมาช่วยงาน

          “เชิญทางนี้ครับ เสื้อผ้าเนื้อดีนำเข้าจากต่างเมือง” เมิร์กส่งเสียงเรียกลูกค้าตามปกติโดยครั้งนี้เขาไม่ได้ให้สัตว์เลี้ยงทั้งสองลงมาทำงานเพราะเจ้าเสือเองก็พึ่งจะเสร็จจากการล่าส่วนเจ้ากระเรียนเองก็ ก็นะ.. เขาไม่อยากใช้งานมันติดต่อกันทุกวัน เดียวมันจะบินหนีเขาไปเสียก่อน


          เขาได้ยินมาว่าพวกกระเรียนมันชอบถือตัวด้วยนะสิ..


         “เท่าไหร่ครับ?” ชายหนุ่มหนึ่งคนเดินเข้ามาถามใกล้ๆพลางชี้นิ้วไปที่เสื้อตัวหนึ่งบนแผงลอย



                “ไม่แพ้เพียงXXXตำลึงเท่านั้น” เมิร์กยื่นเสื้อที่อีกฝ่ายชี้ขึ้นมาดู


                เมื่อได้ยินราคาที่ถูกใจลูกค้าหนุ่มก็หยิบเงินจำนวนXXXตำลึงมอบให้กับเมิร์กและรับเสื้อผ้าเดินจากไปอย่างยินดี


                ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นเสื้อของสตรีก็เถอะ...


                ‘คงไปให้คนรัก ละมั้ง?’ เมิร์กคิดขณะมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่วิ่งออกไป
               
            หลังจากชายหนุ่มคนนั้นแล้วเมิร์กก็ยังคงมีลูกค้าหลายอื่นๆแวะเวียนกันเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย



            เงินในกระเป๋าของเขาก็ค่อยๆเพิ่มพูนขึ้นจนถึงจุดที่เขาควรจะเริ่มทำบัญชีได้แล้ว


            ‘เอาไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกัน’ เมิร์กคิดขณะเก็บร้านเข้าไปในตัวรถม้าและออกเดินทางสู่ฉางอันเพื่อจะได้พักผ่อนอีกครั้ง


@Admin
@STAFF_โรลทำงาน


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1100 เงินตำลึง +8000 ความหิว -18 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 1100 + 8000 -18 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5