ดู: 287|ตอบกลับ: 11

{ หมู่บ้านเฟย } ลานชุมชนเจิ้นฟั่ง | 绽放

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-6-26 00:17:03 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-6-26 00:27




ลานชุมชนเจิ้นฟั่ง | 绽放

{ เ มื อ ง ห รู ห น า น -:- ห มู่ บ้ า น เ ฟ ย }















 

【ลานชุมชนเจิ้นฟั่ง | 绽放】
『ชาวประชาสุขสันต์ สันติสุขร่วมแดนดิน』
ลานชุมชนใจกลางหมู่บ้านเฟิง รอบด้านเต็มไปด้วยร้านรวงและสถานที่ราชการ
เลยไปทิศใต้จะเป็นที่ทำการผู้ใหญ่บ้าน โดยปกติลานแห่งนี้มักใช้จัดงานรื่นเริง
การตกแต่งเป็นไปอย่างเรียบง่ายและอบอุ่น
รวมไปถึงพิธีกรรมสำคัญต่างๆ ที่ทุกคนในหมู่บ้านพร้อมใจกันเข้าร่วม
ใจกลางลานคือแผ่นหินวงกลม สื่อถึงความสมานฉันท์กลมเกลียวของคนในหมู่บ้าน





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

1161

กระทู้

4146

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1887582
เงินตำลึง
3830451
ชื่อเสียง
253158
ความหิว
1550

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
19522
ความชั่ว
8486
ความโหด
43988
เกิ้นหยาง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-6-27 21:19:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-6-27 22:14




กวีหนีราชการ

278
{ หมอกไผ่แสวง 24 }
เคราะห์กรรมอันใดอีก...
        
        หลิงหลานนั่งขบริมฝีปากล่างมองเจียงซือ(?) หนุ่มที่นาง(ถูกบังคับ)ช่วยขุดตัวเขาอีกครึ่งหนึ่งขึ้นมาจากสุสาน โดยทีอีกฝ่ายเสมือนเมินสายตาที่ถ้าเปลี่ยนเป็นมีดได้คงปักทะลุร่างเขาไปแล้วหลายเล่ม ใบหน้าของนางยังคงมีรอยดำปื้นเพราะถูกบุรุษตรงหน้าทารุณ!! เอาดินหลุมศพป้ายคิดบัญชีที่นางบังอาจหัวเราะเยาะเขา แถมรังแกหนำใจแล้วยังมีหน้าบอกอีกว่า ‘แบบนี้ค่อยเหมือนสตรีขอทานขึ้นมาหน่อย’

        ‘ขอทานบรรพบุรุษท่านสิ!! ข้ายังไม่เคยขอบริจาคข้าวน้ำจากใครนะ!!’ แม้จะพึ่งขอยืมมันเผาในรถม้าของใครก็ไม้รู้มากินก็ตาม… ด้านในรถม้ายังมีเสื้อผ้าของบุรุษหลายขนาด นางจึงนำออกมาให้เขาเปลี่ยนใส่ ด้วยเพราะชายหนุ่มบอกให้หาที่ล้างดินออกก่อนตนจึงเดินตามบุรุษหัวกระถางไฟผู้นี้ไปยังลำธาร ท่าทีของเขาไม่เหมือนพึ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกหญิงสาวจึงนึกสงสัย “ท่านดูเหมือนจะคุ้นเคยทางดีนะเป็นคนหมู่บ้านนี้หรอ??”

        “ไม่ใช่….” ชายหนุ่มตอบห้วนสั้นก่อนลงมือปลดเสื้อผ้าของตนออกเพื่อชะล้างดินตามร่างกาย เสื้อผ้าที่หุ้มห่อลงไปกองกับพื้นเผยเรือยร่างกำยำสมส่วนหลิงหลานเห็นดังนั้นยังคงยืนนิ่งมองเขาจากบนชายฝั่ง ‘....ชายผู้นี้เอาไปเป็นแบบวาดขายคงได้กำไรไม่น้อย’ เส้นสายลอนกล้ามเนื้อสมบูรณ์สุขภาพดี นางชื่นชมอย่างผู้มีสายตาศิลปะร่างกายของคนผู้นี้งดงามจริงๆ  จนคนถูกมองประหลาดใจแทนเพราะปกติสตรีชาวฮั่นมักจะเหนียมอาย “เจ้า… ไม่หลบหรือ??”

        ในหัวสมองนางยังคงมีตัวเลขประเมินมูลค่าภาพวาดอยู่….

        “ท่านไม่ได้ถอดให้ข้าดูหรอกหรอ??” พรวดด หลิงหลานตะครุบปากตนแทบไม่ทัน สมองตนสำลักดินหลุมศพไปแล้วหรือยังไง… มัวแต่ชื่นชมผลงานทางศิลปะจนลืมจารีต!! “เอ้อข้าหมายถึง… ข้าจะไปดูรอบๆ ไปเดิน...ดูรอบๆ ไปล่ะ!!” กล่าวจบนางก็เผ่นแผล่วไปแทบจะในทันที ทิ้งให้บุรุษผมแดงขมวดคิ้วมองตามหลังก่อนจะส่ายหัวเล็กน้อยแล้วทำความสะอาดร่างกายต่อไป ‘หึ สตรีประหลาด...’

        ระหว่างนั้นนางได้เดินเล่นไปทั่วบริเวณทั้งลานหมู่บ้านและสถานที่กักน้ำทำไร่นา เท่าที่สองข้าน้อยๆ นางจะพาไปไหวล้วนไปหมด หมู่บ้านเฟยก็เหมือนหมุ่บ้านชานเมืองทั่วไปมีทั้งยุ้งฉางและตลาดเล็กๆ บ้านเรือนแม้ไม่งามหรูแต่ก็แข็งแรงและคงทน มีกลิ่นอายความสงบสุขสามัคคีในชุมชน ทว่า...จุดแปลกที่สุดมิใช่เรื่องสถานที่ มันคือหมู่บ้านนี้ทุกสิ่งมีพร้อมครบครันขาดก็แต่ ‘ชาวบ้าน’ ทุกคนไม่ทราบหายไปที่ใดกันหมด

        หลิงหลานนั่งมึนงงอยู่บนเกวียนขนผลไม้ พืชผักยังคงอยู่ตามแผงพร้อมเปิดจำหน่ายแต่พ่อค้าเล่าหายตัวไปที่ใดกัน ? จิ้งจอกหิมะขดตัวซุกตักนางหาวป้อยๆ มือคู่เนียนลูบไล้กลุ่มขนนุ่มเบาๆ ‘รึว่ามีงานฉลองทุกคนเลยไปรวมตัวกันหมด?’ ขณะกำลังคิดนางก็เหม่อลอยอีกหน… ไม่ทันมองว่าบุรุษผมแดงเปลี่ยนชุดเสร็จเดินกลับมาแล้วพร้อมโยนผ้าชุบน้ำผืนนึงให้นาง “เช็ดหน้าเช็ดตาซะคนอื่นเห็นเข้าได้ตกใจตาย”

        ท่านผู้กล้า… แล้วคราบดินบนหน้าข้ามันฝีมือใครกันล่ะ!!

       “ทุกคนหายไปไหนกันหมดนะ ท่านทำให้ใครเกลียดมาหรอชาวบ้านถึงไปฉลองกันแต่ฝังท่านไว้” นางยกผ้ามาถูหน้าส่งๆ ไม่ได้ใส่ใจว่าผิวเนื้อตนจะบอบบางแค่ไหน สุดท้ายก็เกิดเป็นรอยแดงแทนที่คราบดินอีกปื้นหนึ่ง ชายหนุ่มเห็นแล้วหางคิ้วกระตุกนึกสงสัยว่าคนตรงหน้าตนยังเป็นสตรีอยู่แน่หรือ…

        “ถึงไม่ใช่คนที่นี่แต่ก็มีคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งเคยช่วยข้าเอาไว้ ทั้งสองคนไม่มีลูกข้าเลยอยู่ช่วยงานพวกเขามาสักระยะหนึ่งแล้ว” แม้ตอบไม่ตรงคำถามแต่บุรุษผมแดงก็ถือว่าตนได้ชี้แจงในส่วนของเขาแล้ว “เจ้าล่ะ…รู้ชื่อตัวเองหรือยัง? ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้” ถ้าจำไม่ผิดหนสุดท้ายที่เจอนางคือน้ำพุร้อนแถวๆ เหลียงโจว

        “ชื่อข้าก็ท่านไงที่ตั้งให้….” น้ำเสียงนางหงอยนิดๆ อย่าบอกนะว่าตั้งเองลืมเอง ดวงตาสีทองตวัดมองต้นไม้ใบหญ้าไปเรื่อย “ส่วนเรื่องที่ว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงข้าไม่รู้หรอก ถ้าบอกว่าลืมตาขึ้นมาก็พบว่าอยู่ในรถม้าคันนั้นแล้วท่านจะเชื่อข้าไหม?” รู้ว่าพูดไปอาจจะฟังดูไร้สติ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเห็นว่านางไร้สติอยู่ก่อนแล้วคงไม่เป็นไร

        “อื้ม...ข้าเชื่อ เจ้าอาจจะมีโรคประหลาดเหมือนข้าก็ได้” ชายหนุ่มกล่าวพลางหยิบมันเผาจากห่อขึ้นมากัดกิน ‘ไหนๆ ก็ถือว่านางให้(เซ่น)แล้ว’ “บางครั้งข้าจะหมดสติไป ร่างแข็งทื่อไร้ลมหายใจชีพจรไม่เต้นเหมือนคนตาย… รอบแรกคู่สามีภรรยาคู่นั้นก็กังวลใจทุ่มเทเสียเงินที่มีเพื่อรักษาข้า สิ้นเปลืองโดยเปล่า… สุดท้ายพวกชาวบ้านก็เอาข้าไปฝังบ่อยๆ”

        ก็คือโดนฝังมาหลายหนแล้ว….

        ‘อ้าว!! ดันเชื่อซะงั้น’ หญิงสาวจะยกมือขึ้นเกาหัวแต่นางเตือนตัวเองทันว่าไม่ได้อยู่ลำพังแล้ว จะเสียกิริยาไม่ได้!! หลิงหลานจึงพยักหน้าหงึกหงักแทน “ที่ว่าโรคประหลาดนั่นคือรวทั้งตื่นขึ้นมาแล้วอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใครน่ะหรอ?”

        “เรื่องนั้นข้าก็เคยเป็น…. หึ!! แต่สภาพดีกว่าเจ้าเยอะ” เขากล่าวจบก็เตรียมหันหลังกลับเพื่อออกตามหาคู่สามีภรรยาตระกูลซินที่มีบุญคุณต่อตน “แถวนี้ข้าเดินดูแล้วไม่เจอพวกเขาคงจะไปอยู่ที่อื่นกัน ลาล่ะนะ” หลิงหลานมองแผ่นหลังกำยำที่เดินห่างออกไปรู้สึกทำอะไรไม่ถูกไปพักนึง จะบอกนางแค่นี้แล้วก็ไปเนี่ยนะ…

        “รอข้าด้วยสิ!!” ให้นั่งกร่อยทั้งคืนสู้ช่วยเขาหาคนสั่งสมกุศลสะเดาะเคราะห์บ้างดีกว่า เผื่อว่าตื่นขึ้นมาครั้งหน้าจะได้เจอโชคลาภก้อนใหญ่ ...ไม่ใช่มหันตภัยร้ายแบบคราวก่อนๆ !!

มอบเสื้อผ้า+มันเผาเซ่นหัวตะเกียง




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ถานเซี่ย
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
แหวนมารจื่อเซ่อ
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x210
x220
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x2060
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2750
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1200
x28
x17
x15
x22
x11
x1000
x14
x125
x1900
x161
x2330
x1303
x333
x2503
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x74
x150
x3100
x94
x302
x460
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x613
x1800
x3
x302
x8
x27
x2130
x2330
x4
x50
x4111
x49
x9999
x1800
x14
x3
x122
x187
x16
x1040
x1
x1
x2105
x1
x1
x2425
x26
x13
x4
x3
x940
x1570
x607
x15
x66
x79
x57
x38
x5
x1180
x1700
x53
x885
x122
x630
x320
x41
x44
x2365
x1
x1980
x2720
x3100
x2755
x81
x286
x252
x5380
x9999
x17
x585
x51
x28
x3871
x10
x16
x47
x182
x31
x2
x1000
x1001
x16
x3189
x289
x2800
x168
x1297
x9999
x2451
x2810
x1102
x1778
x2290
x135
x695
x929
x485
x1081
x122
x25
x5212
x2741
x3766
x1098
x71
x2380
x3537
x3755
x2005
x3459
x934
x507
x1020
x428
x132
x950
x221
x3
x24
x3
x1280
x77
x35
x2804
x570
x2
x264
x116
x9999
x2349
x2
x35
x2117
x2885
x5400
x7097
x339
x3257
x4240
x399
x598
x9999
x1759
x394
x10
x1006
x2111
x3040
x408
x87
x1
x19
x25
x25
x31
x9
x5258
x9149
x1792
x9999
x199
x24
x5287
x20
x5805
x18
x8
x856
x256
x26
x9
x101
x31
x7
x777
x3805
x6
x30
x194
x604
x81
x2804
x2116
x109
x15
x1409
x2558
x2208
x3
x279
x3684
x2695
x196
x7899
x509
x388
x3548
x2324
x7405
x10
x2242
x2439
x5805
x6750
x3120
x1092
x21
x2581
x820
x90
x328
x139
x2851
x2114
x9999
x41
x3572
x9999
x9999
x9999
x3395
x1853
x107
x3010
x4
x3754
x33
x3268
x3757
x496
x1
x756
x1625
x732
x901
x3799
x1962
x2639
x5008
x9999
x3325
x2374
x3079
x2066
x2097
x3350
x4089
x3702
x1028
x61
x1
x20
x1849
x2152
x713
x1
x4267
x5622
x67
x9999
x672
x1243
x918
x2676
x103
x2895
x505
x485
x82
x697
x258
x8
x156
x17
x9999
x1123
x2070
x2297
x180
x651
x449
x80
x1201
x898
x9999
x3200
x997
x1260
x670
x168
x9999
x1501
x9781
x129
x713
x2224
x2
โพสต์ 2018-6-27 21:48:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WenWen เมื่อ 2018-6-27 22:41


            ชาวบ้านที่ไปร้องทุกข์บอกว่าคนในหมู่บ้านถูกคนชุดดำจับตัวไป

            นั่นคือสิ่งเดียวที่เหวินเหวินได้ข้อมูลก่อนที่จะมาถึงที่นี่

            เขาที่เดินทางมาถึงที่หมู่บ้านเฟยแล้ว แต่ที่นี่กลับกลายเป็นเมืองที่ไร้ผู้คนจนน่าประหลาดใจสภาพอาคารบ้านเรือนรอบๆดูเหมือนหมู่บ้านทั่วๆไป คล้ายกับว่าที่นี่พึ่งจะถูกทิ้งร้างได้เพียงไม่นานเท่านั้น

            ครั้นจะคิดว่าถูกหลอกให้เดินทางมาถึงที่นี่ก็ไม่อยากจะคิดอกุศลกับชาวบ้านคนนั้นเสียเท่าไหร่บางครั้งชาวบ้านทั้งหมดของที่นี่อาจจะถูกจับตัวไปไว้ที่ไหนสักที่ที่เป็นข้อมูลอีกส่วนหนึ่งที่ชาวบ้านคนนั้นไม่ได้บอกเขาก็ได้

            ชายหนุ่มที่เริ่มออกสำรวจทั่วหมู่บ้านเพื่อตามหาคนที่อาจจะยังหลงเหลือ หรือหลบซ่อนอยู่ที่นี่แต่กลับไม่มีใครเลยสักคนยิ่งสภาพอากาศและความเงียบที่เข้าครอบงำทั้งๆที่สถานที่นี้เป็นที่ชุมชนยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่

            หมาป่าสีขาวที่ตามมาตั้งแต่ที่ถ้ำเหมือนจะรู้จุดประสงค์ของเหวินเหวินที่เอาแต่วิ่งวุ่นไปทั่วหมู่บ้านร้างก็ช่วยหาเบาะแสอื่นๆอีกที มีเพียงแค่เมาเมาหมีตัวสีส้มที่มีหางคล้ายแรคคูนเท่านั้นที่เอาแต่วิ่งเล่นไปมาโดยไม่สนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสักนิด

            เวลาที่ผ่านไปกับการเอาแต่เสาะหาเบาะแสที่ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรให้เขาตามได้เลยทำให้ชายหนุ่มเริ่มท้อขึ้นมาเล็กน้อยสายตามองไปยังหมาป่าที่ยังเอาแต่สืบช่วยเขาก็พาลทำให้เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ๆ

            ทั้งๆที่ไม่ใช่เจ้าของมันแท้ๆแต่กลับทำหน้าที่ดีกว่าเหล่าบรรดาสัตว์ๆที่เขาเคยเลี้ยงมาเสียอีก

            ยกเว้นเกอจื่อที่คอรับส่งจดหมายให้เขาไว้ตัวหนึ่งละกัน

            เหวินเหวินที่ยืนคิดไม่ตกว่าควรจะทำอย่างไรดีเพราะใช้เวลามานานพอควรกับการหาเบาะแสที่ไม่ได้อะไรกลับมาเลยครั้นว่าจะกลับไปแจ้งว่าไม่มีใครอยู่เลยจึงกลับฉางอันก็เป็นประโยคสำหรับคนที่รับงานเอาหน้าเพียงเท่านั้น

            จนกว่าจะรู้เบาะแสเพิ่มเติมนอกจากว่าที่นี่กลายเป็นหมู่บ้านร้าง

            ถึงจะเป็นอะไรที่น่าปวดหัวแต่สำหรับเหวินเหวินที่ออกตัวรับปากเอาไว้แล้วก็ไม่อยากจะทิ้งทุกอย่างด้วยเหตุผลง่ายๆเพียงเท่านี้เหมือนกัน

            ‘มืดขนาดนี้แล้วจะไม่นอนพักสักหน่อยหรือ’เสียงในความคิดดังถามขึ้นมาขณะที่ตนเอาแต่เครียดกับการหาเบาะแสถึงภายในใจอยากจะตอบว่า ‘ไม่’มากแค่ไหนก็ตามแต่มันก็ขัดกับร่างกายที่เริ่มส่งสัญญาณว่าอยากจะพักลงบ้างหลังจากที่เหนื่อยจากการเดินทางพอมาถึงที่นี่ก็วุ่นกับการตามหาเบาะแสต่อโดยไม่คิดจะพักสักนิด

            ชายหนุ่มเดินไปอุ้มเมาเมาขึ้นก่อนจะเรียกหมาป่าสีขาวให้เดินตามตนไปยังที่พักหมู่บ้านร้างแห่งนี้ไร้ผู้คนเขาจึงสามารถเลือกที่จะทำอะไรก็ได้หรือแม้แต่นอนที่บ้านหลังไหนก็ได้ตามแต่สะดวก ถึงจะรู้ว่าบ้านทุกหลังมันมีเจ้าของอยู่แน่ๆแต่ถ้าเอาแต่เกรงใจมีแต่จะทำให้ตัวเองแย่ลงเรื่อยๆ

            บ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ถูกเลือกที่จะเป็นที่พักในค่ำคืนนี้เหวินเหวินจุดไฟเพื่อมอบแสงสว่างภายในตัวบ้านหลังนี้ในยามค่ำคืนเขาที่หาห้องนอนเจอแล้วมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ยังมีแต่ความเงียบสงบส่งผ่านเข้ามาเพียงเท่านั้น

            ต่างจากฉางอันที่เขาเคยอยู่โดยสิ้นเชิง

            ชายหนุ่มคิดเรื่อยเปื่อยขณะที่มองเพดานบ้านหลังที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งว่าเจ้าของคือใครรู้สึกว่าจะเริ่มฟุ้งซ่านไปไกลจนรู้สึกว่าเคลิ้มจนหลับลงในที่สุด

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x10
x50
x40
x50
x50
x5
x15
x15
x1
x10
x8
x8
x30
x5
x7
x100
x50
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x26
x50
x28
x10
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x50
x30
x35
x13
x13
x3
x8000
x9999
x8000
x42
x42

1161

กระทู้

4146

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1887582
เงินตำลึง
3830451
ชื่อเสียง
253158
ความหิว
1550

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
19522
ความชั่ว
8486
ความโหด
43988
เกิ้นหยาง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-6-29 15:13:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ภัยร้ายกระต่ายดำ
283
{ หมอกไผ่แสวง 29 }
เปลือกมันปริศนา

       ผานซุ่นนำแตงเขียวไปแช่ในลำธารระหว่างที่ลูกพี่ของเขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แม้จะสงสัยอยู่บ้างกับสภาพของนักกวีหนุ่มในช่วงเช้า เสื้อผ้าขาดวิ่นตามตัวเหมือนมีรอยช้ำและวี่แววเหน็ดเหนื่อยจากการออกแรง ทว่าในเมื่ออีกฝ่ายไ่ยอมปริปากพูดถามอี้ อี้ก็เอาแต่ส่ายหน้าท่าเดียว… เขาจะไปรุ้อะไรได้จะมีก็แต่รู้สึกน้อยใจนิดหน่อยที่สองคนนั้นมีบางสิ่งปิดบังตน

        “ผานซุ่น… ถ้าเมื่อคืนค้นหาในป่าไปแล้ววันนี้ลองเดินดูรอบหมู่บ้านอีกสักหน ฟ้าสว่างคงมองเห็นได้ชัดขึ้น” หลิงเฮ่าผลัดใส่เสื้อผาวสีขาวแขนกว้างเดินมารวมกับคนอื่นๆ เขาพึ่งสังเกตว่าฉางหยินกับสิงจิ้งยังคงนอนพาดกันหลับอุตุอยู่บนโขดหิน นึกสงสัยเสียแล้วว่าเจ้าสองตัวนี้นอกจากกินกับนอน วันๆ ยังทำอะไรได้บ้าง สายสืบหนุ่มได้ยินเสียงฝีเท้าของคนร่วมทางจางที่นั่งเช็ดหน้าไม้อยู่ก็ผุดลุกขึ้น “อาหารกับสัมภาระยังคงอยู่ในรถม้าพวกเราไปกันเถอะ”

        พ่อครัวเอกเก็บแตงเขียวแช่เย็นขึ้นมาแบ่งทุกคน ระกว่างเดินไปตามทางก็กัดกินไป ความหวานฉ่ำทำให้นับถือคนปลูกจริงๆ ว่าบำรุงพืชผลด้วยอะไร

      @WenWen

        เมื่อเดินผ่านบ้านหลังหนึ่งก็มีเสียงเห่าที่คล้ายสายพันธุ์ของเจ้าฉู่จู๋ร์หม่าป่าหิมะดังขึ้น ผานซุ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย “เมื่อคืนตอนที่ข้าตรวจสอบมันไม่เห็นจะมีหมาป่าตัวนี้เลยนะ” อี้เห็นว่าเจ้าหางฟูสีขาวแค่เห่าอย่างเดียวก็รู้สึกผิดปกติ “หมาป่ามักจะอยู่ในป่าลึกเป็นฝูงไม่ใช่หรอ ทำไมดูเจ้านี่เหมือนจะคุ้นเคยกับมนุษย์ดีนักล่ะ” ได้ยินเช่นนั้นหลิงเฮ่าก็บิหมั่นโถวในมือโยนให้มัน เจ้าหมาป่ากระดิกหางเข้ามาดมๆ ตามคาด ทั้งสามมองหน้ากันไปมา

       “คงจะมีเจ้าของ… ลองเดินหาดูแถวๆ นี้ไหม?” เขากล่าวผานซุ่นกับอี้พยักหน้า

        @WenWen

        "ข้าหรอ?? พอดีอยู่ว่างๆ ก็มาช่วยงานราชสำนักเหมือนเจ้าไง" เมื่อเห็นว่าผู้ที่เดินออกมาจากในบ้านก็เป็นคนกันเองนักกวีหนุ่มจึงคลี่ยิ้มแล้วผายมือไปยังองค์รักษ์หนุ่มเพื่อแนะนำทั้งสามให้รู้จักกัน “ผานซุ่น เสี่ยวเม่านี่คือสหายที่ข้าพูดถึงก่อนหน้า… อาเหวินมาถึงตั้งแต่เมื่อไร สืบได้อะไรคืบหน้าบ้างรึไม่?” นักกวีหนุ่มเข้าไปตบบ่าอีกฝ่ายอย่างคุ้นเคยเข้าชี้ไปยังเจ้าขาวที่กระดิกหางอยู่ไกล “หมาป่าตัวนั้นคงเป็นของเจ้าสินะ?”

@WenWen

       “อื้ม.. เข้าใจแล้วล่ะทางพวกข้าก็ไม่พบร่องรอยอะไร นอกจากเศษเปลือกมันรอบหมู่บ้านกับรอยเท้าเล็กๆ ที่เสี่ยวเม่าเจอ… เจ้าว่าไปทางไหนบ้างนะ??” เรื่องนี้ไม่น่าแปลกใจเหวินเหวินคงมาถึงหลังพวกเขา เมื่อคนไปทั้งคืนแล้วจะมีสิ่งใดลอดเร้นสายตานักแกะรอยมือฉมังอย่างอี้คงเป็นไปได้ยาก “ส่วนของในป่าพวกเราก็หาไปแล้ว หากแล้วดูจากทิศทางที่จากมาเหมือนว่าจะเป็นป่าไผ่เขียวกับสุสานทิศใต้” นักสืบลับเอ่ยตอบลอบส่งสายตาประเมินจอหงวนบู๊ด้านข้างบุรุษผมเงินเป็นระยะพลางคิดในใจ ‘เจ้านี่เนี่ยนะองค์รักษ์… ทำไมถึงได้ดูนุ่มนิ่มยิ่งกว่านักกวีเสียอีก!!’

@WenWen

        “ช่วยไม่ได้… หากรอยเท้านั้นเป็นของหญิงชาวบ้านที่หลงเหลือเราก็ต้องลองตามหานางดู ไปที่สุสานกันก่อนแล้วกัน” หลิงเฮ่าสรุปให้ก่อนทั้งคณะจะมุ่งหน้าไปยังป่าไผ่ตอนใต้

@WenWen




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ถานเซี่ย
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
แหวนมารจื่อเซ่อ
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x210
x220
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x2060
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2750
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1200
x28
x17
x15
x22
x11
x1000
x14
x125
x1900
x161
x2330
x1303
x333
x2503
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x74
x150
x3100
x94
x302
x460
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x613
x1800
x3
x302
x8
x27
x2130
x2330
x4
x50
x4111
x49
x9999
x1800
x14
x3
x122
x187
x16
x1040
x1
x1
x2105
x1
x1
x2425
x26
x13
x4
x3
x940
x1570
x607
x15
x66
x79
x57
x38
x5
x1180
x1700
x53
x885
x122
x630
x320
x41
x44
x2365
x1
x1980