กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 123|ตอบกลับ: 7

{ เมืองตุนหวง } ด่านตรวจคนเข้าเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-6-16 23:23:45 |โหมดอ่าน














ด่านตรวจคนเข้าเมืองชั้นที่สอง
♦ เมืองตุนหวง ♦








ด่านตรวจก่อนเข้าชั้นที่สอง ณ เมืองตุนหวงซึ่งที่นี่จะมีทหารยามค่อยยืนเวร
ตรวจดูความเรียบร้อยตลอดเวลา




ผู้ใดที่จะผ่านเข้าเมืองจำเป็นต้องถูกทหารนั้นค่อยตรวจดูสัมภาระต่างๆ
ที่ขนมาด้วยทุกครั้งจึงจะสามารถผ่านเข้าไปด้านในด่านได้




ฮั่ว อัน
{ หัวหน้าด่านตรวจคนเข้าเมืองตุนหวง }





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
zifu + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

71

กระทู้

746

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
48691
เงินตำลึง
5601
ชื่อเสียง
37615
ความหิว
452
คุณธรรม
326
ความชั่ว
24
ความโหด
51
เสวี่ยนอู่
ระดับ 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2018-6-16 23:29:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พาร์ท 5 - ภาพหลอน
[ตรวจคนเข้าเมืองที่ด่านตุนหวง]




    แสงยามเข้าสาดส่องเข้ามายังหน้าต่างปลุกร่างบางของหญิงสาวใจชุดนอนสีขาวให้ตื่นขึ้นมานับอากาศเย็นยามเช้า ดวงตาสีน้ำตาลมองไปยังเตียงตรงข้ามเพื่อดูว่าอีกคนนั้นตื่นหรือยัง แต่ก็ต้องพบกับเตียงที่ว่างเปล่าก่อนที่เสียเปิดประตูห้องน้ำจะเปิดออกพร้อมกับร่างของซินอี๋ในชุดสีน้ำเงินเข้มเดินปล่อยผมที่กำลังเปียกชุ่มเดินออกมา


    “ตื่นนานแล้วหรอท่านซินอี๋” จางฝูเอ่ยทักก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอื้อมมือไปหยิบห่อผ้าแล้วหยิบชุดที่ตัวเองจะใส่ออกมา


    “ตื่นก่อนเจ้าพักหนึ่ง”ซินอี๋เอ่ยตอบก่อนจะเดินไปนั่งเอาผ้าเช็ดผมอยู่ที่หน้ากระจก จางฝุพยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วจึงรีบจ้ำเข้าห้องอาบน้ำไปอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไม่ให้ซฺนอี๋ต้องรอเธอนานเกินไป


    ผ่านไปไม่นานจางฝูในชุดกระโปรงงผ้าระบายสีเสียวอ่อนก็เดินออกมาจากห้องน้ำและเดินตรงไปยังหน้ากระจกเพื่อที่จะได้จัดการตรวจดูความเรียบร้อยแต่ก็ต้องพบกับซินอี๋ที่ยังคงทำผมไม่เสร็จเสียที่นั่งอยู่หน้ากระจก


     “เป็นอะไรไป ท่านซินอี๋”จางฝูเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยแล้วจึงค่อยเดินไปลากเก้าอี้อีกตัวมานั่งข้างซินอี๋ที่ยังคงนั่งสางผมอยู่


     “ข้าแค่ทำผมไม่ถูกไม่รู้จักทำทรงอย่างไรดี ปกติข้ามัดผมรวบมวยอย่างเดียว หรือทรงอื่นก็จะให้คนในบ้านมาช่วยทำ”ซินอี๋เอ่ยขึ้เล็กน้อยจางฝูได้ยินก็ถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆเล็กน้อยก่อนจะแย่งหวีให้มือของซินอี๋ไปแล้วจัดการสงผมพร้อมกับจับผมครึ่งหัวแบ่งเป็นช่อแล้วขมดผมส่วนครึ่งบนเป็นมวยเล็กน้อยแล้วจัดการเอาปิ่นดอกไม้มาปัก ส่วนอีกครึ่งก็ปล่อยให้มันยาวเพียงแต่รวบตรงปลายข้างล่างมัดไว้เพื้อไม่ให้เส้นผมนั้นลงไปเกะกะเวลาเดินเหินรึทำอะไรๆ


     "เป็นอย่างไร ชอบไม้ท่านซินอี๋”จางฝูเอ่ยแล้วปล่อยให้ซินอี๋ตรวจดูทรงงผมขอตัวเองเล็กน้อยก่อนที่นางจะยิ้มออกมาอย่างพอก่อนจะหันมาเอ่ยขอบคุณจางฝู ซึ่งเธอเองก็ยิ้บตอบไปเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มจัดการกับหัวของตัวเองบ้างซึ่งจางฝูเองก็ทำทรงคล้ายๆกับซินอี๋คือจับเส้นผมครึ่งหัวนั้นขมดเป็นมวยแล้วใช้ปิ่นปักส่วนด้้านล่างของจางฝูนั้นปล่อยให้ผมาสยายเต็มกลางหลังด้วยความเคยชิน ก่อนที่ทั้งสองคนจะหันไปเก็บของของตัวเองใส่ห่อผ้า วันที่เธอก็ต้องเร่งออกเดินทางกันต่อหลังจากที่ทานอาหารเช้าแล้วจึงได้เก็บข้าวของลงไปด้านล่างทีเดียวเลยเพื่อเป็นการประหยัดเวลาจะได้ไม่ต้องเดินขึ้นเดินลงหลายรอบ


    “ไปกันเร็วสามแสบ”จางฝูหันไปเรียกสามเเสบที่นอนเล่นกันอยู่บนเตียง ซึ่งเฃพอพวกมันได้ยินเสียงเรียกของเจ้านายสาวก็รีบปรี่เข้ามาประจำที่ของแต่ละตัวอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าสามเเสบนั้นเข้าที่ตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงหันไปเอ่นกับซินอี๋ที่ยืนรออยู่พร้อมรอยยิ้ม “ไปกันเถอะท่านซินอี๋


      จางฝูที่เดินออกมาจากห้องพร้อมกับซินอี๋เหลืบไปเห็นเจี๋ยเฟยที่คาดว่าคงจะเดินลงไปหาอะไรทานที่โรงเตี้ยมเบื้องล่างเช่นกันเธอจึงได้บอกให้เข้าไปเก้บข้าวของก่อน มื่อานเสร็จจะได้ออกเดินทางต่อในทันที่ เจี๋ยเฟยพยักหน้าก่อนจะหายเข้าไปในห้องเพียงแปบหนึ่งแล้วก็เดินออกมาพร้อมห่อผ้าที่ใส่ชุดของเขาเอาไว้ก่อนที่ทั้งสามจะเดินลงไปทานอาหารเข้าพร้อมๆกัน


      “ต่อไปจะไปเมืองไหนต่อละ”เจี๋ยเฟยเอ่ยถามขึ้นมาก่อนจะจัดการคีบเนื้อปลาทอดชิ้นหนึ่งเข้าปากแล้วพุยเข้าใส่ปากตามเข้าไป


       “อืมม ก็แวะไปตุนหวงละมั้ง จากนี้ก็เข้าเขตฮั่นแล้วก็เดินทางกันแบบสบายๆเถอะ”จางฝูที่กลืนผักผัดชิ้นหนึ่งลงไปเอ่ยตอบแล้วหันไปมองแม่ทัพซฺนอี๋ที่นั่งกินข้าวสวยอย่างเอร็ดอร่อย แน่ละสำหรับแคว้นซู่เล่อข้าวจัดเป็นอาหารที่หากินได้ยากและมีราคาแพงนี่ละ กลังจากนี่นางคงได้ทานข้าวอย่างอิ่มอร่อยทุกมื้อเป็นแน่


      “งั้นหรอ”เจี๋ยเฟยขานหรับก่อนจะจัดการโซ้ยขาวในถ้วยตัวเองหมดไปเป็นถ้วยยที่สองแล้วดื่มน้ำตามลงไป


      “รึเจ้ารีบไปเฉิงตูละ ข้าพาเอาเจ้าเดินรวดเดียวแบบไม่พักได้นะ”จางฝูเอ่ยถามก่อนจะหยิบน้ำมาดื่มล้างปากขณะที่ดวงตายังคงองไปที่เจี๋ยเฟยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


      “ไม่เอา/ไม่ได้นะ” ทั้งเจี๋ยเฟยและซินอี๋ร้องเเย่งขึ้นมาพร้อมกันจนเสียงดังลั่นไปทั้งร้านเรียกเอาสายาของแขกในร้านนั้นหันมามองยังโต๊ะของพวกจางฝูเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปนั่งทานข้าวกันต่อ


    “ขืนทำแบบนั้นเดี๋ยวเจ้าก็ได้เป็นแบบรอบที่โอเอซิสจะทำอย่างไร”ซินอี๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งดุโดยมีเจี๋ยเฟยนั้นคอยเป็นลูกคู่ให้


     “ข้าก็แค่พูดเล่นไปอย่างนั้นเองไม่เห็นจะต้องมารุมข้าแบบนี้เลย”จางฝูบ่นอุบอิบหลังจากที่โดยอีกสองคนนุั้นรุมก่อนจะหันไปเรียกเสี่ยวเออร์ให้มาเก็บเงินรวมทั้งจ่ายค่าห้องพักทั้งสองห้องด้วยก่อนที่ทั้งสามนั้นจะเริ่มออกเดินทางกันต่อเพื่อไปยังด่านตุนหวงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากด่านอี้เหมินกวนนัก


    “แม่นางจางเจ้าไม่พักหน่อยหรอ”ซินอี๋ที่โผล่หน้าออกมาจากหลังรถเทียบเอ่ยถามขึ้นมา ในขณะนี้พวกเธอทั้งสามอยู๋ในเส้นทางที่กำลังจะเดินทางไปยังด่านตุนหวงซึ่งป็นจุดหมายต่อไปที่พวกเธอจะไปพักซึ่งจางฝูนั้นขอเป็นผู้บังคับช้างเองเนื่องจากเธอนั้นเดินทางผ่านเส้นทางนี้มาหลารอบค่อยข้างที่จพชำนานมากแล้ว เส้นทางลัดที่ร่นระยะเวลาเดินทางกว่าปกติเธอเองก็รู้เช่นกัน


    “อีกแปบเดียวก็ถึงแล้วค่อยไปพักก็ได้ ข้าไม่เป็นไรหรอกซินอี๋ท่านพักเถอะ อีกอย่างเส้นทางนี้ข้าก็ชำนาญ หางเส้นทางย่นระยะเวลาได้มากอยู่”


      “ถ้าเช่นนั้นก็แล้วแต่เจ้า”ซินอี๋เอ่ยก่อนที่จะกลับไปนั่งที่ด้านหลังรถเช่นเดิมส่วนจางฝูนั้นก่อนหันไปมองด้านหน้ายิ้มๆ ในที่สุดเธอก็จะได้กลับฮั่นแล้วก็ไม่ต้องมาทนแดดร้อนกลางทะเลทรายแล้ว กลับไปคงไปหาน้ำตกเงียบๆ สงบๆสักที่นอนแช่ให้สบายใจ ‘แค่คิดข้าก็มีความสุขแล้ว’


      การเดินทางยังคงเป็นไปอย่างเนิบๆแต่อย่างที่คาดเนืองจากการเดินเป็นเส้นตรงตัดผ่านเส้นทางเก่าทำให้ไม่นานคณะเดินทางของจางฝูก็มาถึงด่านตุนหวงในไม่ช้า เพราะที่เบื้องหน้าของจางฝูในตอนนี้คือประตูด่านเข้าไปยังตุนหวงซึ่งมีหทารคอยเฝ้าตรวจดูคนที่จะผ่านเข้าไปในด่านอย่างละเอียนจนน่าแปลกใจซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่าช่วงนี้มีพ่อค้าคาราวาทมาเยอะจึงทำให้คนเดินทางเข้าออกมาก็เป็นได้จึงต้องจัดเวรยามทหารมาคอยดูแลความเรียบร้อยและจัดระเบียบการเข้าและออกด่าน


     “มาจากไหนกัน ขนอะไรมา” นายทหารนายหนึ่งเอายเมื่อจางฝูบังคับเฟยเทียนให้เดินเข้าประตูด่านไปก่อนที่จะมีนายทหารอีกคนสองคนนั้นมาตรวจดูที่หลังรถเทียบ


      “พวกข้าจะไปเฉิงตูเจ้าค่ะ พึ่งกลับมาจากเยี่ยมญาติที่ต้าหว่าง”จางงฝูเอ่ยตอบนายทหารก่อนที่ค่อยบอกให้เฟยเทียนนั้นย่อตัวให้เธอลงไปคุยกับนายทหารเฝ้าด่านตรวจ


       “เป็นคนนอกด่านรึ”


       “อ่าา ถ้านับจากบ้านเกิดก็ใช่เจ้าค่ะ แต่ข้าไปโตที่ฉางอันเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยตอบอย่างสุภาพก่อนจะหันไปมองซินอี๋และเจี๋ยเฟยที่เดินลงจากหลังรถมาหาจางฝูพรางถามไถ่ว่ามีเรื่องอะไรรึไม่ด้วยสีหน้าที่ออกจะเป็นห่วงหน่อยๆ


       “ไม่เป็นไรแค่ตรวจคนเข้าด่านปกตินั้นแหละ”


       “พวกเจ้าไปได้” เสียงนายทหารคนเดิมเองก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับเพื่อนทหารอีกสองคนให้เตรียมปล่อยและเรียกกลุ่มคนกกลุ่มต่อไปให้เข้ามาได้




       “เห็นไหมบอกแล้วไม่มีอะไร ไปๆขึ้นรถจะได้ไปหาที่พักกินข้าวกินน้ำ”จางฝูเเอ่ยพร้อมกับดันหลังอีกสองคนให้กลับขึ้นไปบนรถส่วนตัวเธอนั้นก็ปีนกลับขึ้นไปนั่งบนหลังเฟยเทียนแล้วจึงค่อยออกเดินไปตามเส้นทางภายในด่านต่อ






โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กงจักรเฟิ่งหวง
กงจักรเฟิ่งหวง
ฮั่นเสียหม่า
จั่วซื่อจ้วน
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x10
x10
x10
x5
x1
x2
x1
x1
x5
x1
x1
x12
x2
x62
x1
x60
x10
x1
x13
x1
x1
x15
x2000
x6
x150
x50
x1000
x15
x6
x4
x3
x40
x5
x42
x31
x2
x3000
x110
x63
x15
x60
x15
x1
x114
x7
x8
x60
x1
x3
x40
x2
x69
x2
x3
x12
x3
x120
x60
x30
x4
x120
x50
x72
x1
x15
x45
x63
x3
x30
x14
x5
x68
x26
x6
x7
x102
x172
x4
x130
x4
x1
x30
x30
x78
x143
x70
x99
x44
x320
x184
x184
x8
x33
x6
x348
x2
x393
x5
x1508
x51
x295
x264
x200
x2100
x456
x72
x39
x5
x356
x76
x350
x236
x92
x82
x329
x310
x8
x60
x1
x3
x38
x152
x675
x477
x947
x630
x108
x4271
x218
x78
x421
x50
x3
x925
x23
x80
x1210
x3
x20
x23
x4755
x61
x798
x15
x2028
x50
x60
x9
x55
x25
x41
x81
x42
x9
x1

19

กระทู้

601

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

หื้ม?

เงินชั่ง
59034
เงินตำลึง
1173920
ชื่อเสียง
143798
ความหิว
954
คุณธรรม
348
ความชั่ว
313
ความโหด
755
เสียวโฉ่วอวี๋
ระดับ 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-9-3 22:13:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ เควสเรื่องราว 2  ภัยสงคราม ]


   [ บทที่1.4 ¤ มุ่งหน้าสู่แคว้นต้าหว่าน




   ท้องฟ้านภาอันกว้างใหญ่แปลงเปลี่ยนเป็นสีดำมืด ความมืดเข้าครอบง่ำ ดวงอาทิตย์ที่เคยสาดส่องกลับลงเป็นดวงจันทร์สีทอง เขาเงยหน้ามองจันทราซึมซับแสงจันทรา ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่บนฮั่นเสียหม่าคนเดียวแต่มีเด็กชายตัวน้อยลูกพ่อค้าคาราวานที่พลัดหลงกับพ่อแม่ เมี่ยง จื้อเถาพูดเสียงแจ่วตลอดการเดินทางจนเขาอยากที่จะโยนเด็กคนนี้ลงจากหลังม้าฮั่นเสียหลายครา

   เด็กอะไรพูดมากซะจริง น่ารำคาญแท้

   เขาควรดีใจหรือเสียใจกันแน่ที่ช่วยเหลือเมี่ยง จื้อเถาคำถามนี้เกิดขึ้นในจิตใจ หวงเส้าเทียนพยายามคิดหาข้อดีๆที่ตนเองช่วยเหลือเด็กน้อยตามหาพ่อแม่ คิดในแง่ดีก็เหมือนกับที่ท่านจุนซางจวินช่วยเหลือเขาในวัยเยาว์เอาเด็กที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้ากลับไปเลี้ยงดูจนเติบโต ท่านจุนซางจวินไม่ได้แค่ช่วยเหลือแค่เขาคนเดียวแต่ ท่านจุนซางจวินช่วยเหลือเด็กนับร้อยทั้งร่างกายครบสามสิบสองสมบูรณ์ทั้งร่างกายพิการ ขอแค่มีลมหายใจอยู่

   “พี่หวง เมื่อไหร่จะถึงเมืองตุนหวง” เมี่ยง จื้อเถาถามอีกครั้ง ร่างสูงได้ยินคำถามนี้รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้

  “ใกล้จะถึงแล้ว” ตอบเสียงเข้มตัดความรำคาญ

  “ดีจัง ข้าจะได้เจอหน้าท่านพ่อท่านแม่แล้ว” เด็กชายโผล่ร้องด้วยความดีใจ “พี่หวงทำอาชีพอะไรรึขอรับ” เมี่ยง จื้อเถาพยายามชวนร่างสูงคุย

   “พเนจร..” นัยน์ตาสีดำคมกริบหันขวับไปจ้องมองที่เด็กชาย เขาควบหย่งฟางให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้ถึงเมืองตุนหวงไวๆ จะได้ตามหาพ่อแม่เด็กคนนี้และส่งคืน

   “พเนจร? คนเร่ร่อนน่ะหรอ”

  “เฮ้อ” ถอนหายใจเสียงดังก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย จะมาอยากรู้อาชีพของเขาทำไมกัน “แล้วทำไมเจ้าถึงพลัดหลงกับพ่อแม่หละ”

   หวงเส้าเทียนฟังเรื่องราวที่เด็กชายเล่าก็รู้สึกสงสารปนขบขัน พ่อแม่สมัยนี้ทำไมไม่ดูลูกดีๆ หากเป็นท่านพ่อกับท่านแม่ข้าคงไม่ได้ปล่อยข้าไว้เยี่ยงนี้

   เมื่อมาถึงเมืองตุนหวงพวกเขาต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง ทหารยามสามนายเดินมาควบคุมเขา ก่อนจะตรวจสัมภาระในกระเป๋า

   “ผ่านได้” น้ำเสียงดุดันเอ่ยบอกหลังจากที่ตรวจสัมภาระเสร็จเรียบร้อย ทหารยามทั้งสามเปิดทางให้เขาเข้าไปภายในเมืองตุนหวง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
กุหลาบสีทอง
ปราณทานตะวัน
หงอนคู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x3
x1010
x4
x34
x31
x33
x38
x2
x50
x2
x1095
x2698
x1
x9999
x1
x1
x154
x37
x1315
x8
x250
x15
x10
x121
x7
x11
x132
x11
x4
x1
x10
x242
x176
x2
x210
x3
x2
x216
x17
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x6
x35
x31
x54
x13
x3
x270
x1040
x399
x2072
x10
x2129
x24
x325
x14
x17
x240
x200
x474
x10
x63
x10
x29
x54
x1
x1105
x8
x7
x84
x725
x9999
x139
x400
x223
x98
x910
x9999
x440
x25
x38
x3210
x3072
x2447
x4800
x61
x323
x17
x221
x101
x194
x19
x1
x80
x6
x3
x390
x59
x44
x96
x100
x16
x2857
x5618
x150
x108
x2
x18
x25
x9999
x198
x1137
x15
x638
x3571
x6174
x129
x139
x388
x666
x255
x421
x234
x2800
x272
x231
x310
x388
x273
x639
x339
x95
x175
x175
x350
x329
x23
x50
x63
x312
x141
x242
x4311
x259
x424
x249
x3100
x266
x378
x1
โพสต์ 2018-9-16 14:43:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย TangXinJian เมื่อ 2018-9-16 14:45

(ถึงเมืองตุนหวง)

บทนำ
การหลบหนีของชายบาป (ส่วนที่ 5)
ณ ด่านตรวจคนเข้าเมือง(ตุนหวง)

อากาศอบอ้าวเปรียบดั่งไฟแผดเผา หยาดเหงื่อไหลรินเพราะความร้อนจากแสงแดดที่ส่องลงมาจากฟ้า
ทหารตรวจคนเข้าเมืองอย่างแข็งขัน รอบครอบและละเอียดถี่ถ้วน
ทหารเหล่านั้นใช้เวลาตรวจสอบไปมากสำหรับหนึ่งคน เพราะงั้นจึงไม่แปลกที่เหล่าพ่อค้า
และนักเดินทางคนอื่นๆซึ่งรอต่อแถวรออยู่จะบ่นซุบซิบนินทา หรือถึงขั้นด่าทอความล่าช้าที่ตนนั้นจ้องมาอดทนรอ
สำหรับซึ่นเจี้ยนแล้วนั้น เขาเองก็ไม่สบอารมณ์กับการรอคอยเช่นกัน
หากแต่เขาเลือกที่จะหุบปากตนเองให้สนิท แล้วรอคอยโดยมีอาหยู่ซึ่งถูกเขาจูงอยู่รอเป็นเพื่อน

จากยามอู่กว่าทหารจะไล่ลำดับตรวจคนเข้าเมืองมาถึงซึ่นเจี้ยน
ก็เกือบจะล่วงเลยเข้าสู่ยามเซินแล้ว ทหารร่างสูงใหญ่ตัวดำคลํ้าแดดจ้องมองมายังซึ่นเจี้ยน
ก่อนที่จะสั่งให้เขาเอาสัมภาระที่นำมามาให้ตรวจสอบ
“สัมภาระ และกระบี่”
“........”

ซึ่นเจี้ยนไม่ตอบอะไร ชายหนุ่มเพียงแค่ทำตามคำสั่งของทหารผู้นั้น
เขาหยิบสัมภาระที่ติดอยู่กับอานของอาหยู่ลงมาแล้วยืนให้ทางทหารของด่านตรวจค้นตรวจสอบ
รวมถึงส่งมอบกระบี่ของตนให้ทหารนายนั้นตรวจด้วยเช่นกัน

เมื่อทุกอย่างดูปกติดี ซึ่นเจี้ยนก็ได้รับการอนุมัติให้เข้าสู่ภายในเมืองตุนหวงแห่งนี้
ทว่ายามนี้ก็เข้าสู่ยามโหย่วเสียแล้ว ดูท่าเขาคงต้องหาโรงเตี้ยมสำหรับพักผ่อนในคืนนี้


@admin




ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
เกราะทองคำ
กราดิอุสทอง
ฮั่นเสียทองเทวะ
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x1
x10
x1
x10
x1
x5
x13
x2
x4
x6
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x30
x125
x4
x140
x30
x3
x4
x150
x3554
x25
x5
x7
x30
x7
x20
x2000
x45
x21
x1000
x32
x160
x4
x9
x20
x1
x7
x3
x60
x1
x20
x90
x6
x12
x180
x5
x35
x105
x85
x80
x90
x13
x45
x35
x10
x5
x120
x1500
x120
x6
x4
x5
x5
x16
x135
x6
x138
x72
x17
x9
x146
x4
x62
x200
x32
x46
x19
x147
x60
x58
x5
x9040
x9200
x105
x8
x7
x4020
x91
x100
x65
x115
x415
x910
x450
x270
x1229
x30
x290
x116
x152
x10
x40
x112
x100
x145
x106
x11
x6235
x2
x160
x144
x133
x125
x67
x65
x30
x77
x115
x328
x70
x256
x195
x95
x201
x25
x25
x15
x9999
x13
x178
x9
x1
x54
x350
x6
x40
x200
x41
x185
x289

110

กระทู้

566

โพสต์

34หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
180360
เงินตำลึง
110939
ชื่อเสียง
45634
ความหิว
866
คุณธรรม
570
ความชั่ว
19
ความโหด
85
ชิหลง
ระดับ 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-12-8 23:07:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
เธอเคยรู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม เสียงข้างในที่ดัง ตะโกนฉันรัก เธอเก็บเอาไว้ข้างในเรื่อยมาตลอด รู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม รักที่ฉันนั้นยังไม่เคยได้พูดไป เก็บเอาไว้ข้างในหัวใจตลอดมา เป็นความเงียบที่ดังที่สุดในใจฉัน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1000
x14
x5
x60
x23
x37
x1060
x15
x2
x60
x30
x30
x230
x1
x15
x1898
x10
x7
x206
x120
x130
x300
x58
x1
x1
x562
x50
x21
x15
x15
x10
x50
x25
x25
x100
x7000
x95
x5
x115
x1
x10
x10
x1
x60
x45
x12
x25
x1
x3
x60
x10
x1
x60
x24
x1000
x30
x1
x4
x15
x50
x9999
x7
x14
x60
x365
x47
x2
x300
x4
x35
x17
x180
x4
x60
x55
x30
x4
x145
x90
x20
x8
x119
x230
x4
x32
x3000
x2
x80
x65