กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 393|ตอบกลับ: 18

{ เมืองอู๋จวิ้น } ตลาดกลางเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-31 16:55:04 |โหมดอ่าน

แหล่งการค้าที่ตั้งอยู่ในกลางเมืองอู๋จวิ้น มีร้านรวงต่างๆ ที่ตั้งอยู่เรียงรายตลอดสองฝากฝั่ง
มีทั้งของสดและของแห้งที่ชาวบ้านได้นำมาขาย


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-8-31 19:53:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ตั้งแต่ที่หลี่เซี้ยนเจ่อได้เข้ามาประจำการที่เมืองนี้คงเป็นครั้งแรกที่เขาได้ออกมาเดินสำรวจในเมือง เนื่องด้วยต้องสะสางและจัดการกับหลายๆอย่างในลงตัวทั้งเรื่องในจวนและกองงานเอกสาร ตลาดของเมืองอู๋จวิ้นดูจะวุ่นวายและมากไปด้วยผู้คนที่มาซื้อของ เพราะเท่าที่หลี่เซี้ยนเจ่อเห็นมีร้านขายปลาทั้งที่สดและตากแห้งตั้งแผงอยู่เกือบค่อนตลาด ซึ่งหลี่เหม่ยหลินที่ขอติดตามมาด้วยดูจะตื่นเต้นและร่าเริ่งกว่าทุกครั้ง หลี่เซี้ยนเจ่อเดินดูร้านต่างๆพลางลูบเคราอย่างคนที่คิดไม่ตก ในใจคิดว่าหากผู้คนจับจ่ายซื้อของกันมากขนาดนี้นั้นย่อมแสดงให้เห็นว่าชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านย่อมต้องดีพอสมควร งั้นภาระงานหลักคงต้องมุ่งไปที่เรื่องน้ำเป็นสำคัญ
   "พี่ใหญ่ สีหน้าพี่ทำไมดูเคร่งเครียดนักล่ะ" หลี่เหม่ยหลินหันมาถามด้วยความสงสัย
   "พี่มาทำงาน ซึ่งพี่กำลังคิดอยู่ว่าจะพัฒนาในส่วนของชลประทานชองเมืองนี้ต่อไปอย่างไรดี" หลี่เซี้ยนเจ่อเดินมาหยุดที่มุมหนึ่งของถนนในตลาดกับหลี่เหม่ยหลิน
   "ข้าเห็นพี่นั่งดูเอกสารมาตั้งแต่เริ่มอยู่ที่นี่แล้ว ข้าหวังว่าพี่คงจะหาวิธีได้" หลี่เหม่ยหลินหันมามองสีหน้าพี่ชายที่มีใบหน้าที่นิ่งและวางเฉย
   "เหม่ยหลิน เจ้าดูผู้คนที่เดินผ่านไปมาในตลาดนี้สิ พวกเขาล้วนมีชีวิตที่ค่อนข้างดี แต่กับระบบชลประทานที่ยังไม่ได้รับการพัฒนาที่ดี พี่ว่าเพื่อให้ชีวิตของคนในเมืองนี้ได้มีชีวิตที่ดีมากกว่านี้ ระบบน้ำย่อมต้องดีด้วยเช่นกันเพราะพวกเขาล้วนต้องใช้อาบ ใช้ดื่ม การชลประทานจึงสำคัญ ซึ่งในส่วนความเป็นอยู่อันนี้ก็ทำควบคู่กันไป กลับกันเถอะยังมีงานอีกมากที่รอเราอยู่" หลี่เซี้ยนเจ่อถอนหายใจเฮือกใหญ่ มองดูประชาชนที่เดินซื้อของกันอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็เดินกลับออกจากตลาดแล้วมู่งหน้ากลับจวนของตนเอง
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -5 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -5 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1
โพสต์ 2017-9-15 17:16:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-9-15 23:34

เส้นทางป่าวประกาศ 1.5
     หลังจากที่เขาเดินออกมาจากจวนขุนนางชลประทาน เขาก็เดินมาทีตลาดกลางเมืองอู๋จวิ้นเพื่อกลับมาพบกับกองพ้อค้าคาราวานที่เขาติดมาด้วยนั้นเอง
     "อ้าว ยูตะมาเร็วกว่าที่คุยเอาไว้นิน่า เออแต่ก็ดีมาช่วยกันหน่อยสิ" คนที่ยูตะเดินไปคุยด้วยนั้นคือผู้จัดการกองคาราวานพ่อค้าขบวนนี่ ด้วยความที่เขาเห็นว่ายูตะนั้นว่างงานอยู่ จริงเรียกมาช่วยงานซะ "รอบนี่เราได้สินค้ามาเยอะกว่าปกติละนะ ไม่งั้นเราก็ขนสนค้ากันเสร็จไปแล้วละ" เขากล่าวอธิบายต่อ
     "ได้ ครับไม่มีปัญหายัง ผมก็เป็นที่ขอติดมาด้วยฟรีๆอยู่แล้ว ช่วยงานสักหน่อยก็ถือว่าเป็นการจ่ายค่าตอบแทนแล้วกัน" ยูตะกล่าวตอบกลับไปพร้อมยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเริ่มเดินไปช่วยเหล่าคนงานที่ยกสินค้ากันอย่างขยันขันแข็ง แน่นอนถึงแม้ว่าปากเขาจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ทำงนเต็มที่หรอก เพราะว่าเขานั้นยังคงเป็นคนที่ขี้เกียจอยู่ดี
     "ฮึบบ" เสียงของยกของยูตะดังขึ้น เขายกสินค้าขึ้นรถม้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งลังสินค้าลังสุดท้ายได้ยกขึ้นไปบนรถม้า "ฟู~~" เสียงชายหนุ่มคนเดิมถอนหายใจออกมา ถึงแม้เขาจะไม่ได้เต็มที่กับงานนี่แต่มันก็กินแรงเอาเรืองอยู่เหมือนกัน
     "เอาละทุกคนทำงานดีมาก อีกเดียวเราจะออกเดินทางกันต่อแล้ว ขอให้ทุกคนไปเตรียมตัวกันได้ละ!" เสียงของผู้จัดการกองคาราวานดังขึ้นเพื่อประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน
     "ต่อไปเราจะเดินทางไปเมืองไหนอย่างนั้นหรอ?" ยูตะกล่าวถามขึ้น
     "เมืองก่วงหลิน"  ผู้จัดการกองคาราวานตอบกลับก่อนที่ก้มลงไปขีดเขียนอะไรบางอย่าง "เอาละข้ามีงานต้องทำต่อ เจ้าก็ไปเตรียมออกเดินทางได้แล้ว" แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมาพูดกับยูตะต่อ
     "ครับผม" ยูตะตอบรับเพียงสั้นๆ ก่อนที่จะเดินไปเตรียมตัวให้เรียบร้อย


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -2 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -2 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1
โพสต์ 2017-9-30 01:04:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-9-30 01:06

- เควสลับ : นักเดินทางทั่วไป -
ชายแก่ผู้ต้องการความช่วยเหลือ 1

     หลังจากที่พวกเขาออกเดินทางมาจากจวนขุนนางชลประทาน พวกเขาก็เดินมายังที่ตลาดกลางแห่งนี่
     "..................." ไป๋หลานหันมามองยูตะ
     "ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร" ยูตะหันมาพูดดักไป๋หลานขึ้น
     "แล้วถ้างั้นช่วยบอกเหตุผลได้มั้ยคะ ว่าทำไมเราถึงมาที่ตลาดได้ แทนที่จะเป็นศาลเจ้าหินวิเศษแห่งฟ้าที่พูดไว่ตอนแรก" ไป๋หลานพูดออกมาพร้อมกับหรี่ตามองมาที่ยูตะ
     "หึหึหึหึหึหึ เพราะว่าข้ามาผิดทางยังไงละ! "ยูตะหัวเราะและตอบกลับไปอย่างไม่เกรงกลัวความผิดใดทั้งสิ้น
     "เอาน่า~ ถือว่ามาเดินดูของที่น่าสนใจก็แล้วกันนะ" ยูตะกล่าวต่อพร้อมกับกวักมือหยอยๆ ให้ไป๋หลาน
     "ให้มันได้อย่างสิค่ะ" ไป๋หลานตอบออกมาพร้อมกับถอนหายใจเล็กน้อย
     สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็เดินเล่นดูสินค้าต่างๆไปได้สักพักก่อนที่ไป๋หลานจะสังเกตุเห็นชายแก่คนนึงเดินตามตลาดถามคนอื่นไปทั้ว
     "นี่ๆ ยูตะๆ คุณตาคนนั้นดูเหมือนจะต้องการความช่วยเหลือนะ" เธอกล่าวขึ้นพร้อมกับดึงชายเสื้อของยูตะ
     "จริงๆ ด้วยละเราเข้าไปดูกันเถอะ" ยูตะที่หันไปตามนิ้วของไป๋หลานก็เห็นด้วย แล้วเริ่มเดิมเข้าดูชายแก่คนนั้น
     "คุณตาครับ เกิดอะไรขึ้นหรอครับ" ยูตะเอ้ยถามชายแกคนนั้นขึ้น
     "ข้ากำลังตามหาลูกสาวอยู่นะ" ชายแก่คนนั้นตอบกลับพร้อมกับแสดงสีหน้าเศร้า
     "อ้อ เดียวพวกผมช่วยนะครับ" ยูตะกล่าวขึ้นแต่ ก่อนที่เขาจะได้กล่าวอะไรมากกว่านั้น ชายแก่คนนั้นก็พูดขึ้นมา
     "เดียวก่อน นี่มันก็เย็นมากแล้ว ข้าว่าเราควรจะเริ่มอีกที่พรุ่งนี่จะดีกว่า จะว่าพวกเจ้าทั้ง 2 มีที่พักกันรึยังละ ถ้าไม่รังเกียจละก็มาพักที่กระท่อมของข้าก่อนก็ได้นะ" ชายแก่คนนั้นกล่าวขึ้นพร้อมกับเปลียนเรื่อง และเริ่มยื่นข้อเสนอให้ยูตะ
     ยูตะที่ได้ยินดังนั้นจึงครุ่นคิดเล็กน้อยว่าจะไป๋หลานจะเป็นอะไรรึเปล่า ก่อนที่จะหันไปมองเธอ และไป๋หลานก็พยักหน้าเชงเห็นด้วยให้กลับมา
     "ถ้าไม่เป็นการรบกวนนะครับ" ยูตะตอบกลับไปหลังจากเห็นท่าที่ของไป่หลานแล้ว
     "ดีละ งั้นตามข้ามา" ชายแก่คนนั้นกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินนำไปกระท่อมจของตน @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1
โพสต์ 2017-9-30 11:45:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
- เควสลับ : นักเดินทางทั่วไป -
เบาะแสของซู ซูฮวา 1
     เมื่อยูตะ และไป๋หลานเดินทางมาถึงตลาด พวกเขาก็ไม่รีรอที่จะเริ่มต้นการค้นหาเบาะแสของซู ซูฮวา ในทันที ก่อนเริ่มค้นยูตะ ก็ได้หันไปพูดกับไป๋หลาน
    "เราว่าเราควรจ---" ขณะที่ยูตะกำลังจะพูดขึ้น ก็โดนพูดแทรกขึ้นมา
    "แยกกันใช้มั้ยคะ ไม่มีปัญหาค่ะ" ไป๋หลานพูดแทรกขึ้นมาอย่างรู้ดี
     "เดียวนี่เริ่มรู้ดีแล้วนะ" ยูตะพูดตอบกลับไป
     "ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ" ไป๋หลานตอบปัดไป
     "งั้นเธอเริ่มจากหาฝั่งนั้นนะ ส่วนฉันจะเริ่มจากกทางนู้น แล้วเดียวเรามาเจอกันตรงกลางนะ" ยูตะเริ่มวางแผน
     "รับทราบค่ะ" เมือไป๋หลานตอบรับ ทั้งคู่ก็ออกเดินเร็วแยกย้าย กระจายกันไปคนละฝั่งตามที่วางแผนเอาไว้

     และการค้นหาเบาะแสของซู ซูฮวาก็เริ่มต้นขึ้น ยูตะอาศัยถามจากพ่อค้าแม่ค้าต่างที่มาขายของ แถวนั้นโดยหวังว่าจะมีใครสักคนที่อาจจะพอจำเธอได้บ้าง
     "หะ เด็กผู้หญิงงั้นหรอ โอ้ยใครจะไปจำได้" คำตอบจากพ่อค้าผักท่านนึง
     "แถวนี่มีเด็กเยอะไปหมดและ ข้าไม่มีเวลามาจำหรอกนะ" ตำตอบจากแม่ค้าแถวๆนั้น
     "อืม.....เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆงั้นหรอ นั้นสินะแถวนี่เด็กมันเยอะไปหมดละน่า ข้าจำไม่ได้หรอกโทษที่นะ" เสียงจากแม่ค้าอีกคน
     "อืม.... เด็กผู้หญิงงั้นหรอ ข้าไม่รู้หรอกนะ แต่ว่าถ้าเป็นอย่างอื่นละข้ารู้นะ หุหุหุ" เสียงจากพี่สาวสวยที่ท่าทางน่าสงสัยคนนึง
     "หะ อะไรนะ เด็กงั้นหรอ โอ้ยข้าไม่สนเด็กหรอ ข้าสนแต่สาวๆมากกว่านะ" เสียงจากชายแปลกหน้าแถวนั้น
     "โทษที่นะ ข้าไม่ได้จะจำคนได้เยอะขนาดนั้นหรอกนะ" เสียงจากพ่อค้าอีกคน
     หลังจากกการค้นหาเบาะแสของซู ซูฮวาผ่านไปสักพักใหญ่จน ยูตะเดินทั้วตลาดและเดินกลับมาจุดที่นัดพบไว้กับไป๋หลาน เขาก็ยืนรออยู้สักพักก่อนไป๋หลานจะเดินตีหน้าเศร้ากลับมา
      "ทำหน้าแบบนี่แสดงว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลยสินะ" ยูตะพูดขึ้นโดยอ่านจากสีหน้าของเธอ
      "ค่ะ...." ไป๋หลานได้แต่ตอบรับสั้นๆ
      "ไม่เป็นไร ฉันเองก็ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเหมือนกัน" ยูตะพูดตอบกลับไป
      "เราไปหาที่อื่นต่อกันเถอะ"  เขาพูดต่อ
       ไป๋หลานไม่ตอบรับอะไรเพียงแค่พยักหน้ารับรู้ ก่อนที่ทั้งคู้จะเดินออกจากตลาดและมุ่งหน้าไปยัง ศาลเจ้าหินวิเศษแห่งฟ้า @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1
โพสต์ 2017-10-9 22:50:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ขบวนนักโทษประหารได้เดินทางจากที่ทำการเจ้าเมืองมาถึงตลาดกลางเมืองโดยมีทหารสิบห้านายคอยคุมนักโทษมาตลอดทาง ตลอดสองข้างทางชาวเมืองต่างมองด้วยความสนใจ หลี่เซี้ยนเจ่อเดินนำหน้าด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม เขาจึงกำชับให้ทหารคุมนักโทษให้เข้มงวดกว่าเดิมแล้วก็กันชาวเมืองอย่าให้เข้ามาใกล้
   "ข้าขอความร่วมมือจากพ่อ แม่ พี่ น้อง ทั้งหลาย ขอความกรุณายืนดูด้วยความสงบแล้วอย่าได้เข้ามาใกล้เด็ดขาด" หลี่เซี้ยนเจ่อประกาศด้วยเสียงอันดัง
     หลี่เซี้ยนเจ่อจึงหันไปสั่งให้ขบวนนักโทษเร่งฝีเท้าเพิ่มอีกนิดเพื่อที่จะได้รีบออกจากตรงนี้และไม่ต้องเป็นที่สนใจของชาวเมืองมากนัก ในใจหวังว่าเสร็จสิ้นจากงานนี้แล้วคงไม่มีงานไหนที่หนักกว่านี้อีกแล้ว
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -18 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -18 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1
โพสต์ 2018-1-6 23:18:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Hazan เมื่อ 2018-1-6 23:24

   วันทำงาน ณ ย่านการค้า

     ยามราตรีในถนนย่านการค้ายังคงพลุ่งพล่านด้วยผู้คน ร้านขายของยังคงมีเปิดให้เห็นอยู่บ้าง ชายหนุ่มในชุดบัณฑิตเดินถือพัดชมตลาด สายตาที่สอดส่องไปตลอดสองข้างทางล้วนแฝงไว้ซึ่งปัญญา รูปโฉมและใบหน้าล้วนคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของชายหนุ่มที่มีจากครอบครัวที่มีฐานะมั่งคั่ง
     หลี่เซี้ยนเจ่อเปลี่ยนออกมาเดินตรวจงานยามค่ำแทน เนื่องด้วยอยากใช้เวลาพักผ่อนในช่วงกลางวันให้หายจากอาการป่วย เขาเดินเล่นพลางตรวจดูชีวิตของชาวเมืองและการค้า เพื่อให้เป็นไปด้วยประโยชน์ทั้งตนเองและแผ่นดิน นี่ถือรวมอยู่ในสิ่งเดียวกัน
     เมื่อเดินมาถึงมุมหนึ่งของย่านการค้า หลี่เซี้ยนเจ่อจึงแวะเดินเข้าไปในร้านบะหมี่ ที่แห่งนี้อาจจะทำให้เขาได้อะไรมาจดบันทึกบ้าง เขาจึงเลือกนั่งที๋โต๊ะกลางร้าน
   "ไม่ทราบว่า คุณชายจะรับอะไรดีครับ?" สี่ยวเออ้ห์วิ่งมาหาหลี่เซี้ยนเจ่อทันที
   "ข้าขอบะหมี่แห้งเนื้อหมูหนึ่งที่"
   เสี่ยวเอ้อห์พยักหน้ารับแล้วก็เดินเข้าไปยังด้านในของร้านบะหมี่ หลี่เซี้ยนเจ่อวางสมุดบันทึกไว้บนโต๊ะแล้วก็นั่งรออาหารด้วยความเบื่อหน่าย ระหว่างที่รออาหารจากเสี่ยวเอ้อห์ หลี่เซี้ยนเจ่อหันไปได้ยินกลุ่มคนกำลังบ่นถึงสภาพความเป็นอยู่ในเวลานี้
   "เห้อ....ข้าเหนื่อยๆจริง นี่ก็ออกเรือจับปลากลับมาได้แค่ไม่กี่ตัวเอง"
   "ส่วนข้าของก็ขายไม่ค่อยได้ เพราะคนชอบซื้อไปกักตุนกันเยอะ"
   "แล้วจะให้ทำอย่างไรได้ ของที่ถ่ายมาจากเรือสินค้า ก็ไม่ค่อยเป็นที่นิยมและต้องการเลย"
   "คนมาเที่ยวกันก็เยอะ แต่ก็ค่อยซื้ออะไรกันกลับไปเลย"
     เสียงบ่นปนท้อใจของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาจะรับรู้ไหมว่าตอนนี้ขุนนางหนุ่มได้รับฟังและทราบถึงปัญหาและความเป็นอยู่ของพวกเขาแล้ว การมาเแบบสามัญชนย่อมได้รู้ ได้เห็น ได้ยิน มากกว่าการมาแบบขุนนาง หลี่เซี้ยนเจ่อจึงจับพู่กันลงจดในสมุดบันทึก

   "วิถีชีวิตของประชาราษฎ์: ข้าพนี่ได้รับฟังจึงรู้ว่าในช่วงฤดูหนาวนี้ ชาวเมืองมีปัญหาถึงสินค้าที่ขายไม่ค่อยได้ บางครัวเรือนกักตุนสินค้าไว้ใช้สอยในหน้านาว สินค้าบางประเภทไม่ค่อยเป็นที่นิยม การประมงทำให้จับปลาในแม่น้ำแยงซีเกียงได้น้อย"
   "ได้แล้วครับ คุณชาย บะหมี่แห้งเนื้อหมู" เสี่ยวเอ้อห์วางถ้วยบะหมี่ลงแล้วก็เดินจากไป
     หลี่เซี้ยนเจ่อควงตะเกียบรอบหนึ่งแล้วก็ลงมือรับประทานบะหมี่แห้ง รสชาติแม้ไม่เทียบเท่าคนครัวที่ร้านน้ำแต่ก็ถือว่าอร่อยไปอีกแบบ เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ เขาก็วางเงินลงบนโต๊ะ แล้วก็เดินออกมาจากร้านขายบะหมี่ เขาเดินออกจากย่านการค้า แล้วกลับเข้าจวนไปพักผ่อน
@Admin

     



แสดงความคิดเห็น

วันทำงาน 1 วัน  โพสต์ 2018-1-6 23:35

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +400 ชื่อเสียง +25 ความหิว -21 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 400 + 25 -21 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1

98

กระทู้

694

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18101
เงินตำลึง
9706
ชื่อเสียง
81579
ความหิว
824
คุณธรรม
395
ความชั่ว
17
ความโหด
37
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-4-13 14:48:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x35
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x30
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x74
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x69
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x79
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x190
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

492

กระทู้

1844

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
11255
เงินตำลึง
217065
ชื่อเสียง
131185
ความหิว
827
คุณธรรม
203
ความชั่ว
105
ความโหด
211
เตี๋ยเช่อ
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-4-13 18:39:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พี่น้องคะนองสมุทร

234
{ นี่อำกันใช่ไหม? 2 }
กองทัพเดินด้วยท้องสมองเดินด้วยเงิน


        ยังคงเป็นเที่ยงวันที่แดดร้อนระอุ ดวงตะวันทะแยงแสงราวกับจะแผดเผามนุษย์ให้กลายเป็นเนื้อย่างจานยักษ์ พวกเสิ่นหลิงเฮ่าหลังจากตกลงกับไช่ฟ่านเหลียนแล้วว่าจะเข้ามาสมทบในภายหลัง เขาและหลิงผิงผิงสาวน้อยแรงช้างก็พาหลี่หลิงนูจิตกรตาเดียวสนทนาไปพลางเดินไปพลางเข้าสู่ย่านการค้าแห่งเมืองอู๋จวิ้น บรรยากาศคึกคักจอแจท้าไอแทด มองจากด้านหลังเห็นส่วยหัวดำๆ คลำคล่ำไปด้วยผู้คนที่ยังคงดิ้นรนทำมาหากิน โดยไม่สนว่าสภาพอากาศจะน่าแค้นใจแค่ไหน

         ไม่ต้องแปลกใจว่าจะไปเกาะแล้วมาแอ่วย่านการค้าให้เสียเวลาเล่นทำไม

        นี่มันเที่ยงแล้วตะวันขึ้นกลางหัวหากยังเป็นคนอยู่ล่ะก็ต้องหาอะไรมาประทังความหิว ใช่ ‘ถึงเวลามื้อกลางวัน’ เมื่อต้องการอาหารพร้อมสถานที่ในการนั่งปรึกษาระดมความคิดกัน ว่าพวกเขาจะไปสู่เกาะโจรสลัดตามนิมิตของเสิ่นหลิงเฮ่าได้อย่างไร นักกวีหนุ่มจึงพาทั้งคณะฝ่าฝูงชน ระคนหลบไอแดดไปหาร้านบะหมี่ใต้ร่มชายคา ระหว่างสั่งอาหารเขาก็อาสาเป้นเจ้ามือเลี้ยงเอง ‘เวลาท้องอิ่มสมองแล่นกว่ากันเยอะ’

        “เจ้าบอกว่าพวกเราต้องไปที่เกาะเผิงหู แล้วเกาะมันอยู่ที่ไหนหน้าตาเป็นยังไงล่ะ?” อวี้เหวินหยางที่ขึ้นม้าตามมาทีหลังเพราะมัวแต่สนใจแผงขายอาวุธถามขึ้นทันทีที่เข้ามานั่งสมทบ คำตอบจากบุรุษชุดขาวคือใบหน้าส่ายไปมาเบาๆ “เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่รู้หรอก เจ้าแม่ม่าจูบอกแค่มันคือเกาะแห่งหนึ่งในทะเลบูรพา” ข้อมูลมีแค่นี้จริงๆ ทำเอาอวี้เหวินหยางร้องเสียงหลง “ห๊ะ!! เจ้าจะไปช่วยคนแต่ดันไม่รู้ว่าต้องไปช่วยที่ไหนเนี่ยนะ??”

@ผิงผิง สอบถามเพิ่ม

        “ไม่มีข้อมูลแล้วจริงๆ เจ้าแม่คงคิดว่าเกาะในทะเลบูรพามีเกาะเดียวล่ะมั้ง อ่ะบะหมี่มาแล้ว! ทุกคนรับมื้อกลางวันกันก่อนเถอะ” เสิ่นหลิงเฮ่าฉีกยิ้มเจื่อนใช้ตะเกียบคลุกเคล้าน้ำบะหมี่เนื้อที่พึ่งมาส่งแล้วสูดเส้นเข้าปาก ‘อื้มน้ำซุปเข้มข้นเส้นเหนียวนุ่มสดใหม่...รสชาติไม่เลว’ มาลองคิดๆดู เกาะแก่งต่างๆก็เหมือนลูกชิ้นในชามบะหมี่ ง่ายที่จะบอกว่ามีอยู่จริง แต่กว่าจะฝ่าคลื่นลมจนไปถึงได้นั้นไม่ง่ายเลย เวลานี้เขาควรจะทำเช่นไร? นอกจากรวบรวมข้อมูลข่าวสารให้ได้มากที่สุดก็คงจะไม่มีอย่างอื่น...

@LuLingNu ถามว่าจะเอายังไงต่อ แล้วเสนอให้ลองถามชาวบ้านดู

        “เป็นความคิดที่ดีนะหลิงนู เริ่มถามจากเถ้าแก่ร้านบะหมี่นี่ก่อนเลยแล้วกัน” เห็นทุกคนพยักหน้ารับต่างคนต่างจัดการมื้อกลางวันจนอิ่มหนำ หลิงเอ๋าเดินไปถามเถ้าแก่ อาหารส่ายหัวรัวๆของคนถูกถามเห็นได้ชัดว่าคว้าน้ำเหลว “เอาน่า อาจจะต้องถามให้มากขึ้นสักหน่อย พวกเรามีกันหลายคนหลิงนูกับผิงผิงแยกกันไปถามพวกชาวบ้านดู ข้ากับอาหยางจะลองสอบถามเจ้าของกิจการเอง อีกหนึ่งเค่อเรามาเจอกันหน้าร้านบะหมี่เหมือนเดิม”

@LuLingNu @ผิงผิง ถามชาวบ้าน แต่ไม่ได้อะไรเพิ่มเติม


ผ่านไปหนึ่งเค่อ….

        คนทั้งสี่มาพบกันอีกครั้งด้วยสีหน้าผิดหวังพอๆ กับเหงื่อที่ย้อยจนชุ่มเต็มแผ่นหลัง เสิ่นหลิงเฮ่าคว้าพัดหยกข้างเอวขึ้นมาโบกส่งลมแรงๆ จนกลิ่นหอมกล้วยไม้หยกกำจายไปทั่ว “แย่จริง… อย่าว่าแต่หนทางไปเกาะเลย แค่ชื่อเผิงหูยังไม่มีใครรู้จักเลยด้วยซ้ำทางพวกเจ้าก็คงไม่ต่างกันสินะ?” นักกวีหนุ่มมองสหายและน้องสาวอย่างเห็นใจ พวกเขามาตัวเปล่าไร้ข้อมูลแล้วยังคิดจะไปช่วยคนออกจากรังโจรสลัด 'เจ้าแม่ม่าจูทรงโปรด... จะดีจะร้ายก็บอกใบ้ให้บ้างสักหน่อยเถิด' แถบติดทะเลอากาศร้อนแรงจริงๆ ครู่เดียวก็เห็นคนเป็นลมแดดไปแล้วหลายราย

@LuLingNu @ผิงผิง

        “ไหนเจ้าแม่บอกชาวบ้านที่นี่รู้จักเกาะเผิงหูกันหมดไง? อำกันอีกแล้วหรือ?” จบคำถามนี้ สักพักหลิงเฮ่าก็นึกขึ้นได้… เรื่องในทะเลผู้ที่รุ้ดีที่สุดอาจไม่ใช่ยาวบ้านแต่เป็นผู้ที่ออกเรือบ่อยๆ อย่างชาวประมงก็ได้

JX003 1/16





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -12 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 25 -12 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x8
x1
x10
x100
x100
x7
x14
x39
x4
x1000
x3
x3
x2
x6
x25
x59
x7
x15
x22
x8
x8000
x100
x185
x175
x6000
x210
x320
x11
x267
x9
x94
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x180
x219
x16
x8
x182
x450
x300
x6
x15
x1
x45
x147
x61
x2
x18
x90
x2