ดู: 409|ตอบกลับ: 10

{ เมืองเฉิงตู } ศูนย์บัญชาการร้านเมอร์คิวรี่ สาขาเฉิงตู

[คัดลอกลิงก์]

62

กระทู้

661

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
108631
เงินตำลึง
54164897
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
874

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5514
ความชั่ว
25
ความโหด
923
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet

บ้านและโกดังสินค้าของเมิร์ก โนกีอัส ซีซ่าร์

ด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเมิร์ก เขาจึงได้มาตั้งตรงนี้
ที่สามารถเดินทางไปได้ทั้งเมืองหลวง แดนเตี๋ยน หรือเส้นทางสายไหม
ภายในบ้านนั้นถูกตกแต่งไปด้วยทางน้ำมากมายเพราะเขาชอบความเย็น..
โดยต้นไม้ในบ้านก็ได้ถูกปลูกไว้สำหรับเด็ดกิน โดยเจ้าบ้านใจดี
ปักป้ายอนุญาตให้ผู้อื่นเด็ดกินได้ถ้ามันโตออกนอกบ้าน


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เหมิง เยี่ยฟง 55  โพสต์ 2018-9-3 22:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -400 ย่อ เหตุผล
Admin -400

ดูบันทึกคะแนน

6056

62

กระทู้

661

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
108631
เงินตำลึง
54164897
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
874

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5514
ความชั่ว
25
ความโหด
923
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-4-18 17:20:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-4-18 17:31

                เมิร์กได้เดินทางมาถึงเฉิงตูเป็นผลสำเร็จหลังการเดินทางอันยาวนาน
                ผ่านเมืองหน้าคุ้นมากมายระหว่างเขาก็รู้สึกเฉยๆกับพวกมันหรือเพราะบางทีชีวิตเขาดูเรียบง่ายเกินไปละมั้ง?
                เมิร์กได้เดินทางมาพร้อมกับเฉียน เฟยหมิงแต่เขากลับสั่งการให้นายเฉียนพาเซอเบรัสออกไปเดินเล่นก่อนส่วนตนเองได้ออกมาทำธุระที่ตึกนายช่าง
                “ข้าต้องการจ้างสร้างบ้าน นี่คำร้อง” เมิร์กยื่นหนังสือที่ได้รับมาจากพ่อค้าใหญ่ที่ฉางอันให้กับหัวหน้านายช่างที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สีชาเบื้องหน้าตน
                นายช่างใหญ่ยกม้วนหนังขึ้นมาอ่านอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา
                “300ชั่ง+100ชั่งค่าโกดัง รวมๆก็400 จ่ายมางานเดิน” เขาพูดออกมา
                “นี่ เอาไป” เมิร์กหย่อนถุงเงินดังตุบที่เบื้องหน้านายช่างใหญ่
                นายช่างใหญ่หยิบเงินมานั่งนับทีละเหรียญ ทีละเหรียญโดยการตรวจสอบใช้เวลานานพอสมควร แต่ก็ได้ผลเป็นที่น่าพ่อใจ
                “งั้นเราไปกันเถอะ เจ้าไปรอข้าที่หน้าที่ดินที่เขียนในนี้ได้เลย”นายช่างใหญ่ดันตัวลุกขึ้นเดินหายลับไปหลังร้านพร้อมๆกับม้วนหนัง
                เมิร์กที่เห็นว่าเสร็จธุระลำดับแรกแล้วก็ได้เดินทางไปรออีกฝ่ายณ ที่หมาย
                รอได้ไม่นานก็มีขบวนรถม้าที่แบกท่อนซุงและคนงานจำนวนมากมาจอดที่เบื้องหน้าของเขา
                “มีแบบให้ข้าไหม หรือจะเอาแบบทั่วไป” นายช่างเอ่ยถามด้วยความเป็นมืออาชีพบางทีพวกลูกค้าก็ชอบสั่งอะไรแปลกๆให้เติมทีหลังทำให้งานมันยุ่งยากเกินจำเป็น
                “เอาแบบธรรมดานั่นแหละท่าน” เมิร์กตอบกลับด้วยความสุภาพ
                “ได้ยินแล้วใช่ไหมเด็ก เริ่มได้!!” นายช่างใหญ่หันไปตะโกนกลับคนงานเบื้องหลังรถม้า
                “โอ้!!!!” พวกคนงานต่างชูอุปกรณ์คู่ใจตนเอง บ้างค้อนบ้างลิ่ม ก่อนจะตะโกนเสียงดังลั่นและเฮโลกันแบกไม้แบกซุงวิ่งเข้าไปในที่ดินของเมิร์ก
                ตึง ตึง โปะโปะ
                เสียงอุปกรณ์ทำงานดังต่อเนื่องไม่มีหยุดการเคลื่อนไหวของเหล่าคนงานต่างประสานกันเหมือนเสียงดนตรี
                บ้านไม้และโกดังสินค้าค่อยๆเจริญเติบโตขึ้นจากความว่างเปล่าอย่างช้าๆและเสร็จลงภายในพลบค่ำ
                “พวกท่านนี่เก่งจริงๆ”เมิร์กเอ่ยชมกับเหล่าคนงาน
                “ก็พวกข้าต้องทำงานบ่อยๆนะแถวนี้” นายช่างใหญ่กล่าวติดตลกช่วงนี้บ้านหลายๆคนชอบเสียหายงานก็เลยไหลมาเทมา
                “ทำงานบ่อยๆ?”เมิร์กทวนคำด้วยความสงสัย
                “ไม่มีอะไรหรอกช่างมันเถอะ”
                “งั้นให้ข้าเลี้ยงเหล้าพวกท่านว่าไง” เมิร์กหันไปตะโกนบอกกับพวกคนงานข้างหลัง
                พวกคนงานที่นั่งพักกันอยู่ได้ยินก็หูพึ่งหันมามองเมิร์กตาลุกวาว
                “จะช้าไปไย!! ใช่ไหมพวกเรา” นายช่างใหญ่ตะโกนปลุกใจเหล่าคนงาน
                “ใช่!!”
                ในคืนนั้นเมิร์กได้ซื้อสุรากู่จิ่งจำนวนมากมาแจกจ่ายให้กับเหล่าคนงาน
           เหล่าคนงานที่เมาได้ที่ต้องการจะตอบแทนเมิร์กก็เลยเพิ่มทางน้ำรอบบ้านกับต้นไม้สวนครัวให้เป็นของแถมจนโดนนายช่างใหญ่เอ็ดไปตามๆกัน


                                 ในคืนนั้น นายช่างใหญ่ที่คอแข็งผิดมนุษย์กับเมิร์กที่หลีกเลี่ยงการดื่นเหล้าจำนวนมากก็ได้มาคุยกันในบ้านไม้โล่งๆที่จะมีของตกแต่งเข้ามาในวันพรุ่งนี้
                 “เจ้าต้องการคาราวานรึ?” นายช่างใหญ่หันไปถามเมิร์กที่ตอนนี้ยืนปัดกวาดเศษฝุ่นผงเล็กๆตามทางฆ่าเวลาอยู่
                “ใช่ ท่านพอจะช่วยข้าได้ไหม”
                “ก็ได้อยู่หรอก แต่ข้าคิดเงินนะ 200ชั่ง ได้เป็นขบวนเลย” นายช่างใหญ่แบมือมาเบื้องหน้าของเมิร์ก
                เมิร์กที่เห็นท่าทีสุดเคี่ยวของนายช่างใหญ่ก็ถอนหายใจอย่างเอือมๆก่อนจะล้วงกระเป๋าหยิบเงินให้กับอีกฝ่าย200ชั่ง
                “ไว้เจอกันตอนที่งานเสร็จละกัน ข้ารีบกลับบ้านไปวาดแบบดีกว่า”พูดเสร็จนายช่างใหญ่ก็วิ่งหายลับไปจากบ้านของเมิร์กคาดว่าน่าจะรุดหน้าเดินทางกลับสำนักงานช่างทันที
                  


  @Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -200 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -200 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x4
x2
x19
x22
x1
x215
x200
x1
x4
x4
x110
x9
x50
x1
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x102
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x843
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x50
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x86
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x127
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x114
x51
x143
x50
x2698
x174
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x168
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

661

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
108631
เงินตำลึง
54164897
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
874

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5514
ความชั่ว
25
ความโหด
923
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-3 20:18:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                 กลับมาแล้วจ้า!!
หลังสิ้นสุดการเดินทางมาค่อนหวังจากฉางอันสู่เฉิงตูเมิร์กก็ทำการให้เหล่าม้าที่เทียมลงได้พักผ่อน โดยครั้งนี้เขาตั้งใจให้มันพักข้ามคืนไปเลยก่อนจะออกเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้
                ตอนนี้สถานที่ที่เขายืนอยู่ก็คือศูนย์บัญชาการร้านเมอร์คิวรี่ สาขาเฉิงตู
                บ้านของเขาเอง
                บรรยากาศรอบข้างยังคงความสดชื่นร่มเย็นของลำธารเส้นเล็กๆที่แพร่กระจายไปรอบบ้านตามแบบดั่งเดิมประกอบกับพืชผักสวนครัวที่เจริญเติบโตอย่างมั่นคงริมธารน้ำเหล่านี้ด้วย
                บ็อกบ็อก เสียงเห่าของสุนัขดังมาจากในบ้าน
                เมิร์กยืนยิ้มรออยู่หน้าทางเข้าไม่นานก็มีก้อนกลมๆสีส้มตะกุยเท้าออกมาจากในบ้านด้วยความรวดเร็ว
                เซอเบรัสน้อยกระโจนเข้าหานายของตนด้วยความคิดถึงมันเลียหน้าของเมิร์กไปมาด้วยความคิดถึงขณะใช้อุ้มเท้าเล็กๆไต่ไปตามตัวของชายหนุ่ม
                “นายท่านกลับมาแล้วหรอครับ” ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านเดินออกมาจากมุมมืดเขาวิ่งไล่ตามเจ้าสุนัขนี้ไม่ทันเลยยอมแพ้กลับไปเดินแทน
                “กลับมาแล้วนี่ไง ยังเล่นมุขเก่งเหมือนเดิมเลยนะเฉียน” เมิร์กกล่าวทักทายกับเพื่อนร่วมงาม+เพื่อนร่วมบ้านของตนเอง
                เฉียนเฟยหมิง พนักงานเพียงคนเดียวของศูนย์บัญชาการณ์การค้าเมอร์คิวรี่
                “ที่ผ่านมาเป็นไงบ้าง” เมิร์กถามไถ่ชีวิตของอีกฝ่าย
                “ก็ดีครับ ที่นี่คนแปลกๆเยอะดี แถมเจ้าตัวอ้วนสีส้มนี่ก็เลี้ยงไม่ยากอย่างที่คิด” เฉียนหัวเราะอย่างร่าเริงขณะพูด
                “แล้วมีจดหมายมาบ้างไหม?”
                “ก็มีนะครับฉบับหนึ่ง นี่ไง เชิญดูเลยครับ” เฉียนหยิบจดหมายที่ตนพึ่งจะได้มาเมื่อไม่กี่วันก่อนให้เมิร์กดู
                [ "ขอแสดงความเสียใจทวนสุริยันค้ำฟ้า มิได้เลือกท่าน แต่ข้าได้ลองนำแบบทดสอบท่านไปให้อาวุธอีกอย่าง"ทวนเถียนจี้" ดูเหมือนทวนจะเลือกท่าน ท่านจงเดินทางไปยกทวนเถียนจี้ ณถ้ำเริงระบำ  ตามหาเบาะแสถ้ำเริงระบำ ได้ที่ โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียวเสี่ยวเอ้อห์นาม 'หวง เฟยฉู่' ลองสนทนากับเขาดู" ]
                เมิร์กรับมาอ่านก็ทราบว่าตัวเองไม่ผ่านที่จะรับอาวุธ‘ก็นะ ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว’ แต่เขาดันผ่านที่จะรับอาวุธอีกชิ้นแทน “ขอบคุณมาก นายไปพักเถอะ ข้ายังมีงานต้องทำอีกนิดหน่อย”
                “ครับ งั้นข้าขอตัว” นายเฉียนโค้งตัวลากลับขึ้นไปทำงานในส่วนของตนต่อ
                เมิร์กเองก็กลับขึ้นห้องของตัวเองที่ไม่ได้ใช้มานานเพื่อนั่งทำบัญชี
               
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x4
x2
x19
x22
x1
x215
x200
x1
x4
x4
x110
x9
x50
x1
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x102
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x843
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x50
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x86
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x127
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x114
x51
x143
x50
x2698
x174
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x168
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

661

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
108631
เงินตำลึง
54164897
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
874

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5514
ความชั่ว
25
ความโหด
923
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-3 20:35:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด

           ทำงานทำงาน โอ้นี่มัน บัญชีมรนาน

                หลังจากก้าวเท้าขึ้นมาบนห้องอย่างเหน็ดเหนื่อยเมิร์กก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆที่ซื้อมาไว้ตั้งแต่สร้างบ้านหลังนี้แต่เขายังไม่เคยได้ใช้มันพักเลยด้วยซ้ำ
ชายหนุ่มนอนหลับไปประมาณหนึ่งเค่อก่อนที่จะสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะลืมทำงาน


                เขาตัดสินใจไปอาบน้ำก่อนที่จะเริ่มทำงานบัญชีเพราะงานมันค่อนข้างจะต้องใช้สมาธิ ซึ่งตัวเขาในตอนนี้ยังไม่มีมากพอจากความเหนื่อยล้าที่กำลังกัดกินทั่วร่างอยู่


               
                เวลาผ่านไปสามเค่อเมิร์กกลับมาด้วยร่างกายเต็มเปี่ยมด้วยพลังงานและอุณหภูมิที่ต่ำพอสมควร ร่างของเขารู้สึกสดชื่นเหมือนความเหนื่อยล้าเมื่อสักครู่ราวกับเป็นเรื่องโกหก


                ชายหนุ่มเดินลงไปหยิบม้วนหนังเปล่าๆที่ห้องเก็บของมาพร้อมกับน้ำหนึกหนึ่งชุด


                เขาจุดโคมไฟที่หัวโต๊ะในห้องนอนพร้อมกับเปิดหน้าตาเพื่อรับลมเย็นๆขณะทำงาน


                ชายหนุ่มทำการจดบัญชีถึงสิ่งต่างๆที่ตนได้ขายและซื้อเอาไว้ในช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาเดินทางไปหลายเมือง ทำการค้าขายไปหลายรอบ โดยเฉพาะครั้งหลังๆที่มีเจ้าเสือดาวหิมะกับเจ้ากระเรียนคอยช่วยเหลือทำให้ได้ลูกค้าเยอะขึ้นไปอีก


                ส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้าหญิงละนะ



                เพราะดูจากสถิติในบัญชีนี้แล้วเขาขายของให้ลูกค้าเพศหญิงเยอะกว่าเพศชายมาก


                มันมากจนไม่น่าจะคิดแค่ว่าเพราะเป็นบุรุษก็เลยซื้อของน้อยกว่าสตรีมันอยู่ในเกณฑ์ที่เรียกว่าบุรุษไม่ซื้อเสื้อเด็ดขาดหากไม่จำเป็น


                มันขาดกันมากจริงๆ



                เห็นทีคราวหน้าเขาคงต้องเตรียมเสื้อผ้าของสตรีเพศเอาไว้เยอะๆเสียแล้ว แถมคงต้องติดสินบนเจ้าสองเพื่อนรักสัตว์หายากบนหลังรถม้าให้ทำงานบ่อยขึ้นไปอีก


                 'เดียวนะ ข้าลืมปล่อยพวกมันออกมา!!' เมิร์กเมื่อนึกขึ้นได้ก็รีบวางปากกาขนนกในมือลงแล้ววิ่งแจ้นลงไปปลดปล่อยให้พวกมันมาเดินเล่นภายในบ้านทันที โดยที่เขาไม่ลืมที่จะปิดประตูบ้านพร้อมกำชับทั้งคู่ไม่ให้ออกไปข้างนอก


                หลังจากที่ปล่อยเสร็จเขาก็ขึ้นมาทำบัญชีต่อจนเสร็จ



  @Admin
@STAFF_โรลทำงาน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1100 เงินตำลึง +8000 ความหิว -28 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 1100 + 8000 -28 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x1
x30
x2