ดู: 436|ตอบกลับ: 11

{ แคว้นโหรวหร่าน } จุดพักม้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-4-14 21:49:13 |โหมดอ่าน
จุดพักม้า

[ แคว้นโหรวหร่าน ]




จุดพักของเหล่ากองคาราวานที่สัญจรไปมาทั้งจากตะวันตกและแผ่นดินฮั่น
เป็นจุดแลกเปลี่ยน ซื้อขาย สินค้า กันที่นี่ก่อนนำเข้าสู่ภายในเมือง โหรวหร่าน
มีขบวนคาราวานมากมาย รับซื้อของจากผู้คนด้วยเช่นกัน รวมไปถึงพ่อค้าแม่ค้าโหรวหร่าน
รวมถึงหลายชาติพันธ์ที่มากมาย พากันมาซื้อสินค้าที่นี่เพื่อนำไปขายในเมืองต่อ
ซึ่งสินค้าที่มีราคาแพงมากสุดคือ "ผ้าไหม" ชั้นดีจากต้าฮั่น



{ พ่อค้าที่มารับซื้อ }


พ่อค้า { อี้ปา ซู } จาก ร้านจวงเกิ้นหยูซ่าง
รับซื้อ ผ้าไหม กองละ 80 ชั่ง
100,000/100,000 ผืน

คลังกระทู้ที่เกี่ยวข้อง:

โพสต์ 2018-4-21 21:08:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MingLong เมื่อ 2018-4-21 21:17

พ่อค้าอยากได้...


    รถม้าค่อยๆเคลื่อนเข้ามายังแคว้นโหรวหราน แคว้นที่ค่อนข้างคึกคักตั้งแต่ประตูหน้าเมืองยันประตูท้ายเมือง ผู้ตนจากหลากหลายแคว้นทั้งนักเดินทางจากแผ่นดินฮั่น หรือ พ่อค้าจากแคว้นต่างๆรอบๆต้าฮั่น หรือแม้กระทั้งพ่อค้าชาวตะวันตกที่ใช้เส้นทางสายไหมในการเดินทางมาค้าขาย ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างกำลังทำการค้ากันอย่างสนุกสนาน

    แน่นอนว่าพวกเขายังคงเลี่ยงการเดินทางผ่านย่านการค้า แต่รอบนี้การตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ของทั้งคู่ พวกเขาเลือกเส้นทางเลี่ยงแล้ว แต่พวกเขาดันพบกับจุดพักคาราวานแทน พ่อค้ามากมายกำลังทำการค้าอยู่อย่างสนุกสนาน เสียงดังเซ็งแซ่ ทั้งคู่คงเสียเวลาสักครู่ในแคว้นนี้แล้วแหละ

    "เนื้อตากแห้งคุณภาพดี เชิญเลือกซื้อกันก่อน" พ่อค้าเนื้อ

    "รับซื้อสินค้าทะเลมากมาย ให้ราคาสูง เชิญทุกท่านๆ" นายหน้าขายของทะเล

    "รับตำรามากมาย หลังขายจะนำกำไรมาแบ่งด้วย" พ่อค้าตำรา

    เสียงพ่อค้าอีกหลายๆเจ้าดังขึ้นมากหลังจากที่รถม้าเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น ทันทีที่พวกเขาเข้ามายังเขตจุดพักคาราวานก็ได้รับการตรวจเพื่อความปลอดภัยจากทหารรับจ้างที่ดูแลเล็กน้อย หลังจากการตรวจเสร็จก็มีพ่อค้าคนหนึ่งเดินพุ่งมาทันที

    "ข้าอี้ปาซูนะขอรับ ข้าได้ยินจากทหารรับจ้างว่าพวกท่านมีผ้าไหมรึ ข้าเป็นพ่อค้าผ้าไหมรายใหญ่ ข้าจะเดินทางเข้าสู่ต้าฮั่นเพื่อขายผ้าไหมต่างๆ ข้าอยากที่จะซื้อผ้าไหมของพวกท่านเพื่อนำไปขายต่อน่ะ" ท่านซูแนะนำตัวและชี้แจงความต้องการของตัวเองเล็กน้อย จิ้นจงที่กำลังจะออกตัวปฏิเสธไปถูกโจวอู๋ห้ามไว้ก่อน

    "พวกข้ามิใช่นักทอผ้า หรือ พ่อค้าใดๆ เหตุที่ข้ามีผ้าไหมเพราะพวกข้าได้ตอบแทนมาจากพ่อค้าอื่นมาอีกทอดซึ่งข้าจะนำไปฝากครอบครัวข้า แต่ถ้าหากท่านสนใจ ข้าอาจขายให้ท่านได้ประมาณ 3 กองน่ะ ท่านให้ราคาเท่าไหร่ล่ะ" โจวอู๋ที่อยู่ๆก็ผุดทักษะการค้าจากตำราที่อ่านสมัยเด็กมาใช้เพื่อหาเงินทันที

    "ปกติข้ารับซื้ออยู่ที่ 80 ชั่งน่ะ ท่านพอใจกับราคานี้หรือไม่" พ่อค้าซูเริ่มเสนอราคามา ราคาค่อนข้างน่าสนใจมากสำหรับโจวอู๋แต่เขาก็ยังไม่คิดจะพอ

    "ข้ามิใช่พ่อค้า ดังนั้นผ้าข้ามิได้เยอะ แถมข้ายังไม่ไปขายผ้าเพื่อตัดราคาท่านอีกด้วย ท่านก็น่าจะรู้ว่าหากข้าเปลี่ยนไปขายให้พ่อค้าอื่น เขาอาจจะตัดราคาท่านก็ได้ ท่านสามารถให้ราคาสูงกว่านี้ได้หรือไม่" โจวอู๋ใช้สีหน้าที่ดูหน้าสงสารเพื่อให้พ่อค้าตรงหน้ายอมใจอ่อนเพิ่มราคาให้

    "ข้าให้ท่านได้สูงสุดแค่กองละ 100 ชั่งเท่านั้น อย่าขูดรีดข้ามากเลยเถิด" พ่อค้าซูเผยสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยออกมา แต่โจวอู๋มีสีหน้ายิ้มออกมาแล้ว

    "ตกลง ข้ายอมขายผ้าไหม 3 กองให้ท่าน ในราคากองละ 100 ชั่ง รวมเป็น 300 ชั่ง เชิญท่านขนไปได้เลย" โจวอู๋ยิ้มให้พ่อค้าเล็กน้อย พ่อค้าซูหันไปลอบถอนหายใจที่ราคาไม่เพิ่มไปมากกว่านี้

    "นี่เป็นเงิน ขอบคุณท่านที่ได้ทำธุรกิจร่วมกันนะท่านนักเดินทาง" พ่อค้าซูยื่นถุงเงินให้และพูดขอบคุณเล็กน้อยก่อนที่จะสั่งให้ลูกน้องมายกผ้าไหมไปสามกองและเดินจากไป

    ทั้งสองคนเมื่อตกลงซื้อขายให้พ่อค้าแล้วก็ยิ้มแย้มและขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางต่อ มุ่งหน้าเข้าสู่ต้าฮั่น...



    @Admin


แสดงความคิดเห็น

ผ้าไหม3ชิ้น พ่อค้ายิ้มก่อนยื่นถุงเงินให้อีกฝ่ายโดยบอกว่าไม่ให้เปิดก่อน ถ้าเปิดก่อนจะไม่ให้ซื้อ  โพสต์ 2018-4-21 22:58

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +240 เงินตำลึง +300 ความหิว -18 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 240 + 300 -18 + 3 ผ้าไหม3ชิ้น

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2018-8-28 01:23:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เทศกาลในโหรวหราน

         หลังจากที่พวกเธอออกมาจากสุสานของบรรพบุรุษตระกูลหลินสองพี่น้องและเราก็ได้เดินทางกันออกมายังทางใต้ ผ่านเส้นทางเซียนเป่ย-เหนือ ท้องทุ่งหญ้าตอนกลาง และสุดท้ายก็มาบรรจบอยู่ที่เส้นทางสายไหมซึ่งเป็นสถานที่ที่พระชายายังไม่เคยมาก่อนในชีวิตนี้

         และแน่นอนว่าพี่ชายของเธอเองก็เช่นกันถึงแม้ว่าเขาจะสามารถพูดภาษาอะไรได้มากมายแต่เขาก็ยังไม่เคยมาที่เส้นทางสายไหมแห่งนี้ เนื่องจากการเดินทางตอนที่อยู่ทุ่งหญ้าตอนกลางพวกเขาได้พบกับกองคาราวานสินค้าของพ่อค้าจากทางฉงหนู ตอนแรกก็คิดว่าเป็นเหล่าทหารแต่พวกเขานั้นจะเป็นคนดีกว่าที่คิด และพวกเขาบอกว่าการเดินทางไปยังสุสานนั้นลำบากมาก

         พวกเขาเสนอให้ทั้งสองคนพี่น้องไปยังเส้นทางสายไหมเนื่องจากว่าเป็นสถานที่ที่มีวัฒนธรรมและเส้นทางการค้าที่มากมาย ตอนแรกพระชายานางนั้นจะไม่คิดไปเพราะใจอยากกลับไปให้ถึงแดนใต้เร็วๆ แต่ทว่าไม่คิดอีกทีการไปที่นั่นอาจจะดีก็ได้

         ยิ่งโดยเฉพาะแล้วท่านพี่ของเธอดูเหมือนจะอยากไปเส้นทางสายไหมอย่างมากมันเหมือนเป็นความฝันของท่านพี่เพราะว่าเส้นทางสายไหมเป็นจุดศูนย์รวมของเส้นทางสายวัฒนธรรมและเส้นทางการค้า เนื่องด้วยเธอนั้นเอาแต่ใจตนเองมามากมายแล้วเพราะฉะนั้นตอนนี้เธอพร้อมที่จะให้ท่านที่ของเธอได้ไปพบเจอกับเรื่องราวที่ท่านที่อยากที่จะไป

         ทั้งสองคนจึงตัดสินใจเพื่อที่จะเดินทางมายังโหรวหราน พร้อมกับกองคาราวานของพ่อค้าชาวฉงหนูที่นิสัยดี รวมถึงเป็นมิตรกับชาวฮั่นและชาวอื่นๆพวกเขาได้ให้ความดูแลเธออย่างมากในเรื่องการอยู่แถวภาคเหนือพวกเขาไม่แนะนำให้เธอกลับทางเก่าเนื่องจากว่าตอนนี้ใกล้แล้วที่จะเป็นช่วงฤดูหนาวพวกชาวทหารมักจะออกมาล่าสเบียงปละปล้นสดมชาวฮั่น เพื่อความอยู่รอด

         และแล้วพวกเธอก็เดินทางมาจนถึงจุดพักของเหล่ากองคาราวานที่สัญจรไปมาทั้งจากตะวันตกและแผ่นดินฮั่น แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าพระชายายังคงใส่ชุดที่ปกปิดใบหน้าของเธออย่างยิ่งยวดเหมือนเดิมเนื่องจากว่าเธอไม่ต้องการให้ใครเห็นใบหน้าที่แท้จริงของตนเอง

         “....ชาวต่างชาติเยอะมากเลยเจ้าค่ะท่านพี่… ไม่อยากเชื่อเลย..ข้ากลัวคุยกับพวกเขาไม่รู้เรื่องจัง”




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -110 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -110 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-8-28 17:10:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด

การเดินทางที่แข่งกับเวลา

               หลังจากที่ทั้งสองคนกราบนมัสการท่านนักบวชเพื่อขอตัวเตรียมเดินทางสู่ดินแดนชมพูทวีปทั้งสองคนก็กลับมายังจุดพักระหว่างกันพระชายานั้นขอตัวในการเขียนจดหมายส่งบอกพระสวามีของตนเองว่าอาจจะกลับถึงตากัญชารวมถึงที่นั่นก็เช่นกันเขานั้นต้องการเขียนจดหมายบอกลาท่านพ่อและท่านแม่รวมถึงบอกเหตุผลของตนเองที่ต้องทำในวันนี้

               อาจจะเหมือนกับเขานั้นไม่ได้รับผิดชอบต่อครอบครัวแต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยเขาเชื่อว่าท่านพ่อและท่านแม่จะเข้าใจเขาเหมือนกับพี่น้องสาวของเขานั้นเข้าใจเขาเหมือนกัน ทั้งสองคนยังคิดว่าไม่มีเวลาแล้วในการที่จะต้องเดินทางเพื่อกลับไปยังสถานที่แห่งแสงพระธรรมเรืองรอง

               และที่แน่ๆก็คือน้องสาวของเขาจำเป็นที่จะต้องทิ้งอาวุธที่ได้มาจากหญิงสาวผู้นั้นเขาไม่รู้ว่านางเป็นอะไรและที่สำคัญเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่แต่เขาจะตั้งมั่นตั้งจิตในการที่จะแสวงหารสพระธรรม

               “เดี๋ยวเราจะเตรียมของเราออกเดินทางกันเลยนะ” พี่ชายของเธอพูดหลังจากที่เขียนจดหมายเสร็จแล้วเขาฝากให้เธอนั้นส่งไปให้ท่านพ่อและท่านแม่แทนเขา
               “พี่ฝากจดหมายฉบับนี้ส่งถึงท่านพ่อและท่านแม่ด้วยพี่เชื่อว่าพวกท่านจะเข้าใจ” จิ้นอันพูด “น้องก็เชื่อว่าพวกท่านพ่อและท่านแม่จะเข้าใจทันทีอย่างมากฉันไม่ได้ทำเพื่อตัวเองท่านทำเพื่อคนทุกคนหากท่านรับรู้ของทางสว่างท่านก็คงจะเผยแพร่สิ่งนี้ต่อไป” เจียวหย่าตอบ

               หลังจากนั้นไม่นาน 2 พี่น้องก็ได้เดินทางด้วยรถม้าของตนเองเพื่อออกจากจุดพักคาราวานของแคว้นโหรวหร่านเพื่อที่จะเดินทางตามแคว้นต่างๆไปให้ถึงนครปาฎลีบุตรของชมพูทวีป โดยพวกเธอนั้นมีเวลาการเดินทางเพียงแค่ 3 ราตรีเท่านั้นเพราะฉะนั้นตอนนี้พวกเธอจำเป็นที่จะต้องเดินทางให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ ก่อนหน้านั้นเธอก็ขอถามทางลัดการเดินทางไปสู่ชมพูทวีปกับเหล่าพ่อค้าคาราวานทั้งหลายได้คำแนะนำมาต่างๆมากมายว่าให้ผ่านแคว้นอยู่ทั้งหมด 2 ที่ คือ จิงเจวี๋ย ยู๋เถียน แล้วจะสามารถถึง นครปาฏลีบุตร ได้โดยเร็ว





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-11-28 01:14:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-11-28 04:31:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-11-28 04:32

พักกันก่อน คนแก่ต้องการการพักผ่อนและก๊อตซิบ..
{เควส ตำนานปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์}

        และแล้วก็ถึงเวลาที่ตะวันนั้นบ่ายคล่อยจนเกือบจะตกร่วงหล่นจนสุดขอบฟ้า การเดินทางของทั้งสามคนนั้นเดินทางมาเรื่อยๆผ่านแคว้นชิวชือจนมาถึงแคว้นโหรวหร่านจนได้ ทะเลทรายนั้นเริ่มไม่ส่งผลอะไรกับทุกคน แต่ทว่าความร้อนที่โดนแปรเปลี่ยนอุณหภูมิความเย็นอย่างรวจเร็วนั้นก็ทำให้เป่าหลิงนั้นพบเจอกับสถานะการณ์ยากลำบาก..

        นั้นเป็นเพราะเธอไม่อยากให้ท่านผู้เฒ่าเป็นอะไรก่อนที่จะได้พาเธอไปยังสถานที่แห่งนั้น.. เป่าหลิงจึงเลือกที่จะเดินทางเข้าเมืองโหรวหร่านเพื่อที่จะพาท่านผู้เฒ่านั้นเข้าพักที่แคว้นโหรวหราน..

        “ยังไงตอนนี้ก็เดินทางถึงโหรวหร่านกันแล้ว ตอนนี้ก็พักผ่อนก่อนเถอะนะเจ้าค่ะท่านผู้เฒ่า การเดินทางช่วงดึกในสถานที่แบบนี้นั้นค่อนข้างอันตรายทีเดียว อย่างไรก็ไม่ควรสินะเจ้าคะ” เป่าหลิงนั้นกล่าวอย่างงั้น ก่อนที่จะเหลือบไปทางหน้าต่างตรงหน้าของตนเองซึ่งเป็นหน้าต่างที่ถ้ามองออกไปก็เห็นเส้นผมสีแดงเพลิงนั้นปริวไหว..

        “ลู่เต๋า เดี๋ยวเดินทางเข้าโหรวหร่านหน่อยนะ ไปที่จุดพักคาราวานก็ได้ที่นั้นมีที่พักอยู่” เป่าหลิงนั้นกล่าวบอกกับบุตรชายที่ตอนนี้กำลังเล่นละครเป็นเหมือนผู้ติดตามของตนเองอยู่ สตรีร่างเล็กนั้นคลียิ้มหวานให้กับท่านผู้เฒ่าอย่างเงียบๆ ไม่นานเกินรอการเดินทางนั้นก็มาถึงจุดพักคาราวานเสร็จเรียบร้อย เป่าหลิงออกมาจากรถม้าก่อน แล้วค่อยใช้มือของเธอเป็นมือให้ท่านผู้เฒ่านั้นออกมาจากรถม้าสูดอากาศบริสุทธิ์ได้

        ตอนนี้คือจุดพักคาราวานของแคว้นโหรวหร่าน เป็นสถานที่ ที่ดีเลยล่ะ..แต่ทว่ามีคนเยอะเพราะเป็นจุดพักคาราวาน ใกล้ๆมีโรงเตี้ยมเล็กๆน้อยๆ และที่พักชั่วคราวอยู่มากมาย สำหรับเป็นจุดพักเหล่าสินค้าที่เดินทางไปมา..

        “โอ้….โฮ่ะๆ….ไม่ได้มาที่นี้นานแล้วนะเนี้ย” ท่านผู้เฒ่านั้นกล่าวยิ้มๆ ตอนแรกเธอกะว่าจะพาท่านผู้เฒ่าไปพักในโรงเตี้ยมเสียหน่อย..

        “โอ่ะๆ..ไม่ต้องหรอก ข้าพักแถวกองคาราวานนี้ก็ได้..การได้พักท่ามกลางพวกเขาจะช่วยให้เราได้พบเจอกับอะไรดีๆ และข้อมูลมากมายนะแม่สาวน้อย..เจ้าเองก็เหมือนกันพ่อหนุ่ม..ไม่สนใจไปตรงนั้นกันหรือ?” ท่านผู้เฒ่ากล่าวแล้วชี้ไปทางกองไฟใหญ่ที่กำลังมีคนกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมรอบอยู่ สำหรับเป่าหลิงแล้วหากทำตัวไม่ให้เป็นที่สงสัยนางก็คงจะไปนั้นล่ะ..แต่…

        ลู่เต๋านั้นเหลือบมองใบหน้าของเป่าหลิง เขาไม่ได้ส่ายหน้าหรืออะไร เพียงแต่ขยับกายของตนเองเข้าไปในรถม้าทันที.. ส่วนเป่าหลิงน่ะหรอ? เธอทำได้แค่ยิ้มแห้งๆกับสิ่งที่ตนเองเห็น “เขาไม่ค่อยชอบผู้คนเยอะน่ะเจ้าค่ะ อย่างไรก็อภัยให้เขาหน่อยแล้วกันนะเจ้าคะท่านผู้เฒ่า” เป่าหลิงกล่าว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ฝ้าเฉี่ยนั้นบินมาเกาะไหล่ของนาง..

       “โฮ่ะๆ..ไม่เป็นไรๆ..พอดีนั้นคนนั้นน่ะ..ข้ารู้จัก จะเข้าไปทักทายเขาหน่อย” เป่าหลิงเลิกคิ้วก่อนที่จะหันไปทางชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างอยู่ดูเหมือนว่าจะเป็นคนรู้จักของท่านผู้เฒ่า เป่าหลิงนั้นพยักหน้า ก่อนที่เธอจะพาท่านผู้เฒ่าไปส่งเอง..

        หลังจากเดินเข้ามาสตรีร่างเล็กก็เห็นว่าหลายคนนั้นตกใจที่ได้เห็นท่านผู้เฒ่า เยา กว๋อไฉ่ ที่โหรวหรานแห่งนี้.. ทุกคนต่างถามเป็นเสียงเดียวกันว่าท่านมาได้อย่างไรบ้างล่ะ เป็นอย่างไรบ้างล่ะ อย่างกับเซเลป..เอาเข้าไป..

       “โฮ่ะๆ….งานนี้คงเหนื่อยหน่อยกระมั้ง? เจ้าจะเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วยไหม?” ท่านผู้เฒ่าเยากว๋อไฉ่นั้นถามเป่าหลิง นางส่ายหัวให้ ก่อนที่จะมาเพียงส่งท่านผู้เฒ่าให้มาเจอสหายคนรู้จักของท่านเท่านั้น ความจริงก็ได้ยินมาเหมือนกันว่านั้นใคร.. เพราะดูเหมือนว่าหลายคนนั้นจะสนใจสตรีร่างเล็กดรุณีน้อยแรกแย้มนั้นเป็นใคร..

        เหตุใดถึงมากับนางได้กัน?....

        ‘ใครมันจะบอกวะ? ว่าใช้งานเขามา..’ เป่าหลิงนั้นคิดในระหว่างที่เดินออกมาจากกองคาราวานนั้นอย่างเงียบๆ






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +4 ความชั่ว โพสต์ 2018-11-28 09:44

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -23 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -23 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

119

กระทู้

747

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
6874
เงินตำลึง
31508
ชื่อเสียง
78663
ความหิว
932
คุณธรรม
1199
ความชั่ว
0
ความโหด
234
หมาล่าเนื้อ
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-12-1 15:28:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WeishaoTien เมื่อ 2018-12-18 14:05

                                  ถึงแม้ว่าข้านั้นจะไม่มีเวลามากที่จะเดินทางตามหาสองชาวโรมันที่ข้านั้นแทบจะไม่อยากหยุดพักเลย แต่ก็ต้องพัก เพราะเมื่อถึงแคว้นโหรวหราน ซึ่งตอนนี้ข้าอยู่นอกเมืองของแคว้น ข้าคงจะไม่มีเวลามากเท่าไหร่นัก มีเวลาเพียงแค่พักให้น้ำม้า แล้วเดินทางต่อ ซึ่งที่นี่ทั้งพ่อค้าคารวานและนักเดินทางนั้นเดินกันขวักไขว่ ข้าเองที่กระหายน้ำอย่างมาก แม้แต่เหล้าเป็นไห ตอนนี้ก็หยุดข้าไม่ได้ล่ะ แต่ก็นะ เมื่อเหล้าลงคอ ความมึนก็ตามมา ซึ่งแม้ว่าจะไม่มากเท่าไหร่ แต่มันก็ทำเอาข้าปวดขมับไปได้พักใหญ่ เอาเป็นว่าคราวหน้าต่อให้กระหายมาจากไหน ข้าจะไมแตะสุราอีกเลยข้าสาบาน…

                                 "ท่านชาย มากจากไหนงั้นเหรอท่าน"
                                 "ข้ามาจากหมู่บ้านโรมันน่ะ กำลังจะไปค่ายใหญ่"
                                 "อ่าห์... ค่ายปราการใหญ่ที่ตั้งระหว่างฮั่นกับตะวันตกนั่นสินะ"
                                 "อ่าห์ ใช่ พอดีข้ามาธุระที่นั่นน่ะ แต่ข้าก็จะพยายามที่จะรีบหน่อย"
                                 "เช่นนั้นไหนๆก็พักแล้ว หาอะไรดื่มแก้กระหายหน่อยมั้ยท่านชาย"
                                 "ก็ดี มีอะไรแก้กระหายบ้างล่ะท่าน"
                                 "นี่เลยท่าน สุราชั้นดีจากตะวันตก"
                                 "สุราตะวันตกงั้นเหรอ?"
                                 "ใช่แล้วท่าน เป็นสุราชั้นดีที่หมกบ่มมาอย่างยาวนาน จากวัตถุดิบชั้นดี สีของมันจะเหมือนกับน้ำเปล่าที่ใสสะอาด แต่หากท่านไดล้องดื่มล่ะก็ ฤทธิ์ของมันไม่ต่างกับสุรานารีแดงเลยล่ะท่าน ลองดูหน่อยมั้ย"
                                 "เออ ขอผ่านดีกว่า ข้าไม่ถูกกับสุราเท่าไหร่น่ะ"
                                 "เอาหน่อยน่าท่านชาย ไหนๆก็มาถึงแล้ว ท่านเองก็กระหายน้ำอยุ่ไม่ใช่เหรอไงท่าน"
                                 "ไม่เป็นไรท่าน เดี๋ยวข้าไปดื่มน้ำจากลำธารก็ได้.."
                                 "ซักหน่อยก็ยังดีน่ะท่านน่ะ"
                                 ....

                                 เพราะต้องเสียเวลาในการควบคุมสติตัวเองไม่ให้เซซ้ายเซขวา ไหนจะอาการปวดขมับอีก ทำให้ตอนนี้ข้รู้สึกว่าข้าทำอะไรก็ช้าไปหมด ให้ตายสิ สุรานี่มันแย่จริงๆ ทำเอาคนสติที่ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้ว แย่หนักลงไปอีก ตัวของข้าร้อนจนอยากจะลงไปแช่น้ำ เพราะฤทธิ์สุรานั่นล่ะ ข้าคิดว่าเป็นเพราะมันล่ะนะ… เพราะสุราทำเอาข้ายืนแทบจะไม่อยู่ ม้าที่ยืนพักอยู่ก็งงกับท่าทีของข้าแบบนั้น จนต้องให้ฮั่นเสี่ยทองคู่ใจมายืนอิงประคองตัวให้ ให้ตายสิ ข้าเกลียดสุราเสียจริงๆ...


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x16
x3
x23
x1
x20
x40
x50
x1
x20
x4
x14
x139
x10
x24
x45
x42
x1
x100
x4
x100
x3
x17
x60
x100
x30
x22
x1
x980
x24
x28
x9999
x10
x68
x162
x348
x124
x2
x554
x130
x32
x35
x704
x590
x15
x2
x830
x666
x80
x3934
x300
x2300
x2833
x3
x264
x300
x364
x133
x820
x144
x12
x1160
x15
x10
x75
x30
x76
x230
x2
x115
x1948
x15
x185
x170
x230
x300
x88
x1
x597
x50
x31
x657
x3982
x2
x151
x121
x25
x100
x7050
x5
x98
x1
x50
x20
x80
x45
x15
x151
x2
x3
x60
x10
x1
x60
x16
x1000
x38
x2
x4
x15
x65
x9999
x7
x14
x17
x360
x40
x2
x200
x4
x27
x27
x195
x4
x1750
x53
x9
x4
x140
x91
x20
x68
x119
x230
x4
x32
x3040
x3
x66
x35
x5
x11
x80
x150
x181
x4
x5
x45
x38
x2
x9999
x89
x1100
x20
x198
x90
x3098
x36
x520
x482
x200
x48
x49
x84
x5
x2063
x39
x399
x16
x135
x210
x1244
x39
x1
x33
x73
x230
x79
x16
x188
x239
x36
x20
x155
x423
x467
x85
x1

838

กระทู้

3275

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1170025
เงินตำลึง
23677
ชื่อเสียง
191818
ความหิว
721

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15300
ความชั่ว
8223
ความโหด
23325
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-12-18 03:23:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-12-18 14:12

ค้าขายผ้าไหม
ผานซุ่น :: บอกแล้วว่าคุ้มค่า
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ออกจากย่านการค้ามาด้วยอารณ์คุกกรุ่น ผานซุ่นไม่คิดว่าเจ้าพวกพ่อค้าหัวหมอจะกล้ากดราคาเขาขนาดนี้ ตนแน่ใจว่าสินค้าไม่มีปัญหาแน่ๆ ฝีมือและการถักทอของกลุ่มแม่บ้านชาวฮั่นไม่เป็นสองรองใคร!! มีอย่างที่ไหนมาให้ 10 ชั่งต่อพับ บ้าบอที่สุด…


       “ตกลงว่าพวกเราจะเอายังไงกันต่อล่ะ ถ้าไม่รีบกลับตอนนี้มีหวังดูละครไม่ทันแน่ๆ” มอร์เดร็ดเอ่ยเตือนมาหนที่สี่ เมื่อพบว่าผานซุ่นนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่หลังเกวียน ทุนทรัพย์ที่มีใกล้ร่อยหรอแล้ว… บ้าบอมากสำหรับการรั้งอยู่โดยไม่มีประโยชน์อะไร “กลับกันเลยไหม อย่างน้อยในฮั่นคงขายได้สักราคากลาง พวกเราไม่ได้ขาดทุนนี่”


      ไม่ขาดทุนก็ส่วนนึงเจ็บใจมันส่วนหนึ่ง พ่อครัวหนุ่มไม่รู้จะอธิบายยังไง
      สุดท้ายก็หันหัวเรือกลับ เดินทางออกไปนอกแค้วนโหนวหราน ยังไม่ทันเข้าทะเลทรายอวี้เหวินหยางหิวขาว พวกเขาจึงต้องแวะที่จุดพักม้าก่อน


       ไม่คาดว่าจะมีพอค้าคาราวานที่เดินทางมาค้าขายผ้าไหมเช่นกัน ผานซุ่นตามขบวนไปด้วยความสงสัยจึงเจอเข้ากลับเถ้าแก่สูงวัย กำลังเลือกซื้อภูษาปัฐฐะหลากหลายสีสัน เรียกได้ว่าตัวแทบจมลงไปในกองผ้า เท่าทีฟังมาเถ้าแค่ผู้นี้ให้ราคาดีเสียด้วย “ยังมีอีกไหม? เนื้องานใช้ได้แต่ข้าต้องการสีสันหลากหลายสักหน่อย พวกตาน้ำข้าวชอบนักล่ะสีสดๆ”


       เหล่าพ่อค้าคาราวานไม่ได้ไปซื้อจากแหล่งย้อมพากันส่ายหน้า ผานซู่นเห็นสบโอกาศเรียกมอร์เดร็ดลากเกวียนเข้าไปเจรจาทันที “เถ้าแก่ๆ ท่านรับซื้อผ้าไหมจากต้าฮั่นใช่ไหม? ข้าเองก็เป็นชาวฮั่นกำลังหาทุนไปท่องเที่ยวพอดี ลองดูสิค้าก่อนเถอะถูกใจไม่ถูกใจค่อยว่ากัน”


       เถ้าแก่เดินลูบเคราออกมาจากกองผ้าไหม หลังลูบเนื้อผ้าและเปิดดูสินค้าบนเกวียนแล้วก็พยักหน้ายิ้มอย่างพอใจ “หืม… โอ้เยี่ยมๆ สีสันสดใสแบบนี้ล่ะที่ข้าต้องการ มีมาเยอะทีเดียวขอเหมาทั้งหมดข้าให้ในราคากองละ 80 ชั่ง เป็นไงสนใจไหม?”


       “เยี่ยมๆ ตกลงตามนี้เลย!! ทั้งหมด 88,610 พับเป็น 7,088,800 ชั่ง ยินดีที่ได้ทำการค้า” ผานซุ่นส่งยิ้มแก้แทบปริไปให้มอร์เดร็ด เจ้ายักเขียวชูนิ้วโป้งให้ว่าเด็ด พวกเขายกเกวียนให้เถ้าแก่ไปด้วยเลย ก่อนจะนั่งนับจำนวนกองและขนเงินชั่งเดินทางกลับฮั่นไปดูละคร

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x39
x7
x165
x92
x620
x18
x292
x29
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x25
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x124
x35
x742
x1771
x1709
x205
x4237
x74
x188
x364
x634
x2
x45
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1140
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x275
x867
x4200
x3837
x5
x858
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770